အခန်း ၁၂၈

အခန်း (၁၂၈) အမဲလိုက်ခြင်း အစပျိုးခြင်း၊ ဝေဟင်မှ စောင့်ကြည့်နေသော ဒရုန်း

"ငါကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လိုက်မယ်..."

ကင်းလှည့်စစ်သား၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန့်ယွင်ချွမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ဟေးလုံစခန်းမှ ဓားပြများ တောင်အောက်သို့ ဆင်းရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသာရှိသည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှရွှယ်ချန်တောင်ခြေသို့ ဦးတည်သော နောက်ထပ် လမ်းမြှောင်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဤဓားပြများကို ရှရွှယ်ချန်တောင်တွင် ပိတ်လှောင်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ဓားပြများ၏ အရေအတွက်နှင့် စွမ်းအားကို သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် တဲအတွင်းမှ ထွက်လာကာ မြင်းကို အမြန်စီးနင်းလိုက်၏။ လီနှစ်ခုကျော်သာ ဝေးကွာသဖြင့် ရှန့်ယွင်ချွမ်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ကြည့်လိုက်ရာ မီတာနှစ်ရာအကွာရှိ ရှရွှယ်ချန်တောင်ခြေ၌ ဓားပြအမြောက်အမြား စုရုံးနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားပြတို့သည် လမ်းမြှောင်ထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး စုစည်းနေကြ၏။ ဓားပြဂိုဏ်းခွဲပေါင်း ရှစ်ခုရှိပြီး စုစုပေါင်း လူတစ်ထောင်ခန့် ရှိသည်။

"ဒါ မမှန်ဘူး... ဟေးလုံစခန်းက ဓားပြတွေ တောင်အောက်ကို ဆင်းမလာသေးတဲ့ပုံပဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ရှစ်စုခွဲ၍ စုရုံးနေသော ဓားပြများကို ကြည့်ရှုရင်း ထိုဂိုဏ်းခွဲများ၏ ခေါင်းဆောင်များကို တွေ့သော်လည်း တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်ကိုမူ မတွေ့ရပေ။

"သူတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြတာလား..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းမှာ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ခြေရှိ ဓားပြဂိုဏ်းခွဲရှစ်ခုမှာ အရပ်ရပ်သို့ ကွဲထွက်သွားကြသည်။

"ဒီဓားပြဂိုဏ်းတွေ တကယ်ပဲ ပြိုကွဲသွားပြီး အကုန်လုံး ထွက်ပြေးကုန်ကြတာပဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ဓားပြများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပြီး ဂိုဏ်းရှစ်ခု ခွဲထွက်သွားသည်ကို အတည်ပြုလိုက်နိုင်သောအခါ လျှို့ဝှက်စွာပင် ဝမ်းမြောက်မိလိုက်သည်။ အကယ်၍သာ ဤဓားပြဂိုဏ်းများက အတူတကွ စုစည်းနေပါက ရှန့်ယွင်ချွမ်းအနေဖြင့် ယွီရွှေတပ်စခန်းကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်စေရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့မှာ ကွဲထွက်သွားပြီဖြစ်၍ တစ်ခုချင်းစီကို ချေမှုန်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် တပ်စခန်းသို့ မြင်းကို ပြန်စီးကာ ရောက်ရှိသွား၏။

"အားလုံးပဲ... စခန်းကနေ ထွက်ခွာပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ... ဓားပြတွေကို လိုက်လံချေမှုန်းမယ်..."

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ညစောင့်တပ်သားက ဂုန်လျှိုကို ချက်ချင်း တီးခတ်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစစ်သား ၄၅၀ နှင့် နယ်ခြားစောင့်တပ်သား ၉၀၀ တို့မှာ လျင်မြန်စွာ စုရုံးမိကြသည်။ ယွမ်ကော်ကော် အပါအဝင် နည်းပြလေးဦးနှင့် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း အပါအဝင် ကျောင်းသားဆယ်ဦးတို့လည်း တပ်စခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ဟေးလုံစခန်းက ဓားပြတွေက လမ်းမြှောင်တွေကို အသုံးပြုပြီး ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ... အခု သူတို့က တောင်တန်းတွေဆီ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီမို့လို့ သူတို့ကို လိုက်လံချေမှုန်းဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ..."

"တပ်သားတို့... ချီတက်ကြ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွမ်ကော်ကော်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။

*ဒီတစ်ခါတော့ တပ်နဲ့အတူ လိုက်သွားပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင်တွေကို ဖမ်းဆီးကာ ဟေးလုံစခန်းနဲ့ တခြားဓားပြဂိုဏ်းတွေရဲ့ ရတနာဂိုဒေါင်တွေ ဘယ်မှာ ဝှက်ထားလဲဆိုတာကို စစ်ဆေးရမယ်…*

ယွမ်ကော်ကော်မှာ ထိုအချိန်က ထိုသို့ တွေးတောနေသည်။ သူသည် ရှရွှယ်ချန်တောင်တွင် သုံးရက်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ဘာအကျိုးအမြတ် မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ချီလင်အကယ်ဒမီသို့ ပြန်ရန် ရှက်ရွံ့နေသည်။ ထို့ပြင် ကျောက်လင်ပေးလိုက်သော ရွှေအနှစ်သာရဆေးလုံးကြောင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် သူသည် ကျောက်လင်ကို ကျေးဇူးတင်နေသည်။

သူသည် ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ရတနာကို သိမ်းပိုက်ကာ ကျောက်လင်ကို ပြန်လည်ပေးအပ်၍ ကျေးဇူးဆပ်လိုသည်။ တခြားနည်းပြသုံးဦးလည်း မနေ့ညက ဟေးလုံစခန်းသို့ လျှို့ဝှက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရွှေမျက်လုံးလင်းယုန်၏ တွေ့ရှိခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ရှိ ခေါင်းဆောင် ၁၉ ဦး၏ ပိတ်ဆို့မှုကြောင့် ဟေးလုံစခန်းသို့ မရောက်ခဲ့ကြပေ။ ယခုအခါတွင် သူတို့သုံးဦးလုံးသည်လည်း ယွမ်ကော်ကော်ကဲ့သို့ပင် ဓားပြဂိုဏ်းများကို လိုက်လံချေမှုန်းရန် ဆန္ဒရှိနေကြသည်။ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းနှင့် တခြားလေ့ကျင့်သူ ဆယ်ဦးတို့မှာလည်း

ထိုသဘောထားအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တပ်ဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားကာ ဓားပြဂိုဏ်းများရှိရာသို့ တန်းမတ်စွာ ချီတက်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်တွင် ဒရုန်းသည် အမြင့်တစ်ထောင်မီတာသို့ တက်လှမ်းသွား၏။ ကျောက်လင်သည် မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို စီးကာ တစ်ကိုယ်တည်း ရှိနေပြီး ထိန်းချုပ်ခလုတ်ကို ကိုင်ထားရင်း အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော မြေပြင်ရှုခင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် သံမဏိသွေးခန်းမ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ဒရုန်းများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဤတောအုပ်အတွင်းမှ မည်သည့်အရာမျှ ကျောက်လင်၏ မျက်စိမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

"အင်း... ဓားပြအုပ်စုတစ်စု သံမဏိသွေးခန်းမရဲ့ ပုန်းအောင်းရာနေရာဆီ ဦးတည်နေတာပဲ..."

တစ်နေရာတွင် ကျောက်လင်သည် ပုံရိပ်ကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ သစ်ပင်အုပ်ကြားတွင် ရွေ့လျားနေသော လူအုပ်စုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စုစုပေါင်း လူ ၉၀ ခန့်ရှိသည်။ ကျောက်လင်သည် ဖန်သားပြင်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ချဲ့ကြည့်ပြီး ဓားပြအရေအတွက်ကို အတည်ပြုလိုက်နိုင်သောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"မနေ့ညက ငါ ဟေးလုံစခန်းရဲ့ ရတနာဂိုဒေါင်ကို ဓားပြတိုက်ခဲ့တာ... စားနပ်ရိက္ခာ မရှိတော့တဲ့အခါ ဒီဓားပြတွေက သူတို့မခံရပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိသွားကြပြီး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကုန်ကြတော့တာပဲ... ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့အားလုံး ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ လမ်းမြှောင်တွေကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတာ..."

"သံမဏိသွေးခန်းမက ဓားပြတွေ သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်သွားကြပြီ... ဒါက ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ... ဒီဓားပြတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ရတနာဂိုဒေါင်မှာ ဝှက်ထားတဲ့ နေရာကို ပြောခိုင်းရမယ်... သံမဏိသွေးခန်းမရဲ့ ရတနာအားလုံးကို ငါ သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်သည် ခနဲ့သောအပြုံးဖြင့် ဖန်သားပြင်ကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုကာ သံမဏိသွေးခန်းမမှ ဓားပြများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ တောအုပ်အတွင်း၌ သံမဏိသွေးခန်းမ၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင် မုတာ့ဟုန်နှင့် ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းပေါင်တို့သည် မြင်းများကို ဘေးချင်းယှဉ်၍ စီးနင်းလာကြသည်။ ထိုအခိုက်တွင် မုတာ့ဟုန်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

"အဲ့ဒီငှက်က တော်တော် ထူးဆန်းတယ်... ဘာလို့ အဲ့လောက် ထူးဆန်းတဲ့ အသံမျိုး ထွက်နေတာလဲ..."

မုတာ့ဟုန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ အလွန်အမင်း နားမလည်နိုင်သည့်ပုံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒရုန်းများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူများ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် နည်းပညာပစ္စည်းများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့မှာ ငှက်များသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ရတနာတွေကို ရပြီးသွားရင် လူတွေကို ဘယ်ကို ခေါ်သွားဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းပေါင်က ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒရုန်းများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ စိတ်ဝင်စားသောကိစ္စကိုသာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ယခုအခါ ယွီရွှေတပ်စခန်းသည် ရှရွှယ်ချန်တောင်ဧရိယာကို ရှင်းလင်းနေသဖြင့် ဓားပြဂိုဏ်းများမှာ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်၍ မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဓားပြဂိုဏ်းများသည် နယ်မြေပြောင်းရွှေ့ကာ တခြားတောင်များတွင် အခြေချရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ယွီရွှေခရိုင်မှာ ရှရွှယ်ချန်တောင်ကလွဲရင် ဓားပြတွေ နေရာယူဖို့ အသင့်တော်ဆုံးနေရာ မရှိဘူး... တောင်တန်းက ကြီးမားပြီး အန္တရာယ်များသလို တောအုပ်ထဲမှာလည်း သားရဲတွေ အများကြီးပဲ... ဘယ်တောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်ရ လွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရ ခက်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက ကွမ်းနန်စစ်တပ်ဆီကနေ အမိန့်ရထားတယ်... သူတို့က ငါတို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်တဲ့အထိ မပြန်ဘူးတဲ့..."

"အခုဆိုရင် ငါတို့ သွားနိုင်တဲ့ တစ်နေရာတည်းက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ်ပဲ... နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ်က လူဦးရေနည်းပြီး စစ်ရေးအရ အားနည်းတယ်... ငါတို့ အဲ့ဒီကို ပြောင်းသွားရင် မဟာချင်စစ်တပ်က ငါတို့နောက်ကို လိုက်မလာတော့ဘူး... နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ကလည်း ငါတို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာမှာမဟုတ်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာတဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့က နည်းလွန်းတော့ ကုန်သွယ်ခွင့်ပြုကြေးကနေ ဝင်ငွေ ဘာမှမရဘူး... အခြေအနေက ခက်ခဲပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက်တော့ ရှိနေဦးမှာပါ..."

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မုတာ့ဟုန်က စိုးရိမ်တကြီး ရှင်းပြသည်။ နားထောင်ပြီးနောက် ဖန်ကျင်းပေါင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။ မကြာမီပင် သံမဏိသွေးခန်းမမှ ဓားပြများမှာ သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာကို တည်ဆောက်ထားသော တောင်ခြေသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ဆက်သွားကြမယ်... အဖြူရောင်ကျောက်တောင်ဆီကို..."

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မုတာ့ဟုန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဓားပြများမှာ သံမဏိသွေးခန်းမ၏ ရတနာဂိုဒေါင်တွင်ရှိသော ပစ္စည်းများကို အဖြူရောင်ကျောက်တောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ထားပြီး သံမဏိသွေးခန်းမ၏ ဌာနချုပ်တွင် မထားကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဒရုန်းသည် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေကာ သံမဏိသွေးခန်းမ ဓားပြများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကျောက်လင်သည် မြင်းရိုင်းကို စီးနင်းရင်း သံမဏိသွေးခန်းမအဖွဲ့ဝင်များ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

"သံမဏိသွေးခန်းမရဲ့ ရတနာဂိုဒေါင်က သူတို့အရင် ပုန်းအောင်းရာနေရာမှာ မထားဘဲ တခြားတောင်တစ်ခုကို ပြောင်းထားတာပဲ..."

ကျောက်လင်သည် ဖန်သားပြင်ကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ အကယ်၍ ကျောက်လင်သာ ဤမြင်ကွင်းကို မမြင်ခဲ့ရဘဲ သံမဏိသွေးခန်းမ၏ ရတနာဂိုဒေါင်ကို ရှာဖွေလိုပါက သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာသို့ အရင်ဆုံး သွားမိမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... အဲ့ဒီအသံမြည်တဲ့ငှက်က ငါတို့အပေါ်မှာပဲ ဆက်ရှိနေသေးတယ်..."

ထိုအခိုက်တွင် ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းပေါင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သံသယ ဖြစ်လာတော့သည်။