အခန်း ၃၀၀

အခန်း (၃၀၀) - ရူးသွပ်သူများ

"ငါက မင်းကို အလကားကူညီမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။ အဖိုးအခ ပေးရလိမ့်မယ်။"

ခန်းဟွေ့လန်က ပြောလိုက်၏။ သူသည် စားပွဲပေါ်သို့ ခြေနှစ်ဖက်တင်လိုက်ကာ မောက်မာလှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ရှိနေလေ၏။ ယန်ချင်းသည် သူ၏စကားများကြောင့် အလွန်အမင်း အံ့ဩမသွားပေ။ အကယ်၍ ခန်းဟွေ့လန်က ဘာမျှပြန်မတောင်းဘဲ ကူညီမည်ဟု သဘောတူခဲ့လျှင်မှသာ ပို၍ အံ့ဩမိပေမည်။

"ဘယ်လောက်လဲ။"

အချိန်က သိပ်မရှိတော့သဖြင့် အရစ်ခံရတော့မည်ကို ယန်ချင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ အခမ်းအနားမှ ရရှိထားသော လက်ဆောင်များ ရှိနေသဖြင့် မိမိအိတ်ထဲမှ စိုက်ထုတ်ရမည့် အခြေအနေမျိုးမှ ကင်းလွတ်နိုင်ပေ၏။

"အင်း... အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သောင်းဆိုရင် ရပြီထင်တာပဲ။"

ခန်းဟွေ့လန်က ယန်ချင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်လျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက် အဖိုးအခပေးရမှာဆိုတော့ မင်းဘက်က တစ်ခုလောက် ပိုလုပ်ပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ပင်ပန်းမယ့်အလုပ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ စာမေးပွဲအတွက် ကောင်းမွန်မယ့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကျုပ် ခုလေးတင် စဉ်းစားမိသွားလို့ပါ။"

ယန်ချင်းက ယခုမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု ခန်းဟွေ့လန် မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူက အနည်းဆုံး ဈေးဆစ်ကြရင်းနှင့် သူ အမှန်တကယ်လိုချင်သည့် ပမာဏဖြစ်သော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇၅၀၀ ခန့်တွင် အဆုံးသတ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

'ဒီထက်ပိုတောင်းလိုက်ရမှာ။'

ခန်းဟွေ့လန်က နောင်တရစွာဖြင့် တွေးလိုက်လေသည်။

"ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ။"

ခန်းဟွေ့လန်က မေးလိုက်၏။ သူ၏အကြံအစည်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေစဉ် ယန်ချင်းထံတွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"ရုံးတော်က ဒါကို သဘောတူမယ်လို့ မင်းသေချာလား။ မင်းက မင်းရဲ့တာဝန်တွေကို အလွန်အကျွံ လုပ်လိုက်မိလို့ မင်းနဲ့အတူ ဒဏ်ငွေအဆောင်ခံရတာမျိုးတော့ ငါ မလိုချင်ဘူးနော်။"

ခန်းဟွေ့လန်က ပြောလိုက်၏။

"သူတို့သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တာပဲ။"

ယန်ချင်းက ပြောလိုက်ရင်း သူ၏အကြည့်များမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားလေ၏။

"ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင်တော့ လူသစ်စုဆောင်းတဲ့ အရည်အသွေးက ပြောင်းလဲမသွားပေမယ့် တခြားအပိုင်းတွေမှာတော့ လျစ်လျူရှုထားသလို ဖြစ်နေတယ်။ အခြေအနေတွေက ငါတို့ ဒီကိုရောက်ခဲ့တုန်းကလိုနဲ့ ငါတို့အထက်က စီနီယာတွေ လက်ထက်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး။”

“အပြင်ပန်းမှာ ကမ္ဘာကြီးက ဘေးကင်းနေသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ့်တကယ်တော့ လှိုင်းတံပိုးတွေ အများကြီးရှိနေတာ။ အဲဒီရေအောက်လှိုင်းတွေထဲက တစ်ခုက ငါတို့ဆီကို ဦးတည်နေပြီ။ လဲ့ဝေယွမ်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ ဖြစ်ရပ်က ဒါကို သက်သေပြနေတာပဲ။"

လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုက စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုးမိုးသွားလေသည်။ လဲ့ဝေယွမ်၏ တိုက်ခိုက်ခံရမှုမှာ လွန်ခဲ့သောရှစ်လခန့်က ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသတင်းပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် လူတိုင်းကို ကြီးစွာသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေခဲ့၏။

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် လဲ့ဝေယွမ်ကို ကောင်းကောင်းသိကြသောကြောင့်ပင်။ သူသည် တိုက်ရိုက်စီရင်ရေးမှူး ထိုက်ချန် လက်အောက်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်ဖြစ်ပြီး ရုံးတော်သင်တန်းကျောင်း တက်ကတည်းက သူတို့နှင့် ရင်းနှီးခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခံရသည်ဟု ကြားရခြင်းမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ထိုသူမှာ မိမိ၏သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေသည့်အခါ ခံစားချက်က လုံးဝ ခြားနားသွားပေတော့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အန္တရာယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သူတို့ ခံစားမိခဲ့ကြ၏။

ထို့ပြင် လဲ့ဝေယွမ် တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ပုံစံမှာလည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာပင်။ သူသည် ကျင့်ကြံသူ ၁၅ ယောက်၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ထိုသူများအနက် ရှစ်ယောက်မှာ သူနှင့်အလားတူ နန်းတော်အဆင့်တစ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုသူများသည် တားမြစ်ထားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ထိုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားကြခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်လည်း လဲ့ဝေယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်၊ ခြေတစ်ဖက်နှင့် ဝိညာဉ်အမြုတေ ပျက်စီးသွားသည့်တိုင် ထိုဝိုင်းရံမှုအတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုက နန်းတော်အဆင့်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများကို အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးနိုင်သည့် လူများရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် ရုံးတော်၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ပစ်မှတ်ထားရန် သတ္တိနှင့် နည်းလမ်းရှိရုံသာမက သူတို့၏ အထောက်အထားကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ကြလေသည်။

ရုံးတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းအား အမှောင်ထဲမှ ပစ်မှတ်ထားခံနေရသည့် မြားတစ်စင်းနှင့် တူနေ၏။ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုက မည်မျှ ပြင်းထန်မည်၊ မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

"အခု လာမယ့်သူတွေက ငါတို့ဆီ ကျရောက်လာနိုင်တဲ့ မုန်တိုင်းအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်။ သူတို့က အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူးဆိုရင် သူတို့ရဲ့အသက်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဒါဟာ ငါတို့ ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး အရာပဲ”

“တိုက်ခိုက်မှုတွေ စဖြစ်ကတည်းက ပြင်ပအဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ တခြားတာဝန်ကျတဲ့ ဌာနတွေကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့ထွက်ပြေးတာကို ငါ အပြစ်မတင်ပါဘူး။ သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတုန်းက ရုံးတော်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာခြင်းကနေ ရရှိမယ့် ဂုဏ်ဒြပ်ကို လိုချင်လို့ လာခဲ့ကြတာ။”

“ဒါပေမဲ့ သူတို့ရလိုက်တာကတော့ ငါတို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာကြောင့် အသက်အန္တရာယ် ပိုများလာတာပဲ။ တချို့ဆိုရင် ဒီအတွက်နဲ့ သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ဘဝတွေကိုတောင် စွန့်လွှတ်ခဲ့ရတာ။ သူတို့က ရုံးတော်အတွက် သူတို့ရဲ့အသက်ကို ပေးဖို့အထိ သစ္စာရှိလောက်အောင် ဒီမှာ ကြာကြာမနေခဲ့ရသေးဘူးလေ။"

ယန်ချင်းသည် ကြက်သွေးရောင်ဝိုင်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ မိမိအတွက်နှင့် ခန်းဟွေ့လန်အတွက် တစ်ခွက်စီ ငှဲ့လိုက်၏။

"ဟွေ့လန်... ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့က မိုက်ရူးရဲဆန်တဲ့သူတွေကို လိုအပ်တာ။ ရုံးတော်ကနေ သူတို့အတွက် ရနိုင်မယ့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခုအတွက် သူတို့ရဲ့အသက်ကို လဲလှယ်ဝံ့တဲ့သူမျိုးတွေကိုပေါ့။”

“ငါတို့လည်း အစတုန်းက ဒါကြောင့်ပဲ ဒီကိုလာခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား။ ငါတို့က တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ငြိမ်းချမ်းစေချင်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ချင်တဲ့ စိတ်တွေ ရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့အားလုံးက ဒီနေရာကနေ တစ်ခုခုကို လိုချင်ခဲ့ကြတာ။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ဆန် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဖို့ ဒီထဲကိုရောက်အောင် တိုက်ခိုက်ရုန်းကန်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတာ။ ငါတို့လို ရူးသွပ်တဲ့သူတွေကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့အတွက်ပေါ့။"

ယန်ချင်းက ဉာဏ်များသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောလိုက်၏။ သူသည် မိမိ၏ခွက်ကို ငေးငိုင်နေသော ခန်းဟွေ့လန်ဘက်သို့ မြှောက်ပြလိုက်ရာ ခန်းဟွေ့လန်မှာလည်း အလားတူ အပြုံးမျိုးကို ပြသလာလေသည်။

"ရူးသွပ်သူတွေအတွက်ပေါ့။"

သူက ပြန်ဖြေလိုက်ရင်း သူ၏ခွက်ကို ယန်ချင်း၏ခွက်နှင့် တိုက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား ခွက်ထဲရှိ ဝိုင်များကို မော့ချလိုက်ကြပြီး ယန်ချင်းက ချက်ချင်းပင် ထပ်ဖြည့်ပေးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သောင်းကိုတော့ ငါ လိုချင်တုန်းပဲနော်။"

ခန်းဟွေ့လန်က ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း ထပ်လောင်းပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ်... ပြဿနာမရှိဘူး။ မင်းက တစ်ခါမှ နိုင်တာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ အမြဲတမ်း လောင်းကစားတွေ လုပ်နေတာလဲတော့ ငါ မသိဘူး။ ပိုဆိုးတာက မင်းက အုပ်ချုပ်ရေးဌာနက လူတွေနဲ့ သွားပြိုင်နေတာပဲ။ မင်းကတော့ သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ချင်းက သနားကရုဏာသက်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အခုထိ မနိုင်သေးပေမဲ့ အမြဲတမ်းတော့ ဒီလိုဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ပိုပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာပြီ။ အခုက အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့တာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ အဲဒီအကောင်တွေကို ငါ ပြလိုက်ဦးမယ်။"

ခန်းဟွေ့လန်က နှာမှုတ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုသော ဆန္ဒများ လက်သွားလေသည်။ ယန်ချင်းသည် ထိုအပြုအမူကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းနိုင်တော့သည်။

သင်တန်းကျောင်းတက်ကတည်းက ခန်းဟွေ့လန်သည် ယန်ချင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကြောင့် နည်းပြများထံမှ မည်သည့် အပြစ်ပေးမှုမျိုး ခံရမည်နည်းစသည့် အခြေအမြစ်မရှိသော အရာများကို လောင်းကြေးထပ်သည့် အကျင့်ဆိုးတစ်ခု ရှိခဲ့၏။ ယန်ချင်းသည်ပင် တစ်ခါတရံ၌ လောင်းကြေးများထဲတွင် တစ်လစာ ကြက်သွေးရောင် ဝက်အကောင်တစ်ထောင် ဝယ်ယူနိုင်သည့် ငွေပမာဏ ရှိနေသဖြင့် တမင်တကာ ပြဿနာရှာကာ လောင်းကြေးကို စမ်းကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုလောင်းကြေးကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး အပြစ်ပေးခံရသည့်အပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအနည်းငယ်လည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေသည်။

သင်တန်းဆင်းပြီးနောက်တွင် ခန်းဟွေ့လန်၏ အကျင့်မှာ အမှုကိစ္စများအား လောင်းကြေးထပ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

အထူးသဖြင့် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော အမှုများ ဖြစ်ပေသည်။ သူနှင့် တခြားဌာနအသီးသီးမှ လူများသည် ပြင်ပတရားရုံးသို့ မည်သည့်အမှုမျိုး ရောက်လာမည်နည်း သို့မဟုတ် အထူးဆန်းဆုံး အမှုတစ်ခု မရောက်လာခင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း စသည့် အချက်များကို လောင်းကြေးထပ်လေ့ရှိကြသည်။

ခန်းဟွေ့လန်သည် ပြင်ပတရားရုံး၏ တရားသူကြီးဖြစ်လာကတည်းက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် သူငယ်ချင်းများထံမှ ငွေအမြဲချေးနေရခြင်းဖြစ်ကာ သင်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသားများကိုလည်း အခကြေးငွေဖြင့် အချိန်ပိုသင်တန်းများ ပေးနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယန်ချင်းသည် ရုံးတော်တွင် မည်မျှထူးဆန်းသော လူများ ရှိနေသည်ကို တွေးတောရင်း အံ့ဩစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်မိ၏။ အမှုများကို လောင်းကစားလုပ်နေသည့် ခန်းဟွေ့လန်နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများ ရှိသကဲ့သို့ သူမ၏ ဝင်ငွေအများစုကို သတင်းအရောင်းအဝယ်လုပ်သူများထံ ပေးနေသည့် မော့ယွင်ရူလည်း ရှိနေသည်။

ရှက်တတ်သော စရိုက်ရှိသော်လည်း ဒေါသထွက်လျှင် ကြမ်းတမ်းသွားတတ်သည့်အတွက် ဒဏ်ငွေပေါင်း ထောင်နှင့်ချီပေးနေရသည့် ကျန်းချင်းဂယ်လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် တိုက်ကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ ဝိုင်ချက်လုပ်သူများကို ငွေကြေးထောက်ပံ့ပြီး အရည်အသွေးမြင့်ဝိုင်များကို တစ်သက်လုံးသောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေသည့် ထိုက်ချန်လည်း ရှိနေသေးသည်။

'ဒီမှာ ပုံမှန်လူဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူးလား။'

ယန်ချင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တွေးတောမိလေသည်။ သူသည် ဆောင်းဦးရွက်ကျင့်စဉ်၏ အဆင့် ၁၀၈ ဆင့်ကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်ရန်အတွက် သူ၏ အတွေးများကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်၏။

အချိန်သိပ်မရှိတော့သဖြင့် ရုံးတော်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည့် လူထူးလူဆန်းများအကြောင်း တွေးတောရင်း အချိန်ဖြုန်းမနေနိုင်တော့ပေ။