အခန်း ၄၃၈

အခန်း (၄၃၈) အစပျိုး လှုပ်ရှားမှု

သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများက အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပြိုပျက်နေသော ဘုရားကျောင်းဟောင်း အတွင်း၌ ဆုမို ၏ အဖွဲ့သားများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့် မှင်တက်နေကြတော့၏။

အဘိုးအို ၏ သိုင်းပညာ က အလွန်တရာ ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ လက်တွေ့ တိုက်ပွဲ ဝင်ကြည့်မှသာလျှင် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဗလတောင့်တောင့် လူမိုက် ငါးဦး အနက် ဓားမ ကိုင်ဆောင်ထားသူ နှစ်ဦးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သေမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ၏ နေနှင့် လ ကွင်း သည် အလွန်တရာ ထက်မြက် ဆန်းကြယ်လှသည်မှာ မှန်သော်ငြားလည်း၊ အဘိုးအို ၏ သံမဏိပမာ မာကျောလှသော သွားများကလည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထား၍ ရသော အရာ မဟုတ်ချေ။ အဘိုးအို သည် အနည်းငယ် အရေးနိမ့်သွားခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း ၎င်းမှာ လုံးဝ ပြောပလောက်သည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

ထိုမျှမက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် အဘိုးအို ၏ လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုလူငါးဦး ထဲတွင် လက်နက်ပုန်း ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း အသုံးမပြုလိုက်ရသေးသော လူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဒဏ်ရာမရဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခင်က ဝေဇီယီ စတင် လှုပ်ရှားခဲ့စဉ်က၊ သူမ၏ အံ့မခန်း သိုင်းပညာများ ကြောင့် သူတို့မှာ နတ်မိမယ် တစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်သော အဘိုးအို သည် ဝေဇီယီ ၏ ဓားသိုင်း နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကာကွယ်ရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့ပြီး တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် အထိနာခံကာ ဝေဇီယီ ၏ ဓားရှည် ကို အသည်းအသန် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ရုံမျှသာ ရှိသည်။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ... ဆုမို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိုက်ချိန်တွင်မူ၊ အဘိုးအို ၏ အသည်းအသန် ရုန်းကန်မှုများ အားလုံးက ကလေး ကစားစရာ တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ဓားတွေ၊ လှံတွေ ထိုးမဖောက်နိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးထားသော အလောင်းကောင် ပုံစံပြောင်းလဲသူ သည် ဆုမို ၏ လက်ဝါးအောက်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့ပျက်စီး သွားခဲ့ရပြီး၊ ဆုမို က အဘိုးအို ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ကာ အတွင်းအား တစ်မျှင်ဖြင့် သူ၏ သွေးကြောများ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဤ လှုပ်ရှားမှုများ အားလုံးကို သူက မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် တစ်ဆက်တည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လူကြီး တစ်ယောက်က ဆိုးသွမ်းနေသော ကလေး တစ်ယောက်ကို ဆုံးမလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်တရာ သဘာဝကျလွန်းလှပြီး မည်သည့် အလေးအနက် ထားမှုမျှ မပါဝင်ခဲ့ချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံး အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူဖို့ပင်မေ့ သွားကြသည်မှာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဆုမို က ဘုရားကျောင်းဟောင်း ၏ တံခါးပေါက်သို့ ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပွဲကြည့်နေကြဦးမှာလဲ"

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထိုလူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လန့်ဖျပ်သွားကြပြန်သည်။

တခြားလူတွေ ရှိနေသေးတယ် ဟုတ်လား။

သူတို့မှာ လေးသည်တော်ကို ကြောက်နေသော ငှက်ငယ်လေးများပမာ အလိုအလျောက်ပင် တံခါးပေါက်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်မိကြတော့၏။

မိုးရေများ ကြားတွင် အဝတ်အစားများ ပွတ်တိုက်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ရုတ်တရက် ဘုရားကျောင်းဟောင်း ၏ တံခါးပေါက်တွင် လူ သုံးလေးဦး ခန့် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့ အားလုံးမှာ မိုးကာအင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ဝါးခမောက်များကို ဆောင်းထားကြ၏။

သို့သော် ထို မိုးကာအင်္ကျီများ၏ အောက်တွင် မိုးရေများ ရွှဲရွှဲစိုနေသော ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံများကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

ဗလတောင့်တောင့် လူမိုက်များ၏ မျက်နှာများ ကွက်ခနဲ ပျက် သွားတော့၏။ ဤ အသစ်ရောက်လာသူများ မည်သည့် ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကြသည်။

ထိုလူစု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူကမူ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အပြည့်ရှိသော ဟန်ပန်ဖြင့် သူက ဆုမို အား မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းကို တကယ်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါလား"

ပြောပြောဆိုဆို နှင့်ပင် သူက အထဲသို့ ဝင်လာပြီး ဆုမို ၏ လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ခံထားရကာ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းနေပြီ ဖြစ်သော အဘိုးအို ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်၏။ ဤအဘိုးအို ၏ အနောက်မှ သည်းသည်းမည်းမည်း ခြေရာခံလိုက်လာ သူမှာ သူတို့ပင် ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ဆုမို ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားတော့သည်။

"တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ဗျ"

"ဒီလုက ဂိုဏ်းထဲကို လျှို့ဝှက် ခိုးဝင်ပြီး သတင်းစုံစမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ငါတို့ မိသွားတာ... ငါနဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ကြပြီး ငါ့ရဲ့ 'ဇီယန် နတ်ဘုရား လက်ဝါး' ရိုက်ချက်ကို အမိခံလိုက်ရတယ်"

"သူက အငတ်ဘေးဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာ တွေကို ကျင့်ကြံထားတော့ ငါလည်း အငိုက်မိသွားပြီး... သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်လေး မှာတင် သူက ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားတာ"

"ကံကောင်းတာက ငါတို့ ဇီယန်ဂိုဏ်း ရဲ့ အတွင်းအား က လောကမှာ ရှိတဲ့ အဆိပ်ပြင်း မှန်သမျှရဲ့ အဓိက ရန်သူပဲ... အလောင်းကောင် ပုံစံပြောင်းလဲသူက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်တယ် ဆိုဆို၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ အပင်ပန်းခံ ကျင့်ကြံလာခဲ့တဲ့ သန့်စင်သော ယန် အတွင်းအားကိုတော့ လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ပါဘူး"

"ငါလည်း တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး သူ့နောက်ကို ချက်ချင်း လိုက်လာခဲ့တာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူက သွားရမယ့် လမ်း မရှိတော့တဲ့ အဆုံးမှာ ငရဲပြည် ကို ရွေးချယ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး... နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားတာပဲ"

ထိုသို့ ရှင်းပြနေရင်း သူက ဝါးခမောက်နှင့် မိုးကာအင်္ကျီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချွတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာအစစ်အမှန် ပေါ်လွင်လာတော့၏။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဝေဇီယီ က ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"လန်ယွဲ့နန်းတော် က ဝေဇီယီ ပါ... စီနီယာ သွမ့် ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ရှင်"

ထိုလူကား အခြားသူ မဟုတ်၊ သွမ့်ဆုန် ပင် ဖြစ်ချေတော့၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူသည် ခန့်ညား ထည်ဝါသော မဟာ သိုင်းဆရာသခင် ကြီး တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

သို့ရာတွင် သွမ့်ဆုန် ၏ တကယ့် စရိုက်အမှန်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ဖူးထားသော ဆုမို အဖို့မူကား၊ သူ၏ ဤဟန်ပန်များက အနည်းငယ် ရူးကြောင်ကြောင် နိုင်သယောင် ခံစားနေရတော့၏။

သွမ့်ဆုန် က တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဝေဇီယီ အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝေဇီယီ... ဝေရူဟန် ရဲ့ မြေးမလေး လား... မင်းက ကျိုယင်း ရဲ့ တပည့်လေး ပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ် ရှင်"

ဝေဇီယီ က ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်၏။

သွမ့်ဆုန် က ပြုံးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်ကစပြီး အခုဆို မင်းက တော်တော်လေး အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ဆုထျန်းယန် က ငါ့ဆီ စာတစ်စောင် ရေးခဲ့တယ်... ကျိုယင်း ကို တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံဖို့ ငါ့ကို ဖျောင်းဖျ ခိုင်းတာလေ"

"ဒါပေမဲ့ သူ ငါ့စကားကို လုံးဝ နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိနေလို့ ငါ လက်မခံခဲ့ပါဘူး"

"သူ့ဘာသာသူ ကိုယ်တိုင် စာရေးလိုက်ပါ လို့ ငါ အကြံပေးလိုက်တယ်... ကျိုယင်း အနေနဲ့ သူ့စကားကိုတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ ငြင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ တွက်ထားခဲ့တာ..."

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တတိယမြောက် နန်းတော်သခင် က ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီ ဆိုတဲ့ သတင်း ထွက်လာခဲ့တယ်... အခုဆိုရင် နှစ်တွေတောင် အများကြီး ကြာခဲ့ပြီပဲ"

သူက အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို ခဏတာမျှ ပြန်လည် လွမ်းဆွတ်နေပုံ ရသည်။

ဆုမို နှင့် ဝေဇီယီ တို့ နှစ်ဦးစလုံးက အချင်းချင်း မသိမသာ မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားကြပြီး အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားကြတော့၏။

ဒီလောက် အချိန်တွေ ကြာပြီးတဲ့ နောက်မှာမှ... ဝေဇီယီ လန်ယွဲ့နန်းတော် ကို ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာက ဆုထျန်းယန် ရဲ့ ကြားဝင် စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်နေခဲ့တယ် ဟုတ်လား။

ဆုမို က ဝေဇီယီ ပြောခဲ့ဖူးသော စကားကို ပြန်လည် သတိရသွားသည်။ ဝေရူဟန် က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အသည်းအသန် တောင်းဆိုခဲ့လို့ သူမ လန်ယွဲ့နန်းတော် မှာ နေခွင့်ရခဲ့တာ ဆို... အဲဒီ တစ်စုံတစ်ယောက် ဆိုတာက သူ့ရဲ့ မွေးစားဖခင် ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။

တစ်ခဏတာမျှ သူ စကားပြောမထွက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သိုင်းလောက ဆိုသည်မှာ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော်ငြားလည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နားလည်ရခက်လောက်အောင် ကျဉ်းမြောင်းလွန်းလှပေသည်။

အရာများစွာက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွှယ် ဆက်စပ်နေတတ်ကြ၏။

သို့သော် ယခု ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ပါက၊ ဆုထျန်းယန် ၏ အပေါင်းအပါ ယန်ရီဇီ နှင့် ဝေရူဟန် ၏ လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ ကြားရှိ ပတ်သက်မှုများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက နက်ရှိုင်းစွာ ယှက်နွှယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပေသည်။

သွမ့်ဆုန် က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆုမို အား ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ကောင်လေး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"

"အစတုန်းကတော့ မင်း ဇီယန်ဂိုဏ်း ကို အစောကြီး ကတည်းက ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ"

"အဲဒီမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းကလည်း ဆုထျန်းယန် ရဲ့ သားမိုက် က ဘယ်လို ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ သူမျိုး ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို သိချင်လွန်းလို့ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်နေခဲ့ကြတာ"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက လအတော်ကြာအောင် ရောက်မလာခဲ့ဘူး"

"နောက်ပိုင်းကျမှပဲ အဲဒီ အချိန်တွေ အတွင်းမှာ မင်းက လန်ယွဲ့နန်းတော် အတွက် အာမခံ ခရီးစဉ် တစ်ခုကို လိုက်ပါ ပို့ဆောင်နေတယ် ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတယ်"

"ဂိုဏ်းမှာ နေ့တိုင်း စောင့်နေရတာက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ပင်ပန်းစေခဲ့တယ်... အခုတော့ ဒီနေရာမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့လိုက်ရတာ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းပါတယ်"

ဆုမို က ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဝေ က လန်ယွဲ့နန်းတော် ကို ပစ္စည်း ပို့ဆောင်ပေးဖို့ အကူအညီ လိုအပ်နေတော့... ကျွန်တော့် အနေနဲ့ လျစ်လျူရှု ထားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ... အာမခံဌာန တစ်ခု ဖွင့်ထားတဲ့ သူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ရလာတဲ့ အလုပ်ကို ငြင်းရမယ့် အကြောင်းပြချက်မှ မရှိတာ ဗျာ”

--