အခန်း ၁၃၀

အခန်း (၁၃၀) စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြား

"တပ်မှူး... ရှေ့က ဓားပြအုပ်စုက စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားကပဲ.."

ရှေ့ပြေးတပ်သားတစ်ဦးက ပြန်လှည့်လာကာ ရှန့်ယွင်ချွမ်းထံသို့ သတင်းပို့လိုက်၏။

"စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားလား... သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်က မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ စစ်သူကြီးဟောင်းတွေလို့ ကြားမိတယ်..."

"အဲ့ဒီဓားပြအများစုကလည်း တပ်ပျက်စစ်သားတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

"ခုတော့ သူတို့ ပိတ်မိသွားပြီ... ဘယ်သူ့ကိုမှ အလွတ်မပေးနဲ့... အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ကြ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တည်ငြိမ်စွာပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တပ်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားမှ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြသည့် တုန်းဖန်ရှန်း၊ ယွီယွင်ထင်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းတို့က ဓားပြနှစ်ရာကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ကြားထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

နောက်ထပ် တစ်လီခန့်သွားလျှင် စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြား၏ စခန်းဟောင်းသို့ ရောက်ပေတော့မည်။

"သခင်... မကောင်းတော့ဘူး! ယွီရွှေတပ်စခန်းက တပ်တွေ နောက်ကနေ လိုက်လာနေပြီ..."

ထိုစဉ် ကင်းထောက်နေသည့် ဓားပြတစ်ယောက်က နောက်မှ ပြေးလာပြီး အော်ပြောလိုက်၏။

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်းဖန်ရှန်း၊ ယွီယွင်ထင်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်။

"ယွီရွှေတပ်စခန်းက တော်တော်ကို မြန်တာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက ဒီစစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားရဲ့ မြေအနေအထား ဘယ်လောက် ရှုပ်ထွေးမှန်း မသိကြဘူး... သူတို့သာ ဒီတောင်ကြားထဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လိုက်လာရင် ငါတို့ ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာ လုံးဝ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

တုန်းဖန်ရှန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားမှလူများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့ဆက်တိုးသွားကြသည်။

တစ်လီခန့်သာ ဝေးတော့သဖြင့် တပ်ပျက်ဓားပြများအတွက် တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အချိန်တိုအတွင်း ဖြစ်သွားသည်။

ဤတောင်ကြားသည် ရှုပ်ထွေးလှသော ကျောက်လမ်းမြှောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရေကန်ကြီးထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

တုန်းဖန်ရှန်း၊ ယွီယွင်ထင်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းတို့ တောင်ကြားဝသို့ ရောက်သည့်အခါ နောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ယွီရွှေတပ်စခန်း၏ တပ်သားများမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြင့် လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်း... ယွီရွှေတပ်စခန်းက တောင်ကြားထဲကိုသာ ဝင်လာရဲရင် အဲ့ဒီမြေအနေအထားကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်မယ်... ယွီရွှေတပ်စခန်းကို အထိနာအောင် လုပ်လိုက်မယ်..."

တုန်းဖန်ရှန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

"မှန်တယ်... ဒီတောင်ကြားက ဝင်္ကပါလိုပဲ... ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်သားတွေအားလုံး ဒီကျောက်လမ်းတွေပေါ်မှာ ပြွတ်သိပ်နေကြမှာ... အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တစ်တောင်ကြားလုံးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်ရအောင်..."

ယွီယွင်ထင်က အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ရတနာဂိုဒေါင်ဆီ မြန်မြန်သွားပြီး ပစ္စည်းတွေ အကုန်ရွှေ့ရအောင်..."

ဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူတို့သုံးယောက်သည် မြင်းကို စီးကာ တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ယွီရွှေတပ်စခန်းတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ကြားဝသို့ ရောက်လာ၏။

"ရပ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တောင်ကြားအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော မြေအနေအထားကို မြင်သောအခါ လွယ်လွယ်ဖြင့် မဝင်ရဲပေ။

နောက်မှ လိုက်လာသည့် ယွမ်ကော်ကော်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူး... ဒီလောက်ဝေးတဲ့အထိ လိုက်လာပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားကို ကျုပ်ပဲ ထောက်လှမ်းပေးပါ့မယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ယွမ်ကော်ကော်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းကောင်း သိလိုက်သည်။

သူက မြေအနေအထားကို ထောက်လှမ်းသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ရတနာဂိုဒေါင်ရှိရာကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေချင်နေခြင်းပင်။

ယွမ်ကော်ကော်က ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသဖြင့် တောင်ကြားထဲသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်ရာတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အန္တရာယ်များကို ကောင်းစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့အရည်အချင်းရှိသူက ကူညီမည်ဆိုလျှင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းအနေဖြင့် ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နည်းပြယွမ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ပြုံးလိုက်သည်။

ယွမ်ကော်ကော်က မြင်းပေါ်မှ ခုန်ချကာ ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ မြေပြင်ကို ခြေမချဘဲ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ခုန်ကူးကာ တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

ကျန်နည်းပြသုံးယောက်မှာလည်း ယွမ်ကော်ကော်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ သူ ရတနာဂိုဒေါင်ကို တစ်ဦးတည်း ရှာဖွေသွားမည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

"ဟင်း... ယွမ်ကော်ကော်ကို ရတနာတွေ အလွယ်တကူ ရသွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး... သူသာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး နောက်တစ်ခုရပြီး ကျောက်စိမ်းဝမ်းဗိုက် နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းသွားရင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှာ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ အရေးမလှတော့ဘူး... ယွမ်ကော်ကော်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာပဲ နေနေရလိမ့်မယ်..."

နည်းပြတစ်ယောက်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့လည်း လိုက်သွားကြစို့..."

နောက်ထပ်နည်းပြတစ်ယောက်ကလည်း ထောက်ခံလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် နည်းပြသုံးယောက်က မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်၍ တောင်ကြားထဲသို့ အပြေးဝင်သွားကြသည်။ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းနှင့် သင်တန်းသား ဆယ်ယောက်တို့က နည်းပြလေးယောက် တောင်ကြားထဲ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ကိုယ်စီ အတွေးကိုယ်စီ ဖြစ်နေကြ၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မြင်းကို စီးကာ တောင်ကြားထဲသို့ တန်းဝင်သွားလိုက်သည်။ ကျန်သင်တန်းသား ကိုးယောက်မှာမူ စဉ်းစားပြီးနောက် မဝင်ခဲ့ကြပေ။

တောင်ကြားထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တုန်းဖန်ရှန်း၊ ယွီယွင်ထင်နှင့် ဖုန်းဗိုလ်လေးတို့သည် တောင်ကြားအလယ်ရှိ ၁၀ မီတာကျော် မြင့်သော ကျောက်တုံးကြီးဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကြသည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် ကျောက်တုံးနောက်ကွယ်ရှိ ယန္တရားကို ရှာတွေ့ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးကြီးမှာ တစ်ခုလုံး ရွေ့သွားပြီး ၃ မီတာကျော် မြင့်သော ကျောက်ဂူဝင်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဤကျောက်ဂူ၏ ဝင်ပေါက်မှာ အတော်လေး နက်ပြီး မြေအောက်သို့ ဆက်သွယ်နေသည်။

တောင်ကြား၏ အောက်ခြေတွင်ပင် ဂူရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးယောက်က ကျောက်တုံးကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားကြသည်။

မီတာ တစ်ရာခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့သုံးယောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ကောက်နှံအိတ် တစ်ရာနှင့် သစ်သားသေတ္တာ တစ်ရာ ရှိနေပြီး၊ စစ်သုံးဓားရှည် တစ်ထောင်နီးပါးကိုလည်း ပတ်ပတ်လည်တွင် ထားရှိထားသည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် မူလက မဟာလီမင်းဆက်၏ စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး တပ်များကို အသီးသီး ဦးဆောင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း မဟာချင်မင်းဆက်၏ တပ်များကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျန်ရှိသော တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ ရှရွှယ်ချန်တောင်သို့ လာရောက်ပြီး စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့တပ်ထဲက ယူဆောင်လာသော ပစ္စည်းများမှာ ဤဂူထဲတွင် သိုလှောင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

"ယွီရွှေတပ်စခန်းက ရှရွှယ်ချန်တောင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်မှာ ဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့ ဆက်နေဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး..."

"မင်းသား သုံးပါးလုံးက တပ်အသီးသီးကို ဦးဆောင်ပြီး နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်၊ ဂေါင်ဖန်တိုင်းပြည်နဲ့ မြောက်ဘက် ကန္တာရမြက်ခင်းပြင်ဆီ အသီးသီး ထွက်ပြေးသွားကြတယ်လို့ ကြားတယ်... မင်းသားတွေက အရှုံးမပေးသေးဘူး... မဟာချင်မင်းဆက်ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့အတွက် အင်အားစုတွေကို စုစည်းနေကြတာ..."

"ကျွန်တော်တို့က နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ်နဲ့ တော်တော်နီးတယ်... အဲ့ဒီကို သွားပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဆီမှာ ခိုလှုံဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

ထိုအချိန်တွင် တုန်းဖန်ရှန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီးနဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့ကြားမှာ အငြင်းပွားမှု ဖြစ်နေတယ်လို့ သတင်းကြားတယ်... မင်းသမီးက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ပြေးသွားပြီး ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိတော့ဘူး..."

"သူမရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ဉာဏ်ရည်က မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ အင်အားစုတွေကို ဦးဆောင်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ... မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်ထူထောင်နိုင်မယ့်သူက သူမပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

"နှမြောစရာပါပဲ... အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူမကို မသည်းခံနိုင်ဘဲ လူလွှတ်ပြီး လုပ်ကြံခိုင်းခဲ့တာ..."

ယွီယွင်ထင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကဲ... အဲ့ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး..."

"အခု ကျွန်တော်တို့လုပ်ရမှာက တောင်ကြားထဲ ဝင်လာတဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းကို အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ဖို့ပဲ... ပြီးမှ ဒီပစ္စည်းတွေကို ယူပြီး နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်ဆီ သယ်သွားရမယ်..."

"ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ဆိုရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဆီမှာ အရေးပါတဲ့ ရာထူးတွေ ရနိုင်လိမ့်မယ်..."

ဖုန်းဗိုလ်လေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်သည် ဂူထဲမှ လမ်းလျှောက်သွားကြရာ မြေအနေအထားမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်သွားသည်။

မကြာမီပင် သူတို့သုံးယောက်သည် တောင်ကြားအစွန်းရှိ တောင်ကြီးတစ်ခု၏ တောင်စောင်းကွဲအက်ရာမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုဂူသည် တောင်ကြားရှိ အက်ကြောင်းတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်၏!

အမြင့်မှနေ၍ သူတို့သုံးယောက်သည် ယွမ်ကော်ကော်နှင့် နည်းပြလေးယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုကို တောင်ကြားထဲတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလေးယောက်မှာ ကျောက်လမ်းအတိုင်း မလျှောက်ဘဲ တောင်ကြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဓားပြများကို ရှာဖွေရန် ကျောက်တုံးများပေါ် ခုန်ကူးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်း... ယွီရွှေတပ်စခန်းက လူတွေက တော်တော် သတိကြီးတာပဲ... တောင်ကြားထဲ တန်းမဝင်လာဘူး..."

တုန်းဖန်ရှန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒီနည်းပြ လေးယောက်ကို အရင် ထောက်လှမ်းပါစေ... ဒီတောင်ကြားထဲမှာ ဓားပြတွေ မရှိတော့ဘူးလို့ သူတို့ ယုံကြည်သွားရင် ယွီရွှေတပ်စခန်းက သတိလျှော့သွားမှာ... အဲ့ဒီအခါ တစ်တပ်လုံး တောင်ကြားထဲ ဝင်လာမှာပဲ..."

"ယွီရွှေတပ်စခန်း ဝင်လာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်... တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို မီးပင်လယ် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပြီး ယွီရွှေတပ်စခန်းကို အကုန်မီးရှို့ သတ်ပစ်မယ်..."

ယွီယွင်ထင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။