အခန်း ၃၀၇

အခန်း။ ၃၀၇

သူသည် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာစဉ်က အခွင့်အရေးများစွာ ပေးခဲ့သောသူတစ်ယောက်ကို အမှတ်ရမိသည်။

ထိုသူမှာ စုတ်ပြတ်နေသည်မဟုတ်သော်လည်း သေခါနီးအခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုသူသည် စုန်ယန်၏ အရည်အချင်းကို တန်ဖိုးထားပြီး လက်ဆောင်များ ပေးအပ်ခဲ့သလို၊ စုန်ယန်ကလည်း ပြန်လည်၍ ကျေးဇူးဆပ်ခဲ့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် စုန်ယန်သည် ထိုသူကို သူ၏ စစ်မှန်သောဆရာတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ဆရာဆိုသည်မှာ ဆရာလည်းဟုတ်သလို အဖေအရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုသူနှင့် ပတ်သက်၍ စုန်ယန်တွင် အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုး မရှိသော်လည်း သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အလိမ်ခံလိုက်ရကြောင်းကို သိလိုက်ရချိန်တွင် အချိန်အတော်ကြာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ ကျောက်ထိုင်ခုံအကြီးအကဲပင်။

သူသည် စုန်ယန်ကို ဘဝသင်ခန်းစာ ပထမဆုံး သင်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မျက်ဝန်းတို့ကို မှေးကျဉ်းထားလျက် လူငယ်လေးသည် စာအုပ်စင်အောက်တွင် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

ပြင်ပမှ ကျရောက်လာသော နေရောင်ခြည်သည် အရိပ်နှင့် အလင်းကို စာအုပ်စင်များပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်ယှက်နွယ်နေစေသည်။

သူသည် အလင်းနှင့်အရိပ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုကြားတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း စာအုပ်များနှင့် မှတ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စင်များကို ငေးကြည့်ကာ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

...

...

နွေရာသီကုန်ဆုံးပြီး ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်ရှိလာသည်။ ကြွေကျသော အရွက်များ ညှိုးနွမ်းသွားပြီးနောက် ဆောင်းရာသီ၏ နှင်းများ ကျရောက်လာသည်။

နှင်းများမှာ အလွှာလိုက် ကျဆင်းနေသည်။ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းခြံဝင်းမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်သလို မည်သူမျှ မမေးမြန်းကြပေ။

သို့သော် ဤတိတ်ဆိတ်ခြင်းက ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ဆိတ်သုဉ်းခြင်း၏ အရိပ်အယောင်ကို မပြဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတို့နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။

လူငယ်လေးသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ တွေးတောလိုက်သည်။

ဤခြောက်လတာကာလသည် သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ စာအုပ်စုစည်းမှုများမှတစ်ဆင့် သူသည် များစွာသော အသိပညာများကို သင်ယူခဲ့ရသည်။

အခြားနေရာများတွင်ဆိုလျှင် ဤအသိပညာများကို ရရှိရန် ခေါင်းစားခံပြီး ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သလို မည်သူကမျှ ဤမျှအထိ ရှင်းလင်းစွာ သင်ကြားပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ကြီးမားသော မိသားစုတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုသည်မှာ ဤမျှအထိ ထူးခြားသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုသည်မှာ ရတနာများနှင့် မှော်ပညာများတင်မကဘဲ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများလည်း ဖြစ်သည်။

...

ပထမဦးစွာ သူသည် သူ၏ လက်ရှိ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အခြေအနေကို နားလည်လာသည်။ ဤအကြောင်းမှာ မှော်ရတနာများနှင့် စတင်ကာ ထူးကဲ အရာဝတ္ထုများနှင့် ထူးကဲ ရတနာများမှာ အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများ အသုံးများသော အရာများဖြစ်သော်လည်း ခရမ်းရောင်နန်းတော်

အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလျှင် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

ထိုအဆင့်တွင် စိတ်ဖြင့် ဖန်တီးသော ကျွမ်းကျင်မှုများသည် မည်သည့်ရတနာ၏ အာနိသင်ထက်မဆို သာလွန်နေသည်။ ဤအချက်ကို စုန်ယန် ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေးဟောင်းအစွယ်၏ ပျားအုပ်သတ်ဖြတ်ခြင်း အဆိပ်ငွေ့တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော စိတ်ဖြင့် ဖန်တီးသည့် စေတီရတနာမှာ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ့အသက်ကို နီးပါး ရယူသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဝိညာဉ်အရာဝတ္ထုများ၊ ဝိညာဉ်ရတနာများ၊ မိစ္ဆာအရာဝတ္ထုများ၊ မိစ္ဆာရတနာများတို့မှာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အရာဝတ္ထုများသည် ဝိညာဉ်ဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည့် ဘက်ထရီကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ ဝိညာဉ်များကို ကျွန်ပြုသော အေးခဲနေသော ငရဲလက်ကောက်ကဲ့သို့ လုံးဝမိစ္ဆာဆန်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထုတ်လုပ်ထားခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်ရတနာနှင့် ဝိညာဉ်အရာဝတ္ထုတို့၏ ကွာခြားချက်မှာ ဝိညာဉ်ရတနာက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်ခွင့်ပေးပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ပိုမိုမြင့်မားခြင်းပင်။ သို့သော် ၎င်း၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ တိကျမှု လိုအပ်ခြင်းပင်။ ၎င်းကို အမိန့်ပေး အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း အတွင်းရှိ စွမ်းအားကိုမူ ကောင်းစွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။

မိစ္ဆာအရာဝတ္ထုများကမူ ထိုအားနည်းချက်ကို ဖြေရှင်းပေးပြီး အကြောင်းနှင့်အကျိုး အပိုင်းအစများကို အမိန့်ပေးနိုင်ကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တွဲဖက်၍ ဧရာမဝိညာဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မိစ္ဆာရတနာများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် နယ်ပယ်မှာ နတ်ဘုရားမွေးဖွားခြင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အကြီးမားဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်မှာ သတ်ဖြတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ ခုခံကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ သဘောတရားမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များစွာကို သူကိုယ်နှင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဝေမျှခံယူကာ ပင်မဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးခြင်းပင်။

ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ စာအုပ်များတွင် မိစ္ဆာရတနာ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၊ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်တွင် လွင့်မျောနေသည့် လှေငယ်လေးကဲ့သို့၊ ဧည့်သည်များကို ပို့ဆောင်ပေးခြင်းဟု ဖော်ပြထားသည်။

ဤအပိုင်းမှာ ပဟေဠိဆန်လွန်းလှပြီး ဒုက္ခပင်လယ်အကြောင်းကို တိုက်ရိုက် မဖော်ပြဘဲ မျိုးနွယ်စုဝင်များအတွက် အကြမ်းဖျင်း သဘောတရားကိုသာ ပေးထားခြင်းပင်။

သို့သော် ဒုက္ခပင်လယ် ကမ်းစပ်၌ ကိုယ်တိုင် နစ်မွန်းခဲ့ဖူးသော စုန်ယန်အတွက်မူ ဤစကားမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေတော့သည်။

မိစ္ဆာရတနာများသည် နတ်ဘုရားမွေးဖွားခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဒုက္ခပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးရာ၌ အကူအညီပေးသော လှေငယ်များ ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

မိစ္ဆာရတနာတို့၏ ရင်းမြစ်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတို့မှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး လူသားတို့ ဖန်တီး၍ မရနိုင်သည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပုံမှန်မိစ္ဆာရတနာများသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဖြစ်တည်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ချန်းဝမ်၏ ဝိညာဉ်မိစ္ဆာရတနာမှာမူ ၎င်း၏ ထူးခြားသော သဘာဝကြောင့် ချန်းဝမ်ကျားမျိုးနွယ်စုက တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးကို စတေးပြီး ရယူခဲ့ရခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ သဘာဝလွန် သွေဖည်မှုတစ်ခုပင်။

ပုံမှန်မိစ္ဆာရတနာများသည် လှေတစ်စင်းနှင့် တူကာ လူက လှေပေါ်တွင်ရှိပြီး လှေက ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးသည်။ ကမ်းကိုရောက်သောအခါ လူမှာ လူပင်ဖြစ်ပြီး လှေမှာ လှေပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် စုန်ယန်ကမူ မိစ္ဆာရတနာတစ်ဝက်ကို သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ပုံသွင်းထားသလို ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ လူနှင့် လှေ တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းပင်။

ပုံမှန်မိစ္ဆာရတနာများသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေမည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဝေမျှခံယူရန်သာ ရည်ရွယ်သည်။ သို့သော် စုန်ယန်၏ နဖူးဗဟိုချက်မှမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

ဤလမ်းကြောင်းတွင် ရိုင်းစိုင်းသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ခံစားနေရသည်။

ထို့ပြင် ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ စာအုပ်များတွင် မိစ္ဆာရတနာများသည် ဒုက္ခပင်လယ်မှ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနိုင်ကြောင်း သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုအချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

စုန်ယန်ကဲ့သို့ တောရိုင်းလမ်းစဉ်မှ မိစ္ဆာရတနာတစ်ဝက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်ကာ မိစ္ဆာရတနာတစ်ဝက်ကို သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူလိုက်ပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။

သို့သော် ဤစွမ်းအားအဆင့်မှာမူ နတ်ဘုရားမွေးဖွားခြင်းအဆင့် ပထမအဆင့်၏ စိတ်အကြံကိုပင် စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

မကြုံစဖူးသော သို့မဟုတ် အလွန်ရှားပါးသော အခြေအနေဟူသည်မှာ သူ၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ စုန်ယန်၏ ကောက်ချက်ဖြစ်သည်။

...

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် စုန်ယန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာသည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ပထမပိုင်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း စိတ်အကြံဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း စိတ်အကြံမှာ ကျင့်ကြံသူအများစုသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းလေ့ရှိပြီး ထိုစိတ်အကြံများ ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။

၎င်း၏ အဓိကအချက်မှာ ထူးကဲ နှလုံးသားကို ငှားရမ်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အလယ်ပိုင်းသည် ကာကွယ်ခြင်း စိတ်အကြံဖြစ်သည်။

ကာကွယ်ခြင်း စိတ်အကြံကို ရရှိရန်အတွက် အေးချမ်းပြီး သဟဇာတဖြစ်သော ဘဝကို ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်မျှ ဖြတ်သန်းရင်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ရယူရသည်။

အေးချမ်းပြီး သဟဇာတဖြစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဟု စုန်ယန် စဉ်းစားလိုက်ရာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသည်မှာ ညီမငယ် အန်လီပင်။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်းတွင် နေခဲ့ရသော ထိုရက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အေးချမ်းပြီး သဟဇာတဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ အန်လီသာ ရှိနေသေးလျှင် အသိမိတ်ဆွေများ၏ စိတ်နှလုံးများ မပြောင်းလဲသေးလျှင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းရန် သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းက အတ္တ စိတ်အကြံဖြစ်သည်။

အတ္တ စိတ်အကြံဆိုသည်မှာ နာမည်အတိုင်းပင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်တည်ရှိနေခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင်။