အခန်း ၆၅၂

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၅၂

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မော့ချူး တစ်ယောက် လုံးဝ ဆွံ့အသွားရသည်! နျဉ်ယွိယွမ်သည် နွေးထွေးသော အမျိုးသားပုံစံမှ 'သားရဲမုဒ်' သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ! သူ၏ လျင်မြန်မှုမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းလှပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်...

သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖြင့် အသာအယာ ဆွဲလိုက်ရုံမျှဖြင့် မော့ချူး ဝတ်ထားသော သပ်ရပ်သည့် ညဝတ်အင်္ကျီမှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားတော့သည်! မော့ချူး၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျယ်သွားရသည်။ သူမ အော်ဟစ်ရန် မပြင်မီမှာပင် နျဉ်ယွိယွမ်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်... အခန်းထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ညည်းတွားသံများနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများသာ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်...

"မလုပ်နဲ့... နျဉ်... ကျွန်မ မခံနိုင်တော့ဘူး..." ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ကုန်သွားမှန်း မသိသော်လည်း မော့ချူးသည် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသလို ခံစားရသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်ကို တွန်းထုတ်ရန်ပင် သူမတွင် အင်အား မရှိတော့ပေ။ သူမမှာ ထိုလူ၏ စိတ်ကြိုက် လှည့်ပတ်ခြယ်လှယ်နေမှုကိုသာ ကြည့်နေရတော့သည်... တောက်! သူက ငါ့ကို ဖက်ထုပ်များ ထင်နေတာလား။

မော့ချူး ဆဲဆိုချင်သော်လည်း ပါးစပ်ဟလိုက်သည့်အခါ အသံတစ်ချက်ပင် ထွက်မလာတော့ပေ! သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ်မှာ 'လေ့ကျင့်ခန်း' လုပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ တောင့်တင်းသော ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ချွေးစက်ကြီးများ စီးကျနေပြီး သူ၏ ကြွက်သားများမှာလည်း အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်!

သို့သော် သူ မည်မျှပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ မော့ချူး မခံစားနိုင်တော့ပေ။ ဒီကုတင်ပေါ်မှာပဲ သူမ သေသွားတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။ မော့ချူး အသာအယာ ရှိုက်ငိုမိတော့သည်...

ထိုငိုသံလေးက နျဉ်ယွိယွမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသဖြင့် သူ၏ အရှိန်ကို အနည်းငယ် လျှော့လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ မျက်ရည်လည်နေသော မိန်းကလေးကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လိမ္မာတယ်၊ မငိုနဲ့တော့နော်"

... မငိုနဲ့ ဟုတ်လား။ ရှင် ကျွန်မကို လူအများ မှတ်နေလား။ ထိုနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သည်ကို မြင်သော် မော့ချူး ပို၍ပင် ရှိုက်ငိုပြလိုက်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ် သူမကို လွှတ်ပေးစေရန် မျက်ရည်များ တရစပ် ကျလာသည်။ အမှန်စင်စစ် မော့ချူးမှာ ငယ်ရွယ်သေးပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိသေးပေ။ သူမ မည်မျှပင် သနားစဖွယ် ငိုပြသည်ဖြစ်စေ အမျိုးသားများအတွက် ပို၍ပင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ!

မော့ချူး၏ ပုံစံကို မြင်သော် နျဉ်ယွိယွမ်၏ အမျိုးသားမာနမှာ အပြည့်အဝ ကျေနပ်သွားရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ကျယ်သွားပြီး ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပြန်လည်၍ ပြင်းထန်လာပြန်သည်!

"တောင်းပန်ပါတယ် ရှောင်ချူး"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူမ၏ နားရွက်ကို အသာအယာ နမ်းလိုက်ပြီး တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး သည်းခံပေးပါဦး..."

သို့သော် သူ၏ နူးညံ့သော အသံနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော လှုပ်ရှားမှုများပင် ဖြစ်သည်! မော့ချူး ထပ်မံ၍ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်.. တောက်! ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ သူမ ထင်ထားတာနဲ့ လုံးဝ တခြားစီ ဖြစ်နေရတာလဲ။

မကြာမီမှာပင် မော့ချူးမှာ ဘာအကြောင်းပြချက်ကိုမှ စဉ်းစားရန် အင်အား မရှိတော့ပေ။ သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ပင်ကိုအသိစိတ်ကို အသုံးပြုနေရတော့သည်...

နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မော့ချူး မေ့မြောလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်မှသာ နျဉ်ယွိယွမ် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။ သူသည် ပြင်းထန်လှသော နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်းကို တစ်ဖက်သတ် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်! နျဉ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။

နှစ်ဦးသား တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် နျဉ်ယွိယွမ် ထရပ်လိုက်ကာ အဝတ်အစားများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်၍ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

"လိမ္မာတယ်။ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦး။ ကိုယ် ရေသွားယူပေးမယ်"

သူသည် ရှောင်ချူးကို စောင်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နူးညံ့မှုများ ပြည့်လျှံသွားရသည်။ မော့ချူးမှာ ထိုစကားကို ဝေဝေဝါးဝါး ကြားလိုက်ရသော်လည်း ပြန်ပြောရန် အင်အား မရှိပေ။ သူမသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ပြကာ စောင်ထဲတွင် တိုးဝှေ့ပြီး ပြန်လည် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။ အမျိုးသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိ၏ အမျိုးသမီးကို တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားသည်အထိ 'အနိုင်ကျင့်' နိုင်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းလှသည်!

နျဉ်ယွိယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သည်။ မော့ချူး မျက်လုံးဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် နျဉ်ယွိယွမ်က ရေနွေးတစ်ခွက်ကို ယူလာပေးသည်။

"ကဲ၊ ပါးစပ်လေး ဟလိုက်ဦး"

နျဉ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို အသာအယာ ထူပေးပြီး ဖန်ခွက်ကို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ တေ့ပေးလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ရေစက်များကို တစ်ရှူးဖြင့် အသာအယာ သုတ်ပေးနေသေးသည်။

ယခုကဲ့သို့ ဂရုတစိုက်ရှိပြီး နူးညံ့နေသော ပုံစံမှာ ကုတင်ပေါ်မှ အနိုင်ကျင့်တတ်သော အမျိုးသားနှင့် လုံးဝ တခြားစီပင် ဖြစ်နေသည်! ဒီလိုကြောင့်ပဲ ယောကျာ်းတွေဟာ ကုတင်ပေါ်ရောက်ရင် တခြားလူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားတတ်တယ်လို့ ပြောကြတာကိုး! နျဉ်ယွိယွမ်လို လူမျိုးတောင် ဒီအချက်ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးပဲ! ဟု မော့ချူး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် သူမ အင်အား ပြန်ပြည့်လာသည်။

"နျဉ်ယွိယွမ်... ရှင်... ခုနက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဆေးခတ်တာကို ခံလိုက်ရတာလား"

မော့ချူးက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ရေအများကြီး သောက်ထားသော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေဆဲပင်။ ယင်းကပင် သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှ ပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို သက်သေပြနေသည်! သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အတူရှိခဲ့စဉ်ကတောင် နျဉ်ယွိယွမ်က ဒီလောက်အထိ မကြောက်စရာ ကောင်းခဲ့ပေ!

"ဘာဆေးခတ်တာလဲ။ မဟုတ်တာတွေ!"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူး၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို အသာအယာ ဖိလိုက်ပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

"ကဲ၊ အများကြီး မစဉ်းစားနဲ့တော့။ ကိုယ့်ကို ဘယ်သူက ဆေးခတ်ရဲမှာလဲ"

ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ! မော့ချူး ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်၏ နိုးကြားမှုနှင့်ဆိုလျှင် သူတစ်ပါး၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ အခြားသူကိုသာ ပြန်၍ ပညာပေးနိုင်လိမ့်မည်!

"ဒါဆို... ဒါဆို ဘာလို့ ခုနက အဲဒီလောက်အထိ... အဲဒီလောက်အထိ... ရူးသွပ်နေရတာလဲ"

မော့ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူမ စောင်အောက်တွင် ခြေကျင်းဝတ်ကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်!

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နျဉ်ယွိယွမ် ဆွံ့အသွားရသည့်အလှည့် ဖြစ်သည်။ အတော်ကြာမှ သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါက... ဒါက အချိန်အတော်ကြာသွားလို့လေ"

ဟုတ်သည်! မော့ယန် ဒဏ်ရာရကတည်းက သူသည် သတ်သတ်လွတ် စားနေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ မော့ချူး၏ ငေးငိုင်နေသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ မည်သို့ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည်နည်း။ ၎င်းအပြင် အမျိုးသားများမှာ နံနက်ခင်းတွင် ပို၍ စိတ်တက်ကြွတတ်ကြသည်။ ထိုအချက်နှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရခြင်းပင်...

နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် မော့ချူး ခဏမျှ ကြောင်သွားရသည်။ သူမ ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပင် အောက်ထပ်မှ လူခေါ်ဘဲလ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ!"

မော့ချူး ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။

"မနေ့က ကျွန်မရဲ့ တပည့်သုံးယောက်ကို ဗီဒီယိုမက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီး ဒီနေ့ လာသင်ဖို့ ပြောထားတာ! သူတို့ ရောက်လာပြီ ထင်တယ်!"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် မော့ချူး နျဉ်ယွိယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်! ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နျဉ်ယွိယွမ်၏ နံနက်ခင်း 'စိတ်ကြွမှု' ကြောင့် သူမ ယခုအချိန်အထိ ကုတင်ပေါ်မှပင် မဆင်းနိုင်သေးဘဲ သူတို့ကို သင်ကြားပြသရန်မှာ အဝေးကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကိုယ် အောက်ဆင်းပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်မယ်"

မော့ချူး၏ အကြည့်ကြောင့် နျဉ်ယွိယွမ် အနည်းငယ် အားနာသွားရသည်။ သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို သုံး၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဟမ်း... သူတို့ကို မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှ ပြန်လာဖို့ ပြောလိုက်မယ်"

အောက်ထပ်တွင် တံခါးပွင့်သွားသည်။ တပည့်သုံးယောက်မှာ နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်၏ အေးစက်သော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်နေတော့သည်။ တောက်! နျဉ်ယွိယွမ်၏ ယခုပုံစံမှာ ပုံမှန်နှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားနေသည်။ သူသည် အဝတ်အစားများကို ကမန်းကတန်း ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ၏ တောင့်တင်းသော ရင်ဘတ်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ပေါ်နေသည်...

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားလွန်းလှသဖြင့် သူတို့ အသက်ရှူမှားသွားရသည်။ ဤသို့ ရှုပ်ပွနေသော ပုံစံက သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိစေသည်! ရုပ်ချောတဲ့သူတွေဆိုတာ တကယ့်ကိုပဲ! သာမန် အဝတ်စတစ်စ ဝတ်ထားရင်တောင် အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းနေတော့သည်။ သာမန်လူတွေဖြစ်တဲ့ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်မှာလဲ။

ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော အနီရောင် ကုတ်ရာ အနည်းငယ် ရှိနေခြင်းပင်! သူတို့ မကြည့်မိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်...

"ရှောင်ချူး နေလို့ သိပ်မကောင်းသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ သင်တန်းကို ဖျက်လိုက်မယ်"

နျဉ်ယွိယွမ်က သူတို့၏ အံ့သြနေသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှ ပြန်လာခဲ့ကြ!"

မော့ချူးက... နေလို့ မကောင်းဘူး ဟုတ်လား။ ထိုစကားကို ကြားသော် သူတို့ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျယ်သွားကြသည်! တောက်! ဒီစကားထဲမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေက အများကြီးပါလား!

ထိုလူများ ကြောင်နေသည်ကို မြင်သော် နျဉ်ယွိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"နားလည်လား။ ပြန်ဖြေလေ!"

"ဟုတ်ကဲ့! နားလည်ပါပြီ!"

သူတို့ သုံးယောက်လုံး အသိစိတ်မကပ်ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကြသည်။ နျဉ်ယွိယွမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်တော့သည်! အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူတို့မှာ ထိတ်လန့်မှုမှ မပြေသေးဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်။ ဘုရားသခင်! မသိသင့်တာတွေကို သိလိုက်ရသလို ခံစားနေရတယ်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?!