အခန်း ၁၂၀

အခန်း (၁၂၀) ဓားပြများသာ ရှရွှယ်ချန်တောင်မှ ထွက်ခွာသွားမည်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီ

ကျောက်လင်သည် ယွီရွှေတပ်စခန်းမှ စစ်သည် (၁၈၀) နှင့် နယ်ခြားစောင့်တပ်သား (၄၀၀) တို့ကို ဦးဆောင်ကာ ရှရွှယ်ချန်တောင်ခြေသို့ ချိုးယံချိန် (ညနေ ၃ နာရီမှ ၅ နာရီအတွင်း) ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ထိ တိုင်အောင် မိုးပျံနေသည့် နှင်းဖုံးတောင်ထိပ်ကိုကြည့်ရင်း ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး စစ်သည်များကို မြေအိုးမီးဖိုများ တူးခိုင်းကာ တဲများ ဆောက်လုပ်စေ၍ တောင်ခြေတွင် ညအိပ်စခန်းချရန် ပြင်ဆင်စေ၏။

ကျောက်လင်က စစ်သည်များကို တောင်တန်းများတွင် အမဲလိုက်ဖမ်းဆီးလာခဲ့သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီး (၃၀) နှင့် တောယုန် (၅၀) တို့ကို စနစ်တကျ ရှင်းလင်းချက်ပြုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်... ဓားပြစခန်းအားလုံးက အခုဆိုရင် ဟေးလုံစခန်းဆီ စုပေါင်းသွားကြပြီ..."

"ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေရဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် ဟေးလုံစခန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့က နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အထိအခိုက် အကျအဆုံး အရမ်းများလိမ့်မယ်..."

ထိုအချိန်တွင် ယောင်ဟွဲ့သောက်က ကျောက်လင်ထံ ရောက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ်... ဒါကြောင့်လည်း ညီအစ်ကိုတွေကို တောင်ခြေမှာပဲ နားခိုင်းထားတာ... တောင်ပေါ်ကို အတင်း တက်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ ကျောက်လင်သည် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်နှင့် ကြိုတင် ဆွေးနွေးထားပြီးဖြစ်သည်။ သူက တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ဟေးလုံစခန်းမှ ဓားပြများကို ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်သွားစေပြီး နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ဆီ ရွှေ့ပြောင်းစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟေးလုံစခန်းမှ ဤဓားပြများသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျောက်လင်၏ လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာနိုင်သဖြင့် သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

"တကယ်လို့ ဗိုလ်ချုပ်ရှန့်က တောင်ပေါ်ကိုတက်ပြီး ဓားပြတွေကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းဖို့ အမိန့်ပေးလာရင်ကော..."

ထိုအချိန်တွင် ရှုံ့တာကျွမ်းကလည်း မေးခွန်းတစ်ခု မေးလာသည်။

"ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ... ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အသက်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ အလကား မစွန့်စားဘူး..."

ကျောက်လင်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအဖွဲ့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်းယာမြို့မှ ယွီရွှေတပ်စခန်း၏ တပ်ဖွဲ့က ရောက်ရှိလာသည်။

တပ်မှူး ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းစီး၍ လာသည်။ မင်ချွမ်မြို့ စခန်းမှ လူအုပ်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်ပြေးလာပြီး ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းကို မတွေ့ရပေ။

"ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကို အစီရင်ခံပါတယ်... ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း ထွက်ပြေးသွားပါပြီ... သူက ကွပ်ကဲမှုအမိန့်ကို ကျောက်လင်ဆီ လွှဲအပ်ခဲ့တာပါ... အခုဆိုရင် ကျောက်လင်ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်..."

စစ်သည်တစ်ဦးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ မျက်နှာမှာ ခဏတာ တောင့်တင်းသွား၏။

"ဒါက ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

ကျောက်လင်က ပြေးလာသည်။

"တပ်မှူး... ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းနဲ့ ချီလင်အကယ်ဒမီက လူတွေက အုပ်စုကနေ ကြိုထွက်သွားကြပြီ..."

"သူတို့ မသွားခင်ကတည်းက ဟေးလုံစခန်းဆီ သွားပြီး ရတနာတွေကို လုယူမယ်လို့ ပြောသွားကြတာ..."

ကျောက်လင် ရောက်လာသည်နှင့် အရေးကြီးသော အချက်အလက်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ချီလင်အကယ်ဒမီက လူတွေက အားကိုးမရမှန်း သိပြီးသားပါ..."

"ကျင့်ကြံဖို့နဲ့ ပိုသန်မာဖို့ပဲ သိတဲ့သူတွေက ငါတို့ ယွီရွှေတပ်စခန်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူမှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့က ဓားပြစခန်းတွေရဲ့ ဂိုဒေါင်ထဲက ရတနာတွေကိုပဲ လိုချင်နေကြတာ..."

"ကောင်းပြီ... ငါတို့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက ဒီတောင်ခြေမှာပဲ ခဏစခန်းချပြီး အခြေအနေ ပြောင်းလဲမှုကို စောင့်ကြည့်ကြမယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူက စစ်တပ်မှ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူများကို ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဤလောကတွင် စစ်တပ်၏ အင်အားက မင်းဆက်တစ်ခု၏ စည်းစနစ်ကို တည်ငြိမ်စေနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများကမူ ၎င်းကို ဖြိုလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ဤလောကတွင် အဆုံးစွန်သော အင်အားဖြစ်ပြီး အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားကြသည်ဟုဆိုရမည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်း ကိုယ်တိုင်မှာ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ယွီရွှေတပ်စခန်းကို ကွပ်ကဲနိုင်သော်လည်း ချီလင်အကယ်ဒမီကိုမူ အနိုင်မယူနိုင်ပေ။

"တပ်မှူး... ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ မင်ချွမ်မြို့ စခန်းက ဟေးလုံစခန်း၊ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၊ သွေးဓားဂူ၊ သွေးကင်းမြီးကောက်တောင်တန်းနဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာချောက်တို့ကို ရှင်းလင်းဖို့ တာဝန်ယူခဲ့ပါတယ်..."

"အခုဆိုရင် ဓားပြစခန်း လေးခုကို သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ... နောက်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဟေးလုံစခန်းပဲ ကျန်တော့တယ်..."

ယာယီတပ်မှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံထားရသည့် ကျောက်လင်က စစ်ပွဲရလဒ်ကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်... မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ အံ့သြသွားစေတယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ကျားရဲစစ်တပ် ဖျက်သိမ်းခံရချိန်တုန်းက မင်း စစ်ထဲဝင်တာ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး... သံမဏိအရေပြားနယ်ပယ်တောင် မရောက်သေးဘူးလို့ မှတ်မိနေတယ်..."

"မင်း ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်အထိ စွမ်းအားရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးဖြင့် ကျောက်လင်ကို ကြည့်နေသည်။

ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ကျောက်လင်၏ နောက်ကြောင်းကို ရိုးရှင်းသည်ဟု မထင်မှတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြံအစည် ရှိသည်ဟု သံသယဝင်နေခြင်းပင်။

"တပ်မှူး... ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ပါ..."

"ထျဲ့လင်ကျေးရွာ ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း အဲ့ဒီ နောက်တောင်က နှစ်အတော်ကြာ လူမရောက်တာကြာပြီ... အမဲလိုက်ရင်း အသီးထူးတစ်ခုနဲ့ တွေ့လို့ စွမ်းအားတွေ မြန်မြန် တိုးတက်လာတာပါ..."

ကျောက်လင်က ထိုအကြောင်းပြချက်ကိုပင် ပြန်သုံးလိုက်သည်။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ ကျောက်လင်သည် စနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ဖော်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပါပြီ... မင်း စွမ်းအားတွေ ဘယ်လိုတိုးတက်လာပါစေ... ဒါ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ... ငါ မေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး..."

"အခု မင်းက မင်ချွမ်မြို့ စခန်းရဲ့ တပ်မှူးနေရာကို ယူထားပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအမိန့်ပေးသူ ဖြစ်သွားပြီ..."

"ဒါကြောင့် ငါတို့ ရှရွှယ်ချန်တောင်က ဓားပြတွေကို ချေမှုန်းဖို့အတွက် ကွမ်းနန်စစ်တပ်က ချမှတ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ကို အတူတူ အကောင်အထည်ဖော်မယ်..."

"ဒီလုပ်ဆောင်ချက် ပြီးသွားရင် ငါ အထက်လူကြီးတွေကို အမှန်အတိုင်း အစီရင်ခံပြီး မင်းအတွက် ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ဆုကြေးကို လျှောက်ထားပေးမယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ်သာ ပြုံးလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ဆုကြေးများအတွက် စိတ်မဝင်စားပေ။

စနစ်နှင့်ဆိုလျှင် ငွေကြေးလုံလောက်စွာ ရှာဖွေနိုင်ပါက စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဘာမဆို ဝယ်ယူနိုင်သည်။

သို့သော် ကျောက်လင်မှာ အနာဂတ် လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

"ဒါနဲ့ တပ်မှူး... ခင်ဗျား ချင်းယာမြို့ စခန်းက တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၊ သံမဏိသွေးဆောင်၊ ကျားရဲချောက်ကမ်းပါး၊ မုန်တိုင်းလေချောက်နဲ့ စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားတို့ကို ရှင်းလင်းခဲ့တာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှရွှယ်ချန်တောင်ဆီ ရောက်လာတာလဲ..."

"တပ်မှူးက အဲ့ဒီဓားပြစခန်း ငါးခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးသွားလို့လား..."

ကျောက်လင်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ခေါင်းကို ချက်ချင်း ခါယမ်းလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒီ ဓားပြစခန်းငါးခုက ယွီရွှေတပ်စခန်း လာတိုက်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေလို့ ဂိုဒေါင်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ကြိုရွှေ့ထားပြီး ဓားပြတွေအားလုံး ဟေးလုံစခန်းဆီ ပြောင်းသွားကြပြီ..."

"ငါ အဲ့ဒီစခန်းတွေရဲ့ ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ရတနာတွေကို မတွေ့ခဲ့ရလို့ စစ်သည်တွေအားလုံးကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကို လာခဲ့တာ... ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ ဆင်းလာတဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တယ်..."

"ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဓားပြစခန်း ဆယ်ခုစလုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက ဟေးလုံစခန်းမှာ စုဝေးနေကြလိမ့်မယ်..."

"ဒီဓားပြစခန်းဆယ်ခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းပြီး သူတို့အင်အားအကုန်သုံးကာ ငါတို့ ယွီရွှေတပ်စခန်းကို အသေခံ တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်မှာ လျှို့ဝှက်စွာ ပျော်ရွှင်သွား၏။

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၊ သံမဏိသွေးဆောင်၊ ကျားရဲချောက်ကမ်းပါး၊ မုန်တိုင်းလေချောက်နှင့် စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားတို့၏ ဂိုဒေါင်များကို ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျောက်လင်အနေဖြင့် ဤဓားပြစခန်း ငါးခုမှ လူများကို ဖမ်းဆီးပြီး ရတနာနေရာကို ထုတ်ဖော်ခိုင်းလိုက်ပါက သူတိတ်တဆိတ် သွားရောက်ကာ ရတနာအားလုံးကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲ သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ကျောက်လင်သည် ရှရွှယ်ချန်တောင်ရှိ ဓားပြစခန်း ဆယ်ခုလုံး၏ ရတနာများကို သူတစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူး... ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေနဲ့ ကျောင်းသားတွေက ရှရွှယ်ချန်တောင်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြပြီ..."

"နောက်ဆိုရင်တော့ ဒါက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"ငါတို့ရဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်သည်တွေနဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေက အထိအခိုက် အရမ်းများမှာစိုးလို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်သင့်ဘူး..."

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က အကြံပြုချက်များကို စတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွား၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီစစ်သည်တွေနဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေရဲ့ အင်အားကို ငါ သိပါတယ်... ဓားပြတွေကို တိုက်ခိုက်ရင် နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ရလဒ်က အရမ်း

ကြေကွဲစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်..."

"နောက်ဆုံးတော့ မဟာချန်မင်းဆက် တည်ထောင်ပြီးတာကို စောင့်မျှော်ခဲ့ရပြီး ဘဝသစ်တစ်ခု စတင်တော့မှာပါ... ငါ့စစ်သည်တွေကို အလကား အသက်မဆုံးရှုံးစေချင်ဘူး..."

"ငါတို့ ယွီရွှေတပ်စခန်းရဲ့ တာဝန်က ရှရွှယ်ချန်တောင်က ဓားပြစခန်းကို ဖျက်ဆီးဖို့သက်သက်ပါ... အနာဂတ်မှာ ဓားပြစီးနင်းမှုတွေ ထပ်မဖြစ်အောင်တော့ သေချာပေါက် ကာကွယ်ရမယ်..."

"ဒီဓားပြတွေသာ ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ အသိတရားနဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပြန်လည် ထူထောင်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် မသတ်ဖြတ်ချင်ပါဘူး..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က သူလိုချင်သော အဖြေကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ဖြစ်နေသဖြင့် ကျောက်လင်သည် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ရှာတွေ့ကာ ဓားပြများအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ရှရွှယ်ချန်တောင်မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန်နှင့် နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်ဆီ ရွှေ့ပြောင်းရန် တိုက်တွန်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။