အခန်း ၈၄၆

အပိုင်း (၈၄၆) နဂါးသွေးနွယ်ပင်ကို သိမ်းသွင်းခြင်း

လိပ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင်မြွေ အသွင်က လင်းယွမ်၏ မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်များစွာထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အသွင်ဖြစ်သည်။

ဤအသွင်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် တိုးပွားမှုက အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။

လိပ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင်မြွေ အသွင် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်က ချက်ချင်းပင် ဆယ်ဆကျော်အထိ မြင့်တက်သွားသည်။

စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အမှတ် ၂၀၀ မှနေ၍ အမှတ် သုံးထောင်ကျော်အထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတက ချက်ချင်းဆိုသလို တောင်ကြီးတစ်တောင်အလား ခိုင်မာတည်ငြိမ်သွားသည်။

သူ၏ ကြီးမားလှသော စိတ်စွမ်းအင်များ စီးဝင်ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတသည် အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာပြီး နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ စိတ်ပင်လယ် ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သော နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသား၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ စိတ်ပင်လယ်က ချက်ချင်းဆိုသလို ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။

"အ... ရပ်ပါတော့... မြန်မြန် ရပ်လိုက်ပါတော့"

"ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါပြီ... အရှုံးပေးပါပြီ... သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပါ့မယ်"

နောက်ဆုံးတွင် ထိုနာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ အသံကုန်ဟစ်ကာ ငိုယိုအော်ဟစ်လေတော့သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကလည်း မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အခြေအနေကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်တော့မှ လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူသားအသွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ငါ ပြောခဲ့သားပဲ... ငါ့ကို အညံ့ခံရင် မင်းကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူးလို့"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရဲတယ်ဆိုရင်တော့ ခုနကဟာက အမြည်းပဲ ရှိသေးတယ်"

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက နေ့တိုင်း တိုးတက်နေတာ... တစ်နှစ်တောင် မကြာခင် မင်း ငါ့နောက်မှာ အပြတ်အသတ် ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါလည်း မင်းကို မလိုအပ်တော့ဘူး... အဲဒီအခါကျရင် မင်းကို သဘာဝအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်မယ်"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေပြီး လင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၎င်း၏ ရင်ထဲရှိ ပုန်ကန်လိုစိတ်များ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားသည်။

တစ်နှစ် ဟုတ်လား...

ဒီအချိန်က သိပ်မကြာလှ... သူ သေချာပေါက် စောင့်နိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ကျော်တောင် ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီးပြီပဲ... တိုတောင်းလှတဲ့ တစ်နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်လေးက ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

၎င်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာဖြင့် အညံ့ခံလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းမှာ နာမည် ရှိလား"

"မ... မရှိပါဘူး"

နဂါးသွေးနွယ်ပင် သစ်ပင်လူသားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် သဘာဝအားဖြင့် နာမည် မရှိပေ။

အသိစိတ် ဝင်လာကတည်းက ဤကျွန်းပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့ရာ နာမည် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မည်နည်း။

၎င်းသည် အံ့မခန်း စိတ်စွမ်းအင်ကို အားကိုး၍ လူသားများ၏ ဘာသာစကားနှင့် အမူအကျင့်များကို လျင်မြန်စွာ သင်ယူခဲ့ပြီး ကျွန်းပေါ်ရှိ လူသားများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ကာ ဗဟုသုတအားလုံးကို သင်ယူခဲ့သော်ငြားလည်း...

မိမိကိုယ်ကိုယ် နာမည်တစ်ခု ပေးရန် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နာမည်မရှိရင် ခေါ်ရတာ အဆင်မပြေဘူး... ဒီလိုလုပ်... မင်းကို နာမည်တစ်ခု ပေးမယ်"

"မင်းရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က နဂါးသွေးနွယ်ပင် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို မင်းရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ် နာမည်ကိုပဲ အစွဲပြုပြီး... မင်းကို နဂါးသွေးနွယ်ပင် လို့ပဲ ခေါ်မယ်"

သစ်ပင်လူသားက ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း ဘာမှ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပေ။ မူလကတည်းက ၎င်းသည် နဂါးသွေးနွယ်ပင် ဖြစ်ရာ ဤနာမည်ဖြင့် ခေါ်ခြင်းက ပြဿနာ မရှိပါချေ။

လင်းယွမ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို မေးစရာ တစ်ခုရှိတယ်"

"အမိန့်ရှိပါ" ဟု နဂါးသွေးနွယ်ပင်က အလျင်စလို ပြန်ပြောသည်။

"သစ်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်း အပင်တွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင်က အရမ်း ပြင်းထန်တယ် မဟုတ်လား... သေသွားပြီးရင်တောင် အညှောက် ပြန်ထွက်လာတာမျိုးတွေ ရှိတတ်လား"

နဂါးသွေးနွယ်ပင်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "သစ်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်း အပင်တော်တော်များများမှာ အဲဒီလို အစွမ်းမျိုး ရှိကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သေသွားပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယမြောက် အသက်ပြန်ရှင်လာရင်တောင် အဲဒါက မူလ ကိုယ်တိုင် မဟုတ်တော့ဘူး"

"အသစ်မွေးဖွားလာတဲ့ အပင် အသိစိတ်ပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားအရာတွေပဲဖြစ်ဖြစ် မူလ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အပင်အသစ်က မူလ ပင်စည်ပေါ်မှာ ပေါက်ဖွားလာတာဆိုတော့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစွမ်းတွေနဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကိုတော့ ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မယ်"

"လူတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရမယ်ဆိုရင်... ကိုယ်ပွားထက်စာရင် မျိုးဆက်သစ်လို့ ပြောတာက ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

လင်းယွမ် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခုကြားတွင် အဆက်အသွယ် လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ထင်ထားသလောက်လည်း ဆက်စပ်မှု မခိုင်မာလှပါချေ။

"ဒါဆို ဒီမိုးမြေနတ်ညောင်ပင်မှာရော နောက်ပိုင်းမှာ သက်ရှိအသစ်တွေ ပေါက်ဖွားလာသေးလား" လင်းယွမ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်... မိုးမြေနတ်ညောင်ပင်လို သက်ရှိမျိုးက မူလကတည်းက ကြီးထွားတာ နှေးကွေးပြီးသား... သူ့အပေါ်မှာ ကပ်ပါးပြုနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့လို နွယ်ပင်တွေက သေချာပေါက် သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"မိုးမြေနတ်ညောင်ပင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို တခြားအပင်တွေက ခိုးယူ စုပ်ယူသွားကြတာချည်းပါပဲ"

"တခြားအပင်တွေ... မင်းကလွဲရင် ဘာအပင်တွေ ရှိသေးလို့လဲ"

နဂါးသွေးနွယ်ပင်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောက်ပနေသော မှိုများနှင့် ဧရာမ ခြုံပုတ်ကြီးများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဒါတွေ အကုန်လုံးက မိုးမြေနတ်ညောင်ပင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကြီးထွားလာတဲ့ အပင်တွေပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်အများစုကိုတော့ ကျွန်တော်ပဲ စုပ်ယူထားလိုက်တာပါ"

"အခုတော့ ကျွန်တော်က သူ့နေရာကို လုံးလုံးလျားလျား အစားထိုးလိုက်ပြီ... နတ်သစ်ပင်ကျွန်း ဆိုတာက တကယ်တော့ အခွံချည်း သက်သက်ပဲ ကျန်တော့တာပါ"

လင်းယွမ် စကားမဆိုနိုင်တော့ပေ။ ဒီလိုကိုး။

လင်းယွမ်က အပြင်ဘက် အာကာသ အခြေအနေများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အများအပြား မေးမြန်းလိုက်သေးသည်။

နဂါးသွေးနွယ်ပင်ကလည်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ တစ်ခုချင်းစီ ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။

နဂါးသွေးနွယ်ပင်၏ ပြောပြချက်အရ အာကာသအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန် ဆိုးရွားလှပြီး ဥက္ကာခဲများ၊ ရောင်ခြည်ဖြာထွက်မှုများ၊ အလွန်အမင်း အေးခဲသော အပူချိန်များ၊ နေရောင်ခြည် ပေါက်ကွဲမှုများ စသည့် အန္တရာယ်များနှင့် အချိန်မရွေး ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြေ ရှိကြောင်း သိရသည်။

မိုးမြေနတ်ညောင်ပင် ကဲ့သို့သော ဧရာမ အလောင်းကြီးမျိုးသည်ပင် စကြဝဠာထဲတွင် မျောပါနေစဉ် ဥက္ကာခဲများနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီး ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေ အချိန်မရွေး ရှိနေသည်။

၎င်းအနေဖြင့် မိုးမြေနတ်ညောင်ပင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ ကမ္ဘာမြေဆီသို့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မျောပါလာနိုင်ခြင်းမှာ ကံကောင်းလွန်း၍သာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း မျောပါလာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မျောပါနေသော ဧရာမ အလောင်းကျွန်းကြီး အမြောက်အမြား ဥက္ကာခဲများနှင့် ဝင်တိုက်မိကာ ပျက်စီးသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် နေမုန်တိုင်းများကြောင့် တိုက်ရိုက် မီးလောင်ပြာကျသွားခဲ့သည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် တခြားမျိုးနွယ်များက တွေ့ရှိသွားပြီး အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်သွားခြင်းမျိုးလည်း ရှိတတ်သည်။

ဘေးနားရှိ လုတရုံ၊ လျန်မင်ရှုနှင့် လုယွီယန်တို့သည် ကြားရသော အကြောင်းအရာများကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။

စကြဝဠာနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိပညာများက သူတို့အတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု၏ တံခါးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဤမျှ တောက်ပလှပသော စကြဝဠာကမ္ဘာကြီး ရှိနေမည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

စကားအတော်အတန် ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ဒီမှာပဲ ဆက်လေ့ကျင့်နေ... ငါ့အတွက် နတ်သစ်ပင်ကျွန်းကို စောင့်ရှောက်ပေးထား"

"လုတရုံက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ... တကယ်လို့ သူ အခက်အခဲဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်လာရင် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်း သူ့ကို ချက်ချင်း ကူညီပေးရမယ်... နားလည်လား"

နဂါးသွေးနွယ်ပင်က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လင်းယွမ်သည် လုတရုံတို့ သုံးယောက်ကို ခေါ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လုတရုံက ကြောက်လန့်တကြား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး "ဆရာလင်းသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီနဂါးသွေးနွယ်ပင်ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ဘယ်အချိန်ထိ ခံနေရဦးမလဲ မသိဘူး"

လျန်မင်ရှုကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောကမှာ အလကားရတဲ့ အရာဆိုတာ မရှိဘူးပဲ... အကောင်းကြီးနေရင်းနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေတွေ၊ နှလုံးအမြူတေတွေကို ကောက်ရနေတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲလို့ ကျွန်မ တွေးနေမိသား"

"ဒါတွေအကုန်လုံးက သူ နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတာကိုး"

လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး... အခု အကုန် ဖြေရှင်းပြီးပြီပဲ... ခင်ဗျားတို့လည်း စိတ်အေးအေးထားလို့ ရပါပြီ"

"နောက်ဆို ဒီနတ်သစ်ပင်ကျွန်းမှာ အန္တရာယ် တစ်ခုခုရှိလာရင် ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို အကူအညီတောင်းပြီး ရန်သူတွေကို ဝိုင်းနှိမ်နင်းလို့ ရပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့လည်း ဒီအတွက်နဲ့ သတိမလွတ်သွားစေနဲ့... လေ့ကျင့်တာကို ပိုလုပ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး တက်ရောက်နိုင်အောင် လုပ်ကြ"

လုတရုံနှင့် လျန်မင်ရှုတို့က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်သည် သူတို့နှင့် စကား အနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် "အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး... ကျွန်တော် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင် ကို အရင် ပြန်လိုက်ဦးမယ်"

"အစ်ကိုလင်း... ညီမ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်" ဟု လုယွီယန်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

လုတရုံက သူ့သမီးကို သံသယဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လျန်မင်ရှုက သူ့ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

သူက လျန်မင်ရှုကို သံသယဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လျန်မင်ရှုက ပြုံးလိုက်ပြီး "ယွီယန်... ဒါဆိုလည်း သမီး ဆရာလင်းကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

လုယွီယန်က လင်းယွမ်အနားသို့ သွက်လက်စွာ လျှောက်သွားပြီး သူနှင့်အတူ စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသောအခါ လုတရုံက လျန်မင်ရှုကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်ရှု... မင်း ခုနက ငါ့ကို ဘာလို့ လှမ်းဆွဲတာလဲ"

လျန်မင်ရှုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်ကလေ... ကိုယ့်သမီးရဲ့ စိတ်ကိုတောင် မရိပ်မိဘူးလား"

လုတရုံ ကြောင်သွားပြီး သူ၏သမီးနှင့် လင်းယွမ်တို့၏ ကျောပြင်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သမီးဖြစ်သူက လင်းယွမ်နှင့် ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေပြီး လင်းယွမ်ရှေ့တွင် သူမ၏ အပြုံးများက ပြီးခဲ့သော ရက်များထက် များစွာ ပိုနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ့ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း ပြောချင်တာက... ယွီယန်က... ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လုတရုံ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

လျန်မင်ရှုက သူ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ "ဆရာလင်းလို လူမျိုးက လူ့လောကရဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ပဲလေ... ဒီစခန်းထဲမှာရှိတဲ့ မိန်းမတိုင်းက ဆရာလင်းလို ယောက်ျားမျိုးကို သဘောကျကြမှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုတရုံက မနေနိုင်ဘဲ "ဒါပေမဲ့ ယွီယန်က ကလေးပဲ ရှိသေးတာလေ... သူ့အသက်က ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က လုယွီယန်မှာ ၁၆ နှစ်သာ ရှိသေးပြီး စံပြ ကလေးမလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ် ကြာပြီးနောက် သူမ နှစ်နှစ် ကြီးလာခဲ့သော်လည်း ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာမူ သိပ်မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လုတရုံ၏ မျက်စိထဲတွင် ကိုယ့်သမီးကို ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုသာ မြင်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ရုတ်တရက် လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

လျန်မင်ရှုက သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "၁၈ နှစ်ဆိုတာ မငယ်တော့ပါဘူး... အခုချိန်က ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး မဖြစ်ခင်က ကမ္ဘာကြီး မဟုတ်တော့ဘူးလေ"

"ရှင် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင် ထဲက စခန်းကို သွားကြည့်ပါလား... မိန်းကလေး ဘယ်လောက်များများ အစောကြီး အိမ်ထောင်ကျနေကြပြီလဲ"

"ဟိုဘက်စခန်းက အိမ်ထောင်ပြုတာကို အားပေးတယ်... ကလေးယူတာကို အားပေးတယ်... ကလေး တစ်ယောက်မွေးရင်ကို ထောက်ပံ့ကြေး အမှတ် ငါးသောင်း တန်းရတာလေ"

"မိသားစု တစ်စုမှာ သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်က တစ်နှစ်ကို အမှတ် တစ်သိန်း ရှာနိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး... ဒီလို ထောက်ပံ့မှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားလဲဆိုတာ ရှင်လည်း သိမှာပါ"

"ပြီးတော့ ယွီယန်လေးရဲ့ အစွမ်းက ကုသရေး အမျိုးအစားလေ... တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစားမှ မဟုတ်တာ... သူသာ ဆရာလင်းနဲ့ အမှန်တကယ် လက်ထပ်ဖြစ်သွားရင် တစ်ဘဝလုံး စိတ်အေးရပြီပေါ့"

လုတရုံက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆရာလင်းမှာ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိနေပြီလေ..."

လျန်မင်ရှုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဟူး... ဆရာလင်းလို လူမျိုးကလေ... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် အခုချိန်ထိ မိန်းမ လေးယောက်ပဲ ယူထားသေးတာကို ကျွန်မ အံ့သြမိတယ်"

"ဒါက ကပ်ဘေးကမ္ဘာလေ... လူ့အသက်က မြက်ပင်လေးတွေလို တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အချိန်မှာ... မိန်းမ ဘယ်လောက်များများက သူ့ကုတင်ပေါ်ကို တက်ချင်နေကြလဲဆိုတာ ရှင် သိရဲ့လား"

"သူက အဲဒီဆန္ဒတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မိန်းမ လေးယောက်ပဲ လက်ခံထားတာက... ဒါ ကာမဂုဏ် လိုက်စားလွန်းတာ မဟုတ်ဘူး... သူ ရွေးချယ်ထားတဲ့ မိန်းမတွေက သူ့ရင်ထဲမှာ သေချာပေါက် နေရာတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ"

"ယွီယန်ကိုသာ ဆရာလင်းက သဘောကျသွားခဲ့ရင် ဆရာလင်းက သူ့ကို သေချာပေါက် မျက်နှာငယ်ရအောင် ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လုတရုံ၏ မျက်နှာမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာသည်။

လျန်မင်ရှု၏ စကားက အနည်းငယ်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု သူ ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။

သို့သော်လည်း... တစ်ခုခု လွဲချော်နေသလို သူ ခံစားနေရဆဲပင်။

သူက ဆရာလင်းနှင့် ညီအစ်ကိုလို ဆက်ဆံနေခဲ့ရာမှ... မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ကိုယ့်သမီးက ဆရာလင်းနှင့် ချစ်သူဖြစ်မည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားရသနည်း။

လျန်မင်ရှုက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကဲပါ... လျှောက်တွေးမနေပါနဲ့... ဆရာလင်းက သဘောတူချင်မှတောင် တူဦးမှာပါ... အခုလောလောဆယ် ယွီယန်လေး တစ်ယောက်တည်းကပဲ တစ်ဖက်သတ် သဘောကျနေတာများလား မသိဘူး"

"အင်း..."

လုတရုံ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် ခေါင်းကုတ်လိုက်မိသည်။

ဟုတ်ပေသည်... ဆရာလင်းကဲ့သို့ တော်လွန်းသည့်လူက သူ့သမီးကို သဘောကျချင်မှ ကျပေလိမ့်မည်။

ခုနက သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရသလောက် ဆရာလင်းက သူ့သမီးအပေါ် ဂရုစိုက်ပေးသည် မှန်သော်လည်း အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသည့် အမူအရာမျိုးတော့ မရှိခဲ့ပေ။

သူ မတတ်သာဘဲ ခေါင်းခါလိုက်မိပြီး ဤကိစ္စကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်မှန်း ချက်ချင်း မသိနိုင်ဖြစ်နေသည်။

လျန်မင်ရှုက သူ၏ ခံစားချက်ကို နားလည်သောကြောင့် "ကံတရားအတိုင်းပဲထားလိုက်ပါ" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး... ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့ကွာ" ဟု လုတရုံက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဆက်ရန်...