အခန်း (၂၀၉-၂၁၀)

အခန်း (၂၀၉) ပဋိပက္ခနှင့် ပြဿနာ (အပိုင်း ၂)

ကောင်းယန်သည် ထိုလူအနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... ခင်ဗျားလည်း ကြားတဲ့အတိုင်းပါပဲ... ချိုက်မင်က အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကောင်းမိသားစုက သူ့ကို စုဆောင်းလေ့ကျင့်ပေးဖို့ ငွေအများကြီး ကုန်ကျခဲ့ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကောင်းဖေးက သူ ကောင်းမိသားစုရဲ့ တတိယသခင်လေးဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို အားကိုးပြီး ထင်ရာစိုင်းနေတာပါ... မဟာအကြီးအကဲပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးပါ..."

ကောင်းချုံးကျင်းကလည်း အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးသင့်ပါတယ်..."

ကောင်းကျန်းကျွန်း၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ အမူအရာ တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ကောင်းဖေး... မင်းမှာ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ…”

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... မနေ့က ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို နားလည်ဖို့ အလွန် ရိုးရှင်းပါတယ်... ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ချိုက်မင်ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေကြည့်လိုက်ပါ..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချိုက်မင်၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး ကောင်းယန်၏ မျက်နှာအရောင်လည်း ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

သူတို့သည် ယမန်နေ့က ခေတ္တခဏမျှသာ တိုင်ပင်ခဲ့ကြပြီး ယနေ့ နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ရေးတွင် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ယခုလေးတင် ကောင်းယန်သည် ကျိုးယွမ်၏ ဒေါသဆွမှုကို ခံလိုက်ရပြီး ဤကိစ္စဖြင့် ကောင်းဖေးကို သင်ခန်းစာ ပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်၏ ဤအဆိုပြုချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားကြပြီး လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ချေ။

ကောင်းယန် စကားပြောရန် လိုအပ်နေချိန်တွင် ကောင်းကျန်းကျွန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ မည်သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မမြင်လိုက်ရဘဲ ချိုက်မင်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ချိုက်မင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

ချိုက်မင်၏ ပါးစပ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေ၏။

အချိန်မှာ အသက်ရှူနှစ်ကြိမ်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

"လာကြစမ်း... ဒီလူတွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရိုက်သတ်လိုက်... သူတို့ မိသားစုထဲက အမျိုးသားတွေကို အကုန်သတ်ပြီး အမျိုးသမီးတွေကို ကောင်းမိသားစုရဲ့ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းဆီ ပို့လိုက်..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့... မဟာအကြီးအကဲ..."

ကောင်းကျန်းကျွန်း၏ စကားသံအဆုံးတွင် လူဆယ်ဦးကျော် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ချိုက်မင် အပါအဝင် လူအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားကြလေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... အကြီးဆုံးသခင်လေး ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ရတာပါ..."

ထိုလူများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဒူးထောက်ကာ အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ကြလေ၏။

သို့သော် သူတို့ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူတို့၏ လည်ပင်းများတွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"အဆင့်နိမ့် အစေခံ အနည်းငယ်က ပထမသခင်လေးကို လိမ်ညာစွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့... သေတာတောင် သူတို့အတွက် ကောင်းလွန်းနေသေးတယ်..."

ကောင်းချုံးကျင်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

လူများသည် ကောင်းချုံးကျင်းကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မကျေမနပ်ဖြင့် လဲကျသွားကြလေ၏။

သူတို့၏ ဇာတ်သိမ်း ဤသို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ကောင်းယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း လူအနည်းငယ်စလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ ယနေ့ သူ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကောင်းယန်သည် ကောင်းဖေးကို မုန်းတီးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ခန်းမထဲရှိ အကြီးအကဲများသည် အလွန် အံ့အားသင့်နေကြပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်း ဤမျှလောက် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ပဉ္စမအကြီးအကဲ ကောင်းတာဟိုင်သည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူသည် အစမှအဆုံး တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားလေ၏။

"ကောင်းချုံးကျင်း... မင်းကို ဘယ်သူက ကိုယ်တိုင် လုပ်ပိုင်ခွင့် ပေးထားတာလဲ..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ စွမ်းအင်လှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းချုံးကျင်းဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

ကောင်းချုံးကျင်းသည် တောင်ကြီးတစ်လုံး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့သွားကာ ဒူးထောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော်လည်း ခုနက ခဏတာ ဒေါသထွက်သွားလို့ပါ... မဟာအကြီးအကဲရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

ကောင်းချုံးကျင်းက သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များသည် မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်နေကာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ခံစားနေရသော ဖိအားကို ပြသနေပေသည်။

"နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ရေး ပြီးရင် မင်း စစ်မြေပြင်ကို သွားလိုက်... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့... ဒီကိစ္စကို အဲ့ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်တော့..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ဤအခြေအနေသည် ကောင်းချုံးကျင်းအတွက် မခက်ခဲလှချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းချုံးကျင်းသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသူဖြစ်သည်။

ကောင်းချုံးကျင်းသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဖိအားများ ပြေလျော့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်လေ၏။

အချိန်တိုလေးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းချုံးကျင်း၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးရွှဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းချုံးကျင်းသည် သူကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကျန်းကျွန်းနှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးသော်လည်း ဤခြေတစ်လှမ်းမှာ ဖြတ်ကျော်၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ဝင်လာသော အစောင့်များသည် အလောင်းအချို့ကို သယ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

လူတိုင်းက အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်နေချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

"မဟာအကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိပါတယ်... မတရား ခံရတဲ့သူက တစ်ဖက်လူကို စိန်ခေါ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်..."

"ယနေ့ ကျွန်တော် မဟာအကြီးအကဲဆီကနေ လူတိုင်းရှေ့မှာ ကောင်းယန်ကို စိန်ခေါ်ချင်ပါတယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ထပ်မံ အရောင်လက်သွားကြပြီး ကောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန် ဆိုးရွားသွားလေ၏။

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"ကောင်းဖေး... အလွန်အကျွံ မလုပ်နဲ့... မင်းကို ငါ ကြောက်လိမ့်မယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား..."

ကောင်းယန် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ဖြစ်နေပေသည်။

ကောင်းဝူဖိန်သည် ကောင်းယန်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကောင်းယန်... မင်း ဘယ်တုန်းက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ... ငါတို့ကို ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက်ထားရသလား..."

ချင်ယန်ယွီကလည်း ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဂုဏ်ပြုပါတယ် သခင်လေး... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းက မဝေးတော့ပါဘူး..."

ကောင်းယန်သည် အကြီးအကဲ နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေ၏။

"အကြီးအကဲတို့... ကျွန်တော်လည်း သိပ်မကြာခင်ကမှ အမှတ်မထင် အဆင့်တက်သွားခဲ့တာပါ..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကောင်းယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အမြင်၌ 'ကောင်းဖေး' မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသေးသည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ကောင်းယန်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ကောင်းဖေး... မင်း ဒီအခွင့်အရေးကို တကယ် သုံးချင်တာ သေချာရဲ့လား..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကောင်းဖေးကို ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးချင်လေ၏။ မဟုတ်ပါက ထိုအချိန်တွင် သူ အရှက်ကွဲမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းမိသားစုတွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပို၍ပင် အခက်အခဲ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကောင်းယန်သည် ကောင်းဖေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကောင်းဖေး... မင်း ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေး ပေးမယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းယန်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကာ ကောင်းကျန်းကျွန်းကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ ခွင့်ပြုပေးပါ..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ပြိုင်ပွဲကို ခွင့်ပြုတယ်..."

"မျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ စိန်ခေါ်သူနဲ့ စိန်ခေါ်ခံရသူက ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမယ်... မင်းတို့လိုချင်တဲ့ဟာ ပြောကြပါ..."

ကောင်းယန်သည် ကောင်းကျန်းကျွန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေက အလွန် ရိုးရှင်းပါတယ်..."

"အကယ်၍ ကျွန်တော် နိုင်ရင် ကောင်းဖေးဆီက ဘာမှ မလိုချင်ပါဘူး... သူ မိသားစုဆီ ပြန်သွားရုံပါပဲ... ဒီနေရာမှာ ဆက်နေပြီး အရှက်မခွဲပါနဲ့တော့..."

ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေကလည်း အလွန် ရိုးရှင်းပါတယ်..."

"အကယ်၍ ကျွန်တော် နိုင်ရင် ကောင်းယန်က သူ ကျွန်တော့်လောက် မတော်ဘူးဆိုတာကို လူတိုင်းရှေ့မှာ ဝန်ခံရမယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ချောက်ချခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက်လည်း လူတိုင်းရှေ့မှာ တောင်းပန်ရမယ်…”

"ကျွန်တော် စကားလုံးတွေ အားလုံးကို စဉ်းစားထားပြီးပြီ... ကောင်းဖေး... ငါ မင်းလောက် မတော်ပါဘူး... ငါ မင်းကို နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ရေးမှာ ချောက်ချခဲ့မိတယ်... ငါ လူမဆန်ပါဘူး..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကောင်းယန်၏ မျက်လုံးများ မီးဝင်းဝင်းတောက်ကာ သူ၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာလေ၏။

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကျိုးယွမ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

အကယ်၍ ဤသို့သော ကိစ္စမျိုး တကယ်တမ်း ဖြစ်လာပါက မျိုးနွယ်စုအတွင်း ကောင်းယန်၏ အဆင့်အတန်းသည် ထိုးကျသွားပေလိမ့်မည်။

သူ ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက်ထားသော ဂုဏ်သတင်းသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကောင်းဖေး၏ ဤအကွက်သည် အလွန် ရက်စက်လှပြီး အကျိုးဆက်များကို ကောင်းယန် လုံးဝ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

အခန်း (၂၁၀) ဩဇာအာဏာ တည်ဆောက်မည့် တိုက်ပွဲ (အပိုင်း ၁)

"မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ လက်ခံတယ်..."

ကောင်းယန်သည် သွားကိုကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

ကောင်းကျန်းကျွန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ မူလက သူ တားဆီးချင်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းယန်က ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကောင်းချုံးကျင်းလည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားလေ၏။ ကောင်းဖေးက ကောင်းယန်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများသည် အခြေအနေများကို ပြောင်းလဲ၍မရတော့ကြောင်း မြင်သောအခါ ဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ နေပြီးနောက် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါက နှုတ်ကတိတွေကို ဘယ်တော့မှ မယုံဘူး... စာချုပ်ချုပ်ပြီး ကောင်းကင်တာအို ကျိန်စာ တိုက်ကြရအောင်..."

ကျိုးယွမ်သည် စကားပြောပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပိုးသားစတစ်စ ပေါ်လာလေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စုတ်တံကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ပိုးသားစပေါ်တွင် စာလုံးများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါ်လာလေသည်။

ဤစာလုံးများသည် ကျိုးယွမ်နှင့် ကောင်းယန်တို့ ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သော စကားများသာဖြစ်ပြီး အပိုစာလုံး တစ်လုံးမျှ မပါဝင်ချေ။

နေရာရှိ လူအားလုံး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ တည်ကြည်လေးနက်သွားကြလေ၏။

ဤစာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နောင်တရရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်တာအို ကျိန်စာက သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကောင်းဖေးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေ၏။

သူသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းဖေးသည် ကောင်းယန်ကို အဆင့်ဆင့် သွေးဆောင်ကာ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်ထဲသို့ သွင်းယူပြီး ကောင်းယန်ကို သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ကစားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

" ဒီနေ့ ငါ ကောင်းဖေး နဲ့ ကောင်းယန် တို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲအတွက် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး ကောင်းကင်တာအို ကို သက်သေအဖြစ် တောင်းဆိုပါတယ်... အကယ်၍ စာချုပ်ကို မလိုက်နာရင် ငါ ကောင်းဖေး ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တစ်သက်လုံး တိုးတက်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး..."

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ကျိန်စာကို တိုက်ရိုက် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးတစ်စက် ပျံထွက်လာပြီး ပိုးသားစပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

"ဝုန်း..."

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးချုန်းသံ နှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာရာ ကောင်းကင်တာအို၏ တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောနေမိလေ၏။ ယခုလေးတင် ထွက်လာသော သွေးတစ်စက်မှာ သူ၏ သွေးမဟုတ်ဘဲ တကယ့် ကောင်းဖေး၏ သွေးပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အထူးသွေးစစ်ဆေးသည့် နည်းလမ်းများ ရှိမရှိ ကျိုးယွမ် မသိသဖြင့် မထွက်ခွာမီ ကောင်းဖေး၏ သွေးတစ်ပုလင်းကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ကောင်းဖေး ကိုယ်စား ကောင်းကင်တာအို ကျိန်စာ တိုက်ပေးရုံမျှသာ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စက သူနှင့် ဘာဆိုင်မည်နည်း။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပိုးသားစသည် ကောင်းယန်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေ၏။ ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး... မင်း အလှည့်ရောက်ပြီ... အစ်ကိုကြီးက သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးမလား...ကျွန်တော်ကြည်ရတာတော့ အခုအစ်ကိုကြီးက သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်နဲ့ တူနေပြီ..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းယန်သည် ကျားပေါ်မှ ဆင်းရခက်နေလေပြီ။ မူလက သူ နောင်တရရန် တွေးခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသများ ငယ်ထိပ်အထိ ဆောင့်တက်သွားလေ၏။

"ကောင်းဖေး... မင်းကမှ သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်..."

"ကောင်းကင်တာအို ကို သက်သေအဖြစ် တောင်းဆိုပါတယ်... ငါ ကောင်းယန် အကယ်၍ စာချုပ်ကို မလိုက်နာရင် တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး..."

ကောင်းယန်သည် ကောင်းကင်တာအို ကျိန်စာကို တိုက်ရိုက် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီးနောက် လက်ချောင်းထိပ်မှ သွေးတစ်စက် ညှစ်ထုတ်ကာ ပိုးသားစပေါ်သို့ ချလိုက်လေ၏။

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးချုန်းသံ နှစ်ချက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပိုးသားစသည် မီးမပါဘဲ သူ့အလိုလို လောင်ကျွမ်းသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ကောင်းကင်တာအို စာချုပ် ပြီးမြောက်သွားလေပြီ။

"ကောင်းဖေး... ထွက်လာပြီး သေလိုက်စမ်း..."

ကောင်းယန်၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားကာ ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားလေ၏။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ ဖိအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေသည်။

ကောင်းမိသားစု၏ နေရာတွင် ကျင့်ကြံနေသူ အများအပြား ရှိနေပြီး ကောင်းယန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လန့်နိုးသွားကာ အခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာကြလေ၏။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ပထမသခင်လေးနဲ့ တတိယသခင်လေးတို့ ဘာပြဿနာ ဖြစ်ကြတာလဲ..."

"ငါ မသိဘူးလေ... ဒီအချိန်က နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ရေး လုပ်နေရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငါ ခုနကပဲ ချိုက်မင်တို့ အလောင်းတွေကို သယ်ထုတ်လာတာ တွေ့လိုက်တယ်... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေမလား..."

"ပထမသခင်လေးက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ... အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲ..."

"ဒါပေါ့... ပထမသခင်လေးက ငါတို့ ကောင်းမိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ခေါင်းဆောင်လေ... သူ့ရဲ့ ပါရမီက အစကတည်းက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ..."

"ဟိုမှာကြည့်... တတိယသခင်လေးနဲ့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံး ထွက်လာကြပြီ... ယနေ့တော့ ကြည့်စရာ ပြဇာတ်ကောင်း တစ်ပုဒ် ရှိနေပြီထင်တယ်..."

"မင်းတို့ ပြောကြည့်... ပထမသခင်လေးက တတိယသခင်လေးကို စိန်ခေါ်တာလား... ဒါမှမဟုတ် တတိယသခင်လေးက ပထမသခင်လေးကို စိန်ခေါ်တာလား..."

"တတိယသခင်လေးတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ် ထင်တယ်... သူက ပထမသခင်လေးရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"တတိယသခင်လေးကို ပြောရရင် သူလည်း အတော်လေး သနားစရာ ကောင်းပါတယ်... သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူကို ပထမသခင်လေးက အတင်းအဓမ္မ ကျင့်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့တာလေ..."

"မင်း သေချင်နေတာလား... ဒီကိစ္စကို ပြောရဲတယ်... မင်းကို နှုတ်ပိတ်ခံရမှာ သတိထားဦး... ဒီဟာက ကောင်းမိသားစုရဲ့ အရှက်ရစရာ ကိစ္စပဲ..."

"မိသားစုခေါင်းဆောင်ကလည်း နည်းနည်းတော့ မျက်နှာလိုက်လွန်းပါတယ်... တစ်ခါတလေကျရင် တတိယသခင်လေးက ငါတို့ ကောင်းမိသားစုက သခင်လေးလိုမျိုး မခံစားရဘူး... သူက ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး လုံးဝ မရခဲ့ဘူး..."

"ဒီကိစ္စတွေကို မပြောပါနဲ့တော့... မဟုတ်ရင် အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ တတိယသခင်လေးရဲ့ ပါရမီက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ... အစွမ်းထက်တဲ့ အရင်းအမြစ် ထောက်ပံ့မှု မရှိဘဲနဲ့တောင် ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အထိ ရောက်လာတာလေ..."

အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ထဲတွင် ဆွေးနွေးသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးမျိုးသော အသံများ ကြားနေရလေ၏။

လူအများအပြားသည် အလွန်တိုးတိုး ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ကောင်းကျန်းကျွန်းနှင့် အခြားသူများက ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကောင်းယန်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိလေ၏။

‘ကောင်းဖေး အို ကောင်းဖေး... ငါက မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ငှားသုံးနေရမှတော့ မင်း ကောင်းမိသားစုမှာ နာမည်ကြီးလာအောင် ငါ စလုပ်ပေးမယ်…’

ကျိုးယွမ် ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းယန်နှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေလေ၏။

ကောင်းယန်သည် ကျင့်ကြံမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ကောင်းယန်သည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဖော့နေပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ စွမ်းအား လုံးဝ မရှိချေ။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို အနိုင်ယူရန် ကျိုးယွမ်အတွက် လွယ်ကူသော်လည်း ကျိုးယွမ်က သူ့ကို မည်သို့ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ပေးမည်နည်း။

"ကောင်းယန်... မင်း အရင် လှုပ်ရှားလိုက်ပါ... ငါ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ကျိုးယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

သူ၏ စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပွက်လောရိုက်သွားပြီး မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

တတိယသခင်လေးက လူအများရှေ့တွင် ဤမျှလောက် ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ရှိသော စကားမျိုး ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

အောက်ဘက်ရှိ အကြီးအကဲများ၏ အမူအရာများမှာ မတူညီကြချေ။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ကောင်းဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်တမ်း မမြင်ဖူးကြသေးချေ။

ကောင်းဖေးသည် ကောင်းမိသားစုတွင် လူပေါင်းဆံ့မှု မရှိသောကြောင့် အကြီးအကဲများက သူ့ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

သူတို့သည် ကောင်းဖေး၏ စွမ်းအားကို တကယ်တမ်း မသိကြသေးချေ။

ကောင်းယန်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာလေ၏။

ဓားရှည် ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အပေါ်၌ မီးတောက်များ လိမ့်တက်နေသည်။ ထိုဓားမှာ မီးဓာတ် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်ကာ အဆင့်အတန်းလည်း မနိမ့်ကျချေ။

ကောင်းမိသားစု၏ ကျင့်စဉ်အများစုမှာ မီးဓာတ်ကို အဓိကထားကြောင်း ကျိုးယွမ် သိလိုက်ရချိန်တွင် သူ ရယ်မောလုမတတ် ဖြစ်သွားလေ၏။

သူ ဟန်ဆောင်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။

သူ့အတွက် ဒုက္ခများစွာကို သက်သာစေလေသည်။

"ကောင်းကင်စစ်မီးတောက်ဓားသိုင်း..."

ကောင်းယန်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

ကောင်းယန်၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည် ခုတ်ချလိုက်သည်နှင့်အမျှ မီးတောက် ဓားချီ များသည် ကျိုးယွမ်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လာပြီး စစ်မီးများ လောင်ကျွမ်းနေသည့် ပုံစံပေါက်နေလေ၏။

ကောင်းယန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ရှိ အပူချိန်သည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး လေအောက်ဘက်တွင် ရပ်ကာ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသူများပင်လျှင် ပူပြင်းသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလာကြလေ၏။

ကောင်းယန်၏ ဤဓားချက်ကို မြင်သောအခါ အောက်ဘက်ရှိ လူအများအပြား တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပင်လျှင် ဤဓားချက်ကို ခုခံရန် မလွယ်ကူလှချေ။

တတိယသခင်လေးမှာမူ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသဖြင့် ခုခံရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကောင်းချုံးကျင်းနှင့် ကောင်းဝူဖိန် တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်သော အမူအရာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာလေ၏။

ကောင်းယန်၏ ဤဓားချက် စွမ်းအားကို သူတို့လည်း အလွန် သဘောကျနေကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်များ လည်ပတ်နေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး သူ၏ နောက်တွင် ကြိတ်ဆုံပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်က ကျဲ့ယွင်ဇီထံမှ ရရှိခဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြိတ်ဆုံလက်သီး ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖေး အဓိက လေ့ကျင့်သော လက်သီးသိုင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဓားအလင်းတန်းများကို ကြည့်ရင်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်လေတော့၏။