အခန်း ၆၅၃
Vol. 44 Ch. 653
အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း
အပိုင်း ၆၅၃
တပည့်အနည်းငယ်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
နျဉ်ယွိယွမ်သည် အပေါ်ထပ်သို့ အနည်းငယ် လှမ်းတက်သွားပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ နူးညံ့လှသော ရတနာလေး၏ အလှကို ဆက်လက် ခံစားနေမိသည်။ သူသည် မော့ချူး၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာလေးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကျွတ်စ်! ဒီခံစားချက်က တကယ့်ကို အကောင်းဆုံးပဲ!
နောက်ဆုံးတွင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ ကုတင်ပေါ်မှ ထကာ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ ယခင်က ဖတ်ဖူးသည့် ရှေးဟောင်းစကားပုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ 'နွေဦးညသည် ခါးသီးလှပြီး နေထွက်ချိန်မှာ တိုတောင်းလွန်းလှသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဘုရင်သည် နံနက်ခင်း ညီလာခံသို့ တက်ရောက်တော့မည် မဟုတ်ပေ'
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဤစကားပုံကို ပထမဆုံး စတင်သိရှိစဉ်က အလွန်ပင် မလေးမစား ပြုခဲ့မိသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် အမျိုးသားတစ်ယောက်အတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ ခိုင်မာသော မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရန်သာ ဖြစ်သည်! မိန်းမနောက်သို့ လိုက်၍ ပျော်ပါးနေသော အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ အနာဂတ်မှာ ရေရှည်တွင် ကောင်းမွန်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ!
သို့သော် ယနေ့ကျမှသာ နျဉ်ယွိယွမ် တစ်ယောက် အံ့သြစွာဖြင့် နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ဘေးတွင် မော့ချူးကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေပါက သူ မည်သို့ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာနိုင်ပါမည်နည်း။
သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် လေးလံသော တာဝန်ဝတ္တရားများသာ မရှိပါက သူသည် တစ်ရက်ခန့် လူရမ်းကားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်မိနိုင်သည်။ ရှောင်ချူးနှင့်အတူ ဤကုတင်ကြီးပေါ်တွင် တစ်နေကုန် အတူရှိနေရလျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်!
အကယ်၍သာ မော့ချူးသည် ယခုအချိန်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်မနေဘဲ သူ၏ အတွေးများကို သိသွားခဲ့ပါက သူမ မျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ "နျဉ်ယွိယွမ်၊ အမြီးကြီးတဲ့ ဝံပုလွေကြီး၊ သွားစမ်းပါ!" ဟု ပြောမိမှာ အသေအချာပင်!
...
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်။
မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတွင် အင်အား ပြန်ပြည့်လာပြီး နိုးလာခဲ့သည်။ စောင်မှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင်ရနံ့များ ကျန်ရှိနေသကဲ့သို့ နွေးထွေးနေဆဲပင်။ သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုလူမှာ ထွက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ဘေးနားရှိ ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် စာတိုလေးတစ်စောင် ရှိနေသည်။ မော့ချူး ၎င်းကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်သည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ထက်မြက်ပြီး စူးရှသော လက်ရေးကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
'ကိုယ် စစ်ဌာနချုပ်ကို အရင်သွားလိုက်ပြီ။ မနက်စာ အောက်ထပ်မှာ ရှိတယ်။ စားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး'
၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော စာသားလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပုံစံနှင့် မလိုက်ဖက်အောင်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုများ ကိန်းဝပ်နေသည်... မော့ချူး၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးသွားရသည်။
သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ အနည်းငယ် နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကထက်စာလျှင် များစွာ သက်သာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မော့ချူး ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အောက်ထပ်တွင်။
ဝိုင်းဝိုင်း တစ်ယောက် အစောကြီး နိုးနေသည်မှာ တွေ့ရခဲလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် ဘေးနားရှိ အိမ်အကူ စက်ရုပ်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေသည်။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤအိမ်အကူ ရိုဘော့ကို ၎င်းက 'တစ်ဖက်သတ်' နှိပ်စက်နေခြင်း ဖြစ်သည်! မယုံဘူးဆိုရင် ကြည့်လိုက်လေ။
"အူး -"
ဝိုင်းဝိုင်း ဘာဖြစ်နေမှန်း မည်သူမျှ မသိသော်လည်း ၎င်းသည် စက်ရုပ် ရောက်လာကတည်းက ၎င်း၏ နားရွက်များကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ လက်သည်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုဘော့၏ ကြောင်နားရွက်သဏ္ဌာန် နားရွက်များကို အသေအချာ ဆွဲကိုင်ကာ အားကုန် ဆွဲထုတ်နေတော့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ အော်ဟစ်နေပြီး ၎င်း၏ နီမြန်းသော မျက်လုံးများမှာပင် အရောင်တောက်နေသည်!
ဘေးမှ ကြည့်နေသော မော့ချူးမှာပင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ 'တောက်! ဒါတွေက ခိုင်မာတဲ့ သတ္တုတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ နားရွက်အတုတွေလေ! နောက်ဆုံးမှာတော့ ဝိုင်းဝိုင်းရဲ့ လက်ချက်ကြောင့် နားရွက်တွေဟာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားရပြီ!'
"သခင်မ၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ။ ကယ်ပါဦး"
အနိုင်ကျင့်ခံနေရသော အိမ်အကူ စက်ရုပ်သည် မော့ချူး၏ အပူလှိုင်းကို အာရုံခံမိသည်နှင့် ချက်ချင်း အကူအညီ တောင်းတော့သည်။ ပုံမှန် အေးစက်စက် စက်ရုပ်အသံမှာပင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ပါဝင်နေသည်။
"တော်ပြီ ဝိုင်းဝိုင်း၊ မနက်စာစားဖို့ မြန်မြန်လာတော့"
မော့ချူးသည် မတတ်သာဘဲ သူမ၏ နဖူးကို အသာအယာ ပွတ်ကာ အကောင်ပေါက်လေးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
'မနက်စာ' ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဝိုင်းဝိုင်း၏ အနိုင်ကျင့်နေသော လုပ်ရပ်များမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းလှည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မော့ချူးကို စိုက်ကြည့်သည် - မနက်စာ ရှိတယ်လား၊ ဘာလဲ။
မော့ချူး ဆွံ့အသွားရသည်... 'ကောင်လေးရေ! နင်က နေ့တိုင်း မိသားစုတစ်ခုလုံး စားတာထက် ပိုစားပြီးတော့ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဗိုက်မဝသေးသလို လုပ်နေရတာလဲ။'
"ပုစွန်ဆိတ်ရေ၊ မနက်စာ သွားယူလိုက်ပါဦး"
မော့ချူးက သူမဘေးရှိ အိမ်အကူ စက်ရုပ်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
စက်ရုပ်က ပြန်ဖြေကာ ချက်ချင်းပင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းသည် နျဉ်ယွိယွမ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော မနက်စာကို အပူပေးကာ ယူလာပေးသည်။
ဤနောက်ဆုံးပေါ် အိမ်အကူ စက်ရုပ်ကို ချင်ယွဲ့က မော့ယန် ဆေးရုံတက်နေစဉ်အတွင်း သူမထံသို့ မလာရောက်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် လျော်ကြေးအဖြစ် မနေ့က ပို့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မော့ချူးက ၎င်းကို 'ပုစွန်ဆိတ်' ဟု အမည်ပေးထားသည်။ သိသာသည်မှာ ထိုအမည်ကြောင့်ပင် ဝိုင်းဝိုင်း၏ ၎င်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်း... ချစ်လို့ ရိုက်တာပါလို့ပဲ နားလည်ပေးရမှာပေါ့။
သို့သော် 'ပုစွန်ဆိတ်' ရောက်လာပြီးနောက် အိမ်မှုကိစ္စ အားလုံးနီးပါးကို ၎င်းက တာဝန်ယူလိုက်သည်ကိုတော့ ဝန်ခံရပေမည်။ မော့ချူးအတွက် ဝင်ရောက်ကူညီရန် နေရာပင် မရှိတော့ပေ။ ဉာဏ်ရည်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် နံပါတ် (၁) ရရှိထားသော စက်ရုပ်သစ် ဖြစ်သည်နှင့်အညီပင်။
ယခင်က မော့ချူးသည် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင်အချို့ ဖွင့်ရန် စီစဉ်နေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အစွမ်းကုန် ချဲ့ထွင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် စားသောက်ဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါက အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားလိမ့်မည်။ ၂၁ ရာစုက ကွင်းဆက်စားသောက်ဆိုင်များကဲ့သို့ပင် ဂလက်ဆီ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးရန်မှာ အိပ်မက် မဟုတ်တော့ပေ။
သူမတပည့်များ၏ အရည်အချင်းမှာ ပြည့်စုံသည်ဟု မဆိုနိုင်သေးသော်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါက သင်တန်းဆင်းရန် အခက်အခဲ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရည်အချင်း မည်မျှပင် ကောင်းစေကာမူ အောင်မြင်မှုရရန်အတွက် လက်တွေ့ လေ့ကျင့်မှုများစွာ လိုအပ်သည်။
ယခုအခါ စားဖိုမှူး ပြဿနာမှာ ပြေလည်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဆိုင်ခန်းနှင့် ပြင်ဆင်မှုများသာ ဖြစ်သည်။
ဤကဏ္ဍတွင် ဝီလ်မှာ ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မော့ချူးသည် ဘာမှ ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူ၏ ဗီဒီယို မက်ဆေ့ချ်သို့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
"ရှောင်ချူး" ဝီလ်သည် မော့ချူး၏ စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာအများစုကို ပြင်ပသို့ ရောင်းချရန် တာဝန်ယူထားသူ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမြဲတစေ ဆက်သွယ်မှု ရှိနေကြသည်။ သူစိမ်းများကဲ့သို့ နေစရာ မလိုပေ။
သို့သော် မော့ချူးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို သူ လက်ခံရရှိခြင်းမှာ ယခုက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်!
ဝီလ်သည် လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းများကို ချလိုက်ကာ ပြုံးလျက် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းစရာ ရှိလို့လား"
ဟဲဟဲ!
မော့ချူးက ရယ်မောလိုက်သည်။ ဝီလ်၏ စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်း အမြောက်အမြားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အားနာသွားရသည်။ 'တောက်! ကြည့်ရတာ သူမက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ပိုက်ဆံပဲ ထိုင်ယူနေတဲ့ သူဌေးလို ဖြစ်နေပြီ!'
'အင်း...' မော့ချူး နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ 'ဝီလ်ကို အစုရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ပေးထားတာက နည်းလွန်းနေသလိုပဲ... သူ့ကို ထပ်တိုးပေးရမလား။'
"ရှောင်ချူး၊ အလုပ်ပြန်လုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ!"
ဝီလ်က စနောက်သော မျက်ဝန်းဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ မော့ချူး အလုပ်အကြောင်း စပြောတော့သည်။
"စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင်အချို့ ဖွင့်ချင်တယ်လို့ နင့်ကို အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား"
"စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာတွေကိုပဲ အထူးပြုပြီး ရောင်းမယ့် ဆိုင်မျိုးလား"
ဤအကြောင်းအရာကို စပြောလိုက်သည်နှင့် ဝီလ်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
သူသည် မော့ချူးအတွက် အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့သောကြောင့် မိုက် မိသားစု၏ စီးပွားရေး ပါရမီများမှာလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်များသော လုပ်ငန်းမျိုးကို သူ ပို၍ သဘောကျသည်!
"ဟုတ်တယ်"
မော့ချူး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာတင် မကဘူး၊ တခြား စိတ်ဝိဉာဉ်ဝိုင်တွေနဲ့ မုန့်တွေကိုပါ တွဲပြီး ရောင်းလို့ရတယ်"
မော့ချူး၏ စကားကြောင့် ဝီလ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်တောက်သွားသည်! တံခါးအသစ်တစ်ခု ပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်!
"ငါ အခု စားဖိုမှူးတွေကို တဖြည်းဖြည်း လေ့ကျင့်ပေးနေပြီ"
မော့ချူးသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ် အစီအစဉ်များကို ဆွဲနေသည်။
"အဲဒီက သင့်တော်တဲ့ နေရာတွေ၊ ဆိုင်ခန်းတွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ရှာပေးပါဦး!"
"ဪ၊ ဒါနဲ့"
မော့ချူး ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ဆီမှာ လေ့ကျင့်မှု ခံယူထားတဲ့သူတွေဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ"
ယခင်က စူပါမားကတ်တွင် 'စုံစမ်းရေး' လုပ်ခဲ့ကတည်းက မော့ချူးသည် ဝန်ဆောင်မှု အဆင့်အတန်းကို ပထမတန်းစားအထိ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဝန်ထမ်းများကို ပုံမှန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းမှာ သူတို့ ကုမ္ပဏီ၏ ထူးခြားသော ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်! မူလကပင် သူတို့၏ ထုတ်ကုန်များသည် ဈေးကွက်တွင် အောင်မြင်နေပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ဝန်ထမ်းများ၏ အရည်အချင်း မြင့်မားလာမှုကြောင့် ရောင်းအားမှာ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဝီလ်သည် ယင်း၏ တန်ဖိုးကို ချက်ချင်း သိရှိနားလည်သွားပြီး 'ဝန်ထမ်းသစ် လေ့ကျင့်ရေး စင်တာ' တစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အောင်မြင်နေပြီး အခြားသော ကုမ္ပဏီများကပါ အတုယူ လိုက်လုပ်လာကြသည်။
"ပြဿနာ မရှိပါဘူး"
ဝီလ်က မော့ချူး၏ ကိစ္စကို အလေးအနက်ထား၍ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ အမိန့်ပေးလိုက်မယ်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရလဒ် ထွက်လာလိမ့်မယ်"
"ကောင်းပြီလေ!"
မော့ချူး ပြုံးလျက် သဘောတူလိုက်သည်။ သူမသည် ဝီလ်၏ အရည်အချင်းကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။
"ခဏလေး"
ဝီလ်သည် မော့ချူးကို အချက်ပြကာ အားနာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ့ဆီကို ဗီဒီယို ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဝင်နေလို့"
"ရပါတယ်၊ အရင်ပြောလိုက်ပါ"
မော့ချူး နားလည်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
မော့ချူးသည် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာလုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပေ။ လုပ်ငန်းကို ဤမျှအထိ ကြီးထွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ ဝီလ်၏ ကြိုးစားမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ ဤမျှ အလုပ်များနေခြင်းမှာလည်း နားလည်ပေးနိုင်စရာပင်!
အတော်ကြာပြီးနောက် ဝီလ်၏ ဗီဒီယို ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ညိုးငယ်နေသည်။
သူ၏ အမူအရာကို မြင်သော် မော့ချူး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာလို့ မျက်နှာက ဒီလောက်အထိ ညိုးနေရတာလဲ"
"... ငါ အခုပဲ သတင်းရလိုက်တယ်"
စက္ကန့်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝီလ်က ဒေါသသံ အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ ဝိဉာဉ်အစားအစာမုန့်တွေကို အတုခိုးနေတယ်တဲ့! သူတို့က ဈေးနှုန်းအနိမ့်နဲ့ ရောင်းနေကြတာ!"
... ချီး!
ဒါက အထင်အရှားကို မူပိုင်ခွင့် ခိုးယူခြင်းပဲ!