အခန်း ၁၅၆

အခန်း (၁၅၆) ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မည်

ချန်ရှင်းသည် ခြံဝင်းထဲမှနေ၍ လျင်မြန်စွာ လျှောက်ထွက်သွားပြီး ရွာ၏ အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းဆီသို့ မည်သူမျှ သတိမထားမိစေရန် ပတ်သွားကာ အနီးနားတွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာစေလိုက်သည်။

သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ရင်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အလင်းတံခါးပေါက် ဖွင့်လှစ်လိုက်..."

ရင်းနှီးနေသော တံခါးပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူသည် ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းရှိ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အိပ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

တစ်ခဏမျှ အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ချန်ရှင်းက အောက်ထပ်ရှိ ဆေးဆိုင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလေသည်။

ဆေးဆိုင်ထဲတွင်ရပ်ကာ လှပစွာ ထုပ်ပိုးထားသော ဆေးဝါးများနှင့် ကျန်းမာရေး ထုတ်ကုန်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်စိကျိန်းမတတ် စင်တန်းကြီးများကို ကြည့်ရင်း သူက "မိသားစု စီမံကိန်း ထုတ်ကုန်များ" ဟု အမည်တပ်ထားသော ဧရိယာဆီသို့ အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်၏။

အမှတ်တံဆိပ် အမျိုးမျိုးနှင့် ထုပ်ပိုးမှု အမျိုးမျိုးရှိသော ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် ကိရိယာ တန်းစီနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာတော့သည်။

*ဒါပဲ... ဒါတွေပဲ…*

မည်သည့် အမှတ်တံဆိပ်က ကောင်းသည် သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာက တိကျသည်ကို သူ မသိသောကြောင့် သူက အံကိုကြိတ်ကာ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဈေးဝယ်ထွက်သည့်အလား စင်ပေါ်ရှိ မတူညီသော အမှတ်တံဆိပ်များမှ ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် ကိရိယာတိုင်းကို သူ၏ ဈေးဝယ်ခြင်းတောင်းထဲသို့ တစ်ခုမကျန် လှဲထည့်လိုက်လေသည်။

ဤအရာများ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားတော့၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းမှာပင် သူက ဈေးဝယ်ခြင်းတောင်းကို တွန်းကာ မိခင်နှင့် ကလေးဌာနဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

ဖောလစ်အက်ဆစ်၊ ဗီတာမင်စုံ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နို့မှုန့်... အရောင်းဝန်ထမ်းမှ အကြံပြုသော ကိုယ်ဝန်ဆောင် အာဟာရနှင့် သက်ဆိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို သူက ဈေးနှုန်းကိုပင် မကြည့်တော့ဘဲ ဈေးဝယ်ခြင်းတောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဘေးရှိ စာအုပ်ဆိုင်သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ "ကိုယ်ဝန်ဆောင်နှင့် မီးဖွားခြင်း စွယ်စုံကျမ်း"၊ "သိပ္ပံနည်းကျ မိဘအုပ်ထိန်းမှု လမ်းညွှန်"၊ "ဖခင်လောင်းများ မဖြစ်မနေ ဖတ်ရှုရမည့် လက်စွဲစာအုပ်" အပါအဝင် စာအုပ်များစွာကို ယူဆောင်လိုက်၏။

သူ၏ ဈေးဝယ်ခြင်းတောင်းနှင့် လက်မောင်းများ ပြည့်လျှံနေမှသာ ငွေရှင်းကောင်တာသို့ ပြေးသွားကာ အမောတကော ငွေရှင်းလိုက်လေသည်။

ပစ္စည်းများ အပြည့်ပါဝင်နေသော သူ၏ တွန်းလှည်းကို ကြည့်ကာ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် ကိရိယာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကြည့်ကာ ငွေရှင်းကောင်တာမှ ဝန်ထမ်းက သူ့အား အလွန်ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ရှင်းက ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နေတော့ချေ။ သူက ငွေရှင်းလိုက်ပြီး အိတ်ကြီးအချို့ကို ဆွဲယူကာ အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့လေသည်။

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ရှင်းက တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းကာ ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များရှိ တောင်နောက်ဘက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သူ၏ လက်ဖဝါးများမှာ ချွေးများ ပြန်နေလေသည်။

သူက အာဟာရ ဖြည့်စွက်စာများနှင့် စာအုပ်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး သိုလှောင်ရုံထဲမှ ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် ဘူးပုံကြီးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ရှင်းက အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့၏။

ရွှီချင်းချင်းမှာ ကုတင်ပေါ်တွင် နာခံမှုရှိစွာ လှဲနေလေသည်။

ချန်ရှင်းက သူမကို ကုတင်ပေါ်မှ ညင်သာစွာ ဆွဲထူလိုက်ပြီး ကုတင်ခေါင်းရင်းကို မှီ၍ ထိုင်စေကာ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အရောင်အသွေး စုံလင်သော ပလတ်စတစ်တံလေးများကို ဆုပ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာတွေလဲ..."

ရွှီချင်းချင်းက ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ပလတ်စတစ်တံလေးများကို ကိုင်ထားရင်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေခွဲမရမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

*ဒီအရာကြီးက အရမ်းထူးဆန်းတာပဲ…*

"ဒါက... ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးတဲ့ ကိရိယာလို့ ခေါ်တယ်..."

ချန်ရှင်းက လည်ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

သူက တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ အခွံခွာလိုက်ပြီး ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကြည့်... ဒါက... အဲ့ဒါက ကိုယ်တို့ ဇာတိက သိပ္ပံနည်းကျ ကိရိယာလေးတစ်ခုပဲ... မင်း ဗိုက်ထဲမှာ ကလေးရှိမရှိကို... ရှာဖွေဖို့ သီးသန့် အသုံးပြုတာလေ..."

"မင်း... မင်း အဲ့ဒါကို အိမ်သာထဲ ယူသွားပြီးတော့... ပြီးတော့ ဒီစုပ်ယူနိုင်တဲ့ နေရာလေးဆီ သွားပြီး... အမ်း..."

ချန်ရှင်းသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို သူ၏ ဇနီးအား ရှင်းပြရသည်မှာ သူ မည်မျှပင် မျက်နှာပြောင်နေပါစေ အနည်းငယ်တော့ ရှက်စရာကောင်းလှပေသည်။

ရွှီချင်းချင်းမှာ လုံးဝကို ခေါင်းရှုပ်သွားသော်လည်း ချန်ရှင်း၏ စိုးရိမ်နေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှံ့နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူမက ဘာမှမမေးတော့ချေ။ သူမက နာခံမှုရှိစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

တံခါးက ဂျိမ်းကနဲ ပိတ်သွားတော့၏။

ချန်ရှင်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်၌ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိရပြီးနောက် ပါးလွှာသော သစ်သားတံခါးလေးက နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပြန်ပွင့်လာခဲ့သည်။

ရွှီချင်းချင်းက သူမ အခုလေးတင် အသုံးပြုထားသော တုတ်ငယ်လေး အချို့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်လျက်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ရာ ဖြူဝင်းသော သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ဝေခွဲမရမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

"ချန်ရှင်း... ဒါက... အပေါ်မှာ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားသလိုပဲ..."

ချန်ရှင်းက ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် တံလေးများကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

သူက အောက်ငုံ့ကာ ကြည့်လိုက်၏။

ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် တံလေးတစ်ခုစီပေါ်ရှိ ပြသသည့် ဧရိယာတွင် တောက်ပသော အနီရောင် မျဉ်းနှစ်ကြောင်းက ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

တစ်ခု၊ နှစ်ခု... တစ်ခုမကျန် အားလုံးပဲ…

တစ်ခဏမျှ ချန်ရှင်း၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာကျင်းသွားတော့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသံများ အားလုံး တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသော ရေသံ၊ အဝေးမှ ကြက်တွန်သံများ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကမ္ဘာကြီးတွင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ မျက်လုံးအရှေ့ရှိ ရှင်းလင်းသော အနီရောင် မျဉ်းကြောင်း အနည်းငယ်သာ ဖြစ်တော့၏။

*ဒါ တကယ်ပဲ…*

ဤစိမ်းသက်သော ခေတ်ကာလတွင် ချန်ရှင်းသည် နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျိုးဆက်လေး ရလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ရေး..."

သူက တိုးတိတ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံထဲ၌ လွန်ကဲသော ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ ပြည့်နှံ့နေလေသည်။

သူက ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးသည့် ကိရိယာများကို ရုတ်တရက် လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သော ရွှီချင်းချင်းအား သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် အရူးအမူး လှည့်ပတ်နေတော့၏။

"အား..."

ရွှီချင်းချင်းမှာ သူ၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လန့်သွားပြီး တိုတောင်းကာ ချိုသာသော အော်ဟစ်သံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မူးဝေသွားသော အခိုက်အတန့်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမက အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့၏။

လွှမ်းမိုးနေသော ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်က သူမထံသို့ ပြည့်လျှံလာပြီး မျက်ရည်များက သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာလေသည်။ သူမက သူ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းကြားထဲသို့ သူမ၏ မျက်နှာလေးကို ဖုံးဝှက်ထားလိုက်သည်။

ချန်ရှင်းက အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

သူက သူမ၏ ဆံပင်များကြားထဲသို့ ခေါင်းဝှက်ထားကာ သူမ၏ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ရနံ့လေးကို ရှူရှိုက်နေ၏။ သူ၏ အသံက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဩရှနေသော်လည်း အလွန်တရာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာဖြင့် သူမအား လေးနက်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"ချင်းချင်း... ကိုယ် အဖေတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မယ်... ကိုယ် အဖေတစ်ယောက် ဖြစ်တော့မယ်ကွ..."

"အင်း..."

ရွှီချင်းချင်းမှာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ သူ၏ မြန်ဆန်သော နှလုံးခုန်သံနှင့် ပူလောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန်တို့ကို ခံစားနေရလေသည်။ သူမက ငိုလည်းငို၊ ရယ်လည်း ရယ်နေကာ ခေါင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြနိုင်တော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ကမ္ဘာပေါ်၌ အပျော်ရွှင်ဆုံး အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အတွင်းဘက်ရှိ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများက ဧည့်ခန်းဆောင်၌ အလုပ်ရှုပ်နေသော လင်းရှို့ရှို့ကို သတိပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သူမက သိချင်စိတ် ပြည့်နှံ့နေသော မြောင်မြောင်လေးကို ပွေ့ချီကာ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲရှိ လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလျက် ငိုကြွေးကာ ရယ်မောနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ ချက်ချင်း မှင်သက်သွားတော့၏။

သူမ၏ အကြည့်များက မြေကြီးပေါ်တွင် လွှင့်ပစ်ခံထားရသော ထူးဆန်းသည့် ပုံစံရှိသည့် ပလတ်စတစ်တံလေးများအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်သော မျက်ရည်များ ပြည့်နှံ့နေသည့် ရွှီချင်းချင်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ဖြတ်သန်းဖူးသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူမ ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့၏။

လင်းရှို့ရှို့က သူမ၏ ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်ရာ နူးညံ့သော သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ရင်တွင်းဖြစ် ပျော်ရွှင်မှုတို့ ချက်ချင်း ပြည့်နှံ့သွားလေသည်။

"ချင်းချင်း..."

သူမက အရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်ရာ သူမ၏ အသံများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက ကိုယ်ဝန်ရှိသွားတာလား... ဘုရားရေ... အရမ်းကောင်းတာပဲ... ဒါ တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စကြီးပဲ..."

သူမက ကုတင်ဘေးသို့ အပြေးကလေး လျှောက်သွားကာ ရွှီချင်းချင်း၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။

"ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေနော်... ပြီးတော့ အဲ့ဒီလိုကြီး အဆက်မပြတ် လှည့်မနေပါနဲ့... ပထမ သုံးလက အရေးအကြီးဆုံးပဲ..."

သူမက ချန်ရှင်းအား အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီချင်းချင်းအား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့... အစ်မက မြောင်မြောင်လေးကို မွေးထားတာဆိုတော့ အတွေ့အကြုံရှိတယ်... ဒီနေ့ကစပြီး ညီမလေး ဘာအလုပ်ကြမ်းမှ လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး... ညီမလေးရဲ့ ကျန်းမာရေးနဲ့ မီးဖွားပြီးတဲ့ ကာလတွေအတွက် အစ်မ တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်..."

မြောင်မြောင်လေးက လင်းရှို့ရှို့၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ကုတင်ဘေးသို့ ပြေးသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးဖြင့် မော့ကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မေမေ... အန်တီချင်းချင်းက ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်... သူ ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ..."

လင်းရှို့ရှို့က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ သမီးလေး ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"အရူးမလေး... သမီးရဲ့ အန်တီချင်းချင်းက ဝမ်းသာလို့လေ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မောင်လေး ဒါမှမဟုတ် ညီမလေး တစ်ယောက်ကို ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရလို့လေ... အဲ့ဒါဆို သမီးနဲ့ ကစားဖို့ လူရှိသွားပြီပေါ့..."

"တကယ်လား... သမီးမှာ မောင်လေး ဒါမှမဟုတ် ညီမလေး ရှိလာတော့မှာလား..."

မြောင်မြောင်လေး၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားတော့၏။ သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးကာ ခုန်ပေါက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ... ငါတို့မှာ မောင်လေးတွေ၊ ညီမလေးတွေ ရှိလာတော့မယ်ဟေ့... ငါတို့မှာ မောင်လေးတွေ၊ ညီမလေးတွေ ရှိလာတော့မယ်..."