အခန်း (၁၉၃)

အခန်း (၁၉၃) နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ တောင်းဆိုမှု

နန်ကုန်းယွီသည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... ပြောစရာရှိရင် ပြောပါ... ကျွန်တော် ကူညီနိုင်မယ်ဆိုရင် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှေသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် စကားစလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ "ရှောင်ယွီ... ဒီကိစ္စက ငါ့နှုတ်ကထွက်ပြီး နင့်နားထဲပဲ ဝင်ရမယ့်ကိစ္စမို့... တတိယလူကို ပေးမသိဖို့ ရနိုင်မလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရင်ထဲ၌ သိချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် တာအိုယန်နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုနိုင်သော်လည်း ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး ဤဒုတိယ အစ်မတော်အပေါ် လေးစားမှု အချို့ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော် စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ကူညီနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မကူညီနိုင်သည်ဖြစ်စေ ဒီနေ့ကိစ္စကို ဘယ်ဘက်နားကဝင် ညာဘက်နားက ထွက်သွားသလို သဘောထားပြီး ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကလွဲရင် တတိယလူကို လုံးဝ ပေးမသိစေရပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... နောက်ထပ် လဝက်နေရင် ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာတော့မယ်... ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးပြီး ပစ္စည်းတစ်ခု ရှာပေးဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား..."

"ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ..."

နန်ကုန်းယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာလို့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှာရုံလေးဆိုရင် အဲဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စ မဖြစ်သင့်ဘူးမလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး တတ်နိုင်စွမ်းမရှိသော အသွင်ဖြစ်နေ၏။

"ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ အထူးသတ်မှတ်ချက်တချို့ ရှိတယ်လေ... ဝင်ရောက်ခွင့်က ကျင့်ကြံမှုအကန့်အသတ်တင် မကဘဲ အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက်လည်း ရှိသေးတယ်..."

"ပြီးတော့ ငါ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေ အများကြီးကို ရှာဖွေဖတ်ရှုခဲ့ပေမဲ့ ငါလိုချင်တဲ့အရာက ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ ဖော်ပြထားကြတယ်... တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ နင့်ကို လာရှာရတာပဲ..."

"အို... ဘယ်လို ကန့်သတ်ချက်တွေများလဲ..." နန်ကုန်းယွီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

"ပြီးတော့ ဒုတိယ အစ်မတော်က ဘာရှာချင်လို့လဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေက ခေါင်းခါပြုံးလိုက်သည်။ "ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သုံးဆယ့်သုံးနှစ်မှာ တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ်... ဝင်ရောက်ခွင့်က အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အောက်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့်အောက် မနိမ့်တဲ့သူတွေမှ ဝင်လို့ရတာ... ဝင်သွားနိုင်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲ... သေမျိုးနယ်ပယ်မှာဆိုရင် နှစ်ထောင်ချီကြာတဲ့အထိ ဝင်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ ဆိုကြတယ်..."

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ... အခု သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတာဆို ငါသိသလောက် ကျင်းချီ၊ နင်နဲ့ငါ တို့ သုံးယောက်ပဲ ..."

"ကျင်းချီဆီကတော့ ကိစ္စအများကြီး ကိုင်တွယ်စရာရှိတယ်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အသက်ရှင်သန်ဖို့ ခက်ခဲနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် နင့်ဆီလာပြီး အကူအညီတောင်းရတာပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်၏။ "ဒါနဲ့ ဒုတိယ အစ်မတော်က ဘာရှာချင်လို့လဲ... ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လောက်အထိ သိထားလဲ... အန္တရာယ်များလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှေသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ဖွဖွကိုက်လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "ငါရှာချင်တာက နဂါးသွေး မြက်ပင် လို့ခေါ်တယ်... ကျမ်းစာတွေထဲက မှတ်တမ်းအနည်းငယ်အရဆိုရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တော်တော်လေး အန္တရာယ်များပုံရတယ်... အဲဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေတောင် ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်..."

"နဂါးသွေး မြက်ပင်..." နန်ကုန်းယွီမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

"ဒုတိယ အစ်မတော်က ဒီအရာကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုချင်တာလဲ... ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် ဒီ နဂါးသွေး မြက်ပင်ရဲ့ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်က ဘုရင်အဆင့်မှာ ရှိတယ်လေ... သေမျိုးနယ်ပယ်မှာဆိုရင် ဒီလို ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုး လုံးဝ မရှိနိုင်ဘူး..."

နန်ကုန်းရိုရွှေက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ တတ်နိုင်စွမ်းမရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဒါကြောင့်လည်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေ အများကြီးကို လှန်လှောရှာဖွေခဲ့ရတာပေါ့... ကျမ်းစာတွေအရ ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဒါရှိတယ်လို့ တွေ့ခဲ့ရတယ်တဲ့…”

နန်ကုန်းယွီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင် ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤဒုတိယ အစ်မတော်က နဂါးသွေး မြက်ပင်ကို ဘာလုပ်မည်နည်း။

ထို့ပြင် သူမက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စဟု အမြဲပြောနေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ သူမပြောဆိုသမျှထဲတွင် ရှောင်လွှဲစရာ ဘာမှမရှိသေးပေ။

နန်ကုန်းယွီမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသဖြင့် အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်၏။ "ဒုတိယ အစ်မတော်... ဒီ နဂါးသွေး မြက်ပင်ကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုချင်တာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေသည် တတ်နိုင်စွမ်းမရှိဖြစ်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရုန်းကန်နေရသည့် အသွင်ရှိကာ စကားပြောရန် အခက်တွေ့နေပုံပေါ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါက ငါ နင့်ကိုလာရှာရတဲ့ အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းရင်းပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နဂါးသွေး မြက်ပင်ကို ရပြီးတာနဲ့... အဆင့်ကိုး ယင်နဂါး ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပေးဖို့ ဆေးဆရာတစ်ယောက်လောက် ငှားပေးဖို့ နင့်ကို အကူအညီ တောင်းချင်လို့ပါ..."

"ကာမစိတ်ကြွတဲ့... ယင်နဂါး ဆေးလုံး လား..."

ဤအချိန်၌ နန်ကုန်းယွီသည် တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... ဒီဆေးလုံးကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုချင်ရတာလဲ..."

သူသည် ဤဆေးလုံးအကြောင်းကို သိရှိထားရုံသာမက ဤအရာက လွန်စွာ ကျော်ကြားလွန်းလှသဖြင့် ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အခြေခံဗဟုသုတ စွယ်စုံကျမ်းတွင်ပင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ဤဆေးလုံးကို အကောင်းဆုံး ကာမစိတ်ကြွဆေးလုံးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင် အဆင့်ကိုးမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး ဘုရင်အဆင့်၊ ဧကရာဇ်အဆင့်၊ သူတော်စင်အဆင့် နှင့် တာအိုအဆင့်များအထိပင် ရှိသေး၏။

အဆင့်တူချင်း ယှဉ်လျှင် ယင်နဂါး ဆေးလုံးနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့် မည်သည့် ကာမစိတ်ကြွဆေးလုံးမှ မရှိတော့ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤဆေးလုံးအတွက် ဖြေဆေးမရှိသလောက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဧကရာဇ်အဆင့် ဖြေဆေးများပင်လျှင် အဆင့်ကိုး ယင်နဂါး ဆေးလုံး၏ အဆိပ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ဟု ဆိုကြသည်။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို အဓိပ္ပါယ်မဲ့လွန်းလှ၏။

အဆိပ်ဖြေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ…

ယင်နှင့်ရန် ပေါင်းဖက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သေချာပေါက် သူတော်စင်အဆင့် ဖြေဆေးများသာ ရှိမည်ဆိုပါက ထိုအရာက နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားပေမည်။

သို့သော် သူတော်စင်အဆင့်နှင့် တာအိုအဆင့် ယင်နဂါး ဆေးလုံးများလည်း ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။ သူတော်စင်အဆင့် ယင်နဂါးဆေးလုံးအတွက် ဖြေဆေးရှိနိုင်သော်လည်း တာအိုအဆင့်အတွက်မူ အမှန်တကယ် ဖြေဆေးမရှိတော့ချေ။

ဤဆေးလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်မဲ့လှသော အစိတ်အပိုင်းကို တွေးမိပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီသည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် နန်ကုန်းရိုရွှေကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိပြီး စကားလုံးထောင်ချီ ရှိနေသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။

နန်ကုန်းရိုရွှေသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏ လှပသောမျက်နှာလေးမှာ ပန်းသီးနီတစ်လုံးကဲ့သို့ နီမြန်းနေကာ သွေးထွက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

သူမ၏ အသံမှာ မကြားရသလောက်ပင် တိုးလျနေသည်။

"ငါ ကိုယ်တိုင် သုံးချင်လို့ပါလို့ ပြောရင်... နင် ယုံမလား..."

ဤစကားလုံးများက မကြားရသလောက် တိုးလျနေသော်လည်း နန်ကုန်းယွီက ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားရသည်။

သူသည် နန်ကုန်းရိုရွှေအား ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့၏။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဒုတိယ အစ်မတော်သည် ဤကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူတို့ အချင်းချင်း မတွေ့ရသည်မှာ ခြောက်နှစ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသနည်း။

နန်ကုန်းရိုရွှေသည် သူ၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး သူ၏ အတွေးများကို ခန့်မှန်းမိသွားသည့်အလား လက်ကိုမြှောက်ကာ မှော်စွမ်းရည်ဖြင့် လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

"လျှောက်မတွေးနဲ့နော်..."

.

နန်ကုန်းယွီက နဖူးကို ဖိကိုင်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... အစ်မတော်က ဒီဆေးလုံးကို သုံးမယ်ဆိုမှတော့ ကျွန်တော်က မတွေးဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တတ်နိုင်စွမ်းမရှိသော အသွင်ဖြစ်သွားသည်။ "ငါက ဘာလုပ်တတ်မှာလဲ... ဒီဆေးလုံးကိုသာ မသောက်ရင် ငါ ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး နန်ကုန်းရိုရွှေအား နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ "သောက်မှပဲ ပြိုလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"နင် နားမလည်ပါဘူး... ငါ့ရဲ့ အခုအခြေအနေက သာမန်လူတွေနဲ့ မတူဘူးလေ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သူမ၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ၏ လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် စကားလုံးထောင်ချီ ရှိနေသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်ပြသရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။ ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ဒုတိယ အစ်မတော်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှေသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။ "ဒီနေ့သာ နင့်ကို အကူအညီ လာမတောင်းဖြစ်ခဲ့ရင်... ဒါကို ငါ့ရင်ထဲမှာ တစ်သက်လုံး မြှုပ်နှံထားမိမှာ..."

"ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က စခဲ့တာ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ ရှင်းပြချက်နှင့်အတူ နန်ကုန်းယွီ၏ ရင်ထဲ၌ မြင်းရိုင်းများ ဖြတ်ပြေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လုံးဝ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က ချင်းယို တောင်ဘက်ပိုင်းရှိ တိမ်တိုက်အိပ်မက် တောင်ထွတ်အနီးတွင် အမည်မသိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး နန်ကုန်းရိုရွှေသည် ချင်းယို တော်ဝင်မိသားစုနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ နန်ကုန်းရိုရွှေသည် ထူးဆန်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုသို့ မှားယွင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကံတရား၏ တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် ပန်းရောင်အလင်းဝန်းတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် နန်ကုန်းယွီ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုက ပေါင်းစည်းနိုးထလာခြင်း ဖြစ်သင့်သည်။

ဤခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းနိုးထလာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေများ ပြသလာခဲ့သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူမ၏ ကာမရာဂစိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လိုအင်ဆန္ဒကင်းမဲ့သွားကာ အကြွင်းမဲ့ သူတော်စင်ကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ အမှားအယွင်း မရှိသော်လည်း ဆိုးရွားသည်မှာ လတိုင်း၏ တစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွင် ဤအခြေအနေက ပြန်လည်ရိုက်ခတ်လာပြီး သူမ၏ ကာမရာဂစိတ်များကို အလွန်အမင်း ထကြွလာစေကာ အလွန်အမင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်လာစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် သူမသည် အဆိပ်မိသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သဖြင့် ရေအေးထဲသို့ အလျင်အမြန် ခုန်ချကာ ဖြေဆေးကို သောက်သုံးခဲ့သည်။

သို့သော် အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမသည် ဖြေဆေးများကို ရူးသွပ်စွာ စားသောက်ခဲ့သော်လည်း နေရာတစ်နေရာမှ ရရှိလာခဲ့သော ကာမစိတ်ကြွဆေးလုံး တစ်လုံးကို မတော်တဆ သောက်သုံးမိသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူမ အလွန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း ကာမစိတ်ကြွဆေးလုံး သောက်သုံးခြင်းက သူမ၏ ကာမရာဂစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်ပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေကြောင်း မကြာမီ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူမသည် ကာမစိတ်ကြွဆေးလုံးများကို လျှို့ဝှက်စွာ ရှာဖွေသောက်သုံးရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် အံ့ဖွယ်အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် အရာရာ၏ တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်လာမှုက သူမကို တဖြည်းဖြည်း ထိတ်လန့်လာစေ၏။