အခန်း ၈၅၆
Vol. 43 Ch. 856
အပိုင်း (၈၅၆) မိစ္ဆာမျက်လုံး သခင်မ
လုယွီယန်က မှုန်ဝါးဝါးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ပူလောင်မွန်းကျပ်နေသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် သူမ၏ နားထဲတွင် ရင်းနှီးနေသော ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော အမျိုးသားဟော်မုန်း အနံ့အသက်တစ်ခုက သူမရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သူမက ရှေ့ရှိလူကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းဖက်လိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုလင်းယွမ်"
ထိုသို့ပြောရင်း သူမက လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေကာ ညည်းတွားနေသည်။ "အရမ်းပူတယ်... အရမ်းပူတယ်... နေရတာ အရမ်းခက်တယ်"
သူမက ပြောလည်းပြောရင်း လင်းယွမ်၏ အဝတ်အစားများကိုပါ အတင်း ဆွဲချွတ်နေတော့သည်။
လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ယွီယန်... ဘာဖြစ်တာလဲ"
ထိုသို့မေးရင်း သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ ခေတ်ဆန်ဆန် ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသော ထိုမိန်းမကို လှည့်၍ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ပြောစမ်း... မင်းတို့ သူ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲမှ ဧရာမ ဆွဲငင်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
မော့ ဆိုသော ထိုမိန်းမကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။
ထိုမိန်းမက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မသိစိတ်မှနေ၍ လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ပန်းနုရောင် စွမ်းအင်တစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
"ဝုန်း"
ထိုစွမ်းအင်ထဲတွင် များပြားလှသော ကာမဆွပေးသည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။
လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် အသက်အောင့်ထားလိုက်ပြီး အခြားမိန်းမများကလည်း အော်ဟစ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။
သို့သော် ထိုစွမ်းအင်က လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စိမ့်ဝင်သွားမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
လင်းယွမ်က သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် စွမ်းအင်အကာအကွယ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအစွမ်းက အလွန် ထူးဆန်းလှပြီး သူ၏ စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်လာသည်။
လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကာမရာဂစိတ်များက ထိုစွမ်းအင်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် နိုးကြွလာသည်ကို သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုမိန်းမက အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေပြီး စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုက လင်းယွမ်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စတင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို အပြင်းအထန် ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
"ဝီ"
"အား"
အုန်း ခနဲ မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် ပင်လယ်ပြင်ကြီးအလား ကြီးမားလှသော ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်စွမ်းအင်များက ပြန်လည် ရိုက်ခတ်လာကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ စိမ့်ဝင်လာသော စိတ်စွမ်းအင်များကို တစ်စစီ ကြေမွသွားစေတော့သည်။
မော့ ဆိုသော ထိုမိန်းမက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ ယိုစီးလာကာ မျက်ဖြူလန်သွားပြီး ထိုစိတ်စွမ်းအင်၏ ပြန်ကန်မှုကြောင့် နေရာတင် သတိလစ်သွားလေသည်။
လင်းယွမ်က ထိုမိန်းမကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကာမစိတ်စွမ်းအင်များကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။
သူက ဒေါသတကြီး ဆက်လက် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရင်ခွင်ထဲရှိ မိန်းကလေးကမူ ငြိမ်သက်စွာ မနေဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူးလွန့်နေသဖြင့် ဖြူဖွေးသော အသားအရေများစွာ ပေါ်လွင်လာသည်။
တစ်ဖက်လူက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစားများကိုပင် စတင် ဆုတ်ဖြဲနေပြီး နီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အရမ်းကာရော နမ်းရှိုက်နေတော့သည်။
လင်းယွမ်က သူမကို အမြန် ဖမ်းချုပ်ထားလိုက်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ဘာဖြစ်နေသလဲ ဆိုသည်ကို သူ၏ ရင်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီမိန်းမတွေက လုယွီယန်ကို ကာမဆွပေးတဲ့ အစွမ်းတွေ သုံးထားတာပဲ
ဤသို့သော အစွမ်းမျိုးကို လင်းယွမ် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုက်ယန်တောင် တွင် ဤအစွမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တစ်ယောက် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။
ယဲ့ယာဝေ။
ယခင်က သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လီယဲ့ကျင်း နှင့် အမြဲလိုလို ရင်းနှီးစွာ နေထိုင်ခဲ့ကာ ယခုအခါ ထိုက်ယန်တောင် သားပေါက်မွေးမြူရေး ဌာနတွင် အထက်တန်း စီမံခန့်ခွဲသူ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။
သူမက သားပေါက်မွေးမြူရေး ဌာန၏ စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်လာနိုင်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏ "ကာမဆွပေးခြင်း" အစွမ်းကြောင့် တိရစ္ဆာန်များ မျိုးပွားခြင်းကို ကူညီပေးနိုင်ပြီး မျိုးဆက်ပြန့်ပွားနှုန်းကို မြန်ဆန်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျင်းရှီရုံ ၏ ဟင်းလင်းပြင် သိုလှောင်ခန်း ထဲတွင် ဤမျှများပြားသော မိန်းမများ နေထိုင်နေမည်ဟု လင်းယွမ် မထင်ထားခဲ့သလို ထိုမိန်းမများထဲတွင် ဤအစွမ်းမျိုး တတ်ကျွမ်းသူ ရှိနေလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
တကယ်တမ်းတွင် ဤအစွမ်းက သိပ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ စိတ်စွမ်းအင် လုံလောက်စွာ အားကောင်းနေသရွေ့ ဤကာမဆွပေးသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုယွီယန်၏ စွမ်းရည်က မလုံလောက်သဖြင့် ဤကာမဆွပေးသော တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အသိစိတ် လွတ်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
သနားစရာကောင်းသော ဤကောင်မလေးမှာ လိင်မှုကိစ္စများကို မကြုံဖူးသေးသဖြင့် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့သာ အတင်း ကပ်တွယ်နေတော့သည်။
သူမက ခေါင်းဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပွတ်တိုက်ရန်နှင့် ခေါင်းမော့ကာ အနမ်းတောင်းခံရန်လောက်ကိုသာ သိနေတော့သည်။
လင်းယွမ်မှာ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး လက်လှမ်းကာ သူမ၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လုယွီယန်က တိုးညင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး နေရာတင် သတိလစ်သွားလေသည်။
ဤသို့သော ကာမဆွပေးသည့် အစွမ်းသည် လူခန္ဓာကိုယ်၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို လွှမ်းမိုးခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဟော်မုန်းများကို သက်ရောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူကို အတင်းအဓမ္မ သတိလစ်သွားစေလိုက်ပါက ထိုဟော်မုန်းများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဆက်လက် ခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
လင်းယွမ်က ခေါင်းလှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ အဝတ်တွေရော"
အလှမ်းဝေးသော နေရာရှိ မိန်းမနှစ်ယောက်က မြေပြင်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများကို ကမန်းကတန်း ကောက်ယူလိုက်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် လင်းယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလာကြသည်။
လင်းယွမ်က လုယွီယန်အား အဝတ်အစား ဝတ်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရေချိုးဝတ်ရုံ အောက်တွင် မိန်းမပျိုလေး၏ ပြီးပြည့်စုံပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးလေး ရှိနေသဖြင့် လင်းယွမ်အနေဖြင့် အများကြီး မကြည့်ဝံ့ပေ။
သူက ထိုမိန်းမနှစ်ယောက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက် လာခဲ့... သူ့ကို အဝတ်လာဝတ်ပေး"
ထိုမိန်းမနှစ်ယောက်မှာ မဆန့်ကျင်ဝံ့ဘဲ အမြန် လျှောက်လာကြကာ လုယွီယန်အား အဝတ်အစား ဝတ်ပေးကြလေသည်။
ထိုအခါမှသာ သူက အခြားမိန်းမများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအချိန်တွင် မော့ ဆိုသော ထိုမိန်းမမှာ သတိပြန်လည်လာပြီ ဖြစ်သည်။
သူမက လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။ "ရှင်... ရှင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"
"ဒီနေရာက ဥက္ကဋ္ဌကျင်း ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် သိုလှောင်ခန်းလေ... ရှင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်လာနိုင်ရတာလဲ"
လင်းယွမ်က သူမကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျင်းရှီရုံ က သေသွားပြီလေ... ငါ ဘယ်လို ဝင်လာလဲဆိုတာ မင်း တွေးကြည့်ပေါ့"
"ဘာ"
"ဟင်"
"ဥက္ကဋ္ဌကျင်း သေသွားပြီ"
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာရှိ မိန်းမများအားလုံး အလန့်တကြား အော်ဟစ်ကုန်ကြပြီး လူအများအပြားက မယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေကြသည်။
သို့သော် မယုံကြည်နိုင်သလို ခံစားရသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူမတို့အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။
အကယ်၍ ကျင်းရှီရုံ သာ မသေသေးလျှင် သူ၏ ဤဟင်းလင်းပြင် သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ အပြင်လူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်လာနိုင်မည်နည်း။
ထိုသို့ တွေးမိသွားကြသောအခါ မိန်းမတစ်ချို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာကြသည်။
မိန်းမတစ်ချို့ကမူ နှင်းပွင့်များအလား မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားကြလေသည်။
ထိုအထဲတွင် မော့ ဆိုသော မိန်းမလည်း ပါဝင်နေသည်။
လင်းယွမ်က မော့ ဆိုသော မိန်းမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"
"ကျွန်မ... ကျွန်မတို့... ဟင့်ဟင့်... ဆရာ... ကျွန်မတို့အားလုံးက ကျင်းရှီရုံ ဖမ်းခေါ်လာတာ ခံရတဲ့သူတွေပါ"
မော့ချုံးယွီက ရုတ်တရက် မျက်နှာပြောင်းသွားပြီး မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ငိုကြွေးလိုက်လေသည်။ သူမမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစာမျှ ကြီးမားသော မတရားမှုကြီးကို ခံစားထားရသည့်အလားပင်။
သူမက ငိုယိုကာ အော်ဟစ်ပြောဆိုနေသည်။ "ဆရာ... ရှင် မသိပါဘူး... ကျင်းရှီရုံ ဆိုတဲ့ လူယုတ်မာကြီးက နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး အလှမယ်တွေကို ဖမ်းဆီးလုယက်ခဲ့တာ... အသက် သုံးလေးဆယ်အရွယ်တွေကနေ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်၊ ဆယ့်သုံးနှစ် အရွယ်တွေအထိကို သူ မချန်ခဲ့ဘူး"
"ကျွန်မတို့မှာ မိသားစု ရှိရှိ မရှိရှိ... အရွယ်ရောက်သည်ဖြစ်စေ၊ မရောက်သည်ဖြစ်စေ... ဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်ကြီးရဲ့ မျက်စိကျတာ ခံရပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်မတို့အားလုံး လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူး"
"ကျွန်မတို့လို လူတွေအားလုံးက သူ ဒီနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ထားတာကို ခံရပြီး... သူ ကစားစရာ ကိရိယာတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရတာပါ"
"ဒီနေ့ ကံကောင်းထောက်မလို့ ဆရာ ရောက်လာတာ... ကျွန်မတို့တွေ နောက်ဆုံးတော့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပါပြီ"
သူမက ထိုသို့ပြောရင်း ခေါင်းလှည့်ကာ အခြားမိန်းမများကို ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "ညီမတို့... အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ကို မြန်မြန် ဦးညွှတ်ကြလေ... ငါတို့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့ ဒီအစ်ကိုချောချောလေးကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ကြ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိန်းမများစွာထဲမှ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်သူများ ရှိသလို... မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသော မိန်းမများကလည်း ဝင်ရောက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "ဆရာ... မော့ချုံးယွီ ဆိုတဲ့ ဒီမိန်းမယုတ်ကို မယုံနဲ့နော်"
"ကျွန်မတို့အားလုံးက ဖမ်းခေါ်ခံလာရတာ မှန်ပေမယ့်... တချို့လူတွေက စောစောစီးစီးပဲ ကျင်းရှီရုံ ဆီမှာ ခိုလှုံသွားကြပြီး ကျင်းရှီရုံ ရဲ့ လက်ပါးစေတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာ"
"ဒီ မော့ချုံးယွီ က အဲ့ဒီလိုလူပဲ... သူက သူ့ရဲ့ ကာမဆွပေးတဲ့ အစွမ်းကို အားကိုးပြီး... အသစ်ရောက်လာတဲ့ မိန်းကလေးတိုင်းက သဘောမတူလို့ အသေခံပြီး ငြင်းဆန်ရင်တောင်မှ သူမက ကာမဆွပေးတဲ့ အစွမ်းနဲ့ လှုံ့ဆော်ပြီးတော့ ကျင်းရှီရုံ ရဲ့ ကစားစရာဖြစ်အောင် အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေးခဲ့တာ"
"မော့ချုံးယွီ... နင် ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့... ဆရာ... ဆရာ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းက သူမရဲ့ ကာမဆွပေးတဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရတာပဲ"
"သူက ဆရာ့သူငယ်ချင်းကို ရေချိုးပေးပြီးတော့ ကျင်းရှီရုံ ဝင်လာပြီး ဆရာ့သူငယ်ချင်းကို ပျော်ပါးဖို့အတွက် ကုတင်ပေါ်မှာ စောင့်ခိုင်းဖို့တောင် စီစဉ်ထားတာ"
မိန်းမအနည်းငယ်၏ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် မော့ချုံးယွီ ဟုခေါ်သော မိန်းမ၏ မျက်နှာဖုံး အစစ်အမှန်ကို ခွာချလိုက်လေသည်။
မော့ချုံးယွီ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး အလျင်စလို အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ... အစ်ကို... ကျွန်မ... ကျွန်မလည်း အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတာပါ"
"ဒါတွေအားလုံးက ကျင်းရှီရုံ က ကျွန်မကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းခဲ့တာပါ... ကျွန်မက အားနွဲ့တဲ့ မိန်းမသားတစ်ယောက်ဆိုတော့ သူ့စကားကိုပဲ နားထောင်နိုင်ခဲ့တာပါ"
"နင် လျှောက်ပြောနေတာပဲ... သူက နင့်ကို လုံးဝ အတင်းအကျပ် မခိုင်းခဲ့ဘူး... နင်ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို ဖားချင်နေခဲ့တာလေ" တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။
"မော့ချုံးယွီ... နင်က ကိုယ်တိုင် မျက်နှာရဖို့အတွက် ကျင်းရှီရုံ ကို ဖားပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို သုံးပြီး ကျင်းရှီရုံ ကို ပျော်တော်ဆက်ခဲ့တာ... နင်က ကျင်းရှီရုံ ထက်တောင် ပိုပြီး အောက်တန်းကျသေးတယ်... အစ်ကို... သူ့ကို လုံးဝ မယုံနဲ့နော်... သူရယ်... ပြီးတော့ ယွီလီ၊ ဝမ်ယန်၊ မာရုံ ဆိုတဲ့ ဒီလူတွေအားလုံးက တစ်အုပ်စုတည်းပဲ"
"ဟုတ်တယ် အစ်ကို... သူတို့တွေက ကျွန်မတို့ကို ဖိနှိပ်ခဲ့တဲ့ သူတွေချည်းပဲ"
ကုလားကာ အနီးရှိ မိန်းမအချို့မှာ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားကြပြီး ကမန်းကတန်း ငြင်းဆန်ကြတော့သည်။
"ကျွန်မနဲ့ မဆိုင်ဘူး... ကျွန်မနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"
"ကျွန်မနဲ့လည်း မဆိုင်ပါဘူး... ဒါတွေ အားလုံးက မော့ချုံးယွီ လုပ်တာပါ... သူမရဲ့ အကြံတွေပါ"
"ကျွန်မက အဝတ်အစားလေးပဲ ကူချွတ်ပေးခဲ့တာပါ... တခြားဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး"
မိန်းမအချို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား တောင်းပန်နေကြပြီး လင်းယွမ်ထံသို့ အသည်းအသန် ဦးညွှတ်နေကြသည်။
လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူက ထရပ်ကာ ထိုမိန်းမများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ ကွန်တိန်နာ နှင့်တူသော အခန်းငယ်လေးများဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီအထဲမှာ ဘာရှိတာလဲ"
တစ်ယောက်က အလျင်စလို အော်ဖြေလိုက်သည်။ "စကားနားမထောင်တဲ့ မိန်းမတချို့ပါ... သူတို့အပေါ်ကို မော့ချုံးယွီ ရဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူးလေ... ကျင်းရှီရုံ ကလည်း အတင်းအကျပ် မလုပ်ချင်တော့ အဲ့ဒီမိန်းမတွေကို ကွန်တိန်နာ ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားတာပါ"
လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး သူ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိုကွန်တိန်နာများကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် အထဲမှ မိန်းကလေး လေးငါးယောက်ခန့် တန်းစီ ထွက်လာကြသည်။
ထိုအထဲတွင် အကြီးဆုံးမှာပင် အသက် နှစ်ဆယ့်သုံး၊ နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။
မိန်းကလေးများက လင်းယွမ်ကို သတိထားကာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကိုလည်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။
မိန်းမအများအပြား မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက မနေနိုင်ဘဲ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားသည်။
"ကျင်းရှီရုံ ရော"
လင်းယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သေသွားပြီ... ငါ မင်းတို့ကို ဆယ်မိနစ် အချိန်ပေးမယ်... ကိုယ့်ဟာကိုယ် သိမ်းဆည်းပြင်ဆင်ပြီး အဝတ်အစားတွေ သေချာဝတ်ထားကြ... ခဏနေရင် ငါ မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ လုယွီယန်ကို ပွေ့ချီကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရိပ်လေး လှုပ်ရှားသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
မိန်းမများအားလုံး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကြပြီးနောက် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြကာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကမန်းကတန်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြတော့သည်။
"သူ... သူက ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောသွားတာလား"
"အရမ်းကောင်းတာပဲ... ငါတို့ လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရတော့မယ်ပေါ့"
"ကျင်းရှီရုံ ကို သူ တကယ် သတ်လိုက်တာလား"
"အမထင်းထင်း... ကျွန်မတို့ လွတ်လပ်သွားပြီ... အဲ့ဒီလူက ကျင်းရှီရုံ ကို သတ်လိုက်ပြီ"
"အရမ်းကောင်းတာပဲ အမထင်းထင်း... ကျွန်မတို့ အပြင်ထွက်လို့ ရပြီ"
ယခုလေးတင် လွှတ်ပေးခြင်း ခံလိုက်ရသော လီထင်း ၏ ဘေးတွင် မိန်းကလေးများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေကြသည်။
သို့သော် လီထင်း ကမူ အပြင်ထွက်ရန် အလျင်စလို မဖြစ်နေဘဲ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူမ၏ အကြည့်များက မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော မော့ချုံးယွီ နှင့် အခြားလူများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "လောစရာ မလိုပါဘူး... ဆယ်မိနစ် အချိန်ရသေးတယ်"
ထိုသို့ပြောရင်း သူမက မော့ချုံးယွီ နှင့် အခြားလူများ ရှိရာဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
မော့ချုံးယွီ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လီထင်း... နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ"
လီထင်း က အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ရုတ်တရက် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
မော့ချုံးယွီ၏ မျက်ဆန်များမှာ ချက်ချင်း မျက်ဖြူလန်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရပ်လိုက်စမ်း... ရပ်... "
သူမ၏ စကားသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများကို ပြန်ကလော်ထုတ်လိုက်လေသည်။
"စွပ်"
မျက်လုံးနှစ်လုံးစလုံး တိုက်ရိုက် ကလော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မှ မရှိတော့ပေ။
လီထင်း ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်နေပြီး မော့ချုံးယွီ ဘေးရှိ မိန်းမအချို့ကို ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုမိန်းမများ၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသီးသီး ဒူးထောက်ချလိုက်ကြလေသည်။
"အမထင်း... အမထင်း... အသက်ချမ်းသာပေးပါ"
"အမထင်း... အရင်တုန်းက အကုန်လုံး မော့ချုံးယွီ ကပဲ ကျွန်မတို့ကို လုပ်ခိုင်းခဲ့တာပါ... ကျွန်မတို့... ကျွန်မတို့လည်း အတင်းအကျပ် ခိုင်းခံခဲ့ရတာပါ"
"အမထင်း... အသက်ချမ်းသာပေးပါ"
လီထင်း က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟက်ဟက်... ငါ ဘာပြောခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိသေးရဲ့လား... ငါ့အပေါ် လှည့်ကွက်သုံးရဲရင် ငါ နင်တို့ကို လုံးဝ အလွတ်မပေးဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"
"နင်တို့တွေ တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ နာမည်ကို မေ့သွားကြပြီ ထင်တယ်"
သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ မျက်ဆန်တစ်ခုလုံးမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာရှိ မိန်းမအချို့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် လည်ပင်းကို အပြန်အလှန် ညှစ်ကြပြီး အသေအလဲ ညှစ်ထားကြတော့သည်။
လက်သည်းများပင် အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်အထိ ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ထိုမိန်းမများအားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားကြပြီး အသက်ရှူရပ်သွားကြလေသည်။
ထိုအခါမှသာ လီထင်း က မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး အဖြူနှင့် အမည်း ကွဲပြားသော ပုံမှန် မျက်ဝန်းအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
အခြားမိန်းမများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟရဲကြတော့ပေ။
လီထင်း က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းမယုတ် တစ်သိုက်... ငါ ဒီ မုန်ယာကုမ္ပဏီ ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ဒါရိုက်တာ နေရာကို ရခဲ့တာက ကျင်းရှီရုံ ရဲ့ ကုတင်ပေါ် တက်ခဲ့လို့ ရလာတယ်လို့ နင်တို့တွေ တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား"
ထိုနေရာရှိ မိန်းမများမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အသီးသီး ဒူးထောက်ချလိုက်ကြလေသည်။
ယခုအချိန်မှသာ ဒီမိန်းမသည် သူတို့နှင့် မတူညီကြောင်းကို သူတို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည် သတိရသွားကြသည်။
သူမသည် ယခင်က မုန်ယာကုမ္ပဏီ ၏ ဒုတိယမြောက် ဒါရိုက်တာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
သူမ၏ အမည်ဝှက်မှာ "မိစ္ဆာမျက်လုံး သခင်မ" ပင်တည်း။
ဆက်ရန်...