အခန်း ၈၅၈

အပိုင်း (၈၅၈) ဟော်မုန်းပြဿနာ

"ဆရာလင်း... ဒီအခြေအနေကိုတော့ ကျွန်မ တကယ် ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"

မွေးမြူရေးဌာန ရုံးခန်းထဲတွင် ယွဲ့ယာဝေက လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်ရှိ လုယွီယန်ကိုပါ တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းမှာလည်း ကာမနှိုးဆွ အစွမ်း ရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ယွဲ့ယာဝေက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ကျွန်မမှာ ကာမနှိုးဆွ အစွမ်း ရှိတာ မှန်ပေမယ့် ကျွန်မရဲ့အစွမ်းက ပစ်မှတ်ရဲ့ ရမ္မက်ကို နိုးဆွပေးပြီး... တစ်ဖက်လူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဟော်မုန်းတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ ရမ္မက်ဆန္ဒတွေ ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဟော်မုန်းတွေ ထွက်လာပြီးသွားရင်တော့ အဲဒီဟော်မုန်းတွေ ပြန်ပျောက်သွားအောင် ကျွန်မ လုပ်မပေးနိုင်ဘူးလေ"

"ဒီဖြစ်စဉ်က ပြောင်းပြန်လှန်လို့မရတဲ့ အရာပါ"

လင်းယွမ်သည် မျက်မှောင် အကြီးအကျယ် ကြုတ်သွားပြီး ဆိုဖာပေါ်မှ လုယွီယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ သတိလစ် မေ့မြောနေပြီဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာလေးမှာ နီရဲနေဆဲဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်လေးကလည်း အလိုအလျောက် လူးလွန့်နေပြီး ခြေတံနှစ်ချောင်းကို စုကပ်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းဖျားမှလည်း ထူးဆန်းသော ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒီတိုင်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထားလိုက်ရင်ရော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဲဒီဟော်မုန်းတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပုံမှန်အခြေအနေကို ပြန်ရောက်မသွားနိုင်ဘူးလား" လင်းယွမ်က ယွဲ့ယာဝေကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ယွဲ့ယာဝေက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အဲဒါကတော့ သေချာပေါက် ရပါတယ်... လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကိုယ်တိုင် ထိန်းညှိနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်လေ... ဒီလိုဟော်မုန်းတွေက အစွမ်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း မြင့်တက်သွားပေမယ့် အစွမ်းရဲ့ အာနိသင် ကုန်သွားတာနဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝအလျောက် ပြန်ပြီး ထိန်းညှိသွားမှာပါ"

လင်းယွမ်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သို့သော် ယွဲ့ယာဝေက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့... သူ့ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မဟန်ဘူးလို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်"

လင်းယွမ်က အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။ "ဘာသဘောလဲ... ဘယ်လို မဟန်တာလဲ"

ယွဲ့ယာဝေက ပြန်ဖြေသည်။ "ပုံမှန်ဆိုရင် သူက အစွမ်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ဒီကာမဟော်မုန်းတွေက တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသင့်တာ"

"ဒါပေမဲ့ သူ့အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ သိသိသာသာကို ပိုဆိုးလာနေတယ်... အဲဒါက သိပ်မဟန်ဘူး"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာ သူ့ရဲ့ ဟော်မုန်းတွေက ကျမသွားဘူးပေါ့... ဟို ကာမနှိုးဆွအစွမ်းရဲ့ အရှိန် ကျန်နေသေးတာများ ဖြစ်မလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... အစွမ်းရဲ့ အာနိသင်က အဲဒီလောက်အထိ မပြင်းထန်နိုင်ဘူး... ဆရာလင်း... ကျွန်မ ထင်တာတော့ သူမ ဆေးခတ်ခံထားရတာများလားလို့ သံသယဖြစ်မိတယ်"

ယွဲ့ယာဝေမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောချလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ထိုမိန်းမများ၏ လုပ်ရပ်များကို ချက်ချင်း ပြန်တွေးမိလိုက်ပြီး တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။

သူက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "သေချာလို့လား"

"အင်း... ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေချာတယ်... ကျွန်မတို့ မွေးမြူရေးဌာနမှာလည်း ဒီလိုဆေးမျိုးတွေ ရှိတယ်... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို မျိုးစပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတာပါ"

"ဆရာလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... မွေးမြူရေးဌာနက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါအရေအတွက်က အရမ်းများတော့ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်း အစွမ်းသုံးနေရုံနဲ့ မလောက်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနက လူတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး ဒီလိုဆေးမျိုးကို အတူတူ ဖော်စပ်ခဲ့ကြတာ"

"ယွီယန်ရဲ့ အခြေအနေက ဆေးမိထားတဲ့ ပုံစံနဲ့ အရမ်းတူနေတယ်"

လင်းယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ ဆေးမိတဲ့ ပုံစံနဲ့ အရမ်းတူနေတယ် ဟုတ်လား"

"အာ... အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ယွဲ့ယာဝေမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီးနောက် ရှင်းပြသည်။ "ကျွန်မတို့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ဆေးက အာနိသင် အရမ်းကောင်းတော့ ခိုလှုံရေးစခန်းက တချို့လူတွေဆိုရင် ကိုယ့်ဘာသာသုံးဖို့ အနည်းအကျဉ်းလောက် ဝယ်သွားတတ်ကြတယ်"

လင်းယွမ် တစ်ချက် ကြောင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤအရာက 'ဆေးပြာလေး' ၏ အခြားပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်နေသည်ကိုပင်။

ဒါက သိပ်တော့ ကိစ္စမရှိလှပေ။ ထိုက်ယန်တောင် ရေပေါ်ကျွန်းတွင် လူအများအပြား ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သောအရာကို လိုအပ်သူများ သေချာပေါက် ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒီဆေးကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရော မရှိဘူးလား"

ယွဲ့ယာဝေက မတတ်သာစွာ ခေါင်းခါပြသည်။ "ဒီဆေးက အဆိပ်မှ မဟုတ်တာ... သောက်လိုက်လို့လည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... နှစ်ယောက်သား အတူတူ နေပြီး ဖြေဖျောက်လိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

လင်းယွမ် ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားသည်။ လုယွီယန်လို ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ဘယ်သူနဲ့ သွားပြီး ဖြေဖျောက်ရမည်နည်း။

ယွဲ့ယာဝေက အကြံပေးလိုက်သည်။ "ဆရာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို သွားမေးကြည့်ပါလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုယွီယန်ကို ပွေ့ချီကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် တံခါးဝသို့ ရောက်သည့်အခါ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး လှည့်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ကိစ္စကို အပြင်မှာ သွားမပြောနဲ့နော်"

ယွဲ့ယာဝေက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "စိတ်ချပါ... ကျွန်မ သေချာပေါက် လျှောက်မပြောပါဘူး"

"အင်း"

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရိပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ယွဲ့ယာဝေက အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် အမည်းစက်လေး တစ်စက်သာ ကျန်ရစ်နေတော့သည်။

သူမက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှာလည်း ဘာနည်းလမ်းမှ ရှိမယ် မထင်ဘူး... ဒီဆေးက တကယ်ကို ဖြေဆေး မရှိတာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနတွင် ရန်ဆန်းမင်သည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လုယွီယန်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေသည်။

လင်းယွမ်က ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ထန်ယင်းက ရှေ့သို့တိုးလာကာ လင်းယွမ်ကို ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ရေသောက်ပါဦး... သိပ်ပြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့... အခုက ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်က အချိန်တွေနဲ့ မတူတော့ဘူးလေ... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေတွေက နည်းနည်း ဆိုးရွားသွားပေမယ့် အစွမ်းတွေနဲ့ အစားထိုးလို့ ရနေတာပဲ"

"ကျွန်မတို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှာ ကုသရေးပိုင်းကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"

ထန်ယင်းက လင်းယွမ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကမူ ရန်ဆန်းမင်ရှိရာဘက်သို့သာ အာရုံရောက်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် ရန်ဆန်းမင်က လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အခက်တွေ့နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာရန်... ဘယ်လိုလဲ"

ရန်ဆန်းမင်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "ကုဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး... ဒါက ယင်ဓာတ်အားနည်းပြီး မီးဓာတ်လွန်ကဲနေတဲ့အပြင် အသည်းလမ်းကြောင်းမှာလည်း အပူတွေ အောင်းနေတာ... အချိန်တိုအတွင်း ချက်ချင်း ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ယင်ဓာတ်အားနည်းပြီး မီးဓာတ်လွန်ကဲတာ... အသည်းလမ်းကြောင်းမှာ အပူအောင်းတာ... အဲ့တာတွေက ဘာကိုပြောတာလဲ"

"ယင်ဓာတ်အားနည်းပြီး မီးဓာတ်လွန်ကဲတာ ဆိုတာက ကျောက်ကပ်ယင်ဓာတ် ချို့တဲ့ပြီး အတွင်းမီးကို မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှာ အပူဓာတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို ဆိုလိုတာပါ... အဲဒါက ရမ္မက်ဆန္ဒကို အလွန်အမင်း တက်ကြွလာစေတယ်"

"အသည်းလမ်းကြောင်းမှာ အပူအောင်းတယ် ဆိုတာက အသည်းရဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ရည်ညွှန်းတာပါ... အသည်းလမ်းကြောင်းထဲမှာ အပူနဲ့ အစိုဓာတ်တွေ ပိတ်လှောင်နေမယ်ဆိုရင် ရမ္မက်ဆန္ဒကို ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုပြီး ပြင်းထန်လာစေနိုင်တယ်"

"ဒါက တိုင်းရင်းဆေးပညာရဲ့ သီအိုရီအရ ပြောတာပါ... အနောက်တိုင်းဆေးပညာအရ ဆိုရင်တော့ အတွင်းဟော်မုန်းတွေ ဖောက်ပြန်သွားတာ... အရပ်စကားနဲ့ ပြောရရင် ကာမဆန္ဒ အလွန်အမင်း ထကြွခြင်း ပေါ့"

ရန်ဆန်းမင် စကားပြောပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ "သေချာတာကတော့ သူ့ရဲ့ အခြေအနေက ဆေးဝါးနဲ့ အစွမ်း နှစ်ခုစလုံးရဲ့ ပေါင်းစပ်လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ"

"ကုသမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းအောင် ကုလို့ မရဘူး... တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ ကုသသွားရမှာ"

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဒီအခြေအနေကနေ ယာယီလွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးလို့ မရဘူးလား"

ရန်ဆန်းမင်က ဖြေသည်။ "ဒါကတော့... ရမရ ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး... ဒီလိုလုပ်... ကျွန်တော် သူ့ကို အာရုံကြောငြိမ်ဆေး နည်းနည်းလောက် အရင် သုံးကြည့်ပေးမယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။ "စိတ်စွမ်းအင် ဆေးရည်ရော သုံးလို့ရမလား... သူက ကာမနှိုးဆွအစွမ်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံထားရလို့ အခုလို အခြေအနေထိ ရောက်သွားတာလေ"

"တကယ်လို့ စိတ်စွမ်းအင် ဆေးရည်သာ သုံးလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေ ပိုအားကောင်းမလာနိုင်ဘူးလား... အဲဒီလိုဆိုရင် ကိုယ့်အပြုအမူကိုယ် ပြန်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်လာလောက်တယ် မဟုတ်လား"

ရန်ဆန်းမင်က ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သိပ်အဆင်ပြေမယ် မထင်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ စိတ်စွမ်းအင် အားကောင်းလာပြီးသွားရင် သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှု အားလုံးကလည်း အရမ်းကို ထက်မြက်လာမှာလေ... အဲဒီအခါကျရင် ရမ္မက်ဆန္ဒ တောင်းတမှုက ပိုပြီးတောင် ပြင်းထန်လာနိုင်သေးတယ်"

"အာရုံကြောငြိမ်ဆေးရဲ့ အာနိသင်က အမှန်တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို နည်းနည်း ထိုင်းမှိုင်းသွားစေတာပါ"

"ဒါက လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတဲ့ လမ်းကြောင်းနှစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ"

လင်းယွမ်မှာ မတတ်သာတော့ပေ။ သူက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို နားမလည်သဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဆေးပဲ အရင်သုံးပေးလိုက်ပါ... အနည်းဆုံးတော့ စိတ်တည်ငြိမ်သွားမလားလို့ ကြည့်ရတာပေါ့"

"ကျွန်တော် သူမအဖေကို သွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်"

ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုယွီယန်ကို အာရုံကြောငြိမ်ဆေး ချက်ချင်း ထိုးပေးလိုက်သည်။

အားလုံး လုပ်ဆောင်ပြီးသွားသောအခါ လုယွီယန်မှာ များစွာ တည်ငြိမ်သွားပုံရသော်လည်း သူမ၏ အသက်ရှူသံများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း နီရဲနေမှုများက လျော့မသွားသေးပေ။

ရန်ဆန်းမင်က အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အာနိသင် နည်းနည်းတော့ ပြတယ်... ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မကောင်းဘူး"

သူ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... အမှန်တော့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်အကြံပြုချက်က ပိတ်ပင်ထားတာထက် လမ်းလွှဲပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်"

"အကောင်းဆုံးကတော့ သူ ဒီလိုထကြွနေတာကို ဖြေဖျောက်နိုင်မှ ဟော်မုန်းပမာဏက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ကျသွားမှာပါ"

လင်းယွမ် ဆွံ့အသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူက ကောင်မလေးတစ်ယောက်လေ... ခင်ဗျားက သူ့ကို ဘယ်လိုများ သွားဖြေဖျောက်ခိုင်းနေတာလဲ"

ရန်ဆန်းမင်က မေးလိုက်သည်။ "သူ့မှာ ရည်းစားဘာညာရော မရှိဘူးလား... မရရင် စောစောစီးစီး လက်ထပ်လိုက်ပါလား"

"သူ အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" ရန်ဆန်းမင်က ပါးစပ်ယဉ်ယဉ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြန်ဖြေသည်။ "တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်လောက်တော့ ရှိပြီ... ဒါပေမဲ့ ရည်းစားတော့ မရှိလောက်သေးဘူး... ဒီကိစ္စကို သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို မေးကြည့်မှ သိရမှာ"

ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ လုယွီယန်ကို ရည်းစားရှာပေးရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သိပ်ဘဝင်မကျ ဖြစ်သွားသည်။

ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

လင်းယွမ်လည်း လုယွီယန်ကို ပွေ့ချီကာ မုန့်ယိုယိုထံသို့ အမြန်သွားရှာလိုက်သည်။

မုန့်ယိုယိုက သတိလစ် မေ့မြောနေသော လုယွီယန်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘာဖြစ်တာလဲဟု အလျင်အမြန် မေးမြန်းတော့သည်။

လင်းယွမ်က အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း လုယွီယန် မည်သည့်အဆိပ် မိထားသည်ကိုတော့ မပြောပြခဲ့ပေ။

"အဆိပ်မိတာ ဟုတ်လား... ဆရာလင်း... ကျွန်မ နို့ဖြူလေးကို သွားခေါ်လိုက်မယ်... သူ့မှာ ကုသပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်း ရှိတယ်"

လင်းယွမ်က သူမကို ဆွဲထားလိုက်ပြီး "ဒါက ရိုးရိုးအဆိပ် မဟုတ်ဘူး... ငါ အခုလေးတင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနကနေ လာတာ... ဟိုမှာလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြဘူး"

"ငါ လာတာက မင်းကို တစ်ခုလောက် မေးချင်လို့... မင်းနဲ့ ယွီယန်က အမြဲတမ်း အရိပ်လို ကပ်နေကြတာဆိုတော့ သူ သဘောကျနေတဲ့သူများ ရှိလား ဆိုတာ သိချင်လို့... တနည်းပြောရရင် ရည်းစားတွေ ဘာတွေ ရှိလားပေါ့"

"ဟင်"

မုန့်ယိုယို ချက်ချင်း ကြောင်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာလင်း... ဒီလိုအချိန်ကြီးကို ဆရာက ဘာလို့ ဒါတွေ လာမေးနေတာလဲ"

လင်းယွမ်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးတယ်... မင်း ငါ့ကိုသာ ဖြေပါ"

မုန့်ယိုယိုက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး လင်းယွမ်ကို ခိုးကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရည်းစားတော့ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သဘောကျနေတဲ့သူကတော့... ရှိတယ်"

လင်းယွမ် အလိုအလျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူလဲ"

မုန့်ယိုယိုမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီး အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ထပ်မံ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "မြန်မြန်ပြောပါ... ဒီကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးတယ်... ယွီယန်ရဲ့ အဆိပ်နဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေတယ်"

မုန့်ယိုယိုက အကြောင်းအရင်းကို နားမလည်သော်လည်း လုယွီယန်၏ အဆိပ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် မဖုံးကွယ်ရဲတော့ပေ။

"ဟို... ဆရာလင်း... တကယ်တော့ ယွီယန်က ဆရာ့အပေါ်မှာ အမြဲတမ်း သဘောကျတဲ့ စိတ်လေး ရှိနေတာပါ"

"ဘာ"

လင်းယွမ် တစ်ချက် မှင်သက်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းရာ တစ်နေရာတွင်မူ အနည်းငယ် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။

မုန့်ယိုယိုက အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ယွီယန်က ဆရာ့ကို အမြဲတမ်း ကြည်ညိုနေတာပါ... ဆရာတော့ သိမှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ဆရာ့အကြောင်းကို ကျွန်မကို ခဏခဏ ပြောပြတတ်တယ်... အထူးသဖြင့် ဆရာ့ဆီကနေ ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို သင်ယူခဲ့တုန်းက အကြောင်းတွေပေါ့"

"သူ ပြောတာကတော့ ဆရာသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် သူက တစ်သက်လုံး အသံကြားရမှာ မဟုတ်သလို စကားလည်း ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့"

လင်းယွမ်၏ ခေါင်းထဲတွင် ဖီးနစ် သင်္ဘောပေါ်၌ လုယွီယန်နှင့်အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အချိန်လေးများကို အလိုအလျောက် ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သတိလစ် မေ့မြောနေဆဲဖြစ်သော လုယွီယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ညင်သာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ သိပြီ... ငါ အခု သူ့အဖေကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်... သူ့ကို သေချာပေါက် ပျောက်ကင်းအောင် ကုပေးနိုင်မှာပါ"

"ဆရာလင်း... ဒါဆို ယွီယန်ကို ကျွန်မပဲ ပြုစုပေးထားပါ့မယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မလိုဘူး... သူ့ကို ငါ့အိမ်ပဲ ခေါ်သွားလိုက်တော့မယ်... ဟိုမှာ သီးသန့် ပြုစုပေးမယ့်သူ ရှိတယ်"

လုယွီယန်က ယခု ကာမဆွဆေး မိထားသဖြင့် အခြေအနေမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်မှု မရှိပေ။ အကယ်၍များ ယခုအချိန်တွင် ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ယောက်သာ ရောက်လာခဲ့လျှင် ပြဿနာ ကြီးသွားပေလိမ့်မည်။

မိမိအိမ်တွင် ထားရှိပါက ရန်မေနှင့် လင်းယာတို့ ပြုစုပေးမည်ဖြစ်ရာ လင်းယွမ်အတွက် ပို၍ပင် စိတ်အေးရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရိပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် အိမ်သို့ အမြန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

အိမ်ရောက်သည်နှင့် ရန်မေနှင့် အခြားသူများအားလုံးက အလျင်အမြန် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

တိုက်ပွဲအခြေအနေကို မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လင်းယွမ်က လုယွီယန်ကို ပွေ့ချီထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အားလုံးက ဘာဖြစ်လာတာလဲဟု အလုအယက် မေးမြန်းကြတော့သည်။

လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို လောလောဆယ် ခဏလောက် ဝိုင်းကြည့်ပေးထားကြပါ... ယောက်ျားလေးတွေကို သူ့နား ပေးမကပ်နဲ့နော်... ငါ လုတရုံကို သွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်"

ရန်မေက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ"

လင်းယာက သံသယဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့ ယောက်ျားလေးတွေကို သူ့အနား ပေးမကပ်ရတာလဲ"

သို့သော် အခြေအနေက အရေးကြီးနေသဖြင့် သူမက ဆက်မမေးတော့ဘဲ လင်းယွမ် မှာထားသည့်အတိုင်း လုယွီယန်ကို ဆိုဖာပေါ်သို့ တွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။

လင်းယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းယာက ရန်မေကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရန်မေ... သူ့ကို ဆိုဖာပေါ်ချည်းပဲ အမြဲသိပ်ထားလို့တော့ မဖြစ်ဘူးလေ... သူ့ကို ငါ့အခန်းထဲပဲ ပို့ပေးလိုက်ရမလား"

ရန်မေက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "မောင်လေးရဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲပဲ ပို့လိုက်ရအောင်... အဲဒီမှာလည်း ကုတင်တစ်လုံး ရှိတယ်လေ"

လင်းယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် လုယွီယန်ကို လင်းယွမ်၏ စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်ကြသည်။

ဆက်ရန်...