အခန်း ၄၁၃

အခန်း(၄၁၃) ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကြယ်သံမဏိ ဘယ်ရောက်သွားလဲ

ယင်-ယန် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဟွိုက်အန်၏ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ တစ်ဝက်တိတိ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ထိုအရာက ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း နဝမအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အနှစ်သာရ တစ်ဝက်ဖြစ်သည်။ မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နှင့် ဆံတစ်ခြည်မျှသာ ကွာတော့သည်။

ရှင်းနေပါသည်။ ဤအခင်းအကျင်းကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့လျှင်ပင် မည်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်သည့်အရာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် လိုအပ်ချက်က အလွန်တရာ မြင့်မားလွန်းလှသည်။ အခြေခံမခိုင်မာသော ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် နေရာမှာတင် စွမ်းအင်ခန်းခြောက်ပြီး အခွံချည်းသာ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန်၏ ခြေအောက်တွင် ရှိနေသာ အနက်နှင့်အဖြူ အီနှစ်ပါး မဟာအခင်းအကျင်းကြီးက ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားသည်။

တစ်ချိန်က အစွန်းရောက်ယင်ဧရိယာထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော (၁၂)ဆင့် ရွှေကြာပန်းက ယခုအခါ အစွန်းရောက် ယန်ဘက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းခံလိုက်ရသည်။

ပင်လယ်ရေနှင့် သမုဒ္ဒရာသတ္တဝါများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရေထုကြီးက အစွန်းရောက်ယင်ဘက်သို့ ရွေ့သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ငါးများ ကူးခတ်နေဆဲ၊ ရေညှိများ လှိုင်းနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့က ဤနေရာလွတ်တွင် မရှိတော့သည့်အလား ထိတွေ့၍မရ အာရုံခံ၍ မရတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခင်က နေရာလွတ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသော (၁၂)ဆင့် ရွှေကြာပန်း၏ အောက်ခြေမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ အမြစ်များကို ယခု မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများကဲ့သို့ သမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ရစ်ပတ်ဝင်ရောက်နေသည်။

ယခင်က ဘယ်နေရာတွင် စိုက်ပျိုးထားကြောင်း မည်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း ၎င်း အစစ်အမှန်ဖြစ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များက ဝိညာဉ်ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခုလို စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ဤနေရာသို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာတော့သည်။ ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရများပင် စတင် ဆွဲယူခံလာရသည်။

"ညီလေး၊ (၁၂)ဆင့် ရွှေကြာပန်းရဲ့ သုမေရုနယ်မြေက အစစ်အမှန် ဖြစ်လာပြီ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး အားအနည်းဆုံး အချိန်ပဲ။"

ကျန်းယိပိုင်၏ အသံက ချန်ဟွိုက်အန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"အခု တိုက်တော့။ ဖန်ကျင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဆရာတော် ဖန်ယဲ့ဆီ သတင်းပို့ဖို့ လူလွှတ်ထားလောက်ပြီ။ အဲဒီကောင်က မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဒုတိယမြောက်အတိဒုက္ခကို ရောက်နေတာ။ သူပြန်လာပြီး ကြာပန်းနဲ့ ပေါင်းသွားရင်တော့ ငါတို့တွေ ဒုက္ခလှလှတွေ့ပြီ။"

"နားလည်ပါပြီ။" ချန်ဟွိုက်အန် မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ရွှေကြာပန်းကို ဖြတ်တောက်ရန် သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းကွက်ကို ထုတ်သုံးရတော့မည်။

သူက ခါးမှ ကြေးခွံနက်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုဓားက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ပေ။

ယခုတွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ဓားအိမ်ပေါ်မှ အနက်ရောင် နဂါးအကြေးခွံများက ဓားအသိများဖြင့် လှိုင်းထနေကာ၊ အသက်ရှင်နေတဲ့ နဂါးတစ်ကောင် အသက်ရှူလိုက်တိုင်း အကြေးခွံများ လှုပ်ရှားသွားသလိုမျိုးပင်။

ချန်ဟွိုက်အန် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသည်က ဓားသွားမဟုတ်ဘဲ ဓားအရှိန်အဝါသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရှိန်အဝါက ဓားပုံစံအဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နေရာလွတ်ကို လိမ်ယှက်နေသာ မြူခိုးများအဖြစ် ခွဲခြမ်းလိုက်၏။ ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များထဲ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလိုမျိုးပင်။

သူ၏အနောက်တွင် အဘိုးအို ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူကလည်း ကြေးခွံနက်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

အနီးအနားမှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သွားကြသည်။

အဲဒါ ကျန်းယိပိုင်ပဲ။

သူက ယခုတွင် ဓားဝိညာဉ်တစ်ပါးအနေနှင့် ရှင်သန်နေရသော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ဝိညာဉ်က ရုပ်လုံးပေါ်လုနီးပါး ခံစားနေရသည်။ လေထဲတွင် ရပ်တည်နေပြီး ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသလိုပင်။

သူ၏ ဖြူရော်နေသော ဆံပင်များနှင့် မုတ်ဆိတ်များက သူ့နောက်တွင် လွင့်ခါနေပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများက ဓားအလင်းရောင်များနှင့် တောက်ပနေ၏။

ချင်းယွန်ဘုံ၏ အကြီးကျယ်ဆုံး ဓားကျင့်ကြံသူဟု တင်စားခံရသည့် တစ်ခေတ်တစ်ခါက ကြီးမြတ်ခဲ့သော ဓားသခင်ကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသလို ခံစားရသည်။

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို အများကြီး သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓားတစ်ချက်ကို ပြသခွင့်ပြုပါ။ လိုအပ်တာများရှိရင် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

စကားပြောနေစဉ် ချန်ဟွိုက်အန်၏ အနောက်တွင် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် ၎င်းက အလယ်ဗဟိုသို့ လျင်မြန်စွာ ပြိုဆင်းသွားပြီး မင်ရည်များ ရမ်းကားစွာ ပက်ဖြန်းခံရပြီးနောက် ပြန်လည်စုစည်းသွားသကဲ့သို့ အားလုံးက ကြေးခွံနက်ဓားထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ကျန်းယိပိုင်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာတွေ ပြောမနေနဲ့ ကောင်လေး။ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူက ဆရာပဲ။ မင်းရဲ့ ဓားအသိက ငါ့ထက် မလျော့ဘူး။ ဒီချင်းယွန်ဘုံရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး ဓားကျင့်ကြံသူဆိုတဲ့ ဘွဲ့လား။ ငါနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ အဲဒါကို အခု မင်းပိုင်သွားပြီ။"

သူ၏ နှိမ့်ချသော စကားများကြားမှ ကျန်းယိပိုင်၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုကို မသိဘဲမနေနိုင်ပေ။

၎င်းက မာနကြီးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဓားတာအိုကို အမှန်တကယ် နားလည်သူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုသာ ဖြစ်သည်။

"တာအိုကနေ တစ် ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ တစ်ကနေ နှစ် ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။၊ နှစ်ကနေ သုံး ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ ပြီးတော့ သုံးကနေ အရာခပ်သိမ်းကို မွေးဖွားပေးတယ်။"

ချန်ဟွိုက်အန်က ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက နှေးကွေးနေပြီး အနည်းငယ် တုန်ရီနေကာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို မတင်ထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကမ္ဘာဂြိုဟ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချင်းယွန်ဘုံပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတွေ ဖြစ်ဖြစ်…

အားလုံးက တာအိုကနေ မွေးဖွားလာကြတာပဲ။

တာအိုက အရာအားလုံးကို မွေးဖွားပေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကိုလည်း မွေးဖွားပေးတယ်။

ပြီးတော့ ဓားတာအိုရဲ့ မွေးဖွားခြင်းက တာအိုကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပထမဆုံး ဓားတစ်လက်သက်သက် မဟုတ်ဘဲနဲ့

"တစ်" ဆိုတဲ့ အယူအဆကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ ဓားတစ်လက်ပဲ။

ဒီ"တစ်"က နှစ်လည်းဟုတ်တယ်။ သုံးလည်းဟုတ်တယ်။ ဖန်ဆင်းခြင်း အားလုံးလည်း ဟုတ်တယ်။ ကမ္ဘာကြီးလည်း ဟုတ်တယ်။

တာအိုက ချီတစ်ခုကို မွေးဖွားတယ်။ ချီတစ်ခုက ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးတယ်။

ဒီဓားက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။

ဓားဝိညာဉ်တစ်ပါး အနေဖြင့် ကျန်းယိပိုင်၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ချန်ဟွိုက်အန်၏ ဓားသိုင်းကွက်များကို ပိုမို၍ အားကောင်းလာစေရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယခု ထိုသိုင်းကွက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန် သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ တူညီသော လှုပ်ရှားမှု၊ တူညီသော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသည် ဓားအသိ၊ ထိုချီတစ်ခုတည်း၏ တူညီသောပင့်တင်မှု...

ကျန်းယိပိုင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အသံများ တုန်ရီသွားသည်။

"တကယ်လို့ ဒီဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်... အဲဒါက ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

...

ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ။

ဆရာတော် ဖန်ယဲ့ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယွိယောင်၏ မျက်နှာက မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဤနေရာက တခြားဘယ်သူ့ကိုမဆို သူ တားဆီးနိုင်၏။

သို့သော် ဆရာတော် ဖန်ယဲ့ ဆိုလျှင်တော့ သူ မတားနိုင်ပေ။

ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ သူက အနည်းငယ် အသာစီးရနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း…

ဆရာတော် ဖန်ယဲ့က ဗုဒ္ဓဘာသာသိုင်းပညာများတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျွမ်းကျင်ပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးဟန်က ကြမ်းတမ်းပြီး သေစေနိုင်သည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် တက်လာခဲ့သော်လည်း အခြေခံ မခိုင်မာသေးပေ။

ယောင်ချီမှ အကြီးအကဲများ၏ ကျင့်စဉ်များကို စုပ်ယူလိုက်သော အချိန်မှာပင် သူတို့၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အစစ်အမှန်အနှစ်သာရများနှင့် နာကြည်းချက် စွမ်းအင်တွေကိုပါ သူ စုပ်ယူမိသွားသည်။

ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုကတော့…

လူသားဧကရာဇ် အလံတော်ပင်။

ထိုဝိညာဉ်များကို သန့်စင်လိုက်ခြင်းက ရောနှောနေသော စွမ်းအင်များကို ပေါင်းစည်းပေးပြီး သူ၏အခြေခံကို တည်ငြိမ်စေရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်။

အလံတော်သာ မရှိလျှင် ဂရုတစိုက် ကျင့်ကြံရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့တွင် ထိုမျှ အချိန်မရှိတော့ပေ။

အင်မော်တယ်က လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သော ပညာရပ်များက အသေခံတိုက်သော ဗျူဟာများပင်။

၎င်းတို့က ရူးသွပ်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ထို့ပြင် ကံတရားနှင့် သက်တမ်းကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်၏။

ယခင်က သူသည် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ထောင်လောက် အသက်ရှင်နိုင်သေးသည်။

အခုတော့။ သူ့တွင် အများဆုံး သုံးနှစ်မှ ငါးနှစ်လောက်သာ ကျန်တော့သည်။

သုံးနှစ်အတွင်းသာ မတက်လှမ်းနိုင်လျှင် သေဆုံးပြီး တာအိုပြိုကွဲရန်သာ ရှိတော့၏။

"ရှန်းထျန်ကော ဘယ်ချောင်ကို ရောက်နေတာလဲ။"

လက်နက်ဂိုဏ်း၏ လွတ်နေဆဲဖြစ်သော နေရာကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ နောက်ဆုတ်သွားတာများလား။ ဒါမှမဟုတ် လမ်းမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားတာလား။

"ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ လူသားဧကရာဇ် အလံတော်ကို ငါ့ဘာသာငါပဲ သန့်စင်လိုက်တော့မယ်။ အပူပေးတဲ့အဆင့် ရောက်တဲ့အထိ ရှန်းထျန်ကော မပေါ်လာသေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ရေကန် ဝိညာဉ်အရည်ကို သွားယူရတော့မှာပဲ။"

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ယွိယောင်က ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရန် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ မြင်လိုက်ရသော အရာက သူ့ကို အေးခဲသွားစေ၏။

လူသားဧကရာဇ် အလံတော် ဖန်တီးရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကြယ်သံမဏိ…

ပျောက်ဆုံးသွားလေပြီ။

မနေ့ညကမှ သူ ၎င်းကို ကြည့်ခဲ့သေးသည်။

ထို့ပြင် ထိုသိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ကြယ်သံမဏိ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ပျောက်သွားပြီ။

လုံးဝကို ပျောက်သွားပြီ။

"ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကြယ်သံမဏိ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"

အတည်ငြိမ်ဆုံး လူတစ်ယောက်တွင်ပင် အတိုင်းအတာ ရှိ၏။

ယွိယောင် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူက ခေါင်းကို မော့ကာ လူအုပ်ကြီးကို ရက်စက်သော မျက်လုံးများနှင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုချင်းစီကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကြယ်သံမဏိကို ဘယ်သူ ခိုးသွားတာလဲ။"

လူအုပ်ကြီးက ဇဝေဇဝါနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သူတော်စင်၊ ပစ္စည်းက သူတော်စင်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာလေ။ ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုလုပ် ခိုးလို့ရမှာလဲ။"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခိုးနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင် အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ဆိုရင် သူတော်စင်နဲ့ တန်းတူ ခွန်အားမျိုး လိုအပ်မှာပဲ။"

"အကြီးအကဲဝမ် ပြောတာ မှန်တယ်။ သူတော်စင်က တစ်နေရာရာမှာ မေ့ကျန်ခဲ့တာများလား။"

ယွိယောင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ မီးတောက်နေလေပြီ။ သူတို့ ဘာပြောပြော သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

"မင်းတို့လူတွေ မလာခင်က ငါ့ရဲ့ ကြယ်သံမဏိ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်။ မင်းတို့ ရောက်လာပြီးတော့ အခု အဲဒါ ပျောက်သွားပြီ။ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မဟုတ်ရင်၊ တခြား ဘယ်သူဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။"

သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပိတ်လှောင်ရေး အခင်းအကျင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်၏။

"ဘယ်သူ ယူသွားလဲ။ အခုချက်ချင်း ရှေ့ထွက်ခဲ့စမ်း။"

"ဘယ်သူမှ ဝန်မခံဘူးဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက် အမှန်တိုင်း ပြောတဲ့အထိ တစ်ယောက်ချင်းစီ သတ်ပစ်မယ်။"

မည်သို့ဆိုစေ သူက ထိုကျင့်ကြံသူများကို သန့်စင်ရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယခုတော့ ဆင်ခြေပင် မလိုတော့။

တစ်ချက်ခုတ်၊ နှစ်ချက်ပြတ်ပင်။

…