အခန်း (၉၄၇-၉၄၈)

အခန်း (၉၄၇) နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ၏ လှည့်လည်သွားလာမှု၊ ပါးရိုက်ခံရခြင်းနှင့် တောက်ပလှပသော ဓားအရှိန်အဝါ

ချင်ယဲ့သည် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် တောင်ကုန်းထဲသို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ လွင့်စင်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ဗြောင်းဆန်ကာ ကလီစာများပင် ပြုတ်ထွက်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အပြာရောင် ရတနာချပ်ဝတ်သည်ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အင်အားလှိုင်းကို အပြည့်အဝ ခုခံမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင် ရှိနေသည်။ ထိုဆေးနွယ်ပင်၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော ဝိသေသလက္ခဏာများကြောင့် တိုက်ရိုက် ဝါးမြို၍ မရနိုင်သေးသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် မကွာ ဆောင်ထားရုံမျှဖြင့် ဒဏ်ရာများကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကုစားပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…

အပျက်အစီးပုံများကြားမှ လူရိပ်တစ်ရိပ် ဝုန်းခနဲ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြွက်သားအမြှောင်းမြှောင်းနှင့် ထွားကျိုင်းလှသော ချင်ယဲ့သည် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ အရပ်အမောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်လန်နှင့် နှစ်မိုက်ခန့်အထိ ကြီးမားထွားကျိုင်းသွားပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အပြာရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာထံမှ စူးရှတောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေတော့သည်။

သူ့လက်ထဲရှိ သံတုတ်အမည်းကြီးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ထင်ကျန်နေသော်လည်း သူက ခါထုတ်လိုက်ရာ သံတုတ်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါးနက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံရစ်သိုင်းသွားသည်။ ထိုနဂါးနက်ကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။ နဂါးနက်ကြီးသည် နတ်ဘုရားလက်နက်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ၎င်းပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများ အားလုံးမှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ မြင့်တက်လာသည်။ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ကံကောင်းခြင်း ကြမ္မာအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ သိုင်းပညာ အစွမ်းထက်မြက်မှုမှာ ယခုမျှအထိ ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

ဝုန်း…

ချင်ယဲ့သည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ သွေးကြောထဲမှ စွမ်းအင်များ ဆူပွက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း မီးလောင်ကျွမ်းလုမတတ် ပူပြင်းလာသောကြောင့် ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော တန်ခိုးရှင်များအားလုံး နောက်သို့ အလုအယက် ဆုတ်ခွာသွားကြရသည်။

လီယန်ချူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ဆယ့်ခြောက်ပေခန့် မြင့်မားသော ရွှေရောင်လက်ဝါးရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်ခိုး ပင်လယ်ဝေစေနိုင်မည့် စွမ်းအားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဒေါင်…

ချင်ယဲ့သည် ထိုလက်ဝါးရိပ်အတွင်း၌ ပါရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အဖျက်စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသဖြင့် သံတုတ်အမည်းကြီးကို လွှဲယမ်းကာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထုထဲ၌ ခဏတာ တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အပြာရောင် ချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော တာအိုနတ်ဘုရားရုပ်ပုံလွှာများ ထင်ဟပ်လာသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်း နဂါးအိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အောက်ထပ်မှ ဝုန်းခနဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် တစ်ပိုင်းတစ်စ ရှင်းလင်းနေသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသဖြင့် မဖြစ်မနေ ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ ခုခံကာကွယ်လိုက်ကြရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မျိုးနွယ်စုထံမှ ဆင်းသက်လာသော ပင်ကိုယ်ဗီဇ တန်ခိုးစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုနဂါးဟိန်းသံကို ပထမဆုံးနှင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော လီယန်ချူမှာမူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့သည့်အပြင် တန်ပြန်၍ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက်သည် လီယန်ချူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများနှင့်အတူ ချင်ယဲ့၏ နဂါးဟိန်းသံထက်ပင် ပိုမို အင်အားကြီးမားလှပေသည်။

မဟာနတ်နဂါးဟိန်းသံ

ဤရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် တန်ခိုးစွမ်းအားကို လီယန်ချူသည် အမြင့်ဆုံး ပြည့်စုံခြင်း အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်အောင်မြင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားမှာ ချင်ယဲ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ လီရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးသည် ထိုအသံလှိုင်းများအောက်တွင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယဲ့မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ခံလိုက်ရသဖြင့် ညည်းတွားသံတစ်ချက်နှင့်အတူ မျက်ဝန်းအစုံ တွေဝေသွားပြီး မျက်နှာအနှံ့ရှိ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးစများ စီးကျလာသည်။ သူသည် လီယန်ချူကို နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားမိသည်။

"ဒီကောင်မှာ ဒီလိုမျိုး တန်ခိုးစွမ်းအား ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတုန်းက အချိန်တိုလွန်းလှပြီး လီယန်ချူက တာအိုနတ်ဘုရား မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများကို ထုတ်သုံးလိုက်ချိန်တွင် ချင်ယဲ့သည် ထိုအစီအမံဒဏ်ကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်း ရောက်ရှိနေပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သော ဖုန်းဟော်လွန်း (လေမီးဘီး) က ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တာအိုအစီအမံများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်သာ ချင်ယဲ့သည် စိတ်ချလက်ချဖြင့် လီယန်ချူကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုသို့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရမှသာ လီယန်ချူ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သန်မာလွန်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိနားလည်သွားခဲ့ရသည်။

…

ကျွေ့ဟွာ သည် လီယန်ချူနှင့်အတူ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တန်ခိုးရှင်အများအပြား၏ အကြည့်ကို ခံခဲ့ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အသာအယာ ကွေးညွတ်လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ လူအများရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားအောင် ပြသရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာသည် တောင်ပေါ်ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်ရင်း ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေသည်။

ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးဟိန်းသံနှစ်ခုစလုံးသည် သူမအပေါ်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် လီယန်ချူ၏ မဟာနတ်နဂါးဟိန်းသံမှာ သူမအား မရေမရာဖြင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုတစ်မျိုးကို ခံစားရစေသည်။

ရုတ်တရက်

သူမသည် ရင်းနှီးလှသော သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူမသည် အင်အားကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားများစွာကို တတ်မြောက်ထားသူဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ အသေးစိတ် စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများမှာ အဝါရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ထိုနေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံမျှဖြင့် မွေးရာပါ အရှိန်အဝါနှင့် အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ စွမ်းအားများ ဖြာထွက်နေသည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် တန်ဆာဆင်မှုမျှ မရှိသော်လည်း သဘာဝအတိုင်း မြင့်မြတ်လွန်းလှသော ဂုဏ်သရေရှိ အရှိန်အဝါကို ဆောင်ကျဉ်းထားသဖြင့် ထိုနေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံဖြင့် အခြားသူများထက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားနေပုံရပြီး လူတိုင်းကို မိမိကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

"ဘာလို့ သူ့ဆီကနေ ငါ့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို ခံစားနေရတာလဲ… ဒါဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တာက…"

…

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီယန်ချူသည် မဟာနတ်နဂါးဟိန်းသံကို အသုံးပြုပြီးနောက် ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ရသည်။ လီယန်ချူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရတနာအိုးပုံစံ ပြုလုပ်ကာ လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လျှပ်တပြက် ဝင်းလက်နေပြီး သွေးကြောထဲမှ စွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက် ဆူပွက်နေတော့သည်။

ချင်ယဲ့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လွှဲယမ်းကာ လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်သည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း လေးလံလာပြီး တုတ်ချောင်းတစ်ခုလုံး မီးခဲကဲ့သို့ နီရဲကာ ချော်ရည်များကဲ့သို့ ပူပြင်းလှသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် ကွေးညွတ်ပုံပျက်လာသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ သိုင်းပညာ တန်ခိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း အာဏာစက် ပြင်းထန်လှပေသည်။ သူသည် တိုးဝင်လာသော သံတုတ်အမည်းကြီးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ အလွန် ရဲရင့်ပြတ်သားပြီး မာကျောလှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် လက်သီးချက်ကိုသာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

ဒေါင်…

ချင်ယဲ့သည် လီယန်ချူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် အပြာရောင် ချပ်ဝတ်ပေါ်မှ သွေးစွမ်းအားများ ဆူပွက်သွားပြီး ခြေလှမ်းများ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် နောက်သို့ တရွတ်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

သူ၏ သံတုတ်အမည်းကြီးမှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူမှာမူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ချင်ယဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ရင်ထဲ၌ အံ့ဩမှင်သက်သွားရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော တန်ခိုးရှင် အများအပြားမှာလည်း အလားတူပင် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြရသည်။ လီယန်ချူက ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု တန်ခိုးရှင်၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် အံ့ဩမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား လီယန်ချူသည် သိုင်းပညာနတ်ဘုရား လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေသူဖြစ်ရာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ အားသာချက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တည့်တည့်ခံယူပြီးနောက်တွင်ပင် မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှမရဘဲ လုံးဝ ထိခိုက်မှုမရှိသည်မှာမူ…

"ဒီကောင့်ကိုယ်ပေါ်မှာ ကာကွယ်ရေး အထွတ်အမြတ် ရတနာတစ်ခုခု ရှိနေရမယ်"

ဟု အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် လီယန်ချူက ချင်ယဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဆိုသည်ကို အလွန်အမင်း အံ့ဩခြင်းမရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ သံတုတ်အမည်းကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကိုမူ အလွန် အံ့ဩမိသည်။

"ဒီကောင်ရဲ့ လက်ရည်က ဟော့ထုံတောင် နတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲတုန်းကထက် ပိုပြီးတော့ သန်မာလာပြီပဲ… ဒီလို ပါရမီမျိုးက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

ဟု အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက ဆက်လက် တွေးတောနေသည်။

၎င်းတို့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် ပိုမိုတိုးတက်ရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပေသည်။ မိမိ၏ အသက်ဇီဝ ကျင့်ကြံမှု ဖြစ်စေ၊ တန်ခိုးစွမ်းအား၏ အဖျက်စွမ်းရည် ဖြစ်စေ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဆင့်တစ်ခု ထပ်မံတိုးတက်ရန်မှာ လွန်စွာ ခဲယဉ်းလှသည်။ သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့မှ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော ကန့်သတ်ချက်များ၏ တားဆီးမှုကို လုံးဝ မခံရပုံပေါ်နေသည်။

…

တောင်ပတ်လမ်းပေါ်တွင်မူ…

ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ ရုပ်ရည်မှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး လှပလွန်းလှကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားပေါ်တွင်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ငှက်ပုံစံ အနုပညာလက်ရာများ ချုပ်လုပ်ထားသည်။ သူမ တောင်ပတ်လမ်းပေါ်သို့ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ မျက်ခုံးုတ်လိုက်ပြီး အသံတိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်မချရသေးဟု ခံစားရသဖြင့် နောက်ထပ် ပေရာဂဏန်းခန့်အထိ ထပ်မံ ဆုတ်ခွာသွားပြီးမှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်ထဲမှာ တကယ့်ကို နေရာတိုင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နေတာပဲ… ဒီနယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာက ခန္ဓာကိုယ်အင်အား အလွန်သန်မာပြီး တာအိုတရားကို တတ်မြောက်ထားပုံရတယ်။ အခု သူက ဒီမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသားနောက်ကိုပဲ ဆက်လိုက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပန်းတိုင်ကို ပြောင်းပြီးတော့ ဒီလူငယ်တာအိုဆရာဆီကို ဦးတည်မလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး"

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ငှက်ပုံစံ ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတစ်ယောက်တည်းတင်မကဘဲ အခြားသော တန်ခိုးရှင်အများအပြားသည်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များကို ထိုမိန်းကလေးထံသို့ စုပြုံစေခဲ့ကြသည်။

နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာများသည် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်အမင်း သန်မာလှသည်။ သူမ တောင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေစဉ်ကပင် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပုံကို သူတို့ အာရုံခံမိခဲ့ကြပြီး ၎င်းနှင့် ခဏတာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း အလွန်အမင်း ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြရသည်။ မူလက ထိုမိန်းကလေးသည် ထိုထွားကျိုင်းလှသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသားကိုသာ စိုက်လိုက်မတ်တတ် လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသားက ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် ဆေးနွယ်ပင်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားကာ ကိုယ်တိုင် ဆုတ်ခွာသွားပြီး တောင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် ရောက်ရှိနေသူများမှာ ကျော်ကြားလှသော အထွတ်အထိပ် တန်ခိုးရှင်များ ဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်ပြီး မဟုတ်လျှင်မူ ၎င်း၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို ဖြည့်တင်းပေးပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသား ချင်ယဲ့သည် နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူသည် ထိုမိန်းကလေး၏ မိမိအပေါ် ထားရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြမှုကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိသလို၊ နောက်ပိုင်းတွင် ခရမ်းရောင် ဆေးနွယ်ပင်ကို မည်မျှအထိ ကြောက်ရွံ့သွားသည်ကိုလည်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ချင်ယဲ့သည် စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားပြီး ခြေဖဝါးအောက်မှ ဖြူဖွေးသော သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး၏ ဘေးနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ မိန်းကလေးသည် ချက်ချင်းပင် မျက်ခုံးကြုတ်ကာ နောက်သို့ ဖျတ်ခနဲ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ထိုရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးသည် အလွန်အမင်း ပြည့်ဝလှသော စွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သတ်ဖြတ်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုမိန်းကလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ၏ မင်္ဂလာမရှိသော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း အေးစက်သွားရသည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် ချင်ယဲ့ကို မသတ်ဘဲ မိမိထံသို့ ဦးတည်လာသည်မှာ…

"ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ရတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ သွေးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် လက်ဝါးစွမ်းအားမှာ ရွှေရောင်လက်ဝါးရိပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မှောက်ခုံလဲကျသွားစေခဲ့သည်။

ချင်ယဲ့ : "……"

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား : "……"

လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်းရှိ တန်ခိုးရှင် အားလုံး : "……"

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဝုန်းခနဲ ဆင်းသက်လာရာ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ထိုရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်တည့် နင်းချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…

မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ လူတိုင်းသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အင်အားလှိုင်းကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်များ မသိစိတ်အလျောက် ယိမ်းထိုးသွားကြရသည်။

မိန်းကလေးမှာ လီယန်ချူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းခြေခြင်း ခံထားရသည်။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ထိုရှေးဟောင်းမိန်းကလေးသည် လောလောဆယ်တွင် မိမိ၏ အကူအညီဖြစ်နေသော်လည်း ချင်ယဲ့၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားကာ…

"တော်သေးတာပေါ့… သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ အနင်းခံရတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးပဲ"

ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း မာကျောလှသဖြင့် လီယန်ချူ၏ နင်းခြေခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ရင်ဘတ်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ရုတ်တရက် သွေးလွှမ်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး လီယန်ချူကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တန်ခိုးစွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုဧရာမ ပါးစပ်ကြီး၏ အပေါ်နှင့် အောက် မေးရိုးနှစ်ဖက်ကို တည့်တည့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် သန်မာလှသော ချင်ယဲ့ပင်လျှင် အံ့ဩမှင်သက်သွားရတော့သည်။

နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော မိစ္ဆာအစီအရင်စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မင်္ဂလာမရှိသော အငွေ့အသက်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို စတင် ကိုက်ခဲဝါးမြိုလာကာ သစ်ပင် မြက်ပင်များပင် မိစ္ဆာအသွင် ပြောင်းလဲလာကြသည်။ သို့သော် လီယန်ချူမှာမူ ထိုအငွေ့အသက်များကြားတွင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုအလွန် ရှေးကျလှသော မိန်းကလေးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထပ်မံ၍ နက်ရှိုင်းလှသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင်…

ချင်ယဲ့သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး သံတုတ်အမည်းကြီးကို မြှောက်ကာ လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်သီးနှစ်ဖက်ကို စည်တီးသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းကာ ထိုသံတုတ်အမည်းကြီးပေါ်သို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ချက်ချင်း ပြန့်လွင့်သွားတော့သည်။

"ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်"

ချင်ယဲ့သည် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ ပေါက်ကွဲမတတ် ထွားကျိုင်းလာကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးစွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်ကာ လီယန်ချူနှင့် ထိပ်တိုက်အချင်းချင်း အင်အားချင်း ပြိုင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာနှင့် ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထိုဆန်းကြယ်သော မိစ္ဆာစာသားများ ပြည့်နှက်နေပြီး လီယန်ချူကို အလွန်အမင်း မက်မောတွယ်တာလှသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးဝင် သတ်ဖြတ်လာပြန်သည်။ လီယန်ချူသည် ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက် တန်ခိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်စလုံးကို ခြေလှမ်းတိုင်း ဆုတ်ခွာသွားရအောင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

အစောပိုင်းက ချင်ယဲ့သည် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ကာ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၊ လေးထောင့်မျှော်စင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ရတနာမှန်ချပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူတို့ကိုပင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသက်သက်ဖြင့် ချင်ယဲ့နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်သန်မာလှသော နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ နှစ်ယောက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖိနှိပ်ချုပ်ခြောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း ပိုမို ထိတ်လန့်လာကာ…

"ဒီလိုဆိုရင်… ဒီကောင်က အနည်းဆုံး ငါလိုလူမျိုး လေးငါးယောက်လောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်တာပေါ့"

ဟု တွေးမိကာ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီယန်ချူသည် ချင်ယဲ့၏ အနားသို့ ကပ်သွားပြီး…

ဖြန်း…

ပါးတစ်ချက် အုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်ရာ ချင်ယဲ့သည် တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ပြီး လက်ထဲရှိ သံတုတ်အမည်းကြီးမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒေါင်ခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထိုပါးရိုက်ချက်မှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်လှပြီး သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး…

"ဒီတာအိုဆရာလေးရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ… တော်သေးတာပေါ့ အခု သူ့ရဲ့ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရတာ ငါမဟုတ်လို့"

ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းတင်မကဘဲ အခြားသော တန်ခိုးရှင် အများအပြားမှာလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးတောနေကြသည်။

"ဒီကောင်က သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်မာတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ… ဒါပေမဲ့ ဒီလို ပါးရိုက်တတ်တဲ့ အကျင့်ဆိုးကြီးကတော့ တကယ်မကောင်းဘူး။ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် သတိမထားမိတာနဲ့ တစ်သက်လုံး ရှာဖွေခဲ့တဲ့ ဂုဏ်သတင်းတွေ အားလုံး သူ့လက်ထဲမှာတင် ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများအပြား၏ သနားကရုဏာသက်ဟန်နှင့် သရော်လှောင်ပြောင်သော အကြည့်များကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယဲ့သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားရသည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သံတုတ်အမည်းကြီးကို မိမိ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တောက်…မင်းကတော့ တကယ်ကို လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းနေ‌ပြီ"

သူကဲ့သို့သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူတစ်ဦးအဖို့ နောင်တစ်ချိန်တွင် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်း၌ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ပါးရိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟု အပြောခံရခြင်းမှာ သူ့ကို သတ်လိုက်သည်ထက်ပင် ပိုမို ခံရခက်စေပေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"လက်ဝယ် ရွှေကျာ်းကိုင်ကာ လောကအနှံ့ လှည့်လည်စစ်ဆေး… ကိုယ်ဝယ် ရွှေချပ်ဝတ်ဆင်ကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကို ပြသ… အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဆုံး ဖြစ်စေရမည် "

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ချက်ချင်းပင် တစ်လန်နှင့် နှစ်မိုက်ခန့် မြင့်မားသော ရွှေရောင်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်နှင့် လူငယ်တာအိုဆရာသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှေချပ်ဝတ်ဆင်ကာ ရွှေတုတ် ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုလေးလံလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားထက်မြက်လှပြီး သန့်စင်သော ယန်အရှိန်အဝါကြောင့် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် အမှောင်ထုများ အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယဲ့၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ လူငယ်တာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာ အဆပေါင်းများစွာ ထပ်မံ သန်မာလာပြန်သဖြင့် သူ့အား အလွန် ခေါင်းခဲသွားစေသည်။

"စောစောက ငါ စိတ်စောသွားခဲ့တာပဲ… ဘေးကနေပဲ ကျားနှစ်ကောင် ကိုက်တာကို ထိုင်ကြည့်နေခဲ့ရမှာ"

ဟု ချင်ယဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ရွှေတုတ်ကို လွှဲယမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ချင်ယဲ့သည်လည်း သံတုတ်အမည်းကြီးကို မြှောက်၍ ခုခံလိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရား လက်နက်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း…

ခလွပ်

နားမခံသာသော အက်ကွဲသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ချင်ယဲ့၏ လက်ထဲရှိ သံတုတ်အမည်းကြီးမှာ အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။ ချင်ယဲ့တစ်ယောက် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် ရွှေတုတ်ကြီးသည် သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားရတော့သည်။ ထိုမျှ လေးလံလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သူ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

အခုတော့ ကောင်းကြသေးရဲ့… ပါးရိုက်ခံရရုံတင်မကဘဲ အခြားသူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးပါ ထောက်လိုက်ရလေပြီ။

ချင်ယဲ့သည် အံကြိတ်ကာ ထိုရွှေတုတ်အောက်မှ ပြန်လည်ရုန်းထရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း စူးရှတောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ရွှေချပ်ဝတ်နတ်ဘုရား၏ ခြေထောက်ဖြင့် မျက်နှာကို တည့်တည့် အကန်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ဗုန်း…

သူသည် နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက မောက်မာထောင်လွှားနေခဲ့သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်ကြီးမှာ ယခုအခါတွင် အလွန် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အောက်ကျနောက်ကျဖြင့် အလဲထိုးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော တန်ခိုးရှင်များအားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရှေးကျလှသော မိစ္ဆာစာသားများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော် သူမသည် လီယန်ချူ၏ ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများနှင့် ထိတွေ့မိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရေခဲပေါ်သို့ ရေနွေးပူ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ တရှဲရှဲနှင့် အရည်ပျော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသားမျှင် များအားလုံး နောက်သို့ လိပ်ဝင်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သူမသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ ယခုမျှအထိ ပြင်းထန်လှလျှင်မူ သူမအား ပြန်လည် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ပြေးချင်တာလား"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး လက်ထဲမှ ရွှေတုတ်မှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုမိန်းကလေး၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားသည်။

ဗုန်း…

နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း လေးလံလှသဖြင့် ထိုမိန်းကလေး၏ မာကျောလွန်းလှသော ဦးခေါင်းခွံကို တိုက်ရိုက်ပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားအပါအဝင် အခြားသော တန်ခိုးရှင်များအားလုံး ကျောချမ်းသွားကြရသည်။

နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှအထိ သန်မာသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ လီယန်ချူ၏ ရွှေတုတ်တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ရင်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး…

"ဘာလို့ ငါ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး နေရာတွေကို ရောက်တိုင်း ရောက်တိုင်း ဒီကောင်နဲ့ပဲ အမြဲတမ်း တိုးနေရတာလဲ"

ဟု တွေးမိသည်။

အသက်ရှည်ရှည် နေရခြင်းမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မကောင်းလှပေ။ ယခုကဲ့သို့ တစ်ခေတ်လုံးကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်စွမ်းရှိသော ပါရမီရှင်မျိုးနှင့် ဆုံတွေ့ရတတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် အတွေးပြောင်းကာ…

"ဒီကောင်က သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအား ပြင်းထန်ပေမဲ့ ကံတရားကတော့ သိပ်မကောင်းရှာဘူး။ ဟော့ထုံတောင် နတ်ဘုရားနန်းတော်တုန်းကလည်း ‌ေကာင်းကင်ဖဲကြိုး ကို ယန့်ချီရှ က ရသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ခြောက်ခေါင်းလောင်း ကိုလည်း ဝူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးက လုယူသွားခဲ့တာကြောင့် ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ဘူး"

"ဒီလိုကြည့်ရင်… သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ငါ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပေမဲ့လည်း ဒီနတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခုစလုံးနဲ့ လွဲချော်ခဲ့ရတာပဲ"

ဟု အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက တွေးတောကာ စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မင်္ဂလာမရှိသည့် အငွေ့အသက်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဆက်တိုက် ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လီယန်ချူ၏ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားများအောက်တွင် လုံးဝ ပိပြားသွားခဲ့ရသည်။

"မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ငါးရာ လက်ဝါးတွင်းဝယ် ကိန်းဝပ်လျက်… တွန်းထုတ်လိုက်ပါက မြေပြင်ကွဲအက်ကာ ကောင်းကင်ယံပင် ပြိုပျက်စေရမည် မိစ္ဆာနတ်ဆိုး တစ္ဆေရဲရဲများ ဤအရာနှင့် ဆုံတွေ့ပါက… ခဏချင်းအတွင်း ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေရမည် ငါးမိုးကြိုးလက်ဝါးဂါထာ … ပွင့်စေ "

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများသည် ကောင်းကင်ယံအထက်မှ ဝုန်းခနဲ ကျရောက်လာတော့သည်။ ထိုမိုးကြိုးဒဏ်မှာ နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာတစ်ယောက်တည်းတင်မကဘဲ မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်ကာ ထပ်မံ၍ တိုးဝင်လာသော ချင်ယဲ့ကိုပါ ကောင်းကောင်းကြီး လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ကျပြီးမှ တိုးဝင်လာခဲ့လျှင် ယခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယဲ့ : "……"

ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…

မိုးကြိုးအချက်ပေါင်းများစွာ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျရောက်လာသည်။ ချင်ယဲ့သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ပြတ်တောက်နေသော သံတုတ်အမည်းကြီးကို နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဝဲပျံစေခဲ့ပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အပြာရောင် ချပ်ဝတ်ထံမှလည်း ရှေးကျလှသော တာအိုနတ်ဘုရားရုပ်ပုံလွှာများ ထွက်ပေါ်လာကာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာမှာမူ လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းခွံရိုက်ခွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း လုံးဝ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးဘဲ ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဒဏ်ကိုပါ ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေပြားနှင့် အသားစများ နေရာအနှံ့ ကွာကျလာပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေသော အသားမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီယန်ချူသည် လက်သီးနှင့် လက်ဝါးများကို လွှဲယမ်းကာ ပူပြင်းလှသော မိုးကြိုးများကို ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့် အထွတ်အထိပ် တန်ခိုးရှင်နှစ်ယောက်ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသည်မှာ အလွန် ရဲရင့်ပြတ်သားပြီး အာဏာစက် ပြင်းထန်လှပေသည်။

နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာ၏ ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံထားရသော ထိုရုပ်အလောင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ပါးစပ်ကိုဟကာ သုံးရောင်ခြယ်မီးလျှံ ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုမီးလျှံမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လှသဖြင့် ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာကို ခဏချင်းအတွင်း မီးလျှံများကြားတွင် လွှမ်းခြုံသွားစေခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး မီးခိုးမီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ မီးလျှံများကြားတွင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရုန်းကန်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုမီးလျှံများအတွင်း၌ပင် လုံးဝ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လီရှန်းတောင်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သော ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာသည် ဝိညာဉ်ရော ခန္ဓာပါ လုံးဝ ပျက်စီးကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးလှသော မဟာတာအိုသံ၏ အာရုံခံစားမှုကို ရရှိလိုက်ပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်မှာ ချင်ယဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ချင်ယဲ့သည် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာနှင့် ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကိုပင် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အသက်လု ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားအရှိန်ဝါ ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျန့်ကျောင်း ဓား ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လီရှန်းတောင်ပေါ်ရှိ တန်ခိုးရှင်အားလုံးသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ကြရပြီး ဆန်းကြယ်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရာ လီယန်ချူကို ဗဟိုပြု၍ ပေရာဂဏန်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရေစက်လှိုင်းများကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော လှိုင်းလုံးတစ်ခုမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အသက်အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များ၏ သော့ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယဲ့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် အန္တရာယ်အချက်ပေးသံများ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟီးသွားပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ပေရာဂဏန်းရှည်လျားသော ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာ ရှေးကျပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှကာ အပြာရောင် ချပ်ဝတ်ကြောင့် ၎င်း၏ နဂါးအကြေးခွံများပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော အစီအမံစာလုံးများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သံတုတ်အမည်းကြီးသည်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရှူး…

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ ထိုပေရာဂဏန်း ရှည်လျားလှသော ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။ အလွန်အမင်း သန်မာလှသော နဂါးခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရတနာချပ်ဝတ်မှာလည်း ဝုန်းခနဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကုသိုလ်မှတ် သန်းချီတန်သော အထွတ်အထိပ် ရတနာ ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားကို လီယန်ချူသည်ပင် ယခုအချိန်တွင် ထိန်းချုပ်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထိုချင်ယဲ့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သူသည် ကျန့်ကျောင်း ဓား၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်တွင် အလွန် ထက်မြက်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုဓား၏ စူးရှလှသော ဓားအရှိန်အဝါကိုမူ လုံးဝ ချေဖျက်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ် သည် နဂါးရုပ်အလောင်းကြီးထဲမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာရာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်အံ့ဩခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ ခါးဆီမှနေ၍ အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး စောစောက ဓားချက်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခါးလည်မှ ဖြတ်တောက်သွားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန် သန်မာလှသဖြင့် သက်စောင့်စွမ်းအားများ လွယ်လွယ်နှင့် ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ… ဆရာက ပြောဖူးတယ်၊ ငါ့မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးတော့ နတ်ဘုရားလောကကို ပျံသန်းသွားနိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်လို့"

"နတ်ဘုရားကံတရားက မကြာခင် ရောက်တော့မှာ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ရဲ့ ချိတ်ဆက်မှု တံတားကြီးကလည်း ပြန်လည် ပွင့်တော့မှာ… ငါ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ လုံးဝ အသက်မဆုံးရှုံးနိုင်ဘူး "

ချင်ယဲ့၏ မျက်နှာမှာ ရူးသွပ်နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးစွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေကာ ကျန့်ကျောင်းဓား၏ ဓားဦးကို ချင်ယဲ့ထံသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ငါ ပြောခဲ့သားပဲ… ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ဘယ်မှ ပြေးခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ "

သူ၏ လေသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်လှသည်။

သို့သော်လည်း ထိုစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်မူ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော် အပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် လေရှူသံမှအပ အခြားမည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာတော့ဘဲ…

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အခန်း (၉၄၈) နှိမ်နင်းသုတ်သင်ခြင်း ၊ အပြောင်းအလဲ

ချင်ယဲ့သည် လီယန်ချူ၏ ဓားထက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရင်သွားကာ သူ၏ ဖြစ်တည်မှုသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လျင်မြန်ဆန်းကြယ်ပြီး အာဏာစက်ပြင်းထန်လှသော ဓားချက်တစ်ချက်ကို ပိုင်းခုတ်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ချင်ယဲ့သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ သည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများလည်း အဆက်မပြတ် ဆုတ်ယုတ် လျော့ပါးလာခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ပြန်လည်ကုစားရန် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်၏ စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း၊ ထိုဓားပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော တားမြစ်ချက်ပိတ်ပင်မှုများ ရှိနေသည့်အတွက် လုံးဝ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ချင်ယဲ့၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ဤခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် မျိုချပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ခေတ္တခဏအတွင်း ရရှိလာမည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ချင်ယဲ့အနေဖြင့် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့။ ယနေ့တွင် အကယ်၍ ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါက အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

မြွေနဂါး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် ၎င်း၏ မေးရိုးကြီးများကို ဟ ကာ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို မျိုချရန် အားယူလိုက်စဉ်၊ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တာအိုအတတ် - မြေလျှိုးမိုးပျံနတ်ဘုရားခြေလှမ်း

ချင်ယဲ့၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် လီယန်ချူကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"အားးးးး အားးးးးး"

သို့သော် ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည်သာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး အောက်သို့ လွင့်စင်ကျသွားခဲ့ရသည်။

စိတ်ဓားအတတ်

လီယန်ချူ၏ လက်ရှိ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ စိတ်ဓားအတတ်ကို ပိုမိုထက်မြက် အားကောင်းအောင် သွေးကြောထားပြီးဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်ကိုက်မှုကလည်း အလွန်အရေးပါလှသဖြင့် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ခုတ်ချလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော် အပျက်အစီး နယ်မြေအတွင်းရှိ များစွာသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အကြည့်သည် ထိုခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ထံသို့ ကျရောက်နေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်မျိုးသည် လောကတွင် ရှာဖွေရန် အလွန်ခဲယဉ်းပြီး ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော တတိယနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှသည်။

သို့မဟုတ်ပါက အစောပိုင်းက ချင်ယဲ့ကို လူစုလူဝေးဖြင့် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံအဝေးဆီမှ အလွန်သေးငယ်သော ကြိုးတစ်ချောင်းအသွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်။ ထိုကြိုးပေါ်တွင် ဖျော့တော့သော တာအိုအငွေ့အသက်များ ရှိနေပြီး ရှေးဟောင်းစုတ်ပြတ်ကာ ကောင်းကင်မြေပြင်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဖြူဖွေးနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော်ရာစွမ်းအားများသည် တောင်တန်းကြီးများကဲ့သို့ ထုထည်ကြီးမားလှသော်လည်း အလွန်အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့်အတွက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် အသက်ချုပ်ငြိမ်းသွားနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သူ၏ သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်ရာ ဤခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို အသုံးပြု၍ သက်တမ်းဆွဲဆန့်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ထိုကြိုးစသည် အသက်ရှိသကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်လှပြီး ကျန့် ကျောင်း ဓား၏ ဓားအလင်းတန်းကို ရှောင်ကွင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဓားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများ ကျိန်းဝပ်နေပြီဖြစ်ရာ ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရုံဖြင့် ထိုကြိုးစသည် တိုက်ရိုက် အစိမ်းစိမ်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရရှာသည်။ လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို ကမ္ဘာငယ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ချင်ယဲ့၏ ရုပ်အလောင်းကိုလည်း သိုလှောင် အိတ် ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ကမ္ဘာငယ်သည် တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော မြွေနဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဆန့်ဝင်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဖိုးအိုသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆံပင်များ ထောင်ထလာခဲ့သည်။ သက်တမ်းကုန်ခါနီးဖြစ်၍ သူသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တောက်ပသော တန်ခိုးစွမ်းအားများကို လက်ဝါးထဲတွင် စုစည်းလိုက်ရာ၊ သူ၏ ဝတ်စုံသည် လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင် တုန်ခါကွေးကောက်သွားရသည်။

"အားးး"

ထိုအဖိုးအိုသည် ရုတ်ချည်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ သူ၏ ခါးကို နှိပ်လျက် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသည်။ သူသည် ခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ လိမ္မာယဉ်ကျေးကာ ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ကမ္ဘာကြီးကို အရေးမစိုက်သကဲ့သို့ အကြည့်မျိုးရှိသော ကြောင်ကလေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကြောင်ကလေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"သတ္တိရှိလှချည်လား"

ကြောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ သိပ်မကျယ်လှဘဲ အနည်းငယ်ပင် ချစ်စရာကောင်းနေသော်လည်း၊ ဤအဖိုးအို၏ အော်ရာစွမ်းအားမှာ တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ ထုထည်ကြီးမားပါသော်လည်း ကြောင်လေး၏ ခါးကို တိုက်ရိုက် ကန်ကျောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရသည်။ ဤကြောင်ကလေး၏ စွမ်းရည်မှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းသည် အစောပိုင်းက ဤလူငယ်တာအိုဆရာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာစဉ်၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ဖြိုခွဲကာ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဘေး၌ ဤကြောင် ပါလာခဲ့သည်ကို သတိရသွားကြတော့သည်။

အဖိုးအိုသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော်ရာစွမ်းအားများသည် ရုတ်ချည်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားကာ မျက်ဝန်းအစုံက မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်မည့် ကြီးမားလှသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဝါးမြို မိစ္ဆာအတတ်

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ဆောင်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် သက်ရှိစွမ်းအားအားလုံးသည် ထိုတွင်းနက်ကြီး၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဘာမျှမကျန်အောင် ပျက်စီးသွားကြသည်။ ကျွေ့ ဟွာ သည်လည်း မိမိခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ ဟွာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

အစောပိုင်းက သူမသည် ဤနေရာ၌ အဝါရောင်ဝတ် အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇ တန်ခိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုအမျိုးသား၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူမသည် မိမိ၏ စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပြီး၊ သူမနှင့် သွေးမျိုးဆက် ချိတ်ဆက်နေသော ထိုအမျိုးသား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက်၊ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် မိမိ၏ အော်ရာစွမ်းအားအားလုံးကို လွှတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအဖိုးအို၏ မျက်ဝန်းများ မှေးစင်းသွားသည်။ ကောင်းကင်ဝါးမြို မိစ္ဆာအတတ်အောက်တွင် အရာခပ်သိမ်းကို ဝါးမြိုနိုင်သော်လည်း ထိုကြောင်လေး၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ ရှာမတွေ့ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောင်တန်းတစ်ခုမျှ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ကြောင်လေး ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလော။

ကျွေ့ ဟွာသည် လက်သည်းဖြင့် အသာအယာ ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတွင်းနက်ကြီးကို တိုက်ရိုက် မှုတ်ထုတ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဖိုးအိုသည် တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တိုက်မိကာ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော် အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ - "..............."

ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ဘေးနားက ကြောင်ကပင် ဤမျှအထိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူကမျှ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီယန်ချူသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသည်။ ချင်ယဲ့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွင် တွေ့ရခဲသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ အလွန် သန်မာထက်မြက်ပြီး ဖျက်ဆီးရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဓားဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခုတ်ပိုင်းခြင်း ခံရသော်လည်း သက်စောင့်စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေသေးကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယဲ့သည် အလွန်တရာ အခြေအနေပျက်နေပြီး အစောပိုင်းက မာန်မာနထောင်လွှားနေသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ပုံစံ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကြယ်ပွင့်များအသွင် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီး ကြေးဝါ ရှေးဟောင်းမှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ရှစ်ခွင်မှန်

ရှစ်ခွင်မှန်သည် လေထဲတွင် ကြီးထွားလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းများစွာသည် ရှစ်ခွင်မှန်၏ အလင်းတန်းအောက်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြာကျပျက်စီးသွားရသည်။

ချင်ယဲ့သည် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်ကာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ ခုခံတော့သည်။ သို့သော် ထိုအလင်းတန်းသည် အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသဖြင့် ချင်ယဲ့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မှန်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းအောက်တွင် လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးကွယ်ပျောက်သွားရတော့သည်။

ဤနေရာတွင် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူကြီးသည် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်း၌ လုံးဝ သေဆုံးပျက်စီးသွားရလေပြီ။

နောက်ထပ် အားကောင်းလှသော ရတနာတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် လူတိုင်းကို ပိုမို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သက်တမ်းကုန်ခါနီး အဖိုးအိုမှလွဲ၍ မည်သူမျှ ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြတော့ပေ။ လူတိုင်းက လီယန်ချူကို ကြည့်သည့် အကြည့်များတွင် အလွန် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်သန်မာလှသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလော။

လီယန်ချူသည် အစွမ်းထက်သော ရတနာနှစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို လုယူသွားခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။ လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှစ်ခွင်မှန်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျန့်ကျောင်း ဓားကိုလည်း ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ တားမြစ်ချက်ကို ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးစွမ်းအားများသည် အစောပိုင်းက အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ဤကုသိုလ်မှတ် သန်းချီတန် ရတနာနှစ်ပါးကို လှုံ့ဆော်ခြင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေသည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် ဤကုသိုလ်မှတ် သန်းချီတန် ရတနာနှစ်ပါးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ ယခု ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းပကားကြောင့် သူသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်မိသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာလှသော ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသားသည် ဖျက်ဆီးရန် အလွန်ခဲယဉ်းပြီး အနိုင်တိုက်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း၊ လုံးဝ ဥဿုံ ချေမှုန်းပစ်ရန်အတွက်မူ ဤကုသိုလ်မှတ် သန်းချီတန် ရတနာနှစ်ပါးမရှိလျှင် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော်ငြားလည်း တန်ခိုးစွမ်းအားများ အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူသည် တတိယနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင်။

ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို သူ၏ ကမ္ဘာငယ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားရာ၊ အဝင်ဝကို အနည်းငယ်ဖွင့်၍ ၎င်းနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိပ်သည်းလှသော နတ်ဘုရားအငွေ့အသက် များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးစွမ်းအားများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြန်လည်ပြည့်တင်းလာပြီး၊ အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် မူလထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ လုံးဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပင်လယ်ပြင်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော တန်ခိုးစွမ်းအားများကြောင့် လီယန်ချူပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဒီခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်က တန်ခိုးစွမ်းအားတွေ ပြန်ဖြည့်ဖို့အတွက် တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ "

သူသည် အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားပြီး အစောပိုင်းက ချင်ယဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ချင်ယဲ့၏ အော်ရာစွမ်းအားများသည် အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျွေ့ ဟွာသည် ပေရာဂဏန်းမျှကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီး တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအဖိုးအိုကို တွေ့ပြီးနောက် လက်သည်းဖြင့် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်းသို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ တောင်ထိပ်အမြောက်အမြား ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ဒီလောက်တောင် အားထည့်ထားတာလား"

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဤမျှအထိ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှသော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံသည် ကျွေ့ဟွာနှင့် သိပ်မတူလှပေ။ ကျွေ့ ဟွာဆိုလျှင် ခါးကို ကိုင်ပေါက်ခြင်း၊ ခြေထောက်ကို သတ်ခြင်း၊ ဆွဲဆုတ်ခြင်းနှင့် ဝက်ဝံလက်သီးများကို အသုံးပြုခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအဖိုးအို၏ အော်ရာစွမ်းအားသည် ကျွေ့ ဟွာ၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မကျန်တော့ဘဲ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံအဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ သို့သော် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည့်အတွက် သူသည် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းရှိရာသို့ မပျံသန်းဝံ့ဘဲ၊ နတ်ဘုရားမီးလျှံများ၏ ပြာချခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လီရှန်းတောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါလှသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အဖိုးအို၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်တစ်ချက်က သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာကာ ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲတွင် ယင်ယန် ပုလင်း ကို ပိုက်ထားပြီး ယင်ယန်စွမ်းအားနှစ်ရပ် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဖိုးအို၏ ယန်ဝိညာဉ် သည် ပျံသန်းထွက်လာပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်ကာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲငင်အားကို အစွမ်းကုန် ခုခံလေသည်။

ရုတ်တရက် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ နေလပုတီးစေ့ တစ်စေ့ ပျံသန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်ပြန်သည်။ အဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်သည် အဖိုးတန် ကြွေထည်မြေထည်များတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများ ပါဝင်နေသည့်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက် တုန်ခါသွားစေပြီး ခေတ္တမျှ သတိလစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာထူးများ ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ဤအဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်သည် ယင်ယန်စွမ်းအားနှစ်ရပ်ကြောင့် ပုလင်းထဲသို့ ရောက်ရှိတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတစ်ခုလုံးသည် ရုတ်ချည်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါကာ ယင်ယန်စွမ်းအားနှစ်ရပ်ကြားမှ ရုန်းထွက်လွတ်မြောက်သွားခဲ့တော့သည်။

အဖိုးအိုသည် ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ မူလဇစ်မြစ် များကို မီးရှို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာတာအို လျှို့ဝှက်ချက်အတတ် ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်တရာ ကြီးမားထုထည်ကြီးမားလာပြီး တစ်လက်မချင်းစီ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ဒီအဖိုးကြီးက မင်းတို့ကို တကယ်ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား "

သို့သော် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထက်မြက်လှသော လေပြင်းများ ကျရောက်လာပြီး၊ လက်သည်းကြီးများ က အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သိပ်သည်းလှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို ဆွဲဖြဲကာ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချပစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် နေလပုတီးစေ့ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ နေလတာအိုရုပ်တုကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဤအဖိုးအို၏ ဦးခေါင်းထိပ်သို့ ထပ်မံ ထုရိုက်လိုက်ပြန်သည်။ အဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီး နေလပုတီးစေ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားအောက်တွင် လုံးဝ ဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားရလေတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ယင်ယန်ပုလင်း ကို ပိုက်ထားပြီး၊ ရတနာပုတီးစေ့တစ်စေ့သည် သူ၏ ဘေးနားတွင် လွင့်ပျံနေကာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ရပြန်ချေပြီ။

အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသားသည် မသိမသာ နောက်သို့ ထပ်မံ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့၊ ကံကောင်းလို့ စောစောက လက်မပါမိတာ။ မဟုတ်ရင် အခု သေရမှာ ငါပဲ။"

အမှန်စင်စစ် အစောပိုင်းက ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို မက်မောခဲ့ကြသူများမှာ ဤအဖိုးအိုတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ ကျွမ်းကျင်သူအမြောက်အမြားက တန်ခိုးစွမ်းအားများကို တိုးတိတ်စွာ လှုံ့ဆော်လျက် ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်ကို လုယူရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤကောင်းကင်ဝါးမြို မိစ္ဆာအတတ်ကို ကျင့်ကြံထားသော အဖိုးအိုက အခြားသူများထက် ခြေတစ်လှမ်း စောသွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများသည် အနည်းငယ် သောင်းကျန်းနေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ကျွေ့ ဟွာ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော်ရာစွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်မြေပြင်ကို တုန်ဟီးစေကာ ရှေးဟောင်း သားရဲရဲရင့်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမသည် လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ရိုင်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန် သိပ်သည်းလှပေသည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ရုန်းကန်နေပြီးမှ၊ ခေါင်းကို မော့ကာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ လေမီးဘီး အတွဲလိုက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများကို ဆောင်ကျဉ်းထားပြီး လီရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ တစ်တောင်လုံးရှိ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီး တောင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားသော်လည်း၊ မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ တုန်ခါနေပါစေ ဤနတ်ဘုရားအလင်းတန်းကိုမူ မလှုပ်ခတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကျွေ့ ဟွာသည် အသာအယာ ခုန်ပျံလျက် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မကောင်းဘူး"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျွေ့ ဟွာ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော်ရာစွမ်းအားများသည် အလွန် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေပြီး ရှေးဟောင်း မွေးရာပါ စွမ်းပကားများ ပါဝင်နေသည်။

သူမသည် လီယန်ချူထံသို့ အသံလွှင့်ကာ အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန်ရှောင် ငါ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရတယ် "

သူမသည် ဤနတ်ဘုရားအလင်းတန်း၏ စွမ်းပကားကို ကောင်းစွာသိရှိပြီး၊ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဘုရားမီးလျှံများကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ တတိယနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများပင် ထိမိပါက ချက်ချင်း ပြာကျပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် မိမိ၏ တန်ခိုးစွမ်းအား အော်ရာများကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ ကြွက်သားများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားစွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေပြီး တောင်တန်းများကို မနိုင်မနင်း မ ထမ်းနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားလှသည်။ သူသည် ကျွေ့ ဟွာကို တိုက်ရိုက် တားဆီးလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်မှတ် ခုနစ်သိန်းတန် စိတ်ကြည်လင် စိမ်းပြာကျောက်စိမ်းပြား ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် ကျွေ့ ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။

ကျွေ့ ဟွာ၏ မျက်ဝန်းများသည် ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလာသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထူထပ်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

"ထိုက်စန်းထိုင်ရှင်း၊ အင်းပျန့်ဝူထင်။ တျူရှေဖူမေ့၊ ပေါင်မမင့်ဟုရှန်း။ ကျိဟွေးမင့်ကျင့်၊ စိန့်ရှန့်အန်းနင်။ ဆန်းဟွန်းယုံကျို၊ ဖိုဝူဆန်းချင်း၊ ကျိကျိရူလူလင့် "

တာအိုဂိုဏ်း၏ မဟာဂါထာတော် ရှစ်ပါး

စိတ်ငြိမ်နတ်ဘုရားဂါထာတော်

လီယန်ချူ၏ အသံသည် အလွန်ပင် ထုထည်ကြီးမားလှပြီး တစ်ပြင်လုံးရှိ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ကျွေ့ ဟွာသည် ထိုအသံကို အဓိက ခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်ဝန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာတာအိုကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရုတ်ချည်း မသက်မသာ ခံစားရသဖြင့် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အသီးသီး လှုံ့ဆော်ကာ ခုခံကြရင်း၊ စိတ်ထဲမှလည်း လီယန်ချူကို ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

"ဒီတာအိုဆရာကတော့ သူတစ်ပါးကိုပါ ဒုက္ခပေးဖို့ မွေးလာတာလားကွာ "

ကျွေ့ ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ လိမ္မာယဉ်ကျေးပြီး ချစ်စရာကောင်းကာ အမူအရာကလည်း ကျော့ရှင်းလှသဖြင့် အစောပိုင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝ ခြားနားလှပေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မွေးရာပါ အော်ရာများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ရှိနေသည်။

သူမသည် အသာအယာ ခုန်ကာ လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ဦးခေါင်းဖြင့် လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ စောစောက ဒုက္ခပေးမိသွားတယ်။"

သူမ ပြောလိုက်သော အသံမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပြီး ပုံမှန်အချိန်များတွင် ရှိတတ်သော အေးစက်မာနထောင်လွှားသည့် ပုံစံ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ အမှားလုပ်မိထားသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မင်းလည်း သိသေးသားပဲ... လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျွေ့ ဟွာ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ထုရိုက်ရန် ပြင်သော်လည်း၊ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ၏ တင်ပါးကိုသာ အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကသာ သန်မာမနေရင် မင်းကြောင့် ဒီနတ်ဘုရားအလင်းတန်းထဲကို တွန်းပို့ခံရတော့မှာ။ မင်း ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုရှင်းမလဲ"

လီယန်ချူက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

ကျွေ့ ဟွာက ခေါင်းမော့ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

လီယန်ချူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်

"ဒီကိစ္စ ပြန်ရောက်မှ ပြောမယ်။ စောစောက မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ကျွေ့ ဟွာက မျက်မှောင်ကုတ်လျက် အားအင်ချည်းနဲ့စွာဖြင့်

"ငါက အဲဒီအဖိုးအိုကို တားချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေက ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူး။ သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့စိတ်က ပိုပိုပြင်းထန်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာ စိတ်အာရုံတွေပါ လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားရတာပဲ။"

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

များစွာသော ကျွမ်းကျင်သူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး မည်သူမျှ သူနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံဝံ့ကြပေ။ မိမိတို့ကိုယ်ပေါ်သို့ ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက ၎င်းတို့သည်လည်း လီယန်ချူ၏ ဘေးနားက ကြောင်၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် မမှန်ကန်ကြောင်း၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရပုံရကြောင်း ရိပ်မိခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားကြရသည်။ တတိယနယ်ပယ် ထိပ်ဆုံးအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးကို၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း သွေးမျိုးဆက်များ ကိန်းဝပ်နေပါလျက်နှင့် မည်သူက အသံတိတ် လွှမ်းမိုးနိုင်ပါသနည်း။

ကျွေ့ ဟွာက အားနည်းစွာဖြင့်

"စောစောက ငါ အဝါဝတ်ထားတဲ့ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ ငါနဲ့ သူနဲ့ကြားမှာ သွေးမျိုးဆက် ချိတ်ဆက်မှု ရှိနေပေမဲ့ သေချာကြည့်မလို့ လုပ်တဲ့အချိန်မှာ သူက ပျောက်သွားရော။"

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်

"မင်းအဖေလား"

ကျွေ့ ဟွာက ခေါင်းခါလိုက်သည်

"မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသွေးမျိုးဆက် ချိတ်ဆက်မှုက အလွန် သိပ်သည်းလွန်းတယ်။"

လီယန်ချူသည် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာငယ်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ၊ ခရမ်းရောင် နတ်ဘုရားဆေးနွယ်ပင်၏ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ‌ေကျွ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ပြန်လည်ပြည့်တင်းသွားကာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည် လန်းဆန်းတက်ကြွလာခဲ့သည်။

သူမသည် အသာအယာ ခုန်ကာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး အနည်းငယ် ဝမ်းမြောက်သွားသော်လည်း၊ ထို့နောက်တွင် မျက်ဝန်းများ ပြန်လည် မှေးစင်းသွားသည်။

"စွမ်းအားတွေကတော့ ပြန်ပြည့်သွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရထဲမှာတော့ ဖော်ပြရခက်တဲ့ မောပန်းမှုမျိုး ရှိနေတုန်းပဲ။"

လီယန်ချူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အစောပိုင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီးနောက် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို လွှမ်းမိုးခဲ့တာ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက မင်း စွမ်းအားတွေ မမြှင့်တင်ခင်ကတည်းက မင်းကို လွှမ်းမိုးထားတာ။ အဲဒီ အဝါ‌ေရာင်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသား ဖြစ်နိုင်မလား "

ကျွေ့ ဟွာ၏ အော်ရာစွမ်းအားမှာ အလွန် သန်မာလှပြီး ဝေမြို့ ရှိ ဆိုင်ရှင်မက သွေးမျိုးဆက်များ ပေါင်းစပ်ရန် ဆေးလုံးများစွာ ပေးထားခဲ့သည့်အတွက်၊ လက်ရှိတွင် နတ်ဘုရားတာအို ကို လုံးဝ ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်ရာ စွမ်းပကားက အလွန် ကြီးမားလှသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက သူမကို အသံတိတ် လွှမ်းမိုးနိုင်သည်ဆိုပါက၊ သွေးမျိုးဆက်ထဲတွင် ထူးခြားသော တားမြစ်ချက် ပိတ်ပင်မှုများ ရှိနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်လျှင် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိသည်။ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို လှည့်စားနိုင်သော တန်ခိုးစွမ်းအား...

ကျွေ့ ဟွာသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာက အလွန် တည်ငြိမ်လေးနက်သွားသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်သည်

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အဲဒီလူက လူချင်းရင်ဆိုင်ပြီး မတိုက်ရဲတာ ကြည့်ရင် တစ်ခုခုကို ကြောက်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

လီယန်ချူသည် လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတာအိုဆရာ အမိဖမ်းလို့ကတော့ မင်းကို အရိုးပါ ပြာချပစ်မယ် "

သူ၏ လေသံမှာ အလွန် အေးစက်လှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိုစကားကို ကြားရ

သောအခါ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်တာပဲ။ သူ့ကို အထင်လွဲအောင် မလုပ်မိဖို့ လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီလီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်က ငါတို့ရဲ့ အရိုးမြေပုံရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

သက်တမ်းကုန်ခါနီး၍ အခွင့်အလမ်း ရှာဖွေနေကြသော အဖိုးကြီးများ ဖြစ်စေ၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော မဟာရှစွန့်စားသူများ ဖြစ်စေ၊ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ အတွေးများမှာ အားလုံး ထပ်တူကျနေကြသည်။ နယ်ပယ်ပြင်ပမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ပြီးပြီဖြစ်သလို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသားလည်း သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တစ်ပြင်လုံးရှိ လီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်အတွင်း၌ တည်ငြိမ်မှုများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ထက်ရှိ နတ်ဘုရားလက်နက် လေမီးဘီးသည် လီရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားဆဲဖြစ်ရာ လူတိုင်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြသေးပေ။

ထိုစဉ် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှေ့သို့ တက်လာကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည် ။

"မိတ်ဆွေ နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်။ ကျွန်တော် နာမည်က ရွှီဇီရုံ ပါ၊ ဆရာတော်ရဲ့ ဘွဲ့နာမကို ဘယ်လိုခေါ်ဝေါ်ရမလဲခင်ဗျာ "

လီယန်ချူသည် ဤလူငယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်၏ ဝတ်စုံမှာ သပ်ရပ်လှပပြီး ပညာတတ်ဆန်ကာ လေယူလေသိမ်းကလည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအားများသည် အလွန် သိပ်သည်းလှသဖြင့် ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်

"ဒီတာအိုဆရာရဲ့ ဘွဲ့ကတော့ ဝမ်ချွမ်ဖူကွေ့ ပါ။"

ရွှီဇီရုံက ပြုံးလိုက်သည်

"ဝမ်ချွမ် တာအိုမိတ်ဆွေ ဖြစ်နေတာပဲ။ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပါတယ်။ ကျုပ် အကူအညီတောင်းစရာတစ်ခု ရှိလို့ပါ၊ ဆရာတော်အနေနဲ့ ကျုပ်ကို ဒီလီရှန်းတာအိုဂိုဏ်းတော်ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ"

လီယန်ချူသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ပြောလို့ ပြီးပြီလား ဒီအတိုင်း ငါ့ကို အလကား ခေါ်သွားခိုင်းတာလား "

ရွှီဇီရုံ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့ မဟုတ်ရပါဘူးခင်ဗျာ။ အကယ်၍ တာအိုမိတ်ဆွေ က ျိုပ်ကို ခေါ်ထုတ်သွားပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ကျုပ်အနေနဲ့ ခရမ်းသွေး နဂါးနွယ်ပင် တစ်ပင် ပေးအပ်နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရတနာတစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ နွယ်ပင်တစ်ပင်နှင့် တူသော်လည်း ထိုအထဲတွင်မူ ခရမ်းရောင် သွေးများ စီးဆင်းနေပြီး အလွန် ထုထည်ကြီးမားလှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများနှင့် သိပ်သည်းလှသော နဂါးအငွေ့အသက်များ ကျိန်းဝပ်နေသည်။ ဤရတနာကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ များစွာသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။

ဤမျှအထိ သိပ်သည်းလှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများသည် သက်တမ်းတိုးရန်အတွက် အလွန် ရှားပါးလှသော ရတနာ ဖြစ်သည်။ သက်တမ်းကုန်ခါနီး ကျွမ်းကျင်သူအမြောက်အမြားက အလွန် ပူပြင်းလှသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ နတ်ဘုရားဆေးပင်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ မဟာယန်ရတနာဆယ်ပါး ထက်ပင် ပိုမို အဖိုးတန်လှပေသည်။

မင်းကတော့ သူတစ်ပါး သတ်ဖြတ်လုယူမှာကို တကယ်မကြောက်ဘူးပဲ... လီယန်ချူသည် ယခုအခါ အမြင်ကျယ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤအရာကို မှတ်မိလိုက်သဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွှီ တာအိုမိတ်ဆွေ က တကယ်ကို ပွင့်လင်းတဲ့သူပဲ။ ကျုပ်က မင်းကို အခုပဲ ခေါ်သွားပေးမယ်။"

သူသည် ခရမ်းသွေး နဂါးနွယ်ပင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဤလူငယ်၏ လက်အင်္ကျီစကို ဆွဲကာ အတူတကွ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ရွှီဇီရုံသည် ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရသော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းထက်တွင် တံခါးပေါက်တစ်ခုမျှ ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ချွမ် မိတ်ဆေွက တကယ်ကို ကတိတည်တဲ့သူပဲ။ ဒီမှာတင်ပဲ လမ်းခွဲကြစို့။"

လီယန်ချူက ရယ်မောလိုက်သည်

"မယ်တော် ‌က ချင်းချိုး ကို သွားမလို့လား"

ရွှီဇီရုံက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ဝမ်ချွမ် မိတ်ဆွေ၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲခင်ဗျာ"

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်

"ချင်းချိုးမြေက မြေခွေးနတ်သမီး တွေက တကယ်ပဲ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲအတတ်မှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်ကို လှည့်စားနိုင်တာပဲ။"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်ချည်း အေးစက်သွားပြီး မျက်ဝန်းများက လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသွားခဲ့သည်။

"ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ငါ့ဆီ လာပို့တာပဲ "

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော အသံနှင့်အတူ လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ အော်ရာစွမ်းအားများသည် ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုထည်ဝါခန့်ညားပြီး ရုပ်ရည်ချောမောလှသော လူငယ် ရွှီဇီရုံသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ လီယန်ချူ၏ ဤလက်သီးချက်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားသော်လည်း သူ့ကိုမူ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

ရွှီဇီရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး၊ အလွန်ပင် လှပပြီး ကျက်သရေရှိလှသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အမူအရာက အလွန် ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှပြီး နောက်ကျောဘက်တွင် မြေခွေးအမြီးတစ်ခုက အသာအယာ လှုပ်ခါနေကာ လူတို့ကို အလွန် ဆွဲဆောင်နေသည်။

၎င်းမှာ ချင်းချိုး မြေခွေးနတ်သမီး ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလော။

"ခရမ်းသွေး နဂါးနွယ်ပင်ကိုလည်း မိတ်‌ေဆွက သိမ်းဆည်းသွားပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ လွှတ်မပေးနိုင်ရတာလဲ။ တကယ်ပဲ အပြတ်ချေမှုန်းတော့မှာလား "

ချင်းချိုး မြေခွေးနတ်သမီးက သက်ပြင်းအသာချရင်း ပြောလိုက်သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဘာခရမ်းသွေး နဂါးနွယ်ပင်လဲ"

ချင်းချိုး မြေခွေးနတ်သမီး - "..............."