အခန်း ၄၅၀

အခန်း (၄၅၀) ပညာ အမွေပေးခြင်း

ယန်ရီဇီ သည် ဆုထျန်းယန် အတွက် တကယ့်ကို သွေးထွက်အောင် ရင်းပြီး အသေးစိတ် အကွက်ချ စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဆုမို ၏ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ဆုမို ၏ ဘဝ တစ်သက်တာ အစီအစဉ် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်စုံသွားစေရန် တိတ်တဆိတ် ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့၏။

ဆုမို အနေဖြင့် ရောဂါဘယ ကင်းစင်ပြီး ဘေးအန္တရာယ် မရှိဘဲ အေးချမ်း လုံခြုံစွာ နေထိုင်သွားနိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်း ပင်တည်း။

ဤကဲ့သို့သော ပေးဆပ်မှုမျိုးမှာ တကယ့်ကို ချီးကျူး ဂုဏ်ပြုလောက်ပေသည်။

ဆုမို က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဦးလေးယန် က... တကယ်ကို ကျွန်တော်တို့ အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် စေတနာထားပြီး လုပ်ပေးခဲ့တာပါ"

"အင်း... သူ့ရဲ့ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဂရုစိုက်မှု ကို မင်း နားလည် တန်ဖိုးထားနိုင်တာ က တကယ့်ကို အဖိုးတန်ပါတယ်"

လီကျန်းယွမ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော အမူအရာ တစ်ခု ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ထို အဘိုးအို နှင့် လူငယ်လေး တို့ နှစ်ဦးကြားတွင် ဘာဆက်ပြောရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ပတ်သက်မှုတွေ ရှိနေသည် မှန်သော်ငြားလည်း၊ အခြေခံအားဖြင့် သူတို့သည် သူစိမ်းများသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

လီကျန်းယွမ် သည် သူ၏ တစ်သက်တာလုံး အိမ်ထောင်မပြုခဲ့သလို သားသမီးလည်း မရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သားအရင်း တစ်ယောက်လို သဘောထားခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော သူဖြစ်သည့် ဆုထျန်းယန် မှာလည်း သိုင်းလောက တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော သူ၏ မြေးတပည့် ဖြစ်သူ ဆုမို တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရင်တွင်း၌ ဆုမို အား ပြောပြချင်သော စကားလုံးပေါင်း ထောင်သောင်းမက ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသော်ငြားလည်း၊ တကယ်တမ်း ပါးစပ်ဟလိုက်သောအခါ ဘယ်ကနေ စပြောရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေသည်။

သူ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ငုတ်တုတ်မေ့ နေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ ဖိနှိပ်ထားသော ပြင်ပက စစ်မှန်သော ချီများက ရုတ်တရက်.. ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့၏။

လီကျန်းယွမ်၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး၊ ထိုအရာများကို ဖိနှိပ်ရန် အတွင်းအား များကို ကပျာကယာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

"ဆရာအဘိုး"

ဆုမို က သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေရာ ဤအခြေအနေကို မည်သို့ မသတိပြုမိဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် ဤကာလ တစ်လျှောက်လုံးတွင် လီကျန်းယွမ် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဆိုးတစ္ဆေငါးပါး ချီ အား အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ သန့်စင်သော ယန် ကောင်းကင်ဘုံ ရေကန် ၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့လျှင် သူ အရှုံးပေးလိုက်ရသည်မှာ ကြာလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ယခု အခိုက်အတန့်ကား အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အချိုးအကွေ့ တစ်ခုပင်တည်း။

အကယ်၍ ဆုမို ကို တွေ့ချင်သော ဆန္ဒသာ အလွန်အမင်း ပြင်းပြမနေခဲ့ပါလျှင်၊ ဤ သန့်စင်သော ယန် စံအိမ် အတွင်းသို့ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ အကြည့်များက ဆုမို ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တိုးတိတ်‌သော သက်ပြင်း တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"မိုအာ... မင်းကို တစ်ခါလောက် မြင်ခွင့်ရတာနဲ့တင်... ငါ...အရမ်းကို ကျေနပ်နေပါပြီ... မင်း မြန်မြန် ထွက်သွားလိုက်ပါတော့... မဟုတ်ရင် မင်းပါ ပါသွားလိမ့်မယ်"

"ငါ...မင်းကို ဆက်ပြီး မစောင့်ရှောက် နိုင်တော့ဘူး..."

လီကျန်းယွမ်၏ စကားသံ အဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်ရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှနေ၍ ပြင်းထန် ပူလောင်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့၏။ လောင်ကျွမ်းနေသော နေမင်းကြီး ကို မြှင့်တင်လိုက်သကဲ့သို့ ပင်တည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှိမ့်တက်လာသော အမည်းရောင် ချီ များကလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် ရုတ်ချည်း လွှမ်းခြုံလာတော့သည်။ အသက်ဝင် လှုပ်ရှားနေသော မြွေဟောက်မည်း ကြီးများအလား၊ သူ၏ သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောကွက် များကို လိမ်ယှက် ဆုတ်ဖြဲကာ၊ ဤ သန့်စင်သော ယန် ချီ များနှင့် အဆက်မပြတ် ရစ်ပတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ထို စွမ်းအား နှစ်ခု ယှက်နွှယ် သွားမှုကြောင့် သန့်စင်သော ယန် ကောင်းကင်ဘုံ ရေကန် ထဲရှိ ရေများ သိမ့်သိမ့်ခါအောင် တုန်ရီသွားပြီး၊ သန့်စင်သော ယန် စံအိမ် တစ်ခုလုံးကို အဟုန်ပြင်းသော လေမုန်တိုင်း တစ်ခုက တိုက်ခတ် သွားတော့၏။

ဤ စွမ်းအား နှစ်ခု ရိုက်ခတ်မှု ၏ အရှိန်အဟုန် ကပင် သာမန်လူများ ခံနိုင်ရည် ရှိသည့် အတိုင်းအတာ ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။

သို့ရာတွင် ဆုမို အဖို့မူကား ဤအရာက မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေ။

လီကျန်းယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ် မြွေများအလား လှုပ်ရှားနေသော အမည်းရောင် ချီ အမျှင်များကို သူ စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့၏။

'ဟို အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်း နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း ပဲ'

ဒါဆို... အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်း က တကယ်ပဲ ညသခင် ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ကို ခံခဲ့ရတာလား။

'မဟုတ်ဘူး... အကယ်၍ ညသခင် သာ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခဲ့မယ် ဆိုရင် အဲဒီလူ အသက်ရှင်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး... အဲဒါ ထာဝရည တောင်ကြား က တခြား ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။'

ဤအတွေးက ဆုမို၏ ခေါင်းထဲတွင် နေရာယူသွားပြီးနောက်၊ ထိုသူ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သူ ဆက်လက် ခန့်မှန်းနေမိသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သူသည် လီကျန်းယွမ် ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လီကျန်းယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် က သန့်စင်သော ယန် ကောင်းကင်ဘုံ ရေကန် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် မှီလျက် ရှိနေပြီး၊ ဆုမို က ရေကန် အစွန်းတွင် ရပ်ကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ လီကျန်းယွမ် ၏ ကျောပြင်ရှိ နှလုံး သွေးကြော ကို ဖိချလိုက်သည်။

အတွင်းအား များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ၊ မြွေအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ဝိုင်းရံထားခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ထို အခြေအနေကို ဆုမို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရပြန်၏။

သို့သော် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည် ဆိုပါက လီကျန်းယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ပြင်ပက စစ်မှန်သော ချီ အမျှင်များက အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို များပြားပြီး ပိုမို ပြင်းထန်နေပေသည်။

သို့ရာတွင် ဆုမို အတွက်တော့ ဘာကွာခြားမှုမှ မရှိချေ။

အတွင်းအား များ လှည့်ပတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့က သွေးကြောများ တစ်လျှောက် အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး၊ ခြေထောက် တိုက်ယန် ဆီးအိမ် သွေးကြော ကို လိုက်၍ သွေးကြောကွက် အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သခင်လေးစစ်ထူ က အပ်စိုက်ပညာ ဖြင့် ကူညီပေးခြင်း မရှိသဖြင့်၊ လီကျန်းယွမ် ၏ သွေးကြောများထဲရှိ ပြင်ပက စစ်မှန်သော ချီ များ၏ အကြိမ်ကြိမ် ဟန့်တား ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံနေရတော့၏။

တစ်ခဏတာမျှ ဆုမို ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လီကျန်းယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အခြေအနေက အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်း ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေပေသည်။

ဆုမို ၏ အတွင်းအား များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် လီကျန်းယွမ် ၏ ဒဏ်ရာများကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘဲ ဤ ပြင်ပက စစ်မှန်သော ချီ များနှင့် အားကုန် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဆုမို ၏ အကူအညီဖြင့် လီကျန်းယွမ် သည် နောက်ဆုံးတွင် အာရုံလွှဲရန် အခွင့်အရေး ရသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တော့၏။

"ရှောင်မို... ဒီလောက်တောင် နက်ရှိုင်းတဲ့ အတွင်းအား တွေ..."

တစ်ခဏတာမျှ သူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။

ယခင်က သွမ့်ဆုန် ထံမှ သတင်းများ ရရှိထားပြီး၊ ဆုမို သည် သာမန် ငချွတ်လေး တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သိထားသော်ငြားလည်း။

သူက ဆုမို အား ကလေး တစ်ယောက် အဖြစ်သာ ရှုမြင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ ဆုမို၏ အတွင်းအား များက ဤမျှလောက်တောင် နက်ရှိုင်း နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။

တစ်ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်မှုများ ရှိနေသော်ငြားလည်း ပို၍ ကြီးမားသော ခံစားချက်မှာ ဆုထျန်းယန် ၏ အမွေအနှစ် များအတွက် ထိုက်တန်သော ဆက်ခံသူ တစ်ဦး ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ဆုမို သည် ဆု မိသားစု ၏ အမွေအနှစ်များ နှင့် တကယ့်ကို ထိုက်တန်ကြောင်း ပြန်လည် တွေးတောမိခြင်း ပင်တည်း။

သူ၏ ရင်တွင်း၌ အခြား မည်သည့် အရာထက်မဆို နက်ရှိုင်းသော ပျော်ရွှင်မှု နှင့် စိတ်သက်သာရာ ရမှု များကိုသာ ခံစားနေရပြီး၊ ဆုမို က သူ့ကို ကုသပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟုပင် သူ မစဉ်းစားမိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အခြား ကိစ္စများကို ပြောဆိုနေရန် ဘယ်မှာ အချိန်ရမည်နည်း။

ဆုမို က ချက်ချင်းပင် စကားစလိုက်သည်။

"ဆရာအဘိုး... အရင်က နတ်ဆိုးတစ္ဆေငါးပါး ချီ ဒဏ်ရာ ရထားတဲ့ လူတွေကို ကျွန်တော် မြင်ဖူးပါတယ်... အဲဒီတုန်းက ပြင်ပက စစ်မှန်သော ချီ တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ရွှမ်ဟူမျှော်စင် က ကျွမ်းကျင်သူ တွေ ရှိခဲ့တယ်... အခုတော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း နဲ့ မလုံလောက်တော့ဘူး... ဆရာအဘိုး ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နေပြီ…”