အခန်း ၈၄၄

အပိုင်း (၈၄၄) နဂါးသွေးနွယ်ပင်ကို မီးရှို့ခြင်း

"ဘယ်သူလဲ"

ထိုသစ်ပင်လူသားက လင်းယွမ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။

ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နွယ်ပင်အမြောက်အမြားက လေကိုခွဲကာ လှမ်းဖမ်းလာကြသည်။

"ရွှစ်"

နွယ်ပင်များက လေထုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟည်းသွားသည်။

သို့သော် လင်းယွမ်က ခေါင်းလှည့်ကာ ရုတ်တရက် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များ ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာသည်။

"ဂီး"

ငှက်အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်၏ နောက်ကျောတွင် မီးတောက်များက ဧရာမ ရဲရဲတောက် မီးလင်းယုန်ကြီး ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် တောက်လောင်လာ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အမြင့် ပေနှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကျော်ရှိသော ဧရာမ ရဲရဲတောက် မီးလင်းယုန်ကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နွယ်ပင်များနှင့် ပန်းပွင့်များကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး သစ်ရွက်စိမ်းများမှာလည်း ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ပြင်းထန်သော မီးခိုးငွေ့များ ထောင်းခနဲ ထသွားပြီး တူးဟောင်နေသော အနံ့များ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ထိုသစ်ပင်လူသားက ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မီး... မီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်"

၎င်းက လက်ဝါးကို ချက်ချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားပြီး နွယ်ပင်အားလုံး မီးတောက်များကို ရှောင်ရှားရန် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

နွယ်ပင်များပေါ်ရှိ ပန်းပွင့်များကလည်း ထိုအချိန်တွင် "ဖောက်" ခနဲ ပွင့်အာသွားကြပြီး မီးတောက်များကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ပန်းဝတ်ဆံများထဲမှ အရည်အမြောက်အမြား ပန်းထုတ်လိုက်ကြ၏။

ရဲရဲတောက် မီးလင်းယုန် အသွင်ယူထားသော လင်းယွမ်က တောင်ပံများကို အားကုန် ခတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းကြီးက မီးတောက်များကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့တောက်လောင်သွားစေသည်။

လင်းယွမ်က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး လေဟာနယ် လျှပ်စီးမီးတောက်များကို ပန်းထုတ်လိုက်၏။

"ဝုန်း"

မီးတောက်များက ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတိုင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တဝေါဝေါ မြည်ဟည်းကာ တိုက်ခိုက်သွားရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နွယ်ပင်များနှင့် သစ်ရွက်များကို မီးစွဲလောင်သွားစေသည်။

ထို ဧရာမ နွယ်ပင်ကြီးများမှာ အလျင်အမြန် လိမ်ကောက် ရုန်းကန်နေကြပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးလည်း လိုက်ပါ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ရေတွက်၍မရသော မြေလွှာများလည်း ပြိုကျလာကာ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်လာပြီး မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေကာ မည်သည့်အချိန်မဆို ပြိုကျတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

"ရပ်လိုက်... မြန်မြန် ရပ်လိုက်စမ်း... မင်း ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာလား"

သစ်ပင်လူသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မီးတောက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နွယ်ပင်များမှာ နေရာအနှံ့ မဲတူးနေလေပြီ။

ပြိုကျလာသော မြေကြီးများနှင့် သစ်သားအသားနံရံများကြောင့် အပင်များစွာ ပိကျေပျက်စီးသွားသည်။

လင်းယွမ်က ထိုသစ်ပင်လူသားကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "မင်းက ဘာကောင်လဲ... ဘာလို့ ငါ့မိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးရတာလဲ"

ထိုသစ်ပင်လူသားက လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက နဂါးသွေးနွယ်ပင်ကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာပဲ... လူသား... မင်းကို ငါသိတယ်... မင်း ငါ့ကျွန်းကို သိမ်းပိုက်ထားတယ်မလား"

"မင်းကျွန်း... ဒီနေရာက မင်းပိုင်တာလား"

"ငါအရင် ရောက်လာတာကွ" နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... မင်းအရင်ရောက်တာနဲ့ပဲ မင်းအပိုင်ဖြစ်သွားရောလား" လင်းယွမ်က ချက်ချင်း လှောင်ရယ်လိုက်၏။

"မင်းက ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ" နဂါးသွေးနွယ်ပင်က လင်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ အော်မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဘာဖြစ်ချင်လဲ ဟုတ်လား... အဲဒါ ငါက မေးရမှာမဟုတ်ဘူးလား... ဒီနေရာက အခု ငါ့နယ်မြေပဲ... မင်းက မြေအောက်မှာ ပုန်းခိုနေပြီး ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ" လင်းယွမ်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ငါ ဒီနေရာမှာ ရှင်သန်နေလာတာ ဆယ်စုနှစ်ချီနေပြီ... ဘာကို ငါက ခိုးပုန်းနေရမှာလဲ... မင်းတို့ လူသားတွေက ငါ့နေရာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာ သက်သက်ပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က အံ့သြသွား၏။ "မင်း ဒီမှာနေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီနေပြီ ဟုတ်လား... ရေဘေးကြီး ဖြစ်တာကနေ အခုထိ အတိအကျ တွက်ကြည့်ရင်တောင် နှစ်နှစ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ချက်ချင်းပင် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟက်ဟက်... မင်းတို့ ကမ္ဘာဂြိုဟ်အတွက်တော့ ရေဘေးကျရောက်တာ နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာအတွက်တော့ နှစ်နှစ်မကဘူး"

"ဒီ နတ်သစ်ပင်ကျွန်းကြီးက ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဖြစ်တည်လာတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောစမ်းပါ"

"ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ" နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်၏။

လင်းယွမ်ကလည်း စကားအပို မပြောတော့ဘဲ ပါးစပ်ကိုဟကာ လေဟာနယ် လျှပ်စီးမီးတောက် တစ်ချက်ကို အားကုန် ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

"သောက်ခွေးကောင်"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက အလျင်စလို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသထွက်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးအောက်ခြေတွင်မူ ထိတ်လန့်မှု တစ်စွန်းတစ်စ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

မီးတောက်သည် ၎င်းကဲ့သို့သော သစ်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်း အပင်များ၏ အဓိက ရန်သူပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းကို လွယ်လွယ်လေး မီးရှို့သတ်နိုင်လို့ပေါ့ကွ"

လင်းယွမ်က အထက်စီးမှနေ၍ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားမှာ ဒေါသထွက်လွန်းလှသော်လည်း လင်းယွမ်ကို ဆက်မဆွရဲတော့ပေ။

စောစောက ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမှုအရ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဤလူသား၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သည် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ၎င်း သဘာဝကျကျ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်း၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သည် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး မကြာမီ ကြယ်စင်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်လာတော့မည် မှန်သော်လည်း...

မီးဓာတ်၏ သဘာဝအရ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရသဖြင့် လင်းယွမ်၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်မှာ ၈၄ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းအတွက် အန္တရာယ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကြယ်စင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို အမှန်တကယ် ကျော်လွန်သွားပြီး သက်ရှိအဆင့်အတန်း အဆင့်တက်ခြင်းကို အပြီးသတ်နိုင်မှသာ...

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် သစ်ဓာတ် အခြေခံအဖြစ်သာ ဆက်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး မီးတောက်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် လင်းယွမ်၏ မီးတောက်မှာ သာမန် မီးတောက်မျိုး မဟုတ်ပေ။

လေဟာနယ် လျှပ်စီးမီးတောက်သည် အပူချိန် အလွန်မြင့်မားရုံသာမက လေဟာနယ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပါ တောက်လောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းသည် အမှုန်များ ဝင်တိုက်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် ပေါက်ကွဲလောင်ကျွမ်းမှု ပုံစံဖြစ်ပြီး လောင်စာကို အားကိုးရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မျက်မှောက်ရှိ ဤနဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားသည် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့်တိုင် လင်းယွမ်၏ လေဟာနယ် လျှပ်စီးမီးတောက်ကို အမှန်တကယ် မတားဆီးနိုင်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားမှာ ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသော်လည်း လင်းယွမ်ကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်မှန်း သိနေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းက စိတ်ထဲရှိ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ထားကာ ပြောလိုက်၏။ "လူသား... မင်း ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ... တကယ်လို့ ငါတို့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်... မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေနှစ်ယောက်ကတော့ သေချာပေါက် သေသွားမှာပဲ"

လင်းယွမ်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ခနဲ့လိုက်သည်။ "မင်းကို ငါယုံမယ် ထင်နေတာလား... သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ငါ့ရဲ့ အရိပ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဆွဲသွင်းထားပြီးပြီ... အခု သူတို့က အရိပ်နှစ်ခုသက်သက်ပဲလေ... သူတို့ သေတာရှင်တာကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ"

"ဟက်... မင်း မယုံဘူးလား... သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေတွေကို ငါ့ရဲ့ နဂါးသွေးအရည်တွေ စိမ့်ဝင်ထားတာ ကြာပြီ... ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာကွ"

"တကယ်လို့ ငါသေသွားရင် ဒီ နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေတွေကနေ ငါ့ရဲ့ အကိုင်းအခက်တွေ ချက်ချင်း ပေါက်ဖွားလာလိမ့်မယ်... သူတို့က ငါ့ရဲ့ အာဟာရဖြစ်သွားပြီး ငါ့အသက်က သူတို့အလောင်းတွေပေါ်မှာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေမှာ"

လင်းယွမ်က အရိပ်ကမ္ဘာထဲရှိ လုတာ့ယို နှင့် လျန်မင်ရှု တို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ် မင်း သူတို့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

"ပြီးတော့... မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ... မင်းခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို မီးရှို့ပစ်ပြီး မသေအောင် နည်းနည်းလောက် ချန်ထားပေးလို့ ရတာပဲ"

"ငါ့မှာ မင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား ချက်ချင်း မျက်နှာပျက်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်စေ့အောက်ရှိ ဤလူသားသည် အလွန် ယုတ်မာပြီး အရှက်တရား ကင်းမဲ့လွန်းသည်ဟု ၎င်း ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းက ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ "လူသား... ငါက နတ်သစ်ပင်ကျွန်းကြီးနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာ ကြာပြီ... မင်း ငါ့ကို သေချာပေါက် သတ်မယ်ဆိုရင် ဒီကျွန်းလည်း ဆက်ရှိနေဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့"

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား... ငါက ခြိမ်းခြောက်တာကို ကြောက်နေမယ် ထင်နေလား"

"ပြောစမ်း... မင်းက တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲ"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းကို ခြောက်ရအောင်... ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ ကြည့်စမ်းပါဦး"

"ဒီနွယ်ပင်တွေက ငါ့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ် တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိသေးဘူး"

"ငါ့ရဲ့ အမြစ်တွေက ဒီကျွန်းရဲ့ အဓိက ဗဟိုချက် အနက်ပိုင်းထိတောင် အမြစ်တွယ်နေတာ ကြာပြီ"

"မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်ရင် ငါက ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လွယ်လွယ်လေး ခွဲခြမ်းပစ်လိုက်လို့ရတယ်... အကုန်လုံး အတူတူ သေကြတာပေါ့"

လင်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်းက တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲ... ဒီကျွန်းကြီးက မင်းရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်လား"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားကလည်း ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဖြေလိုက်သည်။ "မှားတယ်... ငါက ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ကပ်ပါးနေထိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ နဂါးသွေးနွယ်ပင် တစ်ပင်ပဲ"

"နတ်သစ်ပင် သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် ငါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကပ်ပါးနေပြီး အာဟာရတွေကို စုပ်ယူရင်း ကြီးထွားလာခဲ့တာ အခုဆို နှစ် ၅၀ ကျော်နေပြီ"

"ငါက သူ့ရဲ့ အလောင်းနဲ့အတူ အလွန်ဝေးကွာတဲ့ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်တွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ဆီ လွင့်မျောလာခဲ့တာ"

"တစ်လှမ်းလေးပဲ လိုတော့တယ်... ငါ ကြယ်စင်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်လာတော့မယ်... ဒီကျွန်းကနေ ခွဲထွက်ပြီး ကြယ်တာရာတွေဆီ သွားလို့ရတော့မှာ"

"မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်... ငါသေရရင်တောင် မင်းကို အေးအေးဆေးဆေး နေရဖို့ အခွင့်အရေးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီကျွန်းပေါ်မှာ မင်းရဲ့ အမျိုးတွေ ရှိသေးတယ်မလား... သူတို့ကို ငါနဲ့အတူ အသေခံစေချင်နေတာလား"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒီ နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ဒီ သစ်ဓာတ်ကျွန်းကြီးရဲ့ အသိစိတ်ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘဲ မျိုးစိတ်သစ် တစ်ခု ဖြစ်နေတာကိုး။

ဒီကောင်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေကတည်းက ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ကပ်ပါးနေထိုင်ခဲ့တာပဲ။

ဒါဆိုရင် အာကာသထဲက ဟို မြစ်ရှည်ကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သူ သိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။

ဒီ လေပေါ်ကျွန်းတွေနဲ့ ရေပေါ်ကျွန်းတွေရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်း သိနေလောက်မလား။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လင်းယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ချက်ချင်း အတော်လေး လျော့ကျသွားတော့သည်။

သူက အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "စကားပိုတွေ မပြောနဲ့... အသက်ရှင်ချင်ရင် ငါနဲ့ ပူးပေါင်းတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ငါ မေးတာကို ဖြေ"

"ငါ့ကို လာခြိမ်းခြောက်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့... စမ်းကြည့်ချင်ရင် စမ်းကြည့်လို့ရတယ်... အပြင်ဘက် စခန်းထဲက လူတွေ အားလုံးက အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေချည်းပဲ... စခန်းထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်သင်္ဘောတွေလည်း ရှိတယ်... အချိန်မရွေး ထွက်သွားလို့ရတယ်"

"သူတို့ကို အသုံးချပြီး ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ဖို့ တွေးနေရင်တော့ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ပဲ ငါနဲ့ အသေအကြေ ချချင်နေတာလား"

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်လို့ ပြောနေလို့လဲ"

"ဟမ်... မင်းက ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ" နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ချက်ချင်း မေးလိုက်၏။

လင်းယွမ်က ခပ်အေးအေးပင် ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီကျွန်းပေါ်က သယံဇာတတွေကို ငါ လိုတယ်... မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါ့မိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်က မင်းလောက် စွမ်းရည်မရှိဘူး... တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့နောက်ကိုလိုက်ပြီး ဒီကျွန်းကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်း နောက်ပိုင်း ကြယ်စင်သားရဲ အဆင့်ကို အေးအေးချမ်းချမ်း တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ မျက်နှာတွင် သံသယဝင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းဆီ ခိုလှုံရမယ်... မင်းက သိပ်စွမ်းနေလို့လား... ငါက သဘာဝဓာတ် သဘောတရားအရ မင်းရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရုံသက်သက်ပဲ"

"တခြား ကြယ်စင်သားရဲတွေနဲ့ တွေ့ရင် မင်း တားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်၏။ "တခြား ကြယ်စင်သားရဲ ဟုတ်လား... ဒီမှာ တခြား ကြယ်စင်သားရဲ ရှိသေးလို့လား"

"ဒီမှာတော့ မရှိဘူးပေါ့... ဒါပေမဲ့ အာကာသထဲ ဝင်သွားရင်တော့ ကြယ်စင်သားရဲတွေကို နေရာတိုင်း တွေ့ရမှာပဲ"

"အထူးသဖြင့် ဟို မြစ်ရှည်ကြီး ပေါ်လာပြီဆိုတော့... ကြယ်စင်သားရဲတွေ ပိုများလာတော့မှာ"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရေဘေးကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ဖြစ်သော ထိုမြစ်ရှည်ကြီးမှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း ၎င်း သိနေပုံရ၏။

လင်းယွမ်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "အာကာသထဲကို မင်းထက် ငါ အရင်တစ်လှမ်း ဦးအောင် ဝင်ရောက်နိုင်မယ် ဆိုတာ မင်းယုံလား"

"ဟက်ဟက်... ငါက တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံပြီး လုံးဝ အဆင့်တက်သွားတော့မှာ... မင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်က ဘယ်လောက်ရှိလို့... ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲရတာလဲ" နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခနဲ့တဲ့တဲ့ အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်က ခပ်တည်တည်ပင် ဖြေလိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်က ၈၄% ရှိတယ်... ပြီးပြည့်စုံဖို့ ၁၆% ပဲ လိုတော့တာ"

"ဟားဟားဟား... အဲဒါများ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး လေကြီးမိုးကြီး ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့" နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့အထိ မင်း ကျင့်ကြံလာခဲ့တာ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာခဲ့ပြီလဲ"

"မင်းတို့ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ရဲ့ အချိန်တွက်ချက်မှု အရဆိုရင်တော့ နှစ် ၇၀ လောက်ပေါ့" နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက မာနတခွဲသားဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

၎င်း၏ ဤကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ နှေးကွေးသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

အစပိုင်းက ဤနတ်သစ်ပင်ကျွန်းကြီးပေါ်တွင် အတူတကွ ရှိနေခဲ့သော အခြားသော သက်ရှိများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းသည် အလွန် လျင်မြန်လှသည်မှာ သေချာသည်။

၎င်းသည် တစ်လျှောက်လုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး နတ်သစ်ပင်၏ ဗဟိုချက် သစ်စည်ပေါ်တွင် ကပ်ပါးနေထိုင်နိုင်စွမ်းကို အားကိုးကာ စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူခဲ့သဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှုန်း အလွန် မြန်ဆန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုတောင်းလှသော နှစ် ၇၀ အတွင်းမှာပင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးပြီးချင်းမှာပင် ၎င်းကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်မည့် အခြားသော သန္ဓေပြောင်းသားရဲများကို အတင်းအဓမ္မ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်လျှောက်လုံး ၎င်းသည် ဤကျွန်းကြီး၏ သခင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို နှလုံးအမြူတေနှင့် ဦးနှောက်အမြူတေတို့ကိုလည်း တကယ်တော့ ၎င်းက ကြိုတင်၍ သန့်စင်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျွန်းတစ်ခုလုံးကိုလည်း ၎င်းက ကပ်ပါးအဖြစ် သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

မိမိသည် အပင်တစ်ပင် ဖြစ်နေပြီး ဤကျွန်းကြီးမှ ခွဲထွက်၍ မရနိုင်သောကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ၎င်း ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်မည်။

လင်းယွမ်က ၎င်းကို ကြည့်ကာ ခပ်တည်တည်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက အခုအဆင့်ကို ရောက်ဖို့အတွက် နှစ် ၇၀ တောင် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အခုငါရောက်နေတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ နှစ်နှစ်ကျော်ပဲ အချိန်ယူခဲ့ရတာ"

"ဘယ်သူက အာကာသထဲကို အရင်တစ်လှမ်း ဦးအောင် ဝင်ရောက်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

သစ်ပင်လူသား ချက်ချင်းပင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကာ လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာ... နှစ်နှစ်ကျော်... ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လင်းယွမ်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်၏။ "မင်းက ဒီကျွန်းနဲ့အတူ ဒီကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ် ကျလာခဲ့တာဆိုတော့... ဒီကမ္ဘာဂြိုဟ်မှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ တရားဝင် နိုးထလာတာ ဘယ်အချိန်ကလဲ ဆိုတာကို သိသင့်တာပေါ့"

"ငါက မင်းကို လိမ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤ နောက်ကျကျန်ရစ်သော ကမ္ဘာဂြိုဟ်သည် မည်သည့်အချိန်မှ စတင်ကာ သန္ဓေပြောင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်ကို ၎င်း သေချာပေါက် သိထားပေသည်။

အတိအကျ တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ထက် မကျော်လွန်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

မျက်မှောက်ရှိ ဤလူသားသည်လည်း ဤကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်မှ သက်ရှိဖြစ်နေသည်မှာ သေချာနေပြန်သည်။

ဒါဆိုရင် သူက တကယ်ပဲ ဒီလောက် တိုတောင်းလှတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ အခုလို အဆင့်မျိုးကို ရောက်ရှိလာခဲ့တာလား။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ မျက်နှာအမူအရာများ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီး မာနထောင်လွှားနေသော အရိပ်အယောင်များလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားတော့သည်။

ဆက်ရန်...