အခန်း ၃၀၅
Vol. 31 Ch. 305
အခန်း။ ၃၀၅
"အခု ဘာမှမမေးနဲ့တော့ ဒီနေရာမှာ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် တရားမှတ်နေလိုက်။ ခုနစ်ရက်ပြည့်ရင် ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထန်ရှောင်ခုန်းမှာ စုန်ယန်၏ ပခုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ထွက်သွားတော့သည်။
စုန်ယန်မှာ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးသွေးကြော ကောင်းကင်ရေကန်ဘေးတွင် ခဏတာ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးပြီဖြစ်ရာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်သာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်အကျွံ စဉ်းစားနေခြင်းမှာ အကျိုးမရှိကြောင်း သူ သိသည်။
သူသည် ခြေပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ရေပြင်ကို တိုက်ခတ်လာသည့် လေပြေညင်း၏ ထိတွေ့မှုကို ခံစားရပြီး နားထင်မှ ဆံနွယ်များကို လွင့်ခတ်သွားစေသည်။ ရေကန်နက်ထဲမှ ငါးများနှင့် နဂါးများ ခုန်ပျံနေကြပုံကိုလည်းကောင်း ရေပြင်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းလုံးများကိုလည်းကောင်း သူ အာရုံခံနိုင်နေသည်။
နေ့နှင့်ညမှာ အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရုဏ်ဦးနှင့် နေဝင်ချိန်တို့မှာ အကြိမ်ကြိမ် စက်ဝန်းလည်ပတ်နေသည်။
ရုတ်တရက် သူသည် ထူးဆန်းသော နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရွှေရောင်အလင်းစက်ကလေးများ ပေါ်လာသည်။
မိုးရွာနေတာလား။
မိုးရွာနေတာ မဟုတ်ဘဲ ထိုရွှေရောင်အလင်းစက်ကလေးများသည် ကောင်းကင်ရေကန်ထဲမှ တက်လာခြင်းပင်။
ရေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏ အရေပြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
ဖုန်းချန်ဇီ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်မိလိုက်သောအခါ ထိုအလင်းစက်များသည် အပြင်ဘက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ပိုမိုထူထဲပြီး ခမ်းနားတောက်ပသွားစေသည်။
ထိုရွှေရောင်အလင်းစက်များတွင် အချက်အလက်များ ပါဝင်နေကြောင်း စုန်ယန် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ အချက်အလက်များမှာလည်း ပြည့်စုံလာပြီး ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်နေသလိုပင်။
...
ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၊ နံနက်ခင်း။
စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းစက်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ရေကန်မှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် ထိုမျှ သာမန်ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စုန်ယန်၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် သူ၏ အရည်းအချင်းပြဘောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အရည်းအချင်းပြဘောင်ပေါ်တွင် မကြုံစဖူး ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
[အမည်: စုန်ယန်]
[သက်တမ်း: ၁၄၂ / ၈၆၃၃]
[ပါရမီ ၁: သက်တမ်းကျန် တာအိုသစ်သီး]
[ပါရမီ ၂: ပုံသဏ္ဍန်မဲ့]
ပါရမီ ၁ ၏ စာလုံးအရောင်မှာ မွဲခြောက်ခြောက် မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး ပါရမီ ၂ မှာမူ ဖျော့တော့တော့ အပြာရောင်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ယခင်ကထက် မယှဉ်သာသော်လည်း ယခုမြင်ကွင်းမှာမူ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုန်ယန်သည် သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုစွမ်းအားကြောင့် သူသည် ထူးကဲချီစီးဆင်းမှုကို အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်ပြီး ထိုအရာကို အတုယူကာ သက်ဆိုင်ရာ မှော်ပညာများကို အသုံးပြုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးသွေးကြောမှာ သူ့ကို စစ်မှန်စွာ ကောင်းချီးပေးခဲ့ရုံသာမက ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုဝင် စစ်စစ်တစ်ဦးအဖြစ်ပါ ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
စုန်ယန်သည် ခုနစ်ရက်အကြာက ယင်ယန်ထူးကဲနဂါး၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ရာ သူ့ရင်ထဲ၌ လေးလံမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ယင်ယန်ထူးကဲနဂါးကြီး သူ့ကို ကြာရှည်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းမှာ သူသည် ပုံသဏ္ဍန်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားသောကြောင့်ပင်။
"ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးသွေးကြောက ငါ့ကို ပုံသဏ္ဍန်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်စစ်စစ်တစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာမျိုးကိုတော့ ထန်ရှောင်ခုန်းတို့၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တို့တောင် ကြုံဖူးကြမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံတယ်။ အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် သူတို့က မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ရှာဖို့ ဒီလောက်အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့လည်း လောကကြီးမှာ ကောင်းကင်ကနေ မုန့်ကျလာသလိုမျိုး အလကားရတဲ့ ကောင်းကျိုးဆိုတာ မရှိဘူး။ ဒီအရာတွေက ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖြစ်လာတာလဲ ဒါမှမဟုတ် ငါပဲ တွေးလွန်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ကောင်းချီးပေးလိုက်တာမျိုးလား။
ဘိုးဘေးသွေးကြောက ငါ့ဆီမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရှိန်အဝါရှိပြီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ ပါရမီမရှိဘူးဆိုတာကို သိသွားလို့ အလိုအလျောက် ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်တာများလား။
ဘယ်သူမှလည်း အဖြေမပေးနိုင်သလို ဘယ်သူမှလည်း မသိနိုင်ဘူး"
ဤအရာအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သော အရိပ်အမြွက်များ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော မိုင်များအထိ ရှည်လျားသည့် လျှို့ဝှက်ကြိုးမျှင်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။
စုန်ယန်သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သာမန်လူတစ်ယောက်၊ ယခုတွင်မူ သာမန်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဟုသာ သတ်မှတ်ထားသဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို မဖော်ထုတ်နိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် သတိထားရန် အသိပေးနေသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ရေကန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာမည့်အလား စောင့်မျှော်နေမိသည်။
သို့သော် ထန်ရှောင်ခုန်း ပေါ်လာသည့်တိုင်အောင် သူမျှော်လင့်ထားသည့် အရာများမှာ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
"ယင်ယန် ထူးကဲနဂါးကြီးကလည်း ဘယ်ရောက်သွားမှန်းကို မသိရတော့ဘူး။ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်သွားပြီလို့ ထင်ထားတာ... တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာထိခိုက်မှုမှလည်း မရှိတဲ့အပြင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေတောင် ရလိုက်သေးတယ်။ ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ရုတ်တရက် စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသော အကျိတ်နယ်မြေ၏ ပထမဆုံးနယ်မြေမှ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ လုံးဝဆွေးမြည့်နေသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အမှတ်တံဆိပ်မှာလည်း အကြံအစည်များ ရှိနေသေးသော်လည်း ဆက်ခံသူ မရှိတော့ချေ။
"ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိ လုံးဝပျက်သုဉ်းသွားရတာလဲ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ဘိုးဘေးသွေးကြောက ငါ့ရဲ့ ထူးခြားမှုကို တွေ့သွားပြီး သူနဲ့အတူ ဆွဲခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာလား... ဒါမှမဟုတ် တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လုပ်နေတာလား"
စုန်ယန် မတွေးတတ်တော့သဖြင့် ခဏတာ ရပ်တန့်ထားလိုက်သည်။
"တွေးနေလို့လည်း ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ့ဘက်ကတော့ ဘာမှ ဆုံးရှုံးသွားတာမဟုတ်ဘဲ မြတ်တောင်မြတ်သွားသေးတယ်"
သူသည် "ဝိုင်ရှိနေစဉ် ယနေ့ကို မူးအောင်သောက်" ဟူသော စကားကို လက်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက သူကို အမဲလိုက်သည့် သားကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသော ရန်သူများကို တွေးတောရင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရုံဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
"အဖေ"
လူငယ်လေးသည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် "ဘိုးဘေးသွေးကြောက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကောင်းချီးပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီတွေ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသလို ခံစားရတယ်" ဟု ပြောသည်။
ထန်ရှောင်ခုန်းက ရယ်မောလျက် "လာခဲ့ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေကို သင်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတွေမှာ သွားလာလှုပ်ရှားရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကိုလည်း ပြောပြမယ်။ ဒါမှ မင်း အပြင်မှာ ထွက်ပြီး ကျင့်ကြံနိုင်မှာပေါ့။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မင်းရဲ့အကြောင်းကို မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို တင်ပြထားပြီးပြီ။ ခေါင်းဆောင်က ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိတဲ့ မိန်းမပျိုတစ်ဦးကို မင်းဆီ စေလွှတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူမက မင်းရဲ့ အမိန့်တိုင်းကို နာခံလိမ့်မယ်။ ဒါက ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အတွက် ပေးတဲ့ အကာအကွယ်ပဲ။ မင်းက ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ပဲ ရှိသေးတာကိုး ပုံသဏ္ဍန်မဲ့မျိုးနွယ်စု အမှတ်တံဆိပ် ရှိပေမဲ့လည်း ဇာတ်လမ်းရှာမယ့်သူတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နိုင်သေးတယ်လေ" ဟု ပြောသည်။
စုန်ယန် နားလည်သွားသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဒုတိယမျိုးဆက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ခိုင်မာသော နောက်ခံနှင့် တပည့်များရှိသည့် မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ့ကို စော်ကားဝံ့သူတိုင်းသည် လူငယ်ကို ထိရင်၊ လူကြီးက ထွက်လာမည့်အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။
ကံကြမ္မာ၏ ဘီးမှာ လည်ပတ်နေပြီဖြစ်ရာ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ ဆိုးဝါးသော နေ့ရက်များမှာ ယာယီအားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်တွေ ရောက်ရှိလာပြီပဲ။