အခန်း (၅၅)

အခန်း (၅၅) လူသားဧကရာဇ်အလံ အဆင့်တက်သွားခြင်းနှင့် လက်စားချေရန် ရောက်လာခြင်း

"မင်း ဒီလိုလုပ်တာ အရမ်း ရူးသွပ်လွန်းနေပြီ..."

လူသားဧကရာဇ်အလံ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် ရှီးဟွမ်၏ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ရူးသွပ်တယ် ဟုတ်လား... ဟားးဟားး... မရူးသွပ်ရင် ​မရှင်သန်နိုင်ဘူးလေ..."

ချင်လော့က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကသာ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်ပြီး တခြားအရာအားလုံးက အတုအယောင်တွေချည်းပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့ဒီ အဆိုးမြင်စွမ်းအင်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခံရနိုင်တယ်... အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိဉာဥ်ကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်..."

ရှီးဟွမ်က ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဟာ ရှိနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

ချင်လော့က ဗောဓိသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်းထံမှ အတင်းအကျပ် ခြိမ်းခြောက်တောင်းယူထားသော ဗောဓိသီးဖြစ်ပြီး အဆိုးမြင်စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော အာနိသင်လည်း ရှိပေသည်။

ရှီးဟွမ်မှာ စကားဆွံ့အသွားပြီး ချင်လော့ လုပ်သမျှကိုသာ လိုက်လျောပေးနိုင်တော့သည်။

သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် စုစုပေါင်း ခုနစ်ဦးရှိပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိပေ၏။ ကျန်ရှိနေသော သူများ၏ ကျင့်ကြံမှုအများစုမှာမူ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အားနည်းကြပေသည်။

အစကတည်းက အစွမ်းထက်သော မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ဤမျှ များပြားသော သိုင်းပညာရှင်များ ရှိနေခြင်းကပင် ရှားပါးလှပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များအားလုံးသည် လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အသားအရေ၊ သွေးများနှင့် မူလအဆီအနှစ်များအားလုံးမှာ ချင်လော့၏ အာဟာရများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မိုချန်းကျွယ် အပါအဝင် ယခင်က ရှောင်ထန်၏ မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာ မူလအဆီအနှစ် စွမ်းအားများလည်း ပေါင်းထည့်လိုက်ရာ ဤတစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များက အလွန် ကြွယ်ဝလှပေသည်။

နှစ်ရက်တိတိ အချိန်ယူပြီးနောက် ချင်လော့သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် သတ္တမအလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားကာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဆက်လက်၍ တက်လှမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ချင်လော့သည် အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေသော်လည်း အရူးတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဤအသားအရေ၊ သွေးများနှင့် ဝိညာဉ်များသည် သူ၏အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိလာနိုင်ပေသည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်သည် ဝိညာဉ်နှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဆင့်တက်လှမ်းစေခြင်းဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အဆင့် တိုးတက်ရန် အခက်အခဲအချို့ ရှိနေပြီး အရင်းအမြစ်များစွာ ဖြုန်းတီးမိခြင်းကို ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ချေ။

ထို့ပြင် အထူးခန္ဓာကိုယ်များ၏ မူလအဆီအနှစ် စွမ်းအားများက သူ၏ ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးပညာအတွက် လိုအပ်ပေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်မျှပင် မရှိခဲ့ချေ။

လူသားဧကရာဇ်အလံသည် မိုချန်းကျွယ်ကို ပေါင်းထည့်စုပ်ယူပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်တက်သွားပြီး သူတော်စင်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် အရည်အသွေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဖုံးလွှမ်းနိုင်မှုနှင့် စွမ်းအားများကလည်း ပိုမို သာလွန်ကောင်းမွန်သွားပေ၏။

ချင်လော့ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လီယီက အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"အရှင်... ကျွန်တော်တို့ ဒီတာဝန်ကို အပ်သင့်ပြီလား..."

မိုချန်းကျွယ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်ရာ အခြေခံအားဖြင့် ဤတာဝန်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ယုတ္တိတန်စွာ ပြောရလျှင် ချင်လော့က တာဝန်ကို လွှဲအပ်ရမည့် အချိန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ... မဖမ်းရသေးတဲ့ အဓိက ကြိုးကိုင်သူတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ..."

"မိုယဲ့ဟန်... မင်းကော အဲ့ဒီလို မထင်ဘူးလား..."

ချင်လော့က မှိုင်းတွေနေသော မျက်လုံးများဖြင့် မိုယဲ့ဟန်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်လော့၏ အသံကို ကြားချိန်၌ မိုယဲ့ဟန်မှာ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... အရှင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

"သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ..."

ဤကောင်လေး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီး သူ၏ ဘဝရည်မှန်းချက် ပျောက်ဆုံးသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို ချင်လော့ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

လီယီက မိုယဲ့ဟန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်လော့၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူ့ရဲ့ မိထွေး သေသွားပြီလေ..."

ထိုအမျိုးသမီးအပေါ် မိုယဲ့ဟန်၏ ခံစားချက်များသည် မိုချန်းကျွယ်အပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်များထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူမသည် အဆိပ်မသောက်ခဲ့သော်လည်း အဆိပ်များကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းခံခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝမ်းနည်းစရာပဲ..."

ချင်လော့က မိုယဲ့ဟန်ကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ရမယ်နော်... ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့ အမှုမှာ ပါဝင်တဲ့ အဓိက ကြိုးကိုင်သူတွေနဲ့ ကြံရာပါတွေကို ငါ့အတွက် ဖော်ထုတ်ပေးရဦးမယ်..."

ဤအမှုကို ချင်လော့က အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ဖန်တီးမည်ဖြစ်သည်။ ပါဝင်ပတ်သက်သူ များစွာ ရှိနေပေမည်။ မိုယဲ့ဟန်က သေဆုံးသွား၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ဒါနဲ့ လော့ဖုန်းမြို့က အဲ့ဒီ အမျိုးသမီးလေးလေ... သူမက မင်းအပိုင် ဖြစ်သွားပြီ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ မိုယဲ့ဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး သူ အသက်ရှင်ရန် အခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရရှိသွားပုံရ၏။

ဘန်း…

မိုယဲ့ဟန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဒီငယ်သားက အရှင့်အတွက် သေတဲ့အထိ အမှုထမ်းပါ့မယ်... အရှင်က ဘယ်သူ့ကို ထွက်ဆိုခိုင်းသည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော် ထွက်ဆိုပါ့မယ်..."

သူက လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ တန်ဖိုးက အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျကျ သိရှိထားပေ၏။

သူက တွေ့ရာလူကို လိုက်ကိုက်မည့် ခွေးရူးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းက သင်ပေးလို့ ရသေးတာပဲ..."

ချင်လော့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးက အသုံးမကျသော်လည်း စကားနားထောင်ပေသည်။

သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် ဘာမှမရှိတော့သဖြင့် ချင်လော့သည် ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်ထံသို့ သွားရောက်ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။ သူမသည် ဤနေရာနှင့် သိပ်မဝေးလှသကဲ့သို့ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးသည်လည်း သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင်။

ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ခံစားချက်များက သူ့အတွက် များစွာ အရေးမပါသော်လည်း သူ ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် ဂျူနီယာညီမလေးက ဟန်ယွဲ့သူတော်စင်ကို သူ့အား ကယ်တင်ရန် အထူးတလည် စေလွှတ်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ကြားတွင် ပတ်သက်မှုတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

‘ဂျူနီယာညီမလေးက အဲ့ဒီ အဘွားကြီးတွေဘေးမှာ ဘယ်လိုလုပ် တပည့် သွားလုပ်နေလို့ ရမှာလဲ။ အဲ့ဒီ အဘွားကြီးတွေက လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလေ။’

သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် သတိပေးသံ တစ်ခုက နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"လူတစ်ယောက် လာနေတယ်... သူတို့ မင်းကို သတ်ဖို့ လာတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ရှီးဟွမ်၏ အေးအေးဆေးဆေး အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ကို သတ်ဖို့လား..."

ချင်လော့က မလှမ်းမကမ်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက ထိုအခါမှသာ သတိပြုမိသွားသည်။ သူက ရှီးဟွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ကွာခြားနေသေးသည်ကို မြင်တွေ့ရပေ၏။

"သူပဲ..."

အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချင်လော့က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ကံကြမ္မာသားတော်၏ ကာကွယ်သူ မဟုတ်ပါလော။

‘ဝုန်း…’

သူတော်စင်အငွေ့အသက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်ယန်ယီ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို သတ်တာ မင်းလား..."

ချင်လော့က နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို သူ၏ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ကာ ကျောက်ယန်ယီ၏ အငွေ့အသက်ကို ခုခံစေလိုက်၏။

ကျောက်ယန်ယီ၏ အကြည့်က စစ်သူကြီး ကျန်းတိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်သွားသော်လည်း သူက စစ်သူကြီး ကျန်းတိုထက် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ချင်လော့ကို ထပ်မံ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို သတ်တာ မင်းလား..."

"ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်လား... သူ့ကို ကျွန်တော် သိလို့လား..."

ချင်လော့က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ မသိရမှာလဲ... မင်းက ငါတို့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်ရဲ့ တပည့်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဖမ်းသွားတာလေ..."

ချွေယွင်ဟယ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"အိုး... ခင်ဗျားတို့ ကယ်ချင်နေတဲ့ ကောင်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သူ့ကို သိတယ်..."

"သူက ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ်ကို သတ်ဖြတ်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ကြံရာပါတွေထဲက တစ်ယောက်လေ... အပြစ်ကို ဝန်ခံသွားလို့ မနေ့ကပဲ ကွပ်မျက်လိုက်ပြီ..."

ဝုန်း...

ကျောက်ယန်ယီ၏ ပိုမို အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်များက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ချင်လော့ ရှိရာဘက်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းက သေဖို့ ကောင်းတယ်..."

"သူ့ကို သတ်လိုက်..."

ကျောက်ယန်ယီက ချွေယွင်ဟယ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သူက စစ်သူကြီး ကျန်းတို ရှိရာဘက်သို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲက အလွန် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ လူများထဲတွင် စစ်သူကြီး ကျန်းတို တစ်ယောက်သာ သူတော်စင်ဖြစ်ပြီး ချွေယွင်ဟယ်၏ စွမ်းအားက ချင်လော့တို့ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ချွေယွင်ဟယ် သိရှိပေ၏။ သူက ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မှသာ ကာကွယ်မှု မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် သူ၏ အပြစ်ကို ဆေးကြောနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရွှစ်....

ချွေယွင်ဟယ်က ချင်လော့ ရှိရာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"တိရစ္ဆာန်လေး... ဒီနေ့ မင်းကို မြေမြှုပ်စရာ နေရာတောင် မရှိအောင် သေစေရမယ်..."

"မင်းလောက်လေးနဲ့လား..."

ချင်လော့၏ အသံတွင် ပြင်းထန်သော အထင်အမြင်သေးမှုများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ လူသားဧကရာဇ်အလံကို ရုတ်တရက် ဖြန့်ကြက်လိုက်၏။

ရွှစ်…

ချွေယွင်ဟယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။

"မ မ."

"ငါ သေရတာ အရမ်း သနားစရာကောင်းတယ်..."

"မင်း ငါ့ကို အဖော်ပြုပေးနိုင်မလား..."

"မင်းက လှလား... မင်း လှချင်လား..."

နာကြည်းနေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်များသည် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ချွေယွင်ဟယ် ရှိရာဘက်သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ရှီးဟွမ် လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချွေယွင်ဟယ်သည် ခြောက်ကပ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဘန်း…

အလောင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ချွေယွင်ဟယ်၏ ဟိန်းဟောက်သံက လူသားဧကရာဇ်အလံကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့၏။

"မဟုတ်ဘူး..."

စစ်သူကြီး ကျန်းတိုနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျောက်ယန်ယီ၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ အရာတစ်ခုက တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

"မိုးကြိုးတစ်သောင်းကြေးအိုး... ဖိနှိပ်စမ်း..."

ဝုန်း... ဝုန်း…

ဧရာမ ကြေးအိုးကြီးက အတွင်း၌ တောက်ပနေသော သိပ်သည်းသည့် မိုးကြိုးမြွေကွန်ယက်များဖြင့် စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးနောက် လူသားဧကရာဇ်အလံ ရှိရာဘက်သို့ ဖိနှိပ်ချလိုက်ပေသည်။

"ကောင်လေး... မင်း ဒီနေ့ သေကို သေရမယ်..."

မိုးကြိုးတစ်သောင်းကြေးအိုးသည် လူသားဧကရာဇ်အလံကို ရုတ်တရက် ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး ကျောက်ယန်ယီက အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။

သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ချင်လော့ ရှိရာဘက်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သေစမ်း..."

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့ကို တိုက်ခတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ရေခဲရေတစ်ပုံး လောင်းချလိုက်သည့်အလား ဖြစ်သွားပေ၏။

"သူတော်စင်... သုံးယောက်လား..."