အခန်း ၈၅၃
Vol. 43 Ch. 853
အပိုင်း (၈၅၃) သတ်ဖြတ်ခြင်း
အမွေးရှည်ဆင်ကြီးသည် လင်းယွမ်၏ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များထဲမှ သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်၏။
လင်းယွမ်က ဤမျိုးရိုးဗီဇပုံစံကို အသုံးပြုခဲသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမွေးရှည်ဆင်ကြီး၏ ပင်ကိုယ်အစွမ်းမှာ တောင်လို မယိမ်းမယိုင် ဟုခေါ်ပြီး ပြင်းထန်လှသော အကာအကွယ် စွမ်းအားဘက်သို့ ပို၍ အလေးသာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဤအကာအကွယ်မှာလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ခြေဖဝါးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နင်းထားရန် လိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
အမှန်တိုင်းဆိုရလျှင် ယခုကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးထားချိန်တွင် ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ရှိ ရေအနက်မှာ ပေ ၁၀၀၀ ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းယွမ်အနေဖြင့် ပေ ၂၆၀ အမြင့်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရှိနေလျှင်တောင် ရေထဲသို့ လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားပါက ရေလွှမ်းမိုးမှုကို ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လင်းယွမ်က ၎င်းကို တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ရခြင်းမှာ ၎င်း၏ အခြေခံ အရည်အသွေး တိုးမြှင့်မှုသည် သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇပုံစံများထဲတွင် ယခု မျက်မှောက်ရှိ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် အခြေအနေနှင့် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
အကြောင်းမှာ အမွေးရှည်ဆင်ကြီး ပုံစံတွင် သူ၏ ခွန်အားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အရည်အသွေး နှစ်ခုမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းများ အသုံးပြု၍ မရသော အခြေအနေမျိုးတွင် ခွန်အားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အရည်အသွေး မြင့်မားလေလေ တိုက်ခိုက်ရာတွင် သဘာဝကျကျ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် အမွေးရှည်ဆင်ကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော လင်းယွမ်က နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီး၏ ခြေသည်းတစ်ခုကို ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် နင်းချေပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ နယ်ပယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဝင်သွားလေ၏။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ချက်ချင်းဆိုသလို အောက်သို့ စတင် နစ်မြုပ်သွားသော်လည်း လင်းယွမ်က လိပ်ခွံပေါ်သို့ ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် အားကုန် နင်းချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ဤနဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ ရေအောက်သို့ စတင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
ဤနေရာရှိ ပင်လယ်ရေအနက်မှာ ပေ ၁၀၀၀ ကျော်လွန်နေပြီး ဧရာမ သားရဲကြီးနှစ်ကောင် အဆက်မပြတ် နစ်မြုပ်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ရေအောက် ရွှံ့နွံများထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြလေသည်။
ရွှံ့နွံများပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိမိဆီသို့ အဆုံးမရှိသော ခွန်အားများ စီးဝင်လာသည်ကို လင်းယွမ် ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
သို့သော် ဤနယ်မြေသည် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ထိုခွန်အားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ စီးဝင်နိုင်ခြင်း မရှိသလို သူကိုယ်တိုင်လည်း အသုံးပြု၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
လင်းယွမ်က ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြေနှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လိပ်ခွံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချေပစ်လိုက်သည်။
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"
အမွေးရှည်ဆင်ကြီး၏ ခြေနှစ်ဖက်သည် ကောင်းကင်ဒေါက်တိုင်ကြီးများအလား ရူးသွပ်စွာ နင်းချေလာ၏။
နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီး၏ လိပ်ခွံက မာကျောခိုင်ခံ့လှသော်လည်း ဤသို့ ရူးသွပ်သော နင်းချေမှုဒဏ်ကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။
အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ နင်းချေပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဂျွတ်ခနဲ အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ လိပ်ခွံပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။
နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီးသည် ခြေလက်လေးဖက်ဖြင့် အသည်းအသန် ယက်ကန်ကာ ရွှံ့နွံထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေသည်။
ဤအချိန်တွင် ၎င်းက မတတ်သာတော့ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ "ရပ်လိုက်စမ်း"
"အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း"
"ငါ့ရဲ့ တခြား ကိုယ်ပွားတွေ ရောက်လာပြီး မင်းတို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား"
"မင်းကို ငါပြောမယ်... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေက ဆယ်ခုထက်တောင် ကျော်နေပြီ... တစ်ခုစီတိုင်းက မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ၈၀% အဆင့်ထိ ရှိတယ်ကွ"
"မင်း ငါ့ရဲ့ ဒီကိုယ်ပွားကို သတ်ရဲတယ်ဆိုရင်... ငါကလည်း ကျန်တဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ အကုန်လုံးကို စုဆောင်းပြီး... မင်းရဲ့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းကို အစတုံး ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"
"ဝုန်း..."
လင်းယွမ်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ နောက်ထပ် ခြေတစ်ချက် ထပ်မံ နင်းချေလိုက်ပြန်သည်။
ချက်ချင်းပင် ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လိပ်ခွံကြီး အစအနမကျန် ကွဲကြေသွားလေတော့သည်။
လင်းယွမ်က နောက်ထပ် တစ်ချက် ထပ်နင်းလိုက်ပြန်သည်။
"ခွပ်"
ချက်ချင်းပင် လိပ်ခွံကြီးက အောက်သို့ ရုတ်တရက် ခွက်ဝင်သွားပြီး ဖောက်ခနဲ ဂျွတ်ခနဲ အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကာ ထက်မြက်သော လိပ်ခွံစများက နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားလေ၏။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းယွမ်က ခြေထောက်ကို ပြန်မမြှောက်တော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ရှည်လျားသော ဆင်နှာမောင်းကြီးဖြင့် လိပ်ခေါင်းကြီးကို အပေါ်သို့ ဆွဲမလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီးမှာ သေလုမျောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
အမွေးရှည်ဆင်ကြီးက လူစကားကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားသုံးခုကို အရင် သတ်လိုက်မယ်... တစ်နေ့ကျရင် မုန်ယာကုမ္ပဏီကို ငါကိုယ်တိုင် လာတိုက်ပြီး မင်းခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်"
"မင်းက သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းတွေကို ပုံတူကူးချနိုင်ရင်တောင် မင်းကို အရေခွံခွာ အကြောနုတ်ပစ်မယ်"
နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီးက လင်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းလိုကောင်ကများ"
"မင်းဆီမှာ အစွမ်းအစ နည်းနည်းရှိပြီး အစွမ်းအစ မနိမ့်တာ ငါ ဝန်ခံတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့လိုမျိုး အစွမ်းလောက်နဲ့ဆိုရင်တော့ မင်းမှာ သေလမ်းပဲ ရှိတယ်"
"ငါ ဘယ်လို တန်ဖိုးပဲပေးရပေးရ... မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"
လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ... ငါ စောင့်နေမယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အမွေးရှည်ဆင်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ၎င်း၏ ကိုယ်ကောင်ကြီးကို ဆွဲမကာ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားလေသည်။
ကျင်းရှီရုံ က ဤအချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခေါင်းကို ချက်ချင်း မော့ကာ အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"
လင်းယွမ်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်၏။ "မင်းကို ဒီအတိုင်းလေး သေခွင့်ပေးလိုက်ရင် အရမ်း လွယ်လွန်းရာ ကျသွားမှာပေါ့"
"ငါ့လူတွေကို ဒီလောက်အများကြီး သတ်ထားပြီးမှ မင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ သေခွင့်ပေးမယ် ထင်နေတာလား"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျင်းရှီရုံ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း လေးလံသွားပြီး ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်း ရုန်းကန်လေတော့သည်။
လင်းယွမ်သည် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ အစီအရင်မှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတ တစ်ခုကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ခေါင်းထဲသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ကေတ ကျရောက်မလာမီမှာပင် နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီးက ပထမဆုံး အချိန်ယူကာ ၎င်း၏ ခေါင်းကို ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။
ချက်ချင်းပင် သွေးနှင့် အသားစများ လွင့်စဉ်ထွက်သွားပြီး နဂါးခေါင်းလိပ်ဘီလူးကြီး၏ ခေါင်းသည် ရွှံ့ဗွက်အိုင် တစ်ခုအလား တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲကြေမွသွားတော့သည်။
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။
"ဒီ ကျင်းရှီရုံ က ဒီလောက်ထိ ပြတ်သားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး"
သူက အလောင်းကြီးကို သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပစ်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်တက်သွားလေသည်။
ဟိုဘက်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော တိုက်ပွဲမှာလည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီကို မြင်လိုက်ရသည်။
စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ထဲတွင် ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား ကြီးမားပြီး ခွန်အား သာလွန်နေသော်လည်း ၎င်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသော မျိုးရိုးဗီဇ သားရဲကြီးများက များပြားလွန်းနေသည်။
လင်းယွီရုံ တို့အဖွဲ့က တစ်ယောက်ချင်းစီ အလှည့်ကျ ဝင်တိုက်သော နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုထားရာ တစ်စုံတစ်ယောက် ခွန်အား ကုန်ခမ်းသွားပါက အစီအရင်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းကို အသုံးပြုကာ အားအင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ကလည်း ဉာဏ်ပြေးလာကြပြီး သင်္ကေတ အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ထက်မြက်သော လက်နက်များကို တိုက်ရိုက် စုစည်းကာ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ထဲသို့ ယူဆောင်သွားပြီး တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။
လင်းယွီရုံ ၏ ရေခဲဓား၊ ချန်ကျန့်ဖုန်း စုစည်းပေးလိုက်သော သတ္တုလေးကြီးကို တင်းယန် အား ပေးလိုက်သည်။
ဤလက်နက်များသည် တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးသည်နှင့် အစိုင်အခဲအဖြစ် တည်မြဲနေမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရေခဲဓားဆိုလျှင် စုစည်းပြီးနောက် ဧရာမ ရေခဲဓားကြီး ဖြစ်လာပြီး သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းများ ထပ်မံ ထည့်သွင်း၍ မရတော့လျှင်ပင် ၎င်းက အလွန် ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်ရာ လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။
အခြားတစ်ဖက်ရှိ ရဲရဲတောက် မီးလင်းယုန် အစရှိသည့် မျိုးရိုးဗီဇ သားရဲကြီးများကမူ မည်သည့် လက်နက်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဆင်းသက်လာကာ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများကို အသုံးပြု၍ ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲ ဖျက်ဆီးကြလေသည်။
ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီးကို စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ထဲတွင် သေချာပေါက် ပိတ်လှောင်ထားပြီး လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိစေရန် ပြုလုပ်ထားသည်။
ဤအချိန်တွင် ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီးမှာ ခေါင်းသုံးလုံးအနက် နှစ်လုံး ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။
တောင်ပံများပင် ဆွဲဖြဲခံထားရပြီး ရေလွှမ်းမိုးမှုထဲသို့ သွေးများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေပြင်တွင် သွေးရောင် ရေလှိုင်းများ အလုံးအရင်း ထနေလေသည်။
လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှိမ့်လိုက်ပြီး ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ စစ်မြေပြင်သို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။
သူ၏ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "သူ့ကို ငါ့တာဝန်ထားလိုက်"
"ဝုန်း..."
သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ရေခဲများက လက်သီးစွပ်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ထဲသို့ မဝင်ခင်ကတည်းက ကြိုတင် စုစည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် အနီးသို့ ကပ်သွားပြီး ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီး၏ အရှေ့သို့ ရောက်သည်နှင့် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဝုန်း..."
တောင်ထွတ်နှစ်ခု ပေါင်းဆုံရိုက်ခတ်ခြင်း အကွက်ဖြင့် ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီး၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီး၏ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်မိုက်သွားပြီး သတိလစ်သွားလေတော့သည်။
ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လင်းယွမ်က ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်တည်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ အလွန် လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။
အစီအရင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး တစ်ဖက်လူ သတိပြန်မရလာမီ လင်းယွမ်က ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်သည်။
အလွန် မြန်ဆန်သော အလျင်ဖြင့် သင်္ကေတများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။
"ဝီ"
ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတက တစ်ဖက်လူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။
ထိုအချိန်မှာပင် ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီးမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာလေသည်။
၎င်း၏ ဦးနှောက်ထဲမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။
"ဝိညာဉ် ထိန်းချုပ်တာလား"
ခေါင်းသုံးလုံး အိမ်မြှောင်နဂါးကြီး၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတ အာနိသင် မပြလာမီ ၎င်းက ခြေသည်းများကို တိုက်ရိုက် မြှောက်ကာ မိမိ၏ ခေါင်းကို အားကုန် ကုတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။
"ဘုန်း"
ထိုကုတ်ဆွဲချက်အောက်တွင် ခေါင်းကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ ကွဲကြေသွားပြီး ဦးနှောက်ရည်များနှင့်အတူ သွေးများ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပန်းထွက်လာလေသည်။
၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားတော့သည်။
လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး "နောက်ကျသွားပြီ"
သူ၏ ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတသည် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ပင်လယ် ဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူ သေဆုံးသွားလျှင်တောင် ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း သင်္ကေတသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စိတ်စွမ်းအင် နောက်သို့ လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ထာဝရ အမှတ်အသားအဖြစ် တည်ရှိနေမည် ဖြစ်၏။
တစ်ဖက်လူက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ အလိုမရှိတော့မှသာ ချွင်းချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားပြီး လူသားပုံစံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တင်းယန် တို့အဖွဲ့လည်း အသီးသီး ကပ်လာကြသည်။
"သေသွားပြီလား..."
"တောက်... ဒီတိုင်းလေး သေသွားတာ တကယ်ကို လွယ်လွန်းရာ ကျတယ်"
"ဆရာလင်း... သူက ကျင်းရှီရုံ လား..."
"ဆရာလင်း... ကျင်းရှီရုံ က ဝူယောင်ပန်း ရဲ့ ကိုယ်ပွားအစွမ်းကို ရထားတာလား... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မတူညီတဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ ခွဲထုတ်နိုင်ရုံမကဘဲ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီက မတူညီတဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းတွေကိုပါ ကျင့်ကြံနိုင်သေးတယ်"
လူအုပ်ကြီးက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် ကျင်းရှီရုံ အကြောင်းကို မနေနိုင်ဘဲ ဆွေးနွေးလာကြသည်။
လင်းယွမ်က အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူက ဝူယောင်ပန်း ရဲ့ ကိုယ်ပွားအစွမ်းကို ပုံတူကူးချထားတာ... ပြီးတော့ အပြောင်းအလဲသစ်တွေတောင် ရှိသေးတယ်"
ရှီဟိုင်ကျူး က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... သူက သူများရဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းတွေကို ဘယ်လိုများ ပုံတူကူးချတာလဲ... တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ တတ်သွားတာမျိုးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား"
ချန်ကျန့်ဖုန်း က ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။ "ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းမှာလဲ... သူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ငါတို့ရဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းတွေကို တတ်သွားမယ်ဆိုရင်... ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေ အကုန်လုံးကို သူ သင်ယူသွားလောက်ပြီပေါ့"
"အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဟုတ်ရင် ခုနက သူ ဘာလို့ တခြား အစွမ်းတွေကို မသုံးတာလဲ"
"သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေက သူများရဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းကို ပုံတူကူးချလို့ မရတာများလား... သူ့ရဲ့ ပင်မကိုယ်ထည်ကပဲ ရတာနေမှာပေါ့"
လူအုပ်ကြီးက ဆွေးနွေးလာကြရာ လင်းယွမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတွေကို အရင် မတွေးကြနဲ့ဦး... ငါ လေပေါ်ကျွန်း ဘက်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်... ကျင်းရှီရုံ ရဲ့ ကိုယ်ပွားက လေပေါ်ကျွန်း ဘက်ကနေ လာတာ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးက ခုနက နစ်မြုပ်သွားသော ပုရွက်ဆိတ်ဘီလူးကျွန်း ကို ချက်ချင်း သတိရသွားကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
"ဒီ ခွေးမသား"
"တောက်... ဒီတိုင်းလေး သေခွင့်ပေးလိုက်တာ သူ့အတွက် တကယ်ကို လွယ်လွန်းသွားတယ်"
"ရေပေါ်ကျွန်း ဘက်မှာ ငါတို့ အချိန်မီ ကာကွယ်နိုင်လို့ တော်သေးတာပေါ့... အစ်ကိုလင်း ပြန်ရောက်လာတာ မြန်လို့ပေါ့... မဟုတ်ရင် ကင်းကောင် မျောက်ဝံကြီးပုံစံ ပြောင်းထားတဲ့ ကျင်းရှီရုံ ရဲ့ တိုက်ကွက်ကို ငါတို့လည်း တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ကျောက်ခိုင် ကလည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ ပြန်ပြီး လူတွေကို သွားနှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ကြဦး... ငါ လေပေါ်ကျွန်း ကို အရင် တစ်ခေါက်လောက် သွားလိုက်ဦးမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဆရာလင်း"
လင်းယွမ်သည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အထက်သို့ အလွန် လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။
ဆက်ရန်...