အခန်း ၁၄၆

အခန်း (၁၄၆) ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်သည့် လှည့်ကွက်ငယ်များ

ချန်အယ်တန့်၏ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးက ရွာ၏ အသံချဲ့စက် လော်စပီကာကြီးထက်ပင် ပို၍ ထိရောက်နေလေသည်။

ချင်းရွှေရွာ တစ်ရွာလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

အကြံပေးချန်တို့ မိသားစုက ရေပန်းထွက်နိုင်သော အရာအသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံ ဖန်တီးတော့မည်ဟူသော သတင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးမှ ဆယ်ဦး၊ ဆယ်ဦးမှ ရာဦးသို့ သတင်းက ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် ချန်ရှင်း၏ ခြံဝင်းအဝင်ပေါက်၌ လူများက အထပ်ထပ်အခါခါ ဝန်းရံလာကြတော့၏။

အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ လူကြီးလူငယ်မရွေး အားလုံးက လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခြေဖျားထောက်လျက် အတွင်းဘက်သို့ အတင်းအကျပ် လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။

ဤဆူညံပွက်လောရိုက်နေမှုကို မြင်သောအခါ ချန်ကွမ်လင်မှာ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်သွားရ၏။ သူက အသံကိုမြှင့်ကာ အစီအစဉ်တကျဖြစ်စေရန် ထိန်းသိမ်းလိုက်ရသည်။

"မတိုးကြနဲ့... မတိုးကြနဲ့... ကြည့်ချင်တဲ့သူတွေ တန်းစီပြီး ဝင်ခဲ့ကြ... အကြံပေးချန်ရဲ့ ပန်းပင်တွေကို မနင်းမိစေနဲ့နော်..."

ထိုအခါမှသာ ရွာသားများ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကာ ကျောက်စားပွဲဘေးတွင် စုရုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ဗိသုကာပုံကြမ်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်၌ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက ချက်ချင်းပင် သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းမှာပင် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဘုရားရေ..."

"ဒါ... ဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ... ဘုရားကျောင်းထဲက စေတီတစ်ဆူနဲ့ တူလိုက်တာ..."

"ဒီမှာ ကြည့်စမ်း... သုံးလွှာတောင် ရှိတယ်... ပြီးတော့ ထိပ်ကနေတောင် ရေတွေ ပန်းထွက်နေတယ်မလား... ဘုရားရေ... ဒါက ပန်းချီကားတွေထဲက ရေနဂါးမင်း ရေမှုတ်ထုတ်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား..."

သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသော ပုံကြမ်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြရလေသည်။

ပုံကြမ်းများကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှံ့နေ၏။

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချန်ရှင်း၏ အိမ်သည် သာမန်လူများ နေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂူဗိမာန်ကို တည်ဆောက်နေသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

ခြံဝင်းထဲ၌ ပိုမို များပြားလာသော လူအုပ်ကြီးကိုကြည့်ရင်း ချန်ရှင်းက စိတ်မရှည်သည့်ဟန် အနည်းငယ်မျှ မပြသည့်အပြင် ပြုံးပင် ပြုံးနေလိုက်သေးသည်။

သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းချင်း၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို သဘာဝကျကျပင် ဖက်ထားလိုက်၏။

ရွှီချင်းချင်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်နှာလေး နီရဲနေပြီး မြေကြီးထဲသို့သာ ဝင်ပုန်းချင်နေတော့သည်။

ချန်ရှင်းက သူမကို ထိုသို့ ဖက်ထားလိုက်သောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တောင့်တင်းသွားပြီး အလိုအလျောက် အနောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ချန်ရှင်းက သူမကို ပုန်းရှောင်ခွင့် မပေးဘဲ သူ့ထံသို့ ပိုမို နီးကပ်လာစေရန် ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူက ခြံဝင်းထဲရှိ အံ့အားသင့်နေသော ရွာသားများကို ကြည့်ကာ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ အသံထဲ၌ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော ကြင်နာယုယမှုများ ပြည့်နှံ့နေပြီး အရှက်သည်းလွန်းသဖြင့် မေ့လဲတော့မတတ်ဖြစ်နေသော သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ရွှီချင်းချင်းအား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းမနေကြနဲ့တော့... ဒီအရာကို ရေပန်းလို့ ခေါ်တယ်... သိပ်ထူးဆန်းတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... မင်းတို့ မရီးက ဟိုတစ်နေ့ကမှ အဲ့ဒါကို သဘောကျတယ်လို့ ပြောလို့လေ... အဲ့ဒါကြောင့် သူ့အတွက် ငါ တစ်ခု လုပ်ပေးမလို့..."

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ဝင်းလုံးက တစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ထို့နောက် လူအုပ်ကြီးထံမှ မိုးကြိုးသံအလား ရိုးသားပွင့်လင်းသော ရယ်မောသံများနှင့် အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"အိုကွယ်... မရီးက သဘောကျလို့ကိုး..."

"ချင်းချင်းက တကယ့်ကို ကံကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးပဲ... သူက နတ်ပြည်ကို ရောက်သွားတာပဲ..."

"ဒါပေါ့... ငါတို့ရဲ့ အကြံပေးချန်က နတ်သားတစ်ပါးဆိုတော့ ချင်းချင်းလို နတ်သမီးလေးနဲ့မှ ထိုက်တန်တာပေါ့..."

ချီးမွမ်းမှုများနှင့် မနာလို အားကျမှုများက ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရွှီချင်းချင်းထံသို့ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

သူမမှာ ကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး ချန်ရှင်း၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ခေါင်းဝှက်ထားကာ မော့ပင် မကြည့်ရဲတော့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ကမ္ဘာပေါ်၌ အပျော်ရွှင်ဆုံး အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ချိုမြိန်မှုများ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ကျောက်ဖန်းအာမှာ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားသည်အထိ ပြုံးရွှင်နေ၏။

သူမက ရွှီချင်းချင်းအား မျက်စိမှိတ်ပြကာ ပါးစပ်လှုပ်ရှားမှုများကို အစွန်းရောက်သည်အထိ ပုံကြီးချဲ့လျက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အိမ်ရှင်မ..."

ရွှီချင်းချင်းမှာ ရှက်လည်းရှက်၊ ရယ်လည်း ရယ်ချင်သွားမိသည်။ သူမက ကျောက်ဖန်းအာအား အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ တောက်ပနေသော ဆွဲဆောင်မှုများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူငယ်များစွာမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ငေးမောကြည့်နေကြတော့၏။

ရွှီချင်းချင်းက သူမကို လွှတ်ပေးရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် ချန်ရှင်း၏ ခါးကို တိတ်တဆိတ် ဆိတ်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ထိုအမျိုးသားက သူမကို ပို၍ပင် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်လေသည်။

လင်းရှို့ရှို့သည် သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ မြောင်မြောင်ကို ပွေ့ချီထားကာ ခြံထောင့်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အလယ်ဗဟို၌ လူများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရပြီး ပြီးပြည့်စုံသော စုံတွဲတစ်တွဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ချန်ရှင်းနှင့် ရွှီချင်းချင်းတို့ကို သူမ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

ထိုအထဲတွင် မနာလိုအားကျမှုများ၊ သူတို့အတွက် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ပေးမှုများနှင့် ချိုမြိန်ခြင်း၊ ခါးသက်ခြင်းတို့ ရောယှက်နေသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

သူမက သူမ၏ သမီးလေးကို အလိုအလျောက် ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် နူးညံ့သော်လည်း ဆွေးမြေ့နေသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

သူတို့ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေကြသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

တစ်ရွာလုံး၏ မျှော်လင့်စောင့်စားမှုများကြားတွင် ရေပန်း တည်ဆောက်ခြင်းလုပ်ငန်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

ချန်ကွမ်လင်၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ရွာ၏ အကောင်းဆုံး ပန်းရံဆရာများနှင့် အသန်မာဆုံး အလုပ်သမားများ အားလုံးက အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

လူတိုင်းက ခွန်အားများ အပြည့်အဝ ရှိနေကြပြီး အိမ်သစ်များ တည်ဆောက်ကာ ကြက်မွေးမြူရေးခြံများ တည်ထောင်ခဲ့ကြသည့် စိတ်အားထက်သန်ဖွယ် နေ့ရက်များဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရ၏။

"လာကြ... လာကြ... ဒီနေရာမှာ နည်းနည်း ပိုနက်အောင် တူးလိုက်... ငါတို့ ရေပိုက်တွေ ချရမယ်..."

"ဘိလပ်မြေတွေ ဖျော်ပြီးပြီ... မြန်မြန်... ပန်းရံဆရာဝမ်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်..."

ချန်ရှင်းက ပုံကြမ်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားကာ အင်ဂျင်နီယာချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူထားလေသည်။

သူက လူအုပ်ကြီးအား ရေကန်တူးရန်၊ ပိုက်များချရန်နှင့် အုတ်များ၊ ဘိလပ်မြေများကို အသုံးပြု၍ ရေပန်း၏ ကြာပန်းပုံစံ အောက်ခံကို တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

အစပိုင်း၌ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော ပုံကြမ်းမှာ သူ၏ ရှင်းလင်းသော ရှင်းပြမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရိုးရှင်းသော အဆင့်များအဖြစ်သို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခံလိုက်ရတော့၏။

သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရွာသားများက စနစ်တကျနှင့် ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။

ငါးရက်အကြာတွင်တော့...

စိမ်းပြာရောင် သန်းနေသော ကျော့ရှင်း၊ ရိုးရှင်းပြီး ခမ်းနားလှသည့် အလွှာသုံးလွှာပါ ရေပန်းကြီးတစ်ခုက ခြံဝင်း၏ အလယ်ဗဟို၌ မြင့်မားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ယင်းက လက်ရာမြောက်သော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး၏ အဆင့်အတန်းကို အဆင့်များစွာအထိ ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်တော့၏။

ဤနေ့တွင် ချင်းရွှေရွာရှိ လူတိုင်းနီးပါး ရောက်ရှိလာကြပြီး ချန်ရှင်း၏ ခြံဝင်းနှင့် အဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားကြလေသည်။

လူတိုင်းက အသက်ရှူအောင့်ကာ လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်လျက် အံ့ဖွယ် အခိုက်အတန့်လေးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ရရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

တစ်ရွာလုံး၏ ပြင်းပြသော အကြည့်များအောက်တွင် ချန်ရှင်းသည် ရေကန်အောက်ခြေ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော နောက်ဆုံး ရေပိုက်ကို ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ရေတင်ပန့် လက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ချန်ရှင်းက လှည့်ကာ ရွှီချင်းချင်းအား မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်ပြီး နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ရေတင်ပန့် လက်ကိုင်ကို ရုတ်တရက် ဖိချလိုက်တော့သည်။

ရေကန်အောက်ခြေမှ တိုးဖျော့ကာ လုံခြုံသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့...

လူတိုင်း အံ့သြသွားစေရန်အလို့ငှာ ကြည်လင်သော ရေတန်းတစ်ခုက ရေပန်းထိပ်ရှိ ကြာဝတ်ဆံမှတစ်ဆင့် အထက်သို့ ပန်းထွက်လာပြီး သုံးမီတာကျော်အထိ မြင့်တက်သွားတော့၏။

ရေတိုင်ကြီးက ယင်း၏ အရှိန်မကုန်ဆုံးခင် လေထဲ၌ ကျော့ရှင်းသော ဂုံးပုံစံလေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပြီး ဧရာမ ထီးကြီးတစ်လက်ကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြတ်သားသော ရေပေါက်လေးများ ထောင်ပေါင်းများစွာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ကြာပန်းပုံစံ ဗန်းနှစ်ခုထဲသို့ အဆင့်ဆင့် စီးကျသွားလျက် သေးငယ်သော လှိုင်းဂယက်လေးများကို ဖြာထွက်သွားစေလေသည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ဖြာထွက်နေသော ရေမှုန်ရေမွှားများက အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းမတတ် ရောင်စဉ်ခုနစ်သွယ် အလင်းကွင်းတစ်ခုကို အလင်းယိုင်သွားစေတော့၏။

"အာ..."

လူအုပ်ကြီးထဲမှနေ၍ ရွှီချင်းချင်းက အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်သော အော်ဟစ်သံလေးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

သူမက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ အုပ်ထားလိုက်ပြီး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲမှ နတ်ပြည်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေသော သူမ၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေလေသည်။ သတိပေးချက်မရှိဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာကာ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာတော့၏။