အခန်း (၁၉၄၁-၁၉၄၂)

အခန်း (၁၉၄၁) - တိုက်ပွဲ

ဤပုံရိပ်ပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် စစ်ရေးအခြေအနေကို လုံးဝ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့နှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အားနည်းခြင်း မရှိပေ။

ဝိညာဉ်ကြွင်းများ ဖြစ်နေသည့်အတွက်ကြောင့် စစ်မှန်သော အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့် များကိုတော့ မမီကြသော်လည်း ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့မှာလည်း ယခုအခါ လမ်းမှားကို လျှောက်လှမ်းပြီး ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေကို သန့်စင်ခဲ့ကြ၍ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့်သို့ မနည်းတိုးဝင်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည်လည်း နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ စစ်မှန်သော အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများထက် များစွာ အားနည်းနေကြသည်။

အကယ်၍ ကျန်းရန်သူတော်စင်သည် မော်ထျန်းတီကျန့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူနိုင်သည်ဆိုလျှင် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့် ယင်စစ်သည် တစ်ရာ့ရှစ်ပါးထဲမှ မည်သူမဆိုသည်လည်း မော်ထျန်းတီကျန့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ဤအချိန်ရောက်မှသာ လူတိုင်းသည် ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်၏ စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မည်မျှနက်ရှိုင်းကြောင်း အမှန်တကယ် သိရှိသွားကြတော့သည်။

“တကယ်တော့... အရာအားလုံးရဲ့ သော့ချက်က ဒီမျှော်စင်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တာကိုး”

ရှောက်မုန့်ယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်

“ဝမ်တောက်သူတော်စင်က ဘာလို့ ဓာတ်တော်ရဲ့ ရွှေရောင်အလင်းကို ကိုင်ဆောင်ပြီး လာခဲ့သလဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီ”

အကယ်၍သာ ဓာတ်တော်၏ ရွှေရောင်အလင်း မရှိခဲ့လျှင် ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင် ငြိမ်သက်သွားသည်အထိ လူတိုင်း စောင့်နိုင်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ အရေးနိမ့်သွားကြပေလိမ့်မည်။

ဓာတ်တော်အလင်း၏ တည်ရှိမှုက အရေးကြီးသော အချိန်ကို ဆွဲဆန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ကြာနီနတ်မိမယ်၏ ရုတ်တရက် ဘက်ပြောင်းမှုကြောင့် ထိုအချိန်မှာ ပို၍ပင် လုံလောက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းက ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်အပေါ် မှားယွင်းစွာ ခန့်မှန်းခဲ့ကြသောကြောင့် ယခု ငရဲမင်းဖန့်ချန် ဤမျှော်စင်ကို လက်ခံရယူချိန်တွင် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှပင် မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာအုပ်စုပင်လျှင် ထိုစဉ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

“အခုဆိုရင် ဂူမော့ နဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါးဆယ်-ငါးဆယ်ပဲ”

ချန်ဖေးဖေးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

အသီးသီးသော အင်အားစုများမှ အဆင့် ၉ မသေမျိုးများ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ အဆုံးစွန်ထိ ပြောရလျှင် သူတို့ဘက်မှ ယန်နတ်ဘုရား များ အနိုင်ရသွားခြင်းပင်။ ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင် ဤမျှ အားကောင်းနေရခြင်းမှာ ယန်နတ်ဘုရားများနှင့် မကင်းနိုင်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။

သူတို့ရှေ့မှ ငရဲမင်းဖန့်ချန်သည် ယန်နတ်ဘုရားများက ရှေ့တန်းသို့ တင်ပေးလိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီတိုက်ပွဲက အနည်းဆုံးတော့ ရှုံးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရှဲ့အာမန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာကို တင်းမာလိုက်ကာ အနီးနားရှိ ကျွယ်မင်အမာခံများနှင့် ဝါရင့်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြတော့၊ ကိုယ့်ရန်သူနဲ့ကိုယ် ရင်ဆိုင်ကြစို့”

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တိုက်ပွဲက ချက်ချင်း စတင်တော့မည်။ ရှဲ့အာမန် ပြောသော 'တိုက်ပွဲပြင်ဆင်မှု' ဆိုသည်ကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။ ဤသို့သော အချိန်တွင် နားလည်မှုရှိရှိနှင့် မည်သူက မည်သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုသည်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သိရှိထားရမည် ဖြစ်သည်။

“ဂူမော့... ဒီနေ့ မင်း သူတို့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ရင် ငါတို့ကြားက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ထပ်မပြောနဲ့တော့။ နယ်မြေရှာဖွေရေးအဖွဲ့က မင်းအတွက် လမ်းခင်းပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

လုဖုန်းရှန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အုံ့မှိုင်းသွားသည်။

“မင်းတို့ ဒါတွေအားလုံးကို ကြိုတင်သတိပြုမိသင့်တာ”

ကျန်းရန်သူတော်စင်နှင့် ကျန်သူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာလည်း အနည်းငယ် အုံ့မှိုင်းလာသည်။

“ဝမ်တောက်နဲ့ ဖန့်လဲ့ တို့က တကယ်ပဲ ဒီအဆင့်အထိ တွက်ဆထားတာလား”

သံသယတစ်ခု သူတို့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက ဒီလူနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်”

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်၏ ဘေးမှ လီတောက်ယဲ့ပေါ်သို့ ပြိုင်တူ ကျရောက်သွားသည်။

အစမှ အဆုံးအထိ သူတို့သည် ဤ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ကို မှန်ကန်သော သဘောထားဖြင့် မဆက်ဆံခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်တို့သည် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို လုပ်ဆောင်နေကြကြောင်း သူတို့ ကြိုတင်သိရှိထားကြပြီး၊ အလားတူ နည်းလမ်းများကိုလည်း ဟိုးအရင်ကတည်းက စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် များသည် သက်တမ်း အလွန်တိုတောင်းပြီး၊ အထူးနည်းလမ်း အနည်းငယ်ကို သုံးပြီးနောက်မှာပင် ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သဖြင့် နယ်မြေကိုးခု၏ အခြေအနေအပေါ် ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် ဤ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ကို ဆက်ဆံပုံ မှားယွင်းသွားခဲ့ကြောင်း ရိပ်မိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

“သူက ဝိညာဉ်ကြွင်း မဟုတ်ဘူး... သူက ပင်မဝိညာဉ် ပဲ...”

ကျန်းရန်သူတော်စင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခင် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်၏ ပင်မဝိညာဉ် ဖြစ်မှသာ လူတွေကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ လူတွေ သတိဝင်လာချိန်မှာတော့ ဆုတ်လမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ထိုစဉ် တစ်ချိန်လုံး နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဂူမော့က နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာသည်။

သူသည် လုဖုန်းရှန်ထံသို့ လက်ကို အသာအယာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်းရောင် မြူခိုးများက လုဖုန်းရှန်၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

“ဂူမော့... ဘာလုပ်တာလဲ”

လုဖုန်းရှန်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမ ခေါ်ဆောင်လာသော နတ်ဘုရားစာရင်း မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် သူမ၏ ဘေးကင်းရေးကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား တိုးဝင်လာကြသည်။

“မင်းတို့ နတ်လမ်းစဥ်ဂိုဏ်းက တစ်ခါမှ မျက်နှာပြတာ မဟုတ်ဘဲ ဘာမှမဟုတ်တဲ့ မင်းလို ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုကိုပဲ ငါ့ရှေ့မှာ တတွတ်တွတ် လာပြောခိုင်းနေတာ... တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ။ ဝိညာဉ်ရတနာဆိုတာ ဝိညာဉ်ရတနာလိုပဲ နေစမ်းပါ၊ မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ လမ်းစဉ်သက်သေထူပြီး သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့”

ဂူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ အားစိုက်လိုက်သည်။

လူအများ၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် လုဖုန်းရှန်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကာ တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ မူလရုပ်သွင်ဖြစ်သော ဖော်ပြပါ နတ်ဘုရားစာရင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

လူတိုင်း ထင်ထားသလို ခမ်းနားထည်ဝါခြင်း မရှိဘဲ၊ ၎င်းသည် ကျိုးပဲ့နေသော ဝါးစိပ်များကို လျော်ကြိုးနှင့် စည်းထားသော ဝါးပေလွှာတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသည်။

နတ်ဘုရားစာရင်းမှာ ဂူမော့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားရာ လုဖုန်းရှန် ခေါ်ဆောင်လာသော နတ်ဘုရားစာရင်း ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အကြည့်များမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂူမော့ကို ဝပ်တွားခစားသည့် အမူအရာများ ပြသလာကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားစာရင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသူများဖြစ်ရာ ယခုအခါ နတ်ဘုရားစာရင်းမှာ ဂူမော့၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... ဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ”

ဂူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ကျန်းရန်သူတော်စင်နှင့် ကျန်သူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှ သွားကြိတ်ကာ လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ကြသည်။

“တိုက်ကြဟေ့ ”

မဟာမိတ်အဖွဲ့အသီးသီးက ထိန်းချုပ်ထားသော သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ ပါးစပ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သန်းပေါင်းများစွာသော ပုံရိပ်များသည် ဖန့်ချန်တို့ထံသို့ ပထမအသုတ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာကြသည်။

ချန်ဖေးဖေးတို့ တုံ့ပြန်ရန် မစောင့်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်၏ လက်အောက်မှ အဆင့် ၉ ယင်စစ်သည်များသည် ကျန်ရှိသော ယင်စစ်သည် ကိုးသောင်းကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ဆီးကြို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သူ့လက်အောက်မှ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားများမှာမူ ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

“ယင်စစ်သည်တွေက ရှေ့တန်းက အမြောက်စာတွေပဲ၊ ဒီဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတွေကမှ နောင်တစ်ချိန်မှာ ယင်လောကရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ဖြစ်လာမှာ”

လန်တောက်ချွန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရှောက်မုန့်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“စစ်သူကြီး... သွားကြမလား”

“သွားမှာပေါ့”

ရှောက်မုန့်ယွမ်သည် ရှန်ပိဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှန်ပိတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လန်တောက်ချွန်းနှင့်အတူ ဟေးရီဧကရာဇ်နှင့် ရှီးရှင်းဟိုင်တို့ ရှိရာဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစစ်ဆင်လိုက်သည်။

“ရှီးရှင်းဟိုင်ကို ငါ့ကိုထားခဲ့၊ မင်းက ဟေးရီဧကရာဇ်တို့ကို ရိုက်ချလိုက်”

လန်တောက်ချွန်းက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

“မင်းပြောစရာ မလိုပါဘူး”

ရှောက်မုန့်ယွမ်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ဟေးရီဧကရာဇ်ကို အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ မိစ္ဆာရုပ်သေးတွေက ပိုစွမ်းမလား၊ ငါ့ရဲ့ ရှန်ပိတပ်ဖွဲ့က ပိုသာမလား ကြည့်ကြတာပေါ့ ”

“မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တောင် တိုက်နေပြီပဲ၊ ငါတို့လည်း ငြိမ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး”

ချန်ဖေးဖေးက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အထက်နယ်မြေသုံးခု မှ ထိပ်တန်း အင်အားစုအားလုံးသည် မိမိတို့၏ အဆင့် ၉ များ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

နဂါးနတ်ဘုရားသည် ဖန့်ချန်ကို ပြုံးစစဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဧရာမ အမြီးကြီးကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းကာ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ကြီးဖြင့် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“အခုတော့... စစ်သည်ချင်း စစ်သည်၊ ဗိုလ်ချင်း ဗိုလ်ပဲ။ မင်းတို့ ငါ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဒီဟင်းလျာကိုလည်း ချပြသင့်ပြီ မဟုတ်လား”

ဂူမော့သည် စစ်မြေပြင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေပြီး ဖန့်ချန်နှင့် သူ၏နောက်မှ ယန်နတ်ဘုရားများကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။

စစ်မြေပြင် အခြေအနေကိုမူ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ပုံပင်။

“သူက လုဖုန်းရှန်ကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒမရှိတော့ဘူး။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည် ရှိတယ်။ မင်း သူ့ရဲ့ ဆွပေးမှုကို မခံမိစေနဲ့”

ဝမ်ချုံစန်းသည် ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ စိတ်အာရုံကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးမှ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်နှင့် တတိယအဆင့်ရှိသူ အားလုံးသည် စစ်တပ်တစ်ခုကို ပိုင်းဖြတ်မည့် ထက်ရှလှသော ဓားတစ်လက်အလား ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်သိန်းကျော်ကို ဖြတ်ကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဂူမော့ထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားကြသည်။

ထိုအထဲမှ အချို့မှာ 'ဓား' ပုံသဏ္ဌာန်မှ ခွဲထွက်ကာ ကျန်းရန်သူတော်စင်နှင့် အပေါင်းအပါများထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

“ဂူမော့... ဒီထိုးစစ်ကို မင်း တားနိုင်ပါ့မလား”

ကျန်းရန်သူတော်စင်သည် မိမိထံ ရောက်ရှိလာသော အခက်အခဲကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဂူမော့ရှိရာဘက်သို့ လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဂူမော့၏ အတွင်းနယ်မြေ သည် ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲရှည်ကြီးကို တောင့်ခံနိုင်ပါမည်လောဆိုသည်ကို သူ မသေချာတော့ပေ။

အခန်း (၁၉၄၂) - ဝင်လာသူတိုင်း သေစေရမည်

မွဲပြာရောင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့တွင် ယင်စွမ်းအင် များသည် လှိုင်းလုံးကြီးများအလား လိပ်တက်နေသည်။

အနီးနားရှိ အသိစိတ်မဲ့နေသော ယင်မိစ္ဆာ များပင်လျှင် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်တတ်ကြသဖြင့် ဤနေရာမှ ဝေးရာသို့ အလုအယှက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် ဤနေရာသည် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝင်လာသူတိုင်း သေစေရမည်

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားသည် ရန်သူ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် သူတို့၏ တစ်သက်တာ စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

အသီးသီးသော တိုက်ပွဲများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောထွေးနေပြီး ဤနေရာကို မုန်တိုင်းဗဟိုချက်အလား ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲသည် ခဏချင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီသော နယ်မြေအထိ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဆယ်မိုင်၊ အစိတ်တိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူ အစုအဖွဲ့ငယ်လေးများ အချင်းချင်း နည်းပညာဖလှယ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ထိုစဉ် ဂူမော့သည် ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်မှ ပထမဆုံး ထိုးစစ်ဆင်လာမှုကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဆီးကြိုလိုက်သည်။

အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ရာ့ရှစ်ဦး အပြည့်အစုံသည် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု အဆင့်ရှိသူ တစ်ထောင်ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ ဂူမော့ထံသို့ ပြင်းထန်သော ထိုးစစ်များကို ဆင်နွှဲလိုက်ကြသည်။

သူတို့ အသုံးပြုသော နည်းဗျူဟာများမှာ ထိုစဉ်က အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင် များပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဂူမော့ကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိစေသည်။

“ဒီလိုကိုး...”

ဂူမော့၏ မျက်ဝန်းများတွင် နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသော်လည်း အသေးစိတ် စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိချေ။ သူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆုတ်ခွာမည့်အစား ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ထိုးစစ်လှိုင်းလုံးကြီးများထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဆုံတွေ့လိုက်သည့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု အဆင့်ရှိ ယင်စစ်သည် တစ်ရာကျော်မှာ သူ၏လက်ထဲတွင် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် အဆွဲခံလိုက်ရသည်။

ထိုအထဲတွင် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့်များပင် ပါဝင်နေသည်။

ကောင်းကင်ယံအထိ တောက်လောင်နေသော မိစ္ဆာမီးလျှံများသည် ဂူမော့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝုန်းဝုန်းတောက်နေပြီး သူဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သက်ရှိဟူသမျှ ပျက်စီးပြုန်းတီးကုန်သည်။

ကျန်းရန်သူတော်စင်နှင့် အပေါင်းအပါများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယုံကြည်မှုများ တိုးလာပြီး သူတို့ရှေ့မှ အခြေအနေများကို အာရုံစိုက် ရင်ဆိုင်လာကြသည်။

“သတ္တိကတော့ တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် တစ်ပိုင်းအဆင့် တစ်ထောင်ကျော်ကို ရင်ဆိုင်ရတာတောင် သူက အရင် တိုက်စစ်ဆင်ရဲတယ်... ဒါဟာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ရဲ့ စွမ်းအားလား”

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် မည်သည့်နေရာသို့မှ မသွားဘဲ ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင်သာ ရပ်နေခဲ့သည်။

သူမနှင့် ဖန့်ချန်၏ အသက်မှာ တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေပြီး တစ်ယောက်အောင်မြင်လျှင် နှစ်ယောက်လုံး အောင်မြင်ကာ၊ တစ်ယောက်ရှုံးလျှင် နှစ်ယောက်လုံး ပျက်စီးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ ဖန့်ချန်၏ အသက်ကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး တစ်ဖက်လူ အခွင့်ကောင်း မယူနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယနေ့ တိုက်ပွဲတွင် သူမကဲ့သို့ 'ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် တစ်ပိုင်းအဆင့်' တစ်ဦး ရှိနေခြင်းက မထူးခြားတော့ပေ။

ဂူမော့ ခုနက လက်ဖျောက်တီးသလို ဆွဲဖြဲလိုက်သော ကျွမ်းကျင်သူများထဲတွင် သူမထက် များစွာ အားကောင်းသူများ အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“သူပြောတာလည်း မမှားဘူး၊ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဆိုတာ သူတော်စင်ဆိုတဲ့ စာလုံးပါလာတာနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားသွားပြီ။ သာမန် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု အဆင့်တွေက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါဟာ အရေအတွက်နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး”

ဖန့်ချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်နေသည်။

သူ ကြည့်နေသည်မှာ ဂူမော့နှင့် ယင်စစ်သည်များ၏ တိုက်ပွဲကိုသာမက ဟေးရီဧကရာဇ်၊ ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့၏ တိုက်ပွဲများကိုပါ လေ့လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဂူမော့မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အသာစီး မရကြသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ဂူမော့ကိုသာ နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်လျှင် ဤတိုက်ပွဲမှာ အောင်မြင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“သူ့ရဲ့ ဒီလိုနည်းလမ်းတွေက ကြာရှည်မခံဘူးလို့ နင်ထင်သလား”

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ယင်စစ်သည် အမြောက်အမြား ဂူမော့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ဂူမော့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အမည်းရောင်ရေ များကို သတိရသွားသည်။

မှားယွင်းသော အတွင်းနယ်မြေကို ကျင့်ကြံထားခြင်းကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအမည်းရောင်ရေများသည် ဂူမော့တို့ အုပ်စု၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အင်း...”

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်

“ငါတို့မှာ ရှိတဲ့ အင်အားနဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲပါတယ်။ နယ်ပယ်အဆင့် ကွာခြားချက်ဆိုတာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ။ အဖိုးတို့ ပြောတာအရဆိုရင် ဒီလိုတည်ရှိမှုတွေရဲ့ အတွင်းနယ်မြေတွေက ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ သေမင်းအရှိန်အဝါတွေ ကပ်ငြိနေပြီ။

ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့ဆိုရင် ဒီလမ်းရဲ့ တံခါးဝမှာပဲ ရပ်နေရဲပြီး အထဲကို မဝင်ရဲကြဘူး။ အခု ဂူမော့က အထဲကို ဝင်သွားပြီဆိုတော့ သူဟာ တကယ်ပဲ ရူးသွပ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း အဲဒီစွမ်းအားရဲ့ သက်ရောက်မှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဝှက်ဖဲတစ်ခုခု ရှိလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ အနည်းဆုံး သက်ရောက်မှုပဲ ရှိမှာပါ။ သူ စွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုနေသရွေ့ အဲဒီဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ခံရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေစရာ မလိုဘူး”

“အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ”

မော်ထျန်းတီကျန့်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အချိန်သည် တစ်မိနစ်၊ တစ်စက္ကန့်ချင်း ကုန်လွန်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲအဆင့်တွင် တစ်ခဏတာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

“ဟေးရီဧကရာဇ်... မပြေးနဲ့”

ရှောက်မုန့်ယွမ်သည် ရှန်ပိဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဟေးရီဧကရာဇ်ကို တောက်လျှောက် လိုက်လံ ခုတ်ဖြတ်နေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ လက်အောက်ငယ်သားများသည်လည်း အကြိတ်အနယ် ရှိနေကြသော်လည်း ခြုံငုံကြည့်လျှင် ရှန်ပိတပ်ဖွဲ့က အသာစီး ရနေသည်။

ဟေးရီဧကရာဇ် ဖြစ်စေ၊ တိုက်ပွဲဝင်နေသော လူသားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ ရှန်ပိတပ်ဖွဲ့သည် အဘယ်ကြောင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ တည်မြဲသော အင်အားစုကြီး ဖြစ်နေရသနည်းဆိုသည်ကို ယခုမှ နားလည်သွားကြတော့သည်။

ဤမျှ အားကောင်းမှသာ လူမျိုးစုကြီးတစ်ခု၏ အားကိုးရာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“မျိုးဆက်သစ်လေး... မင်း ငါ့ကို အရမ်းအထင်သေးနေပြီ”

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောက်မုန့်ယွမ်မှာ မျက်နှာကြီး နီမြန်းကာ သူ့နောက်သို့ အရူးအမူး လိုက်နေပြီး မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်သော အပြုံးများပင် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသကြောင့် သေမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် မင်ရွှီခေတ်ကာလက ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကျန်းဝူသူတော်စင်တစ်ပိုင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခု သောင်းကျန်းနေသော ဂူမော့ထက်ပင် သူ၏ နည်းလမ်းများက သာလွန်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ မျိုးဆက်သစ်လေး တစ်ယောက်၏ လိုက်လံနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ ရှောက်မုန့်ယွမ်နှင့် အပြန်အလှန် အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်တစ်ဖက် အဖြတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဆက်လက်၍သာ ပတ်ပြေးနေရတော့သည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဆရာတို့ဘက်မှာ အခြေအနေ ငြိမ်သွားတာနဲ့ ဒီကောင်လေးကို ရှင်းပစ်မယ့်သူ ပေါ်လာမှာပဲ”

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် မိမိကိုယ်မိမိ နှစ်သိမ့်လိုက်ရင်း၊ အနှိမ်ခံနေရသော ယင်မိစ္ဆာ တပ်မတော်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှမြောတသဖြစ်နေသည့် အကြည့်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်...

လန်တောက်ချွန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အသီးသီးသော ဝိညာဉ်ရတနာများကို ထုတ်ယူကာ ရှီးရှင်းဟိုင်ထံသို့ ဗုံးကြဲသကဲ့သို့ တရစပ် ပစ်ပေါက်နေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားမှာလည်း အားမနည်းလှပေ။ ကျန်းဝမ်ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှီးရှင်းဟိုင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင်ပင် သူသည် အသာစီး ရနေသည်။

ရှီးရှင်းဟိုင်၏ လက်အောက်မှ အဆင့် ၉ မသေမျိုး လေးဦးသည် ရှေ့သို့တက်ကာ ကူညီချင်ကြသော်လည်း ချန်ဖေးဖေးတို့၏ တားဆီးခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် မကူညီနိုင်ကြပေ။

“မင်းတို့ ဒီလိုလုပ်တာက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အခြေခံတွေကို ဖျက်ဆီးနေတာပဲ။ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခုအတွက်နဲ့ ဒါတွေက တန်လို့လား ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ အရင်းအမြစ်က ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ မှာ ရှိတာ”

ရှီးရှင်းဟိုင်သည် လန်တောက်ချွန်း ပစ်ပေါက်လိုက်သော ပန်းထိုးဖိနပ် တစ်ဖက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း၊ ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်း မေ့နေတာလား... ငါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လေ”

လန်တောက်ချွန်းက နောက်ထပ် ပန်းထိုးဖိနပ်တစ်ဖက်ကို ထပ်မံ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ မင်းနဲ့ ငါတို့ မျိုးနွယ်နှစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေအနေက အတူတူပဲ မဟုတ်လား မင်း မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်သင့်တယ် ”

ရှီးရှင်းဟိုင်က ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အရမ်းကို လောဘကြီးပြီး အလျင်စလို ဖြစ်နေတာပဲ။ ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ပြန်သွားဖို့ဆိုတာ ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး”

လန်တောက်ချွန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်

“လူကြီးမိဘတွေက ဒါကို စီစဉ်နေကြတာပဲ။ မင်းလို မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်က လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရဲတယ်ပေါ့ မင်းတို့ ရှီးမိသားစုဟာ မင်ရွှီခေတ်တုန်းကလည်း လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ အဆင့်အတန်းက အဲလောက် မြင့်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး”

“သူရဲကောင်းဆိုတာ အတိတ်ကို မကြည့်ဘူး။ အတိတ်က အတိတ်ပဲ၊ အခုက အခုပဲ။ ရှီးမိသားစုဟာ စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့အတွက် နယ်မြေကိုးခုမှာ ပထမဖြစ်ရမယ်”

ရှီးရှင်းဟိုင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏ခြေထောက်မှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ခြေထောက်တွင် သူ၏ခြေထောက်အရွယ်အစားနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီသော ပန်းထိုးဖိနပ်တစ်စုံကို စီးမိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အမျိုးသမီး စီးရသော ဖိနပ်ဖြစ်သည့်အပြင် အရွယ်အစားမှာလည်း မကိုက်ညီသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း နာကျင်သွားရသည်။

“ဒါက ဘာရတနာလဲ”

ရှီးရှင်းဟိုင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဒါ ဘာရတနာလဲဆိုတာ မင်း သိစရာမလိုဘူး။ ဒီဖိနပ်လေးကို စီးထားရပြီဆိုတော့ မင်း ဘယ်လိုရှောင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”

လန်တောက်ချွန်းက အားရပါးရ ရယ်မောရင်း နောက်ထပ် ရတနာအပုံလိုက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြန်သည်။

ရှီးရှင်းဟိုင်က ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ အရှိန်မှာ ကန့်သတ်ခံထားရကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ကျန်းဝမ်ဓားကို အသုံးပြုကာ ထိုရတနာများကို ခုခံနေရတော့သည်။

သူသည် အဆင့် ၉ မသေမျိုး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ တကယ့်တိုက်ပွဲတွင် ကျန်းဝမ်ဓားက မည်မျှပင် အားကောင်းပါစေ၊ သူ၏ တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု အဆင့်ရှိသူ လန်တောက်ချွန်းကို လုံးဝ မမီနိုင်ပေ။

ရှီးရှင်းဟိုင် အရေးနိမ့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အထက်နယ်မြေသုံးခုမှ အဆင့် ၉ များမှာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး သူတို့၏ ထိုးစစ်များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့သည်။

...

...

“နင့်ရဲ့ လက်အောက်က ယင်စစ်သည်တွေ နှစ်ရာ၊ သုံးရာလောက် ဆုံးရှုံးသွားပြီ”

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း လေးနက်နေသည်။

“ဒါပေမဲ့ သူလည်း မသက်သာပါဘူး”

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

ဂူမော့သည် တကယ်ပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ သတ်ဖြတ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အတွင်းနယ်မြေကို ဖွင့်ထားပြီး အထဲမှ စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ဆွဲထုတ်နေရသည်။

စွမ်းအားများ ရရှိနေသည်နှင့်အမျှ ဂူမော့၏ မျက်နှာမှာလည်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် စုကုတ်လာတော့သည်။