အခန်း ၁၃၃

အခန်း (၁၃၃) ရလဒ်ကိုသာ ယှဉ်ပြိုင်ကြေး

လီကျားရွာရှိ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်၌ လူတွေ ရှုပ်ယှက်ခတ်ကာ အလုပ်များနေကြလေသည်။

တစ်စီးပြီးတစ်စီး မောင်းနှင်လာသော ကျဲ့ဖန့် ကုန်တင်ကားကြီးများသည် အဝါရောင် မြေမှုန့်များကို သောင်းကျန်းစွာ ထောင်းလမောင်းထစေလျက် ခရိုင်မြို့ဘက်မှနေ၍ ရွာထိပ်ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ဆီသို့ ရောက်ရှိရပ်တန့်လာကြ၏။

ကုန်တင်ယာဉ်နောက်ခန်းကို ပင့်တင်ချလိုက်သောအခါ ကျလာသည့်အရာများက ရွာသူရွာသားများ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသားဖြစ်သည့် အုတ်ခဲနှင့် အုတ်ကြွပ်ပြားများ မဟုတ်ဘဲ ငွေရောင်သတ္တုရောင်ဝါ တလက်လက် တောက်နေသော ထောင့်မှန်သံမဏိချောင်းများ၊ ချောမွေ့နေသည့် သံပြားလိပ်များနှင့် သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစီရီရီ ရှိနေသော ပုံစံသစ် အုတ်နီခဲများပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤအရာများကို ရွာသူရွာသားများမှာ အသုံးပြုဖူးရန် နေနေသာသာ မြင်ပင် မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း မရှိကြချေ။

ခရိုင်မှ အထူးစေလွှတ်လိုက်သော ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အလုပ်သမားများက အန္တရာယ်ကင်း ဦးထုပ်များ ဆောင်းထားကြပြီး သူတို့ ယူဆောင်လာသော ကိရိယာတန်ဆာပလာများက ရွာသူရွာသားများအဖို့ မျက်စိပွင့်လင်းသွားစေရန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေစေတော့သည်။

စူးရှသော အသံကြီးနှင့်အတူ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားကာ အလုပ်သမားတစ်ယောက်က လက်ကိုင်ဖြတ်စက်ဖြင့် မာကျောလှသော ထောင့်မှန်သံမဏိချောင်းကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

အခြားအလုပ်သမားတစ်ယောက်ကလည်း လျှပ်စစ်လွန်စက်ကို အသုံးပြုကာ ဘိလပ်မြေအုတ်မြစ်တွင် အပေါက်ဖောက်နေပြီး ထိုအမြန်နှုန်းမှာ ရွာထဲရှိ အတော်ဆုံး ကျောက်ဆစ်သမားတစ်ယောက် တူနှင့်ဆောက်ကို အသုံးပြု၍ တစ်မနက်ခင်းလုံး အချိန်ကုန်ခံ ထွင်းထုရသည်ထက်ပင် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေးသည်။

ယန်ကျန့်ဝမ်က ကြီးမားသော ပုံစံထုတ် ပုံကြမ်းကို လက်မှကိုင်ထားလျက် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ရှပ်အင်္ကျီအဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည့် အလုပ်များပြားမှုများကြားတွင် သိသာထင်ရှားစွာပင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေလေသည်။

ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားသော သူသည် ပုံကြမ်းကို လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက်တစ်ချက် ထိုးပြကာ ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အား ညွှန်ကြားချက်များ ပေးနေပြီး ဝန်ခံတည်ဆောက်ပုံနှင့် ဖိအားစမ်းသပ်မှု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အစရှိသော ဝေါဟာရများကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုပြောဆိုနေတော့သည်။

ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ သူပြောသမျှကို နားထောင်ပြီးနောက် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို အမြန်ဆုံး တပ်ဆင်ရန် အလုပ်သမားများကို ညွှန်ကြားလေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တလက်လက် တောက်နေသော သံမဏိကိုယ်ထည်ဖြင့် ခေတ်မီ ကြက်ခြံကြီးတစ်ခုသည် လီကျားရွာ၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် မားမားမတ်မတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

မိုးပေါ်ထိုးထွက်နေသော သံမဏိတိုင်ကြီးများနှင့် ကျယ်ဝန်းလှသော အဆောက်အအုံကြီးမှာ နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိမ့်ကျယိုယွင်းနေသော ရွှံ့အိမ်ငယ်လေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် မဂ္ဂဇင်းစာအုပ်များထဲတွင်သာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် စက်ရုံအဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ခမ်းနားထည်ဝါနေပေသည်။

လီကျားရွာမှ ရွာသူရွာသားများမှာတော့ ပွက်လောရိုက်သွားကြတော့သည်။

"ဘုရားရေ... ပညာရှင်ယန် လုပ်ထားတာကို ကြည့်ကြပါဦး... အဲ့ဒါမှ အလုပ်ကြီးအကိုင်ကြီး လုပ်တယ်ဆိုတာပဲ..."

"ဟုတ်ပါရဲ့... ရက်အနည်းငယ်လေးအတွင်းမှာပဲ အရှိန်အဝါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေတာပဲ..."

"နိုင်ငံခြားမှာ ပညာသင်လာတဲ့သူတွေက တကယ့်ကို ကွာခြားတာပဲ... အဲ့ဒါကိုမှ သိပ္ပံပညာလို့ ခေါ်တာ... ချင်းရွှေရွာက တစ်ယောက်ကတော့ အလကား လျှောက်လုပ်နေတာလို့ပဲ ငါထင်တယ်..."

"ချင်းရွှေရွာကဟာတွေက သံတိုသံဟောင်းတွေကို စပ်ဟပ်ပြီး လုပ်ထားတာလို့ ကြားတယ်... ငါတို့ဆီကဟာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ... ငါတို့ဆီကဟာက ခရိုင်က ချထားပေးတဲ့ အသစ်စက်စက် ပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတာလေ..."

ရွာသူရွာသားများက သတင်းများကို ဖြန့်ဝေကြပြီး ယန်ကျန့်ဝမ်အား မိုးပျံမတတ် ချီးမွမ်းနေကြလေသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသော သံမဏိကြက်ခြံကြီးမှာ သိပ္ပံပညာနှင့် တိုးတက်မှု၏ ပြယုဂ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ချင်းရွှေရွာတွင် အပိုင်းအစများဖြင့် ဆက်စပ်တည်ဆောက်ထားသော အရာမှာမူ ခေတ်မမီတော့သည့် လူရိုင်းအနွယ်ဝင်များ၏ သက်ငယ်မိုး တဲအိမ်လေးတစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကောလာဟလများက ချင်းရွှေရွာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

အလိုအလျောက် ရေသောက်စနစ်နှင့် အပူပေး သားပေါက်ပုံးများအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော ရွာသူရွာသားများမှာ ဤသတင်းကို ကြားရသောအခါ သောကများ ရောထွေးခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

သူတို့သည် ချန်ရှင်း၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြေးသွားကြပြီး ဆီစည်ပိုင်းများနှင့် ရေပိုက်အကျိုးအပဲ့များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကိရိယာများကို ကြည့်ကာ လီကျားရွာမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံ အဆောက်အအုံကြီးများကို တွေးတောမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်အားထက်သန်မှုများသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များအဖြစ်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

"ခရိုင်ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့က လီကျားရွာကို ရောက်နေပြီး အရာရာက နေ့တိုင်း ပြောင်းလဲနေတယ်လို့ ကြားတယ်..."

"ငါတို့က... နည်းနည်းများ နှေးကွေးနေသလား..."

"အကြံပေးချန် လုပ်ခဲ့တာက ဉာဏ်ကောင်းပေမယ့် သူတို့က စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ တပ်မတော်ကြီးဖြစ်ပြီး ငါတို့ဆီကဟာကျတော့ ပြောက်ကျားတပ်ဖွဲ့လေးတစ်ခုနဲ့ တူနေတယ်..."

လီကျားရွာ၏ ကုန်းမြင့်လေးပေါ်တွင် စုဝမ်က လေကို ဆန်လျက် ရပ်နေသည်။

တောင်စောင်းပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပုံပေါ်လာနေသော ခေတ်မီ ကြက်ခြံကြီးနှင့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ပုံကြမ်းများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို ညွှန်ပြနေသည့် ယန်ကျန့်ဝမ်အား အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍မရသော အထင်ကြီးလေးစားမှုများ ထပ်မံ ပေါ်လွင်လာခဲ့ပြန်၏။

အကယ်၍ ချန်ရှင်းသာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တီထွင်သူတစ်ဦးဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ယန်ကျန့်ဝမ်ကမူ ဗျူဟာမှူးနှင့် အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချန်ရှင်း၏ အရာများမှာ ထက်မြက်ပြီး လက်တွေ့ကျသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်တော့ အတိုင်းအတာ သေးငယ်သော စီမံကိန်းလေးများသာ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ယန်ကျန့်ဝမ်သည် တကယ့်ကို ခေတ်မီသော စက်မှုလုပ်ငန်း အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အဆင့်မြင့် သဘောတရားတစ်ခုကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်က ကျေးလက်သို့ သွားရောက်သောအခါ ပညာရှင်များ လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟု သူမ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည့် အရာပင်ဖြစ်သည်။

အစီအစဉ်ဆွဲခြင်း၊ နည်းပညာနှင့် သယံဇာတ အရင်းအမြစ်များရှိနေသဖြင့် အရာအားလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ပြည့်ဝနေပုံရလေသည်။

ယန်ကျန့်ဝမ်သည် သူမ၏ အကြည့်ထဲမှ အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ၏ အတ္တမာနများမှာ ကြီးမားစွာ ကျေနပ်အားရသွားတော့သည်။

ထိုနေ့က ချင်းရွှေရွာတွင် ခံစားခဲ့ရသော အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်မှုများမှာ ဤအချိန်လေးတွင် လုံးဝ ဆေးကြောခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်ရ၏။

သူသည် စုဝမ်အနီးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သဲ့သဲ့မျှ လှောင်ပြုံးလေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားလျက် ချင်းရွှေရွာရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရှောင်ဝမ်... အဲ့ဒါကို မြင်လား... အဲ့ဒါက သိပ္ပံပညာနဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ခွန်အားကြားက ကွာခြားချက်ပဲ..."

သူ၏ အသံမှာ ယုံကြည်မှုများနှင့် သာလွန်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။

"ရွှံ့တွေ၊ သစ်သားတွေနဲ့ သံတိုသံဟောင်း အပုံလိုက်ကြီးကို သုံးပြီး ကြက်အကောင်ရေ ရာဂဏန်းလောက် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ယာယီအလုပ်တစ်ခုတော့ တည်ဆောက်နိုင်ကောင်း တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တည်ဆောက်နေတာက စက်မှုလုပ်ငန်းတစ်ခုပဲ... ကြက်အကောင်ရေ သောင်းနဲ့ချီပြီး အကြီးအကျယ် မွေးမြူနိုင်မယ့် ခေတ်မီစက်ရုံကြီးတစ်ခုလေ..."

"သူ့ရဲ့ အလုပ်ရုံသေးသေးလေးဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်က စွမ်းဆောင်ရည်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူ ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ..."

"ငါတို့ရဲ့ ကြက်ခြံကိုသာ တည်ဆောက်ပြီးသွားရင် ငါတို့ရဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေတင် သူတို့ထက် ဆယ်နှစ်လောက် သာသွားလိမ့်မယ်..."

ချန်မိသားစု၏ အိမ်သစ်လေးရှိ ထမင်းစားပွဲဝိုင်းမှ လေထုမှာ အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းနေလေသည်။

မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် ရွှီချင်းချင်းသည် ပန်းကန်ထဲမှ ထမင်းများကို ခပ်သွင်းနေသော်လည်း သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှိနေသော ချန်ရှင်းအား တစ်ချက်တစ်ချက် ခိုးကြည့်နေမိ၏။

လီကျားရွာတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော လျင်မြန်သည့် အပြောင်းအလဲများနှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများကို သူမလည်း ကြားသိခဲ့ရသည်။

ရွာသူရွာသားများ၏ စိုးရိမ်တကြီး ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများက သူမကို ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာစေသည်။

ချန်ရှင်း အရည်အချင်းရှိသည်ကို သူမ သိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုလူက ပြည်နယ်မှ စေလွှတ်လိုက်သော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခရိုင်မှလည်း အင်တိုက်အားတိုက် ထောက်ခံအားပေးထားသေးသည်။ ချန်ရှင်း ဖိအားတွေ အများကြီး ခံရမည်ကိုသာ သူမ စိုးရိမ်နေမိတော့သည်။

သူမသည် ချန်ရှင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်နေရင်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မနေနိုင်တော့ဘဲ ဆားနယ်အသားခြောက် တစ်ဖတ်ကို ညှပ်ယူကာ ချန်ရှင်း၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"မလော... မလောပါနဲ့..."

သူမ၏ အသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း ခိုင်မာပြတ်သားလျက်ရှိနေ၏။

"ရှင် သူ့ထက် သေချာပေါက် ပိုသာတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်..."

သူမ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လင်းရှို့ရှို့သည်လည်း ခေါင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ မော့လာခဲ့သည်။ သူမမှာ ရွှီချင်းချင်းလောက် စကားအပြောအဆို မပြေပြစ်သော်လည်း သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်ဝန်းလေးများတွင် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူမက "ကျွန်မလည်း အတူတူပဲ" ဟု ပြောနေသည့်အလား ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်ပြလေ၏။

မိန်းမလှလေးနှစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်က ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အခြားတစ်ယောက်က နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပန်များဖြင့် အမျိုးသားဖြစ်သူအား သူတို့၏ ထောက်ခံအားပေးမှုနှင့် အကာအကွယ်ပေးမှုများကို ဖော်ပြနေကြခြင်းပင်။

သူတို့ သူ့အပေါ် မည်မျှလောက် စိုးရိမ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ရှင်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ အနူးညံ့ဆုံး အစိတ်အပိုင်းလေးကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားတော့သည်။

သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး အဆီနှင့် အသား တစ်ထပ်စီ ပါဝင်နေသော ဆားနယ်ဝက်သားခြောက်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"ဘာတွေလောနေရမှာလဲ..."

သူက မိန်းမလှလေးနှစ်ယောက်၏ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော မျက်နှာလေးများကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရယ်ချင်စရာကောင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

"သူ့ကို အရင်ဆုံး ခဏလောက် ပြေးခိုင်းထားလိုက်ပါ... ဒါက မီတာ ၁၀၀ အပြေးပြိုင်ပွဲမှ မဟုတ်တာ... ငါတို့က သူ့ကို အမြန်နှုန်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ရလဒ်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေတာ..."

သူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာက ရွှီချင်းချင်းနှင့် လင်းရှို့ရှို့တို့၏ ရင်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပြေလျော့သွားစေခဲ့သည်။

ဟုတ်ပေသည်... ဤအမျိုးသားက သူတို့ကို ဘယ်တုန်းကများ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ဖူးလို့လဲ။

အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရား မြေဩဇာကို ဖန်တီး၍ ရောဂါကို ကုသပေးခဲ့သည့် အချိန်မှစကာ ကြက်တုပ်ကွေးကို ကုသပေးခဲ့ခြင်းနှင့် ထိုမှတစ်ဆင့် မယုံကြည်နိုင်လောက်စရာ အလိုအလျောက် သားဖောက်စက်များနှင့် အလိုအလျောက် ရေသောက်ခွက်များအထိ... သူက မျှော်လင့်မထားသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ဖန်တီးနိုင်ရန် အမြဲတမ်း စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်ချည်းပင်။

ရွှီချင်းချင်းသည် မီးရောင်အောက်တွင် လင်းလက်နေသော အမျိုးသားဖြစ်သူ၏ မျက်နှာဘေးတိုက် မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း ရင်တွေပင် ခုန်သွားရလေသည်။

သူမကိုယ်သူမပင် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ပါးပြင်လေးများ ရဲတက်လာကာ ကြည်လင်နေသော မျက်ဝန်းလေးများက အနည်းငယ် အိပ်မက်ဆန်လာပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း အထင်ကြီးလေးစားမှုများနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပြည့်လျှံလာတော့သည်။

ဤအမျိုးသားက အချိန်တိုင်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှသည်။

လင်းရှို့ရှို့သည် ခေါင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သက်သာရာရသွားသော အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ သူမသည် ချန်ရှင်း၏ ပန်းကန်ထဲသို့ နောက်ထပ် ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ကို မောက်နေအောင် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်မှ ရွှီချင်းချင်း၏ မြတ်နိုးယုယနေသော အကြည့်များနှင့် ညာဘက်မှ လင်းရှို့ရှို့၏ တိတ်ဆိတ်သော ဂရုစိုက်မှုတို့ကိုကြည့်ရင်း ချန်ရှင်းသည် မွှေးကြိုင်လှသော ထမင်းဖြူတစ်လုတ်ကို ထပ်မံစားသုံးလိုက်ပြီး ဘဝတွင် ထပ်မံတောင်းတစရာ ဘာမှမရှိတော့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။