အခန်း (၁၁၄၉-၁၁၅၀)

အခန်း (၁၉၄၉) - ပြင်ဆင်ပြီးသား လက်သီးများ

“ဒါက...”

ချန်အင်းရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားစေသည့် ခံစားချက်မျိုးပင်။

ဝမ်ချွမ်းမြစ်၏ တည်ရှိမှုသည် အလွန်ထူးခြားလှသည်။ ယင်သက်တမ်းကို လှေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကမျှ ဤမြစ်ထဲတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုမူ သူမသည် ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲတွင် ကူးခတ်နေသော အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့နေရပြီ မဟုတ်ပါလား။

“ကိုးလေး... အဲဒါ ကျူးလုံး မဟုတ်လား”

ရှဲ့အာမန်ကလည်း ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲသို့ ခေါင်းပြူ၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

“အစ်မကြီးကလည်း ကျူးလုံ အကြောင်း သိတာပဲလား ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဝမ်ချွမ်းမြစ်ဆီသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ မြစ်ရေပြင်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်သွားပြီး ဧရာမ ဦးခေါင်းကြီးတစ်ခု ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ကျူးလုံ”

အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကြပြီး ချီးကျူးအံ့သြသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။ ယင်လောက ၏ ငရဲမင်းမှသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးကို မွေးမြူနိုင်ပေလိမ့်မည်။ အချို့သူများဆိုလျှင် တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် ကျူးလုံကို လူကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးခြင်းပင် မရှိကြချေ။ ယနေ့တွင်မူ သူတို့သည် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရရုံသာမက ကျူးလုံထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကိုပါ အနီးကပ် ခံစားနေကြရသည်။

ကျူးလုံသည် မော်ထျန်းတီကျန့်ကို စပ်စုလိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေပြီး မော်ထျန်းတီကျန့်ကလည်း ၎င်းကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ကျူးလုံသာ ရှိရင် ဝမ်ချွမ်းမြစ်က မင်းကို တားဆီးထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင် မရှိရင်တောင် မင်း အရင်ကတည်းက လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်သွားနိုင်တာပဲ”

မော်ထျန်းတီကျန့်က ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဓိက အချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။ မော်ထျန်းတီကျန့် ပြောသကဲ့သို့ပင် စကားနားထောင်သည့် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်သာ ရှိနေပါက ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲတွင် စိတ်တိုင်းကျ သွားလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ မည်သူကများ တားဆီးနိုင်ပါဦးမည်နည်း။

“တိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲဆိုရင်တော့ ငါ ထွက်မပြေးပါဘူး”

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျူးလုံကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ကို ပို့ပေးလိုက်တော့၊ ဒါ နောက်ဆုံးတစ်သုတ်ပဲ”

နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအုပ်စုမှာ ကျူးလူံ၏ ကျောပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ဝမ်ချွမ်းမြစ်၏ နေရာအသီးသီးသို့ ပို့ဆောင်ပြီးပါက တကယ့်ကို အကျဉ်းချခံလိုက်ရခြင်းပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို လာရောက် ကယ်တင်လိုလျှင်ပင် သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို သိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာရှိ ကိစ္စရပ်များမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဖေးဖေး ဦးဆောင်သော အဆင့် ၉ မသေမျိုး များသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး နှုတ်ဆက်စကား ဆိုကြကာ သူတို့၏ လက်အောက်ခံ ကျင့်ကြံသူများကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်နှင့် မော်ထျန်းတီကျန့်တို့မှာ ဧည့်သည်များကို ပို့ဆောင်ပေးနေသည့် အိမ်ရှင်များကဲ့သို့ပင် တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ပို့ဆောင်ပေးနေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ဤနေရာ၌ ဖန့်ချန်၏ လူယုံများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရှကျီ တို့ အုပ်စုသည် အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မော်ထျန်းတီကျန့်ကို စပ်စုလိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ သူတို့နှင့် မော်ထျန်းတီကျန့်ကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ မရေမရာ ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။

“ငါ့ရဲ့ လူတွေကို ခေါ်လာပြီး နင်ကြည့်ရအောင် လုပ်ပေးရမလား ”

မော်ထျန်းတီကျန့်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး၊ အပိုအလုပ်တွေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”

ဖန့်ချန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး

“မင်းရဲ့ လူတွေကို မင်းဘာသာပဲ သုံးပါ”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ရှကျီတို့ကို ယင်လောကတွင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များကို စတင် ခွဲဝေပေးတော့သည်။

‘ဖူထူလောက’ ၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ ‘ယင်လောကငယ်’ ထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီဖြစ်ရာ ယင်လောကငယ်၏ ခံနိုင်ရည်အား သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်ကို သူ ခံစားနေရသည်။

အဆင့် ၄ သို့မဟုတ် အဆင့် ၅ ရှိသော ယင်မိစ္ဆာကြီး များပင်လျှင် ယင်လောကငယ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စကို အချိန်မီ မကိုင်တွယ်ပါက ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။ ၎င်းအပြင် ယင်လောကငယ်၏ နယ်မြေ ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ ဌာနအသီးသီး၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်များလည်း တိုးလာမည်ဖြစ်ရာ လိုအပ်သော လူအင်အားမှာလည်း ပို၍ များလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်လက်၍ လူသစ်များ စုဆောင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

“ငါ့ရဲ့ ယင်စစ်သည်တွေက လောလောဆယ် အားဦးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငရဲမင်းကတော် ရဲ့ မော်ထျန်းဌာနက မင်းတို့ကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်”

“ကူညီပေးရုံပဲလား”

မော်ထျန်းတီကျန့်က မေးလိုက်သည်။

“ကူညီပေးရုံပဲ၊ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ဖြစ်လာမယ့်သူဆိုတော့ ယင်လောကရဲ့ ကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်မနေနဲ့တော့”

ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ ဆိုသည်။

ချင်းဟယ်သီလရှင်နှင့် ဟွာကျိသိုက်မယ်တော် တို့ ရှိနေသရွေ့ အခြေအနေမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပါပြီ”

မော်ထျန်းတီကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အလွန်ပင် လိမ်မာယဉ်ကျေးနေဟန် ပေါ်နေသည်။

“ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူနဲ့ စကားပြောရတာ တကယ် လွယ်ကူတာပဲ”

ဖန့်ချန်သည် ယင်စစ်သည်များကို ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျွယ်မင်ယင်လောက ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သိပ်မဝေးသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်အိုကြီး တစ်ယောက် လမ်းဘေးတွင် ပျင်းပျင်းရိရိ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ထိုးဆွနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန့်ချန် အနားသို့ ကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယင်လောကတွင်ရှိသည့် ပုရွက်ဆိတ်နှင့် တူသော ပိုးကောင်လေးများကို ထိုးဆွနေခြင်းပင်။

“သူတို့ အခု လူ့ပြည်ပြန်ရောက်ရင် နယ်မြေကိုးခုကို စတင် ရှင်းလင်းကြတော့မှာ၊ မင်းမှာ မပြီးသေးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးလား ”

ဝမ်အိုကြီး က ခပ်ပေါ့ပေါ့ မေးလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းကိုပဲ မေးရမှာပါ၊ အခု ကျန်နေတဲ့ ပြဿနာက ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်မှာပဲ ရှိတော့တယ်”

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

“ငါ့ကို မေးတာလား အခြေအနေတွေ မရှင်းလင်းခင်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ ရန်သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေပဲလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ”

ဝမ်ချုံစန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့် အနေဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

“အခုမှပဲ ဒီကိစ္စက နောက်ဆုံးတော့ ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်နဲ့ ပတ်သက်နေမှန်း ဘယ်သူ သိမှာလဲ”

သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို စပ်စုလိုဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟိုဘက်က ကိစ္စတွေကို မင်းတို့အိမ်က အဘိုးကြီးက ပြောပြတာလား ”

“အဲဒီလိုပါပဲ၊ မင်းကတော့ အမြဲတမ်း ဖုံးဖုံးဖိဖိ လုပ်နေတာပဲ”

ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောသည်

“ငါ သိသင့်ပေမယ့် မင်း မပြောပြရသေးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိသေးလား တစ်ခါတည်း ရှင်းအောင် ပြောလိုက်ပါ၊ ဥပမာ... မင်းမှာ အရိုးအသွင်ကိုယ်ပွားသဏ္ဌာန် ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲ ဆိုတာမျိုးပေါ့”

“အရိုးအသွင်ကိုယ်ပွားသဏ္ဌာန်လား... ဒါကတော့ မပြောတော့တာ ကောင်းပါတယ်။ လူဆိုတာ လျှို့ဝှက်ချက်လေးတော့ ထားရတယ်လေ”

ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်

“ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်သစ် နန်းတက်လာရင် နှစ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တားမြစ်ပညာရပ်တွေလည်း အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ယန်နတ်ဘုရားတွေလည်း အလွယ်တကူ မေ့လျော့တတ်တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အားရင် မင်းတို့အိမ်က အဘိုးကြီးကို မေးကြည့်ဦး၊ ယန်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်က လျှောက်ရတာ လွယ်လားလို့။ လွယ်တယ်ဆိုရင် ငါလည်း အဲဒီလမ်းကို လျှောက်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်”

“ယန်နတ်ဘုရားလမ်းထက် သူတော်စင် ကျမ်းစာလမ်းစဉ် က ပိုကောင်းပါတယ်”

ဖန့်ချန်က အကြံပြုသည်

“အရင်က လူကြီးသူမတွေကလည်း မတတ်သာလို့ ဒီလမ်းကို လျှောက်ခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့် ပြည့်စုံတဲ့ နည်းလမ်းကတော့ ကျမ်းစာလမ်းစဉ်ပဲလို့ ငါ ထင်တယ်”

“ကျမ်းစာလမ်းစဉ်... ရှဲ့ကျစ်ဌာန ထဲမှာ သူတော်စင်ကျမ်းစာလမ်းစဉ် ရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သိတဲ့အတိုင်း ငါတို့ဆီမှာ အထွတ်အထိပ်အရိုး မရှိတော့ဘူး။ သူတော်စင်ကျမ်းစာလမ်းကပေးတဲ့ လမ်းကို ငါတို့ လျှောက်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ စမ်းကြည့်ပြီးသလောက် တစ်ခုသော အရိုးအသွင်ကိုယ်ပွားသဏ္ဌာန်ကမျှ ဒီလမ်းပေါ်ကို မတက်နိုင်ဘူး”

ဝမ်ချုံစန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ”

ဖန့်ချန်က စပ်စုလိုက်သည်။

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလို ငါ ခံစားနေရတယ်၊ အခုလောလောဆယ်တော့ ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိသေးပါဘူး။ နယ်မြေကိုးခုကိစ္စ အရင်ပြီးသွားပါစေဦး။ ငါတို့ဆီမှာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်သစ်သာ နန်းတက်လာရင် နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို စီစဉ်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရသွားလိမ့်မယ်”

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုသည်

“အနည်းဆုံးတော့ အခု ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့၊ အခြေခံ အင်အားပြုန်းတီးမှုတွေလည်း အများကြီး သက်သာသွားမှာပါ”

“မင်း ဒီမှာ စောင့်နေတာ ငါနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဖို့ပဲတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော် ”

ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံစန်းကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်တာပေါ့၊ ငါက နတ်မိမယ်ယွီ ရဲ့ တကယ့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လာပြောပြတာပါ”

ဝမ်ချုံစန်းက ဆိုသည်။

“သူမရဲ့ နာမည်က လန်ယွီအာ ၊ အရင်က နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ပဲ၊ လန်တောက်ချွန်း ရဲ့ ညီမလေ”

ဖန့်ချန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“......”

ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းသွားသည်

“မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”

“မင်း တကယ်ပဲ မသိတာလား”

ဖန့်ချန်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်

“ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်က သမိုင်းဝင် မသေမျိုးကျမ်းစာထဲမှာ ရှိတယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတိပေးခဲ့တာကို မင်း မေ့သွားတာလား ”

“ဟုတ်လား...”

ဝမ်ချုံစန်းမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

“ကြည့်ရတာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပုံပဲ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဘာ”

ဝမ်ချုံစန်းမှာမူ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဝမ်ချုံစန်းနှင့်အတူ ကျွယ်မင်ယင်လောကဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

...

ကျွယ်မင်ကြယ်တွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အကြွင်းအကျန် အချို့ ရှိနေသော်လည်း များများစားစားတော့ မဟုတ်ပေ။ ဖန့်ချန် လူ့ပြည်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ကျင့်ကြံသူများသည် ရှုပ်ပွနေသော ကိစ္စရပ်များကို လိုက်လံ ရှင်းလင်းနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံထားသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း နတ်မိစ္ဆာလှေ များပေါ်သို့ တက်ရောက်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ကိုးလေး... နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ”

ရှဲ့အာမန်က လေဟာနယ်ကို ဖြတ်၍ ရောက်ရှိလာပြီး ဖန့်ချန်ကို သတိပေးလိုက်သည်။

“ခဏသွားပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူသည် တုန်းရှန်းနိုင်ငံ တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွယ်မင်အမာခံနယ်မြေ၏ မသေမျိုးလှေအုပ်စုကြီးမှာ စတင် ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေချေပြီ။

လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ လက်သီးများကို ပြင်ဆင်ထားကြသည့်အလား အားမာန်များ ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။

အခန်း (၁၉၅၀) - တောင်ပေါ်က ဆင်းသက်ခြင်း

အဆုံးအစမဲ့သော ချင်းမင် ဟင်းလင်ပြင်ထဲတွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မသေမျိုးလှေ အုပ်စုကြီးသည် တစ်ဟုန်ထိုး ခရီးနှင်နေကြသည်။

“ဇစ်မြစ်ကို ပြန်လိုက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အရင်တုန်းက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင် တွေရဲ့ ပထမဆုံးမျိုးဆက် မသေမျိုးဧကရာဇ် ဟာ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တာပဲ။ အဲဒီအပြင် ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်း နဲ့ လူ့ပြည်နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အရှင်သခင်တွေဟာလည်း နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကပဲ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ”

ချန်ဖေးဖေးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း မြွက်ဟလိုက်သည်။

သူ၏အနားတွင် ဖန့်ချန်၊ ဝမ်ချုံစန်း၊ ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ယဲ့ နှင့် ချန်အင်းရွှယ်တို့ ရပ်နေကြသည်။ လူတိုင်း စီးနင်းလာသော မသေမျိုးလှေမှာ လက်ရှိ ကျွယ်မင်နန်းတော် တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်ပြီး ချန်ဖေးဖေး တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော လှေဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဤမသေမျိုးလှေအုပ်စုကြီးကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်မည်ဆိုပါက ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကန့်သတ်ချက်အဆင့်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေမည်ဟု ဖန့်ချန် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သို့သော် ကန့်သတ်ချက်အဆင့်ကျော်လွန်ခြင်း ပထမခြေလှမ်းလား သို့မဟုတ် ဒုတိယခြေလှမ်းလား ဆိုသည်ကိုမူ တိတိကျကျ တွက်ချက်ရန် ခက်ခဲနေသေးသည်။

“ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းအချို့အရ အဲဒီအချိန်က နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ထွန်းကားမှုဟာ မင်ရွှီ ကာလက လူသားမျိုးနွယ်ထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်ခဲ့ပုံရတယ်။ နတ်ဘုရားလောက အတွင်းနယ်မြေကို ပထမဆုံး စုစည်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဟာ သာမန်သူတော်စင်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံး နဂါးသူတော်စင် တို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းလောက် ရှိမှာပဲ”

ချန်ဖေးဖေးက အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းအောက်မေ့ရင်း ဆိုသည်။

ရှဲ့အာမန်သည် ဤအကြောင်းအရာများကို အမြဲတမ်း သိနားလည်ထားပုံရသော်လည်း ဝမ်ယဲ့တို့ အုပ်စုမှာမူ လမ်းခရီးတွင် ချန်ဖေးဖေး၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်များ မရွှေ့ပြောင်းမီက အကြောင်းအရာအချို့ကို သိရှိသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“နဂါးသူတော်စင်ရဲ့ အဆင့်အတန်းလောက်...”

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုသည်

“အဲဒီအဆင့်ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နိုင်ပါသေးတယ်”

“ဒီလောက်ထိ တောင့်တင်းတဲ့ အင်အားစုက နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဘက်မှာ သွားပြီး အခြေမချခဲ့ရင်တောင် ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ နဲ့တော့ အဆက်အသွယ် ရှိနေရမှာပဲ”

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားရင်း ဆိုလိုက်သည်

“ဒီဘက်က အချက်အလက်တွေရော ရှိလား အရင်က နယ်မြေကိုးခုဟာ ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့က အင်အားစုတစ်ခုခုရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသလား ”

“ဖန့်ငရဲမင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်”

ချန်ဖေးဖေးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်

“ငါတို့လည်း ဒီကိစ္စကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းကြည့်ဖူးတယ်။ ခိုင်မာတဲ့ သက်သေအထောက်အထား မရှိပေမဲ့ နယ်မြေကိုးခုဟာ အရင်က ကမ္ဘာကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်နေခဲ့တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ကောက်ချက်ချနိုင်တယ်။ နောက်ကွယ်မှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဆက်နွှယ်မှုတွေ ရှိခဲ့တာ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့မျိုးနွယ်စုလိုပဲ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“အကယ်၍ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေဟာ အရင်ကတည်းက ဟင်းလင်ပြင်အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့မယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ထောက်ပံ့ပေးထားမယ်လို့ ယူဆကြည့်ရအောင်။ အဲဒီ အကြီးကဲက ပြဿနာတစ်ခုခု ကြုံခဲ့ရတာ ဒါမှမဟုတ် ရန်သူတွေရဲ့ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။

အဲဒီအတွက် နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီဆက်နွှယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဟာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတာပဲ။ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေကို တဖြည်းဖြည်း ပိတ်ဆို့လိုက်မှာပဲ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိတဲ့သူက လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ပဲ ကျန်တော့မယ်။ ပြီးတော့ ဟိုဘက်နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ‘သူတော်စင် ကျမ်းစာလမ်းစဉ်’ ပြတ်တောက်သွားတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းက နောက်ထပ် သူတော်စင်တွေ ထွက်ပေါ်လာဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး။

နောက်ဆုံး နယ်မြေကိုးခုမှာ သူတော်စင် ကင်းမဲ့သွားတဲ့အခါမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ဆိုတဲ့ လမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဝမ်ချုံစန်းက တီးတိုး ရေရွတ်နေသည်

“ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ဟာ အစပိုင်းမှာ ကျမ်းစာလမ်းစဉ်ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ခဲ့သေးတယ်။ နယ်မြေကိုးခုကို အတွင်းနယ်မြေ အဖြစ် သုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့ပေးတာမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းနယ်မြေက ပိုပြီး ထူးခြားဆန်းပြားတယ်၊ မကုန်ခန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်။

နယ်မြေကိုးခုရဲ့ စွမ်းအားကတော့ တစ်နေ့နေ့မှာ ကုန်ဆုံးသွားမှာပဲ။ သူတို့ ဒါကို သတိထားမိသွားတဲ့အခါ ဟင်းဟင်ပြင်အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ရှိမှုကို သိတဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေက လမ်းစဉ်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ ကို ဖွဲ့စည်းပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရောက်သွားကာ မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ရဲ့ ကျွန်စစ်သည်တွေ ဖြစ်သွားကြတာပေါ့”

“ထိုက်ရွှီစီနီယာကလည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အများကြီး သိနေရတာလဲ ”

အနားရှိ အမာခံတပည့်များ၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သူတို့ရှေ့က ‘ထိုက်ရွှီစီနီယာ’ (ဝမ်ချုံစန်း) သည်လည်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ဝင်စားသူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

“ဒီလောက် အခြေခံတောင့်တင်းတဲ့ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းဟာ လွယ်လွယ်နဲ့တော့ အကုန်ပုံအောမှာ မဟုတ်ဘူး။ အမြဲတမ်း နောက်ဖေးလမ်းကြောင်းနဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေ ချန်ထားမှာပဲ”

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

“ရှေးဟောင်းနဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် က နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ နေရာကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ ငါတို့ အဲဒီကို ရောက်ရင်တော့ ထင်သလောက် အကျိုးအမြတ် ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ သံသယရှိတယ်”

“အဲဒါ အမှန်ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု မရှိဘူးဆိုရင် မင်းတို့အိမ်က အဘိုးကြီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ခေတ္တအတွင်းမှာမှ နတ်ဆိုးသုဿန်ဆီကို သွားပြီး မသေမျိုးဧကရာဇ် ဓာတ်တော် ကို ခိုးယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်

“သူတို့ဆီမှာ ကန့်သတ်ချက်အဆင့်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအားတွေ ရှိနေဦးမယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်။ သူတို့ရဲ့ စုစုပေါင်း အင်အားက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ထက် မနိမ့်နိုင်ဘူး။ အခု ရလဒ် နှစ်မျိုးပဲ ရှိနိုင်တယ်။ တစ်ခုကတော့ သူတို့က ဒီစွမ်းအားကို သုံးပြီး ငါတို့နဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် အပြတ်ရှင်းဖို့ စောင့်နေတာ။ နောက်တစ်ခုကတော့ ဒီစွမ်းအားတွေကို ယူပြီး ကြိုတင် ဆုတ်ခွာ တိမ်းရှောင်သွားတာပဲ”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။ သို့ဆိုလျှင် သူတို့သည် နောက်ကျသွားသဖြင့် ဘာမှ မရဘဲ ပြန်လာရနိုင်သလို၊ သို့မဟုတ်ပါက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကထက် မနိမ့်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား သူတို့သည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည့်အခါတိုင်း ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မိကြသည်။

အကယ်၍ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ၏ အတွင်းနယ်မြေမှာ ပြဿနာ မတက်ခဲ့ဘဲ စွမ်းအားအပြည့် သုံးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုအစွမ်းထက်လှသော ယင်စစ်သည်များပင်လျှင် တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး အသတ်ခံရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

...

နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေ

ထိပ်သီးအင်အားစု အသီးသီးသည် ရှေးဟောင်းနဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လှပစိုပြည်သော တောင်ကြားတစ်ခုကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ဤနေရာတွင် တောင်တန်းများက ဝန်းရံထားပြီး မက်မွန်ပင်များမှာ ရာသီမရွေး ပန်းများ ပွင့်လန်းနေကြသကဲ့သို့ ရှိသည်။

တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နတ်မသေမျိုး အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသော လှေကားရှည်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး ထိုလှေကားအတိုင်း တက်သွားပါက နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်တံခါးသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ယခုအခါ ထိုတောင်တံခါးသည်လည်း ဖြူလွလွ မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြင်တွေ့ရသည်။

“အရင်တုန်းက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်အတော်များများဟာ ဒီလှေကားကနေ ဆင်းပြီး လောကထဲကို ရောက်လာခဲ့ကြတာလို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ”

နဂါးနတ်ဘုရားက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“အရင်က ဘယ်လောက်ပဲ ထွန်းကားခဲ့ပါစေ နောက်ဆုံးတော့ ပျက်စီးရမှာပါပဲ။ ဘယ်သူမှ ထာဝရ မထွန်းကားနိုင်ဘူး၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေလည်း အတူတူပါပဲ”

အဆင့် ၉ မသေမျိုး တစ်ဦးက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ယင်လောကမှ လူ့ပြည်သို့ ပြန်လည် ဝင်စားလာပြီးနောက် အမာခံ အင်အားစု အမြောက်အမြားကို စုစည်းကာ ဤနေရာသို့ မနားမနေ လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကိုသာ အပြတ်ရှင်းနိုင်မည်ဆိုပါက နယ်မြေကိုးခု၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ပြင်ပရန်သူများ ကျူးကျော်လာမည့် ကိစ္စကိုသာ ထည့်သွင်း စဉ်းစားရုံရှိပြီး ပြည်တွင်းပုန်ကန်မှုများအတွက် စိုးရိမ်စရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“တစ်စုံတစ်ယောက် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာပုံပဲ”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ လှုပ်ခတ်သွားကြပြီး ထိုနတ်မသေမျိုး အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်ကြသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်လာပြီး တောင်အောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းလာနေသည်။

တောင်လယ်သို့ ရောက်သောအခါ ဝန်းရံထားသော တိမ်မြူများမှာ ကျဲပါးသွားသဖြင့် ထိုသူမှာ အသားညိုညိုနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် ရိုးရှင်းသော လျှော်တေအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် တုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ ရိုးသားအေးဆေးလှသော မျက်နှာထားမှာ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ ခရီးသွားနေသည့် လယ်သမားတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေတော့သည်။

“နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာလား ”

နဂါးနတ်ဘုရားက ရုတ်တရက် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းချုပ်”

အနားရှိ အဆင့် ၇ နှင့် အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို စပ်စုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတို့သည် နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။ ယခင် ယင်လောက တိုက်ပွဲတွင်ပင် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မျက်နှာပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

“နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ဆုတ်ခွာသွားပါပြီ”

နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းချုပ်က နဂါးနတ်ဘုရားကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

“အခု နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထဲမှာ ထွက်မသွားချင်တဲ့ အဘိုးကြီး အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ငါလည်း အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ပေါ့”

ဆုတ်ခွာသွားပြီ

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားမှာ ပျက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေ ၏ ထိပ်သီးအင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ဆုတ်ခွာမည်ဆိုလျှင် သူတို့ ဘာသတင်းမှ မရဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း ယင်လောက တိုက်ပွဲ မပြီးဆုံးမီကပင် သူတို့သည် နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် လူလွှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေဟာ နတ်ဆိုးသုဿန် ထဲမှာ မသိနိုင်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။ ဒါဆို မင်းတို့က နယ်မြေကိုးခုကနေ ဆုတ်ခွာသွားတာလား ယင်လောက တိုက်ပွဲ မတိုင်ခင်ကတည်းကလား ”

နဂါးနတ်ဘုရား၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

နတ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရား... မင်းက လူသားမျိုးနွယ်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ သူတို့ဘက်က ရပ်တည်နေရတာလဲ ပြောရရင် မင်းက ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရတာပဲ”

“နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်”

နဂါးနတ်ဘုရား၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခပ်ပါးပါး အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။