အခန်း ၁၄၈

အခန်း (၁၄၈) ရလဒ်များအား လက်ခံစစ်ဆေးခြင်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လနီးပါး အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ချင်းရွှေရွာ ကြက်မွေးမြူရေးခြံရှိ ပထမဆုံး ကြက်ပေါက်လေးများမှာ ကြီးထွားလာကြပြီး ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့ရောင်းချရမည့် အရွယ်သို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ကြက်ခြံအတွင်း၌ အရွယ်ရောက်ပြီးသော အသားစားကြက် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်း ဖီးဖီးတုတ်တုတ်နှင့် သန်မာနေကြကာ တောက်ပြောင်သော အမွေးအမှင်များဖြင့် ပျော့ပျောင်းသော ကြမ်းခင်းအလွှာပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေကြ၏။

ကြက်မွေးမြူရေးခြံတစ်ခုလုံးကို အလွန် စနစ်တကျ စီစဉ်ရေးဆွဲထားသည်။

အတွင်းဆုံး ဧရိယာသည် ကြက်ပေါက်အသုတ်သစ်လေးများ ရှိနေသော ကြက်ပေါက်မွေးမြူရေးဇုန်ဖြစ်ပြီး အလယ်ပိုင်း ဧရိယာမှာမူ ကြီးကောင်ဝင်စ ကြက်များအတွက် ကြီးထွားမှုကာလ ဇုန်ဖြစ်သည်။ တံခါးနှင့် အနီးဆုံး ဧရိယာကတော့ တန်ဖိုးဖန်တီးပေးတော့မည့် ရောင်းချရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ကြက်များအတွက် နေရာပင် ဖြစ်လေသည်။

သိပ္ပံနည်းကျ ဇုန်ခွဲခြားထားခြင်းက မတူညီသော ကြီးထွားမှု အဆင့်များရှိ ကြက်များကို အကောင်းဆုံးသော ဂရုစိုက်မှု ရရှိစေရန် သေချာစေလေသည်။

လအနည်းငယ်ကြာ လည်ပတ်ပြီးနောက် ချန်ရှင်း ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော ကစော်ဖောက်အလွှာစနစ်က ၎င်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ပြသလိုက်လေပြီ။

ဧရာမ ကြက်ခြံကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ခြောက်သွေ့သန့်ရှင်းနေပြီး ရိုးရာ ကြက်ခြံများ၏ ပုံမှန် စူးရှသော အမိုးနီးယား အနံ့အသက်များ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့ချေ။

လက်နောက်ပစ်လျက် ချန်ရှင်းသည် ကြက်ခြံအဝင်ဝ၌ ရပ်နေကာ သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖန်တီးထားခဲ့သော စည်ကားသိုက်မြိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

သူက လှည့်ကာ သူ၏ဘေးတွင် အားကျလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည့် ချန်အယ်တန့်အား ကြည့်လိုက်သည်။

"အချိန်ကျပြီ... ရွာကော်မတီကို သွားပြီး ကွန်မြူနစ်ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်... ပြီးတော့ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဟူနဲ့ ခရိုင်က ရဲဘော်တွေကို ရလဒ်တွေ လာရောက် စစ်ဆေးပေးဖို့ ခေါ်လိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ချန်အယ်တန့်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲနေလေသည်။ သူက အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ရွာကော်မတီဆီသို့ အပြေးကလေး ထွက်သွားတော့၏။

သူက ပြေးလွှားနေရင်း အော်ဟစ်သွားသည်။

"ကြက်တွေ ရောင်းဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ... ငါတို့ရဲ့ ကြက်တွေ ရောင်းဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီဟေ့... အကြံပေးချန်က ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို လာစစ်ဆေးပေးဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပြီ..."

ဤသတင်းမှာ ရေပန်း တည်ဆောက်စဉ်က ကနဦး ကြေညာချက်ထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချင်းရွှေရွာ တစ်ရွာလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

လယ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသော ရွာသားများက ပေါက်ပြားများကို ပစ်ချခဲ့ကြပြီး အိမ်၌ ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်နေသော အမျိုးသမီးများကလည်း မီးဖိုများကို ပိတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ရွာထိပ်၌ နေဆာလှုံနေကြသော အဘိုးကြီး အဘွားကြီးများပင်လျှင် သူတို့၏ တုတ်ကောက်များကို အားပြုကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဘာ... အောင်မြင်သွားပြီလား..."

"တကယ်လား... အချိန်နှစ်လပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ကြက်တွေကို ပိုက်ဆံနဲ့ ရောင်းလို့ရနေပြီလား..."

"မြန်မြန်... ကြက်မွေးမြူရေးခြံကို သွားကြည့်ကြစို့... အဲ့ဒါက ငါတို့ တစ်ရွာလုံးရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ..."

ရွာသားများသည် သူတို့၏ အလုပ်များကို အလိုအလျောက် ချထားခဲ့ကြပြီး ရွာအရှေ့ဘက်စွန်းရှိ ကြက်မွေးမြူရေးခြံဆီသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ၊ မျှော်လင့်စောင့်စားမှုများနှင့် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမှုတို့ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လတာ ကာလအတွင်း ဤကြက်မွေးမြူရေးခြံကြီး ဘာမှမရှိရာမှနေ၍ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ထိုအမွေးနုလေးများနှင့် ကြက်ပေါက်လေးများ တစ်နေ့တခြား ကြီးထွားလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြရသည်။

ဤသည်က ချန်ရှင်း တစ်ယောက်တည်း၏ ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ တစ်ရွာလုံး အနာဂတ်တွင် ဝဝလင်လင် စားသောက်နိုင်မည်လား ဆိုသည့်အချက်နှင့် သက်ဆိုင်နေသော အဓိကကိစ္စရပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း၌ ချင်းရွှေရွာ အဝင်ဝရှိ သစ်မန်ကျည်းပင်ကြီးအောက်တွင် အစိမ်းရောင် ဂျစ်ကားအချို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ကားတံခါး ပွင့်သွားပြီး ဟူဖုန်းက ရှေ့ဆုံးကားမှ ပထမဆုံး ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူသည် ရုံးဝတ်စုံကို ချွတ်ထားပြီး ယနေ့တွင် သာမန်အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရာထူးကြီးကြီး ရယူထားခဲ့သူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များက ပြောင်းလဲမသွားဘဲ သူ၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်ကာ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

သူ၏ အနောက်တွင် ခရိုင်၏ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးဌာနများမှ တာဝန်ရှိသူအချို့က အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။

သူတို့ထဲမှ ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ပညာတတ်ဟန်ပေါက်နေသော အသက် လေးဆယ်အရွယ် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ အထူးတလည် မျက်စိကျစရာ ကောင်းနေ၏။

ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက ချင်းရွှေရွာကို အလွန်စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်လိုမှုနှင့် သိချင်စိတ်တို့ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

ရွာလူကြီး ချန်ကွမ်လင်နှင့် ရွာသားအုပ်စုတစ်စုတို့မှာ ရွာအဝင်ဝ၌ တန်းစီကာ စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် လေးနက်မှု နှစ်မျိုးစလုံး လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

"ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဟူ... ကြိုဆိုပါတယ်... ကြိုဆိုပါတယ်... ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံး ချင်းရွှေရွာကို လာရောက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလုပ်တွေကို လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကြိုဆိုပါတယ်..."

ချန်ကွမ်လင်က မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆီးကြို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ယဉ်ကျေးနေတာတွေ တော်လောက်ပြီ..."

ဟူဖုန်းက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ချန်ကွမ်လင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်ရှင်းအပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျရောက်သွားလေသည်။

"ရဲဘော်ချန်..."

ဟူဖုန်းက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"နှုတ်ဆက်စကားတွေ ထားလိုက်တော့... ငါတို့ကို ကြက်မွေးမြူရေးခြံ သွားကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားပေးပါဦး..."

"ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဟူ... ဒီဘက်ကို ကြွပါ..."

ချန်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဤဘက်သို့ လာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ချန်ရှင်းနှင့် ချန်ကွမ်လင်တို့၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အုပ်စုကြီးမှာ ကြက်မွေးမြူရေးခြံဆီသို့ တခမ်းတနား ချီတက်သွားကြလေသည်။

တံခါးဝသို့ပင် မရောက်သေးခင် ဟူဖုန်း ခေါ်ဆောင်လာသော အရာရှိအချို့မှာ အလိုအလျောက်ပင် လက်ကိုမြှောက်ကာ နှာခေါင်းများကို အုပ်လိုက်ကြ၏။

ကြက်ကောင်ရေ ထောင်ချီရှိသော ကြက်ခြံတစ်ခုမှ အနံ့အသက်က ကီလိုမီတာဝက်ခန့် အဝေးမှပင် လူများကို လဲကျသွားစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်တတ်ကြောင်း အားလုံး သိထားကြပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် သူတို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော လွှမ်းမိုးနေသည့် အနံ့ဆိုးကြီးက ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဟင်..."

မွေးမြူရေးဌာန အရာရှိမှာ မှင်သက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှံ့သွားကာ

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... အနံ့ဆိုး လုံးဝ မရှိရတာလဲ..."

ဟူဖုန်းလည်း အံ့အားသင့်သွားရ၏။

သူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှံ့နေသော မျက်နှာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်နေသော ချန်ရှင်းထံသို့ ဝေခွဲမရသည့် အကြည့်များဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ချန်ရှင်းသည် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တုန်လှုပ်မှုများကို သတိမပြုမိသည့်ပုံပင်။ သူက ကြက်မွေးမြူရေးခြံ အဝင်ဝ၌ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ဖယ်ကာ ဝင်ရောက်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ထိုတည်ငြိမ်သော ဟန်ပန်က ဟူဖုန်း၏ မျှော်လင့်စောင့်စားမှုကို ပိုမို ပြင်းထန်သွားစေတော့၏။

လူအုပ်ကြီး ကြက်ခြံထဲသို့ တကယ်တမ်း ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှသော ကောင်းမင် အပါအဝင် ပထမဆုံး ရောက်ဖူးသူတိုင်းမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အလွန်တရာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြပြန်လေသည်။

သူတို့၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ကြက်မွေးမြူရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် သူတို့၏ နားလည်မှုအားလုံးကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်တော့၏။

ဧရာမ ကြက်ခြံကြီးမှာ လင်းထိန်နေပြီး လေဝင်လေထွက် ကောင်းမွန်နေလေသည်။

ကြမ်းပြင်ကို ခြောက်သွေ့၍ ပျော့ပျောင်းသော အခင်းအထူကြီး ခင်းထားပြီး ယင်းအပေါ်တွင် ကြက်ကောင်ရေ ထောင်ပေါင်းများစွာ သွားလာနေကြသော်လည်း ရွှံ့ သို့မဟုတ် အညစ်အကြေး တစ်စက်မျှပင် မရှိချေ။

လုပ်ဆောင်ချက် ဧရိယာတစ်ခုစီကို ခြံစည်းရိုးများဖြင့် ခွဲခြားထားပြီး နေရာချထားမှုက ရှင်းလင်းပြတ်သားနေ၏။

သူတို့ကို ပို၍ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားစေသည်မှာ ကြက်ခြံ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ငွေရောင် သတ္တုအလင်းများ တောက်ပနေသော ထူးဆန်းသည့် ကိရိယာတန်းကြီးများပင် ဖြစ်လေသည်။

"အကြံပေးချန်... ဒီအရာတွေက ဘာတွေလဲ..."

ရေပိုက်များမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရာငယ်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် အရာရှိတစ်ဦးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အလိုအလျောက် ရေသောက်ခွက်ပါ..."

ချန်ရှင်းက တိုတိုတုတ်တုတ် ဖြေလိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသားစားကြက်တစ်ကောင်က ရေသောက်ခွက်ဆီသို့ ရောက်လာကာ လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သတ္တုခေါင်းလေးကို သူ၏ နှုတ်သီးသေးသေးလေးဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်လေသည်။

"တောက်... တောက်..."

ကြည်လင်သော ရေတစ်စက်က တိကျစွာ ကျဆင်းလာပြီး အသားစားကြက်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အဆင်သင့် ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

"ဘုရားရေ..."

ဟူဖုန်း၏ အနောက်ရှိ အရာရှိများထံမှ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူတို့က ကျွမ်းကျင်စွာ ရေသောက်နေသော ကြက်ကို ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြရာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသကဲ့သို့ပင်။

*လူတွေက ရေတိုက်ဖို့ မလိုဘူးလား... ကြက်တွေက ထိလိုက်တာနဲ့ ရေထွက်လာတယ်ပေါ့... ဒီအရာက တကယ် အံ့သြစရာပဲ…*

ကောင်းမင်က မျက်မှန်ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်ရာ မှန်ဘီလူးနောက်ကွယ်ရှိ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်လက်နေတော့၏။

သူက အရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး အလိုအလျောက် ရေသောက်ခွက်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ ပိုကြည့်လေလေ၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အားကျလေးစားမှုများ ပိုမို ပေါ်လွင်လာလေလေ ဖြစ်၏။

ဤသေးငယ်သော အသေးစိတ်အချက်လေး တစ်ခုတည်းကပင် ဤကြက်ခြံကို ဒီဇိုင်းဆွဲသူသည် ဤခေတ်ကာလထက် များစွာ သာလွန်ရှေ့ပြေးနေသော အဆင့်မြင့် အယူအဆများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်နေလေသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက ဤဆန်းသစ်သော ကိရိယာများမှနေ၍ အသားပေါ်မည့်ဇုန်ရှိ အရွယ်ရောက်ပြီး ကြက်များထံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေ့ပြောင်းသွားသောအခါ ကြက်ခြံတစ်ခုလုံး သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ တုန်လှုပ်စွာ အသက်ရှူသံများက ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အသားစားကြက် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ အားလုံးနီးပါး တစ်ပုံစံတည်းပင်။

သူတို့က အချိုးအစားကျကာ ဖီးဖီးတုတ်တုတ် ရှိကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သန့်ရှင်းတောက်ပြောင်သော အမွေးအမှင်များ ရှိနေကာ အမွေးတစ်ပင်မျှပင် ကျွတ်ကျနေခြင်း သို့မဟုတ် ဖျားနာနေသည့် လက္ခဏာများ လုံးဝ မရှိကြချေ။

သူတို့က ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေပြီး ခေါင်းများကို မော့ထားကာ အချိန်မရွေး လိမ့်ဆင်းသွားနိုင်မည့် အသားလုံးလေးများကဲ့သို့ ဖီးဖီးတုတ်တုတ်ဖြင့် အသက်ဝင် တက်ကြွနေကြလေသည်။

ဟူဖုန်း ခေါ်ဆောင်လာသော မွေးမြူရေးဌာနမှ အငြိမ်းစားအရာရှိမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားတော့၏။

သူက ကြက်များကို ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး ခြံစည်းရိုးဆီသို့ ပြေးသွားကာ ကယောင်ကတမ်းဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်နေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူတို့ ကြီးထွားလာတာ အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်..."

"ဒါတွေက လေးပေါင်ထက် ပိုလေးရမယ် မဟုတ်လား... မဟုတ်ဘူး... အဲ့တာထက် ပိုမယ်... တစ်ကောင်ကို လေးပေါင်ခွဲလောက် ရှိရမယ်..."

"နှစ်လတည်း... နှစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး... ဒါ... ဒါက တကယ့် နတ်သုဒ္ဓါ ဆေးများလား..."