အခန်း (၉၄၅-၉၄၆)

အခန်း (၉၄၅) သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးပေးခြင်း၊ ချင်းချိုးတောင်မှ မိတ်ဆွေဟောင်း နှင့် နက်ရှိုင်းလှသော ဆရာတပည့်သံယောဇဉ်

ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ယင်ယန်ကျင့်စဉ် ကို တွဲဖက်လေ့ကျင့်ရသည့် ခံစားချက်မှာ ဆိုင်ရှင်မနှင့် လေ့ကျင့်ရသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ ယခုအခါ လီယန်ချူ၏ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပိုမို၍ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရက်အတော်ကြာအောင်ပင် လူနှစ်ဦးစလုံး၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် စီးဆင်းပေါင်းစပ်နေခဲ့ကြရာ ဖန့်ချင်းလန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းမှနေ၍ တတိယအဆင့် အနှောင်းပိုင်းသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အေးစက်လှပသော အငွေ့အသက်များသည်လည်း ပိုမို၍ သန့်စင်လာခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြီးမားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါ အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခု တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချင်းလန်သည် လီယန်ချူ၏ ဘေးနားတွင် နေထိုင်ရုံမျှဖြင့် မိမိ၏ ဓားတာအို ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် ဓားသိုင်းသဘာဝလွန်စွမ်းရည်များ အလိုလို တိုးပွားလာပြီး ဓားတာအိုတရားအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများလည်း ပိုမိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တိုးတက်လာသည်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤအချက်ကြောင့် ဖန့်ချင်းလန်မှာ များစွာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန် ကို အသုံးပြုကာ မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းတိုင်ကြီးကို ထင်ဟပ်ပြသလိုက်သည့်အခါ ဖန့်ချင်းလန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အာမေဍိတ်သံ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒါ... ဓားကံဇာတာ ပဲ ”

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဓားကံဇာတာဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ”

ဖန့်ချင်းလန်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဓားကံဇာတာဆိုတာ အလွန်တရာ ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်ပြီး ရှာဖွေရခက်ခဲတဲ့အရာပဲ၊ အဲဒါက ဓားတာအိုရဲ့ ကံဇာတာတွေ စုစည်းရာကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာ၊ လူ့လောကကြီးထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးက နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တည်ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ‌ေရာ်ဖူတောင် အတွင်း၌ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မိမိ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။ ဖန့်ချင်းလန်သည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး လီယန်ချူ ပြောပြသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ့ကို ကြည့်သည့် မျက်ဝန်းများသည် တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒါက မဟုတ်သေးပါဘူး၊ နင်က ဓားကို လုံးဝ အသုံးမပြုတာ ထင်ရှားနေတာပဲကို ဘာဖြစ်လို့ နင့်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဓားကံဇာတာတွေ ဝန်းရံနေရတာလဲ”

ဖန့်ချင်းလန်သည် အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

‘ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိမှာလဲ...’ လီယန်ချူက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဓားကို မသုံးတာက... ဓားသိုင်းကို မတတ်တာ မဟုတ်ဘူးလေ”

ဖန့်ချင်းလန် - “........................”

လီယန်ချူက ဆက်လက်၍ မေးလိုက်သည်။

“ဓားကံဇာတာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေခြင်းက ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်လို့လဲ”

ဖန့်ချင်းလန်က ၎င်းအား မည်သို့ အသုံးချနိုင်ပုံ အခြေခံနည်းလမ်းအချို့ကို သေချာရှင်းပြပေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအခါတွင် အချို့သော နည်းလမ်းများကို နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ဓားစွမ်းအင်ကို အလိုလို လျှော့ချပစ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဓားသိုင်းစွမ်းအားကို ပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချင်းလန်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် လီယန်ချူက သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒါဆိုရင် ငါက အကျယ်အဝန်း အမြောက်အမြားကို စွမ်းအင်ဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ‘အထောက်အကူပြု ဆရာဝန်ကြီး’ ဖြစ်နေတာပေါ့”

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည် အကယ်၍ မိမိ၏ ဘေးနားတွင် ရာနှင့်ချီသော ဓားကျင့်ကြံသူများ ရှိနေပြီး မိမိက ‘ဓားလာစေ’ ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပါက ထိုအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် ဓားစွမ်းအင်များသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပင် ခုခံတားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် စစ်တလင်းပြင်တွင် ရှိနေသရွေ့ သူ၏ဘေးနားရှိ ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားကို အဆမတန် တိုးမြင့်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို အနှိုင်းမဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းရည်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ဓားစိတ်ဓာတ်က ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေရဲ့ စွမ်းအားကလည်း အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ရတာပဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက နင့်ရဲ့ဘေးမှာ နေထိုင်ခဲ့ရလို့ပဲကိုး”

လီယန်ချူက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း နောက်နောင် ကျရင် ငါ့ရဲ့ဘေးနားမှာပဲ အမြဲတမ်း နေပေါ့၊ မင်းကို ရာနှုန်းပြည့် စွမ်းအားတွေ တိုးမြင့်ပေးမယ်”

ဖန့်ချင်းလန်သည် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

“နင့်ရဲ့ဘေးနားမှာ အမြဲတမ်းနေဖို့ ဆိုတာကတော့ အနည်းငယ် ပိုလွန်းရာကျပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကာလအတွင်းမှာတော့ ငါ နင့်အနားကနေ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဓားနတ်မိမယ် အဆင့်ကို တစ်ဟုန်ထိုး ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်”

လီယန်ချူက လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်း၍ ဂါရဝပြုကာ လေးစားပါကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဖန့်ချင်းလန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ‘အစ်မက ငါ့ကို တကယ်ပဲ မလိမ်ခဲ့ဘူးပဲ’ ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။ ထိုသို့ တွေးတောရင်း လီယန်ချူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လီယန်ချူသည် သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ထူးဆန်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဖန့်ချင်းလန်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“နင်က တကယ့်ကို အမြင့်ဆုံး၊ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအထောက်အကူပြု ရတနာ ကြီးပဲ ”

လီယန်ချူ - “........................”

တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ... ဖန့်ချင်းလန်၏ အသံလေးထဲတွင် ငိုသံများ စွက်ဖက်လာခဲ့ရသည်။

ယခင်က အမြဲတစေ အေးစက်လှပလွန်းလှသော အမူအရာများသည် ယခုအချိန်တွင်မူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေပြီ။ ဆံနွယ်ရှည်များသည် ကျောပြင်ထက်တွင် ဖရိုဖရဲ လွင့်ပျံနေပြီး ထိုအေးစက်လှပသော ပါးပြင်လေးထက်တွင်မူ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ရှက်သွေးများ နီမြန်းနေခဲ့သည်။ ဖန့်ချင်းလန်သည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ တိုးလျှိုးအော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

“ငါ မှားသွားပါပြီ...”

သို့သော်လည်း လီယန်ချူက သူမအား လွှတ်မပေးခဲ့ဘဲ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီလောက်အထိ အလိုလို တက်ကြွနေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းရတနာလေးကို မင်းက မကျေနပ်သေးဘူးလား”

ဖန့်ချင်းလန်သည် နှုတ်ခမ်းလေးကို ညင်သာစွာ ကိုက်ထားမိသည်။ သူမသည် ဆိုင်ရှင်မနှင့် စိတ်နေစိတ်ထား မတူညီပေ။ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ နှာမှုတ်လိုက်ရင်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

“ငါ့ကို အပိုင်ရပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့ ”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။

ခုတင်ကြီးသည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါနေခဲ့တော့သည်...။

နှစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါမှ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းလှသော အခန်းတွင်းမှနေ၍ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည့် အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ တကယ့်ကို မှားမှန်း သိသွားပါပြီ...”

ထိုစဉ် ရယ်မောသံနှင့်အတူ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဖေဖေလို့ ခေါ်လေ”

“နင်... အား... မလုပ်ပါနဲ့ဦး ”

ချင်းချိုး မင်္ဂလာနယ်မြေ

ဤနေရာသည် မူလက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော မင်္ဂလာရှိသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မြေခွေးနတ်ဘုရားမများ နေထိုင်သော နန်းတော်ကြီးသည်လည်း အလွန်တရာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ထက်၌ ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခြမ်း ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ရက်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုအလွန်တရာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ချင်းချိုးမြေခွေးနန်းတော်ကြီးသည်လည်း ယခုအခါတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အပျက်အစီးပုံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော ယာယီနန်းဆောင်တစ်ခုအတွင်း၌မူ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ခြေဆလွယ်ထိုင်ကာ တရားမှတ်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုသနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ပုံစံသည် ဆံပင်ဖြူများ ဖွေးဖွေးလှုပ်နေပြီး အလွန်တရာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဘွားအိုတစ်ဦးအလား ရှိနေကာ ယခင်က ညို့ဓာတ်ပြည့်ဝလှသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အသွင်အပြင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ သူမ၏ သက်တမ်းသည်လည်း များစွာ ထိခိုက်မှု ရှိနေပုံရသည်။

ဤမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် အလွန်တရာ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူ ဖြစ်သော်လည်း လူ့လောကကြီးကြားမှ ကံဇာတာများကို မရရှိသေးမီမှာပင် ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု၏ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မူလအခြေခံ စွမ်းအင်များ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အစိတ်အပိုင်းများကိုပင် သူမအနေဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ဟူး... ဟတ်... ဟူး... ဟတ်...

နန်းတော်အတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး နာကျင်မှုများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရပုံရသည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက် ဘူးသီး ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ သွေးကြောများကို ထိခိုက်စေခဲ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးလှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ယခင်မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်၏ စွမ်းအားများ ဖိနှိပ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ...”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်မိပြီး မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ နာကျင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို နန်းတော်အတွင်း၌ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းည်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများသည် ထိုလူရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ လျှံထွက်နေခဲ့သည်။ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် မျက်ခုံးပင့်သွားမိပြီး ချက်ချင်းပင် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လူရိပ်သည် ဝေဝေဝါးဝါးအဆင့်မှနေ၍ တဖြည်းည်း ထင်ရှားပြတ်သားလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်ပြီး လှပလွန်းလှသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမကဲ့သို့ပင် မြင့်မြတ်လှသော အသွင်အပြင် ရှိသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးကြီး၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ဂရုဏာတရားနှင့် သနားညှာတာမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အေးစက်လှသော ခံစားချက်မျိုးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ထိုအမျိုးသမီးကြီး၏ ရုပ်အသွင်ကို သေချာမြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“နင်... နင်ပဲ ”

ထိုတည်ငြိမ်လှပသော အမျိုးသမီးကြီးသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

“ငါ့ရဲ့ တပည့်ကောင်းလေး... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ၊ ဆရာက နင့်ကို အရမ်းသတိရနေတာ”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများသည် တဒင်္ဂအတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားလက်နက် ဘူးသီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့် သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြန်သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမက လေးနက်သောအသံဖြင့်

“နင်... အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ ”

ထိုလှပသောအမျိုးသမီးကြီးက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ငါကတော့ သေချာပေါက် အသက်ရှင်နေရမှာပေါ့၊ နင်လည်း ငါ ကပ်ဘေးဒုက္ခတွေကို ကျော်လွှားပြီး ပြန်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူးမလား”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားပြီး

“သေစမ်း... နင့်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကပ်ဘေးဒုက္ခတွေ ဝန်းရံနေတာလေ၊ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားခဲ့ရမှာကို... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”

လှပသောအမျိုးသမီးကြီးက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ရထားတဲ့ ဒဏ်ရာက တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှတာပဲ၊ ဘယ်သူကများ ရိုက်နှက်လိုက်တာလဲ”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ဤတည်ငြိမ်လှသောအမျိုးသမီးကြီးအား အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ သူမသည် လျင်မြန်စွာပင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာကို တည်တင်းလိုက်ရင်း

“နင် ပြန်လာတာ ကြာပြီပဲ၊ ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမြဲတမ်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပေါ့ ”

လှပသောအမျိုးသမီးကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့်

“နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရပေမယ့် နင်ကတော့ အရင်အတိုင်း ထက်မြက်နေဆဲပဲ၊ ငါ နင့်ကို အစောပိုင်းက သင်ကြားပေးခဲ့တုန်းက အတိုင်းပါပဲလား”

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ရူးသွပ်လှသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

“အဘွားအိုကြီး... ငါ နင့်ကို တစ်ကြိမ် သတ်နိုင်ခဲ့ရင်... ဒုတိယအကြိမ်လည်း ထပ်ပြီး သတ်နိုင်သေးတယ် ”

“ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်က... ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ဖြစ်ရမယ် ”

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအင်များ စုစည်းမှုကြောင့် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းထဲတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကာ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ပေါင်းစပ်ထိန်းချုပ်လျက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း လက်ညှိုးကို ခါထုတ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ဓားတစ်လက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ထိုဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော လက်ဝါးကြီးအား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လုံးဝ အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးကြီးက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ အဲဒီနတ်ဘုရားလက်နက်က နင့်ကို တကယ့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ”

ချက်ချင်းဆိုသလို သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်သွားပြီး

“ဒါဆိုရင်လည်း... နင် သေလိုက်တော့ ”

သူမ၏ အမူအရာသည် ဂရုဏာတရားနှင့် သနားကြင်နာမှုများ ရှိနေသော်လည်း ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ မျက်ဝန်းထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ နန်းတော်အတွင်းမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ဤယာယီနန်းဆောင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပျက်အစီးပုံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်၍ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်စွမ်းရည်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ချင်းချိုးနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ ကံဇာတာ စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် မူလက စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။ သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့သောရက်ပိုင်းက ထိုနတ်ဘုရားလက်နက် ဘူးသီး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ချင်းချိုးနယ်မြေလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးခဲ့ရသဖြင့် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤတည်ငြိမ်လှပသော အမျိုးသမီးကြီးအား ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ လီယန်ချူသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ဤအမျိုးသမီးကြီးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ ယခင်က တွေ့ဆုံဖူးခဲ့သော ‘ဟူနတ်သမီး’ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ်က ဟူနတ်သမီး၏ အတ္တခန္ဓာသုံးပါး စလုံးကို လီယန်ချူက နှိမ်နင်းပေးခဲ့သဖြင့် ဟူနတ်သမီး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်သည် ပိတ်လှောင်ရာမှ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောက်ယန်ခရိုင်တွင် ရွာသွန်းခဲ့သော နွေဦးမိုးရေစက်များသည်လည်း အရပ်သားပြည်သူများစွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

လမ်းခွဲခါနီးအချိန်တွင် ဟူနတ်သမီးက သူမအနေဖြင့် ချင်းချိုးနယ်မြေသို့ ပြန်လည်သွားရောက်၍ ကိစ္စအချို့ကို ရှင်းလင်းရမည်ဟု ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ချင်းချိုးနယ်မြေနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ အခြားသော မြေခွေးနတ်ဘုရားမတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လီယန်ချူနှင့် ရန်ငြိုးများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ဟူနတ်သမီးသည် ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားပြီး ပြန်လာခဲ့သော်လည်း ဤမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ သို့မဟုတ် သူမ၏ သိတတ်လှသော တပည့်ကောင်းမလေး ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက်မရှိသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမြဲတစေ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သောရက်ပိုင်းက နတ်ဘုရားလက်နက် ဘူးသီးသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ အစီအရင်အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကာ ယခုမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။ ရက်အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက်မှသာ ဟူနတ်သမီးသည် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်နေရာကို ပြန်လည်လုယူခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ဆန်းကြယ်လှပလွန်းလှသော သဘာဝလွန်စွမ်းရည်များသည် ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ထက်၌ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ချင်းချိုးမြေခွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ ”

ပြီးခဲ့သောရက်ပိုင်းက ထိုနတ်ဘုရားလက်နက် ဘူးသီးကြောင့် ချင်းချိုးနယ်မြေကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးလုနီးပါး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါတွင် ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပွားလာခြင်းအပေါ် ဤမြေခွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြတော့သည်။

ထိုစဉ် မြေခွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များထဲမှ ကျင့်ကြံဆင့်အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် ကောင်းကင်ထက်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြသော လူရိပ်နှစ်ခုကို သေချာကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုအလွန်တရာ တည်ငြိမ်လှပသော အမျိုးသမီးကြီး၏ ရုပ်အသွင်ကို သေချာမြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

“နတ်သမီးကြီးပါလား ”

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... နတ်သမီးကြီးက ကျရှုံးသွားခဲ့တာ ကြာပြီ မဟုတ်ဘူးလား ”

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ထက်ရှိ လှပတည်ငြိမ်လှသော ဟူနတ်သမီးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြမိပြီး စိတ်ထဲမှ အတွေးပေါင်းစုံ ဝင်ရောက်နေကြတော့သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင်မူ ယခုမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် အလွန်တရာ အိုမင်းရင့်ရော်နေခဲ့ပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်၏ စွမ်းအားများ ထပ်မံပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။ ဤအချက်က သူမ၏ အရှိန်အဝါကို တဖြည်းည်း ဆုတ်ယုတ်သွားစေသဖြင့် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားပြီး ပြန်လာခဲ့သော ဟူနတ်သမီးသည် လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ လှုပ်ရှား၍ နတ်ဘုရားအစီအရင်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ကြီးမားလှသော အမြင်မရနိုင်သည့် ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ချင်းချိုးနယ်မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။ ၎င်းသည် မြေခွေးနတ်ဘုရားမများ၏ လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အမြင့်ဆုံး သဘာဝလွန်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ရှုရင်းမှ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အေးခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝေမြို့တော်

လီယန်ချူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ ထိုင်ကာ တရားမှတ်နေခဲ့သည်။

ကြောင်ဖြူလေးသည် ရင်ပြင်ထဲ၌ ကဒါဘဲလေး တစ်ကောင်နှင့် လိုက်လံဆော့ကစားနေခဲ့သည်။ ကြောင်ဖြူလေး ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုနှုန်းမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ နောက်ခံပုံရိပ်များစွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရွှေကျီးကန်းလေး ၏ ကိုယ်ဟန်ပြောင်းလဲမှုနှုန်းမှာလည်း မနှေးကွေးလှပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ အရှေ့အနောက် ပျံသန်းပြေးလွှားနေကြသည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုတို့သည် အချင်းချင်း ဝန်းရံလျက် ဖြတ်သန်းနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိုင်လုံးကြီးများကို ပတ်ပတ်လည် ပြေးလွှားကြကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အခန်းတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းည်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ပစ္စည်းတွေကို ထိခိုက်ပျက်စီးအောင် မလုပ်ကြနဲ့ဦး”

ကျွေ့ဟွာက ရယ်မောလိုက်ရင်း

“နင် စိတ်ချပါ... ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်အရဆိုရင် ဒီရွှေကျီးကန်းအစုတ်လေးက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ မှီမှာ... အား”

ကျွေ့ဟွာသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သတိမထားမိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ အလွန်တရာ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ပြန်လည်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပြီး

“ကောင်းပြီလေ... ငါ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်မပြရင်တော့ မဖြစ်တော့ဘူး ထင်တယ် ”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲ၌ တောက်ပလှသော အဖြူရောင်လိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘုရင်မလက်သီး များဖြင့် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ရွှေကျီးကန်းလေးမှာ နေရာအနှံ့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေခဲ့ရတော့သည်။

တစ်ဦးက ဒဏ္ဍာရီထဲက ရွှေကျီးကန်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးကမူ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အသက်ကိုးသက်ဝိညာဉ်ကြောင် ၏ သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်သည့်အပြင် သန့်စင်လှသော နဂါးနတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်လည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ချင်းယွန်းကျောင်းအတွင်း၌ အရှေ့အနောက် ပျံသန်းပြေးလွှားနေကြသည်။

ကျွေ့ဟွာက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည်

‘ငါ ဖန့်ချင်းလန်ကို မနိုင်တာက ထားပါတော့... ဒီရွှေကျီးကန်းအစုတ်လေးကိုတောင် မနိုင်ရဘူးလား ’

‘ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ရမယ် ’

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသော အနိုင်လိုစိတ်ကြောင့် ကျွေ့ဟွာ၏ နှုန်းမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အမွှေးနံ့သာခန္ဓာခွဲ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လိမ္မော်ရောင် ကြောင်လေးတစ်ကောင်သည် ရွှေကျီးကန်းလေးအား မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ကျွေ့ဟွာကိုယ်တိုင်လည်း အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်ကာ ဘုရင်မလက်သီး များဖြင့် ထပ်မံထုနှက်လိုက်တော့သည်။

မနေ့က ကျွေ့ဟွာသည် ဖန့်ချင်းလန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ဖန့်ချင်းလန်သည် တတိယအဆင့် အနှောင်းပိုင်းသို့ မဖောက်ထွက်မီအချိန်က သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲမဟုတ်ပါက ကျွေ့ဟွာအား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ဖန့်ချင်းလန်သည် လီယန်ချူနှင့် ရက်အတော်ကြာအောင် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်မူ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသက်ဓာတ်နှင့် စိတ်ဓာတ်များသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး ကျင့်ကြံဆင့်သည်လည်း တတိယအဆင့် အနှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဓားသိုင်းစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လာခဲ့သဖြင့် ဓားသွားဖြင့် ကျွေ့ဟွာ၏ တင်ပါးကို အကြိမ်ကြိမ် ပုတ်ခတ်နိုင်ခဲ့ရာ ကျွေ့ဟွာမှာ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ အရှုံးပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် အလိုလို ရယ်မောလိုက်မိပြီး မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ ထပ်မံ၍ တရားမှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အသိစိတ်ဝိညာဉ်ထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မဆော့ကြနဲ့တော့... ဧည့်သည် ရောက်လာပြီ”

ကျွေ့ဟွာသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လှုပ်ရှားမှုများကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကြောင်ဖြူလေးတစ်ကောင်နှင့် လိမ္မော်ရောင်ကြောင်လေးတစ်ကောင်တို့သည် မိမိတို့၏ ဗီဇသဘာဝလွန်စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်၍ အာရုံခံကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ပြင်၏ နေရာတစ်ခုဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

‘ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ... စောစောက ဆော့တာ လွန်သွားလို့ ပတ်ဝန်းကျင်က လှုပ်ရှားမှုကိုတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး’

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အမွှေးနံ့သာမြူခိုးများ ဖြည်းည်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝေဝေဝါးဝါး လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လူရိပ်သည် ထင်ရှားပြတ်သားလာသောအခါ မြင့်မြတ်လှသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လှပလွန်းလှသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် များစွာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး လီယန်ချူ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ပြောပြခဲ့သော ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမကို သတိရသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

“ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ ရောက်လာပြီ ”

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းနှစ်စုံထဲတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပနေခဲ့ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

‘ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားကို ကြီးမားအောင် လုပ်ပြီး သူမကို ထိတ်လန့်သွားအောင် အရင်ဆုံး ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရမလား’

လီယန်ချူက လက်ကို မြှောက်၍ ကျွေ့ဟွာအား တားဆီးလိုက်ရင်း

“ဒီတစ်ယောက်ကို ငါ သိတယ်”

သူမသည် မြင့်မြတ်လှသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လှပသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤအမျိုးသမီးကြီးသည် လီယန်ချူ ယခင်က သိကျွမ်းခဲ့သော ဟူနတ်သမီး ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ရုပ်အသွင်မှာလည်း လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

ဟူနတ်သမီးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

“တာအိုကျင့် မိတ်ဆွေ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ၊ ကျင့်ကြံဆင့်က ပိုပြီးတော့ တိုးတက်လာပြန်ပြီဖြစ်လို့ တကယ်ကို ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်”

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး အေးဆေးစွာဖြင့်

“ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမတစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးလို့ သံသယအချို့ ရှိနေခဲ့တာပါ၊ နတ်သမီးကြီးက ချင်းချိုးနယ်မြေကို ပြန်ပြီး ကိစ္စတွေကို ရှင်းလင်းမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ... အခု ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့လဲ”

ဟူနတ်သမီးက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“တာအိုကျင့် မိတ်ဆွေ တွေ့ခဲ့တဲ့ မြေခွေးနတ်ဘုရားမက ငါ့ရဲ့ တပည့်မလေးပါပဲ၊ သူမက ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်နေရာကို ခိုးယူထားခဲ့တာ၊ ငါ အခုမှ ခန္ဓာကိုယ်အခြေခံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတာဖြစ်လို့ သူမကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘဲ မကြာသေးခင်ကမှ သူမကို ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာပါ”

‘တကယ့်ကို နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ဆရာတပည့် သံယောဇဉ်ပါပဲလား...’ လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်သွားမိပြီး ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် ဟူယွဲ့အား ဝေမြို့တော်သို့ စေလွှတ်၍ သေကြောင်းကြံစည်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို သတိရသွားကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ချင်းချိုးနယ်မြေသည် တကယ့်ကို ပညာရပ်များ သင်ကြားပေးရန်အတွက် ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ မျက်ဝန်းနှစ်စုံထဲသို့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ကုသိုလ်အမှတ် ခုနစ်သိန်းအဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားလက်နက် စိတ်ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းပြား ၏ စွမ်းအားကိုပါ ထုတ်ဖော်ကာ ဝိညာဥ်မျက်စိ ဖြင့် ဤမြေခွေးနတ်သမီးကြီးအား သေချာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဝိညာဥ်မျက်စိအောက်တွင်မူ မည်သည့် ရုပ်ဖျက်မှော်ပညာမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ဟူနတ်သမီးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

“တာအိုကျင့် မိတ်‌ေဆွက အရင်အတိုင်း သတိကြီးဆဲပါပဲလား၊ ငါကတော့ အဲဒီတပည့်ဆိုးမလေးရဲ့ ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး၊ အကယ်၍ မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို သုံးပြီး ဆက်လက် စမ်းသပ်စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်”

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် တစ်ဖက်လူသည် မိမိတွင် ရှစ်ခွင်မှန် ရှိနေသည်ကို သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် ရှိနေသည်ကိုလည်း ဤဟူနတ်သမီးက ရိပ်မိခဲ့ဖူးသည်။

“ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမက အခု ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ” ဟု လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ဟူနတ်သမီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

“ငါက သူမကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအဆင့်ကနေ ချပစ်လိုက်ပြီး အပြင်းထန် ဒဏ်ရာရရှိပြီ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်”

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း

“မြက်ပင်ကို နှုတ်ရင် အမြစ်ပါ နှုတ်ရမယ်၊ နို့မို့ဆိုရင် နွေဦးလေပြေ တိုက်ခတ်လာတဲ့အခါ ပြန်ပြီး ရှင်သန်လာလိမ့်မယ်”

ဟူနတ်သမီးက

“အဲဒီတပည့်ဆိုးမက ချင်းချိုးနယ်မြေကို ရိုးအမြစ်တွယ်အောင် လုပ်ထားတာဖြစ်လို့ အခြေခိုင်နေခဲ့ပြီ၊ အကယ်၍ သူမက တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ အပြင်းထန်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရဘူးဆိုရင် ငါလည်း အခုအချိန်မှာ ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်နေရာကို ပြန်လည်လုယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူမကို ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့ရတာကလည်း တကယ့်ကို တခြားနည်းလမ်းမရှိလို့ပါပဲ”

လီယန်ချူက

“အပြင်းထန် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရတယ် ”

သူသည် စိတ်ထဲမှ များစွာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်၊ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ပေရာ မည်သူကများ သူမအား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

ဟူနတ်သမီးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

“ဟုတ်တယ်... တစ်စုံတစ်ဦးက သူမရဲ့ မူလအခြေခံစွမ်းအင်တွေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့တာ၊ အဲဒီလိုမျိုး မဟုတ်ရင် ငါလည်း ချင်းချိုးနယ်မြေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လီယန်ချူက လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်း၍ ဂါရဝပြုလိုက်ရင်း

“ဂုဏ်ယူပါတယ်”

ဟူနတ်သမီးသည် အသိစိတ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုအနေဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အစစ်အမှန် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ရှိနေခဲ့ပြီး မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ကုန်းလိုက်ရင်း

“အကယ်၍ တာအိုကျင့် မိတ်ဆေွက ငါ့ကို အတ္တခန္ဓာသုံးပါး နှိမ်နင်းဖို့ မကူညီခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါလည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေ့လိုမျိုး အခြေအနေကို ရောက်ရှိနိုင်မှာလဲ”

“နောင်တစ်ချိန်မှာ တာအိုကျင့် မိတ်ဆေွဟာ ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မိတ်ဆွေကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ အခွင့်အရေး ရတဲ့အခါ ချင်းချိုးနယ်မြေကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်လည်ပတ်ပါဦး၊ ငါကိုယ်တိုင် မိတ်ဆွိကို သေချာပေါက် ဧည့်ခံပါ့မယ်”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း

“ကောင်းပါပြီ”

သူသည် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် မိန်းမောတွေဝေနေမိဆဲ ဖြစ်သည်။ မူလက ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမသည် အလွန်တရာ ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော စွမ်းအားများ ရှိကာ အကြံအစည် စီမံကိန်းများ ချမှတ်ရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်လှသူ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

မူလက ချင်းချိုးနယ်မြေသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် သူ၏ အထောက်အကူပြု အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲမှ အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ... ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ တပည့်ဆိုးမလေးရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာဖွေနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူးလား”

ယခုအချိန်တွင်မူ တကယ့် ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်မှာ အရှေ့မှောက်ရှိ ဟူနတ်သမီးသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဟူနတ်သမီးက

“သူမက ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကနေ ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီး အပြင်းထန် ဒဏ်ရာရရှိထားတာဖြစ်လို့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ကံကြမ္မာတွက်ချက်ခြင်း ပညာရပ်တွေကို ကျွမ်းကျင်တယ် သူမရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာဖွေဖို့ကလည်း အလွန် ခက်ခဲတယ်”

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ရင်း

“ငါက ခြေရာခံခြင်း မှော်ပညာရပ်တွေကို အနည်းငယ် နားလည်ထားပါတယ်၊ အကယ်၍ နတ်သမီးကြီးရဲ့ လက်ထဲမှာ သူမ အမြဲတစေ ဆောင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ငါ စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရနိုင်ပါတယ်”

ဟူနတ်သမီးသည် ရှေးဟောင်းမျိုးဆက်၏ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော လျှို့ဝှက်မှော်ပညာရပ်များကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း လီယန်ချူနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်ချင်း မတူညီပေ။ သူမသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို တွက်ချက်ခြင်း၌သာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လှသည်။

ဟူနတ်သမီး၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“တာအိုကျင့် မိတ်ဆွေ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး”

သူမသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အသိစိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာခွဲတစ်ခုအနေဖြင့်သာ လာရောက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမျှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်မူ သဘာဝလွန်စွမ်းရည်များစွာ၏ စွမ်းအားမှာ အဆုံးအစမရှိလှပေ။ ယခုအခါ ချင်းချိုးနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ဟူနတ်သမီး၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဒါက အဲဒီတပည့်ဆိုးလေး အမြဲတစေ ဆောင်ထားတဲ့ ရတနာပဲ၊ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ဆွဲထားတတ်တာ၊ ငါက သူမကို တိုက်ခိုက်ချိန်မှာ လုယူခဲ့တာ ၊ တာအိုမိတ်ဆွေ စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်”

‘ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ဆွဲထားတတ်တာ...’ လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိပြီး ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ချက်ချင်းပင် ခြေရာခံခြင်း တာအိုမှော်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ထိုကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းမှနေ၍ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဝါးထဲသို့ စုစည်းရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဟူနတ်သမီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မထင်မှတ်ဘဲ ဒါက တာအိုဘာသာရဲ့ ရှေးဟောင်းမှော်ပညာရပ် ဖြစ်နေတာပဲ၊ တာအိုကျင့်မိတ်ဆွေ ရဲ့ ဂိုဏ်းအစဉ်အလာက တကယ့်ကို မြင့်မြတ်တာပဲ ”

လီယန်ချူသည် အသိစိတ်အာရုံထဲမှနေ၍ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းသာ ခံစားရသဖြင့် လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“အကြမ်းဖျင်း လမ်းကြောင်းကတော့ တောင်ဘက်အရပ်မှာပဲ၊ အကွာအဝေးက အရမ်းဝေးကွာလွန်းလို့ တိတိကျကျ ပုံဖော်လို့တော့ မရနိုင်သေးဘူး”

ဟူနတ်သမီးက

“သဲလွန်စ ရှိနေရင်ပဲ တော်ပါပြီ၊ ငါ ဒဏ်ရာတွေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတဲ့အခါ တောင်ဘက်အရပ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားပြီး သူမကို ရှာဖွေမယ်”

လီယန်ချူက

“နတ်သမီးကြီးလည်း ဒဏ်ရာရထားလို့လား”

ဟူနတ်သမီးက

“အဲဒီတပည့်ဆိုးကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် မူလအခြေခံစွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ရတာ ငါလည်း ရက်အတော်ကြာအောင် ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနေခဲ့ရတာပဲ၊ အခုတော့ ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်နေရာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ချင်းချိုးနယ်မြေရဲ့ ကံဇာတာစွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုပြီး မကြာမီမှာပဲ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပါလိမ့်မယ်”

လီယန်ချူက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကြမ်းတမ်းလှသော အသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် အနီရောင် ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ထွားကျိုင်းလှကာ မုတ်ဆိတ်မွေးများ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

“လီတာအိုဆရာက လီရှန်းတောင်သို့ မသွားသေးတာ... တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ ”

ထိုအမျိုးသားကြီးသည် တရားရုံးတော်၏ ရွှီထျန်းနန် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း (၉၄၆) ဖုန်းဟော်လွန်း ၊ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင် ၊ မင်း ဘယ်မှပြေးဖို့မစဉ်းစားနဲ့

ရွှီထျန်းနန်သည် ထွားကျိုင်းသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားရှိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတစ်စုံမှာ အေးစက်သော လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ ထိုးဖောက်စူးရှနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“အခုအချိန်မှာ လီရှန်းတောင်ကြီးကတော့ တစ်စစီဖြစ်အောင် အုန်းအုန်းဒိုင်းဒိုင်း ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်နေကြပြီဗျာ၊ တစ်ပြင်လုံးလည်း ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်စက်ကွင်းကြီးက ဖုံးလွှမ်းထားတယ်၊ အဲဒီ မီးလျှံလှံ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လုကြဖို့အတွက် လူတွေဟာ ဦးနှောက်တွေပွင့်ထွက်ပြီး အသေအလဲကို သတ်ဖြတ်နေကြတာ”

ရွှီထျန်းနန်၏ အသံမှာ ကြေးစည်ကြီးတီးလိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်နေသည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်၊ ချင်းချိုးမင်္ဂလာနယ်မြေမှာ အရေးအခင်းဖြစ်ပွားခဲ့တယ်၊ လက်ရှိ မြေခွေးနတ်သမီးဟာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ရတယ်၊ အရင်မျိုးဆက် ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးဟာ ယခုခေတ်မြေခွေးနတ်သမီးရဲ့ ဆရာမ အရင်းခေါက်ခေါက်ပဲဗျ၊ အခုတော့ သူက ချင်းချိုးနယ်မြေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီး ကြီးစိုးထားပြီ”

ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်နှစ်ခုကို ဆက်တိုက်ပြောပြပြီးနောက် ရွှီထျန်းနန်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား အံ့သြနေမိသည်။

သူ၏ စရိုက်မှာ လေပြင်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကဲ့သို့လည်းကောင်း လျင်မြန်ထက်သန်လှရာ ဝေချန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ချင်းယွန်းကျောင်းတော်သို့ မဝင်ဘဲမနေနိုင်ဘဲ ပြေးလာကာ လီယန်ချူနှင့် သတင်းလာရောက်မျှဝေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် လီရှန်းတောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့လျှင်ပင် ဧကန်မုချ အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင် လီရှန်းတောင်၌ တန်ခိုးရှင် ကျင့်ကြံသူများမှာ မိုးတိမ်များကဲ့သို့ အလွန်အမင်း များပြားလှသဖြင့် လီယန်ချူအနေဖြင့် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်ကို လုယူရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်တော့ဟု သူက ယူဆထားခြင်းဖြစ်သည်။

‘ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ… ချန်နိုင်ငံတော်အစိုးရဟာ မြေခွေးနတ်သမီးရှိနေတဲ့ ချင်းချိုးနယ်မြေကို သတိမထားဘဲ မနေခဲ့ဘူးပဲ…’ လီယန်ချူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်က ဒီရက်ပိုင်း ဝေမြို့မှာပဲ အေးအေးချမ်းချမ်း တရားကျင့်ကြံနေခဲ့တာ၊ ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး”

ရွှီထျန်းနန်က

“ဟုတ်ပါတယ်၊ အခုလောကကြီးက လေဆင်နှာမောင်းစီးသလို အပြောင်းအလဲတွေ မြန်ဆန်နေတာ၊ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးကလည်း နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီးသူဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ ဒီလို ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကိစ္စကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ”

“အဲဒီ အဘွားကြီးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ၊ လက်ရှိ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးကိုတောင် ရိုက်ချပစ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ သွေးအိုင်ထဲလဲပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်နဲ့ ထွက်ပြေးသွားရတဲ့အထိကို ရိုက်နှက်လိုက်တာ”

ရွှီထျန်းနန်သည် ချန်နိုင်ငံတော် တရားရုံးချုပ် ၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ရသော တာဝန်ခံဖြစ်သည်။

ချင်းချိုးမင်္ဂလာနယ်မြေသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများ အလွန်အမင်း စုဝေးရာ ဒေသကြီးတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဂရုမစိုက်ဘဲ နေ၍မရပေ၊ ထို့ကြောင့် ချင်းချိုးတွင် အရေးအခင်းဖြစ်ပွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သဘာဝအတိုင်း အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အပြုံးများမှာ အလွန်ပင် ပွင့်လင်းရဲရင့်ကာ အတားအဆီးမဲ့ လွတ်လပ်နေသည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ ဘုန်းတန်ခိုးအရှိန်အဝါ ကြီးမားထည့်ဝါပြီး ရုပ်ရည်ရူပကာ အလွန်လှပချောမောသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို သူ သတိထားမိသွားသည်။ သူမသည်လည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

သူက လီယန်ချူကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ အသံကိုနှိမ့်၍ မေးလိုက်သည်။

“စောစောက မင်းနဲ့ သတင်းတွေ ဝေမျှဖို့ပဲ အာရုံရောက်နေလို့ ဒီဘက်က မိတ်ဆွေကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး၊ မသိလို့ မေးပါရစေ… ဒီတစ်ယောက်က ဘယ်သူပါလဲခင်ဗျာ”

ထိုလှပသောအမျိုးသမီးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်မနေသော်လည်း ရွှီထျန်းနန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ သာမန် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်အာရုံထက် များစွာ ပိုမိုထက်မြက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသူသည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် မေးမြန်းသည့်အခါ “မိတ်ဆွေ” ဟု ရိုသေစွာ ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ဟူနတ်သမီးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အဘွားကြီး လေ…”

ရွှီထျန်းနန် : “………………”

ရွှီထျန်းနန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဘယ်လောက်တောင် လျင်မြန်လိုက်ပါသနည်း၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် မိမိမျက်စိရှေ့မှ ဘုန်းကျက်သရေနှင့် ပြည့်စုံသော အလှနတ်သမီးကြီးမှာ ချင်းချိုးနယ်မြေကို ပြန်လည်လုယူ သိမ်းပိုက်လိုက်သည့် မြေခွေးနတ်သမီးအစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏လည်ပင်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လည်ပင်းကြွက်သားများပင် တောင့်တင်းသွားရသည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် မာကျောထက်မြက်သော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ခါသွားရခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

“စောစောက အမှတ်မထင် နှုတ်ကျွံသွားမိပါတယ်၊ မြေခွေးနတ်သမီးအနေနဲ့ စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဟူနတ်သမီးက ပြုံးလျက် “အဘွားကြီးဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း မဆိုးပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် ခါးသက်သွားပြီး ကျောပြင်တစ်ခုလုံး အပ်များဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ စူးအောင့်ပူလောင်လာသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ပြိုမတတ် ကြီးမားလှသော ဤသတင်းကြီးကို လီယန်ချူနှင့် လာရောက်ဝေမျှပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သတင်းဦးသတင်းထူး ရရှိထားသည့် အသာစီးရမှုကို ခံစားရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု အိမ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။

ကွယ်ရာတွင် အတင်းပြောမိသည်က ကာယကံရှင်၏ ရှေ့တည့်တည့် ဖြစ်နေပြီး ဤမြေခွေးနတ်သမီးနှင့် တည့်တည့်တိုးလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ဟူနတ်သမီးက ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ညွတ်ကိုင်း၍ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေထံမှာ ဧည့်သည်ရောက်နေတာမို့ ကျွန်မကို အရင်ဆုံး ခွင့်ပြုပါဦး ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်မကို လှမ်းခေါ်နိုင်ပါတယ်”

သူမသည် ရွှီထျန်းနန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်သည့် ကိစ္စကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဟူနတ်သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်များ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည့် သေးငယ်သိပ်သည်းသော ကျောက်စိမ်းပြားလေးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ဤကျောက်စိမ်းပြား၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလှပြီး ဤကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် ဟူနတ်သမီးကို လှမ်း၍ ဆင့်ခေါ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သည်။ အကယ်၍ ထိုသစ္စာဖောက် တပည့်မ၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက…

ငါ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်…

သူမကို အသေသတ်မယ်

ထို့နောက်တွင် ဟူနတ်သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း မှုန်ဝါးပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိမ်းပြာရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်လိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ ရွှီထျန်းနန်က သက်ပြင်းချရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ စကားများရင် အမှားပါတတ်တာပဲ”

ထိုအချိန်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော မြေ‌ပြင်နတ်ဘုရား ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အရိပ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ ရွှီထျန်းနန်သည် ထိုချင်းချိုးနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်မသည် လီယန်ချူအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးပျော့ပျောင်းလွန်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လီယန်ချူသည် ဟူနတ်သမီးကို မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့စဉ်က သူသည် မည်သည့် ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကိုမျှ မမြင်ခဲ့ရဘဲ ယခုအခါတွင်မူ ဤချင်းချိုးအရှင်သခင်မမှာ စွမ်းအားများကို ဖျောက်ကာ အောင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လီယန်ချူက ရွှီထျန်းနန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“လီရှန်းတောင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ”

ရွှီထျန်းနန်က

“အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တဲ့ တန်ခိုးရှင် အချို့ဟာ လီရှန်းတောင်မှာ အချင်းချင်း စွမ်းရည်ပြိုင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်၊ ဘယ်သူက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်မသိဘူး၊ လီရှန်းတောင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ပိတ်ဆို့လိုက်တာ၊ အခုအချိန်မှာတော့ ဘယ်သူမှ အတွင်းထဲကို ဝင်လို့မရတော့ဘူး”

လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး

“လီရှန်းတောင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်တာလား”

ရွှီထျန်းနန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သတင်းတွေအရတော့ မီးလျှံလှံဟာ လောကထဲကို ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်လို့ လူတိုင်းက ဝိုင်းလုနေကြတာ၊ တချို့လူတွေကတော့ အဲဒီအထဲမှာ ကမ္ဘာပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး ရဲ့ သဲလွန်စကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့ကြတယ်၊ အဲဒီနတ်ဆိုးဟာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေတာကို မြင်ခဲ့ကြရတယ်တဲ့”

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီ မိစ္ဆာအမျိုးသားရဲ့ လက်နက်က သံတုတ်အမည်းကြီး လား”

ရွှီထျန်းနန်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့်

“မင်း… မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးရဲ့ တပည့်မက ငါ့ကို သတ်ချင်လို့ လာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး အဲဒီလူဆီကို ပြေးသွားပြီး အကာအကွယ်တောင်းခံခဲ့တယ်၊ ငါလည်း အဲဒီလူနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သေးတယ်၊ အရှုံးအနိုင်မပေါ်ဘဲ သူက အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့တာ”

အရှုံးအနိုင်မပေါ်ဘူးတဲ့လား… ရွှီထျန်းနန် စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ အဲဒီ မိစ္ဆာတန်ခိုးရှင်က ကမ္ဘာပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်တာကိုး”

လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် ထိုမိစ္ဆာအမျိုးသား၏ စွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလွန်းလှသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီ မိစ္ဆာအမျိုးသားဟာ လီရှန်းတောင်ထဲမှာ ဆန်းကြယ်တဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခုခုကို ရရှိခဲ့ပုံရတယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့တယ်၊ လီရှန်းတောင် ဖုံးအုပ်ပိတ်ဆို့ခြင်းမခံရခင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က တွေ့ခဲ့တာကတော့ ပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးဟာ သူ့ရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရပြီတဲ့၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ဆင့် ထပ်မံပေါက်ကွဲ ထိုးဖောက်သွားတယ်လို့ ပြောကြတယ်”

‘ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ထိုးဖောက်သွားတာလား…’ လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရွှီထျန်းနန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆိုင်ရှင်မ အား ဤအကြောင်းအရာများကို ပြောပြလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ က ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“အဲဒီ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးဟာ ဒီလို အခြေအနေမျိုးအထိ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူမကို ထပ်ပြီး ကြောက်လန့်နေစရာမလိုတော့ဘူးပေါ့”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ မူလကတော့ သူမ ဝေမြို့ကို တိတ်တဆိတ် လာမှာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာ၊ အခုတော့ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်က ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီဆိုတော့ ငါ တောင်ဘက်ပိုင်းကို သွားပြီး သူမကို ရှာဖွေမယ်၊ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူမကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်ရမယ်”

ဆိုင်ရှင်မက ရယ်မောကာ

“ဒါပေါ့၊ ဒါက ဖြစ်သင့်တာပဲ၊ သူမ ဒဏ်ရာရတုန်း အသက်ကို နုတ်ယူပစ်ရမယ် ”

ဖန့်ချင်းလန်သည် ထိုအချိန်တွင် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ခြင်းမပြုဘဲ ဤအကြောင်းအရာကို ကြားရသောအခါ ဆိုင်ရှင်မကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

‘ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးက မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တခြားလူရဲ့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတာလဲ’

လီယန်ချူက

“အဲဒီ ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးရှိတဲ့ အရပ်က တောင်ဘက် နယ်စပ်ဒေသမှာပဲ ရှိပုံရတယ်၊ အဲဒီကို သွားတဲ့အခါ လီရှန်းတောင်ကို အရင်ဆုံး ဝင်ကြည့်ဦးမယ်၊ ဘယ်သူ လိုက်ချင်လဲ”

ဆိုင်ရှင်မ က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“ကျွန်မက ဒီလို ဝေးလံတဲ့ခရီးတွေ သွားရတာ မကြိုက်ဘူး၊ တည်းခိုခန်းမှာပဲ နေရတာ ကောင်းပါတယ်”

ဖန့်ချင်းလန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

“ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီးက ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ကိသွားပြီဆိုရင် ရှင့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်တော့ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မြေပြင်နတ်ဘုရားအစစ်အမှန်တွေပဲ၊ ငါ မလိုက်တော့ဘူး”

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျွေ့ဟွာ နှင့် ရွှေကျီးကန်းလေးတို့ကိုသာ ခေါ်ဆောင်ပြီး မှော်လွန်းပျံ ကို မောင်းနှင်ကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းလျက် တောင်ဘက် နယ်စပ်ဒေသဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

………………

လီရှန်းတောင်တော်

ဤနေရာသည် ယခုအခါတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကြီးတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံထားရပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရဲရဲနီသော အလင်းရောင်များ တဖျတ်ဖျတ်လက်လျက် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပတ်ပတ်လည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာအတွင်း ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စစ်ဆေးစူးစမ်းမှု အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက ဤနတ်ဘုရားအလင်းတန်းအတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးလျှံ နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။

ဤနတ်ဘုရားမီးလျှံသည် တတိယအဆင့် တန်ခိုးရှင် ကျင့်ကြံသူများ ဝင်ရောက်လျှင်ပင် ခဏချင်းအတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။

လီရှန်း‌ေတင်ာတော်၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ‘ဖုန်းဟော်လွန်း’ (လေမီးဘီး) တစ်စုံ ရှိနေပြီး ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားတောင်ကြီးနှစ်လုံး ဆွဲချိတ်ထားသကဲ့သို့ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလက်နက်သည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလျက် လီရှန်းတောင်တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ထားသည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ လီရှန်းတောင်တော်ကြီးမှာ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ ပြိုပျက်နေပြီဖြစ်ပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ထွားကျိုင်းသန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသား ချင်ယဲ့ သည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်၌ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော သွေးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အလွန်ပင် ပူလောင်လှသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် လုံးဝ ခြားနားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လီရှန်းတောင် ၌ သူသည် ဆန်းကြယ်သော ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံထားပြီး နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များက လွင့်မျောနေသည်။

သူသည် ဂိုဏ်းတော်အတွင်း၌ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင် တစ်ပင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို မိမိ၏ ဘေးနားတွင် ဆောင်ထားရုံမျှဖြင့် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ထက်မြက်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးကပ်ထားသော ပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ထိုပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးသည် တောင်တန်းများအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ပြီး မည်သည့် ပြိုင်ဘက်နှင့်မျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

ထိုအင်အားကြီးမားလှသော မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ၊ လောကကြီးကို ကျောခိုင်းပြီး ပုန်းအောင်းနေကြသော ဝါရင့်အဘိုးအိုကြီးများဖြစ်စေ မည်သူမျှ သူမ၏ ထက်မြက်သော စွမ်းအားကို တည့်တည့်ရင်မဆိုင်ရဲကြချေ။

ပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် မာကျောထက်မြက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအစီရင်စာလုံးများ ရှိနေကာ လူသားတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို သက်ရောက်မှုပေးနိုင်သည်။

ယခင်က ချင်ယဲ့သည်လည်း ထိုဒုက္ခကို အလွန်အမင်း ခံစားခဲ့ရဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင် ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ပြင်ပ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး၏ အရှိန်အဝါကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် စွမ်းရည်ပြိုင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေသည်။ ဤနက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် လှပချောမောလှပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ မျှော်စင် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများ ပါဝင်နေပြီး ချင်ယဲ့ထံသို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေသည်။

မျှော်စင်သည် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော အဖိုးတန် ရတနာကြီးဖြစ်ပြီး လူကို ရိုက်နှက်ရာတွင် အသုံးပြုပါက ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်။

ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် မာကျောပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထိုစိမ်းပြာရောင် ရတနာချပ်ဝတ်တန်ဆာ ရှိနေကာ လက်ထဲမှ သံတုတ်အမည်းကြီးမှာလည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သည့်အပြင် ယခုအခါ ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်၏ စွမ်းအားကိုပါ ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသဖြင့် အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားနေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ချင်ယဲ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။

ရုတ်တရက်

ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦများအတွင်းမှ ထက်မြက်လှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ စိမ်းပြာရောင် သန်းနေပြီး ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင် အမြုတေ တစ်လုံး လွင့်မျောနေသည်။ သို့သော် ထိုအမြုတေမှ ဖြာထွက်လာသော အလင်းရောင်မှာမူ အလွန်ပင် ထူးဆန်းဆန်းပြားလှသည်။

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ဂယက်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယဲ့သည် ခန္ဓာကိုယ်အင်အားဖြင့် ရဲရင့်စွာ တောင့်ခံလျက် သံတုတ်အမည်းကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုအစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားထံသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အနီရောင်ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် အဖိုးတန် မှန်ချပ်ကြီး တစ်ချပ်ကို မြှောက်ကိုင်ထားပြီး မှန်ပြင်မှာ လူ၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်နိုင်လောက်အောင် ကြည်လင်လှသည်။ ဤနတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် ချင်ယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်နိုင်သည်။

ဤသုံးယောက်စလုံး၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး ယခင်က ဟော့ထုံတောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ကို လုယူရန်အတွက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်း၌ အင်အားကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်းများစွာ ပါဝင်နေပြီး ယခင်က သတင်းများ အလွန်မင်း ကျော်ကြားခဲ့သော ဂိုဏ်းတော်၏ အထွတ်အမြတ် နတ်ဘုရားလက်နက် မီးလျှံလှံကိုမူ မည်သူမျှ ရှာမတွေ့သေးပေ။

သို့သော်လည်း ထိုဖုန်းဟော်လွန်းမှာမူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မသိ ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်မှုမှ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းပကားများကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ လီရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးလျှံကြောင့် မည်သူမျှ အနားသို့မကပ်ရဲကြချေ၊ ထိုနက်နဲဆန်းကြယ်သော မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် မတတ်နိုင်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းဟော်လွန်းသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် ဆွဲချိတ်ထားသော်လည်း လူတိုင်းမှာ ခေတ္တမျှ လုယူနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ကို ရရှိထားသော ချင်ယဲ့သည် လူတိုင်း၏ ပစ်မှတ်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသူမှာ သုံးဦးတည်းသာ ရှိသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသော မျက်ဝန်းများစွာ ရှိနေသည်။

ဤတန်ခိုးရှင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လောကီရေးရာများကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ အမျိုးမျိုးသော နယ်မြေများနှင့် ရတနာနယ်မြေများတွင် ပုန်းအောင်းကာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှောင်တိမ်းနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ စိတ်ကို လှုပ်ခါစေနိုင်သောအရာမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်၊ နတ်ဘုရားကံကောင်းမှုနှင့် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်များသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ချင်ယဲ့ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး မိမိတစ်ဦးတည်းသော စွမ်းအားဖြင့် တန်ခိုးရှင်ကြီး သုံးဦးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားအပေါ်၌ အဆိုးဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ ရှိနေသည်။

ယခင်က သူသည် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်၏ ပျက်စီးယိုယွင်းရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က မူလက ထိုနတ်ငှက်အမှတ်အသားပါသော ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးမှာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ဂိုဏ်းတော်ကြီးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ရှေးဟောင်းဝင်္ကပါများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သဖြင့် ချင်ယဲ့သည် ထိုမိန်းကလေးနှင့် ထပ်မံ၍ ရက်ပေါင်းများစွာ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးအရှိန်အဝါများမှာ နဂါးတစ်ကောင်၏ အသွင်သဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားကို ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ အမြုတေမှာ ဟော့ထုံတောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအတုအယောင်ထံမှ လုယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖြာထွက်လာသော အလင်းရောင်မှာ အလွန်ပင် အေးစက်လှပြီး နူးညံ့မှုမရှိပေ၊ ဤရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ အောက်တွင် ထိုသွေးနဂါးမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြေမွပျက်စီးသွားရသည်။

ဒါက သိသာထင်ရှားလှသော သာမန်မဟုတ်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်သည်၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်တွင် စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းသည်လည်း ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“အမွေးအတောင်နဲ့ ဂျိုပါတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကောင်ကများ လူ့လောကထဲကိုလာပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လုချင်သေးတယ်၊ ငါ့အထင်တော့ မင်း အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ပြန်မသွားချင်တော့ဘူးနဲ့တူတယ် ”

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် နတ်ဘုရားလက်နက်နှစ်ခုနှင့် လွဲချော်ခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အနည်းငယ် ဆန်းပြားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် စကားနာထိုးရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

စောစောက တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် သူသည် နှုတ်ခမ်းမှ ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထုတ်ဖော်နေခဲ့သဖြင့် ချင်ယဲ့ကို ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားစေကာ သူ့ကို တောင်တန်းများအတွင်းသို့ ရိုက်သွင်းပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဒဏ်ရာများအတွင်းမှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ယခင်အတိုင်း ဆက်လက်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယဲ့က အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကာ

“မင်းကတော့ တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ တောင်တန်းများအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးတစ်ကောင် နိုးထလာသကဲ့သို့ နဂါးဟိန်းသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဦးခေါင်းထက်ရှိ အမြုတေအလင်းရောင်မှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်မှာ

‘ဒီလူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေတာပဲ၊ သံတုတ်အမည်းကြီးကလည်း လေးလံပြီး မာကျောလွန်းတယ်၊ စိမ်းပြာရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကလည်း ကာကွယ်ရေး အလွန်ကောင်းတယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘူး အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတဲ့ ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ပါ ရှိနေသေးတော့ တကယ်ကို အားကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ’

သူသည် စောစောက ထိုအော်ဟစ်သံကြောင့် ဝိညာဉ်အာရုံ တုန်ခါသွားခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ကို အမြန်ဆုံး စုစည်းကာ အစွမ်းကုန် ပြန်လည်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

မျှော်စင်သည် တောင်ပတ် အသွင်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယဲ့ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ရတနာအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်သွားသည်။

ချင်ယဲ့က သံတုတ်အမည်းကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဒေါင် ဟူသော ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ဂယက်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးများကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ယခင်က ရွှေကျီးကန်းလေးကို လုယူစဉ်က မျှော်စင်ကို အသုံးပြုခဲ့ရာ မည်သည့်ပြိုင်ဘက်မျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အနီရောင်ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူမှာ ယခင်က ဝူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးအိုကြီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အရေးကြီးသော လူသား ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ လက်ထဲမှ အဖိုးတန်မှန်ချပ်ကြီးသာ မရှိခဲ့လျှင် ကျယ်ပြောလှသော ဟော့ထုံတောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ဝိညာဉ်နှုတ်ခေါင်းလောင်း ကို လုယူသွားသော ဝူမိသားစု ဘိုးဘေးအိုကြီးကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေါ့… ထိုအချိန်က ဝူမိသားစု ဘိုးဘေးအိုကြီးသည် လီယန်ချူအတွက် အပြစ်အားလုံးကို ခေါင်းခံပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တန်ခိုးရှင် သုံးဦး၏ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပေါက်ကွဲတုန်ခါနေပြီး ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကြီးမှာ ပျက်စီးနေသော အရပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသား ချင်ယဲ့ကိုမူ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြသေးပေ။

ဘုန်း

ချင်ယဲ့သည် တုတ်တစ်ချက်ဖြင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားကို ရိုက်လွှတ်လိုက်ရာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

လက်ထဲတွင် အဖိုးတန်မှန်ချပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ အမြန်ဆုံး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် နက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီးမျှော်စင်ကို အသုံးပြုကာ ချင်ယဲ့နှင့် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်နေသည်။

ချင်ယဲ့က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

“စောစောက သူ ငါ့ကို အမွေးအတောင်နဲ့ ဂျိုပါတဲ့ တိရစ္ဆာန်လို့ ဆဲနေတာကို မင်းက တောင့်ခံထားနိုင်သေးတယ်ပေါ့”

နက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

“သူ ဆဲတာ နင့်ကိုလေ ၊ ငါ့ကို ဆဲတာမှ မဟုတ်တာ”

ချင်ယဲ့၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ တွန့်ချိုးသွားပြီး

“မင်းကတော့ တကယ်ပဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှက်ရစရာပဲ”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤနက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤအချက်မှာ လူတိုင်းကို ထင်မှတ်မထားဘဲ အံ့သြသွားစေသည်။

ချင်ယဲ့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မျှော်စင်သည် အရွယ်အစား ကြီးမားလာပြီး အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ထားသည်။

……

လူတိုင်း စွမ်းရည်ပြိုင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်အတွင်း မည်သူမျှ ကောင်းကင်ထက်သို့ အလွန်အမင်း နီးကပ်စွာ မသွားရဲကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ထက်တွင် ထိုဖုန်းဟော်လွန်း ရှိနေပြီး ဤနတ်ဘုရားလက်နက်တွင် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများ ပါဝင်နေကာ လီရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ၎င်းတို့ အထက်သို့ တက်သွားပါက သေလမ်းသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြားအရာများကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးလျှံသည်ပင် ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလှသော တားမြစ်ချက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ နတ်ဘုရားမီးလျှံကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းတန်းကြီးထဲမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း အပေါက်တစ်ခု ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ထက်မြက်ထည့်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော တန်ခိုးရှင်များစွာသည် ချက်ချင်းပင် မျက်ဝန်းများကို ထိုအထက်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဘယ်လိုလူမျိုးမို့လို့ အဲဒီ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်တာလဲ”

“အဲဒီ နတ်ဘုရားမီးလျှံက တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ထိမိရင်တောင် ချက်ချင်း သေသွားနိုင်တာ၊ ဘာဖြစ်လို့ သူက ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိတာလဲ ”

ဤသူ၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

သူသည် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ချောမောလှသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်များကိုမူ သစ်သားဆံထိုးလေးတစ်ခုဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ထုံးဖွဲ့ထားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ပြင်းထန်ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်မနေသော်လည်း…

သူသည် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းအောက်တွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် မည်သူမျှ လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါနှင့် ပုံစံမျိုးမှာ လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှသည်။

သူ၏ ဘေးနားတွင် ကြောင်ဖြူလေးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး ၎င်းသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်လျက် သူ၏ ဘေးနား၌ လိုက်ပါလာကာ အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးပြီး ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

“သူပဲ”

“ဒီလူငယ် တာအိုဆရာ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ”

ဟော့ထုံတောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသူများစွာ ရှိနေပြီး ထိုအချိန်တွင် ရောက်ရှိလာသူ၏ ရုပ်ရည်ကို သတိပြုမိသွားကြသောအခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မှတ်မိသွားကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

နက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ချင်ယဲ့သည်လည်း မျက်ဝန်းများကို အေးစက်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ထက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်ခဲသွားတော့သည်။

“မင်းပဲ”

ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေကာ သူ၏ အသံမှာ ကြေးစည်ကြီးကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

သူ၏ အသံမှာ လီရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် နောက်ထပ်မျိုးဆက် ချင်းချိုးမြေခွေးနတ်သမီး ဟူယွဲ့ သည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယဲ့ ယခုအကြိမ် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်သို့ လာရောက်ရခြင်းမှာလည်း လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းရေး စာလုံးများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် ဂိုဏ်းတော်၏ အထွတ်အမြတ် နတ်ဘုရားလက်နက် မီးလျှံလှံကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လှပြီး လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါ မင်းအဖေပဲ”

ချင်ယဲ့ : “………………”

သူသည် ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေပြီး စိမ်းပြာရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေကာ ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ နင်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေပြင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသွားရသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးများစွာမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ချင်ယဲ့သည် သံတုတ်အမည်းကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ သတ်ဖြတ်ရန် တက်လာခဲ့တော့သည်။

နက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

‘ဒီလူငယ် တာအိုဆရာ က ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား ပြင်းထန်ပေမဲ့ အဲဒီ မီးနတ်ဘုရား ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို ထုတ်မသုံးဘူးဆိုရင်တော့ ဒီချင်ယဲ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှဖြစ်လိမ့်မယ်’

သို့သော် နောက်ထပ်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုနက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးမှာ မျက်ဝန်းများ အဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရတော့သည်။

သူမတင်မကသေးဘဲ လီရှန်းတောင်အတွင်းရှိ တန်ခိုးရှင်များစွာသည်လည်း တစ်ယောက်မကျန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးအရှိန်အဝါများမှာ ထိန်ထိန်လင်းနေကာ တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

လက်သီးချက်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ခံပညာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ပါဝင်နေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချင်ယဲ့ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရပြီး သံတုတ်အမည်းကြီးပေါ်တွင်လည်း မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ်လွင့်စင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး ပတ်ပတ်လည် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ နေရာအားလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းရာ အရပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတွင် မှိုပွင့်ပုံစံ မီးခိုးလုံးကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။

ချင်ယဲ့သည် နက်ရှိုင်းလှသော ကျင်းကြီးအတွင်း၌ လဲကျနေပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို ပြင်းထန်စွာ အန်ထုတ်လိုက်ရကာ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ထိုနတ်ဘုရားကဲ့သို့ ချောမောလှပသော လူငယ်တာအိုဘုန်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး အခု ငါ့မှာ ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ရှိနေတာ၊ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားသက်သက်နဲ့တင် ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် ရိုက်နိုင်ရတာလဲ ”

လီယန်ချူသည် မကြာသေးမီက ဝေမြို့တွင် ကိုယ်ခံပညာကို စိတ်နှစ်ကာ လေ့ကျင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သိုင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ရေးစာမူ လမ်းညွှန်မှုများလည်း ရှိသည့်အပြင် ဖန့်ချင်းလန်နှင့် တွဲဖက်လေ့ကျင့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးရည်စိမ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကိုယ်ခံပညာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အားလုံးကို တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ရာ ယခုအခါ ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါ လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက်များအတွင်း၌ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ထက်မြက်လှပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မြေးလေး… ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ဘယ်မှပြေးဖို့မစဉ်းစားနဲ့ ”

စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး နောက်ကျောဘက်တွင် ကြီးမားထည့်ဝါသော နတ်ဘုရားအရိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုအထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော သွေးအရှိန်အဝါစွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တောက်ပသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တစ်ထပ်တည်းဖြစ်လျက် ကျဆင်းလာသော အခိုက်အတန့်တွင် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရတော့သည်။

ချင်ယဲ့သည် လက်ကို မြှောက်ကာ သံတုတ်အမည်းကြီးကို ခုခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်ရုံမျှရှိသေးသော်လည်း ထိုကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအရိပ်ကြီး၏ မြေအောက်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်အာရုံများမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားရပြီး ကောင်းကင်တုန်ခါမတတ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“မင်း… တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ”

စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သံတုတ်အမည်းကြီးမှာ အလွန်ပင် ပူလောင်လာပြီး အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်ပူကြီးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအရိပ်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အလွန်ပင် ထူထဲသိပ်သည်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထိုချော်ရည်ပူကဲ့သို့ သံတုတ်အမည်းကြီးကို တားဆီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

ခလွပ်

သံတုတ်အမည်းကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ဗရပွ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ခံပညာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် သံတုတ်အမည်းကြီးမှတစ်ဆင့် ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ချင်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ထိုခန့်ညားထည့်ဝါလှသော နတ်ဘုရားတောင်ကြီးကို ဆောင့်မိကာ တစ်စစီ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။