အခန်း ၁၄

အပိုင်း (၁၄)

ဟော်ရှောင်အန်းက သူ၏တူထိပ်ကို ကိုက်ထားပြီး အချိန်အတော်ကြာ ကြောင်ငေးကြည့်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မအားယွီ၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အများကြီး သိနေရတာလဲ"

ထမင်းစေ့များကို ကော်ယူနေသော ဝိန်းယွီ၏ တူက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွား၏။ သူမက ခေါင်းမမော့ဘဲနှင့်ပင် သူမ၏ ဘေးကလူထံမှ လူကို ထိုးဖောက်သွားနိုင်လောက်အောင် စူးရှလှသည့် အကြည့်ကို ခံစားနေရသည်။ သူမက ပန်းကန်ထဲမှ ထမင်းစေ့များကို မွှေလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မရဲ့ အဖေက လော့ယန်မှာ စီးပွားရေးအသေးစားလေး လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်မက သူ အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောတာကို ခဏခဏ ကြားဖူးတော့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဟိုတစ်စဒီတစ်စ မှတ်မိနေတာပါ"

ရှောင်းလိက တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ဟော်ရှောင်အန်းက လေထုကို ပေါ့ပါးသွားစေရန် နောက်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့ဆိုရင် အစ်မအားယွီ၊ အစ်မက တကယ့်ကို စီးပွားရေးသမားကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ခေတ်ပျက်ကြီးထဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး မိသားစုနဲ့ ပြန်ဆုံရတာကတင် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်မက ဒီထက်ပိုပြီး ဘာမှ မတောင်းဆိုရဲပါဘူး"

ဟော်ရှောင်အန်းက တက်ကြွလှုပ်ရှားတတ်သည့် စရိုက်ရှိသူပီပီ မကြာမီမှာပင် အကြောင်းအရာကို အခြားတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စကားဝိုင်းကလည်း လျင်မြန်စွာပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထမင်းစားနေစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဝိန်းယွီက ရှောင်းလိနှင့် မျက်လုံးချင်းမဆုံမိအောင် ရှောင်ရှားခဲ့၏။ သူက အခြားလုပ်စရာ ကိစ္စများ ရှိနေပုံရသည်။ ထမင်းစားပြီးနောက်တွင် ရှောင်းဟွေ့နျန်ကို အသိပေးပြီး ဟော်ရှောင်အန်းနှင့်အတူ အပြင် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီက အိပ်ရာကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး တွေးတောနေဆဲ။ သူမသည် ရှောင်းဟွေ့နျန်ကို ပန်းကန်များ ကူဆေးပေးနေစဉ် ထိုအကြောင်းကို စကားစလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ ညတုန်းက အစ်ကို(၂)က မီးဖိုဘေးက ကုလားထိုင်ရှည်ပေါ်မှာပဲ အိပ်နေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ ဒီနေ့မှ သိရတာ။ အဲ့ဒါက ရေရှည်အတွက် အဆင်ပြေမယ့် နည်းလမ်းလို့ ကျွန်မ မထင်ဘူး။ ဒေါ်ဒေါ့်အခန်းအတွက် နောက်ထပ် ကုတင်နိမ့်လေး တစ်လုံးလုပ်ဖို့ကိုကော ဒေါ်ဒေါ် ဘယ်လိုထင်လဲ။ ကျွန်မက ဒေါ်ဒေါ်နဲ့ အခန်းအတူတူနေပြီး ဒေါ်ဒေါ့်ကို ပြုစုပေးလို့ ရတာပေါ့"

ရှောင်းဟွေ့နျန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါ်ဒေါ်က ချောင်းဆိုးနေပေမယ့် လက်တွေ ခြေထောက်တွေက သန်မြန်နေတုန်းပါပဲ။ ကိုယ့်ကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်။ အိမ်မှာ ကုတင်နှစ်လုံးပဲ ရှိတော့ တစ်ခါတလေ ဧည့်သည်လာရင် နေရာချဖို့ ခက်တယ်။ နှစ်သစ်ကူးမတိုင်ခင် အပြီးလုပ်ပေးနိုင်မလားလို့ လက်သမားကို နောက်မှ သွားမေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ရှောင်းဟွေ့နျန်က စိတ်ကူးရှိသည်နှင့် ချက်ချင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမက အိမ်အပြင်အဆင်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ထီးတစ်ချောင်းကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမက မုဆိုးမတချို့ကို လက်ကိုင်ပဝါ ပန်းထိုးသည့်အလုပ်ကို လက်ခံချင်မလားဟု သွားမေးမည်ဖြစ်ပြီး လမ်းကြုံလျှင် လက်သမားဆီသို့ ဝင်သွားမည်ဟု ပြောသွားခဲ့၏။

အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သော ဝိန်းယွီက မီးဖိုထဲမှ မီးကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး မီးသွေးဖိုတစ်ခုကို အစားထိုး မီးမွေးလိုက်သည်။ သူမက သစ်သားချောင်းပါးပါးလေး တစ်ချောင်းကို မီးကျွမ်းစေပြီး ၎င်းကို အသုံးပြုကာ ရိုးရှင်းသော်လည်း မျက်စိဖမ်းစားနိုင်သော ပန်းထိုးပုံစံအချို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲလိုက်၏။ ထို့နောက် အပ်နှင့်ချည်ကို ယူကာ လက်ကိုင်ပဝါ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုံစံတစ်ခုကို စတင် ပုံဖော်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ပန်းထိုးပုံစံများအတွက် သူမက စိတ်ကူးထဲတွင် ပုံစံရှိသွားသည်နှင့် ပုံကြမ်းမပါဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထိုးနိုင်သည်။ သို့သော် ရွှီမိသားစုက တောင်းဆိုထားသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ယပ်တောင်မျက်နှာပြင်အတွက်တော့ ပုံစံက အလွန် အသေးစိတ်ကျပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းလှ၏။ သူမက ပိုးသားပေါ်တွင် မှင်ဖြင့် ပုံကြမ်းကို အရင်ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို အခြောက်ခံပြီးမှ ပန်းထိုးရလိမ့်မည်။

စုတ်တံနှင့် မှင်အကြောင်းကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဝိန်းယွီ၏ လက်က ပန်းထိုးနေစဉ် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဟုတ်သားပဲ၊ စုတ်တံနဲ့ မှင်ဝယ်ဖို့ လိုတယ်ဆိုတာကို ရှောင်းဟွေ့နျန်ကို ပြောဖို့ မေ့သွားတာပဲ။

ဝိန်းယွီက အပြင်ဘက်က ငန်းမွေးများနှယ် ကျဆင်းနေသော နှင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ အခုပဲ ထွက်ဝယ်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ညနေအထိ စောင့်ပြီးမှ ရှောင်းဟွေ့နျန် ဒါမှမဟုတ် ဟိုလူမိုက်ကို ပြောရမလား။ သေချာချင့်ချိန်ပြီးနောက် သူမက နောက်မှ ထိုသားအမိနှစ်ယောက်ကို ပြောပြခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြံတံခါးမှ ခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံက မေးလာသည်။ "ဒေါ်ဒေါ်ရှောင်း၊ အိမ်မှာ ရှိလား"

ဝိန်းယွီသည် အပ်နှင့် အပ်ချည်ကို ချထားလိုက်ပြီး တံခါးသွားဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်၏။ သူမက ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အနီစက်များက ဧည့်သည်ကို လန့်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပိုးသားပဝါပါးလေးကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ "လာပါပြီ" သူမက ကျောက်လှေကားထစ်များမှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာပြီး ခြံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အဝတ်လျှော်ခြင်းတောင်းကို သယ်ဆောင်လာသော မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မိန်းမငယ်လေး၏ လက်များနှင့် မျက်နှာမှာ အအေးဒဏ်ကြောင့် နီရဲနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝိုင်းစက်ကာ ချစ်စရာကောင်းလှ၏။ ဝိန်းယွီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အကြည့်များတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဗလုံးဗထွေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါ... ဒါက ဒေါ်ဒေါ်ရှောင်းရဲ့ အိမ်လား"

ဝိန်းယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အခုလောလောဆယ် အပြင်ရောက်နေတယ်။ သူ့ကို တွေ့ချင်ရင် အထဲဝင်ပြီး စောင့်လို့ ရပါတယ်"

မိန်းမငယ်လေးက ကပျာကယာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ သယ်လာသော ခြင်းတောင်းကို ကမ်းပေးလိုက်၏။ သူမက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် စကားများပင် ထစ်သွားတော့သည်။ "မ... မလိုပါဘူး။ ကျွန်မက ဒေါ်ဒေါ်ရှောင်းရဲ့ လျှော်ထားတဲ့ အဝတ်တွေကို လာပြန်ပို့ပေးတာပါ။ ကျွန်မရဲ့... ကျွန်မရဲ့ အမေက နေမကောင်းဖြစ်နေလို့ နှစ်ကုန်တဲ့အထိ အဝတ်လျှော်တဲ့ အလုပ်တွေကို ထပ်လက်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်... ရှင် ဒေါ်ဒေါ်ရှောင်းကို ပြောပြပေးလို့ ရမလား"

စကားပြောပြီးနောက် သူမက ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်ရာ မျက်နှာမှာ နားရွက်ဖျားများအထိ နီရဲနေပြီး သူမက လိမ်ပြောရာတွင် အသားမကျကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဝိန်းယွီက မိန်းမငယ်လေးကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်လိုက်သော်လည်း ဆက်ပြီး စူးစမ်းရန် ရည်ရွယ်မထားချေ။ သူမက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ပြသရင်း ခြင်းတောင်းကို လက်ခံလိုက်သည်။

သို့တိုင်အောင် မိန်းမငယ်လေးက ထွက်မသွားဘဲ စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေသည့်နှယ် သူမကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်၏။

ဝိန်းယွီက မေးလိုက်သည်။ "တခြားကိစ္စ ရှိသေးလို့လား"

မျက်နှာဖုံးက သူမ၏ နှာခေါင်းအောက်ပိုင်း အသွင်အပြင်များကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး မိန်းမငယ်လေးကို ကြည့်နေစဉ် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမှ ဖော်ပြခြင်းမရှိသော သူမ၏ မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် လမင်းကဲ့သို့ မျက်ဝန်းများကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

မိန်းမငယ်လေးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး ကြီးမားလှသော သတ္တိများကို စုစည်းကာ မေးလိုက်၏။ "ရှင်... ရှင်က ဟိုရှောင်းလူမိုက် ဝယ်လာတဲ့ မိန်းမလား"

ဝိန်းယွီက အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပထမအချက်မှာ မိန်းမငယ်လေးက သူမကို အဝယ်ခံရသည်ဟု ချက်ချင်း ယူဆလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ထိုလူဆိုးကို ခေါ်ဝေါ်သော သူမ၏ အသုံးအနှုန်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူမိုက်။

တော်တော်လေးတော့ ကိုက်ညီပုံရတယ်။

သူမက ရှင်းမပြတတ်အောင် ရယ်ချင်သွားသော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်ကာ ခေါင်းခါပြရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ ရှင်က ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ထင်ရတာလဲ"

မိန်းမငယ်လေးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "အနီးအနားက လူတိုင်းက သူ မကောင်းဘူးဆိုတာ သိကြတယ်။ သူတို့ပြောတာက သူက အသက်ရှစ်နှစ်မှာ လူသတ်ခဲ့ပြီး ထောင်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ရတယ်တဲ့။ အပြင်ထွက်လာတော့လည်း သူက အချိန်ရှိသရွေ့ လောင်းကစားရုံတွေ ဒါမှမဟုတ် ဆောင်ကြာမြိုင်တွေမှာပဲ အချိန်ဖြုန်းနေတာ... အလုပ်အကိုင်မရှိ လေလွင့်နေတာပဲ။ ဒေါ်ဒေါ်ရှောင်းက သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် စိတ်ပူနေပေမယ့် သူ့သားက ဒီလိုဖြစ်နေတော့..."

သူမက အလွန်အမင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောဆိုရန် ဝန်လေးနေပုံရပြီး ရိုးရှင်းစွာပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ မိန်းကလေးက သူ့ကို လိုချင်မှာလဲ။ အိမ်နီးချင်းတွေက သူက ဆောင်ကြာမြိုင်က မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ဒါမှမဟုတ် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဝယ်ရလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြတယ်"

သူမက ဝိန်းယွီကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က သူဝယ်လာတဲ့ မိန်းမ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်လည်း သူ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာကိုတော့ မလိမ်ခံရစေနဲ့။ မိန်းကလေးတွေ သူ့နောက်ကနေ ငိုယိုလိုက်နေတာကို ကျွန်မ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက နှလုံးသားမရှိဘူး... သူတို့ကို တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ဘူး"

ဝိန်းယွီက တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ စေတနာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မက သူတို့ရဲ့ အစေခံ သက်သက်ပါပဲ"

မိန်းမငယ်လေး၏ ပါးစပ်က ပွင့်ဟသွားပြီး သူမ၏ စိတ်က ဤအကြောင်းအရာကို နှေးကွေးစွာ လက်ခံနေစဉ် "အို" ဟု ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

ခြံတံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီက သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များတွင် နည်းနည်းလေးမှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ပန်းထိုးပုံစံကို ဆက်လက် ပုံဖော်ရန် အပ်နှင့်အပ်ချည်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ကျန်းဟူနှင့် ဝမ်ချင်းတို့၏ အငြင်းပွားမှုအတွက် စိုးရိမ်နေသော ရှောင်းလိက နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် အနားပင်မယူဘဲ လောင်းကစားရုံသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဆိုင်တာဝန်ခံက သခင်ကြီးဖြစ်သူမှာ စာရင်းများ စစ်ဆေးရန် ကျွေးဟုန်ဂေဟာသို့ ထွက်သွားကြောင်းနှင့် ရှောင်းလိကို နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ထိုနေရာသို့ လာရှာရန် မှာကြားသွားကြောင်း ပြောပြလာသည်။

ရှောင်းလိက လောင်းကစားရုံ ဆိုင်တာဝန်ခံကို လူမိုက်ဆန်ဆန် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ပြန်လှည့်ကာ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်လုံးများက လုံးဝ မှောင်မည်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ခံကို သိသော ညီအစ်ကို အနည်းငယ်ကသာ ကျွေးဟုန်ဂေဟာကို သူ မည်မျှ ရွံရှာမုန်းတီးကြောင်း နားလည်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာသော သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။ "အစ်ကို(၂)၊ ကျွန်တော်တို့ကို အစ်ကိုနဲ့ အတူ လိုက်စေချင်လား"

ရှောင်းလိက သူ့ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ ရိုးရှင်းစွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်။ မင်းတို့အားလုံး မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ဆက်လုပ်ကြ"

"ဒါပေမယ့်..."

ရှောင်းလိက ရပ်လိုက်ကာ သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါ ဝမ်ချင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်တုန်းက သခင်ကြီးက ပြဿနာ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခါ လောင်ဟူက ထပ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ။ သခင်ကြီးက ငါတို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းဖို့ အနှေးနဲ့အမြန် အခွင့်အရေး ယူလိမ့်မယ်။ မင်းတို့အားလုံးသာ လိုက်လာရင် ငါက သူ့ကို စိန်ခေါ်နေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

ထိုအခါမှသာ လူများက နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ဟော်ရှောင်အန်းက သူ့နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြေးလိုက်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကို လက်ညိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို(၂)၊ ကျွန်တော်ကကော"

ရှောင်းလိက သူ့နောက်စေ့ကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဝမ်၂ပြားရတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို မင်းဘာသာ ရှာတွေ့ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟော်ရှောင်အန်းက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို အစ်မအားယွီအတွက် အလုပ်အကြွေးပြုဖို့ အစ်ကိုက ခွင့်ပြုတယ်လို့ပဲ ကျွန်တော် မှတ်ယူလိုက်မယ်"

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ထွက်သွားစဉ် ဝမ်ချင်းနောက်သို့ လိုက်နေသော လူမိုက်အချို့က ခေါင်မိုးအောက်တွင် ရပ်ကာ ကွာစေ့ခွံများကို ထွေးထုတ်ရင်း သူတို့ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်များကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဟိုမျောက်ကလေး ဘယ်လောက်တောင် ပျော်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး။ ဘာလဲ၊ ရှောင်းက သူ့ကို လူပျိုရည်ဖျက်ဖို့ ကျွေးဟုန်ဂေဟာကို ခေါ်သွားတာလား"

အနီးအနားရှိ အခြားတစ်ယောက်က အချဉ်ပေါက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီ ရှောင်းက ဒီရက်ပိုင်း အရမ်းကို နေရာရနေတာပဲ။ ချန်လိုင့်ဇီ ကိစ္စကို သခင်ကြီးက နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ချန်လိုင့်ဇီက သူ့အကြွေးဆပ်ဖို့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပေးပြီးကတည်းက ရှောင်းက အကြွေးလာတောင်းတဲ့အခါ လောင်းကစားသမား အများအပြားက သူတို့ရဲ့ ညီမတွေ ဒါမှမဟုတ် မိန်းမတွေကို ပေးဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ သူက တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းတွေထဲမှာ ကူးခတ်နေတာပဲ"

ဤအရာက အခြားလူမိုက်များအကြား ပိုလို့ပင် မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လှောင်ပြောင်ကြလေသည်။ "အဲ့ဒီ ခွေးကောင် ကျန်းဟူက ပြောနေတာလေ။ လောင်ချန်က သူ့ကို ကျောက်ပေါက်မာမာနဲ့ ရုပ်ဆိုးဆိုး မိန်းမတစ်ယောက် ပေးခဲ့တယ်တဲ့။ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ ငါတော့ သခင်ကြီးက မျက်နှာလိုက်နေတယ်လို့ ထင်တယ်။ သူက အရင်က စုန့်ချင်ကို မျက်နှာသာပေးခဲ့တယ်။ အခု အဲ့ဒီ ရှောင်းကို မျက်နှာသာပေးနေပြန်ပြီ။ သနားစရာကောင်းတဲ့ အစ်ကိုဝမ်က ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး လောင်းကစားရုံကို သစ္စာရှိရှိ အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့တာ။ တူးမြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက ဟယ်မိသားစုက သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် သူက ဘယ်တုန်းကမှ လက်မခံခဲ့ဘူး။ အခုတော့ သူက ဒီလိုမျိုး အဆုံးသတ်သွားရပြီ"

အသက်ပိုကြီးသော လူမိုက်တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အမှောင်ထုထဲမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ လူငယ်တွေက ရှောင်းရဲ့အမေ အရင်က ဘာလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မသိကြဘူး မဟုတ်လား။ သူက သခင်ကြီးရဲ့ တရားမဝင်သား ဖြစ်နေမလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ..."

ရှောင်းလိသည် ကျွေးဟုန်ဂေဟာရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။ နှစ်ပေါင်းမည်မျှပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပါစေ၊ ထိုတောက်ပြောင်စွာ အလှဆင်ထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူမျက်စိထဲတွင် ကသိကအောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူက ပင်မအပေါက်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သခင်မကြီးက အစပိုင်းတွင် အသားကျနေသော အပြုံးဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း သူ့ကို မှတ်မိသွားသောအခါ သူမ၏ အမူအရာက ချက်ချင်းပင် အတင်းလုပ်ယူထားသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို မျက်လုံးပြူးကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟယ်၊ ရှားရှားပါးပါး ဧည့်သည်ပါလား"

အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ ပြည့်တန်ဆာအချို့က အစပိုင်းတွင် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ဤအပြန်အလှန် ပြောဆိုမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီး သူတို့ ရပ်နေသည့် နေရာတွင်သာ ဆက်ရပ်နေကာ မသေချာမရေရာသော အကြည့်များ ဖလှယ်နေကြသည်။

ရှောင်းလိက ဂရုမစိုက်သလို နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ပင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မကြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ အဆောက်အအုံက တော်တော်လေး ခြောက်ကပ်နေပုံရတယ်။ ဧည့်သည်တွေတင် မဟုတ်ဘူး... စာကလေးတွေတောင် ဒီမှာ မြင်ရဖို့ ခဲယဉ်းလိမ့်မယ်"

"မင်း!" သခင်မကြီးက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်းလိက သူမကို ထပ်အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ပင်မခန်းမဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်၏။ သူက လှေကားတွင် တာဝန်ချထားသော အစောင့်ခေါင်းဆောင်ထံသို့ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး ဘယ်မှာလဲ"

ကျွေးဟုန်ဂေဟာသည် ယခုအခါ လောင်းကစားရုံသခင်ကြီး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အစောင့်ခေါင်းဆောင်က ရှောင်းလိကို သေသေချာချာ မှတ်မိနေသည်။ တာဝန်ကျတံဆိပ်ပြားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူက ဘေးသို့ဖယ်ပေးကာ ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်အခန်း နံပါတ်၅"

ရှောင်းလိက အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။ အစောပိုင်းက ဆူညံသံက အခန်းများထဲမှ တစ်ခန်းရှိ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပုံရပြီး အပေါ်ထပ်မှ တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်လာကာ ထင်ရှားသော အသွင်အပြင်များ ရှိသော်လည်း မျက်လုံးထောင့်များတွင် သိသိသာသာ အရေးကြောင်းများ ပေါ်နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။ လက်ရန်းကို မှီကာ သမ်းဝေရင်း သူမက ရှောင်းလိကို ပြောလိုက်၏။ "အားဟွမ်၊ လောင်းကစားရုံ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ထပ်ရောက်လာတာလား"

ရှောင်းလိက ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မမုတန်းရဲ့ အနားယူချိန်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိတဲ့အတွက် ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်"

အမျိုးသမီးကလည်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ နုပျိုသော အလှတရားများ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားဆဲပင်။ အခန်းထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က လှမ်းခေါ်နေပုံရသည်။ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမက နောက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ " မင်းအမေကို သတင်းမေးနေတဲ့အကြောင်း ပြောဖို့ မမေ့နဲ့နော်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ကျက်သရေရှိစွာ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

အောက်ထပ်တွင် မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးက လူငယ်လေး၏ ရိုင်းစိုင်းသော်လည်း ချောမောလှသော မျက်နှာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမက ထိုအဆောက်အအုံတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သော အသက်ပိုကြီးသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ လူကြီးမင်းက ဘယ်သူလဲ။ သူက အစ်မမုတန်းနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးပုံရတယ်။ သူ ခဏခဏ လာလည်သလား"

အသက်ပိုကြီးသော အမျိုးသမီးက မိန်းမငယ်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူက ဒီအဆောက်အအုံကြီးထဲမှာပဲ ကြီးပြင်းလာတာလေ။ နင် ဘယ်လိုထင်လဲ... သူက ဒီက အမျိုးသမီးတွေနဲ့ မရင်းနှီးဘဲ နေပါ့မလား"

မိန်းမငယ်လေးက ညင်သာစွာ "အာ" ဟု အသံထွက်လိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသော လူငယ်၏ပုံရိပ်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သနားဂရုဏာသက်သည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါဆို သူက ပြည့်တန်ဆာတစ်ယောက်ရဲ့ သားပေါ့။ နိမ့်ကျတဲ့ အဆင့်အတန်းမှာ မွေးဖွားလာတော့ တခြားလူတွေရဲ့ အောက်မှာ ထာဝရ နေသွားရတော့မှာပဲ။

ရှောင်းလိက တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်ကာ စာရင်းစာအုပ်များကို စစ်ဆေးနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ပြောလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး၊ ကျန်းဟူ..."

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို စဉ်းစားထားလဲ"

သူဌေးဟန်သည် သူလက်ထဲက စာရင်းစာအုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး သူ့အကြည့်ကို ပင့်ကာ ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

...