အခန်း ၄၁၇
Vol. 42 Ch. 417
အခန်း(၄၁၇) ကျွန်မရဲ့ဓားကလည်း အသွားမတုံးဘူး
ဖန်ကျင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲက အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။
အတွင်းဘက် အခြေအနေကလည်း ထိုနည်းတူပင် အန္တရာယ် မကင်းလှပေ။
ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေ၊ လင်းရှီးတောင်ကြား၊ ဓားကျောင်းတော်နှင့် အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်းတို့ ပူးပေါင်းထားသော်လည်း ဖန်ကျင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အထက်တန်း တပည့်များကို သူတို့ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။
ဖန်ကျင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုတည်းမှာတင် ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဘုန်းကြီး ဆယ့်နှစ်ပါး ရှိနေသည်။
ဓားကျောင်းတော်ဘက်မှ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အဓိကအားဖြင့် ကျန့်ဝူ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဖန်ကျင်းနယ်မြေနှင့် ယောင်ချီတို့၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကြောင့် ကိုးယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အနောက်ဘက်တွင် အစောင့်အဖြစ် ကျန်ခဲ့သော ကျန်းမုန့်ချူးကိုဖယ်လိုက်လျှင် လီကျစ်ဖျင်ကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများမှာ ပြိုင်ဘက် နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက်ကိုပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် နတ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်တွင် ရန်သူများက ပို၍ပင် များပြားနေသေးသည်။
ဒါက မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အမှန်တကယ် ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဝူ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များ၏ အကူအညီသာ မပါလျှင်၊ ဓားကျောင်းတော်၊ အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်းနှင့် လင်းရှီးတောင်ကြားတို့ ပေါင်းထားလျှင်ပင် အသတ်ခံရုံ သက်သက်သာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဖန်ကျင်းမြေ၏ ဗုဒ္ဓခန်းမရှေ့တွင် ခေါင်းဆောင်ချင်း၊ တပ်သားချင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်…
ယွန်စုရှင်းနှင့် အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များကို ကယ်ဆယ်ရေး စစ်ဆင်ရေးကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နေသည်။
ယွန်ပိုင်ယွီက သူ၏သမီးကို အသည်းအသန် ကယ်တင်ချင်နေသော်လည်း ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲက သူ၏ စွမ်းအားကို ပို၍လိုအပ်နေသဖြင့် ဤအရေးကြီးသော တာဝန်မှာ လီချင်းရန်နှင့် ဓားကျောင်းတော်၏ အမာခံတပည့်များ အပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ကျရောက်လာခဲ့သည်။
"ဒါ တကယ်ပဲ ဖန်ကျင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အကျဉ်းထောင် ဟုတ်လို့လား။" ရုပ်ပွားတော်တစ်ခု၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကာ ရှုအန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
ဖန်ကျင်းမြေ၏ အပေါ်ယံ အလှအပကတော့ တကယ့်ကို အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။
သူတို့၏ အရှေ့တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကြာကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရွှေချထားသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး တစ်ဆူ ရပ်တည်နေ၏။
ဖမ်းဆီးရမိထားသော ဖန်ကျင်း တပည့်တစ်ဦးထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ထုတ်ယူမထားခဲ့လျှင် ဤလှပသော ရှုခင်း၏ အောက်တွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အကျဉ်းထောင် ရှိနေမည်ဟု မည်သူ တွေးမိမည်နည်း။ အကျဉ်းထောင်သည် ကြာကန်၏ အောက်တွင် ရှိနေပြီး အစောင့်တစ်ယောက်ကိုမှ မမြင်ရပေ။ အားလုံးက ပင်မခန်းမကို စစ်ကူပေးရန် ထွက်သွားကြပုံရသည်။ ၎င်းက သူတို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော အခွင့်အရေးပင်။
အကျဉ်းသားများကို မြန်မြန် ကယ်ထုတ်နိုင်လျှင် ဖန်ကျင်းနယ်မြေကို အနိုင်မယူနိုင်လျှင်ပင် သူတို့ ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့လုပ်ခြင်းက ရှေ့တန်းမှ သူတို့၏ အကြီးအကဲများအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများကိုလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားစေမည် ဖြစ်သည်။
"ချင်းရန်။ စီနီယာအစ်မယွဲ့။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် အပြင်မှာပဲ နေခဲ့ပါ။ ယွန်စုရှင်းကို ကယ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ကို လွှဲထားလိုက်ပါ။" ရှုအန်က ကျန်းဟယ်၊ တွမ်ဖုန်းတို့နှင့် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် အန္တရာယ်မရှိခြင်းက အတွင်းဘက်တွင် အန္တရာယ်မရှိဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ယောကျ်ားများအနေဖြင့် ယွဲ့ချန်ချီနှင့် လီချင်းရန်တို့ကို အန္တရာယ် မခံခိုင်းနိုင်ပေ။ သူတို့ကသာ အရင် ရှေ့ထွက်သင့်သည်။
"အပိုစကားတွေ မပြောနဲ့။" ယွဲ့ချန်ချီ၏ မျက်နှာက မှောင်မိုက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "နင်တို့ သုံးကောင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းထက်တယ် ထင်နေတာလား။ နင်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကများ ငါ့ကို နိုင်လို့လား။ နေပါဦး၊ ငါက အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ။ နင်တို့သုံးယောက် ပေါင်းရင်တောင် ငါ့လက်တစ်ဖက်ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ချင်းရန် အပြင်မှာနေခဲ့။ နင်တို့ သုံးကောင်ကို ငါ ဦးဆောင်မယ်။ နင်တို့တွေ အထဲမှာ ပိတ်မိသွားရင် ငါက လိုက်ကယ်ရတဲ့ အလုပ်မျိုး မလုပ်ခိုင်းနဲ့နော်။"
အမျိုးသားသုံးဦးမှာ ယွဲ့ချန်ချီ၏ အဆူအငေါက်အောက်တွင် ကျုံ့ကျုံ့လေး ဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ် စကား တစ်ခွန်းမှ မဟရဲတော့ပေ။
"စီနီယာအစ်မ၊ အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနိုင်တယ်။ ကျွန်မပါ လိုက်ခဲ့မယ်။"
လီချင်းရန်က သူတို့၏ အကာအကွယ်ပေးလိုသော စေတနာကို နားလည်ပြီး ဂိုဏ်းတူမောင်နှမများ၏ ဂရုစိုက်မှုကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် သူတို့က သူ့ကို ဂရုစိုက်သောကြောင့်ပင် သူက သူတို့နှင့်အတူ အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်သင့်သည်။
"ချင်းရန်။ နင်က ငါတို့ရဲ့ အသက်ကယ်ကွန်ရက်ပဲ။" ယွဲ့ချန်ချီက လီချင်းရန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် လက်တင်ကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "အကျဉ်းထောင်တွေမှာ အစောင့်နည်းနည်းပဲ ရှိတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ငါတို့ ကယ်ထုတ်ပြီးသွားရင် ဖန်ကျင်းမြေက တပည့်တွေ ရောက်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အပြင်ဘက်မှာ နင် စောင့်နေပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"
စဉ်းစားပြီးနောက် လီချင်းရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဖန်ကျင်းမြေ၏ အကျဉ်းထောင်တွင် အချက်ပေးစ နစ်များ သေချာပေါက် ရှိနေမည။ ကယ်ဆယ်ခံရသော အကျဉ်းသားများကြောင့် စစ်ကူများ ရောက်လာနိုင်၏။
အပြင်ဘက်တွင် နေခဲ့ခြင်းက ယွဲ့ချန်ချီ၏ အဖွဲ့ကို ပို၍ ကောင်းမွန်စွာ အထောက်အပံ့ ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မ၊ စီနီယာအစ်ကိုတို့။ အပြင်ဘက်ကို ကျွန်မဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ။ ဘာပြဿနာမှ မရှိစေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်။"
ယွဲ့ချန်ချီက “အိုကေ” ဟူသော လက်ဟန်အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကျောက်ရင်း၏ အဖွဲ့နှင့် အတူရှိနေစဉ်အတွင်း သင်ယူခဲ့သော အမူအကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
...
ဖမ်းဆီးရမိထားသူထံမှ ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ယွဲ့ချန်ချီတို့အဖွဲ့သည် အလယ်ဗဟိုရှိ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးထံမှ အကျဉ်းထောင် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ကြသည်။
အကျဉ်းထောင် ဝင်ပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့် ကြာကန်တစ်ခုလုံးရှိ ရေများ ချက်ချင်း ခန်းခြောက်သွားခဲ့သည်။
ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော်ကြီးက ဘေးသို့ ရွေ့သွားပြီး အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေများ ကျဆင်းသွားခြင်းကြောင့် ကန်တစ်လျှောက်တွင် ကိုယ်ဟန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ရှိနေသော ဝရဇိန်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် အများအပြား ပေါ်လာသည်။
"ဟမ်… ဒီရုပ်ပွားတော်တွေက တစ်ခုခု လွဲနေသလိုပဲ။" ရှုအန်က ကျောက်ရုပ်များကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။
အလှပြထားသော ရုပ်ပွားတော်တွေက ဘာလို့ ရေအောက်ရောက်နေရမှာလဲ။
ပြီးတော့ အကျဉ်းထောင် တံခါးပွင့်မှ ဘာလို့ အပြည့်အဝ ပေါ်လာရတာလဲ။
သံသယဖြစ်စရာပဲ။
သို့သော် ရုပ်ပွားတော်များက ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိပေ။
"သံသယတွေ များမနေနဲ့။" ယွဲ့ချန်ချီက ရှုအန်၏ တင်ပါးကို ကန်လိုက်သည်။ "အောက်ဆင်းတော့။"
အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရွှီအန်းမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်းထဲသို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
ယွဲ့ချန်ချီက ကျန်နှစ်ယောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "နင်တို့နှစ်ယောက် ကိုယ့်ဘာသာ ခုန်ဆင်းမလား၊ အကန်ခံမလား။"
"ကျွန်တော်တို့ ဘာသာ ဆင်းပါ့မယ်။" ကျန်းဟယ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ။" တွမ်ဖုန်းကလည်း အလျင်အမြန် သဘောတူလိုက်သည်။
...
သူတို့သုံးယောက် အောက်သို့ ဆင်းသွားပြီး မကြာမီမှာပင်…
လီချင်းရန်က သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသော ရန်လိုသည့် အကြည့်များကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖန်ကျင်း တပည့်များကို မတွေ့ရပေ။
"ဘယ်သူ ပုန်းနေတာလဲ။ ထွက်ခဲ့စမ်း။"
လီချင်းရန်က စုရွှမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဓားထိပ်ဖျားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိန်ခေါ်သည့် အနေဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ဂွက်…
ကြာကန်ဆီမှ ကျောက်တုံးများ ကြိတ်ချေခံရသကဲ့သို့ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လီချင်းရန်၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွား၏။
ရာနှင့်ချီသော ဝရဇိန်ရုပ်ပွားတော်များက သူရှိရာသို့ ခေါင်းလှည့်လာပြီး မျက်လုံးပေါက် ဟာလာဟင်းလင်းများက သူ၏ နေရာကို စိုက်ကြည့်နေကြကာ၊ အဆိုပါ ကြိတ်ချေသံများမှာ လှုပ်ရှားနေသော ကျောက်ခေါင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"စီနီယာအစ်ကို ရှုအန်၊ အစ်ကို့ပါးစပ်က တကယ်ပဲ ကောင်းချီးပေးခံထားရတာပဲ..."
လီချင်းရန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းက သူ ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာကို ဖော်ပြနေသည်။
အသေအချာပင်။ ဖန်ကျင်းမြေ၏ အကျဉ်းထောင်တွင် အစောင့်များ ရှိနေပေမည်။ အကျဉ်းထောင်ထဲမှ ရှင်သန်လွတ်မြောက်လာသူများပင် အသက်ဝင်နေသော ရုပ်တုတပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သေချာပေါက် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကြပေမည်။
ဂွတ်၊ ဂွတ်…
ကြိတ်ချေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်…
ရုပ်ပွားတော်များသည် ကန်ထဲမှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော သင်္သကရိုက် အက္ခရာသံ တစ်သံက ကန်အထက်တွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။
ရုပ်ပွားတော်များက ကန်ရေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာကြပြီး နှေးကွေးဟန်ဆောင်ထားသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လီချင်းရန်ကို ဝန်းရံလာကြသည်။ အသက်နှစ်ရှိုက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ လုံးဝ ဝိုင်းရံခံလိုက်ရ၏။
"ဒါဆို သူတို့က ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေပေါ့..."
လီချင်းရန်က မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားက ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်မှ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အတွင်းတွင် ရှိသည်။
ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဖန်တီးထားသော အရာများဖြစ်ရာ လူသားများကဲ့သို့ အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ဆရာဖြစ်သူ၏ ဓားသိုင်းများဖြင့် အချိန်ဆွဲထားရန် ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။
ထိုသို့ တွေးလိုက်မိချိန်မှာပင် အထက်ဘက်မှ စူးရှသော အသံတစ်ခုက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ခစ် ခစ် ခစ်၊ ဘယ်သူကများ ရဲတင်းနေတာလဲ။ ရွှေရောအနှစ်သာရအဆင့်နှောင်းပိုင်း ကောင်မလေး တစ်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်ကျဉ်းထောင်ကို ကျူးကျော်ရဲတယ်ပေါ့။"
အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ လီချင်းရန်က အမြင့်ဆုံး ရုပ်ပွားတော်၏ အထက်တွင် ပိန်ချုံးနေသော သီလရှင်အိုတစ်ပါးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏မျက်နှာက အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်နေပြီး မျက်လုံးများ အထုတ်ခံထားရကာ ခြေလက်မရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေအိုးတစ်လုံးထဲတွင် ထိုးထည့်ထားပြီး တွန့်လိမ်နေသော ခေါင်းတစ်ခုသာ အပြင်သို့ ထွက်နေသည်။
လီချင်းရန်၏ ဖြူစင်လှပသော မျက်နှာလေးကို မြင်သောအခါ သီလရှင်အို၏ မျက်နှာက တွန့်လိမ်နေသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပသွား၏။
"လှပလိုက်တဲ့ အသားအရေလေး။ ဒီသီလရှင်အိုက အောက်က ကြွက်စုတ်လေးကောင်ကို မရှင်းခင် နင့်ကို အရင် ကစားမလို့ စဉ်းစားထားတာ..."
"ဒါပေမဲ့ ငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ။ နင့်ကို အခု အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မယ်။ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်။"
သီလရှင်အိုက ရုပ်ပွားတော်အပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ လှည့်ပတ်နေပြီး ယုတ်မာသော စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ကျေနပ်နေပုံရသည်။
ဒါဆို ဒီရုပ်တုတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့သူ ရှိနေတာပေါ့။
ဒါက ကိစ္စတွေကို ပိုရှုပ်ထွေးသွားစေပြီ...
သို့တိုင် လီချင်းရန်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရပ်နေသည်။ သူက ပင်မတိုက်ပွဲမှ စစ်ကူများ ရောက်လာသည်အထိ အချိန်ဆွဲထားရန်သာ လိုအပ်သည်။
"ကျွန်မက ဓားကျောင်းတော်က လီချင်းရန်ပဲ။ ကျွန်မရဲ့စီနီယာတွေကို ဒုက္ခပေးချင်တယ်လား။ ကျွန်မကို အရင် ကျော်သွားမှရမယ်။"
သူက မေးစေ့ကိုမော့ကာ စိန်ခေါ်လိုက်ပြီး ဓားကို ကျောဘက်တွင် ကပ်ထားကာ စူးရှသော အကြည့်က သီလရှင်အိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။
တောက်ပနေသော သုံးပေရှည် သံမဏိဓားသွားကို ကောင်းကင်ယံသို့ ချိန်ရွယ်ထားပြီး နီရဲသော ဓားပန်းပွားလေးက လေထဲတွင် လွင့်ခါနေသည်။
"မိန်းမသား ဆိုပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဓားကလည်း အသွားမတုံးဘူး။”
…