မိုးပြာနဂါးဧကရီ

"အံ့သြသွားလား"

"မျှော်လင့်မထားဘူးမလား"

မိုးပြာနဂါးဧကရီသည် အတော်လေးကို အားလပ်နေသည့် စိတ်ခံစားချက်မျိုးရှိနေပြီး သူ၏ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားသော အမူအရာကိုကြည့်ရင်း ပျော်ရွှင်မှုနေပုံပေါ်သည်။

အစ်ကိုကြီးချန် တံတွေးကို ခဲယဉ်းစွာမျိုချလိုက်၏။

"တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းလွန်းတယ်၊ တကယ့်ကို မျှော်လင့်မထားမိတာပါ..."

သူ့ကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်သည့် စိတ်ဓာတ်မျိုးရှိသူပင် ဤသတင်းကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် နဂါးဧကရာဇ်ဟူ၍ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့ဖူးပြီး အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ဒုတိယမြောက်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က သူသည် အင်မော်တယ်လောက စတင်စဉ်တုန်းက မွေးဖွားခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော မိုးပြာနဂါးကြီးအကြောင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ တွေးတောမိခဲ့ဖူးသည်။ သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်းမှာ များစွာနိမ့်ကျ၏။

သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်စုပင် မဟုတ်သလို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းသို့ပင် မရောက်ရှိသေးပေ။ သူသည် တကယ့် နဂါးဧကရာဇ် ပေါ်လာသည့်အခါ မည်သို့သောပုံစံမျိုး ရှိမည်ဆိုသည်နှင့် သူသည် သူ့ပုံစံကို အတုယူသင့်သလားဟူ၍ပင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သေးသည်။ ယခု သူမကိုတွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ... ဤအရာက တကယ်ကို လွဲချော်နေလေပြီ။ သူမကဲ့သို့သော အစစ်အမှန်မိုးပြာနဂါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် အတုအယောင်ဖြစ်သောသူက နဂါးဧကရာဇ်နှင့် ပိုမတူပေဘူးလား...

"မင်းက တကယ်ပဲ မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်လား"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ယခင်နဂါးဧကရာဇ်အကြောင်းကို ဆန်းကျိကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ သူရရှိခဲ့သောအဖြေမှာ နဂါးဧကရာဇ် မသေသေးကြောင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားပြီး သူမပေါ်မလာခဲ့သည်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းဘီလီယံငါးဆယ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ကြောင်းသာဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်တုန်းက၊ အစ်ကိုကြီးချန် စိတ်ထဲမှနေ၍ ခနဲ့ခဲ့မိသည်

ဒါက သေဆုံးသွားတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ...

"မင်း အခုထိ သိပ်ပြီးမယုံသေးတဲ့ပုံပဲ..."

ထိုဆန်းပြားလှသော အမျိုးသမီးအသံက အရိုးထဲအထိ နူးညံ့လှသဖြင့် လူကို တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားစေမည့် လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားရစေသည်။

မကြာမီမှာပင် အဝေးမှနေ၍ ပြင်းထန်လှသော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဆန်းကျိ၊ ဆန်းချုံး၊ ယီခုန်း၊ မော့ရန်နှင့် အခြားသော အဆင့်မြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ အသက်လု၍ ပြေးလွှားနေကြသည့်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရူးသွပ်သွားကြသည့်အလား နေရာအနှံ့အပြားကို လိုက်လံရှာဖွေကြ၏။

"ဧကရီ... ဒါ ဆရာမကြီးလား"

ဆန်းကျိက တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ နဂါးမျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ ဆရာမကြီးရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို ခံစားလိုက်ရလို့ပါ..."

ဆန်းချုံးသည်လည်း ဆက်လက်၍ တည်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤစကားနည်းလှသော နဂါးကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေသည်။

"ဆရာမကြီး တကယ်ပဲ... အသက်ရှင်နေသေးတာလား"

"ကျန်းချန်က ငါ့ရဲ့ ကျန်နေတဲ့အသိစိတ်ကို နှိုးပေးခဲ့တာ"

ထိုအမျိုးသမီးအသံက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်းက အထင်အရှားပင် သူမ၏အသံဖြစ်နေသော်လည်း ကျန်းချန်အား ပေးစွမ်းသည့် ခံစားချက်မှာမူ လုံးဝပြောင်းလဲသွားလေပြီ။ ထိုအသံက နက်နဲပြီး ကျယ်ပြန့်လှ၏။ ၎င်းတွင် အင်မော်တယ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် ဖိအားများ မပါဝင်သော်လည်း သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ဒူးထောက်အညံ့ခံစေနိုင်သည့် အချုပ်အခြာအာဏာ အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ယခင်က သူမစကားပြောစဉ်တုန်းကမူ သူ့နားထဲသို့ လေမှုတ်လိုက်သလိုဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လူတိုင်းက မိမိကိုယ်မိမိ သူမနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုစာခြားနားနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး ဘယ်တော့မှမမှီနိုင်ဘဲ မော့ကြည့်ကာ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ရန်သာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။

ဝူး...

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ခုနစ်ပါးစလုံးမှာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီးနောက် ဝပ်ဆင်းကာ ခစားလိုက်ကြတော့သည်။

"မိုးပြာနဂါးဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ သဘောအလျောက်ပဲ သူ့ကို နဂါးဧကရာဇ်အသစ်အဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့မိတာပါ"

"ဒါက ဘာမှ အရေးမကြီးပါဘူး"

သူမက နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အမိန့်တော်အလား နောက်တစ်ကြိမ် ပြောကြားလိုက်သည်။

"ငါ အလွန်ပဲ စိတ်ကျေနပ်ပါတယ်"

"အခုကစပြီး မင်းတို့တွေ ငါ့ကို ကူညီပံ့ပိုးပေးခဲ့သလိုမျိုး သူ့ကိုလည်း ကူညီပံ့ပိုးပေးကြရမယ်"

"ပြန်ကြတော့"

ဆန်းကျိ၊ ဆန်းချုံး၊ ယီခုန်းနှင့် အခြားသော အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲကြီးများတွင် မူလက သူမအား မေးမြန်းချင်သည့် မရေမတွက်နိုင်သောမေးခွန်းများ ရှိနေကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ...

သူမ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အသိစိတ်အစအနတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တာလား၊ တစ်နေရာရာမှာ ပိတ်မိနေတာလား၊ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားတာလား...

သို့သော်လည်း "ပြန်ကြတော့" ဟူသော စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ခေတ္တမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ သူတို့သည် စကားတစ်လုံးကိုပင် မေးမြန်းရန်မဝံ့ရဲကြ။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့သည် သူမအပေါ်၌ အလွန်အမင်း ရိုသေကြောက်ရွံ့နေကြပြီး သူမ၏စကားများကို လိုက်နာရမည့် အကြွင်းမဲ့အမှန်တရားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ထိုအဆင့်မြင့်အကြီးအကဲအုပ်စု နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက်မှသာ သူမက နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလာသည်။

"ကဲ... အခုကော မင်းယုံပြီလား၊ မောင်လေး"

ဤအကြိမ်တွင်မူ သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် ပျင်းရိဆန်းပြားသော လေသံသို့ ပြန်လည် ကူးပြောင်းလိုက်ပြန်သည်။

"ယုံပါပြီ..."

အစ်ကိုကြီးချန် သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တွန့်လိုက်မိပြီး နှလုံးသားထဲတွင် မြင်းပေါင်းသောင်းချီ ပြေးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်ကို လွဲချော်နေခဲ့တာပဲ။ သူမက အမှန်တကယ်ပင် နဂါးဧကရာဇ် ဖြစ်နေ၏။

"မင်းက သူတို့ရှေ့မှာတော့ တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါတာပဲ"

အကယ်၍ မိုးပြာနဂါးဧကရီသာ အစကတည်းက ဤအခြေအနေမျိုး ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက သူ ၎င်းကို ယုံကြည်နေခဲ့သည်မှာ ကြာလေပြီ။

မှောင်ရိပ်ထဲမှ အမျိုးသမီးအသံက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာသည့်အတွက် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

"ငါလည်း ဒီလိုမျိုးမဖြစ်ချင်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက အရမ်းကို တည်ကြည်ပြီး တင်းကျပ်လွန်းကြတယ်၊ ပျင်းစရာကောင်းလှတယ်၊ ပြီးတော့ ပြက်လုံးတစ်ခုကိုတောင် လုံးဝ နားမလည်ကြဘူး။ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"သူတို့က အဲဒီလိုမျိုး နဂါးဧကရာဇ်ကို သဘောကျကြတယ်ဆိုမှတော့၊ ငါ သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရုံပေါ့"

"မင်းကတော့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပါတယ်၊ မောင်လေး။ ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက မင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ၊ မင်းကို ကြည့်လေလေ ပိုပြီးသဘောကျလေလေပဲ"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပနေသော အမျိုးသမီး နဂါးတစ်ကောင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်နေသည့် ပုံရိပ်ကို စိတ်ကူးယဉ်မိလိုက်သဖြင့် ဖင်တုန်သွားသည်။

"ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ချမ်းသာပေးပါ။ မင်းရဲ့အချစ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ အစ်ကိုကြီးချန်ကို ချောင်းကြည့်နေတာကို ရပ်တန့်ပေးလို့ရမလား"

"မောင်လေး၊ အဲဒါက ငါ့နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေတာပဲ"

သူမက နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေသည်ဟု ပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ လေသံထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု လုံးဝမရှိဘဲ ၎င်းအစား သူမက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကြွားဝါလိုက်သေးသည်။

"အစ်မကြီးရဲ့ လူသားပုံစံက အလွန်ပဲလှပတယ်ဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်။ အရင်တုန်းက ငါက ရေခဲဖီးနစ်နဲ့အတူတူ လူသားမျိုးနွယ်စုဆီကို တိတ်တဆိတ်သွားခဲ့တုန်းက ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အင်မော်တယ်လောကရဲ့ အလှမယ်ငါးဦးထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တာ"

"အင်မော်တယ်လေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ငါတို့ရဲ့ မြူဆွယ်မှုအောက်မှာ ကျရှုံးခဲ့ရလဲ... အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ထဲက တချို့က အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တွေတောင် ဖြစ်နေကြပြီမလား"

"ငါကြည့်ရတာကတော့ မင်းအတွက် နစ်နာမှုမရှိပါဘူး"

လှောင်ပြောင်စရာ အရာများစွာ ရှိနေသဖြင့်၊ အစ်ကိုကြီးချန် ဘယ်နေရာကနေ စတင်၍ စောဒကတက်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ သူ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မင်း ငါက လူသားတစ်ယောက်ဆိုတာ သိနေတာလား"

မိုးပြာနဂါးဧကရီက ပြောလိုက်သည်

"ဒါပေါ့။ မင်း မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ဝင်လာတဲ့အချိန်ကတည်းက မင်းက မတော်တဆ မိုးပြာနဂါး သွေးမျိုးဆက်ကို ရရှိထားတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါ ပြောနိုင်ပါတယ်"

"မင်း အတည်ပြောနေတာလား၊ အစ်မကြီး..."

အစ်ကိုကြီးချန် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။ ဤမိုးပြာနဂါးဧကရီက သူသည် လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း သိနေခဲ့သော်လည်း၊ သူ နောက်ထပ် နဂါးဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည့်အရေးကို သဘောတူနေဆဲလား။ ထို့ပြင် ဆန်းကျိ၊ ဆန်းချုံးနှင့် အခြားသော အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲကြီးများကိုပါ သူ့ကိုတတ်နိုင်သမျှကူညီပေးရန် ပြောခဲ့သေးသည်။

"ဟားဟား... အစ်မကြီးက သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ရလဒ်ကိုပဲ ဂရုစိုက်တာ။ မင်းက မူလက ဘယ်မျိုးနွယ်စုကပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ သွေးမျိုးဆက်ကို ဘယ်လိုပဲရခဲ့ပါစေ အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မောင်လေး၊ မင်းက မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကံကြမ္မာအနှောင်အဖွဲ့ကို တည်ဆောက်ပြီးသွားခဲ့ပြီလေ"

"ဒါက ကံကြမ္မာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

မင်းက တကယ်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ၊ အစ်မကြီး။

နှစ်ပေါင်း မည်မျှလောက် ကြာအောင် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့မှန်းမသိရသော တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခုက သူ့ကို "မောင်လေး" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းအပေါ်၌ အစ်ကိုကြီးချန်အနေဖြင့် အဆင်မပြေမှုကို မခံစားရပေ။ သူသည် ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းပင် ယူလိုက်သေးသည်။ သူ၏ စီနီယာအဆင့်အတန်းမှာ မျိုးဆက်ပေါင်း မည်မျှလောက် မြင့်မားသွားသည် မသိရတော့ပေ။

သို့သော်လည်း...

"ငါ့ကို 'မောင်' လို့ ခေါ်တာက အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ 'လေး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မထည့်လို့ မရဘူးလား"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဒါက မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စရပ် ဖြစ်လို့ပဲ"

မိုးပြာနဂါးဧကရီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်

"နားလည်ပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီ..."

မင်းက နောက်တစ်ကြိမ် နားလည်ပြန်ပြီ။ မင်း ဘယ်လောက်တောင် နားလည်နေလို့လဲ...

"ဒါနဲ့၊ မင်း အခုအချိန်မှာ သေနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ရှင်နေတာလား"

"မသေသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်နေတာလည်း မဟုတ်ဘူး"

"လူနားလည်အောင်ပြောလို့မရဘူးလား"

မှောင်ရိပ်ထဲမှ မိုးပြာနဂါးဧကရီက သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နိမ့်ကျသွားခဲ့ရသည်။

"ငါကိုယ်တိုင်တောင် ငါ့ကိုယ်ငါ အသက်ရှင်နေသေးလားဆိုတာ မသိတော့ပါဘူး"

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲ... တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ခဲ့လို့လား"

အစ်ကိုကြီးချန်၏ အမြင်တွင်မူ၊ ဤမိုးပြာနဂါးဧကရီသည်လည်း ယခင် အင်မော်တယ်မိုကဲ့သို့ပင်၊ တိုက်ပွဲတွင်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး အသိစိတ်အစအနတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေတာလားဟု တွေးမိသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အစ်မကြီးကို အထင်သေးတာပဲ။ ငါက အဲဒီလောက်အထိ အသုံးမကျတဲ့သူလား"

မှောင်ရိပ်ထဲမှ မိုးပြာနဂါးဧကရီက အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်

"မမေ့ပါနဲ့၊ ငါက တစ်ချိန်တုန်းက လျင်မြန်ခြင်းနိယာမကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာ။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ့ကို လိုက်မီတဲ့သူ ဘယ်သူမှမရှိဘူး"

ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားတစ်ခွန်းက ကျန်းချန်အား သူမယခင်က ဆန်းကျိ၊ ဆန်းချုံးတို့နှင့် တွေ့ဆုံစဉ်တုန်းကထက် ပို၍ကြီးမားသော အရှိန်အဝါမျိုးကို ခံစားရစေသည်။ ၎င်းက မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်တွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ ပြောသည်က မှန်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လျင်မြန်ခြင်းနိယာမကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်ဆိုပါက ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရလျှင် သို့မဟုတ် ရန်သူကိုမနိုင်လျှင် ကြိုက်သည့်အချိန် ထွက်ခွာသွားနိုင်၏။ သူ အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် ခရီးလှည့်လည်နေခဲ့စဉ်တုန်းကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အခြားလူများက သူ့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း သူမရပ်တန့်သရွေ့တော့ မည်သူမျှလိုက်မမီကြပေ။

"ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ"

"ငါ လျင်မြန်ခြင်းနိယာမနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တာ..."

မိုးပြာနဂါးဧကရီက တိုးညှင်းစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။