အခန်း ၆၅၈

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၅၈

ထိုနောက်တွင် မော့ချူး၏ စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ ဆိုင်လုပ်ငန်းမှာ နောက်ထပ် ရောင်းအားအကောင်းဆုံး အချိန်တစ်ခုသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာပြန်သည်!

အဖွဲ့ချုပ်မှ ပြည်သူများမှာ မှတ်ချက်များမှတစ်ဆင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဖော်ပြလာကြသည်။

"အင်း! ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီရဲ့ ကံဆိုးမှုကို လှောင်ပြောင်ရင်း မြိန်ရေယှက်ရေ စားသောက်နေကြတာ!"

"ဝက်သားနှပ်လား၊ ပဲငပိနဲ့ ဝက်သားနှပ်လား၊ ပုစွန်ဆိတ်လား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးစမ်းပါ! မလောက်ရင် ထပ်ဝယ်မယ်!"

"ဒါကြောင့် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက လူတွေ အလုပ်ရှုပ်နေချိန်မှာ အဖွဲ့ချုပ်က လူတွေကတော့ ထူးထူးခြားခြား အရသာရှိတဲ့ ညချမ်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြတာ..."

"လဲကျသူကို ထပ်ဆင့်ထိုးနှက်သည်" ဆိုသော စကားမှာ ဘယ်သောအခါမှ အပိုစကား မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ အစိုးရသည် ထိုစကား၏ ခါးသီးသော အရသာကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဆေးရုံရှိ ပြဿနာများမှာ လုံးဝ မပြေလည်သေးခင်မှာပင် အခြားတစ်ဖက်၌ စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာတစ်ခု ထပ်တက်လာပြန်သည်! ၎င်းမှာ အိမ်ပေါ်က မိုးယိုရသည့်ကြား လေပြင်းတိုက်ခံရသည့် ပမာပင်!

"ဆေးဝါးက အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

"ငါတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြစမ်း!"

တစ်ပတ်ကျော်ကြာ စိတ်ရောလူပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရသော ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီမှ အထက်လူကြီးများမှာ မျက်နှာများ ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ညိုမည်းနေသော်လည်း အရှိန်အဝါကတော့ ရှိနေဆဲပင်။ သူတို့၏ ခပ်လေးလေးနှင့် ဒေါသသံပါသော စကားများကြောင့် နားထောင်သူများမှာ ရင်ထိတ်သွားကြရသည်။

"ဒါက..."

ဤကိစ္စကို တာဝန်ယူထားရသော သုတေသီများမှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ!

"ဖြစ်နိုင်တာက စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်က ဆေးဝါးကို ယဉ်ပါးသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း စောင့်ကြည့်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဆေးဝါးရဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းက တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာတယ်။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက်နေရင် ဆေးဝါးက... သိသိသာသာ သက်ရောက်မှုမရှိတော့မှာ စိုးရိမ်ရပါတယ်"

"..."

ထိုစကားကို ကြားသော် အထက်လူကြီးများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ မစင်ကို အတင်းမြိုချထားရသကဲ့သို့ ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

အတော်ကြာမှ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းတို့ ပြောချင်တာက ငါတို့ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး သုံးစွဲခဲ့တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ မင်းတို့ သုတေသနလုပ်ပြီး ဖန်တီးခဲ့တာက ဒီပစ္စည်းပေါ့ ဟုတ်လား"

ဆေးအနည်းငယ် ထိုးနှံအပြီး ခေတ္တမျှသာ ကြာသေးသော်လည်း ထိရောက်မှု မရှိတော့ခြင်းမှာ... နှမြောစရာ ငွေကြေးများစွာပင်! ယခုမူ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရပြီ!

ထိုသူ၏ ဒေါသသံကို ကြားသော် သုတေသီခေါင်းဆောင်က အခြေအနေကို ကုစားရန်အတွက် အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဓိကကတော့ ကျွန်တော်တို့ အရင်က အမှားတစ်ခု လုပ်မိသွားတာပါ။ စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်ရဲ့ ဆေးယဉ်ပါးမှုက ဒီလောက် ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဆေးဝါးရဲ့ ပါဝင်မှုတွေကို ပြန်လည် မြှင့်တင်ပြီး..."

"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း!"

ထိုသူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းပြောချင်တာက ငါတို့က ဆယ်စုနှစ်ချီတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးပြီး နောက်ထပ် ရှုံးနိမ့်ဖို့ များတဲ့ ဆေးရည်တစ်မျိုးကို ထပ်ပြီး ဖော်စပ်ရဦးမယ် ဟုတ်လား"

"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး..."

သုတေသီက မည်သို့ သဘောတူရဲပါမည်နည်း။ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများမှာ တလိမ့်လိမ့် ကျဆင်းနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေတော့သည်!

"တော်ပြီ!"

ထိုသူက သူတို့၏ ရှင်းပြချက်များကို ဆက်နားမထောင်လိုတော့သဖြင့် လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ထွက်သွားကြတော့။ ကျန်တာတွေကို မင်းတို့နေရာမှာ အစားဝင်မယ့်သူကို ရှင်းပြလိုက်!"

သူတို့နေရာမှာ အစားဝင်မယ့်သူ... ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သုတေသီခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားရသည်။ ဒါဆို သူ အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီလား။

"ဝန်ကြီး၊ ကျွန်တော့် ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပါဦး!"

"ကျွန်တော်တို့မှာ အရင်က အတွေ့အကြုံတွေ ရှိနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးရင်..."

လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများက ထိုသုတေသီများကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်သွားပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းမမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အထက်လူကြီး အချို့မှာ အရှက်ရနေသော မျက်နှာထားများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်!

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီသည် ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ယခုကဲ့သို့ အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

"ဒါဆို... ငါတို့က တကယ်ပဲ အဖွဲ့ချုပ်ဆီကနေ သာမန်အပင်တွေကို ဝယ်ယူရတော့မှာလား"

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အဖွဲ့ချုပ်ထံတွင် ဦးညွှတ်ရမည်ကို လူတိုင်းက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ စုဆောင်းထားသော အရင်းအမြစ်များကို ပေးအပ်ရမည်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ဆိုးသေးသည်!

တွေးမိရုံနှင့်ပင် ရင်ထဲ၌ နာကျင်ရသည်!

"ဒါမှမဟုတ် တခြား ဘာလုပ်လို့ရသေးလဲ"

အခြား အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"အဖွဲ့ချုပ်က မော့ချူးလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထွက်လာတာကိုက ငါတို့ထက် ကံကောင်းနေတာကိုး!"

သူမက စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာလိုမျိုးအရာကို ဖန်တီးနိုင်ရုံသာမက ချန်ပိုင်နှင့်အတူ သာမန်အပင်တွေကိုပါ စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့သည်! ဤအချက် နှစ်ချက်တည်းနှင့်တင် အဖွဲ့ချုပ်က သူတို့ကို အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ ယနေ့ကဲ့သို့ တွန့်ဆုတ်နေကြပါမည်လော။

"ဒါပေမဲ့..."

အချို့လူများကတော့ လက်မခံချင်သေးပေ!

ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ 'နံပါတ် (၁) ဂလက်ဆီ' အဖြစ် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အရာအားလုံးကို ဘေးချိတ်ထားပြီး အဖွဲ့ချုပ်၏ ဖိနပ်ကို လျက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ကို သူတို့ မည်သို့ ကျေနပ်နိုင်ပါမည်နည်း။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒီအခြေအနေကို အရင်ကျော်ဖြတ်ရအောင်! ကျန်တာတွေကိုတော့ နောက်မှ စဉ်းစားကြတာပေါ့!"

စိတ်ကူးယဉ်သစ်ပင်က ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်အထိ မစောင့်သင့်။ ထိုအချိန်ကျမှ နောင်တရလျှင် နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်!

"မရဘူး!"

ရုတ်တရက် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်ကော... ငါတို့ အဲဒီ မော့ချူးဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ခေါ်လာရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

သူမက သာမန်အပင်တွေကို ဘယ်လိုစိုက်ရမလဲ သိတယ် မဟုတ်လား။ ဒါ့အပြင် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ ရဲ့ ပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူမ သေချာပေါက် သိမှာပဲ! အကယ်၍ အဲဒီမိန်းကလေးကိုသာ ငါတို့ ခေါ်လာနိုင်ရင် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပဲ။ ပြဿနာ အားလုံး ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်!

ထိုစကားကို ကြားသော် အခြားလူများ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားကြသည်။ ထိုအကြံဉာဏ်ကို သူတို့ အားလုံး စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်!

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မော့ချူး၏ စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာမှ ရရှိမည့် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ သူတို့သည် ယင်း၏ အရသာကို မြည်းစမ်းဖူးသွားပြီ ဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်!

"ဒါပေမဲ့... အကယ်၍ ဒီကိစ္စကို အဖွဲ့ချုပ်က သိသွားရင်..."

အချို့လူများကတော့ သတိထားနေဆဲပင်။ သူတို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကန့်ကွက်စကား ပြောလာသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ အပေါ်ယံ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးက ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်! မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအကြံကို ထပ်ပြီး စဉ်းစားသင့်သေးတယ်!"

အဖွဲ့ချုပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မဆိုထားနှင့်၊ နျဉ်ယွိယွမ် ဆိုသည့် ကောင်လေး တစ်ယောက်တည်းနှင့်တင် သူတို့အတွက် အသက်ရှူကျပ်စရာပင်! သူက ငယ်သေးသော်လည်း တကယ့်ကို ရက်စက်သောသူ ဖြစ်သည်! သူ တစ်ခါ ကိုက်လိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူ၏ အသားတစ်စ မကွာမချင်း လွှတ်မည့်သူ မဟုတ်ပေ!

"ဘာကို စဉ်းစားနေဦးမှာလဲ။ ငါတို့ကို မမိသရွေ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား"

ထိုအကြံကို စတင်ပေးခဲ့သူက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။

"မင်းတို့က တကယ်ပဲ အဖွဲ့ချုပ်အောက်မှာ ဒူးထောက်ချင်နေကြတာလား"

ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်!

သူတို့၏ အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲနေသော မာန်မာနနှင့် မောက်မာမှုများကို ပြောင်းလဲရန်မှာ လွယ်ကူပါမည်လော။ သူတို့ကို အဖွဲ့ချုပ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခိုင်းခြင်းမှာ... အိပ်မက်ပင် မက်မနေပါနှင့်!

"ကောင်းပြီ!"

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းက တစ်သံတည်း ထွက်လာကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဤကိစ္စအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သေချာ စီစဉ်ရမယ်၊ လုံးဝ အရိပ်အယောင် အမိမခံရစေနဲ့!"

"ဒါပေါ့!"

ဤကိစ္စမှာ စွန့်စားရမှု များသော်လည်း အောင်မြင်သွားပါက လက်ရှိ ပြဿနာ အားလုံး ပြေလည်သွားမည် ဖြစ်သည်! အကယ်၍ အဖွဲ့ချုပ်က တစ်ခုခု သိသွားလျှင်ပင် သူတို့က ဇွတ်ငြင်းနေရင် အဲဒီလူတွေက အတင်းဝင်လာနိုင်မှာမို့လို့လား။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။

သေသေချာချာ ချင့်ချိန်ပြီးနောက် ဤသည်မှာ စွန့်စားရကျိုး နပ်သည်ဟု လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်! လုပ်ကြစို့!

ထိုအချိန်တွင် အဝေးတစ်နေရာရှိ အဖွဲ့ချုပ်တွင် ရှိနေသော မော့ချူးမှာမူ ဘာကိုမှ ကြိုတင် မသိရှိသေးပေ။ သူမသည် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်မည့် ကိစ္စများဖြင့်သာ အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။