အခန်း ၈၅၉

အပိုင်း (၈၅၉) လုတရုံ၏ တောင်းဆိုမှု

လင်းယွမ်က နတ်သစ်ပင်ကျွန်းသို့ တစ်ခေါက်သွားခဲ့ပြီး လုတရုံကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနသို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

လုတရုံက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လင်းယွမ်ကို အခြေအနေများအား စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အမှန်အတိုင်းပင် ပြောပြခဲ့သည်။

"အစ်ကိုလု... ကိစ္စကတော့ ဒီလိုပဲ... ကျွန်တော် ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားပြီ... ယွီယန်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ကာမနှိုးဆွဆေး ခတ်သွားတယ်... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ကျင်းရှီရုံ သေသွားပြီ"

"ယွီယန်က အစော်ကားတော့ မခံလိုက်ရပါဘူး... ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ဆေးအရှိန်က ရှိနေတုန်းပဲ"

လုတရုံက မျက်ရည်များဝဲလာပြီး "ဆရာလင်း... ဒီဆေးက ဖြေလို့မရဘူးလား"

"ဒေါက်တာရန်ကို သွားမေးကြည့်ပါ... တချို့ ဆေးပညာဆိုင်ရာ စကားတွေကို ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုပြောပြရမလဲ ကျွန်တော် မသိလို့ပါ"

"ခင်ဗျား ဒေါက်တာရန်နဲ့ စကားပြောပြီးရင် ကျွန်တော့်အိမ်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်... ယွီယန်က အခု လောလောဆယ် ကျွန်တော့်အိမ်မှာ ရန်မေတို့က ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေတယ်"

လုတရုံက အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လင်းယွမ်နောက်မှ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနသို့ အမြန် ဝင်သွားကာ ရန်ဆန်းမင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ရန်ဆန်းမင်က လုတရုံကို မြင်သောအခါ မည်သည့်ကိစ္စဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် လင်းယွမ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို စကားပြောရန် ချန်ထားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤကိစ္စက အနည်းငယ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်လွန်းသဖြင့် သူ ရှိနေလျှင် အမှန်တကယ်ပင် အဆင်မပြေနိုင်ပေ။

ခဏအကြာတွင် လုတရုံက မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က လုတရုံကို ကြည့်ပြီး "အကုန်သိရပြီမလား"

"အင်း... ဒေါက်တာရန် ပြောတာကတော့... ဒီလို ဟော်မုန်းပြဿနာက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်လိုတယ်တဲ့"

"ပြဿနာက အစပိုင်းမှာ ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်တာပဲ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး "ကျွန်တော် ယွီယန်ကို အိပ်မောကျအောင် လုပ်ထားတယ်... ဒါပေမဲ့ အနှေးနဲ့အမြန်တော့ သူ နိုးလာမှာပဲ... သူ နိုးလာတဲ့အခါ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး... ဟူး... လောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း တခြားနည်းလမ်း မရှိသေးဘူး"

လုတရုံက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း ဖွင့်ပြောရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "ဆရာလင်း... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဆရာ့ကို တစ်ခုလောက် တောင်းဆိုချင်တယ်"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သံသယဖြစ်စွာဖြင့် မေးခဲ့သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လုတရုံက "တကယ်လို့... ကျွန်တော်ပြောတာက တကယ်လို့ ယွီယန် နိုးလာပြီးရင် တကယ်ပဲ တောင့်မခံနိုင်တော့လို့ မဖြစ်မနေ ဖြေဖျောက်ရမယ်ဆိုရင်... ဆရာ... ဆရာ သူ့ကို ကူညီပေးလို့ ရမလား"

"ဟင်"

လင်းယွမ် အံ့ဩသွားပြီး အစပိုင်းတွင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက်မှ သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူက ထိုက်ယန်တောင်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ ဆိုသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် အနေခက်သွားသည်။

"အစ်ကိုလု... ဒါကတော့..."

လုတရုံက အလျင်စလိုဖြင့် "ဆရာလင်း... တကယ်တော့ ယွီယန်က ဆရာ့အပေါ် အမြဲတမ်း သဘောကျနေခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"သူက ဖခင်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ထက် ဆရာနဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးတယ်လေ"

"သူ ဘယ်ယောကျ်ားလေးအပေါ်မှ ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်တာမျိုးကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"

ထိုသို့ပြောရင်း လုတရုံက လင်းယွမ်ကို ဒူးထောက်ရန်ပင် ပြင်နေခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို အလျင်အမြန် ထိန်းကိုင်ထားပြီး "အစ်ကိုလု... ဒါ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ခိုင်းနေတာလဲ... ကျွန်တော့်မှာ မိသားစု ရှိနေပြီလေ"

လုတရုံက ပြာယာခတ်သွားပြီး "ဆရာလင်း... ဆရာက ရန်မေနဲ့ ဆုန့်ဝမ် နှစ်ယောက်လုံးကိုတောင် ယူထားသေးတာပဲ... ဆရာ... ဆရာ ကျွန်တော့်သမီးကို ထပ်ယူလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူးမလား"

လင်းယွမ် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဒါက ဘယ်လိုစကားမျိုးလဲ။

လုတရုံသည်လည်း ပြာယာခတ်နေသဖြင့် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ကာ မစဉ်းမစားဘဲ ပြောချင်ရာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပေးပြီး "အစ်ကိုလု... ခင်ဗျား အရင်ဆုံး စိတ်မလောပါနဲ့... ကိစ္စတွေက ခင်ဗျား တွေးထားသလောက် ဆိုးရွားချင်မှ ဆိုးရွားမှာပါ... ယွီယန် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တောင့်ခံနိုင်ချင်လည်း ခံနိုင်မှာပါ"

"ကဲပါ... ဒီရက်ပိုင်းတော့ ခင်ဗျား ရှင်းမြွေမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာပဲ နေလိုက်ပါ"

"ကျွန်တော့်ဘက်မှာ ရှင်းလင်းရမယ့် အလုပ်တွေ အများကြီး ရှိသေးလို့ အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ခေါင်းထဲတွင်တော့ လုတရုံ၏ စကားများကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ယွီယန်က တကယ်ပဲ သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း သဘောကျနေခဲ့တာလား။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူက အစပိုင်း၌ ဤချစ်စရာကောင်းသော ညီမလေးအပေါ် မတော်မလျော်သော အကြံအစည်မျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

အမြဲတမ်းလိုလိုပင် သူက တစ်ဖက်လူကို ကလေးတစ်ယောက်လိုသာ သဘောထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမကို ကျင့်စဉ် သင်ပေးပြီးနောက် သူမ၏ အချိုးအစားကျလွန်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မတော်တဆ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးမှသာ လင်းယွမ်၏ အမြင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကောက်ကြောင်းအလှကတော့ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမကို ကလေးတစ်ယောက်လို သဘောထားရန် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

သို့တိုင်အောင် လင်းယွမ်က တစ်ခါတရံမှသာ တပ်မက်သော အတွေးအချို့ ဝင်လာတတ်သော်လည်း အချိန်အများစုတွင်တော့ သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ့တွင် မိန်းမက တစ်ယောက်နှစ်ယောက်သာမဟုတ်... ထိုစဉ်က ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော ကောင်မလေးအပေါ် မည်သည့်အတွေးမှ ရှိနေရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဤကောင်မလေးသည် ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူက လုယွီယန်နှင့် တစ်ခုခု ပတ်သက်ချင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ယခုလို နည်းလမ်းမျိုးကိုတော့ အလျဉ်း အသုံးပြုချင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဆရာလင်း... ခေါင်းဆောင်ကျောက်ခိုင်တို့ ဆရာ့ကို အရေးတကြီး တွေ့ချင်နေတယ်"

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ ထွက်လာသည်နှင့် ဟန်ပန်းက အမြန်ပြေးလာပြီး လင်းယွမ်ကို သတင်းပို့ခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က မေးခဲ့သည်။ "ဘာကိစ္စလဲဆိုတာများ ပြောသေးလား"

"ကျင်းရှီရုံရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်ထဲကနေ ထုတ်လာတဲ့ လူတွေကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေပုံရတယ်"

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်း မေးခဲ့သည်။ "အဲဒီအထဲမှာ မော့ လို့ နာမည်ရတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ပါတယ်လေ... သူ ရှိသေးလား"

ထိုမိန်းမသည် ကာမနှိုးဆွပေးသော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းကို အသုံးပြုသည့် အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က လင်းယွမ်သည် ထိုလူကို အတင်းအကျပ် စစ်မေးခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ကာမနှိုးဆွဆေး အာနိသင်ကို မဖြေဖျောက်ပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ယွဲ့ယာဝေဘက်မှ စစ်ဆေးအတည်ပြုချက်အရ အမှန်တကယ်ပင် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ချေ။

ယခု ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိသည်မှာ ဤမိန်းမက ကာမနှိုးဆွအစွမ်း၏ အာနိသင်ကို ပြန်လည်မရုပ်သိမ်းနိုင်သော်လည်း ဤကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာကိုတော့ သိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ဟန်ပန်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး "ဆရာလင်း... အဲဒီအထဲက လူတွေ နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ဆရာ ကိုယ်တိုင်ပဲ သွားကြည့်လိုက်ပါ"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခေါင်းဆောင်စံအိမ်သို့ အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်စံအိမ်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသောအခါ တင်းယန်၊ ကျောက်ခိုင်နှင့် လီချင်းဟွာတို့က ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က ဧည့်ခန်းအတွင်း မတ်တတ်ရပ်နေကြသော အလှမယ်များစွာကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အလိုအလျောက် ပတ်ချာလည် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုမိန်းမကိုတော့ မတွေ့ရပေ။

ထိုအခိုက်တွင် သူက ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "မော့ လို့ ခေါ်တဲ့ ကာမနှိုးဆွအစွမ်း သုံးတတ်တဲ့ မိန်းမရော ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးခဲ့သည်။

လီချင်းဟွာက အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် မိန်းမများကြားရှိ လီထင်းကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

လီထင်းသည် လင်းယွမ်ကို စောစောကတည်းက အကဲခတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူက ကြည့်ရသည်မှာ ကျင်းရှီရုံထက် အများကြီး ပိုငယ်ရွယ်ပြီး ပို၍လည်း အကြည့်ခံနိုင်သည်ဟု သူမ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

သူ့ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ လူဆိုးတစ်ယောက်နှင့်တော့ မတူပေ။

သူမက နှုတ်ခမ်းဟကာ "မော့ချုံးယွီ သေသွားပြီ"

လင်းယွမ်၏ အကြည့်က လီထင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အကြည့်များက စူးရှထက်မြက်လာခဲ့သည်။ "သေသွားတယ်... ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်လိုက်တာလဲ"

သူ့အသံက ကျယ်လောင်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ရပ်က လူအားလုံးကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွားပြီး နှလုံးများ ဒိန်းဒိန်းဒိုင်းဒိုင်း ခုန်ပေါက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

လီထင်း၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည်လည်း လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ကြီးတစ်တောင်လို ဖိကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လီထင်းက ကျင်းရှီရုံ၏ သင်္ကေတ အစီအရင် ခံထားရသဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း မပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင် အားကတော့ မနိမ့်ကျပေ။

သူမကိုယ်တိုင်က စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်များကြားတွင်ပင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမက လင်းယွမ်၏ လုံးဝ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူမရှေ့ရှိ ဤလူ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စိတ်စွမ်းအင် ဖိအားလဲ... ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ဆိုရင် ကျင်းရှီရုံတောင် သူ့ကို နိုင်ဖို့ မသေချာဘူး"

"ကျင်းရှီရုံရဲ့ ကိုယ်ပွားက သူ့လက်ထဲမှာ သေသွားတာ မဆန်းတော့ဘူး"

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လီထင်းက လင်းယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

သူမက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး "ကျွန်မ သတ်လိုက်တာပါ... မော့ချုံးယွီက အရင်တုန်းက ကျွန်မအပေါ်ကို ကာမနှိုးဆွအစွမ်း သုံးပြီး ကျင်းရှီရုံကို အလိုလိုက်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာ"

"အခု ကျွန်မ လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရပြီဆိုတော့ ဒီရန်ကြွေးကို မဆပ်သင့်ဘူးလား"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ့ရှေ့ရှိ ဤမိန်းမကို အထက်အောက် မလေ့လာဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အသားအရေက ဖြူဖွေးနေကာ ဆံပင်တိုတိုလေး ညှပ်ထားသဖြင့် အလွန် သွက်လက်ပေါ့ပါးသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်က ကြီးမြတ်ခန့်ညားပြီး အကြည့်များကလည်း တောက်ပကာ အသက်ဝင်နေသည်။

ဆံပင်တိုခြင်းက မိန်းမတစ်ယောက် လှ၊ မလှကို စမ်းသပ်သည့် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းဟု ပြောကြသည်မှာ တကယ်ကို မမှားပေ။

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "သူက ခင်ဗျားအပေါ် ဒီကာမနှိုးဆွအစွမ်းကို သုံးခဲ့ဖူးတယ်ပေါ့... ခင်ဗျား ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ခဲ့လဲ"

လီထင်းက "သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ကျွန်မကို မမီဘူးလေ... ဒီကာမနှိုးဆွအစွမ်းက သဘာဝအရပဲ ကျွန်မအပေါ်ကို အရာမထင်ဘူးပေါ့"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီထင်းက တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားပြီး "ဆရာလင်း မဟုတ်လား... ကျွန်မနာမည် လီထင်းပါ... ဆရာ ကျွန်မကို ဒါတွေ မေးနေတာက ဆရာ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ကာမနှိုးဆွအစွမ်း မိသွားပြီး အခု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲနေလို့များလား" ဟု မေးခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်"

"ကျွန်မမှာ နည်းလမ်းရှိတယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး "ခင်ဗျားမှာ နည်းလမ်းရှိတယ်ပေါ့" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

လီထင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်"

လင်းယွမ် ထပ်မေးချင်သေးသော်လည်း အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး "ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့"

ဤကိစ္စက လုယွီယန်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် လူပုံအလယ်တွင် ဆွေးနွေးရန် မကောင်းပေ။

လီထင်းက လင်းယွမ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တွေးတောသွားခဲ့သည်။

ဤထိုက်ယန်တောင် ခေါင်းဆောင်က ထိုကောင်မလေးကို ဤမျှလောက် ဂရုစိုက်နေမှတော့ ထိုကောင်မလေးက သူ့ရင်ထဲတွင် နေရာအတော်လေး ရထားပုံပေါ်သည်။

ဒါက တစ်ဖက်လူနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပင်။

အကယ်၍သာ ကူညီပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဤထိုက်ယန်တောင် ခေါင်းဆောင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရယူနိုင်ကောင်းသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဘေးနားရှိ အစည်းအဝေးခန်းငယ်ထဲသို့ ခပ်သွက်သွက် ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

လင်းယွမ်က နောက်ပြန်လှည့်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး လီထင်းကို ကြည့်ကာ မေးခဲ့သည်။ "ခင်ဗျားမှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်း ရှိလို့လဲ"

လီထင်းသည်လည်း စကားချီးများမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကာမနှိုးဆွအစွမ်းဆိုတာ တကယ်တော့ အနှစ်သာရအားဖြင့် တစ်ဖက်လူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဟော်မုန်းတွေ ဟန်ချက်ပျက်သွားစေပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ကာမစိတ်ကြွမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းတွေက ထောင်သောင်းချီပြီး ရှိတာ... ကာမနှိုးဆွအစွမ်း ရှိသလို ကာမဖြေအစွမ်းလည်း ရှိတာပေါ့... ကာမစိတ်ကြွမှု ရှိရင် ကာမစိတ်သေမှုလည်း ရှိတာပါပဲ"

"ကျွန်မသိတဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်... သူ့မှာ လူတွေရဲ့ အာရုံခံစားမှုအပြင် တပ်မက်မှုတွေကိုပါ ပိတ်ဆို့နိုင်တဲ့ အစွမ်းတစ်ခု ရှိတယ်"

"သူ့ကို သွားရှာခေါ်လာခဲ့ရင် ကူညီနိုင်ကောင်း ကူညီနိုင်လိမ့်မယ်"

လင်းယွမ် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အကြည့်များ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်ကို တွေးမိသွားခဲ့သည်။

လျှိုဆစ်ဆစ်။

အရင်တုန်းက လန်ယွဲ့ဟွာ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆံပင်ကို နှစ်ဖက်ခွဲချည်ထားကာ ချိုမြိန်သော ပုံစံရှိသည့် ထိုမိန်းမပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းမ၏ အစွမ်းသည် အာရုံငါးပါးကို ပိတ်ဆို့ခြင်းဖြစ်သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။

အရင်တုန်းက သူ လင်းဝမ်အိမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်သွားချိန်တွင် ထိုမိန်းမနှင့် လက်ရည်ယှဉ်ဖူးခဲ့သည်။

အနည်းငယ်လောက်ဖြင့် အထိနာလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤလျှိုဆစ်ဆစ်၏ အစွမ်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ လင်းယွမ်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် ကူညီနိုင်စွမ်း ရှိလောက်သည်ဟု တွေးမိသွားသည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ဤလျှိုဆစ်ဆစ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လန်ယွဲ့ဟွာ အသတ်ခံရပြီးနောက် လျှိုဆစ်ဆစ်လည်း အသက်ဆက်မရှင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ကိုယ်ပျောက်နိုင်သည့် ကလေးနှင့် ဟေးလန်တို့ကတော့ အသက်ရှင်နေကြဆဲပင်။

လင်းယာက ထိုသူများကို တစ်ခါတရံ သွားရောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးလေ့ရှိကြောင်း လင်းယွမ် ကြားဖူးထားသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းမော့ကာ လီထင်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "လီထင်း မဟုတ်လား... ကျွန်တော် ခုနက မေးဖို့ မေ့သွားလို့... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျင်းရှီရုံရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံလိုက်ရတာလဲ... မိသားစုတွေရော ရှိသေးလား"

လီထင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဆရာလင်း... ကျွန်မ ဆရာမေးမှာကို စောင့်နေတာ အတော်လေးကြာနေပြီ"

"တရားဝင် မိတ်ဆက်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်မနာမည်က လီထင်းပါ... မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ... အရင်တုန်းကပေါ့"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "အရင်တုန်းက မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ"

သူ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မေးခဲ့သည်။ "ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

လီထင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "မုန်ယာက ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်က အီလက်ထရောနစ်၊ စက်ယန္တရား၊ နည်းပညာနဲ့ ကွန်ရက် သတင်းအချက်အလက်တွေမှာ လုပ်ကိုင်တဲ့ ဘက်စုံလုပ်ငန်းစုကြီး တစ်ခုပါ"

"ကျွန်မအဖေ ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ မုန်ယာကုမ္ပဏီပေါ့... နောက်ပိုင်း အဖေ အငြိမ်းစားယူသွားတော့ ကျွန်မက မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာခဲ့တယ်"

"ကပ်ဘေးကြီး ရုတ်တရက် ကျရောက်လာတဲ့နေ့အထိ ကျွန်မက မုန်ယာ အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံကို အလုပ်ဆင်းကြည့်နေတုန်း အဲဒီမှာ ပိတ်မိသွားပြီး စက်ရုံရဲ့ ဝန်ထမ်းအိမ်ရာမှာ နေခဲ့ရတာပါ"

"သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရေကြီးလာပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်... ကျွန်မလည်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ဝန်ထမ်းတချို့ကို ခေါ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ လုယက်သိမ်းပိုက်ပြီး အနီးအနားက ချီတောင်ပေါ်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တယ်"

"အစကတော့ ဒီတစ်ခါ ရေကြီးတာ မြန်မြန် ပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီမိုးကြီးက တစ်ခါတည်းနဲ့ ရပ်မသွားမှန်း ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ"

"ကျွန်မတို့ရဲ့ အီလက်ထရောနစ်စက်ရုံ ရေမြုပ်သွားရုံတင်မကဘူး... မြို့ကြီးအတော်များများလည်း လုံးဝကို ရေမြုပ်သွားခဲ့တယ်"

"ကျွန်မတို့ ကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေတွေ စဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်"

"အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရေထဲမှာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ ထပ်ပေါ်လာခဲ့ပြန်တယ်"

"အရာအားလုံးက မကောင်းတဲ့ဘက်ကိုပဲ ဦးတည်သွားခဲ့တယ်"

သူမက အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြောပြလာခဲ့သည်။

ဆက်ရန်...