အခန်း ၁၄၇

အခန်း (၁၄၇) နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခု

ရွာသားများမှာ ဤအံ့ဖွယ်အလှတရားကြောင့် လုံးဝကို မှင်သက်သွားကြလေသည်။

မြင့်မားလှသော ရေတိုင်ကြီး၊ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့သော ရောင်စဉ်ခုနစ်သွယ် အလင်းကွင်း... ဤအရာများ အားလုံးက သူတို့၏ နည်းပါးလှသော စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်မိသားစု ခြံဝင်း၏ အမိုးကိုပင် ပင့်ချီသွားလုမတတ် နားကန်းလောက်သော အားပေးသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ရေတွေ ထွက်လာပြီ... ရေတွေ တကယ် ထွက်လာပြီ..."

"ဘုရားရေ... ရေနဂါးမင်းကြီး ကိုယ်ထင်ပြပြီ... သူ ရေတွေ မှုတ်ထုတ်နေတယ်..."

"အရမ်းလှတာပဲ... အရမ်း အံ့သြဖို့ ကောင်းတာပဲ... မဂ္ဂဇင်းတွေထဲက ပန်းခြံတွေထက်တောင် ပိုလှသေးတယ်... ငါ့တစ်သက်မှာ ဒီလောက် အံ့သြဖို့ကောင်းတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး..."

ရွာသားများသည် ဤအံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းကို သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ထွင်းထုထားရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးလျက် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤအရာသည် သာမန်ရေပန်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာလျှင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိမည့် အံ့ဖွယ်လက်ရာတစ်ခုပင် ဖြစ်နေတော့၏။

စုဝမ်သည်လည်း လူအုပ်ကြီး၏ ထောင့်တစ်နေရာ၌ ရောနှောပါဝင်နေခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်မှုနှင့် သိချင်စိတ်တို့ ရောယှက်နေတတ်သော သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ယခုအခါ အလွန်တရာ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

သူမ၏ ပါးစပ်လေး အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်နေသော ရေတန်းကြီးက ထင်ဟပ်နေကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ချေ။

ကိုယ်ပိုင်ဥယျာဉ်ငယ်ရေပန်း…

သူမသည် ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံး ပန်းခြံထဲတွင် သို့မဟုတ် အများပြည်သူ ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိသော အချို့သော ထိပ်တန်း အိမ်ရာဝင်းများထဲတွင်သာ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်၏။

ထိုအရာများ အားလုံးက အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုတို့၏ သင်္ကေတများပင် ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်မြို့တော်၌ နာမည်ကြီးကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော သူမ၏ မိသားစုပင်လျှင် ထိုမျှဈေးကြီးသော ကစားစရာကို သူတို့၏ ခြံဝင်းထဲ၌ တည်ဆောက်ရန် တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးခဲ့ချေ။

သို့သော် ချန်ရှင်းက ဤဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသော ချင်းရွှေရွာလေးထဲ၌ သူ၏ ဇနီးသည်အား ပျော်ရွှင်စေရန်အတွက်နှင့်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တည်ဆောက်ပေးခဲ့လေသည်တကား။

*တကယ်တော့ သူက ဘယ်သူများလဲ…*

*သာမန်ကျေးလက်လူငယ် တစ်ယောက်လား…*

*မဟုတ်ဘူး... လုံးဝ မဟုတ်ဘူး…*

စုဝမ်၏ နှလုံးသားလေးက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေ၏။ သူမက တစ်ရွာလုံး၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံရယူနေသော အမျိုးသားအား ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ဖြတ်သန်းကြည့်ရှု၍မရသော ထူထပ်သည့် မြူခိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြဲမှုနှင့် ခန့်မှန်းရခက်သော နက်နဲမှုတို့က မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရွှီဖူကွေ့သည် ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသော သူ၏ ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ရေပန်းကြီးကို ကြည့်လိုက် လုပ်နေသည်။ ရိုးသားသော ဤတောင်သူလယ်သမားကြီး၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာခဲ့၏။

သူက မျက်လုံးများကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သွားဖြီးကာ ရိုးသားပွင့်လင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

သူ၏ ညီမလေးသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလေပြီ။

သူမ လက်ထပ်ခဲ့သော အမျိုးသားက သူမကို အစွန်းရောက်သည်အထိ အလိုလိုက်ထားလေသည်။

ညအမှောင်ထု ကျဆင်းလာချိန်၌ ချင်းရွှေရွာမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့၏။

လရောင်က ပြဒါးရည်များကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ရေပန်းပေါ်သို့ မှိန်ပျပျနှင့် မွန်မြတ်သော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖြာကျနေစေသည်။

အခန်းထဲတွင်တော့ ရွှီချင်းချင်းသည် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နေ့ခင်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ရင့်မှည့်နေသော မက်မွန်သီးလေး တစ်လုံးကဲ့သို့ နီရဲနေဆဲပင်။

သူမက ကုတင်စွန်း၌ ထိုင်ကာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ လရောင်အောက်မှ ရေပန်းကို ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"အရမ်းလှတာပဲ... အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ..."

သူမက တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

တောင့်တင်းခိုင်မာသော လက်မောင်းတစ်စုံက သူမကို အနောက်မှနေ၍ သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို နွေးထွေးခိုင်မာသော ရင်ခွင်တစ်ခုထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်တော့၏။

ချန်ရှင်း၏ ဩရှရှ အသံက သူမ၏ နားထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်လေး ပါဝင်နေလေသည်။

"သဘောကျရဲ့လား..."

"အင်း..."

ရွှီချင်းချင်းက ပျားရည်ခိုးစားထားသော ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမက လှည့်ကာ သူမ၏ မျက်နှာလေးဖြင့် သူမ၏ ချန်ရှင်းအား မော့ကြည့်လိုက်ပြီး

"သဘောကျတယ်... တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အဲ့ဒါကို အသဘောကျဆုံးပဲ..."

သူမ၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးလေးများကိုကြည့်ရင်း ချန်ရှင်းက အောက်ငုံ့ကာ သူမ၏ နဖူးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"ကိုယ်ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ကို မင်းက အဲ့ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေမှတော့... အလဲအလှယ်အနေနဲ့..."

သူက အနောက်ဘက်မှ သပ်ရပ်စွာ ခေါက်ထားသော အဝတ်စတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

အဝတ်စလေးက ထိတွေ့ရသည်မှာ အေးစက်နေပြီး ပိုးသားကဲ့သို့ ချောမွေ့နေ၏။

"...ကိုယ်ပေးတဲ့ ဒီလက်ဆောင်ကို ဝတ်ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုပြချင်မလား..."

သူ၏ အသံက အလွန် တိုးညင်းနေပြီး စကားလုံးတိုင်းက ငှက်မွေးတစ်ခုကဲ့သို့ ရွှီချင်းချင်း၏ နားရွက်ဖျားလေးကို ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်သွားကာ သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးထသွားစေတော့သည်။

ရွှီချင်းချင်း၏ နှလုံးသားလေးက တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး သူမက လက်ထဲရှိ အဝတ်စကို အလိုအလျောက် ဖြန့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

အဝတ်စတစ်ခုလုံးကို သူမ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ လက်များ တုန်ယင်သွားပြီး အဝတ်စလေးက မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့၏။

လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်သာရှိပြီး သေးသွယ်သော ကြိုးလေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အနက်ရောင် ဇာစလေးတစ်ခုက သတိပေးချက်မရှိဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ဒီဇိုင်းမှာ ယုံကြည်နိုင်လောက်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှပြီး သိမ်မွေ့လှပသော ပုံစံများပါဝင်သည့် အလင်းပေါက် အဝတ်စလေးက သူမကို အဝတ်အစားတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားရသည်ဟု မခံစားရစေဘဲ ပူလောင်နေသော မီးခဲတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားရစေတော့သည်။

သွေးများ အားလုံးက သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များမှာ ကြက်ဥတစ်လုံးကိုပင် ကြော်နိုင်လောက်အောင် ချက်ချင်း ပူထူသွားတော့၏။

"ဒါကို ဘယ်... ဘယ်လို ဝတ်ရမှာလဲ..."

သူမမှာ အလွန်တရာ ရှက်ရွံ့နေသဖြင့် မြေကြီးထဲသို့သာ ဝင်ပုန်းချင်နေတော့သည်။

"ကိုယ်သင်ပေးမယ်လေ..."

ချန်ရှင်းက သူမ၏ နားနားကပ်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ ပူနွေးသော ဝင်သက်ထွက်သက်များက သူမ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်တိုက်သွားလေသည်။

ရွှီချင်းချင်း၏ နှလုံးသားလေးက ဗုံတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေ၏။ သူမက သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေးငယ်လှသော အဝတ်အစားလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ဂျယ်လီတစ်ခုကဲ့သို့ ပျော့ခွေသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တုံတရားက ယင်းသည် အလွန် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု သူမကို ပြောနေသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင်မူ ငြင်းဆန်၍မရသော ဆန္ဒတစ်ခုက ရိုင်းစိုင်းစွာ ကြီးထွားလာနေလေသည်။

သူ့ကို သူမအတွက် ရူးသွပ်သွားသည်ကို သူမ မြင်ချင်နေမိ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ အနက်ရောင် ဇာစလေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် သူမက ထွက်ပြေးသည့်အလား ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရေချိုးခန်းထဲမှ ရေကျသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချန်ရှင်းက ကုတင်စွန်း၌ ထိုင်နေရင်း လေထုထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှံ့လာသော ဆပ်ပြာရည်၏ ရနံ့ကို ခံစားနေကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှံ့နေတော့၏။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိရပြီးနောက် ရေကျသံများ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ရေချိုးခန်းတံခါးက ဟသွားပြီး ရေစိုနေသော ခေါင်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့အား ကြောက်ရွံ့ရွံ့ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ချန်ရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ တံခါးက အပြည့်အဝ ပွင့်သွားတော့၏။

ဧရာမ တဘက်ကြီးတစ်ခုကို ပတ်ထားပြီး ခြေဗလာဖြစ်နေသော ရွှီချင်းချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းဆိုင်း ခြေလှမ်းငယ်လေးများဖြင့် လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမက ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ရေများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ ရှည်လျားမည်းနက်သည့် ဆံပင်များက သူမ၏ ကျော့ရှင်းလှသော လည်ပင်းမှတစ်ဆင့် လျှောဆင်းသွားကာ ပတ်ထားသော တဘက်၏ အတွင်းပိုင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်ကူးယဉ်စရာများစွာကို ချန်လှပ်ထားခဲ့လေသည်။

သူမက သူ့အရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ရာ သူမ၏ ပန်းရောင်သန်းနေသော ခြေချောင်းလေးများက ကော်ဇောကို ကုပ်တွယ်ထားလျက် အာရုံကြောများ တင်းမာစွာဖြင့် ကွေးကောက်နေတော့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူမက လက်များကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ပတ်ထားသည့် တဘက်ကြီးက တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောကျသွားတော့၏။

ချန်ရှင်း၏ အသက်ရှူသံများက တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း၍ အပူလှိုင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက သူ့အား ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော အမြင်အာရုံ တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

တောက်ပနေသည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ဖြူဝင်းနေသော သူမ၏ အရေပြားလေးက မှိန်ပျပျ မီးရောင်အောက်တွင် ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော တောက်ပမှုတို့ဖြင့် ဝင်းလက်နေ၏။

အလွန်တရာ ဖြူစင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်လှသော မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အစွန်းရောက်သော ဆွဲဆောင်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည့် ထိုအနက်ရောင် ဇာကြိုးလေး အနည်းငယ်ဖြင့် အသက်ရှူမှားလောက်သော အကွေးအကောက်များကို ဖော်ပြနေလေသည်။

ဖြူစင်မှုနှင့် ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်မှု... လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ထိုအရည်အသွေး နှစ်ရပ်က သူမထံတွင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး မည်သည့် အမျိုးသားကိုမဆို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားစေနိုင်သော သေစေလောက်သည့် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့၏။

ရွှီချင်းချင်းမှာ အလွန်တရာ ရှက်ရွံ့နေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ အရေပြားလေးမှာ ပန်းနုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"အိုး..."

ချန်ရှင်းက အလွန်တရာ ကျေနပ်သွားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

သူက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှက်လွန်းသဖြင့် မေ့လဲတော့မတတ် ဖြစ်နေသော မြေခွေးမလေးကို ပွေ့ချီလိုက်ကာ ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး မည်သည့် ညင်သာမှုမျှ မရှိဘဲ သူမကို ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်တော့၏။

ရွှီချင်းချင်းထံမှ တိုတောင်းသော အသက်ရှူသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ အေးစက်သော စက်သံတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

[ဒင်... စွမ်းအင် +၈၀၀..]

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင်မူ ရေပန်းက တိုးတိတ်စွာ မြည်တွန်နေပြီး လရောင်က ရေပြင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေလေသည်။

အတွင်းဘက်တွင်တော့ နွေဦးကာလက အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းနေပြီး အခန်းလေးမှာ ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှံ့နေတော့၏။