အခန်း (၉၄၁-၉၄၂)

အခန်း (၉၄၁) ရှေးဟောင်းရုပ်အလောင်း၊ မိုးနဂါးသွေးမျိုးဆက်နှင့် ရူရီဘူးသီး

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စိုစွတ်ထိုင်းမှိုင်းနေတတ်ပြီး အဆိပ်ရှိသောပိုးမွှားများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ကျက်စားရာ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သောင်းခြောက်ထောင်မကသော တောင်တန်းကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင်မူ လူသားတို့ မသိနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်းများစွာ မြုပ်နှံဖုံးကွယ်နေခဲ့ကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ အင်းစက်အတတ်နှင့် အဆိပ်ပိုးမွှားမွေးမြူခြင်းအတတ်တို့၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော အင်းမှော်နတ်ဘုရား ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့သည် ဤတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသတွင် ပျက်စီးလဲပြိုခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် တားမြစ်ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မျိုးနွယ်စုများသည် အင်းမှော်အတတ်ကို ကျင့်ကြံကြပြီး တောင်တန်းကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများသို့ မကြာခဏဆိုသလို ဝင်ရောက်ကာ အစွမ်းထက်လှသော အဆိပ်ပိုးမွှားများကို ဖမ်းဆီးလေ့ရှိကြသည်။ ထိုသို့ ဖမ်းဆီးရမိသော ပိုးမွှားများကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သွေးသားနှင့်ရင်းကာ မွေးမြူစောင့်ရှောက်ပြီး မိမိ၏အသက်အင်းပိုး အဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤနယ်မြေသည် မူလကတည်းက အန္တရာယ်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်နှင့် အနီးဆုံးတွင် တည်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအနွယ်ဝင် ဖုန်းမိသားစုသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မျိုးနွယ်စုများနှင့် အကျွမ်းတဝင်အရှိဆုံး၊ ဆက်ဆံရေးအနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ‘လီရှန်းတာအိုနန်းတော်’ ပွင့်လာသည့် သတင်းသည် တစ်လောကလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ ဖုန်းမိသားစုသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ မိသားစုအတွင်းရှိ ထိပ်သီးပညာရှင်များကို အလျင်အမြန် ဦးဆောင်ခေါ်ယူကာ တောနက်ကြီးထဲသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး လီရှန်းတာအိုနန်းတော်၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

လီရှန်းတာအိုနန်းတော်သည် လီရှန်းတောင်ထက်တွင် တည်ရှိပြီး အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လီရှန်းတောင်သည် မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်က ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု တည်ရှိခဲ့ရာနေရာ ဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုဂိုဏ်းကြီးထဲမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံလွန်တော်မူသွားသော နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင် အများအပြား ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သမိုင်းတွင် အလွန်ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိရဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် ရှည်လျားလှသော သမိုင်းမြစ်ကြောင်းအတွင်း နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး ဤမျှအစွမ်းထက်သော လေဂါထာကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းကြီးသည်လည်း ပျက်စီးကာ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။

လီရှန်းတာအိုနန်းတော် ပွင့်လာသည့်အခါ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ‘ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား’ ရှိဖို့ လိုအပ်သည်။ ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားများသည် ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းများ ထွန်းကားစဉ်က ဂိုဏ်းသားများ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည့် အမှတ်အသားများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး လူ့လောကထဲတွင် လွင့်စင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ နည်းပါးလှသည်မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းမိသားစု၏ လက်ထဲတွင်မူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတစ်ချပ် ရှိနေခဲ့သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်မှာ ဖုန်းမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများသာမကဘဲ ကျင့်ကြံသူမျိုးရိုးကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချုမိသားစုလည်း ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ချုမိသားစုသည် တောင်နှင့်မြောက် ဟု၍ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခု ကွဲပြားသည်။ မြစ်ကွေ့တောင်ဘက်ရှိ အမျိုးအနွယ်များသည် ဓားသိုင်းအတတ်ကို အဓိကထား ကျင့်ကြံကြပြီး မိသားစုအတွင်းရှိ ထိပ်သီးပညာရှင်တိုင်းသည် ရှေးဟောင်းဓားနတ်ဘုရားများ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း မိမိတို့၏ အသက်ဓား တစ်လက်စီကို မွေးမြူကျင့်ကြံကြသည်။

အခြားသော မြောက်ဘက်အမျိုးအနွယ်ကိုမူ ယခင်က ချုမိသားစုဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ အော်မေတောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအပြင်ဘက်တွင် စုမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပိတ်ဆို့ခဲ့ကြဖူးသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ချုမိသားစုဘိုးဘေးကြီးနှင့်တကွ ထိပ်သီးပညာရှင်များအားလုံး လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အသက်ပျောက်ခဲ့ကြရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူ မျိုးရိုးကြီးများသည် အပြုအမူ အပြောအဆိုများကို အလွန်အမင်း ဆင်ခြင်ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း တော်ဝင်နန်းတော်၏ ဖိနှိပ်ဆုံးမမှုများကိုလည်း မနည်းမနော ခံခဲ့ရသေးသည်။

၎င်းတို့ လူ့လောကမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တစ်စထက်တစ်စ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ တော်ဝင်နန်းတော်သည်လည်း ကျင့်ကြံသူမျိုးရိုးကြီး အများအပြား၏ ခြေရာလက်ရာများကို စုံစမ်းသိရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လူ့လောကထဲတွင် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ရှိကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းငယ်လေးများကို နောက်ကွယ်ကနေ ပံ့ပိုးကူညီပေးထားကြသော်လည်း စင်စစ်အားဖြင့် ထိုအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျင့်ကြံသူမျိုးရိုးကြီးများသာ ကြီးစိုးခြယ်လှယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချုမိသားစုအပြင် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ဆန်းကြယ်လှသော ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်း သည်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤအင်အားစုသုံးစုသည် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ရှေ့သို့ အစောဆုံး ရောက်ရှိလာကြသော ကျင့်ကြံရေး အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းများသည် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံရသည်ဆိုသော်လည်း၊ ဤကျင့်ကြံသူမျိုးရိုးကြီးများ၊ အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူမျိုးနွယ်စုများသည် အပြုအမူပိုင်းတွင် အလွန်တရာ မာန်မာနထောင်လွှားပြီး ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလိုကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါအာဏာသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်စွမ်းရှိရာ အလွန်တရာ ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲလှပေသည်။

ယခုအခါ အပြိုင်အဆိုင်များပြားလှသော ခေတ် ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူမိသားစုများသည် လူ့လောကထဲသို့ တဖွဲဖွဲ ဝင်ရောက်လာကြရာ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် တော်ဝင်နန်းတော်၏ မကျေနပ်မှုကို အကြီးအကျယ် နှိုးဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တရားရေးရုံးတော် သည် ဤနှစ်များအတွင်း အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး တစ်လောကလုံးရှိ ထိပ်သီးပညာရှင်များကို မိမိတို့အောက်သို့ စည်းရုံးသွတ်သွင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤကျင့်ကြံသူမိသားစုများကို စောင့်ကြည့်နေသူများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အင်အားကြီးမားသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ချန်နိုင်ငံတော်ဝင်နန်းတော်၏ အင်အားကို အားနည်းသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ တရားရုံးတော် သည် အစိုးရ၏ အင်အားအကြီးဆုံး တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး မူလက တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူပညာရှင်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းကတင် လူ့လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူ့လောကထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်းအင်အားစု အများအပြား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ တတိယအဆင့် ပညာရှင်များသည် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာ မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

ဤအချက်ကြောင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် နန်းတော်အပေါ် ထားရှိသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲကုန်ကြသည်။

အကယ်၍ နိုင်ငံတော်၏ ဘုန်းကံဇာတာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ထိုလောကကြီးသည် စောစီးစွာပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်ပျက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစွမ်းထက်သော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း တရားရုံးတော် ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ချန်နိုင်ငံအစိုးရအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းနေကြသူများလည်း ရှိသည်။ လောကအခြေအနေကို မြင်တတ်သော ပညာရှိအများစုကမူ ယခုအချိန်သည် ယခင်အချိန်များနှင့် လုံးဝမတူတော့ကြောင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားကြသည်။

ဖုံးကွယ်နေသော တတိယအဆင့် ပညာရှင်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ အစွမ်းထက်သော အင်အားစုအချို့သည်လည်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီအချိန်အတွင်း ချန်နိုင်ငံတော်ဝင်နန်းတော်နှင့် ရှောင်လွှဲ၍မရသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားလာနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အာဏာစက်အပေါ် ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားနယ်မြေ အများအပြား ဆက်တိုက်ပွင့်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ ပွင့်လာပုံချင်းလည်း မတူညီကြချေ။ အချို့မှာ ဝင်ရောက်ရန် သက်သေပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ကိုင်ဆောင်ထားဖို့ လိုအပ်ပြီး၊ အချို့မှာမူ တံခါးကြီးများကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လှစ်ပေးထားကြသည်။ ထို့ပြင် အချို့သော နေရာများသည် အသိဉာဏ်ဝိညာဉ် ရှိနေသကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပြီးမှသာ အတွင်းသို့ ပေးဝင်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ တရားရုံးတော် သည် လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားနယ်မြေများကို စူးစမ်းရှာဖွေရန်အတွက် ထိပ်သီးပညာရှင်များကို မိမိတို့သဘောဖြင့် ဘယ်သောအခါမှ စေလွှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ဥပမာအားဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် လီရှန်းတာအိုနန်းတော် ပွင့်လာသည့်အခါ ကျင့်ကြံရေးအင်အားစု အများအပြားသည် သတင်းကြားသည်နှင့် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဖုံးကွယ်နေသော အစွမ်းထက် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ၊ ထို့ပြင် အနောက်ဘက်ဒေသ၊ မြောက်ဘက်နယ်စပ်နှင့် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှ ထိပ်သီးပညာရှင်များပင် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ဆီသို့ တဖွဲဖွဲ လှည့်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသော်လည်း တော်ဝင်နန်းတော်၏ တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော တရားရုံးတော် သည်မူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ စေလွှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤအချက်သည် ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို အလွန်အမင်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားနယ်မြေများကို စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းသည် ကြီးမားလှသော တန်ဖိုးများကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်သောကြောင့်တည်း။ ထိုနေရာများတွင် ကိန်းဝပ်နေသော ကျင့်စဉ်အတတ်များ၊ နတ်ဆေးလုံးများ၊ ရှေးဟောင်းဆေးနည်းပညာများနှင့် အစွမ်းထက်လှသော သယံဇာတပစ္စည်းများသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ကြီးထွားသန်မာလာစေရန် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။

လီရှန်းတာအိုနန်းတော်သည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တောင်တန်းကြီးများအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ရစ်သိုင်းကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်ပန်းမာန်များသည် ပြန်လည်နိုးထလာပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှင်သန်ကြီးထွားလာကြရာ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များအားလုံးသည် သက်တမ်းအလွန် ရှည်လျားသွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့အတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်များသည်လည်း အလွန်တရာ ပြင်းထန်ကြီးမားလှသည်။

လီရှန်းတာအိုနန်းတော် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ မြင့်မားမတ်စောက်လှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးသည်လည်း လောကအလယ်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယခင်ခေတ်က လီရှန်းတောင်ဖြစ်ပြီး တောင်တန်းကြီးများ အစီအရီ ဆက်စပ်နေကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း သုံးခုသည် မိမိတို့အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် ဤလီရှန်းတာအိုနန်းတော်ကို တစ်ဦးတည်း အပိုင်မစီးနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိသဖြင့်၊ အခြားသော အင်အားစုများမှ ပညာရှင်များ မရောက်လာခင် အချိန်လုကာ ရတနာများကို ပိုမိုရရှိနိုင်ရန်နှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ရတနာသိုက်ကို ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက် အတူတကွ ပူးပေါင်းစူးစမ်းခဲ့ကြသည်။

ထိပ်သီးပညာရှင်များ၊ တပည့်များနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများမှ အကြီးအကဲများစွာတို့သည် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်၏ ပျက်စီးနေသော အကြွင်းအကျန်နေရာများတွင် တူးဖော်နေကြသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ၎င်းတို့၏ သေကြေပျက်စီးမှုများမှာ ရေတွက်၍မရသော်လည်း တူးဖော်ရရှိခဲ့သော ရတနာများမှာလည်း နည်းပါးလှသည်မဟုတ်ချေ။

“တူးမိပြီဟေ့...”

လီရှန်းတောင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အကြီးအကဲထံသို့ ပြေး၍ သတင်းပို့လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်မြင့်မားပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်စုံမှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အံကိုက်ဖြစ်အောင် ချုပ်လုပ်ထားရာ ကျင့်ကြံသူမိသားစုဖြစ်သော ချုမိသားစု မြောက်ဘက်အနွယ်မှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မြောက်ဘက်ရှိ ချုမိသားစုအနွယ်သည် လေဂါထာကျင့်စဉ်များကို အဓိကထား ကျင့်ကြံကြပြီး ဓားသိုင်းကို မကျင့်ကြံကြချေ။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဟောင်းလေဂါထာပညာရှင်များ၏ နည်းလမ်းများကို ကျင့်ကြံကြသော်လည်း အမွေအနှစ်များမှာမူ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချုမိသားစုခေါင်းဆောင်သည် ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများ၏ အကြွင်းအကျန်များထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားမည့် လေဂါထာကျင့်စဉ်များကို ရှာဖွေရန် အလွန်တရာ အလေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆံပင်များ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးကာ မျက်နှာမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နုပျိုနေပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသည်။ သူသည် သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားပြီး၊

“ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်း မဟာကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို တူးဖော်မိတာပါ...”

ဟု တပည့်ဖြစ်သူက ဆိုသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူမိသားစု ဖုန်းမိသားစုနှင့် အနောက်ဘက်ဒေသမှ ဟွန်းရှီးဂိုဏ်းတို့သည် သတင်းကို ကြားကြားချင်း မိမိတို့လူများကို အလျင်အမြန် ဦးဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အနောက်ဘက်ဒေသ ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များသည် ယခင်က မည်သည့်နတ်ဘုရားနယ်မြေကို စူးစမ်းခဲ့စဉ်ကထက်မဆို ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမို၍ စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားနယ်မြေများထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်းများစွာ တဖြည်းဖြည်း ပေါက်ကြားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းတို့သည် အင်အားစုတစ်ခုတည်းဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို လုံးဝအပြည့်အဝ စူးစမ်းနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိသွားခဲ့ကြသဖြင့် ကြီးမားလှသောအကျိုးအမြတ်များကို ရရှိရန်အတွက် မဖြစ်မနေ ပူးပေါင်းရမည် ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ ရှေးဟောင်းမဟာကျင့်ကြံသူကြီးရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ဘယ်သူမှ မတူးဖော်ဖူးသေးဘူး၊ ချုမိသားစုက ဒါကို မဖြစ်မနေ ခွဲဝေပေးရမယ်...”

“မှန်တယ်... အကယ်၍ ချုမိသားစုသာ ဒီရုပ်အလောင်းကို တစ်ယောက်တည်း အပိုင်စီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ်တို့ အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုလုံးကို စော်ကားလိုက်တာပဲ...”

“ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဘုရား သက်သေ... အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ကတိသစ္စာဖောက်ဖျက်ပြီး သစ္စာမဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်က ဒဏ်ခတ်ပါစေ...”

ဖုန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းချုပ်တို့သည် လူများကို ဦးဆောင်ကာ ချုမိသားစု အခြေစိုက်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤနယ်မြေအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် သွေးညှီနံ့ကြီးကြောင့် လူကို အော့အန်ချင်စိတ်ပေါက်အောင် အလွန်တရာ ပျို့အန်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ချုမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် မြေပြင်ထက်တွင် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လဲပြိုသေဆုံးနေကြပြီး ကြီးမားလှသော စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပါချေ။ စခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးတစ်ခု ဖွင့်ဟလျက် ရှိနေပြီး ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားအတွင်း၌မူ ဘာပစ္စည်းမျှ မရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေခဲ့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... ချုမိသားစုက လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ထဲက မိစ္ဆာဆိုးကြီးကို တူးဖော်မိလိုက်တာပဲ...”

“မြန်မြန်ပြေးကြ...”

အားလုံး၏ မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်ကာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ယခင်အကြိမ်က ေဟာ့ထုံတောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လင်းခဲ့စဉ်က ၎င်းတို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး နတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲရှိ အစွမ်းထက်လှသော ‘နတ်ဘုရားတု’ များ၏ စွမ်းပကားကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ လီရှန်းတာအိုနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်အဝန်းအဝိုင်းတွင် တူးဖော်နေကြရင်း ချုမိသားစုသည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သေချင်ဇောဖြင့် မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကို တူးဖော်မိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

လူတိုင်း အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း အဝတ်အစား ဆန်းပြားလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ၎င်းတို့ သွားမည့်လမ်းကို ကြားဖြတ်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ မိန်းကလေး၏ ရှည်လျားလှသော အင်္ကျီလက်စများမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေပြီး အနည်းငယ် ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများ၏ ပုံစံမှာမူ အလွန်တရာ ရှေးကျလှသည်။ မိန်းကလေး၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ဆံနွယ်ရှည်များကိုမူ အပြာရောင် ပိုးကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးသာ စည်းနှောင်ထားပြီး၊ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားထက်တွင်မူ ‘ရွှေငှက်’ ပုံသဏ္ဌာန် ပန်းထိုးအဆင်တန်ဆာများ ပါရှိသည်။

လူတိုင်း ထိုမိန်းကလေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ဆတ်ဆတ်တုန်အောင် အေးစက်သွားကြပြီး ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက လေသံအော်ကြီးဟစ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ မိန်းကလေးက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ပါးစပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် နားရွက်အထိ ဖြဲကားပွင့်အာသွားပြီး ထိုဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းအကြီးအကဲကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုအကြီးအကဲသည် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလို ကန့်သတ်ချက်ကိုပင် ထိတွေ့နေပြီဖြစ်သော ကျင့်ကြံဆင့်ရှိသော်လည်း ဤမိန်းကလေး၏ ရှေ့တွင်မူ အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ဤမိန်းကလေး၏ သတ်ဖြတ်ပုံ နည်းလမ်းသည်လည်း လူကို အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသော ဖုန်းမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် မြေပြင်ထက်တွင် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လဲပြိုသေဆုံးကုန်ကြပြီး၊ ထိုလူများထဲတွင် ပါဝင်သော တတိယအဆင့်ရှိ ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦးပင် လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။ မိန်းကလေးသည် အေးအေးလူလူပင် ပါးစပ်ကို ဟ၍ ရုပ်အလောင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝါးမြိုနေခဲ့သည်။

ရုပ်အလောင်းတစ်ခုကို ဝါးမြိုလိုက်တိုင်း သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်ထူထပ်လာခဲ့သည်။

သူမက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးသည် ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာပြီးနောက် အလွန်တရာ သေးငယ်သွားကာ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်အတွင်းသို့ သတင်းကြား၍ လာရောက်ကြသော အခြားသော ကျင့်ကြံသူအများအပြား ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤမိန်းကလေးက ချုမိသားစုနှင့် ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို ဝါးမြိုနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကိုမူ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း မရှိပါချေ။

ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း၊

“မင်းက ဘယ်မိသားစုက တပည့်လဲ... ဒီနေရာမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ...” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

မိန်းကလေးက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤစခန်းနယ်မြေအတွင်း၌ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ပြန်လည် စတင်လာခဲ့လေတော့သည်။

‌……

ဝေမြို့ ချင်းယွန်းကျောင်း...

လီယန်ချူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ လက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် သင်ယူခဲ့ရသော ကောင်းကင်ပျက်သုဥ်း သိုင်းရှစ်ကွက် ကို သူသည် စောစီးစွာပင် လုံးဝ ချိတ်ဆက်မိပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင် စိန်ကဲ့သို့မာသည့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ဟု အမည်ပေးထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်သည်လည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ပါရမီဉာဏ်စွမ်းကြောင့် အောင်မြင်စွာဖြင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ လေ့ကျင့်နေသော လက်သီးသိုင်းမှာ ချန်နိုင်ငံ၏ သိုင်းနတ်ဘုရား ထံမှ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ရေးစာမူထဲတွင် ပြည့်စုံလှသော ကျင့်စဉ်စနစ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော သယံဇာတပစ္စည်းများကို အကုန်အကျခံရသည်။

မဟုတ်ပါက သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အရေပြားနှင့် အသားစိုင်များကို ပွတ်တိုက်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေကာ သွေးလေခမ်းခြောက်သည့် ရောဂါဝေဒနာများကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ရေးစာမူထဲတွင်မူ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မည်သို့ တက်လှမ်းရမည်ဆိုသော အတွေ့အကြုံ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အဆီအနှစ်၊ အသက်ရှူခြင်း၊ နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် သုံးခုလုံးကို တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ဖို့ လိုအပ်ပြီး အပ်ချည်မျှင်တစ်မျှပင် လိုအပ်ချက် ရှိ၍မရချေ။ ထို့ပြင် ဤသုံးခုလုံးအပေါ် ထားရှိသော တောင်းဆိုချက်မှာလည်း အလွန်တရာ မြင့်မားလှသည်။

‘အဆီအနှစ်’ ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော အသားစိုင်၊ အရေပြား၊ ကြွက်သား၊ အရိုးအဆစ်များနှင့် ကလီစာငါးပါး အားလုံးကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ သန့်စင်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။

‘အသက်ရှူခြင်း’ ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာရှင်တို့၏ ‘ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်’ ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းအင်သည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော စွမ်းအင်စက်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်များ နောက်ပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ရရှိလာမည့် အစွမ်းထက်ဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

‘စိတ်ဝိညာဉ်’ ဆိုသည်မှာ မူလဝိညာဉ် ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာရှင်များသည် မူလဝိညာဉ်ကို မကျင့်ကြံကြဟု ဆိုခြင်းမှာ အခြေခံအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အတွင်းပိုင်းအမြင်များကို ဆက်သွယ်သည့်အချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မူလဝိညာဉ်ကိုပါ ချိတ်ဆက်ဖို့ လိုအပ်ပြီး အပြင်ဘက်အမြင်နှင့် အတွင်းဘက်အမြင် နှစ်ခုလုံးကို မူလဝိညာဉ်အတွင်းသို့ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ရေးသားထားသည်မှာ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် အပြင်ဘက်အမြင်ကို ကျင့်ကြံနေစဉ် အချိန်အတွင်းမှာပင် အပြင်ဘက်အမြင်ကို အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဤခြေလှမ်းသာ မှားယွင်းသွားခဲ့ပါက တစ်သက်လုံး ယန်ဝိညာဉ် ကို စုစည်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

အဆီအနှစ်၊ အသက်ရှူခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ် သုံးခုလုံး သတ်မှတ်ချက် ပြည့်မှီသွားပြီးနောက်တွင်မူ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။ အဆီအနှစ်နှင့် အသက်ရှူခြင်း ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ အသက်ရှူခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်သားတည်း ဖြစ်စေပြီး စိန်ကဲ့သို့ မပြိုမကွဲနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးခြေလှမ်းမှာမူ မိမိကိုယ်ပိုင် ‘သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ’ ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လိုအပ်သည်။ ဤခြေလှမ်းသည် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ အခြေခံ၍မရချေ။ လူတိုင်း နားလည်သဘောပေါက်သည့် အဓိပ္ပာယ်ချင်းလည်း မတူညီကြပါချေ။ အကယ်၍ အဆီအနှစ်၊ အသက်ရှူခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ် သုံးခုလုံး တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပါက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနိုင်ပြီး၊ ထိုအခါမှသာ စစ်မှန်သော သိုင်းတာအိုနတ်ဘုရား တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“သိုင်းတာအိုကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို ခက်ခဲတာပဲ...”

လီယန်ချူသည် လက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ ယခု လေ့ကျင့်နေသော လက်သီးသိုင်းသည် ကြွက်သားများနှင့် အရိုးအဆစ်များကို သန်မာစေရုံသာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်ပြီး၊ အလွန်တရာ မြင့်မားနက်နဲသော လက်သီးသိုင်းမျိုး မဟုတ်ပါချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းသည် အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလှသော အခြေခံအဆင့် သိုင်းပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ရေးစာမူထဲတွင် လက်သီးသိုင်း၏ နိဒါန်းအစအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်နိုင်ငံ၏ ထိုသိုင်းနတ်ဘုရား တွေးတောခဲ့သည်မှာ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်အပြင်၊ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော စိတ်နေသဘောထား ရှိဖို့ လိုအပ်ပြီး မိမိသင်ယူခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို သိုင်းတာအိုအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ကာ ‘ထွက်ရပ်လမ်းမဲ့သော်လည်း အောင်နိုင်ခြင်း’ ဟူသော အယူအဆအတိုင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အတွေးအခေါ်မျိုးကြောင့် လီယန်ချူသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုသိုင်းနတ်ဘုရားသည် လူ့လောကထဲသို့ ကူးပြောင်းလာသော ဒုက္ခသည်တစ်ဦးလားဟုပင် သံသယဝင်မိသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် သူ လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်း ဘေးနားကနေ လေသံတိုးတိုးဖြင့်

“နင် လေ့ကျင့်နေတဲ့ လက်သီးသိုင်းက ငါ့ရဲ့ ကျားနက်နှလုံးနှိုက်သိုင်း ၊ နဂါးနတ်အမြီးခါသိုင်း တွေနဲ့ သဘောတရားချင်း တူနေသလိုပဲ...” ဟု ဆိုလာသည်။

လီယန်ချူ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း၊

“အမြင်စူးရှတာပဲ...” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

၎င်းသည် တကယ့်ကို အခြေခံအကျဆုံးသော လက်သီးခြေသိုင်းများသာ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ပိုမိုလေ့ကျင့်လေလေ၊ ၎င်း၏အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော အရသာကို ပိုမိုခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

ချန်နိုင်ငံ၏ ထိုသိုင်းနတ်ဘုရား တွေးတောခဲ့သည်မှာ သိုင်းကွက်ဆိုသည်မှာ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ပထမဦးစွာ အပြင်ဘက်အမြင်ကို ကျင့်ကြံကာ ထိုမှတစ်ဆင့် အတွင်းဘက်အမြင်ကို ချိတ်ဆက်ရမည်။

ထို့နောက် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၊ မူလဝိညာဉ်တို့ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ ပွတ်တိုက်သန့်စင်ပြီး တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မည်သည့်သိုင်းကွက်ကိုမဆို မြင်သည်နှင့် စိတ်ကြိုက် လှည့်ပတ်အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသည်သာ စစ်မှန်သော သိုင်းတာအို၏ အဆင့်အတန်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရှေးလူကြီးများ၏ လမ်းစဉ်ကို အတုယူရုံသာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ပုံတူကူးချ၍မရချေ။ မဟုတ်ပါက ဒုတိယမြောက် သိုင်းတာအိုနတ်ဘုရားတစ်ဦး လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူသည်လည်း သိုင်းတာအိုနတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်၏ ခက်ခဲပုံကို နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏အခြေအနေနှင့် ဆိုပါက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်တို့သည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မူလဝိညာဉ်မှာမူ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်စနစ်ကို ကျင့်ကြံထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် မူလကတည်းက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး၊ သုံးရောင်ခြယ်မီး ကို အသုံးပြု၍ အဆီအနှစ်၊ အသက်ရှူခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ် သုံးခုလုံးကို တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ရန် စောစီးစွာကတည်းက ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် နောက်ဆုံး ပေါင်းစပ်ခြင်း ခြေလှမ်းနှင့် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို နားလည်ရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

ပေါင်းစပ်ခြင်းအပိုင်းမှာမူ မခက်ခဲလှချေ။ သုံးရောင်ခြယ်မီး ကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပြင်ပအင်အားစုဖြစ်သော မိုးကြိုးဓာတ်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်သည်ဖြစ်စေ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် တိကျသော လမ်းကြောင်း ရှိနေသည်။ ဤ ‘သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ’ တစ်ခုတည်းသာ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းလှပြီး ဖမ်းဆုပ်ရခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ကို မသွားဘူးလား...”

ကျွေ့ဟွာက ဘေးနားကနေ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း

“ဒီကိစ္စကိုတော့ လောလောဆယ် လက်လျှော့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ မကြာသေးခင်က ငါက ချင်းချိုးမြေခွေးနယ်မြေနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားတာဆိုတော့ အဝေးကြီးကို ခရီးမသွားသင့်ဘူး...” ဟု ဆိုလိုက်၏။

မူလက ကျွေ့ဟွာ ပေးခဲ့သည့် သတင်းကို ကြားရပြီးနောက် လီယန်ချူသည် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ ထိုမိစ္ဆာအမျိုးသားကို ရှာဖွေချင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ကုသိုလ်မှတ် သန်းချီတန်သော မှော်ရတနာ နှစ်ခုကို အဆင့်မြှင့် ပြီးဖြစ်ရာ ထိုမိစ္ဆာထိပ်သီးပညာရှင်နှင့် လက်ရည်စမ်းရန် အကွက်အကွင်းကောင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ မရှိသည့်အချိန်တွင် ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးက တစ်စုံတစ်ခုသော အကြံအစည်များဖြင့် တံခါးဝအထိ လာရောက် ရှာဖွေခဲ့မည်ဆိုပါက ဝေမြို့သည် အန္တရာယ်ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုမိစ္ဆာအမျိုးသားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဝေးကြီးတွင် ရှိနေသော ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးကသာ လူကို ပိုမို၍ စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဝေမြို့တွင်သာ စိတ်အေးလက်အေး နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျွေ့ဟွာသည်မူ လီရှန်းတာအိုနန်းတော် ဟူသော ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် နယ်မြေကို အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဂိုဏ်းစောင့်ရတနာဖြစ်သော ‘မီးလျှံလှံမြတ်’ ရှိနေသည်ဟူသော သတင်းကြောင့် ပိုမို၍ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ သို့သော် လီယန်ချူက ခရီးမသွားချင်သဖြင့် သူမလည်း ဝေမြို့၌သာ နေထိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

‘ဒါက နတ်ဘုရားလက်နက်ကြီးလေ...’

အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ် သွားခဲ့မည်ဆိုပါက မီးလျှံလှံမြတ်ကို ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း၊ မသွားခဲ့လျှင်မူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ကျွေ့ဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်မသည် ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး

“အောင်မြင်ပြီ...ငါနောက်ဆုံးတော့ သွန်းလုပ်လို့ အောင်မြင်သွားပြီ...” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ၏ မျက်ဝန်းအစုံနှင့် မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျွေ့ဟွာက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ညင်သာစွာဖြင့် ‘မြောင်’ ဟု တစ်ချက် အော်လိုက်ရာ ဆိုင်ရှင်မက ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း

“အာ... ကျွေ့ဟွာလား...” ဟု ဆိုလိုက်၏။

ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ခြေထောက်နားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူမ၏ ဘောင်းဘီစကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှပေသည်။ ဆိုင်ရှင်မက ခါးကို ကုန်း၍ ကျွေ့ဟွာကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဆူဖြိုးအိစက်လှသော ရင်ခွင်ထဲတွင် ထားရှိကာ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း

“မတွေ့ရတာ ကြာပြီ၊ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူဆွတ်သွားရတာလဲ...” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ကျွေ့ဟွာ၏ အရှိန်အဝါကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မှတ်မိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြားလူသာဆိုလျှင် လီယန်ချူက အခြားသော ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြပေလိမ့်မည်။ ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ မှေးစက်နေခဲ့ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ လိမ္မာယဉ်ကျေးလှကာ ပုံမှန်အချိန်များတွင် ရှိတတ်သော မာန်မာနထောင်လွှားသည့် အမူအရာများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။

“မြောင်...” ကျွေ့ဟွာက လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ထပ်မံ အော်လိုက်ပြန်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက သဘောကျစွာဖြင့် တခိခိ ရယ်မောလိုက်ရင်း

“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက လီယန်ချူ ပြောတာတော့ မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာတယ် ဆိုပဲ။အမွှေးအမျှင် တွေပါ ဖြူဆွတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပုံစံလေးကလည်း အရမ်း ချစ်စရာကောင်းပါတယ်...” ဟု ဆိုသည်။

ကျွေ့ဟွာက အလွန်တရာ လိမ္မာဟန်ပြရင်း၊ “မြောင်...” ဟု ဆိုပြန်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက ကျွေ့ဟွာ၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရင်း ပြုံးလျက်

“မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ ရှေးဟောင်း အသက်ကိုးသက်ကြောင် သွေးမျိုးဆက်အပြင်၊ ဘာဖြစ်လို့ မိုးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ပါ ရှိနေရတာလဲ...”

ဟု မေးလိုက်၏။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လီယန်ချူသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကြောင်အသွားရပြီး

“မိုးနဂါး သွေးမျိုးဆက် ဟုတ်လား... မင်းပြောတာ ကျွေ့ဟွာရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အခြားသွေးမျိုးဆက်တစ်ခုက မိုးနဂါးဆီက လာတာပေါ့ ဟုတ်လား...”

ဟု အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများအပေါ် ထားရှိသည့် မှတ်ဉာဏ်များ တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းလိုက် ဆိုးလိုက် ဖြစ်နေတတ်ခြင်းကို မူလကတည်းက ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်ရသည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွေ့ဟွာကို ‘နဂါးကြောင်’ လို့ ခေါ်လို့ရတာပေါ့ ဟုတ်လား...”

ကျွေ့ဟွာက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း မေးစေ့ကို အထက်သို့ ပင့်ကာ မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်သော်လည်း၊ ဆိုင်ရှင်မကို ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင်မူ တစ်ဖန်ပြန်၍ လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ‘မြောင်’ ဟု အော်လိုက်ရင်း ဆိုင်ရှင်မ၏ မို့မောက်အိစက်လှသော ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ မှေးစက်နေခဲ့သည်။

ဆိုင်ရှင်မက ပြုံးလျက်၊

“ဒီမိုးနဂါး သွေးမျိုးဆက်က အလွန်တရာ အစွမ်းထက်တာ။ ကျွေ့ဟွာရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုက အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလိမ့်မယ်...”

ဟု ဆိုကာ ကျွေ့ဟွာ၏ ခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း၊

“တကယ်တော့ မင်းက ဘယ်လို ရှေးဟောင်း အစွမ်းထက်လှတဲ့ အင်အားစုကြီးရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ မိုးနဂါး သွေးမျိုးဆက်က အရမ်းကို ဖြူစင်လွန်းတယ်...” ဟု ပြောသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကပ်တွဲနေရင်း ပွတ်သပ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့် မာန်မာနမျိုးမျှ မရှိတော့ဘဲ လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့် မျက်ဝန်းအစုံကို ပိတ်ထားလိုက်မိသည်။

“ခဏနေရင် ငါ မင်းအတွက် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးမျိုးဆက်တွေကို ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်မယ့် နတ်ဆေးလုံး အချို့ကို ဖော်စပ်ပေးမယ်။ လုံးဝ အပြည့်အဝ မပေါင်းစပ်နိုင်ရင်တောင် သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုမို ထုတ်သုံးနိုင်တာပေါ့...”

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းအစုံ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထပ်မံ ပွတ်သပ်လိုက်ပြန်ကာ ခြေထောက်လေးများကိုပါ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း အလွန်တရာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

စိတ်ထဲကနေလည်း

‘ဒီခြေထောက်ကြီးကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် ဖက်ထားရမယ်...’ ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် လီယန်ချူကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပြောင်းသွားကာ ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း

‘အသုံးမကျတဲ့ ယောက်ျား...’ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှေးစက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီယန်ချူက

“နတ်ဘုရားလက်နက် သွန်းလုပ်လို့ အောင်မြင်သွားပြီလား...” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက ညှို့ဓာတ်ပြင်းပြလှသော အပြုံးဖြင့်၊ “မှန်တာပေါ့...” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဆတ်ခနဲ တုန်ခါသွားပြီး

‘နတ်ဘုရားလက်နက် ဟုတ်လား... နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်လို့ အောင်မြင်သွားတာလား...’

သူမသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ခွင်ကြီးသည် တကယ့်ကို နွေးထွေးပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ၊

‘အမလေး... ငါ ချင်းယွန်းကျောင်းမှာ မနေသင့်ဘူး၊ ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်းကမှ ငါ့ရဲ့ အိမ်အစစ်ပဲ...’ ဟု တွေးကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်မိသည်။

ယောက်ျားဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ ရုပ်ချောချော၊ ဆိုင်ရှင်မရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ လိုက်နေတာလောက်တော့ အနာဂတ် မရှိနိုင်ပါချေ။ လီယန်ချူသည်မူ ကျွေ့ဟွာက နောက်ကွယ်ကနေ မိမိအပေါ် သစ္စာဖောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သိရှိလိုက်ခြင်း မရှိပါချေ။

ဆိုင်ရှင်မသည် ပထမဦးစွာ မူလသံလိုက်ဓာတ် အစီရင် ကို ဖြန့်ကြက်ချထားလိုက်ပြီး အရှိန်အဝါများကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက လက်ကို လှန်လိုက်ရာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ဘူးသီးတစ်လုံးကို ဖမ်းချုပ်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တောင်တန်းနှင့် သစ်တောတစ်ခုလုံးသို့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရာ လီယန်ချူပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလက်နက်၏ ဖိအားကို တားဆီးရန်အတွက် မိမိ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို နှိုးဆော်လိုက်ရသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ မို့မောက်လှသော ရင်ခွင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေရင်း လက်သည်းလေးနှစ်ခုဖြင့် မျက်လုံးများကို အုပ်ထားလိုက်ရသည်။ ဘူးသီးထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကြောင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို နှိုးဆော်ကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို တားဆီးရင်း၊ ဝမ်းသာအားရဖြင့်

“ဒီရတနာက တကယ့်ကို ဘယ်လိုနေရာမှာ အသုံးဝင်တာလဲ...” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက

“ဒီဘူးသီးက ငါပထမဆုံး သွန်းလုပ်လို့ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။ စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန်တရာ ကြီးမားပြီး၊ တိုက်ခိုက်လို့လည်း ရသလို၊ ကာကွယ်လို့လည်း ရတယ်၊ ထို့ပြင် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသိမ်းဆည်းနိုင်စွမ်း ရှိတယ်...” ဟု ရှင်းပြသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်၊ “လေလုံး အရမ်းထွားတာပဲ...” ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဆိုင်ရှင်မက သူမ၏ လှပနုနယ်လှသော မေးစေ့ကို အထက်သို့ ပင့်လိုက်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့ကာ

“ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်က ဆက်လက်ကြီးထွားနိုင်တဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်တယ်။ အခြားသော ရတနာတွေ ရှိနေရင်လည်း အတွင်းကို ထပ်မံ ပေါင်းစပ်လို့ရတယ်၊ ငါကတော့ ဒါကို ‘ရူရီဘူးသီး’ လို့ အမည်ပေးထားတယ်...” ဟု ဆိုသည်။

ဆက်လက်ကြီးထွားနိုင်တဲ့ အမျိုးအစား ဟုတ်လား... လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှင်မ၏ စကားကြောင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်တရာ လှုပ်ခတ်သွားရလေတော့သည်။

အခန်း (၉၄၂) အတွင်းရေးမှူးလား ၊ ဘုရင်မလား ၊ ချင်းချိုးမြေခွေးနယ်မြေရဲ့ အကျပ်အတည်းနှင့် ဖုန်းဟော်လွန် မီးဘီးပျံ

ကောင်းကင်ထက်တွင် ဝဲပျံနေသော ထိုရူရီဘူးသီးသည် ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားလွန်းလှသည့် အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် မတူညီသည်မှာ ဤရူရီဘူးသီးသည် ဆိုင်ရှင်မကိုယ်တိုင် ကျူယီမီးဖိုကို အသုံးပြုကာ မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာပစ္စည်းများကို အကုန်အစင် သုံးစွဲပြီး သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဆိုင်ရှင်မသည် ပစ္စည်းများကို မီးဖိုထဲသို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထည့်သွင်းရုံသာမက သူမ ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ထားသော အင်အားကြီးမားလှသည့် နတ်ဘုရားတာအို စာလုံးအစီရင် များကိုပါ ဘူးသီးအတွင်း၌ ထွင်းထုထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လက်ရှိအချိန်၌ ရူရီဘူးသီး၏ စွမ်းပကားသည် အဆမတန် အစွမ်းထက်မြက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ဆိုင်ရှင်မသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လီယန်ချူအား သိုလှောင်အိတ်ကို ပြန်ပေးလိုက်ရင်း

“နောင်တစ်ချိန်မှာ တခြားရတနာတွေ ထပ်တွေ့ရင် ဒီရူရီဘူးသီးထဲကို ထပ်ပြီး ထည့်သွင်းနိုင်သေးတယ်၊ အဲဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ပိုပြီးတော့ မြင့်မားလာလိမ့်မယ်”

ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ကောင်းပါပြီ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

ဤသို့ဆိုလျှင် ရူရီဘူးသီး၏ အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိနိုင်မည့် အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ပိုင်ရှင်နှင့်အတူ လိုက်ပါကြီးထွားနိုင်သော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သိုလှောင် အိတ်သည် မူလကတည်းက လီယန်ချူ၏ ရတနာဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပြန်လည်လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် အထဲသို့ လှမ်း၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ လီယန်ချူတစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

အိတ်ထဲတွင် ဆေးလုံးအချို့နှင့် ထူးခြားသော အစွမ်းထက်လက်နက် အနည်းငယ်ကလွဲ၍ ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားသတ္တုပစ္စည်းများ၊ လက်နက်ကိရိယာများနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အားလုံးသည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်ကာ ဗလာကျင်းနေခဲ့လေပြီ။

“အားလုံး ကုန်သွားတာလား...”

လီယန်ချူ အံ့အားသင့်စွာ ညည်းတွားမိသည်။

ဆိုင်ရှင်မက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ

“နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု သွန်းလုပ်ဖို့ဆိုတာ ရှင်ထင်သလောက် လွယ်ကူတယ်မှတ်လို့လား၊ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်သာ စိတ်နှစ်ပြီး မသွန်းလုပ်ခဲ့ရင် ဒီ ကျူယီမီးဖိုထဲကို ပစ္စည်းတွေ အကုန်ပုံအောထည့်ရင်တောင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆို၏။

လီယန်ချူလည်း ထိုစကားကို အလေးအနက် ထောက်ခံမိသည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်များဆိုသည်မှာ တိုင်းပြည်တစ်ခု၏ ကံကြမ္မာကိုပင် ထိန်းချုပ်ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်ကာလများက နတ်ဘုရားများ ပေါ်ထွန်းခဲ့ဖူးသော ဂိုဏ်းကြီးများတွင်သာ ပိုင်ဆိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် သွန်းလုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဤလောကတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်အရေအတွက်သည် လက်ချိုးရေတွက်ရလောက်အောင် နည်းပါးနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကြောင်ဖြူလေး ကျွေ့ဟွာမှာလည်း လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိသည်

“ဒီလိုဆိုရင် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ကို သေရေးရှင်ရေး သွားလုနေဖို့ ဘာလိုတော့လဲ၊ ဒီအတိုင်းလေးနဲ့တင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု သွန်းလုပ်နိုင်နေတာကို သွားလုဖို့ လိုအပ်သေးလို့လား။”

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျွေ့ဟွာ၏ ကမ္ဘာကြီးအပေါ် မြင်သည့်အမြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လှုပ်ခါသွားရတော့သည်။

……………

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့၌ပင် သူ၏ သိုင်းတာအိုကျင့်စဉ်ကို ပုံဖော်လျက် ရှိသည်။

သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မူလဝိညာဉ်တို့သည် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လက်ရှိတွင် သုံးရောင်ခြယ်မီးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက်ပွတ်တိုက် ပျိုးထောင်ရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ဟူသည် တင်းကျပ်လွန်းလျှင် ပြတ်တောက်တတ်ပြီး လျော့ရဲလွန်းလျှင်လည်း မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ စည်းချက်ညီရန် လိုအပ်လှသည်။

ထို့ကြောင့် လီယန်ချူသည် သိုင်းတာအိုကို ကျင့်ကြံရုံသာမက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာကို ဖတ်ရွတ်ကျင့်ကြံကာ နတ်ဘုရားပညာရပ်များနှင့် တန်ခိုးစွမ်းအင်များကို ဆင်ခြင်တွေးတောလျက် ရှိသည်။ လက်ထဲရှိ ကျန့်ကျောင်း ဓား ၊ ရှစ်ခွင်မှန်၊ အပြင် အစွမ်းထက်လှသော ရူရီဘူးသီးတို့နှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ရင်းနှီးမှုရအောင် ပြုလုပ်နေရသဖြင့် သူ၏ နေ့စဉ်အချိန်ဇယားမှာ အပြည့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုသို့ အလုပ်များနေသည့်တိုင်အောင် ညဉ့်နက်ချိန်တိုင်းတွင်မူ သူသည် ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်း၌သာ သွားရောက် တည်းခိုအိပ်စက်လေ့ ရှိသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် လှပညို့ယူဖွယ် ကောင်းလှပြီး ညို့ဓာတ်အပြည့်နှင့် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ ထို့ပြင် သူမ ချုပ်လုပ်ထားသော အဝတ်အစားများမှာလည်း ကိုယ်လုံးနှင့် အံကိုက်ဖြစ်နေသည့်အပြင် ပုံစံဒီဇိုင်းများမှာ လွန်စွာ ဆန်းသစ်ဆန်းပြားလှ၏။

ညဘက်တွင် စစ်မြေပြင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေတတ်ပြီး၊ နေ့ဘက်တွင်မူ ကျွေ့ဟွာသည် ဘာအလုပ်မှ မရှိသဖြင့် ဆိုင်ရှင်မ၏ အနားတွင် ကပ်ကာ ခြေသလုံးကို လာရောက်ပွတ်သပ်ရင်း ရင်းနှီးမှု ပြုလုပ်နေတတ်သည်။

အကြောင်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ ဆိုင်ရှင်မ ပေးကမ်းသောအရာများက လွန်စွာ များပြားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဆိုင်ရှင်မ ဖော်စပ်ပေးခဲ့သော အဆင့်မြင့် သွေးအရည်ပျော်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကြောင့် ကျွေ့ဟွာ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အချို့အစိတ်အပိုင်းများ စတင်ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အင်အားသည် ဝေမြို့သို့ စတင်ရောက်ရှိစကာလကထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆေးလုံးအတွင်း၌ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေ၍ မဟုတ်ဘဲ ကျွေ့ဟွာ၏ မူလသွေးမျိုးဆက်ကပင် အစွမ်းထက်လွန်းလှသဖြင့် သွေးမျိုးဆက်များ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ကျင့်ကြံဆင့်က အလိုအလျောက် မြင့်တက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူနာပြုဝတ်စုံ ပြီးနောက်တွင် ဆိုင်ရှင်မသည် အင်္ကျီအဖြူနှင့် အနက်ရောင် တင်ပါးကျပ်စကတ် တို့ကို ထပ်မံချုပ်လုပ်ခဲ့ပြန်သည်။

ဤဝတ်စုံဒီဇိုင်းမှာ ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်ဆန်းသစ်သော ပုံစံဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ညဘက်တွင် လီယန်ချူမှတစ်ပါး အခြားမည်သူမျှ မြင်တွေ့ခွင့် ရရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ပုံတူကူးယူရန်မှာ အသေးအဖွဲကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ မိမိစိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ကာ စိတ်အာရုံဖြင့် ပို့လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် အခြားတစ်ယောက်က ထိုအရာကို ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ညဉ့်နက်သော် ဆိုင်ရှင်မသည် ထိုရုံးလုပ်ငန်းခွင်သုံး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အနက်ရောင် စကတ်တိုလေးက သူမ၏ စွဲမက်ဖွယ် ကိုယ်လုံးအကောက်အကွေ့ကို ပေါ်လွင်စေပြီး အင်္ကျီအဖြူလေးမှာမူ မခံနိုင်လောက်သော ဖိအားကြောင့် ကြယ်သီးများ ပြုတ်ထွက်လုမတတ် ရုန်းကြွနေကာ အနည်းဆုံး အဆင့် (E) ခန့်ရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ထွားကျိုင်းလှသည်။

ဆံပင်ရှည်များကို ခေါင်းနောက်တွင် သေသပ်စွာ ထုံးဖွဲ့ထားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အေးစက်စက်နှင့် တောက်ပသော အလှတရားများ ထွက်ပေါ်နေကာ လုံးဝကို ဘုရင်မတစ်ပါးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေ၏။

ဆိုင်ရှင်မ၏ အသားအရေမှာ တို့လိုက်လျှင် ပေါက်ထွက်မတတ် နုပျိုအိစက်နေပြီး ကြည်လင်တောက်ပနေကာ မရေမရာသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းလေးများပင် ဝန်းရံနေသယောင် ရှိသည်။

သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မျက်နှာဆန်းကြယ်စွာ လှပပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုးကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆိုင်ရှင်မ၏ အလှတရားမှာ ပန်းချီကားချပ်ထဲမှ နတ်မိမယ်လေးတစ်ပါးနှင့်ပင် တူလှတော့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် လက်ရှိအချိန်၌ အလုပ်ခွင်သုံးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဆိုင်ရှင်မသည် အလွန်အေးစက် ညို့ယူဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းရေးမှူးမလေးတစ်ဦးနှင့် တူနေသော်လည်း၊ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါကမူ မြင့်မြတ်လှသော ဘုရင်မတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြန်သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်လှပသော အသားအရေ၏ အရေးပါပုံပင် ဖြစ်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆိုင်ရှင်မနှင့် ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲများကို ဆင်နွှဲလျက် ရှိသည်။

ဆိုင်ရှင်မက ဤဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အခါတွင်မူ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမို၍ ခံစားရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို အသေအချာ မသိသော်လည်း ဆိုင်ရှင်မ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ သာမန်လူနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားနေသည့်တိုင်အောင် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ အားအင်ကိုမူ မယှဉ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

ညဉ့်ဝက်ကျော်လွန်သွားသောအခါတွင်မူ အခန်းတွင်း၌ ငိုရှိုက်သံ သဲ့သဲ့နှင့် တိုးညင်းစွာ ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာရတော့သည်။

လီယန်ချူမှာ စိတ်ဆန္ဒများ အရှိန်တက်နေဆဲဖြစ်ရာ ဆိုင်ရှင်မက ပျင်းရိနွမ်းလျစွာဖြင့်

“ရှင်က ကျွန်မကို သတ်မလို့လား၊ ဖယ်စမ်းပါ” ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

“ဒီရက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံရတာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရလာတယ်၊ အခု ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးကလည်း ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာဆိုတော့ စွမ်းအားတွေ တိုးတက်လာဖို့အတွက် ကျင့်စဉ် ကို ပိုပြီးတော့ အာရုံစိုက်ကျင့်ရမယ်၊ ငါက မင်းရဲ့ အလှအပမှာ နစ်မွန်းနေလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အင်အားတိုးတက်ဖို့က မျက်စိရှေ့မှောက် ရောက်နေတဲ့ အရေးတကြီး ကိစ္စမို့လို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်၏။

ဆိုင်ရှင်မ၏ ညို့ယူဖွယ်ကောင်းသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရေငွေ့ပါးပါးလေး လွှမ်းခြုံနေပြီး လွန်စွာ ပျင်းရိနွမ်းလျနေပုံ ရသည်။

ဆံနွယ်နက်များသည် ကျောပြင်ထက်တွင် ဖားလျားကျနေပြီး ပွင့်အံနေသော ပိတောက်လှိုင်းပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ပင်။

“ချင်းလန်ကို ပြန်ခေါ်လိုက်ပါလား။”

လီယန်ချူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်

“ဒီကိစ္စအတွက် မင်း ငါ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး၊ ယင်ယန်ကျင့်စဉ်က ကျင့်ကြံဆင့်ကို အမြန်ဆုံး တက်စေတယ်လို့ မင်းကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာလေ၊ ပြီးတော့ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးက ဝေမြို့ကို မျက်စိကျနေတာ၊ နောက်တစ်ဆင့် သူ ဘာလုပ်လာမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်ပဲလေ”

ဟု ဆို၏။

ဆိုင်ရှင်မက လီယန်ချူအား မျက်စောင်းလေးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့အိစက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အထွတ်အထိပ် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားသည် လူသားတို့ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် သန်မာလွန်းလှရာ

မကြာမီမှာပင် သူမသည် ယင်ယန်ကျင့်စဉ်၏ ပုံစံအတိုင်း ထပ်မံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်တော့သည်။

………………

ချင်းချိုး နယ်မြေ

ဤနေရာသည် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာမြေခွေးကြီးတစ်ဦး ဖန်တီးခဲ့သည့် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ဂူပိတ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ချင်းချိုးမြေခွေးမျိုးနွယ်စုများ စုဝေးနေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်သည်။

အရှိန်အဝါ အတောက်ပဆုံး ခေတ်ကာလများက ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးများသည် လူသားလောက၏ နယ်မြေအကျယ်အဝန်း အတော်များများကိုပင် စိုးမိုးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌မူ ချင်းချိုးမြေခွေးမျိုးနွယ်စုများသည် ဤချင်းချိုးနယ်မြေငယ်လေးအတွင်း၌သာ ပုန်းအောင်း နေထိုင်ကြရတော့သည်။

ဤမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် ကျင့်ကြံဆင့် အလွန်မြင့်မားပြီး အကွက်ချစီမံကိန်းချရာတွင် လွန်စွာ ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူမ၏ နန်းတော်အတွင်း၌ သက်တမ်းနုပျိုပြီး အလှဆုံးဖြစ်သော မြေခွေးအမျိုးသား အယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေသည်။

လီယန်ချူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးမှာ မြင့်မြတ်တည်ကြည်လှသော အလှပိုင်ရှင် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီး ဖြစ်သော်လည်း၊

လက်ရှိတွင်မူ ထိုအမျိုးသမီးကြီးသည် ကုတင်နုလေးပေါ်တွင် ခပ်စောင်းစောင်း မှီလဲလျက် ညို့ဓာတ်အပြည့်ဖြင့် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် အမျိုးသမီးပုံစံသာမက အမျိုးသားပုံစံကိုပါ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ လောကရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ ပုံသဏ္ဌာန်များကို ဆောင်နိုင်ကာ မိစ္ဆာဘုရင် အများအပြားနှင့်လည်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည်။

ဤမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ တပည့်ဖြစ်သူ ဟူယွဲ့သည် ပြင်ပလောကတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် မြေခွေးနတ်သမီးမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရကာ သူမအား ပြုစုလုပ်ကျွေးနေသော ကိုယ်လုပ်တော်အမျိုးသား အရေအတွက်ကိုပင် တမင်လျှော့ချထားခဲ့သည်။

မူလက အမျိုးသား အယောက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်က ဝိုင်းဝန်းပြုစုကြရသော်လည်း ယခုအခါ ဆယ်ယောက်ကိုသာ ရွေးချယ်ထားတော့သည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ သာယာငြိမ့်ငြောင်းလှသော တူရိယာသံများနှင့် နတ်ဘုရားဂီတသံများ ပျံ့လွင့်နေသဖြင့် ဤနေရာသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နန်းတော်နှင့် လုံးဝမတူဘဲ စင်စစ် နတ်မိမယ်တစ်ပါး၏ စံအိမ်တော်နှင့်ပင် တူလှပေသည်။

ရုတ်တရက်

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် ပြင်းထန်လှသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရုတ်ချည်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်း စူးရှတောက်ပသွားကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ လှမ်းမြော်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အမြန်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူမအပြင် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်လှသော မြေခွေးမျိုးနွယ်စုများအားလုံးသည်လည်း ထိုထူးခြားသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိကြသဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ကြီးမားလှသော အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ဘူးသီးကြီးတစ်လုံး ဖြစ်၏။

ထိုဘူးသီးကြီးသည် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ စီးဆင်းလျက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာမြေခွေးအားလုံးသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်

သူတို့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးစွမ်းအားများမှာ ထစ်ငေါ့ပိတ်ဆို့သွားရပြီး စိတ်ဝိညာဥ်ထဲမှလည်း အန္တရာယ်ကြီးမားလှကြောင်း သတိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် မျက်ခုံးပင့်မိသွားသည်။ ချင်းချိုးမင်္ဂလာနယ်မြေသည် လောကကြီးကို ကျောခိုင်းပြီး ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယနေ့တွင် ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲကြီးနှင့် ရုတ်တရက် ကြုံတွေ့ရသနည်း။

“နတ်ဘုရားလက်နက်။”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နန်းတော်အတွင်းမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမသည် တည်ကြည်မြင့်မြတ်လှသော အလှပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လျက် ရှိနေ၏။

“ဘယ်က မိတ်ဆွေလဲ။”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ဟီးသွားစေပြီး ချင်းချိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ မြေခွေးနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းပကားပင် ဖြစ်ပြီး၊ အသံသည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ချင်းချိုးမြေခွေးမျိုးနွယ်စုတိုင်း၏ နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ ပြန်လည်မရရှိခဲ့ပေ။

ထိုတောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဘူးသီးကြီး၏ အစွန်းတစ်ဖက်သည် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပုံရပြီး အခြားအစွန်းတစ်ဖက်မှာမူ ဝေးကွာလှသော နတ်ဘုရားလောကကြီးအတွင်း၌ ရှိနေသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလက်နက်သည် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုပါ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ထက်မှ တဖြည်းဖြည်း သက်ဆင်းလာရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများက ချင်းချိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အမှုန့်ခြေဖျက်ပစ်တော့မည့်အတိုင်းပင်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး၊ သူမ၏ နက်ရှိုင်းလှသော တန်ခိုးစွမ်းအင်များကို ကောင်းကင်လွှမ်းမိုးမတတ် ထုတ်လွှတ်ကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းပကားများ ကိန်းအောင်းနေသည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ထံသို့ လှမ်း၍ ရိုက်ခတ်လိုက်တော့သည်။

ဤတန်ခိုးစွမ်းအင်များမှာ သာမန် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ အထွတ်အထိပ် အစွမ်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ ကောင်းကင်လွှမ်းမိုးမတတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော တန်ခိုးစွမ်းအင်များအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေပြီး၊ ၎င်းသည် စွမ်းအင်မြစ်ကြီးတစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ အရှိန်အဝါမှာ လွန်စွာ ထည်ဝါလှ၏။

သို့သော်လည်း ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ၎င်းမှာ လုံးဝကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဒေါင်

ဘူးသီးကြီး၏ အနားသို့ပင် မရောက်ရှိသေးဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တန်ခိုးစွမ်းအင်မြစ်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ကွဲကြေပျက်စီးသွားရတော့သည်။

မြေခွေးနတ်သမီးသည်လည်း ထိုအငွေ့အသက်များ၏ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဆွတ်သွားရ၏။

သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြားရှိ မူလစွမ်းအင်များသည် ထက်မြက်လှသော ဓားမြတ်အစင်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြယ်တာရာများကိုပင် တုန်လှုပ်စေမည့်အတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားမြတ်တစ်စင်းချင်းစီသည် ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်တာရာများကို အလင်းပြန်နေသယောင် ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းပကားများ ပါဝင်နေကာ၊ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် ထိုကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားအစီအရင် ၏ အလယ်တွင် ရပ်တန့်လျက် မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ အေးစက်နေခဲ့သည်။

“အမိန့်တော်”

သူမက တိုးညင်းစွာ ကြွေးကြော်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကြယ်တာရာများထဲမှ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပွင့်အံလာသကဲ့သို့ပင်။

သူမသည် ကောင်းကင်ထက်မှ သက်ဆင်းလာသော ကြီးမားလှသည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အားကုန် ခုခံရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်အတွင်းမှ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်အံထွက်ပေါ်လာရာ၊ ဓားစွမ်းအင်များသည် ထိုအလင်းတန်းနှင့် တွေ့ဆုံမိသောအခါတွင်မူ ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေပျက်စီးသွားပြီး လုံးဝကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍မရတော့ဘဲ မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးစွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ လည်ပတ်စေရာ၊ နက်ရှိုင်းလှသော မြေခွေးနတ်ဘုရား တန်ခိုးစွမ်းအင်များသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းလာပြီး၊ နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို ဆက်တိုက် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုပြီးမှသာ ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

သူမ၏ မူလဝိညာဉ်သည်လည်း ဆက်တိုက် သတိပေးချက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး လုံးဝကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်။

“ဘူးသီးပုံသဏ္ဌာန် နတ်ဘုရားလက်နက်... ဒါက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ...”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းတို့တွင် လွန်စွာ ကျွမ်းကျင်လှသည်။

သို့သော်လည်း ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူမသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ဝေဝါးေနပြီး မပြတ်မသား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူမ ကံကြမ္မာကို စတင်တွက်ချက်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်ချည်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး

ဖူး

သွေးတစ်လုတ်ကို ချက်ချင်း အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုသွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ တန်ခိုးစွမ်းအင်နှင့် သက်စောင့်အားအင်များ ပြည့်ဝနေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ပင်နှင့် သစ်ပင်များမှာ ရူးသွပ်မတတ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ကြသည်။

ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုများအားလုံးသည် ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊

ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းပကားများကြောင့် သေဆုံးသွားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အလိုအလျောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ဝပ်စင်းလိုက်ကြတော့သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် တန်ခိုးစွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပေရာဂဏန်းခန့် မြင့်မားသော ကောင်းကင်မြေခွေးကြီး ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ချင်းချိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သူမက ထိန်းချုပ်လိုက်သဖြင့် ထိုပုံရိပ်ယောင်ကြီးထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သော်လည်း

ထိုကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်၏ အောက်တွင်မူ ဆက်တိုက် ပျက်စီးနေရပြီး၊ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာလည်း အဆက်မပြတ် ကွဲကြေပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို၍ ဖြူဆွတ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးစွမ်းအင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ နက်ရှိုင်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနေသည့်တိုင်အောင် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းသို့ ဆန်းကြယ်စွာ ရောက်ရှိလာသော ဤကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

သို့သော်လည်း ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်သည် ချင်းချိုးနယ်မြေကို လုံးဝ အမှုန့်ခြေဖျက်ပစ်ရန်အတွက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အဆုံးထိ သက်ဆင်းမလာခဲ့ပေ။

၎င်းသည် မြေခွေးနတ်သမီးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေပြီးနောက်တွင် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်းမှ ပြန်လည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ထက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအက်ကွဲကြောင်း၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အဆုံးမရှိသော မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင် ပြိုကျပျက်စီးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်၌ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး၏ နန်းတော်ကြီးမှာ လုံးဝကို ပြာအတိ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

ပြာပုံများအကြားတွင် ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြစ်လျက်၊ အငွေ့အသက်များ ဆုတ်ယုတ်အားနည်းနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သက်တမ်း ရာဂဏန်းခန့် အိုမင်းရင့်ရော်သွားသကဲ့သို့ ဆံပင်ဖြူများ ဖွေးဖွေးလှုပ်သွားပြီး အသားအရေများလည်း တွန့်လိပ်သွားခဲ့ရသည်။

တည်ကြည်မြင့်မြတ်လှသော အလှပိုင်ရှင် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီးဘဝမှ လုံးဝကို အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသော အဘွားအိုကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

“ငါ ဘယ်လိုလူမျိုးကို သွားပြီး ပြစ်မှားမိလို့လဲ၊ ချင်းချိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်မယ့် ဘေးဒုက္ခကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတာလဲ...”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ကံကြမ္မာကို ထပ်မံတွက်ချက်ရန်မူ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

မကြာသေးမီက ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်စဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုသည် သူမ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ကုစား၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

“မကြာသေးခင်က ငါ ဟူယွဲ့ကို လူသားလောကရဲ့ ဝေမြို့ကို လွှတ်ပြီး အဲဒီတာအိုဆရာလေးဆီကနေ ကြေးနီနတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို သွားတောင်းခိုင်းတာပဲ ရှိတာ...”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မျက်ဝန်းအစုံတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းအရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားကာ၊

တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ အေးစက်တုန်ရင်သွားရတော့သည်။

………………

ဝေမြို့

ဆိုင်ရှင်မသည် နောက်နောင်တွင် အဝတ်အစားအသစ်များကို လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် စမ်းသပ်ဝတ်ဆင်ရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ ထိုတင်ပါးကျပ်စကတ်နှင့် အင်္ကျီအဖြူတို့ကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်တော့သည်။

သူမသည် ဖန့်ချင်းလန်ထံသို့ စာသားများကို အကြိမ်ကြိမ် ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း ဖန့်ချင်းလန်မှာ အရှေ့ပင်လယ်၌ ဓားသိုင်းကျင့်ကြံနေသဖြင့် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ ပြန်လည်မပေးခဲ့ပေ။

“ချင်းလန်ကိုတော့ မျှော်လင့်လို့ မရတော့ဘူး၊ အဲဒါထက် စာရင် ကျွေ့ဟွာကို သေသေချာချာ လူသားပုံစံ ပြောင်းခိုင်းတာက ပိုကောင်းမယ်၊ ကျွေ့ဟွာက ဒီလောက် လိမ္မာတာဆိုတော့ အတော်လေး သင့်တော်တဲ့ လူရွေးချယ်မှုပဲ”

ဟု ဆိုင်ရှင်မက စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

ဆိုင်ရှင်မက လီယန်ချူအား ဤကိစ္စကို ပြောပြလာသည်။

“ငါ ဘာလို့ ချင်းလန်နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ မရတာလဲ မသိဘူး။”

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိရင်း

“တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။”

သူသည် ချက်ချင်းပင် မိုင်တစ်ထောင်အဝေးသို့ သတင်းပို့နိုင်သော အဆောင် ကို ထုတ်ယူကာ ဖန့်ချင်းလန်ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်ရာ၊ မကြာမီမှာပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မှိန်ပျပျ အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထိုအလင်းမျက်နှာပြင်အတွင်း၌ ဖန့်ချင်းလန်၏ အေးစက်လှပသော မျက်နှာပြင်နှင့် လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှသော ဓားနတ်သမီးတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ တုန်ရင်မှုမရှိသော သူမ၏ အသံမှာ လွန်စွာ အေးစက်လှ၏။

လီယန်ချူက

“မင်းအစ်မက မင်းကို ဆက်သွယ်လို့ မရလို့၊ တစ်ခုခု ဖြစ်နေမလားဆိုပြီး စိတ်ပူနေတာ” ဟု ဆိုသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးမှ တိုးဝင်လာပြီး လှပသော ဗာဒံစေ့မျက်ဝန်းအစုံကို ဝိုင်းစက်အောင် ကြည့်လျက် ဒေါသတကြီးဖြင့်

“ငါ နင့်ဆီကို သတင်းတွေ ဘယ်နှစ်ခါ ပို့ခဲ့လဲ၊ နင် ဘာလို့ ငါ့ကို ပြန်မပြောတာလဲ” ဟု အော်လိုက်တော့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

“ဟင်... ငါ ဘာလို့ မရတာလဲ မသိဘူး”

ဟု ပြန်ပြော၏။

ဆိုင်ရှင်မက ချက်ချင်းပင် ရန်တွေ့လိုက်သည်။

“ငါ ပို့တဲ့ သတင်းကျတော့ မပြန်ဘဲ၊ သူ ပို့တဲ့ သတင်းကျတော့ ချက်ချင်း ပြန်တယ်၊ နင်က ငါ့ညီမ ဟုတ်သေးရဲ့လား။”

ဖန့်ချင်းလန်က အေးစက်စက်ဖြင့်

“နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ဒီမှာ လိုင်းမကောင်းဘူး ဖြစ်နေလို့။”

ဆိုင်ရှင်မ — “………………”

ဘေးတွင် ရှိနေသော လီယန်ချူမှာမူ မအောင့်နိုင်ဘဲ ခိုးပြုံးမိသွားသည်။

ဤသည်မှာ ‘ငါ ပို့တဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျကိုတော့ မပြန်ဘဲ၊ နင်ကတော့ မိုင်ဒေးတင်နေတယ်’ ဆိုသည့် အခြေအနေနှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလား။

ဆိုင်ရှင်မ၏ လှပသော မျက်ခုံးအစုံမှာ တွန့်ချိုးသွားရင်း

“စောစော ပြန်လာခဲ့ပါ၊ ငါ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ဟင်းချက်နည်းအသစ် အချို့ သင်ထားတယ်၊ နင် မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ အတော်ပဲ”

ဟု ဆိုသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က

“မိုင်တစ်ထောင်အဝေး သတင်းပို့အဆောင် နဲ့ ငါ့ကို လာရှာတာ ဒီကိစ္စအတွက်ပဲလား” ဟု မေး၏။

ဆိုင်ရှင်မက မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်လျက်

“ဒါပေါ့၊ ငါက အစ်မကောင်းပီပီ ဟင်းအသစ် ချက်ရင် ညီမဖြစ်သူကို မြည်းစမ်းစေချင်တာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ

“လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ကို သွားမယ်လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်၏။

လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့်

“မင်းက မသွားဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား။”

ဖန့်ချင်းလန်က

“ငါ သွားမယ်လို့ မပြောခဲ့ပေမဲ့၊ နင် ဘာလို့ အခုထိ မသွားသေးတာလဲလို့ပဲ မေးတာ” ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

“မကြာသေးခင်က ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးနဲ့ ရန်ငြိုးဖြစ်ထားတာဆိုတော့ ခရီးဝေး မထွက်သင့်သေးဘူး၊ အရေးကြီးတာ မရှိရင် မင်းလည်း ပြန်မလာနဲ့ဦး၊ မြေခွေးနတ်သမီးရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ဟု ပြောလိုက်၏။

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာမှာ မူလက အနည်းငယ် အေးစက်နေသော်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရင်း

“ဘာကိစ္စလဲ”

လီယန်ချူသည် ဤကိစ္စ၏ ရှေ့နောက်အကြောင်းရင်းများကို ပြောပြလိုက်ပြီး၊ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးသည် သူ့ကို အသုံးချကာ အမြီးခြောက်ချောင်း မိစ္ဆာမြေခွေးကို တမင်သတ်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သံသယရှိသည့်အချက်ကိုပါ ထည့်သွင်းပြောပြလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက်

“ငါ အခုပဲ ပြန်လာခဲ့မယ်” ဟု ပြောလာသည်။

လီယန်ချူ ကြောင်သွားရသည်။ စောစောက သူ ပြောလိုက်တာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိလို့လား။

ဆိုင်ရှင်မက ဘေးမှ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်

“နေ့လယ်ကျရင် အိမ်မှာ ထမင်းစားမှာလား”

ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း

“ကောင်းပြီ” ဟု ဆို၏။

ဆိုင်ရှင်မက မျက်နှာ တည်တည်ဖြင့်

“အေးပါ၊ လမ်းမှာ ဂရုစိုက်ဦး”

စကားပင် မဆုံးသေးဘဲ ဖန့်ချင်းလန်သည် ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

ဆိုင်ရှင်မမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်ခုံးများ ထောင်တက်သွားကာ လီယန်ချူကို လှည့်ကြည့်ရင်း

“ငါက သူ့ကို ဂရုစိုက်ဖို့ မှာနေတာကို၊ သူက တန်းပြီး ဖုန်းချပစ်တယ်၊ တကယ့်ကို ဒေါသထွက်စရာပဲ။”

လီယန်ချူက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း

ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူကလည်း

“ဟုတ်ပါ့၊ အနည်းဆုံးတော့ မင်း စကားဆုံးအောင် စောင့်သင့်တာပေါ့” ဟု ဝင်မြှောက်ပင့်ပေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက ခေါင်းညိတ်ပြကာ မကျေမနပ်ဖြင့်

“ငါ့အမြင်တော့ ချင်းလန်ကို ဓားသိုင်း ဆက်မကျင့်ခိုင်းသင့်တော့ဘူး၊ ကျင့်လေလေ စရိုက်က အေးစက်လာလေလေပဲ၊ မဟုတ်ဘူး... သူက လူလည်ကျတာ” ဟု ဆို၏။

လီယန်ချူက သဘောကျစွာ ရယ်မောနေမိတော့သည်။

………………

လက်ရှိအချိန်၌မူ

ဖန့်ချင်းလန်သည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်၏ တောင်တန်းကြီးတစ်သိန်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လျက် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသော လီရှန်းတာအိုနန်းတော်၏ အကြွင်းအကျန် အပျက်အစီးများကို လှမ်းကြည့်ကာ၊

မကျေနပ်သကဲ့သို့ တိုးညင်းစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက သူမအား အရှေ့ပင်လယ်၌ ဓားသိုင်းကျင့်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး လီယန်ချူကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း၊ ဖန့်ချင်းလန်သည် လီရှန်းတာအိုနန်းတော်သို့ ခြေတစ်လှမ်း စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးလား...”

ဖန့်ချင်းလန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူမက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း

“အဲဒါထက် စာရင် အိမ်ပြန်ပြီး ထမင်း အရင်စားတာက ပိုကောင်းမယ် ”

ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော နန်မင်လီဟော်ဓား သည် အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ထက်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ရာ၊ ဖန့်ချင်းလန်သည် ဓားကို စီးနင်းလိုက်ပါလျက် ကောင်းကင်ထက်တွင် ဖြူဖွေးလှသော သက်တံလိုင်းတစ်ခုအသွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သူမ၏ အငွေ့အသက်များမှာ မရေမရာဖြစ်နေပြီး လုံးဝကို အေးစက်လှပသော ဓားနတ်သမီးတစ်ပါး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည့်အတိုင်းပင်။

လီရှန်းတာအိုနန်းတော် အတွင်း၌မူ

သန်မာထွားကျိုင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးတို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထိုသန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်လှသော လျှပ်စီးကြောင်းများကဲ့သို့ စူးရှနေပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လွန်စွာ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် သူ၏ ထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါများက အလိုအလျောက် စီးဆင်းနေခဲ့၏။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ သူ၏ အငွေ့အသက်များမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ဘေးရှိ သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အားနည်းခြင်း မရှိပေ။

ထိုသန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ ယခင်က လီယန်ချူနှင့် လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးသော ချင်ယဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။

“တောင်ပိုင်းတောင်ထိပ်ပညာရှိကြီး... လီရှန်းတာအိုနန်းတော်ထဲမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားလက်နက် မီးလျှံလှံ ရှိနေတာ သေချာလို့လား ”

ချင်ယဲ့၏ အသံမှာ သြဇာပြည့်ဝလှသည်။

သူ့ဘေးရှိ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက ပြုံးလျက်

“မှန်ပါတယ်၊ မီးလျှံလှံ တင်မကဘူး၊ ဖုန်းဟော်လွန် မီးဘီးပျံ ပါ ရှိနေတာ၊ တကယ်လို့ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒီတာအိုဆရာလေးကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ လုံးဝကို အမှားအယွင်းမရှိ အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။

ချင်ယဲ့၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ စူးရှသွားရင်း

“သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားတာအို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မန္တန် ေတွေ ရှိမနေဘူးဆိုရင်၊ ဒီလက်နက်နှစ်ခုကို မသုံးရင်တောင် ငါ သူ့ကို ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး”

ဟု ဆိုသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက ပြုံးကာ

“ဒါကတော့ သဘာဝပေါ့၊ တောင်နှင့် မြစ် ထာဝရ ထိန်းချုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဆိုတာက နတ်ဘုရားလောကကနေ ဆင်းသက်လာပြီး မိစ္ဆာတွေကို သီးသန့် နှိမ်နင်းဖို့အတွက် ဖန်တီးထားတာ၊ ဒီတာအိုဆရာလေးက ဘာကြောင့် ဒီပညာရပ်ကို တတ်မြောက်နေရတာလဲဆိုတာ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်”

ဟု ဆို၏။

ချင်ယဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း

“အခုအချိန်မှာ ဒီလောကရဲ့ နယ်မြေတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမျိုးစုံက ပန်းပေါင်းစုံ ပွင့်သလို အပြိုင်အဆိုင် ပွင့်နေကြတာဆိုတော့၊ သူလည်း ဘယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေမဆို သင်ယူခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

ဟု ဆိုသည်။

တောင်ပိုင်းတောင်ထိပ်ပညာရှိကြီးဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြရင်း

“ဒီလူ့အပေါ်က ကံကြမ္မာလျှို့ဝှက်ချက်တွေက ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံထားရတယ်၊ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်သော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ တကယ်လို့ သူ့ကို တကယ် သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီနတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခုထဲက အနည်းဆုံး တစ်ခုကိုတော့ ရရှိမှ ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။

ချင်ယဲ့သည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ယုံကြည်ချက်အပြည့်နှင့် အစွမ်းထက်လှသည်။

“ဒီလီရှန်းတာအိုနန်းတော်ထဲမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် မရှိရင်တော့ ထားလိုက်ပေါ့၊ တကယ်လို့ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့လက်ထဲကိုပဲ ရောက်ရမယ်။”

သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင်၊ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုမိန်းကလေးငယ် ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ လွန်စွာ ရှေးကျလှပြီး၊ အင်္ကျီပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း ငှက်နက် ပုံသဏ္ဌာန် ပန်းထိုးမွမ်းမံမှုများ ရှိနေကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မှိန်ပျပျ တာအိုအငွေ့အသက်များ စီးဆင်းနေသည်။ ဆံပင်ရှည်များကို အပြာရောင် ပိုးကြိုးစလေးတစ်ချပ်ဖြင့် သေသပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသဖြင့် လွန်စွာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပုံ ရသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာပြီး၊ သူတို့၏ ရှေ့မှောက် သုံးလံခန့်အကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယဲ့၏ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးအစုံမှာ တွန့်ချိုးသွားရင်း

“နင်က ဘယ်သူလဲ”

တောင်ပိုင်းတောင်ထိပ်ပညာရှိကြီးဟု အမည်တွင်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်မူ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လည်ပတ်သွားပြီး၊ ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ရုတ်ချည်းပင် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ

“မထူးဆန်းဘူး... သူမက လူမဟုတ်ဘူး၊ ပြင်ပလောကက မိစ္ဆာဆိုး ပဲ ”

စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် သူမ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ဟလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ဝါးမြိုရန် တိုးဝင်လာတော့သည်။

မူလက လွန်စွာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး လန်းဆန်းပုံရသော မိန်းကလေးငယ်သည် ယခုအချိန်၌မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

တောင်ပိုင်းတောင်ထိပ်ပညာရှိကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိုင်ရာဂဏန်းခန့်အကွာသို့ နောက်ဆုတ်ပြေးထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယဲ့မှာမူ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်နှာထက်တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းအရိပ်အယောင် စိုးစဉ်းမျှ မရှိဘဲ

“ပြင်ပလောကက မိစ္ဆာဆိုး ဟုတ်လား”

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးငယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ သွေးသားအင်အားများမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးကဲ့သို့ ထန်ထန်ပြင်းပြင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာရတော့သည်။