အခန်း ၁၅၇

အခန်း (၁၅၇) မင်္ဂလာသတင်း နှစ်ပါး

လင်းရှို့ရှို့၏ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုက စစ်မှန်လှပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။

မြောင်မြောင်လေးသည် ခြံဝင်းထဲတွင် ပြေးလွှားနေပြီး သူမ၏ ပျော်ရွှင်နေသော အသံလေးက အဝေးသို့တိုင် ပျံ့လွင့်သွားလေသည်။

ဘေးအိမ်ရှိ ခြံဝင်းထဲတွင် ကြက်စာကျွေးနေသော အဒေါ်လျူက ထိုဆူညံသံများကို သဘာဝကျကျပင် ကြားလိုက်ရ၏။

သူမက လက်ထဲရှိ ယောက်ချိုကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ချန်မိသားစု၏ ခြံစည်းရိုးဆီသို့ ခြေလှမ်းသွက်သွက်ဖြင့် ပြေးသွားကာ အတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရန် ခြေဖျားထောက်လိုက်လေသည်။

လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ရှင်းက ရွှီချင်းချင်းအား ဂရုတစိုက် တွဲကူပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကို ကိုင်တွယ်နေရသည်ထက်ပင် ပို၍ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပုံရသည်။

အဒေါ်လျူဆိုသည်က မည်သူနည်း။ သူမက ရွာထဲတွင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်နေသူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် မည်သူက နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

သူမက ပေါင်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်ပြီး မြောင်မြောင်လေးထက်ပင် ပို၍ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘုရားရေ... ချင်းချင်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား..."

ထိုအော်ဟစ်သံက ချင်းရွှေရွာ တစ်ရွာလုံးကို ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေတော့သည်။

"ဘာ... အကြံပေးချန်တို့ မိသားစုက ကလေးရတော့မှာလား..."

"သွားကြမယ်... သွားပြီး ဂုဏ်ပြုပေးကြရအောင်... အဲ့တာက ငါတို့ရွာအတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ မင်္ဂလာသတင်းကြီးပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... အကြံပေးချန်က အခုလေးတင် ငါတို့ကို ချမ်းသာအောင် လမ်းပြပေးခဲ့တာ... အခုလည်း ကလေးရတော့မယ်ဆိုတော့ မင်္ဂလာသတင်းနှစ်ပါးပဲ..."

ရွာထဲ၌ လမ်းလျှောက်နေကြပြီး အမြတ်ဝေစုများ ရရှိထားသော ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြသည့် ရွာသားများ အားလုံးက ချန်မိသားစု ခြံဝင်းဆီသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြလေသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ချန်မိသားစု၏ ခမ်းနားလှသော ခြံဝင်းတံခါးကြီးမှာ လူများ အထပ်ထပ်အခါခါ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြည့်နှက်နေသော လူအုပ်ကြီးဖြစ်သွားတော့၏။

ဂုဏ်ပြုစကားများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုးသားပွင့်လင်းသော မျက်နှာတိုင်းတွင် အပြုံးများ ဝေဆာနေကြလေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် အကြံပေးချန်... ဂုဏ်ယူပါတယ် အကြံပေးချန်..."

"အကြံပေးချန်က တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ..."

"ငါ သိသားပဲ... အကြံပေးချန်က အရာရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့သူပဲ... အဲ့တာက မင်္ဂလာသတင်းနှစ်ပါးပဲ..."

အဒေါ်လျူက အရှေ့သို့ တိုးဝှေ့သွားရာ တွန့်လိပ်နေသော သူမ၏ မျက်နှာကြီးမှာ ဂန္ဓမာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်နေလေသည်။

သူမက အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အကြံပေးချန်... အဲ့တာက ငါတို့ရွာရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုပဲ... ဓနနတ်မင်းကြီးက ပိုက်ဆံတွေ ပို့ပေးပြီးတာနဲ့ သားသမီးပေးတဲ့ နတ်သမီးက ချက်ချင်း ရောက်လာသလိုပဲ... အဒေါ် ပြောပြမယ်... ဒီကလေးက ရှင်ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ပညာရပ်တွေကို ဆက်ခံမယ့် ယောကျ်ားလေးဖြစ်မှာ သေချာတယ်..."

ဤစကားများက လူတိုင်း၏ သဘောကျမှုကို ရရှိသွားပြီး ရိုးသားပွင့်လင်းသော ရယ်မောသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာစေတော့သည်။

ချန်ရှင်းက ရွှီချင်းချင်းအား ဧည့်ခန်းဆောင် အဝင်ဝ၌ ရပ်နိုင်ရန် တွဲကူပေးထားသည်။ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ နွေးထွေးပြီး ရိုးသားသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်းနှင့် ရင်တွင်းဖြစ် ကောင်းချီးပေးစကားများကို နားထောင်ရင်း သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲ၌ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုတို့ ပြည့်လျှံလာတော့၏။

ကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်က သူ့အား ခန်းခြောက်သွားခြင်း မရှိနိုင်သော ခွန်အားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ခံစားရစေလေသည်။

သူက အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ အသံက ဆူညံသံများ အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သူ၏ အကြည့်များက လူတိုင်းအပေါ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ကျုပ် ချန်ရှင်း... ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ကတိပေးတယ်... ကျုပ် ဇနီးရဲ့ ကလေးလေး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ မွေးဖွားလာတာနဲ့ ယောကျ်ားလေးဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် အားလုံး အတူတူပဲ... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျုပ်တို့ ချင်းရွှေရွာက အိမ်ထောင်စုတိုင်းကို အနီရောင် စာအိတ်ကြီး တစ်အိတ်စီ ဝေပေးမယ်..."

လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

"ဘာ... သူ... သူတို့က အနီရောင်စာအိတ်တွေတောင် ဝေပေးဦးမှာလား..."

"ဘုရားရေ... ငါ နားကြားများ မှားနေတာလား... အိမ်ထောင်စုတိုင်းက တစ်အိတ်စီ ရမှာလား..."

"အကြံပေးချန်ကတော့... သူက ငါတို့ကို အစွန်းရောက်တဲ့အထိ အလိုလိုက်တော့မှာပဲ..."

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပိုမို ကျယ်လောင်သော အားပေးဟစ်ကြွေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

ရွာသားများက ချန်ရှင်းအား ကြည့်ရှုနေကြပုံမှာ သာမန်လူများကြားတွင် လမ်းလျှောက်နေသော သက်ရှိထင်ရှား ဓနနတ်မင်းကြီးတစ်ပါးကို ကြည့်နေကြသကဲ့သို့ပင်။

ဤခေတ်ကာလတွင် ကလေးပင် မမွေးဖွားရသေးခင် တစ်ရွာလုံးကို ငွေဝေပေးမည်ဟု မည်သူက ကတိပေးရဲမည်နည်း။

ရွှီချင်းချင်းက ချန်ရှင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ မျက်နှာလေး နီရဲနေလေသည်။ သူမက ချန်ရှင်း၏ အင်္ကျီလက်စကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲလိုက်ပြီး တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလို..."

ချန်ရှင်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးက နွေးထွေးပြီး ခိုင်မာနေကာ သူမကို လုံခြုံမှုခံစားချက် ပေးစွမ်းနေလေသည်။

သူက သူမကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး အလိုလိုက်မှုများနှင့် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုတို့ ပြည့်နှံ့နေတော့၏။

ကျောက်ဖန်းအာက လူအုပ်ကြီးကြားမှ တိုးဝှေ့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမက ရွှီချင်းချင်း၏ အခြား လက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာနီရဲနေသော သူမကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် သူမဘေးရှိ တက်ကြွပြီး တောက်ပနေသော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက် လုပ်နေကာ မနာလိုအားကျမှုနှင့် တောင့်တမှုတို့ နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားနေရလေသည်။

"ချင်းချင်း... နင် တကယ့်ကို... နင်က တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်း တွင်းထဲ ကျသွားတာပဲ... နင် ဒီဘဝမှာ မှန်ကန်တဲ့လူကို လက်ထပ်ခဲ့တာပဲ..."

သူမက ရိုးသားစွာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။

ရွှီချင်းချင်းက သူမ၏ အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် သူမ၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းနှင့် သူမအတွက် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်နေကြသော ရွာသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပျော်ရွှင်သော မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာပြီး ခေါင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြနိုင်တော့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အခြေအနေက မွန်းတည့်ချိန်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက်မှ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားတော့၏။

အကြိမ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျပြီးနောက်မှ ချန်ရှင်းသည် စိတ်အားထက်သန်နေကြသော ရွာသားများကို ထွက်ခွာသွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူက ခြံဝင်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှီချင်းချင်း၊ လင်းရှို့ရှို့နှင့် ကျောက်ဖန်းအာတို့ စုဝေးနေကြပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်အတွင်း သတိထားရမည့် အချက်များကို ပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ လည်ချောင်းဟန့်လိုက်၏။

"အင်း... အခုချိန်မှာ ချင်းချင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးက အရေးအကြီးဆုံးပဲ... သူ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အာဟာရဖြစ်အောင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားဖို့လိုတယ်... သူ့အတွက် အာဟာရ ဖြည့်စွက်စာ တချို့ သွားဝယ်ဖို့ ငါ ခရိုင်မြို့ပေါ်ကို သွားရမယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှို့ရှို့က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ငါတို့ တကယ့်ကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းရမယ်..."

ချန်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းရှို့ရှို့နှင့် ကျောက်ဖန်းအာတို့ကို လေးနက်စွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ငါ မရှိတဲ့အချိန် ချင်းချင်းကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးကြပါဦး..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... သွားသာ သွားပါ... ညီမလေးအတွက် အစ်မ တာဝန်ယူပါတယ်..."

လင်းရှို့ရှို့က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်။

အရာအားလုံးကို နေရာချထားပြီးနောက် ချန်ရှင်းက ကမန်းကတန်း အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ရွာနောက်ဘက်ရှိ မည်သူမျှ သတိမထားမိသော တောင်ကုန်းဆီသို့ ပတ်သွားကာ တံခါးပေါက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူသည် ခေတ်သစ် လူ့အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ချန်ရှင်းက စက္ကူနှင့် ဘောပင်ကို ယူလိုက်ပြီး စာရေးစားပွဲ၌ ထိုင်ကာ စာရင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ စတင် ရေးမှတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယမန်နေ့က ဖတ်ရှုခဲ့သော မိဘအုပ်ထိန်းမှု စာအုပ်များမှ အကြောင်းအရာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"မိခင်နို့နဲ့ အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ထိပ်တန်း အရည်အသွေးမြင့် နိုင်ငံခြားဖြစ် ကလေးနို့မှုန့်..."

"အရမ်းနူးညံ့တဲ့ ချည်သားစစ်စစ် ဒိုင်ပါတွေ... သေးခံလောင်တာ လုံးဝ မဖြစ်စေရဘူး..."

"အဝတ်အစားတွေက... အနှီးလေးတွေကနေ ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီလေးတွေအထိ... ရာသီဥတုနဲ့ အရွယ်အစားအလိုက် ခွဲခြားထားရမယ်..."

"ကစားစရာတွေ၊ ဂျောက်ဂျက်တွေ၊ ကုတင်ပေါ်ချိတ်တဲ့ အရုပ်လေးတွေ၊ စောင်လေးတွေ၊ သွားကိုက်အရုပ်လေးတွေ..."

"ပြီးတော့ ချင်းချင်းအတွက် ကိုယ်ဝန်ဆောင် သီးသန့် အသားအရေ ထိန်းသိမ်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ အကြောပြတ်တာကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဗိုက်ပတ်ကြိုးတွေ၊ နို့တိုက်အင်္ကျီတွေလည်း ရှိသေးတယ်..."

စာရင်းက ပိုပို၍ ရှည်လျားလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများကလည်း ပိုပို၍ အရောင်လက်လာတော့၏။

ပြည့်နှက်နေအောင် ရေးမှတ်ထားသော စာရင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူသည် မြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံးနှင့် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော မိခင်နှင့် ကလေး အသုံးအဆောင် ကုန်တိုက်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလေသည်။

သူက ဧရာမ ဈေးဝယ်လှည်းကြီးကိုတွန်းကာ စင်တန်းများပေါ်ရှိ မျက်စိကျိန်းမတတ် များပြားလှသော ကုန်ပစ္စည်းများကြားတွင် လူးလာခေါက်တုံ့ သွားလာနေ၏။

ချန်ရှင်းက ဈေးနှုန်းကိုပင် မကြည့်တော့ချေ။ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေသမျှနှင့် အရောင်းဝန်ထမ်းမှ အကောင်းဆုံးအဖြစ် အကြံပြုထားသမျှ အရာအားလုံးကို အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ လှည်းထဲသို့ ကောက်ထည့်လိုက်တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဈေးဝယ်လှည်းမှာ တောင်ငယ်လေး တစ်လုံးကဲ့သို့ စုပုံသွားလေသည်။

နို့မှုန့်၊ ဒိုင်ပါ၊ အဝတ်အစား၊ ဖိနပ်၊ ဦးထုပ်၊ ရေချိုးသုံး ပစ္စည်းများနှင့် ကစားစရာ အမျိုးမျိုး... အရာအားလုံးက တောင်ပမာ စုပုံနေပြီး သူ၏ နေရာလွတ်ကိုပင် ပြည့်လုမတတ် ဖြစ်သွားတော့၏။

အရောင်းဝန်ထမ်းများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖောက်သည်များမှာ ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြလေသည်။ သူတို့သည် ဤမျှ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော ဈေးဝယ်ပုံမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

ဤသည်က ပစ္စည်းဝယ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကုန်လှောင်နေသည်နှင့်ပင် တူနေလေပြီ။

မကြာမီမှာပင် အရောင်းဝန်ထမ်းအချို့က ဈေးဝယ်လှည်း အချို့ကို တွန်းကာ အမောတကောဖြင့် သူ၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြရတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပစ်ကပ်ကား၏ နောက်ခန်းမှာ အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်သွားပြီး ခရီးသည်ထိုင်ခုံ၌ပင် သိမ်မွေ့လှပသော ကလေးအသုံးအဆောင် အမျိုးမျိုးဖြင့် အမြင့်ကြီး စုပုံနေလေသည်။

ငွေရှင်းပြီးနောက် ချန်ရှင်းက တောင်ပမာ စုပုံနေသော သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် လက်ရာများကို ကြည့်ကာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ကျေနပ်မှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မျှော်လင့်စောင့်စားမှုတို့ ပြည့်နှံ့နေစွာဖြင့် အရာအားလုံးကို စနစ်၏ သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းသိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချန်ရှင်းက တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းကာ ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။