အခန်း ၃၀၉

အခန်း။ ၃၀၉

အဒေါ်ရှီမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရယ်မောစရာကောင်းသည့် အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထိုရယ်မောစရာကောင်းသည့် အသွင်မှာ လူသားပုံစံရှိသော တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူမသည် အရပ်ရှစ်ပေခန့်မြင့်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ထွားကျိုင်းလှကာ စတုရန်းပုံစံနီးပါး ရှိနေသည်။ အဆီလွှာများသည် သံချပ်ကာအင်္ကျီ ရာဂဏန်းပမာ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ ဆင်ခြေထောက်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသည်။

ဖောင်းကားနေသော သူမ၏ မျက်နှာဗဟိုတွင် ပဲစေ့ခန့်ရှိသော မျက်လုံးလေးနှစ်လုံးက တည်ရှိနေပြီး ထိုမျက်လုံးလေးများမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။

သူမပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ သားသတ်ရုံများစွာကို စုပုံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များနှင့် သွေးနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဒေါ်ရှီမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားပြီး "သခင်" ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။

သူမလဲကျရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းငုံ့ခြင်းကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို သူမ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ထိုသို့သော မိန်းမတစ်ဦး၏ အသားအရေနှင့် သွေးသားထဲတွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို စုန်ယန် ခံစားနေရသည်။

သာမန်မဟုတ်ဘူးဟူသော ထန်ရှောင်ခုန်း၏ စကားမှာ အလွန်ပင် တိကျလှသည်။

ဤအဒေါ်ရှီမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်အတွင်း၌ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

စုန်ယန်သည် အဒေါ်ရှီကိုသာ ကလေးငိုသံသခင်အပေါ် ဖိချလိုက်ပါက နောက်ဆုံးသူ၏ မျက်လုံးအိမ်များပင် ပေါက်ထွက်သွားပြီး ဆယ်ပေအနည်းငယ်ဝေးသည့် နေရာအထိ လွင့်စင်သွားလိမ့်မည်ဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။

"အဒေါ်ရှီ ငါတို့က မိသားစုဝင်တွေပဲ နောက်တစ်ခါဆိုရင် လဲကျစရာ မလိုပါဘူး"

စုန်ယန်က ပြောသည်။

အဒေါ်ရှီ၏ ဗိုက်မှ အဆီလွှာများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်ကောက်ကွေးကာ ပေါ့ပါးသော အသံဖြင့် "ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်" ဟု ချစ်စဖွယ် ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် "သခင် ကျွန်မတို့ ဘယ်ကိုသွားကြမှာလဲ" ဟု မေးသည်။

ဤနေရာတွင် ခြောက်လကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် စုန်ယန်၌ အစီအစဉ်များ ရှိနေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် သူက ပြုံးလိုက်ပြီး "တစ်ချက်ပြီးမှ တစ်ချက်ပေါ့" ဟု ပြောသည်။

သူသာ အတုအယောင်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူက အတုမဟုတ်ပေ။

မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ သူ့ကို ပုံသဏ္ဍန်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး၏ အထောက်အထားကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် သူသည် ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

...

...

ဆောင်းရာသီကုန်ဆုံးပြီး နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာသည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော် နယ်ပယ်ကိုးခု အလယ်ပိုင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနေသည်။

သို့သော် သူ့ကို လမ်းခရီးအတွက် ပို့ဆောင်ပေးနေသူကမူ "ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး ဒါက အထက်အရာရှိတွေရဲ့ စီစဉ်မှုပါ။ မင်းကတော့ တကယ်ပဲ ဘယ်လိုကံကောင်းခြင်းတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နေရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ရှေးဟောင်းဂျင်နိုင်ငံရဲ့ တောင်ဘက်ပိုင်းက ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုကနေ လာခဲ့ပြီး အခုတော့ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးငါးခုထဲက တစ်ခုမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ခံလိုက်ရပြီ" ဟု ပြောသည်။

ထိုခရမ်းရောင်နန်းတော် နယ်ပယ်ကိုးခု အလယ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ထန်ယီနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် တစ်ဆယ့်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမည်မှာ ကျောက်ယီဖူ ဖြစ်သည်။

ထန်ယီ၏ စီစဉ်မှုအရ ကျောက်ယီဖူသည် အစပိုင်းတွင် မျိုးနွယ်စု၏ လုပ်ငန်းအချို့ကို လုပ်ကိုင်ကာ အသားကျအောင် လုပ်နေခဲ့ရသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ သူသည် ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်အမိန့်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲအဖြစ် သွားရောက်ရန် ညွှန်ကြားချက် ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု ဖြစ်သည်။

"ဒါက သခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော် သခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ပါပဲ။ ကျွန်တော် ကျောက်ယီဖူက သခင်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ တခြားဂိုဏ်းမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရရင်တောင်မှ ကျွန်တော်က သခင်ရဲ့ လူပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပါ"

ထိုကျင့်ကြံသူက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"မြန်မြန်သွားတော့ ဂိုဏ်းကိုရောက်ရင် ဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားပြီး ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ။ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မသွားပါနဲ့"

"သေချာတာပေါ့ သေချာတာပေါ့ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်"

နောက်ထပ် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ကျောက်ယီဖူသည် လက်ကိုယှက်ကာ အရိုအသေပေးပြီး လွှဲပြောင်းစာကို ယူကာ သူ၏ မှော်ရတနာဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူ့ကို လမ်းခရီးအတွက် ပို့ဆောင်ပေးနေသူက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။ နွေဦးလေညင်းက သူ့ဆံပင်ရှည်များကို တိုက်ခတ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ လျင်မြန်စွာပင် အခြားပုံစံတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများတွင်မူ တစ်မူထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေသည်။

ရုတ်တရက် ထိုနေရာရှိ လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ နွေဦးပေါက်ချိန်တွင် ပိုးမွှားများ၏ တိုးညှင်းသော အသံများပင် ရပ်တန့်သွားပြီး ငါးညှီနံ့သင်းသော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။

ထို့နောက် အလွန်ထွားကျိုင်းလှသော ရုပ်သွင်ကြီးတစ်ခုက ဗြုန်းခနဲ ပစ်လဲကျလာရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မြေကြီးပေါ်သို့ တူကြီးဖြင့် အားကုန်ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ အသံမြည်ဟည်းသွားသည်။

စုန်ယန်က အားမလိုအားမရဖြင့် "အဒေါ်ရှီ နည်းနည်းလောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လမ်းလျှောက်လို့ မရဘူးလား" ဟု ပြောသည်။

အဒေါ်ရှီက "တောင်းပန်ပါတယ် သခင် ကျွန်မ အတတ်နိုင်ဆုံး ဂရုစိုက်ပြီး လမ်းလျှောက်နေပါတယ်" ဟု ဖြေသည်။

စုန်ယန်သည် အပြင်ဘက်သို့သာ ခေါ်သွားပါက ဤအဒေါ်ရှီသည် မည်သူ့ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာမည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် အဒေါ်ရှီ၏ ရုပ်သွင်နှင့် အသံကို ရင်ဆိုင်ရပါက ပြိုလဲသွားလောက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ရွံရှာခြင်းတို့ကို ခံစားရမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် စုန်ယန်ကမူ သူမကို ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဆက်ဆံသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကာလအတွင်း သူ နားလည်ခဲ့သည်မှာ အဒေါ်ရှီသည် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်

ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ့အပေါ်တွင်မူ အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားပြီး ကာကွယ်ပေးလိုစိတ် ပြင်းပြနေခြင်းပင်။

သူ့ကို လာရောက်ထိခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းသူမှန်သမျှကို အဒေါ်ရှီက ပြင်းထန်စွာ ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မည်ဟု စုန်ယန် ယုံကြည်သည်။

ရိုးရှင်းသော စကားပြောဆိုမှုအပြီးတွင် သူသည် ထွက်ခွာသွားသော ကျင့်ကြံသူ၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

အဒေါ်ရှီသည် သူ ဘာလို့ အခုလိုလုပ်တာလဲဟု မမေးမြန်းဘဲ သူမ၏ ပဲစေ့ခန့် မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ စူးစမ်းနေသည်။

အလွန်အမင်း မကောင်းသော စိတ်သဘောထားရှိသည့် မိစ္ဆာသားရဲများကို အာရုံခံမိသည့်အခါတိုင်း သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လေ့ရှိသည်။ ထိုသားရဲများမှာ အလွန်ဝေးကွာနေသည့်တိုင် သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်လန့်၍ လူးလိမ့်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

စုန်ယန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသည်။ ထိုနေ့က လူဆယ့်သုံးဦးသည် ထန်ယီနှင့်အတူ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုသို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှုအတွင်း မတော်တဆမှုများကြောင့် သုံးဦးသေဆုံးပြီး ဆယ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤဆယ်ဦးကို သူသည် မင်းသမီးဆင်းအာထံမှ ရယူခဲ့ပြီး အဓိက အင်အားကြီးဂိုဏ်း ဆယ်ခုတွင် ခွဲဝေနေရာချထားကာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကောင်းစွာ ကျင့်ကြံရန်နှင့် အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်မသွားရန်မှာထားခဲ့သည်။

ဤဆယ်ဦးအနက် တစ်ဦးကိုမူ မင်းသမီးဆင်းအာမှတစ်ဆင့် မွေးစားသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုစေပြီး အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ မိသားစုဝင် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ဖက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤဆယ်ဂိုဏ်းကို စော်ကားရန် ကြိုးစားသူတိုင်းသည် ခေါင်းကိုက်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ကြောင့် ဤဂိုဏ်းများလက်ထဲမှ လူဆယ့်ဦးကို ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသူတိုင်းအတွက် လွန်စွာ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းသည် ဤနေရာရှိ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် လူလွှတ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်မှာ မိစ္ဆာရဟန်း၏ စုံစမ်းမှု အတိုင်းအတာထဲတွင် မရှိနေသော်လည်း မိစ္ဆာရဟန်းအတွက် အခက်အခဲများ ပိုမိုဖန်တီးပေးရသည်ကို သူ ကျေနပ်သည်။ မိစ္ဆာရဟန်းကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်သရွေ့ သူ မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် "အဒေါ်ရှီကို စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စ ဘယ်လိုရှိလဲ" ဟု မေးသည်။

အဒေါ်ရှီသည် သူမ၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို ရွှေ့ကာ မြေပုံတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းနိုင်ငံ၏ မြေပုံမှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေသည်။ နတ်ဘုရား အာရုံဖြင့် တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေပါစေ ထိုနတ်ဘုရား အာရုံကို မြေပုံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ပန်းတိုင်ကို တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်သည်။

စုန်ယန် ရှာဖွေရမည့်အရာမှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းရှိသည့် နေရာပင်။ အရင်က အသိမိတ်ဆွေများမှာ ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော် နယ်ပယ်ကိုးခု အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် အဓိကသော့ချက်မှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သူ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်ခြင်းပင်။