အခန်း ၆၅၉

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၅၉

ဝီလ်သည် ဆိုင်ဖွင့်ရန် နေရာနှင့် ဆိုင်ခန်းကို ရွေးချယ်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တပည့်အချို့ကိုလည်း အသိပေးထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လေ့ကျင့်နေကြသည်!

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ မော့ချူး ပထမဦးဆုံး ဖွင့်လှစ်မည့် စားသောက်ဆိုင် မဟုတ်ပါလား။ အရာအားလုံးကို သူမကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဟု မပြောထားသော်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုတော့ အနည်းဆုံး သွားရောက်ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။

ဝီလ် ရွေးချယ်ထားသော တည်နေရာမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ ၎င်းသည် (၃) ခုမြောက် ခရိုင်၏ မြို့လယ်ခေါင် ထောင့်တစ်နေရာတွင် တည်ရှိသည်။ လူသူသွားလာမှု ထူထပ်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု အနည်းငယ် ရောယှက်နေသည့် နေရာမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ မူလက စက်ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင် တစ်ခုဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စီးပွားရေး ဆက်မလုပ်နိုင်တော့သဖြင့် ပြန်လည် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ တည်နေရာက မဆိုးဘူးမလား"

ဝီလ်သည် သူ၏ ပြာလဲ့နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် နေကာမျက်မှန် တစ်ဦးကို တပ်ဆင်ထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူလည်း အားလပ်ချိန် အနည်းငယ် ရနေသဖြင့် အလုပ်များကို ခေတ္တဘေးချကာ မော့ချူးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ မပျော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ!

မော့ချူးကလည်း ချီးကျူးရန် ဝန်မလေးခဲ့ပေ။

"အင်း၊ မဆိုးပါဘူး။ ရှင်က အမြင်စူးရှသားပဲ!"

သူမ ဆိုင်ခန်းကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။ အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ၉၀ စတုရန်းမီတာခန့် ရှိပြီး နှစ်ထပ် အဆောက်အအုံ ဖြစ်သည်။ အထဲတွင် လှေကားထစ်များမှာ ဝက်အူရစ်ပုံစံဖြင့် အပေါ်သို့ တက်သွားသည့် စက်လှေကားတစ်ခုလည်း ပါရှိသည်။

"ကျွန်တော် ဒါကို အစကတည်းက သဘောကျနေတာ။"

ဝီလ်က အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး လှေကားလက်ရန်းကို အသာအယာ ခေါက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"ဒါကို ကြည့်စမ်း၊ ဘယ်လောက်တောင် ရှေးဆန်ပြီး ခေတ်မီလိုက်လဲ၊ အရင်က ဒီဇိုင်နာတွေက ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး တော်တော်လေး သုတေသန လုပ်ထားတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ တကယ်ပဲ ခံစားချက်က တခြားစီပဲ!"

ဟုတ်ပေသည်!

မော့ချူးသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားနေသော နဖူးကြောကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။ ၂၁ ရာစုမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသော ဤစက်လှေကားသည် ဤခေတ်တွင်တော့ ရှေးဟောင်းဒီဇိုင်းဖြစ်နေလေပြီ!

အဖွဲ့ချုပ်၏ အဆင့်မြင့် နည်းပညာများကြောင့် စွမ်းဆောင်ရည် နိမ့်ကျသော စက်လှေကားကဲ့သို့ အရာမျိုးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယင်းတို့၏ နေရာတွင် ပို၍ တည်ငြိမ်မြန်ဆန်သော 'အထက်တက်ကိရိယာ' များက အစားထိုး နေရာယူထားသည်။

အထက်တက်ကိရိယာတစ်ခုသည် မီတာ ရာနှင့်ချီသော အကွာအဝေးကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် တည်ငြိမ်မှုမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသဖြင့် အာရုံအခံစားနိုင်ဆုံး လူပင်လျှင် မူးဝေခြင်း သို့မဟုတ် အလေးချိန်မဲ့သကဲ့သို့ ခံစားရခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်းပင် လူတိုင်း၏ အကြိုက်မှာ တစ်ပတ်ပြန်လည်လေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အဖွဲ့ချုပ်တွင် ယခုအခါ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို အထူးတလည် တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစက်လှေကားကိုပင် အချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် ပုံတူကူးယူ တည်ဆောက်ခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ဤစက်လှေကား၏ အမြန်နှုန်းမှာ လိပ်တစ်ကောင် သွားနေသကဲ့သို့ နှေးကွေးနေသော်လည်း ယင်း၏ ပုံစံမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး လှပနေကာ ဖော်ပြမရနိုင်သော စည်းချက်နှင့် အလှတရားတို့ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်...

"ဪ၊ ဒါနဲ့။"

ဝီလ်၏ အကြည့်များက စက်လှေကားဆီမှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တာမီနယ်မှ ဒီဇိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ထုတ်ကာ မော့ချူးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲခိုင်းထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ပထမဆုံး မူကြမ်းပဲ။ ကြည့်ပါဦး၊ ပြင်ချင်တာ ရှိသေးလား"

၂၁ ရာစုတွင် စားသောက်ဆိုင်များ၌ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသော သူမ၏ ကံကောင်းမှုကြောင့် မော့ချူးသည် စားသောက်ဆိုင် တစ်ခု၏ တည်ဆောက်ပုံ ဒီဇိုင်းကို အတော်အတန် နားလည်ထားသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ထိုဒီဇိုင်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေတော့သည်။

"ဒီအပိုင်းကို မီးဖိုချောင်အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်၊ ပြီးတော့ မှန်အကြည်တံခါးတွေကို အကာအကွယ်အဖြစ် သုံးမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် လူတိုင်းက စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ မီးခိုးနံ့တွေ စားသောက်တဲ့ နေရာထဲကို ပျံ့မလာအောင်လည်း တားဆီးပေးနိုင်တယ်"

သူမက ဆိုသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင်!

မော့ချူးသည် သူမ၏ စိတ်ကူးထဲရှိ စားသောက်ဆိုင်အကြောင်းကို ဖော်ပြနေရင်း ပြောလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလေ ဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ယူကာ ထိုမူကြမ်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ပင် စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်..."

ဝီလ်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ပြီး တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာရဲ့ ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေက... အကုန် ပေါက်ကြားကုန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှောင်ချူးသည် မီးဖိုချောင်ကို အထူးတလည် ကာကွယ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမက လူအများရှေ့တွင် ချပြရန် ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းလှသည်!

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

မော့ချူး အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါကို သင်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဆိုင်ခွဲတွေ ထပ်တိုးဖွင့်တဲ့အခါ လူအင်အား မလောက်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့!"

လက်ရှိတွင် သူမ၌ အသုံးပြုနိုင်သော တပည့် သုံးဦးသာ ရှိသေးသည်။ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးတွင် စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ ဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်မည့် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးကို အောင်မြင်ရန်အတွက် ထိုပမာဏမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလွန်းလှသည်! သို့သော် ဤသည်မှာ စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာကို စိတ်ဝင်စားပြီး ပါရမီရှိသော လူသစ်များကို စုဆောင်းရန် အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ဝီလ်သည်လည်း မော့ချူး ဘာတွေးနေသည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းပသွားတော့သည်!

မှန်ပေသည်!

သူတို့၏ အမြင်မှာ အဖွဲ့ချုပ်အတွင်း၌သာ ကန့်သတ်မထားဘဲ ကြယ်စင်ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးနှင့် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးအထိ ဖြစ်သင့်သည်! အနာဂတ်တွင် သူတို့ သွားလေရာတိုင်း၌ စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ ဆိုင်များ ရှိနေပြီး ပူပူနွေးနွေးနှင့် အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားနိုင်မည့်အဖြစ်ကို တွေးကြည့်ရင်း ဝီလ်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။

"နောက်ထပ်ကော။ တခြားနေရာတွေရော ပြင်ဖို့ လိုသေးလား"

"အင်း... ဒီနေရာလည်း ပါသေးတယ်။"

မော့ချူးက ခန်းမကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"အနောက်ဘက်မှာ သီးသန့်အခန်းအချို့ ထားလို့ရတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဧည့်သည်တွေ ပိုဆံ့ရုံတင်မကဘဲ ပိုပြီးလည်း လွတ်လပ်မှုရှိစေမယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်!"

ဝီလ်မှာ နားထောင်ရင်း ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။ ရှောင်ချူးတွင် ဤကဲ့သို့သော ဒီဇိုင်းဆိုင်ရာ အမြင်သစ်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို အံ့သြစရာပင်!

ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လွတ်နေသော ဆိုင်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ အကြိတ်အနယ် ဆွေးနွေးနေကြသည်... ဆွေးနွေးမှု အပြီးတွင် သူတို့သည် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော ခြုံထည်နှင့် နေကာမျက်မှန်များကို သတိလက်လွတ် ချွတ်လိုက်ကြသည်။

စည်ကားလှသော မြို့ပြကြီးတွင် ဤထောင့်လေးမှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာ အချို့မှာ သူတို့ဆီသို့ အံ့အားသင့်သော အကြည့်အချို့ဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြသည်..

ထို့နောက်... ဟင်?

ဒါက မဟုတ်သေးဘူး!

ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော လှပသည့် ဘေးတိုက်မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားတော့သည်!

ဒါက...

ဒီလူက... ရှောင်ချူးနဲ့ တူလိုက်တာ?!

ကြည့်စမ်း၊ ဒီနှာခေါင်းလေးနဲ့ မျက်လုံးလေးတွေက ရှောင်ချူးနဲ့ အတိအကျတူတာပဲ။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ တည်ငြိမ်နေသော လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတော့သည်! သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေကြသည်!

ဘုရားရေ!

တူတယ်လို့ ပြောရရုံတင် ဘယ်ဟုတ်မလဲ။ ဒါက ရှောင်ချူး ကိုယ်တိုင်ပဲလေ!

မော့ချူးသည် 'အစားအသောက်ရှိုး' ကလွဲလျှင် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း အလွန်နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ ယခင်က တည်ဆောက်ခဲ့သော လူထုအခြေခံမှာ အပိုမဟုတ်ပေ။ သူမသာ လမ်းပေါ်တွင် တစ်ခွန်းအော်လိုက်လျှင် လူအမြောက်အမြားက သူမဘက်က ဝိုင်းဝန်း ထောက်ခံကြလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်!

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အလုပ်ခွင်မှ ထူးချွန်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်သော ပရိသတ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အပြင်ဘက်မှ မှန်သားပြင်တွင် ကပ်နေပြီး သူမ၏ အိုင်ဒေါကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုနေတော့သည်!

ရှောင်ချူးသည် အရေးကြီးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသဖြင့် ဇွတ်အတင်း ဝင်မသွားခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူမသည် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေခဲ့သည်... သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိပြီ!

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် စည်ကားလှသော မြို့ပြတွင် ဤကဲ့သို့ အိမ်မြှောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကပ်နေသော အပြုအမူမှာ အလွန်ပင် အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဤဆိုင်ခန်းကို သတိမထားမိသူများပင် စပ်စုချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ... အောင်မယ်လေး... အံ့သြစရာကြီးပဲ!

ဒါ ငါတို့ရဲ့ နတ်သမီးလေး မဟုတ်လား။

ယခင်က သူမကို ဗီဒီယိုထဲမှာပဲ မြင်ဖူးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ သူမက လူကိုယ်တိုင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည် မဟုတ်ပါလား!

လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မူလစွမ်းအင်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလာကာ 'အိမ်မြှောင်' ၏ ပုံစံအတိုင်း မှန်တွင် ကပ်လိုက်ကြပြီး ရှောင်ချူး၏ အလှကို ရူးရူးမူးမူး ငေးမောနေကြတော့သည်..

'ဟင်းးး ကြည့်စမ်းပါဦး!'

'ငါတို့ရဲ့ အစားအသောက်ချစ်သူလေးက မိတ်ကပ်မပါတာတောင် လှနေတုန်းပဲ!'

'ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ အသားအရေက အရမ်းကို နူးညံ့လွန်းလို့ ချွေးပေါက်ကလေး တစ်ခုတောင် မမြင်ရဘူး! မရဘူး၊ ငါ နောက်ကျရင် သူမကို အသားအရေ ထိန်းသိမ်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သေချာပေါက် မေးရမယ်!'

...

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာရာ မကြာမီမှာပင် ဤမှန်ချပ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ဤဒေသ၏ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်!

သတင်းကြားပြီး ရောက်လာသော အခြားလူများမှာမူ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသဖြင့် နေရာမရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ ခြေဖျားထောက်ကာ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်ရင်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ခြေဆောင့်နေကြရသည်!

ဘာလို့ ဒီအချိန်ကျမှ ဒီလောက် နှေးနေရတာလဲ။ တကယ်ပဲ အချိန်ကို ရွေးမတတ်ဘူး!

...

ထို့ကြောင့် မော့ချူးနှင့် ဝီလ်တို့ ဆွေးနွေးမှု ပြီးလုနီးပါးဖြစ်ချိန်တွင် သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ...

အမလေး!

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့နေသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်!

ဘယ်တုန်းက... ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်တောင် လူတွေ အများကြီး ရောက်လာတာလဲ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ မှန်၏ အသံလုံစနစ် ကောင်းမွန်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နီးကပ်စွာ ထိုင်၍ စိတ်ပါလက်ပါ ဆွေးနွေးနေကြသဖြင့် အပြင်ဘက်ကို သတိထားရန် အချိန်မရခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုမျှ များပြားသော လူအုပ်ကြီးကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်!

"အဲ... ရှောင်ချူး။"

ဝီလ်သည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်လုံး ဝိုင်းရံခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တံတွေးကို အသာ မျိုချလိုက်မိသည်။

"ကျွန်တော် အခု လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေကို လွှတ်ခိုင်းရင် အချိန်မီဦးမလားလို့"

အပြင်ဘက်ရှိ ပရိသတ်အုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ မော့ချူးသည် ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်မှ ပုဝါနှင့် နေကာမျက်မှန်များကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူမ ဤအရာများကို မည်သို့ မေ့သွားနိုင်ရသနည်း။

လက်ရှိ လူဦးရေ သိပ်သည်းဆအရ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်! အကယ်၍ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပါက လူအုပ်ပိသည့် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သွားရန် အလွန်လွယ်ကူသည်... မော့ချူးသည် ၂၁ ရာစုတွင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်!

သို့သော်လည်း ယခု အဖွဲ့ချုပ်တွင် လူဦးရေ မများလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့ အကြီးစား စုဝေးမှုမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသဖြင့် ဝီလ်အနေဖြင့် သတိမမူမိခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

"ကဲ၊ နောက်မနေနဲ့တော့။ အမြန်ဆုံး လူလွှတ်ခိုင်းလိုက်ပါ!"

မော့ချူး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တည်ကြည်နေသည်။ သူမက လူအုပ်ပိသည့် ဖြစ်ရပ်အကြောင်း ဝီလ်ကို ပြောပြလိုက်သောအခါ သူသည်လည်း ကိစ္စ၏ ကြီးလေးမှုကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ထပ်၍ နောက်ပြောင်ခြင်း မပြုဝံ့တော့ပေ။ သူသည် သက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်တော့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ပရိသတ်များသည်လည်း မော့ချူး စကားပြောပြီးသွားသည်ကို သတိပြုမိကြပြီး သူတို့ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်ကြတော့သည်!

"ရှောင်ချူး! ဒီကို ကြည့်ပါဦး!"

"ကံကောင်းခြင်းကြယ်လေး၊ ငါတို့ အမြဲတမ်း ထောက်ခံနေမှာနော်!"

"ဝူး! နတ်သမီးလေး!"