အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇) ဓားပြဂိုဏ်းများ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

နံနက်စောစောအချိန်၌ ဟေးလုံစခန်း၏ ခေါင်းဆောင်သုံးဦးဖြစ်သော တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့သည် အခန်းတွင်း၌ လျှို့ဝှက်စွာ အစည်းအဝေးပြုလုပ်နေကြ၏။

ထိုနောက်တွင် ဟေးလုံစခန်းမှ ဓားပြများသည် အုပ်စုလိုက်၊ အုပ်စုလိုက် ဂူထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး ဂူအက်ကြောင်းအတိုင်း ရှရွှယ်ချန်တောင်၏ အောက်ခြေသို့ ဆင်းသွားကြသည်။ ထိုနေရာရှိ ဟေးလုံစခန်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် စတုရန်းမီတာ ရာနှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်ဂူကြီးတစ်ခုကို တူးဖော်ထား၏။ ဤကျောက်ဂူ၌ ရှရွှယ်ချန်တောင်ခြေသို့ တိုက်ရိုက်ပေါက်သော လျှို့ဝှက်တံခါးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ဤကျောက်ဂူသည် ဟေးလုံစခန်း၏ နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ အကယ်၍သာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက ဟေးလုံစခန်းမှ ဓားပြများသည် ဤကျောက်ဂူဆီသို့ ဆုတ်ခွာလာနိုင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ရန်သူကို အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ရှရွှယ်ချန်တောင်မှ ထွက်ပြေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

မနေ့ညက တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်သည် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ အကြံပြုချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်သည် ကျန်ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးအား ဟေးလုံစခန်းမှ ဓားပြပေါင်း ၅၀၀ ကျော်ကို တောင်ခြေရှိ ဤဂူသို့ လျှို့ဝှက်ရွှေ့ပြောင်းရန် စည်းရုံးခဲ့သည်။ သူသည် ဟေးလုံစခန်း၏ ရတနာဂိုဒေါင်ကို မည်သည့်ဓားပြဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးသွားသည်ကို သိလိုနေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ကျန်းဆုန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဟေးလုံစခန်းက ဓားပြတွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ..."

ထိုအသံကြောင့် ဓားပြဂိုဏ်းရှစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိသွားပြီး ဟေးလုံစခန်းမှ ဓားပြများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားမှန်း သိလိုက်ကြ၏။ မကြာမီပင် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၊ သံမဏိသွေးခန်းမ၊ ကျားရဲချောက်ကမ်းပါး၊ မုန်တိုင်းလေချောက်၊ စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြား၊ ဝံပုလွေဆိုးတောင်ထွတ်၊ သွေးဓားဂူနှင့် သွေးကင်းမြီးကောက်တောင်တန်းတို့မှ ခေါင်းဆောင်များအားလုံး အစည်းအဝေးခန်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဟေးလုံစခန်းက ဓားပြတွေ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကနေ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ..."

"အဲ့ဒီလူယုတ်မာ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က ငါတို့ရှစ်ယောက်ကို ဒီနေရာကို လာခိုင်းပြီး ယွီရွှေတပ်စခန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ခိုင်းတယ်... သူကတော့ ဟေးလုံစခန်းက ဓားပြတွေကို ခေါ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေတာပဲ..."

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကျန်းဆုန်မှာ ဒေါသထွက်နေ၏။

"ငါ နားလည်ပြီ... မနေ့ညက ဟေးလုံစခန်းရဲ့ ရတနာဂိုဒေါင်ကို သူခိုးဝင်တာဟာ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်ရဲ့ အစီအစဉ်ပဲဖြစ်မယ်... သူတို့က ဂိုဒေါင်ထဲက ကောက်နှံတွေနဲ့ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေကို ကြိုတင်ပြီး ရွှေ့ပြောင်းထားခဲ့တာ..."

ထိုအချိန်တွင် သွေးဓားဂူ၏ ခေါင်းဆောင် ဟွမ်ပိုင်ချိုက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အားလုံးသော ခေါင်းဆောင်များလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြ၏။

"အဲ့ဒီလူယုတ်မာ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်..."

"ဟေးလုံစခန်းက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်... သူတို့က ယွီရွှေတပ်စခန်းနဲ့ တိုက်ချင်တာမဟုတ်ဘဲ ငါတို့ရှစ်ယောက်ကို ဒီကို လှည့်စားခေါ်လာတာပဲ..."

"ဒီတစ်ခါ လွတ်မြောက်သွားရင်တော့ ဟေးလုံစခန်းက အဲ့ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ဘယ်လိုမှ အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး..."

ဤခေါင်းဆောင်များသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြောဆိုနေကြသဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်ကို ဆဲဆိုနေလို့ ဘာမှထူးလာမှာမဟုတ်ဘူး... အခု အရေးကြီးဆုံးက ငါတို့ဂိုဏ်းရှစ်ခုအနေနဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းကို နောက်ထပ် ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲဆိုတာပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် သွေးကင်းမြီးကောက်တောင်တန်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖန်ဖန်က စကားစလိုက်၏။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဓားပြဂိုဏ်းရှစ်ခုမှ ခေါင်းဆောင်များ ငြိမ်သက်သွားပြီး တစ်ဦးစီ အခြေအနေကို တွေးတောသုံးသပ်နေကြသည်။

"ယွီရွှေတပ်စခန်းက ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေကို ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်... ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အဆင့်နဲ့ ပြောရရင်တော့ ငါတို့ဂိုဏ်းရှစ်ခုပေါင်းရင် နည်းပြအရေအတွက်က ပိုများပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေကို သတ်ရဲလို့လား..."

"ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေသာ ငါတို့လက်ချက်နဲ့ သေသွားရင် ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရောက်လာပြီး ငါတို့အားလုံး အမြစ်ပြတ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေကို အသေအလဲ မတိုက်ရဲရင် ငါတို့တွေပဲ တွန့်ဆုတ်ပြီး သူတို့လက်ချက်နဲ့ သေသွားနိုင်တယ်..."

"ပြီးတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းရှစ်ခုအနေနဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းရဲ့ တပ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးနည်းတယ်... အကယ်၍ တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲဖြစ်ရင် နှစ်ဖက်လုံး အထိနာကြလိမ့်မယ်..."

အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်အားလုံးမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သဘောပေါက်ကာ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

"တိုက်လို့လည်း မရဘူးဆိုရင် ဒီဟေးလုံစခန်းမှာပဲ ထာဝရ ပိတ်မိနေတော့မှာလား..."

"လူကြီးမင်းတို့... ငါတို့ယူလာတဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတွေက ရက်အနည်းငယ်ပဲ ခံတော့မှာ..."

ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေဆိုးတောင်ထွတ်၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်တုလျန်မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေ၏။ ဝံပုလွေဆိုးတောင်ထွတ်၏ ခေါင်းဆောင် ဟူပုယွင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ တုလျန်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဝံပုလွေဆိုးတောင်ထွတ်၏ အင်အားစုများ အမြစ်ပြတ်သွားသည်ကို မမြင်လိုပေ။

"သိပြီ"

ရုတ်တရက် ဟွမ်ပိုင်ချိုက အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။ ခေါင်းဆောင်အားလုံးက ဟွမ်ပိုင်ချိုကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“ညီကိုတို့... မနေ့ညက ဟေးလုံစခန်းရဲ့ ရတနာဂိုဒေါင်ထဲက လမ်းကြောင်းကို ငါ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားတယ်... အဲ့ဒီလမ်းက ယွီရွှေတပ်စခန်းနဲ့ ဝေးကွာတဲ့ ရှရွှယ်ချန်တောင်ခြေကို တိုက်ရိုက်ရောက်တယ်..."

"ငါတို့ရှစ်ဖွဲ့လုံး ဒီလမ်းကြောင်းကနေ ထွက်ပြေးသွားရင် ယွီရွှေတပ်စခန်းက ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး..."

"ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ လွတ်မြောက်သွားတာနဲ့ ငါတို့အားလုံး လမ်းခွဲပြီး တခြားနေရာမှာ စခန်းပြန်ချလို့ရတယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် အစိုးရက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."

ဟွမ်ပိုင်ချိုက သူ၏နည်းလမ်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ သဘောပေါက်သွားကြ၏။

"ကောင်းတယ်..."

"ဒီနည်းလမ်းက အကောင်းဆုံးပဲ..."

"ဒါပဲ... ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ လွတ်သွားတာနဲ့ ငါတို့တွေ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြစ်သွားပြီ..."

"မနှောင့်နှေးဘဲ အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးကြစို့..."

ခေါင်းဆောင်အားလုံးသည် ဤအဖြေကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဓားပြဂိုဏ်းရှစ်ခု၏ လက်ရှိစိတ်ဓာတ်အနေအထားအရ ယွီရွှေတပ်စခန်းကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အားလုံးက စိတ်ဝမ်းကွဲနေကြသဖြင့် အဓမ္မစုစည်းပါကလည်း စည်းကမ်းမဲ့ အုပ်စုတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဓားပြဂိုဏ်းရှစ်ခုလုံးသည် ယွီရွှေတပ်စခန်းနှင့် အသေအလဲ မတိုက်လိုကြခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟေးလုံစခန်းသာ အကျိုးအမြတ်ကို ရယူသွားမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြ၏။

ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်များသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားပြီး သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို စုစည်းကာ ဟေးလုံစခန်း၏ ရတနာဂိုဒေါင်သို့ အလောတကြီး သွားရောက်ကြပြီး လမ်းကြောင်းထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

ယွီရွှေတပ်စခန်း၌ ယွမ်ကော်ကော်က မြင်းစီး၍ စခန်းသို့ ရောက်လာပြီး ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ တဲဆီသို့ တန်းမတ်သွားသည်။

"တပ်မှူး... ကျောက်လင် ဘယ်သွားတာလဲ..."

ယွမ်ကော်ကော် ရောက်လာသည်နှင့် မေးလိုက်၏။

"နည်းပြယွမ်... ကျောက်လင်က လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းကို ရှာဖွေဖို့ လူတစ်စုနဲ့ ထွက်သွားတယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ယွမ်ကော်ကော်ကို တွေ့သောအခါ ဘာကိုမှ မဖုံးကွယ်ဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်၏။

"ပြောရဦးမယ် တပ်မှူး... ဒီနေ့ ဟေးလုံစခန်းကို တိုက်ဖို့ စိတ်ကူးရှိသေးလား..."

ယွမ်ကော်ကော်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မရှိတော့ဘူး... ဟေးလုံစခန်းရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတွေ ကုန်စင်သွားတဲ့အထိ ယွီရွှေတပ်စခန်းက ဒီနေရာမှာပဲ တပ်စွဲထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်..."

"ဟေးလုံစခန်းက ဓားပြတွေ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာမှသာ ငါတို့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက သူတို့နဲ့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"သဘောပေါက်ပြီ... မင်းတို့အတွက်တော့ ဒါက အဘေးကင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ..."

"ကောင်းပြီ... ငါလည်း ဟေးလုံစခန်းကို တစ်ယောက်တည်း အတင်းဝင်မတိုက်တော့ဘူး... ဒီစခန်းမှာပဲ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူတော့မယ်..."

ယွမ်ကော်ကော်သည် မနေ့ညက ဟေးလုံစခန်းသို့ အကြိမ်ကြိမ် ခိုးဝင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရွှေမျက်လုံးလင်းယုန်ကြောင့် အကြိမ်တိုင်း အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် အထိအခိုက်ခံရပြီးနောက် သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ခေါင်းဆောင်များစွာကို မတိုက်နိုင်မှန်း သူ သဘောပေါက်သွား၏။

ယွမ်ကော်ကော်သည် မနေ့ညက ကောင်းကောင်းမအိပ်ခဲ့ရသဖြင့် ဆက်လက် အတင်းအကြပ် မလုပ်ဆောင်လိုတော့ပေ။ ပြောပြီးနောက် ယွမ်ကော်ကော်က တဲတစ်လုံးကို ရှာပြီး ကိုယ့်ဘာသာ နားနေလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်နည်းပြသုံးဦး၊ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းနှင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်မှ ကျောင်းသား ဆယ်ဦးတို့သည်လည်း ရှရွှယ်ချန်တောင်၏ နေရာအသီးသီးမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး စခန်း၌ နားနေကြသည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပါရမီရှိကောင်းရှိမယ်... ဒါပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်မမှန်ကန်ရင်တော့ ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုရဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

"ကျောက်လင်က အနာဂတ်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာမှာပါ... မဟာချန်မင်းဆက်မှာတောင် လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကင်းလှည့်နေသော စစ်သားတစ်ဦး ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကို သတင်းပို့ပါတယ်... ဓားပြတွေဟာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကတစ်ဆင့် တောင်ခြေကို ထွက်ပြေးသွားတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်..."