အခန်း ၆၄၇
Vol. 44 Ch. 647
အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း
အပိုင်း ၆၄၇
ရှန်ရိသည် ဆေးပုလင်းကို အသေအလဲစောင့်ကြပ်ရင်း ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် သုံးရက်တိုင်တိုင် အောင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျုန်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ဆေးဖော်စပ်နည်းကို သုတေသနပြုလိုသော်လည်း... ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ!
မဟုတ်တာပဲ! အကယ်၍ ဤဆေးဖော်စပ်နည်းမှာ ထိုမျှလွယ်ကူပါက ကျုန်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ဆေးမှာ ဤမျှ နာမည်ကျော်ကြားနေမည် မဟုတ်ပေ။
ရှန်ရိသည် မော့ယန်ကို စစ်ဆေးရန် လာတိုင်း ကျုန်းရှန့်ကို မသိမသာ ခိုးကြည့်မိသည်။ ဤလူသည် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို သိကောင်းသိနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏လက်ထဲတွင် ဆေးများစွာ ရှိနေဦးမည်ဟု သူ တွေးနေမိသည်။ ရှန်ရိသည် ပုလင်းထဲမှ ခက်ခက်ခဲခဲ ကလော်ယူထားသည့် ဆေးအကြွင်းအကျန်လေးများမှာလည်း ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ ဓာတ်ခွဲစမ်းသပ်မှုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားရသည်။ ဆေးနမူနာ မရှိဘဲ သူ ဘယ်လို ဆက်လုပ်နိုင်မှာလဲ။
ဟူး... စိတ်ညစ်စရာကြီး!
မော့ချူးနှင့် အခြားသူများမှာမူ ထိုအကြောင်းကို မသိဘဲ ရှန်ရိ၏ မျက်နှာထားမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုဆိုးလာသည်ကိုသာ မြင်နေရသည်။
"ကျွန်မအစ်ကို့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"
ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုအပြီးတွင် မော့ချူး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရက်အတော်ကြာသည်အထိ မော့ယန်မှာ သတိမရသေးဘဲ နိုးလာမည့် လက္ခဏာလည်း မရှိသေးသဖြင့် မော့ချူးမှာ စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့"
ရှန်ရိက မော့ချူးကို လက်ကာပြရင်း ဘေးရှိ စခရင်ပေါ်မှ အချက်အလက်များကို ညွှန်ပြသည်။
"ကြည့်လိုက်ပါ၊ မော့ယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး ပြန်ကောင်းနေပါပြီ။ ကျုန်းမိသားစုရဲ့ ဆေးကြောင့် ငါခန့်မှန်းတာထက်တောင် ပိုမြန်နေတယ်။ နောက် တစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်း သူ နိုးလာလိမ့်မယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မော့ချူး၏ စိုးရိမ်မှုများမှာ တစ်ဝက်ခန့် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှု ပြီးသော်လည်း ရှန်ရိသည် အခန်းထဲမှ မထွက်ဘဲ ကျုန်းရှန့်ဘက်သို့ ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေသည်။ အကြောင်းရင်းကို မသိသူများအဖို့ ရှန်ရိက ကျုန်းရှန့်ကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နိုင်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ဆေးပညာနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အလွန်ရူးသွပ်သူဖြစ်ပြီး မော့ချူး၏ အထူးစွမ်းအင်ကို သိရှိစဉ်ကလည်း သူမကို သုတေသနနမူနာအဖြစ် အသုံးပြုရန်ပင် ကြံရွယ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ကျုန်းရှန့်၏ အလှည့်ဖြစ်နေသည်။
"ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပြန်မသွားသေးဘူးလား"
နျဉ်ယွိယွမ်က ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။ ရှန်ရိသည် စစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် မော့ချူးကြားတွင် ဝင်ရပ်နေခဲ့သဖြင့် နျဉ်ယွိယွမ်က မကျေမနပ် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ရှန်ရိမှာမူ နျဉ်ယွိယွမ်၏ စကားကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ 'မင်းက ငါ့ကို အသုံးချပြီးတော့ အခုမှ နှင်ထုတ်နေတာလား။ မင်းက ဗိုလ်ချုပ်မို့လို့ အရမ်းတော်တယ်လို့ မထင်နဲ့နော်၊ ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ရင် မင်းကို ဆက်မကူညီတော့ဘူး!' ဟု စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ဆဲနေမိသည်။
"ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ။ မရှိရင်လည်း..."
ကျုန်းရှန့်သည်လည်း ရှန်ရိ၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုကို မခံနိုင်သဖြင့် နျဉ်ယွိယွမ်၏ စကားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ရှန်ရိကို ထွက်သွားစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ရှိတယ်! ရှိသေးတယ်!"
ရှန်ရိက ကျုန်းရှန့်နှင့် ပတ်သက်ရန် အကြောင်းပြချက်ကို ချက်ချင်း ရှာလိုက်သည်။
"မင်းဆီမှာ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆေး ကျန်သေးလား"
ရှန်ရိက ကျုန်းရှန့်အနားသို့ တိုးကပ်ကာ မျှော်လင့်တကြီး မေးတော့သည်။
"မရှိတော့ဘူး!"
ကျုန်းရှန့်က ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် လူစိမ်းနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ မနေလိုသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအရှိန်ကြောင့် ဘေးရှိ ရေနွေးခွက်ကို မတော်တဆ တိုက်မိသွားပြီး ရှန်ရိက အော်လိုက်သည်။
"အဖုံး... အဖုံးက သေချာမပိတ်ထားဘူး!"
ရေနွေးများမှာ ပူလွန်းသဖြင့် အနားရှိလူများ သို့မဟုတ် လှုပ်ရှား၍မရသော မော့ယန်ကို ထိမှန်ပါက အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။
"သတိထား!"
မော့ချူးက စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်စဉ် ကျုန်းရှန့်သည် လျင်မြန်စွာပင် ရေနွေးခွက်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်နိုင်သဖြင့် အန္တရာယ် ကင်းသွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျုန်းရှန့်က စုန့်ချင်းစုန့်ကို တွန်းမိသွားပြီး စုန့်ချင်းစုန့်မှာ မော့ယန်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်သား ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
မော့ချူးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဤကိစ္စကို စတင်ခဲ့သည့် ရှန်ရိကို လက်မထောင်ပြလိုက်မိသည်။ လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ အစ်ကိုကြီးရယ်!
ကုတင်ပေါ်တွင် မော့ယန်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး စုန့်ချင်းစုန့်မှာမူ သူ၏အပေါ်သို့ ရောက်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်နီးကပ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း ထိတွေ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအနေအထားမှာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပင်!
"ဒါ... ဒါက ရုပ်ရှင်ရိုက်နေတာထက်တောင် ပိုတိုက်ဆိုင်နေသေးတယ်!" ရှန်ရိက ရေရွတ်လိုက်သည်။
စုန့်ချင်းစုန့်မှာမူ ထိုတိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် ကြောင်အသွားပြီး မော့ယန်၏ အသက်ရှူသံလေးများကိုပင် ခံစားနေရသည်။ သူ သတိဝင်လာပြီး အမြန်ထရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... မော့ယန်၏ မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်လာပြီး မျက်လုံးများ ပွင့်လာတော့သည်။
မော့ယန်သည် အစပိုင်းတွင် အမြင်အာရုံ ဝေဝါးနေသော်လည်း ခဏအကြာတွင် အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ စုန့်ချင်းစုန့်က အမြန် ထလိုက်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ နွေးထွေးမှုမှာ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။
"စုန့်ချင်း... မင်း..."
မော့ယန်က အံ့သြတကြီးဖြင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ အလွန်ပင် အက်ကွဲခြောက်ကပ်နေပြီး လည်ချောင်းထဲတွင်လည်း နာကျင်နေသည်။
"အစ်ကို! နိုးလာပြီလား!"
မော့ချူးက ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ မော့ယန်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ စုန့်ချင်းစုန့်သည် အနေရခက်လှသဖြင့် နောက်သို့ အသာဆုတ်လိုက်သည်။
ရှန်ရိက မော့ယန်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးပေးပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"အခြေအနေ တော်တော်ကောင်းတယ်! နောက်ရက်နည်းနည်းလောက် အနားယူလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"
မော့ယန်က သူ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မမှတ်မိသဖြင့် ရှန်ရိက ရယ်မောကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
"မင်းက သူရဲကောင်းကြီး လုပ်ရင်း ဒဏ်ရာရခဲ့တာလေ၊ အချိန်မီ မပို့နိုင်ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ မသိနိုင်ဘူး"
မော့ချူးမှာမူ သူမ၏ အစ်ကိုကြီး နိုးလာသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သို့သော် ဤမြင်ကွင်းမှာ 'Sleeping Beauty' ပုံပြင်ထဲမှ မင်းသားလေးက နမ်းလိုက်သဖြင့် နိုးလာသည့် မင်းသမီးလေးနှင့် ဆင်တူနေသည်ဟု သူမ စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။
"အစ်ကို... ဗိုက်ဆာလား။ ရေရော သောက်ဦးမလား။ အခုလောလောဆယ် အစားမာမာ စားလို့မရသေးတော့ အစ်ကို့အတွက် ဆန်ပြုတ် အနွေးလေး သွားလုပ်ပေးမယ်နော်" မော့ချူးက တတွတ်တွတ် မေးမြန်းတော့သည်။
မော့ယန်က ပြုံးရင်း သဘောတူလိုက်သည်။"ဖြည်းဖြည်းပြောပါ ညီမလေးရဲ့မေးခွန်းတွေက အများကြီးပဲ"
"ပျော်လွန်းလို့ပါ၊ အစ်ကို့ကို ရေတိုက်ဖို့ ကိစ္စကို ရှင်တို့ နှစ်ယောက်ကိုပဲ အပ်ခဲ့မယ်နော်"
မော့ချူးက ကျုန်းရှန့်နှင့် စုန့်ချင်းစုန့်ကို တာဝန်ပေးခဲ့သည်။
စုန့်ချင်းစုန့် သဘောတူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျုန်းရှန့်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်ပဲ လုပ်ပါရစေ"
စုန့်ချင်းစုန့်မှာ ခုနက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် မျက်နှာပူနေသဖြင့် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။
"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုလည်း အစ်ကို့ကို ဂရုစိုက်ပေးပါဦး"
ထိုသိုဆိုကာ မော့ချူးသည် အစ်ကိုဖြစ်သူအတွက် အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးရန် နျဉ်ယွိယွမ်ကို ဦးဆောင်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။