အခန်း (၁၉၄၃-၁၉၄၄)

အခန်း (၁၉၄၃) - ဖန့်ငရဲမင်းလေး... ငါတို့ နောက်တစ်ခါမှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့

“မင်းတို့လို ပိုးမွှားလေးတွေက တကယ်ပဲ သေရမှာကို မကြောက်ကြပါလား”

ဂူမော့သည် အားရပါးရ ရယ်မောရင်း အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု ပထမအဆင့်ရှိ ယင်စစ်သည် အမြောက်အမြားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချေလိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ချောက်နက်ကြီးသဖွယ် ဟဟပွင့်နေသော အတွင်းနယ်မြေထဲမှ အမည်းရောင်မြူခိုးများသည် အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေသည်။

အတွင်းနယ်မြေ၏ အားဖြည့်ပေးမှုကြောင့် ဂူမော့၏ နည်းလမ်းများသည် အစပိုင်းထက်ပင် ပိုမို ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လာခဲ့သည်။

တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့်ရှိ ယင်စစ်သည် တစ်ရာ့ရှစ်ပါးထဲမှ အပါးသုံးဆယ်ကျော်မှာ သေကြေပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤယင်စစ်သည်များသည် မည်သည့် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ဂူမော့ထံသို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် အသေခံတိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် တရစပ် တိုးဝင်နေကြဆဲပင်။

ဂူမော့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသော်လည်း သာမန်မျက်စိဖြင့်တော့ သတိပြုရန် မလွယ်ကူချေ။

ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့၏ အမြင်တွင်မူ ဂူမော့သည် အပြတ်အသတ် အသာစီးရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဂူမော့သည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ သူ၏အနားရှိ ယင်စစ်သည်များကို မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးရာသို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်အတွင်း သူ၏ အကြည့်များသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ရပ်ကြည့်နေသော ယန်နတ်ဘုရားများဖြစ်သည့် ယွမ်ဟယ်၊ ဖန့်ကျန့်ထျန်း တို့ထံသို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဖန့်ချန်ထံ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဖန့်ငရဲမင်းလေး... ငါတို့ နောက်တစ်ခါမှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့”

ဂူမော့သည် စူးရှသော ရယ်မောသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သန်မာလှသော ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ တုန်ခါသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင်မြူခိုးအုပ်စုကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ကွယ်မှ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် အတွင်းနယ်မြေနှင့်အတူ တစ်ပါတည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အသစ်တစ်ဖန် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော ယင်စစ်သည်များသည် ပစ်မှတ် ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ဟင်းလင်ပြင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ဖန့်ချန်၏ နောက်ထပ် အမိန့်တော်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“သွားပြီလား ဂူမော့က ထွက်ပြေးသွားတာလား”

သူတော်စင်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းရန်ထံသို့ ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

“ကျန်းရန်... နင်ပြောတဲ့ အားကိုးထိုက်တဲ့ တည်ရှိမှုဆိုတာက ငါတို့ကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး ဒီလိုပဲ ထွက်ပြေးသွားတာလား"

သူသည် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အာရုံလွတ်သွားကာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသော ယင်စစ်သည်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး အဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ကျန်းရန်သည်လည်း ယခုအခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်။

ဂူမော့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ရာ ယနေ့ သူတို့၏ အနိုင်ရနိုင်ခြေမှာ တစ် ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိတော့ချေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သမျှမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရေစုန်မျောသွားခဲ့ပြီ။

ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ရမည်နည်း

ဂူမော့သည် လုဖုန်းရှန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသော်လည်း လုဖုန်းရှန်၏ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားစာရင်း ကျွမ်းကျင်သူများကိုတော့ ခေါ်မသွားခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များကိုမူ ဂူမော့ကိုယ်တိုင်ကပင် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခု အခြေအနေမှာ ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့အတွက် အလွန်အမင်း အိုးတိုးအောက်တေး ဖြစ်သွားစေသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု အနည်းငယ် မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသူများမှာ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးဖေးတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ဓာတ်များ အဆမတန် တက်ကြွလာပြီး သူတို့၏ တိုက်ကွက်များမှာ လေပြင်းမုန်တိုင်းအလား ပိုမို ပြတ်သားရက်စက်လာသည်။

“ဟဲဟဲဟဲ... ကျန်းဝူသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၊ မင်းတို့ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် ရှုံးသွားပြီ ”

ရှောက်မုန့်ယွမ်သည် အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ဓားကို ရူးသွပ်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟေးရီဧကရာဇ်မှာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားပြီး တင်ပါးတစ်ခြမ်း အသားတစ်စုံ အလှီးခံလိုက်ရသည်။

နာလိုက်တာ တကယ်ကို နာကျင်လှသည်။

ခန္ဓာကိုယ်က နာကျင်သည်ထက် စိတ်နှလုံးက ပို၍ နာကျင်နေရသည်။

ဟေးရီဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။ သူတို့အုပ်စု ယနေ့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ပြီ။

တစ်ခုတည်းသော အနိုင်ရနိုင်ခြေမှာ အပြင်လောကမှ အင်အားစုများ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာဖို့သာ ရှိတော့သည်။

အကယ်၍ နယ်မြေကိုးခုတွင် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် အဆင့်တစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာလျှင် သူတို့၏ ရှည်လျားလှသော မျှော်လင့်ချက်များအားလုံး ပြာကျသွားပေလိမ့်မည်။

“ငါတို့ နိုင်ပြီ”

အသီးသီးသော အင်အားစုများမှ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ အပြုံးများ ပေါ်လာကြသည်။

ယနေ့ တိုက်ပွဲတွင် သူတို့ဘက်မှ လူအများအပြား သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ ဆုံးရှုံးမှုမှာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

“ကိုးလေး က ဂူမော့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီ”

ချန်အင်းရွှယ်သည် သူမရှေ့မှ ရန်သူကို လက်တစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်သတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှဲ့အာမန်၏ ဘေးသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

“ငါ မျက်စိမကန်းပါဘူး”

ရှဲ့အာမန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး

“ဒီတိုက်ပွဲ နိုင်သွားရုံနဲ့ အားလုံး ပြီးသွားပြီလို့ မထင်နဲ့ဦး။ ရှေ့မှာ ငါတို့ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်”

ကျွယ်မင်အမာခံအဖွဲ့ဝင်များသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့ဩသွားပြီးနောက် ရှေ့မှ သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် နယ်မြေကိုးခုရှိ လူသားကျင့်ကြံသူ ဂိုဏ်းအမြောက်အမြား ပါဝင်ပတ်သက်နေကြသည်။

သူတို့သည် ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့ တိတ်တဆိတ် ပျိုးထောင်ထားသည့် အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ယနေ့ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဤအင်အားစုများကို ရှင်းလင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုရှင်းလင်းမှုမှာလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ငါတို့ နိုင်ပြီ”

ဖန့်ချန်က သူမကို ပြန်မဖြေဘဲ သူ၏ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားသော လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အေးစက်သော ချွေးစေးများ စိုစွတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဂူမော့သာ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်တောင့်ခံနေပြီး အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု ယင်စစ်သည် အရေအတွက် ၅၀-၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျော့နည်းသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ မှန်းဆရ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဂူမော့မှာ ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သဖြင့် သူ အနိုင်ရခဲ့ပြီ။

ဖန့်ချန်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့ဘက်သို့ အသာအယာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဖမ်းဆီးလိုက်”

အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု ယင်စစ်သည် တစ်ထောင်ကျော်မှာ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများအလား တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ကျန်းရန်သူတော်စင်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ထွက်ပြေးရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့် ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးခန့်က သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

“မင်းတို့က ကြည့်ရတာ အကျွမ်းတဝင်ရှိလှချေလား”

ကျန်းရန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“မတိုက်တော့ဘူး၊ ငါ အရှုံးပေးတယ်”

ကျန်းရန်သူတော်စင် တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသော သူတော်စင်များသည်လည်း ယင်စစ်သည်များ၏ လက်တွင် သေဆုံးရမှာထက် အရှုံးပေးရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားကျင့်ကြံသူများသည်လည်း မိမိတို့ဘက်မှ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသဖြင့် လက်နက်များကို စွန့်ချကာ အရှုံးပေးလိုက်ကြတော့သည်။

“မျိုးဆက်သစ်လေး... ငါ အရှုံးပေးတယ်”

ဟေးရီဧကရာဇ်သည်လည်း ဆက်မပြေးတော့ဘဲ လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သတ်မလား၊ ဖြတ်မလား... မင်းတို့ သဘောပဲ”

“ဒီနေ့ ငါက အမိန့်ပေးရသူ မဟုတ်လို့ ကံကောင်းသွားတာ၊ မဟုတ်ရင် မင်းကို ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်တာကြာပြီ”

ရှောက်မုန့်ယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ဖန့်ချန်ရှိရာဘက်သို့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲရှိ ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နောင်တများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှီးရှင်းဟိုင် တစ်ဦးတည်းသာ လန်တောက်ချွန်းနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်အောက်ခံ အဆင့် ၉ မသေမျိုး လေးဦးမှာမူ ချန်ဖေးဖေးတို့၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရပြီဖြစ်ရာ၊ ရှီးရှင်းဟိုင်သည် သူ၏ ပန်းထိုးဖိနပ်လေးကို စီးလျက် လန်တောက်ချွန်း၏ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော ရတနာများကို အသည်းအသန် ခုခံနေရသည်ကို လူတိုင်းက ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။

“ဒီလူ့လက်ထဲမှာ ဝှက်ဖဲတွေက တကယ်များတာပဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက နတ်ဘုရားနယ်မြေဘက်က ယူလာတာလား”

အများစုမှာ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

“ရှီးရှင်းဟိုင်... မင်းက ဆက်တိုက်နေဦးမှာလား”

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်သွားပြီး လူတိုင်းက သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ လန်တောက်ချွန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှီးရှင်းဟိုင်သည် မျက်နှာကြီး တင်းမာနေပြီး ကျန်းဝမ်ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လန်တောက်ချွန်း၏ အားနည်းချက်ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ရှာဖွေနေသည်။

“ဒါဟာ အဆင့် ၉ စစ်မှန်သော မသေမျိုး ရဲ့ မာနလား”

ချန်ဖေးဖေးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်

“ငါတို့မှာ အဲဒီလို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ မရှိတာ ကံကောင်းတာပဲ”

“စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ်က နယ်မြေကိုးခုမှာ ပထမအဆင့် ဖြစ်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီလေ။ ရှီးမိသားစုက ဒီလမ်းစဉ်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာဆိုတော့ ရှီးရှင်းဟိုင်အနေနဲ့ ရှီးမိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို အပျက်မခံနိုင်တာ ဓမ္မတာပါပဲ”

“ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင်တော့ ငါတို့ အင်အားစုအသီးသီးမှာလည်း ကိုယ့်လူတွေကို ပြန်ပြီး သန့်စင်ရဦးမယ်”

အဆင့် ၉ တစ်ဦးက မိမိကိုယ်မိမိ လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ကျန်းရန်တို့ ခေါ်ဆောင်လာသော သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားကျင့်ကြံသူများထဲတွင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းခွဲများအောက်တွင် ခိုလှုံနေသူများစွာ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ တိုက်ပွဲသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤအင်အားစုများ၏ နောက်ကွယ်ကို သူတို့ သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ငရဲမင်းဖန့်... မင်းလူတွေကို မြန်မြန် လာကူခိုင်းဦး၊ ဒီကောင် ရူးသွားပြီ”

ရှီးရှင်းဟိုင်သည် သူ၏ သက်တမ်းကို လောင်မြဲစေပြီး ကျန်းဝမ်ဓား၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ လန်တောက်ချွန်းက အရှုံးပေးသည့်ဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ် မရှိချေ။

ဖန့်ချန်က စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့် ယင်စစ်သည် အစိတ်ခန့်သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရှီးရှင်းဟိုင်ကို လက်နက်ချ အရှုံးပေးသွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းဝမ်ဓားသည် ယင်စစ်သည်တစ်ဦး၏ လက်မှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရှီးရှင်းဟိုင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ခံ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးမှာမူ ယင်စစ်သည်များ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထိုနေရာ၌ပင် အကျဉ်းသားများအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရတော့သည်။

“ဒီဓားဟာလည်း ဓားသူတော်စင်တစ်ပါးရဲ့ မူလသက်စောင့်ဓား တစ်လက်ပဲ”

ဖန့်ကျန့်ထျန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လာပြီး ကျန်းဝမ်ဓားကို အသေအချာ ကြည့်ရှုကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၁၉၄၄) - ဓားကို စားသုံးခြင်း

လူတိုင်းသည် ထူးဆန်းအံ့ဩသော အကြည့်များဖြင့် ကျန်းဝမ်ဓားကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤဓား၏ စွမ်းပကားမှာ လူတိုင်းမျက်မှောက်တွင် သက်သေထူခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၉ စစ်မှန်သော မသေမျိုးမျှသာ ဖြစ်သည့် ရှီးရှင်းဟိုင်သည် ကျန်းဝမ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားချိန်တွင် လန်တောက်ချွန်းနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သည့် ခွန်အားမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့်သို့ အနိုင်နိုင် လှမ်းတက်သွားနိုင်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

အဆင့် ၉ မှသည် အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု တတိယအဆင့်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ မည်မျှပင် ကြီးမားလှသနည်း သို့သော် ကျန်းဝမ်ဓားကမူ ထိုကွာဟချက်ကို အလွယ်တကူပင် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီဓားကို စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ သုံးလို့ရတယ်။ အဲဒါလည်း အဆင့် ၉ စစ်မှန်သော မသေမျိုး ဖြစ်မှရမယ်။ နယ်မြေကိုးခုမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ဒါကို သုံးလို့ရတာ”

ရှီးရှင်းဟိုင်သည် အကျဉ်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုသည့် အသိစိတ်မှာ အစအနပင် မရှိဘဲ မောက်မာသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ကျန့်ထျန်းသည် လက်ဖဝါးဖြင့် ကျန်းဝမ်ဓားကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရှီးမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ဒါကို တကယ်ပဲ ပြုပြင်မွမ်းမံထားတာပဲ။ သူတို့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေပဲ သုံးလို့ရအောင် လုပ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ်နဲ့တော့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး”

ရှီးရှင်းဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး ဖန့်ကျန့်ထျန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

“အကယ်၍ ရှီးမိသားစုပဲ သုံးလို့ရတာဆိုရင် ဒီဓားက နှမြောစရာကြီး ဖြစ်မနေဘူးလား”

အဆင့် ၉ မသေမျိုး အချို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ တီးတိုးဆိုလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည်လည်း ဤဓားကို ရရှိရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်ဦးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူ့ကိုပဲ ပြန်ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ အကယ်၍ အပြင်လောကက အင်အားစုတွေက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ထက် စောပြီး ရောက်လာခဲ့ရင် သူကလည်း တိုက်ပွဲဝင် အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ”

တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြံပြုလိုက်သည်။

“ရှီးရှင်းဟိုင်... မင်း အခုရော နားလည်သွားပြီလား ငါတို့နဲ့အတူ ရပ်တည်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေဦးမှာလား”

လူတစ်ယောက်က ရှီးရှင်းဟိုင်ကို အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရှီးရှင်းဟိုင်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့်ပင်

“နယ်မြေကိုးခုက ပျက်စီးသွားပြီ၊ ဘယ်လိုမှ ကယ်တင်လို့မရတော့ဘူး။ ငါက ဒါကို မြင်တယ်၊ မင်းတို့လည်း မြင်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေကြတာ၊ ဒါဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေတာပဲ”

သူသည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ

“ငရဲမင်းဖန့်... ငါတို့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ရအောင်။ ဒီဓားကို ငါ့ကို ပြန်ပေး၊ ငါ မင်းအတွက် ကိစ္စရပ် သုံးခုကို ဆောင်ရွက်ပေးမယ်”

“အကျဉ်းသားတစ်ယောက်မှာ အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ ဒီဓားအတွက်တော့ ငါ့မှာ တခြား စီစဉ်ထားတာ ရှိတယ်”

ဖန့်ချန်က ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ကျန်းဝမ်ဓားကို ဓားငယ်လေး ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

ဓားငယ်လေးမှာ ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပဲ ဖန့်ချန်”

သူမသည် ကျန်းဝမ်ဓားကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့မှာပင် စတင် ကိုက်စားတော့သည်။

ကျန်းဝမ်ဓားပေါ်မှ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ခုခံရန် ကြိုးစားနေပုံရသော်လည်း ဓားငယ်လေး ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မူလသံလိုက် ငါးပါးစွမ်းအား များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကျန်းဝမ်ဓား၏ စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

“မူလသံလိုက် ငါးပါးစွမ်းအား...”

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဓားငယ်လေး၏ အခြေခံ စွမ်းအားဖွဲ့စည်းပုံကို မြင်ရုံနှင့် သိလိုက်ကြသည်။

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလိုက်သည်။ ဤစွမ်းအားသည် မည်သည့်နေရာ၊ မည်သည့်အချိန်က မြစ်ဖျားခံခဲ့သည်ကို သူမ သိသည်။

“အဲဒီတုန်းက... ကိုးလေးက အလုပ်လုပ်ရင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်ခဲ့ရတာ။ တည်ရှိမှု အမြောက်အမြားက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ အခုတော့...”

ရှဲ့အာမန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဂူမော့ကို ရင်ဆိုင်စဉ်က ယင်စစ်သည်များ၏ အဆင့်မြင့်အင်အားစုများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤအင်အားသည် နယ်မြေကိုးခုတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေဆဲပင်။ ယခုအခါ နယ်မြေကိုးခုတွင် သူမ၏ ကိုးယောက်မြောက် မောင်လေးကို အထင်သေးဝံ့သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ချေ။

ဓားငယ်လေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မူလသံလိုက် ငါးပါးစွမ်းအားများသည် ပိုမို သိပ်သည်း ထွားကျိုင်းလာသည်။ သူမသည် ကျန်းဝမ်ဓား၏ ဓားဦးဖျားကို ကိုက်ချလိုက်ပြီး 'ဂွမ်း ဂွမ်း' ဟု ဝါးစားကာ မျိုချပစ်လိုက်သည်။

ရှီးရှင်းဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ အသက်မဲ့သလို မှင်သက်သွားတော့သည်။

မသေမျိုးလောကငယ် နှင့် ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန မှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ဓားဦးဖျားကို စားသုံးခံလိုက်ရသည်နှင့်အမျှ ကျန်းဝမ်ဓား၏ အရှိန်အဝါမှာ လေဖြည့်ထားသော ဘောလုံးတစ်ခု ပေါက်ထွက်သွားသလိုမျိုး အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာတော့သည်။

အကယ်၍ ရှီးမိသားစုသည် ကျန်းဝမ်ဓားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလျှင် နယ်မြေကိုးခု၌ ရှီးမိသားစု၏ နည်းလမ်းများက နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေနိုင်ပါဦးမည်လော စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ် တစ်ခုတည်းနှင့် ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။

မသေမျိုးလောက်ငယ်မှ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကောက်ချက်မှာ ကျန်းဝမ်ဓားမရှိလျှင် အဆင့် ၉ စစ်မှန်သော မသေမျိုးသည်လည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရန်သူအများအပြားကို ယှဉ်နိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

“မူလသံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားက နည်းဥပဒေ အမြောက်အမြားကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက တကယ်ပဲလား ငါလည်း အဲဒီစွမ်းအားတချို့ကို စုပ်ယူဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်ကို မတွေ့မိတာလဲ”

“ကောလာဟလဆိုတာ အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူး”

“မူလသံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားဆိုတာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်မျိုးပဲ။ ဒီစွမ်းအားတွေကို သုံးဖို့ဆိုတာ သီးသန့် နည်းစနစ်တွေ ရှိတယ်။ အဲဒီ နည်းစနစ်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မသိရင်တော့ သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဟုတ်တယ်... အခု ငါတို့ ယင်လောက မှာရောက်နေသလိုပဲ။ အားလုံးက ကံတရားစွမ်းအား ကို သုံးနေကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဟို ငရဲမင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အဝေးကြီး လိုသေးတယ်”

ရှီးရှင်းဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသလို ဖြူစော်သွားပြီး၊ တုန်လှုပ်မှုထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် နိုးထလာသည်။ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ခဲ့သော သူ၏ အမူအရာတွင် ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ စိုးမိုးလာခဲ့ပြီ။

သူသည် ဓားငယ်လေး၏ ကိုက်စားခြင်းကို အဆက်မပြတ် ခံနေရသော ကျန်းဝမ်ဓားကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

“သူမက ဝိညာဉ်ရတနာ အသွင်ပြောင်း ထားတာလား ရတနာစာရင်းထဲက မူလသံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအား နတ်ဘုရားဓားလား”

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ဓားငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သံသယများဖြင့် ယွမ်ဟယ်နှင့် ဖန့်ကျန့်ထျန်းတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းရန်သူတော်စင်တို့ အုပ်စုသည်လည်း ဓားငယ်လေး၏ နောက်ကြောင်းကို သံသယဝင်နေကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို အရေးမလုပ်နိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့ ပို၍ စိုးရိမ်နေသည်မှာ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို မည်သို့ စီရင်မည်နည်း ဆိုသည့် အချက်သာ ဖြစ်သည်။

“ကျန်းဝမ်ဓားတောင် အစားခံနေရတာဆိုတော့၊ ရှန်ပိဓားကရော...”

ရှောက်မုန့်ယွမ်သည် မိမိလက်ထဲရှိ ရှန်ပိဓားကို အမှတ်မထင် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်သလိုဟန်ဖြင့် ဓားကို နောက်ကျောဘက်တွင် ဝှက်ထားလိုက်သည်။

“မင်းက ကိုယ့်လူပဲ၊ ငရဲမင်းဖန့်က မင်းကို ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

လန်တောက်ချွန်းသည် ရှောက်မုန့်ယွမ်၏ ဘေးသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ပိုင်းမှာ မင်းတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြစ်အောင် မင်းဘက်က ထွက်ပြီး ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်။ ငါတို့နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ကြားက ကတိကဝတ်တွေမှာ ဘာအမှားအယွင်းမှ ရှိလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တဲ့ ဒီစစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ”

“အဆုံးသတ်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း၊ အပြင်လောကရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့်သာ နှစ်ဖက်စလုံးက အမုန်းတရားတွေကို ခဏ မေ့ထားကြတာပါ”

ရှောက်မုန့်ယွမ်က နှုတ်ခမ်းကို အသာလှုပ်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း စဉ်းစားဖူးလား... ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ပေါ်လာတဲ့နေ့၊ အပြင်လောကရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့တဲ့နေ့မှာ မင်းနဲ့ ငါ ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ”

“မင်းနဲ့ ငါက ကျဆုံးနေတဲ့ နတ်မိစ္ဆာ တွေ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါတွေကို သွားမတွေးနဲ့။ အခု ငါတို့ လုပ်နိုင်တာကိုပဲ လုပ်ကြစို့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လူသားမျိုးနွယ်က ငါတို့ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံမလဲဆိုတာ အများကြီး တွေးမနေနဲ့။ ဒီယန်နတ်ဘုရား တွေနဲ့ ငရဲမင်းဖန့် ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ နောင်အနာဂတ်အတွက်တော့... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ အင်အားဆိုတာ တခြားလူက စိတ်တိုင်းကျ ချယ်လှယ်လို့ရတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး”

လန်တောက်ချွန်းက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ရှောက်မုန့်ယွမ်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ယွမ်ဟယ်သည် ဖန့်ချန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓာတ်တော် အပြင် ကျောက်ပြားငယ် တစ်ခု ပါရှိနေသည်။

“ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်း ကျောက်စာတိုင် ဂူမော့က ဒါကို ယူမသွားဘူးလား”

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဂူမော့ ယူဆောင်သွားပြီဟု သူ အမှတ်မထင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ ဆရာယွမ်ဟယ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

“ဖန့်ချန်... ဒါက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်တွေအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိတဲ့ ချုပ်တည်းခြင်း တစ်မျိုးပဲ။ မင်းအတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်"

ယွမ်ဟယ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ဖန့်ချန်သည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ကျောက်စာတိုင်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများ ကျောက်စာတိုင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲတွင် ပြောမပြတတ်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤခံစားချက်မှာ သူ ငရဲမင်းအမိန့်တော် နှင့် ပထမဆုံး ထိတွေ့စဉ်က ခံစားချက်မျိုးနှင့် ဆင်တူလှသည်။

ဖန့်ချန်သည် ဂူမော့ကဲ့သို့ ဤကျောက်စာတိုင်ကို စေခိုင်းနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သော်လည်း၊ အမြဲတမ်း အကာအကွယ်တစ်ခု ခြားနေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ယာယီအားဖြင့် အသုံးမပြုနိုင်သေးချေ။

“ဒါကို အသုံးပြုဖို့ဆိုတာ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မှု စွမ်းအား နဲ့ ဆိုင်လိမ့်မယ်။ မင်းက အခုထိ အကန့်အသတ် မကျော်လွန်သေးဘူး။ အဲဒီအဆင့် ရောက်မှ ထပ်စမ်းကြည့်ပေါ့”

ယွမ်ဟယ်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”

ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်း ကျောက်စာတိုင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

“သခင်လေးဖန့်... ကျွန်တော်လည်း သွားတော့မယ်။ နောက်ပိုင်း နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့ မင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ စနစ်တကျ ပြန်စီစဉ်ရတော့မှာပေါ့”

လီတောက်ယဲ့ သည် ဖန့်ချန်ကို လက်ယှက်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သီလရှင် ချင်းဟယ်ကိုလည်း တစ်ချက် ပြုံးပြကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှ လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။