အခန်း ၁၀၃

အခန်း (၁၀၃)

ဓားချက်မိုးအောက်မှ ပုန်းကွယ်သော လုပ်ကြံမှု

"ရွှေကိုယ်ထည်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ယောက်ရှိတယ်... တစ်ယောက်ကတော့ မျက်စိကွယ်နေတာပဲ..."

စီထူယန့်လုံသည် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်၍ အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်ရာ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ ခေါင်းဆောင် ဟူပုယွင် အပါအဝင် ဓားပြစခန်းသုံးခုမှ ခေါင်းဆောင် ခုနစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ မျက်စိကွယ်နေကြောင်း သိရှိသွားလေသည်။

ရွှေကိုယ်ထည်အဆင့် မျက်စိကွယ်တစ်ဦးနှင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီအဆင့်တစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို ဟန့်တားထားနိုင်ပေသည်။

ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြငါးဦး၏ အင်အားဖြင့်ဆိုပါက ရွှေကိုယ်ထည်အဆင့်ရှိသော ဓားပြခေါင်းဆောင် ခြောက်ဦးကို အလွယ်တကူပင် ဖိနှိပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ချီလင်အကယ်ဒမီသည် တက္ကသိုလ်ကျင့်ကြံသူများ တက်လှမ်းရာ မဟာချန်မင်းဆက်၏ တစ်ခုတည်းသော တရားဝင်နယ်မြေ ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်စဉ်ပေါင်းမြောက်မြားစွာကို လက်ဝါးကြီးအုပ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ကြတော့မလား...။"

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းသည် အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တိုက်ရမှာပေါ့... တိုက်ကို တိုက်ရမယ်..."

"ဒီရုန်းရင်းဆန်ခတ် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျန်းဖုန်းကို ကျောက်လင်ကို သတ်ခိုင်းလိုက်..."

စီထူယန့်လုံက တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြန်လည်မှာကြားလိုက်လေသည်။

သေချာသော အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းသည် နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

ဤကာလ၌ ယွီရွှေစခန်းမှ စစ်သည်တော် နှစ်ရာနှင့် နယ်ခြားစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် ငါးရာတို့သည် တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုရုံးမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားပြစခန်းသုံးခုမှ အင်အားငါးရာခန့်သည်လည်း ဓားများကိုယ်စီကိုင်ဆောင်ကာ ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာပေးများဖြင့် စုရုံးရပ်တန့်နေကြသည်။

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းသည် ဘာမျှ ထပ်မံစဉ်းစားမနေတော့ဘဲ လေသံကျယ်ကြီးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ယွီရွှေစခန်းက စစ်သည်တော်တွေ... အခုချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ပြီး ဓားပြတွေအားလုံးကို ဒီနေရာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်ကြ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက ကျန်းဖုန်းကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းဖုန်းသည်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားရှာသည်။

"သတ်ကြ…”

ယွီရွှေစခန်းမှ စစ်သည်များနှင့် နယ်ခြားစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ မူလကပင် ကျားသစ်နက်စစ်တပ်မှ ဖြစ်ကြသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အလွန်တရာ မြင့်မားကြပေသည်။

ထိုခဏ၌ မြားသမား စစ်သည်တော် သုံးဆယ်က ပထမဆုံး မြားမိုးကို စတင် ပစ်ခတ်လိုက်ကြလေသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့တွေ ယွီရွှေစခန်းနဲ့ အသေခံ တိုက်ပွဲဝင်ကြစို့..."

ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ယွီရွှေစခန်းက စစ်သည်တွေအကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ကြ…”

"ငါတို့ကို ရွှံ့ရုပ်တွေလို့ ထင်နေကြတာလား... သတ်ကြစို့…”

အခြားသော ခေါင်းဆောင်များကလည်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

ပထမဆုံး မြားမိုး ကျရောက်လာသောအခါ ခေါင်းဆောင်များသည် လှံများကို ဝေ့ယမ်းကာ ဓားများဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၊ သွေးဓားဂူနှင့် သွေးကိန်းဂဏန်းတောင်ကုန်းတို့မှ ဓားပြငါးရာခန့်သည် ယွီရွှေစခန်းမှ စစ်သည်များထံသို့ ဝင်ရောက်လုံးထွေး တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်အဆင့် ခေါင်းဆောင် ခုနစ်ဦးက ရှေ့မှ ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် ယွီရွှေစခန်းမှ ပစ်ခတ်သော မြားများမှာ ဘာမျှ အရာမထင်တော့ပေ။ ထို ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ဓားများကို ဆတ်ခနဲ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး မြားများအားလုံးကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးသည် ပြင်းထန်သော ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တိုက်ပွဲကြီးအတွင်းသို့ သက်ဆင်းသွားကြတော့သည်။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ... ဓားပြတွေကို ငါ သတ်ပြမယ်...။"

ဤနေရာ၌ ကျောက်လင်သည်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ ကျောက်လင်သည် နယ်ခြားစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် တိုက်ပွဲအတွင်း ငြိမ်သက်စွာ နေနေပါက စစ်ပြေးတစ်ဦး၏ အပြုအမူမျိုး ဖြစ်သွားပြီး စစ်ဥပဒေအရ ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ကျောက်လင်သည် ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ ရှုံ့တာကျွမ်းနှင့် အခြားခြောက်ဦးတို့ ဓားပြများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းတို့ ခြောက်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ ဓားပြအုပ်စုအတွင်းသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ..."

"သိပါပြီ…”

"ကောင်းပါပြီ…”

ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် အခြားခြောက်ဦးသည်လည်း ကျောက်လင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းက ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စောင့်ရှောက်နိုင်မည့် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း သိကြပေသည်။

လူခုနစ်ဦးက မြင်းပေါ်မှ လွှားခနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်သည် သတ္တုစပ်ဓားကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးထွက်သွားပြီး ဓားပြတစ်ဦးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

ထိုဓားပြသည် ကျောက်လင်ကို သာမန်စစ်သည်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် သံမဏိအရိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု အထင်ကြီးကာ မောက်မာစွာ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကိုယ်၌ ဓားပြသည် သူ၏ မြှောက်ထားသော ဓားကိုပင် အောက်သို့ မချရသေးမီမှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်၍ လွင့်စင်သွားခဲ့ရလေသည်။

သတ္တုစပ်ဓားကောက်က အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

ကျောက်လင်၏ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီအဆင့် အင်အားနှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့ဖြင့်ဆိုပါက သံမဏိအရိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။

ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျောက်လင်သည် ဓားပြတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အရှိန်မသတ်ဘဲ အခြားဓားပြတစ်ဦးထံသို့ ပြေးဝင်ကာ နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။

"ကောင်လေး... မင်း သေရတော့မယ်...။"

ထိုဓားပြမှာ ဓားပြခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျောက်လင်က ဓားပြတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့သွားသဖြင့် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီအဆင့် အလယ်အလတ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် နယ်ခြားစောင့်စစ်သည် သုံးဦးကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်၍ သူ၏ သွေးဆာမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် အင်အားအနည်းငယ်ရှိသော စစ်သည်တော် ကျောက်လင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အားခဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သတ္တုစပ်ဓားကောက်နှင့် ဓားမကြီးတို့က ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားကြသည်။

ဓားမကြီးသည် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားခဲ့ပြီး သတ္တုစပ်ဓားကောက်သည် အရှိန်အဟုန်အတိုင်း အောက်သို့ ဆက်လက်စီးဆင်းသွားကာ ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ခွဲလိုက်လေသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော သွေးစွန်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လတ်ဆတ်သော သွေးနီရောင်များ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

"မင်း... မင်း..."

ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ဤကဲ့သို့ သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ တွေးမထားခဲ့ပေ။

ထိုဓားပြခေါင်းဆောင်သည် အလွန်တရာ ပေါ့ဆသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူသည် ကျောက်လင်ကို သာမန်စစ်သည်တစ်ဦးမျှသာဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် နောင်တရရန်ပင် အချိန်မရလိုက်တော့ပေ။

သတ္တုစပ်ဓားကောက်သည် အလွန်မာကျောပြီး ထက်မြက်လှသည့်အပြင် ကျောက်လင်၏ အင်အားကလည်း ကြီးမားလှသဖြင့် ဓားချက်တစ်ချက်ချင်း အလဲအထပ်လုပ်ရုံမျှဖြင့် ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်ဟေ့..."

နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ယောင်ဟွဲ့သောက် အပါအဝင် လူခြောက်ဦးသည် ကျောက်လင်၏ သတ္တိဗျတ္တိကို မြင်တွေ့သောအခါ တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ် ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။

"သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်နားရွက်ကို ဖြတ်ယူထားလိုက်ကြ..."

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က လှမ်း၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

ဘယ်ဘက်နားရွက်သည် စစ်မှုထမ်းကောင်း အောင်ပွဲခံမှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

ရှုံ့တာကျွမ်းက ပြန်လည်ထူးလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် ဓားပြစခန်းအတွင်းသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

ကျောက်လင်၏ အင်အားဖြင့်ဆိုပါက ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီအဆင့်ရှိသူများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိရာ ဓားပြများကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်နေသည့်အတွက် သူသည် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ဦးမှာမူ တိုက်ခိုက်နေရန်ပင် မလိုတော့ဘဲ နောက်မှ အစဉ်တစိုက် လိုက်ပါရင်း ဓားပြများ၏ ဘယ်ဘက်နားရွက်များကိုသာ အဆက်မပြတ် ဖြတ်တောက်နေကြရလေသည်။

ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်အဆင့်ရှိသော ခေါင်းဆောင် ခုနစ်ဦးသည် ကျောက်လင်က ဓားပြများ၏ အသက်ကို ရက်ရက်စက်စက် ရိတ်သိမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်တရာ ဒေါသဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ကျောက်လင်၏ သတ်ဖြတ်မှုနှုန်းဖြင့်ဆိုပါက ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ဓားပြငါးရာလုံး အပြတ်ရှင်းခံရပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ ခုနစ်ဦးမှာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း စီထူယန့်လုံနှင့် ယွမ်ကော်ကော် အပါအဝင် နည်းပြငါးဦး၏ ပိတ်ဆို့ဟန့်တားခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ကျောက်လင်ကို သွားရောက်ဖြေရှင်းရန် အချိန်မပေးနိုင်ကြပေ။

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းသည်လည်း ဓားပြအုပ်စုအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ငွေလှံဖြင့် ထိုးခုတ်ကာ ဓားပြများ၏ အသက်ကို လျင်မြန်စွာ ရိတ်သိမ်းနေခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းသည် ကျန်းဖုန်း၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ငါတို့ အခု လှုပ်ရှားလို့ရပြီ...။"

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဖုန်းသည် တုန်လှုပ်သွားရပြီး ယင်းက ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိရှိပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ကျောက်လင်ကို ပုန်းကွယ်၍ လုပ်ကြံရန် ပြင်ဆင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖုန်းသည် မိမိ၏ လုပ်ကြံမှု ကျရှုံးသွားပါက ကျောက်လင်၏ ကလဲ့စားချေခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

သို့သော် ကျန်းဖုန်းသည် ယခုအချိန်တွင် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း၏ အမိန့်ကို မနာခံပါက ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ကိုလည်း ကောင်းစွာ သိရှိနေပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဖုန်းအတွက် ရွေးချယ်စရာ လမ်းတစ်လမ်းသာ ရှိတော့သည်။ သူက ကျောက်လင်ကို မဖြစ်မနေ သတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်ကို သတ်နိုင်မှသာ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဖုန်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ဝိုက်၍ ကျောက်လင်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်တော့သည်။

ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ တျန့်စုန်း၊ လီချန်၊ ဖန်ယွန်းရှန်၊ ကျားကျိချင်းနှင့် ရှုံ့တာကျွမ်းတို့သည် ကျောက်လင်၏ နောက်ကွယ်တွင် စောင့်ရှောက်နေကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အာရုံများမှာ ကျောက်လင်ထံ၌သာ ရှိနေပြီး မကြာခဏဆိုသလို ဓားပြများ၏ ဘယ်ဘက်နားရွက်များကို ဖြတ်တောက်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့ ခြောက်ဦးသည် ကျန်းဖုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိမထားမိကြပေ။

*ကျောက်လင်... သေပေတော့…*

ကျန်းဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော လက်နက်ပုန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ပုလဲပန်းပွင့် အပ်မိုးပျံ လက်နက်ပုန်း ဖြစ်သည်။

စက်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထက်မြက်သော အပ်ငယ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ရာ ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဧကန်မုချ ဖောက်ထွင်းနိုင်ပေသည်။

ဤအလုပ်ကို အောင်မြင်စေရန်အတွက် ထိုအပ်ငယ်များကို အဆိပ်ပြင်းများဖြင့် စိမ်ထားခဲ့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ထိုအပ်ငယ်များသည် ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်သွားသည်နှင့် အဆိပ်ကြောင့်ပင် သူ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံမျှရှိသေးစဉ် သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြွက်ငယ်တစ်ကောင်သည် ကျန်းဖုန်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြေးတက်လာပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော သွားများဖြင့် ကိုက်ခဲကာ လက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့လေသည်။