အခန်း ၁၇

အပိုင်း (၁၇)

ဝိန်းယွီက စကားမပြောရသေးမီ အနီးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်းလိက ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါပေါ့ အသုံးမဝင်တာ။ ငါက မင်းကို စစ်တပ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ စစ်ရေးသတင်းတွေ စုံစမ်းခိုင်းတာ။ ဒါပေမယ့် မင်းက အဲ့ဒီနယ်စား ဖေစုန့်က အလှလေးတွေကို ရှာနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြန်သယ်လာတယ်။ အဲ့ဒါက ငါတို့ ကုန်သည်အလုပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟော်ရှောင်အန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်ကာ၏။ "အင်း... ယုံချန်ကလည်း ဖေစုန့်ဆီ အညံ့မခံသရွေ့တော့ တော်တော်လေး အသုံးမဝင်တဲ့ပုံပါပဲ။ အညံ့ခံလိုက်ရင်တော့ အနည်းဆုံး ငါတို့အနေနဲ့ အစ်မအားယွီကို အပြင်ထွက်တဲ့အခါ မျက်နှာဖုံး မတပ်ဖို့ သတိပေးလို့ ရတာပေါ့"

သူသည် ရယ်စရာပြောလိုက်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အင်္ကျီလက်စအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသော ဝိန်းယွီ၏ လက်ချောင်းများမှာ ဖြူဆုတ်သွားသည်အထိ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

သူမသည် ရင်ထဲမှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေမှုများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏။ သူမ၏ အစောပိုင်းက ဖြူလျော်နေမှုမှာ အမြင်မှားယွင်းမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည့်နှယ် မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် အသုံးဝင်သေးတာပေါ့။ ငါ့အတွက် နင်က ဒုက္ခခံပေးရတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မောင်လေးဟော်"

သူမသည် စကားပြောရင်း ဝမ်၂ပြားကို ထုတ်ကာ သူ့ကို လှမ်းပေးလိုက်၏။

ဟော်ရှောင်အန်းက အလျင်စလို လက်ခါပြလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က နောက်နေတာပါ! ဒါက အကျိုးအမြတ် ရနိုင်တဲ့ သတင်းမှ မဟုတ်တာ... ကျွန်တော့်ကို ပိုက်ဆံပေးစရာ မလိုပါဘူး အစ်မအားယွီ"

နံရံကိုမှီကာ လက်ပိုက်ရပ်နေသော ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ လျှပ်တပြက် ပြောင်းလဲသွားမှုများကို ရှင်းလင်းစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် တွေးတွေးဆဆဖြင့် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းထားလိုက်သည်။

အခြားခရိုင်များတွင် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးများကို စစ်ဆေးနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်းဟွေ့နျန်က ပြောလိုက်၏။ "အားယွီ... ဒေါ်ဒေါ် ပေးထားတဲ့ ဆေးကို မနက်ရော ညပါ လိမ်းဖို့ မှတ်ထားနော်။ မင်းမျက်နှာပေါ်က အနီစက်တွေ ပျောက်သွားတာနဲ့ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ဘူးလေ"

ဝိန်းယွီက သဘောတူလိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏သွင်ပြင်ကို မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာအောင် လုပ်ရန် လုံးဝဖြစ်မနိုင်ကြောင်း သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ စိတ်ထဲက သိနေသည်။ ယင်းက ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်သယောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ဖေစုန့်သည် စစ်သည်အင်အား ၂၀၀,၀၀၀ ကို ကွပ်ကဲထားပြီး ပထမဆုံး ပုန်ကန်ခဲ့သော နယ်စားများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် အင်အားအကြီးမားဆုံးသော ပုန်ကန်သူအင်အားစု ဖြစ်သည့်အတွက် အချို့သော ခရိုင်များသည် သူ၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အညံ့ခံကာ သစ္စာခံကြလိမ့်မည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကိစ္စပင်။

သူမနှင့် သူမ၏ သစ္စာခံနောက်လိုက်များသည် ခြေရာဖျောက်ရန်နှင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကို ရှောင်ရှားရန်သာမက ဖေစုန့်ထံသို့ ဘက်ပြောင်းရန်အတွက် သူမကို အပေးအယူတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချကြမည့် ပုန်ကန်သူအမတ်များ၏ လက်တွင်းသို့ ကျရောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက်ပါ နန်ချန်သို့ ဦးတည်နေသော ကုန်သည်ယာဉ်တန်းအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားခဲ့ကြသည်။

သူမ၏ သစ္စာခံနောက်လိုက်များသည် သူမကို ရှာမတွေ့သေးချေ။ ယုံချန်ကလည်း အချိန်မည်မျှကြာအောင် တောင့်ခံထားနိုင်မည်ကို မသေချာသေးပေ။

အကယ်၍ ယုံချန်သည်လည်း ဖေစုန့်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ကျရောက်သွားပါက ဖုန်းယန်ရှိ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများမှာ ပိုကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။ သူမ၏ နန်ချန်သို့ သွားမည့် ခရီးစဉ်မှာလည်း အန္တရာယ် ပိုများလာလိမ့်မည်။

သူမသည် နောက်လိုက်များနှင့် အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်ရန် လိုအပ်နေသည်။ သို့သော် သတင်းစကားကို မည်သို့ပါးရမည်ကို လုံးဝ စဉ်းစားမရသေးချေ။

သူမ ဤအကြောင်းကို တွေးတောနေစဉ် ဟော်ရှောင်အန်း၏ "ဟင်" ဟု အာမေဍိတ်ပြုသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် မီးဖိုဘေးရှိ ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ ရာဇဝင်ဝတ္ထုတစ်အုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်၏။ "အစ်ကို(၂)... ဘာလို့ ဒီတိုင်းပြည်တွေရဲ့ ရာဇဝင်မှတ်တမ်းကို ထုတ်ထားရတာလဲ"

ရှောင်းလိက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မီးမွှေးဖို့ သုံးမလို့"

ဟော်ရှောင်အန်းက ဖုန်များကို အလျင်အမြန် ခါထုတ်လိုက်ပြီး အကာအကွယ်ပေးသည့်အနေဖြင့် ရင်ခွင်ထဲတွင် ဖက်ထားလိုက်၏။ "အစ်ကို မလိုချင်ရင် ကျွန်တော့်ကို ပေးလေ! ကျွန်တော်က အစ်ကို ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်လို့ ထင်နေတာ!"

ဝိန်းယွီသည် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရ၏။ ဤပုံပြင်စာအုပ်က ထိုလူမိုက် ပြဿနာကြုံနေရခြင်းနှင့် မည်သို့ ဆက်စပ်နေနိုင်ကြောင်းကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဒါပေမယ့် မနေ့ညက အဲ့ဒီလူမိုက် စိတ်မကြည်တဲ့ပုံ ပေါက်နေတာတော့ အမှန်ပဲလေ။ ဟုတ်တယ်မလား။

ရှောင်းလိသည် ဟော်ရှောင်အန်း ဝယ်လာသော ပေါက်စီများကို သူတို့ကို ဝေငှပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် ပြောမည့်စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတော့သည်။

ရိုးရှင်းသော မနက်စာကို စားသုံးပြီးနောက် ပန်းထိုးအလုပ်အတွက် စီစဉ်ထားသော မုဆိုးမတချို့ ရောက်အလာကို စောင့်ဆိုင်းရန် ရှောင်းဟွေ့နျန်သည် အိမ်တွင်သာ နေရစ်ခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီက ဟော်ရှောင်အန်း နောက်မှလိုက်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာရင်း သူ့ကို မေးလိုက်၏။ "နင်တို့ရဲ့ အစ်ကို(၂)က စာဖတ်ရတာ ကြိုက်လို့လား"

ဟော်ရှောင်အန်းက "အာ" ဟု အသံထွက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "အဲ့လိုလည်း ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အစ်ကို(၂)က စာမဖတ်တတ်ဘူးလေ။ သူက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း ဖတ်ပြခိုင်းတာ"

ဝိန်းယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။ "နင်က စာဖတ်တတ်တယ်ပေါ့"

ဟော်ရှောင်အန်းက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ " မဖတ်တတ်ပါဘူး။ အစ်ကို(၂)က တိုင်းပြည်များရဲ့ ပုံပြင်တွေကို နားထောင်ရတာ အရမ်းသဘောကျတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အများအားဖြင့် အလုပ်များနေတော့ လောင်ကဲဆီကို မသွားဖြစ်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အားတဲ့အချိန်တိုင်း လောင်ကဲရဲ့ ပုံပြင်ကို သွားနားထောင်ပြီး တိုင်းပြည်များရဲ့ ပုံပြင်များ ထဲက ဇာတ်လမ်းတွေ အကုန်လုံးကို အလွတ်ကျက်ထားလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီတော့ အစ်ကို(၂) နားထောင်ချင်တဲ့အခါ ကျွန်တော်က သူ့ကို ပြန်ပြောပြလို့ ရတာပေါ့! သူ့ရဲ့ အဲ့ဒီစာအုပ်က အရင်တုန်းက လောင်းကစားဝါသနာပါတဲ့ စာသင်သားတစ်ယောက်ဆီကနေ အကြွေးသွားတောင်းရင်း ရလာတာလေ"

ထိုလူမိုက်တွင် ပုံပြင်နားထောင်သည့် ဝါသနာ တကယ်ရှိနေကြောင်းကို ဝိန်းယွီ ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ဒါဆို မနေ့ညက သူ ငါ့ကို အသံထွက်ဖတ်ခိုင်းတာက ပုံပြင်နားထောင်ချင်လို့များလား။

သူမက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘာလို့ နင်က အစ်ကို(၂) ပြဿနာတစ်ခုခု ကြုံနေရတယ်လို့ ပြောတာလဲ"

ဝိန်းယွီအပေါ်တွင် သတိထားစောင့်ကြည့်မှုများကို လျှော့ချထားပြီးဖြစ်သော ဟော်ရှောင်အန်းက ရိုးသားစွာပင် ပြန်ဖြေလေသည်။ "အစ်ကို(၂) စိတ်မကြည်တဲ့ အချိန်တိုင်း သူက လူတွေက တိုင်းပြည်များရဲ့ ပုံပြင်များကို ပြောပြတာကို နားထောင်ရတာ ကြိုက်တယ်လေ"

ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ "သူက အဲ့ဒီလောက်တောင် အဆင့်မြင့်တဲ့ အကြိုက်မျိုး ရှိတာလား"

ဟော်ရှောင်အန်းသည် လမ်းလျှောက်နေရင်း သူ၏ လက်ချောင်းများကို ခေါင်းနောက်တွင် ယှက်ထားလိုက်သည်။ "အစ်ကို(၂)ကတော့ သူ စိတ်ရှုပ်နေတဲ့အခါ ဒီပုံပြင်တွေကို နားထောင်တာက သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့ ကူညီပေးတယ်လို့ ပြောတာပဲ"

ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းပုံပေါ်သော ထိုလူမိုက်တွင် သည်လောက် နက်ရှိုင်းသော အသိဉာဏ်နှင့် စိတ်နေသဘောထားမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဝိန်းယွီ တကယ်ကို ထင်မထားခဲ့မိချေ။

သူမက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ "နှမြောစရာပဲ"

သည်လို နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့် အကယ်၍ သူသည် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ သားများကဲ့သို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကဗျာနှင့် စာပေများကို သင်ကြားခွင့် ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် တိုင်းပြည်၏ မဏ္ဍိုင်တစ်ရပ် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုတော့ ထိုလူမိုက်သည် ဤသာမန်လမ်းမများပေါ်တွင် သူ၏ လက်သီးများကိုသာ ကြွားလုံးထုတ်နေနိုင်လေတော့သည်။

ဟော်ရှောင်အန်းက သူမ၏ စကားများကို သေချာမကြားလိုက်ချေ။ "ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များကို အောက်သို့ချလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

သူမက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်၏။ "ငါတို့ စုတ်တံတွေနဲ့ မှင်တွေ ဝယ်ပြီးရင် ငါ့ကိုလည်း ပုံပြင်ပြောတဲ့ဆိုင်ဘက်ကို ခေါ်သွားပေးပါဦး"

ယုံချန်သည် ဖေစုန့်ထံ အညံ့ခံထားသော ခရိုင်များနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည့်အတွက် သူတို့ အကြာကြီး နေလို့မရနိုင်ပေ။ လတ်တလောတွင် ပန်းထိုးလက်ကိုင်ပဝါပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားမှတစ်ဆင့် သူမ၏ ယုံကြည်ရသော နောက်လိုက်များနှင့် မဆက်သွယ်နိုင်ပါက ပုံပြင်စာအုပ်များနှင့် ပုံပြင်ပြောခြင်းမှတစ်ဆင့် သူတို့ထံ သတင်းစကား ပါးနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ကြိုးစားကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။

ဟော်ရှောင်အန်းက သူမသည်လည်း ပုံပြင်နားထောင်ရသည်ကို စိတ်ဝင်စားသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ! ကျွန်တော်တို့ ကံကောင်းရင် အိမ်မပြန်ခင် ဇာတ်ကွက်တစ်ကွက်လောက်တောင် မှီနိုင်သေးတယ်!"

သူတို့သည် စာရေးကိရိယာဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှီမိသားစု ပေးထားသော ပန်းထိုးပုံစံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှသည့်အတွက် ဝိန်းယွီသည် အကြမ်းဆွဲရန် အလွန်နူးညံ့သော ဝံပုလွေမွေး စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် သူမ ထိုစုတ်တံကို ဝယ်ယူသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ပန်းချီဆွဲရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ခန့်မှန်းမိပြီး ဆိတ်မွေးစုတ်တံ တစ်ချောင်းကိုပါ စိတ်အားထက်သန်စွာ ထုတ်ပြလာခဲ့၏။ သူမသာ အစုံလိုက် ဝယ်ယူမည်ဆိုလျှင် ရွှမ်စက္ကူအချို့ကိုပါ လက်ဆောင်ပေးမည်ဟု ပြောလာသည်။

ဝိန်းယွီသည် အစပိုင်းတွင် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ပြန်လည်စဉ်းစားမိသွား၏။

တကယ်လို့ ငါ အချိန်ရလို့ သစ်ခွပန်း ဒါမှမဟုတ် ဝါးပင်မှင်ရည်ပန်းချီကား နည်းနည်းလောက် ဆွဲပြီး ငွေရအောင် ရောင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ဝင်ငွေတစ်ခု ရလာနိုင်တာပဲလေ။ အဲ့ဒီလူမိုက်က ငါ စာတတ်တယ်ဆိုတာကို ရိပ်မိနေပြီးသားပဲ။ တကယ်လို့ ငါ ပန်းချီပါ ဆွဲတတ်မယ်ဆိုရင်တောင် အလွယ်တကူ ရှင်းပြလို့ ရနိုင်လောက်ပါတယ်။ အလွန်ဆုံး သူက ငါ့ရဲ့ အရင်မိသားစုက တော်တော်လေး ချမ်းသာတယ်လို့ပဲ သံသယဝင်မှာပေါ့။

သူမသည် မလိုလားအပ်သော အာရုံစိုက်ခံရမှုနှင့် ပြဿနာများကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယခင်က သူမ၏ အရည်အချင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောင်းသားအမိ နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့သော ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အရင်ကလောက် သတိမထားတော့ချေ။

လက်ရှိတွင် သူမ၏ ယုံကြည်ရသော နောက်လိုက်များနှင့် ဆက်သွယ်၍မရနိုင်သောကြောင့် သူမ၏ အဓိက ဦးစားပေးလုပ်ငန်းမှာ လုံခြုံရေးအတွက် ငွေပိုရှာနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူမသည် စုတ်တံ နှစ်ချောင်းလုံးကို ဝယ်ယူခဲ့၏။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်က စက္ကူနှင့် မှင်ကို ရွှင်လန်းစွာဖြင့် အတူတူ ထုပ်ပိုးပြီး သူတို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သောအခါ ဟော်ရှောင်အန်းက နာကျင်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "တူလောက်ပဲ တုတ်တဲ့ ဒီသစ်သားချောင်းလေးတွေမှာ အမွှေးနည်းနည်း တပ်ထားတာကို ဝမ် ၁၀၀ ကျော်တောင် ပေးရတယ်ပေါ့။ ငါသာ စုတ်တံဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိရင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ကိုယ်တိုင် ရောင်းနေပြီ!"

ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "လူငယ်လေး... အဲ့ဒီလို ကြည့်လို့ မရဘူးလေ။ ပညာသင်ကြားခြင်းကလွဲရင် ကျန်တဲ့အလုပ်အကိုင်တွေ အားလုံးက တန်ဖိုးမရှိဘူးတဲ့။ ဒါက စာကြည့်ခန်းရဲ့ ရတနာလေးပါးထဲက တစ်ခုဖြစ်နေတော့ သူ့ရဲ့ စျေးနှုန်းက သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ထင်ဟပ်နေတာပေါ့"

ဟော်ရှောင်အန်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အင်းလေ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့လို သာမန်မိသားစုတွေ တတ်နိုင်တဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာ"

ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ထပ်မံရယ်မောလိုက်ပြန်၏။ "တကယ်လို့ မိသားစုတစ်ခုကနေ တော်ဝင်စာမေးပွဲတွေကို အောင်မြင်ပြီး အစိုးရအရာရှိ ဖြစ်လာတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ရင် မျိုးဆက်သုံးဆက်တိုင်တိုင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေ ယူဆောင်လာပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

စုတ်တံဘူးကို လက်ခံရယူလိုက်ချိန်တွင် ဝိန်းယွီ၏ လက်မှာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းဂယက်နှယ် ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

သာမန်ပြည်သူများသည် ကြမ်းတမ်းပြီး အသိပညာမဲ့ကြောင်း၊ ကဗျာနှင့် စာပေများနှင့် ရင်းနှီးမှုမရှိကြောင်း၊ ကြီးမြတ်သော မူဝါဒများကို မခွဲခြားနိုင်ကြောင်း လူများပြောဆိုနေကြသည်ကို သူမ အမြဲတစေ ကြားခဲ့ဖူးသည်။ နွေရာသီမှ အင်းဆက်ပိုးမွှားများအလား သာမညောင်ညဘဝနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေတတ်ကာ သူတို့ ဘာအတွက် ကြိုးစားနေကြသည်ကိုပင် မသိဘဲ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နေထိုင်သွားကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။

သို့သော် ပြည်သူများကြားရှိ ဘဝကို အမှန်တကယ် ဖြတ်သန်းကြုံတွေ့ပြီးနောက်တွင် သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ အခြေခံ စားဝတ်နေရေးကိုပင် လုံခြုံအောင်ထားရန် ခက်ခဲနေချိန်တွင် ကဗျာများကို သိခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးမြတ်သော မူဝါဒများကို နားလည်ပိုင်းခြားနိုင်ခြင်း အကြောင်းကို မည်သို့များ ပြောဆိုနိုင်ပါမည်နည်း။

စာသင်ကျောင်းစရိတ်ကို ထားလိုက်ပါတော့။ စုတ်တံများ၊ မှင်၊ စက္ကူနှင့် မှင်သွေးကျောက်တို့သည်ပင် သာမန်မိသားစုများအတွက် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများ ဖြစ်နေကြသည်။

ပြည်သူများ စာမတတ်ခြင်းသည် သူတို့၏ အရှက်ရစရာ မဖြစ်သင့်ပေ။ ၎င်းက နန်းဆောင်ကြီးများအတွင်း အမြင့်တွင် ထိုင်နေကြသူများ၏ အရှက်ရစရာသာ ဖြစ်သင့်သည်။

ပုန်ကန်သူများ အမြန်ဆုံး ကွပ်မျက်ခံရစေရန် ဝိန်းယွီသည် ယခင်က တခါမှ သည်လောက် အရေးတကြီး ဆန္ဒမပြုခဲ့ဖူးချေ။

ကမ္ဘာလောကကြီး တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားပြီး သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ထီးနန်းဆက်ခံနိုင်မှသာလျှင် ပြည်သူများကြားတွင် ကြင်နာသနားမှုရှိသော အုပ်ချုပ်ရေးကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်။

ကြီးမားလှသော စစ်ရေးအသုံးစရိတ်များ မရှိပါက တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာတိုက်မှာလည်း သည်လောက် ကျပ်တည်းနေမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့နောက် အခွန်အခများနှင့် လုပ်အားပေးစေခိုင်းမှုများကို လျှော့ချနိုင်မည်။ ထိုအခါမှ သာမန်ပြည်သူများအနေဖြင့် အသက်ရှူချောင်ရန် အခွင့်အရေးရရှိပြီး သူတို့၏ ဘဝများကို ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်ကြလိမ့်မည်။

တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာတိုက် ပိုပြည့်စုံလာသောအခါ နန်းတော်က နေရာတိုင်းတွင် ခရိုင်ကျောင်းများ တည်ထောင်ရန် ရန်ပုံငွေများ ချထားပေးခဲ့လျှင်၊ ကျောင်းလခများကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးပြီး တော်ဝင်စာမေးပွဲများကို အားတက်သရော မြှင့်တင်ပေးခဲ့လျှင်၊ ၎င်းက ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ပညာရှင်များအတွက် အောင်မြင်မှုဆီသို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်လုပ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် တိုင်းပြည်ကြီး တကွဲတပြား ဖြစ်နေဆဲအချိန်တွင် ဤအကြောင်းများကို တွေးတောနေခြင်းက မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အလှမ်းကွာဝေးလွန်းသယောင် ခံစားရသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် တောင်ပေါ်ဓားပြများပင်လျှင် အလံများထူကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘုရင်များ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်များအဖြစ် ကြေညာနိုင်နေကြသည်။ သြဇာအာဏာရှိသူ အမျိုးမျိုးကလည်း နယ်မြေများအတွက် တိုက်ခိုက်လုယက်နေကြ၏။ လျန်ပြည်ထောင်စုကြီး၏ တိုင်းပြည်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်ပြည်သူများ ရှာဖွေနေကြသည်မှာ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးမျှသာ။

ဤလေးလံလှသော အတွေးများကို သယ်ဆောင်လျက် ဝိန်းယွီသည် ဟော်ရှောင်အန်း၏ နောက်မှလိုက်ကာ လောင်ကဲ၏ ပုံပြင်ပြောသည့်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် စုရုံးနေသည်ကို အဝေးက မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဟော်ရှောင်အန်းက အသံထွက်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဒီလောက် လူအုပ်ကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်အောင် ဒီနေ့ လောင်ကဲက ဘာအကြောင်းတွေ ပြောနေတာလဲ"

သူသည် သူ၏ သေးသွယ်သော အရပ်အမောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အရှေ့သို့ အားရပါးရ တိုးဝင်သွားသည်။ "လမ်းဖယ်ပေးကြပါဦး! လမ်းဖယ်ပေးကြပါဦး!"

ဝိန်းယွီသည် ဟော်ရှောင်အန်း၏ နောက်မှလိုက်ကာ လူအုပ်ထဲသို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ပုံပြင်ပြောနေသူမှာ လောင်ကဲ မဟုတ်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဖျင်ကြမ်းအင်္ကျီတိုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော မျက်လုံးများရှိသည့် လူမိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူမိုက်သည် ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး အခြားတစ်ဖက်ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထား၏။ သူက ပရိသတ်များကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာနေသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ လောက်က ယုံချန်မြို့တစ်မြို့လုံးမှာ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ကျွေးဟုန်ဂေဟာက ထိပ်တန်းပြည့်တန်ဆာ လန်ဟွေ့ကို လူတိုင်း သိကြတယ် မဟုတ်လား"

"ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ကို တွယ်ကပ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့တာလေ။ ဟေ့... သူက အဲဒီလူအတွက် သားတစ်ယောက်တောင် မွေးပေးခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူ့ရဲ့ နေရာကို မြဲအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး!"

သူသည် လက်များကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အထင်အမြင်သေးမှုများနှင့် အခြားသူ၏ ဒုက္ခအပေါ် ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "နောက်ပိုင်းကျတော့ သူ့ရဲ့ မှေးမှိန်လာတဲ့ အလှအပကို အားကိုးပြီး ဟယ်မိသားစုမှာ မယားငယ် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြန်တယ်။ ယုံချန်မြို့မှာ ဟယ်သခင်ကြီးက မိန်းမကြောက်ရတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ။ သတင်းက သခင်မကြီးဟယ်ရဲ့ နားထဲ ရောက်သွားတော့ သခင်မကြီးက အစေခံတွေနဲ့အတူ ကျွေးဟုန်ဂေဟာထဲကို ဒေါသတကြီး ဝင်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမိန်းမပျက်ကို မျက်နှာ ဝက်ခေါင်းလို ဖောင်းကားသွားတဲ့အထိ ဘယ်ညာ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ပါးရိုက်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အစေခံတွေနဲ့အတူ လူပုံလယ်မှာ အရှက်ခွဲဖို့ သူ့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဆွဲဖြဲပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သေးတယ်!"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ထိုလူမိုက်၏ ကြွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားတော့သည်။ "အဲ့ဒီမိန်းမပျက်ရဲ့ သားက သူ့အမေကို ကာကွယ်ဖို့ သစ်သီးလှီးတဲ့ ဓားကို ဆွဲယူပြီး အစေခံတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထိုးပစ်လိုက်တယ်။ လူသတ်မှု ဖြစ်သွားတာပေါ့... သူက အလုပ်ကြမ်းနဲ့ ထောင်ဒဏ် ၇ နှစ် ကျသွားတယ်။ လွတ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သွားစရာ နေရာမရှိလို့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် လောင်းကစားရုံမှာ အကြွေးလိုက်တောင်းတဲ့ အလုပ်ကို စလုပ်ခဲ့တာပဲ။ အခုတော့ သူက ကြီးပွားနေပြီ၊ ဟိတ်ဟန်တွေ ထုတ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ တောင်ဘက်တတိယလမ်းကြားမှာ အိမ်ခြံမြေတွေ ဝယ်ပြီး သူဌေးကြီး ဟန်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လေ..."

လူအုပ်ကြီးမှာ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။

"ဟေ... ၇ နှစ် အပြစ်ပေးခံရတယ်၊ လောင်းကစားရုံမှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ တောင်ဘက်တတိယလမ်းကြားမှာ နေတယ်ဆိုတော့... အဲ့ဒါ ဟိုရှောင်းဆိုတဲ့ လူပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား"

"ရှောင်းမိသားစုက သားအမိနှစ်ယောက် ဒီလမ်းထဲမှာ နေလာတာ နှစ်အတော်ကြာပြီပဲ။ သူ့သားက ကောင်းမွန်တဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ် မလုပ်ဘဲ လောင်းကစားရုံအတွက် အကြွေးတောင်းတာ၊ လူဆိုးလူမိုက်တွေ၊ အလုပ်လက်မဲ့တွေနဲ့ ရောနှောနေတာကလွဲရင် အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက အများအားဖြင့် သူ့ဘာသာသူ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပြီး လူလုံးပြလေ့ သိပ်မရှိဘူး။ သူက နာမည်ပျက်ရှိတဲ့ နေရာကနေ လာတဲ့သူနဲ့တော့ မတူပါဘူး..."

"ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တဲ့သူတွေက ပိုပြီး သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ ခြံတံခါးကို ပိတ်ထားတော့ အထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

...

ဤဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝိန်းယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။

ထိုလူမိုက် ပြောခဲ့သော "မိန်းမပျက်သား" ဆိုသည်မှာ ရှောင်းလိကို ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်ပုံရကြောင်းကို ပြီးခဲ့သည့်ရက်က ထိုမိန်းကလေး ပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည်ဆက်စပ်ကြည့်ပြီးနောက်မှသာ သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ရှောင်းဟွေ့နျန်က... တကယ်ပဲ တစ်ချိန်တုန်းက ကျွေးဟုန်ဂေဟာက ထိပ်တန်းပြည့်တန်ဆာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာလား။

ချန်လိုင့်ဇီက ရှောင်းလိကို "မိန်းမပျက်က မွေးတဲ့ အမျိုးယုတ်" ဟု ကျိန်ဆဲခဲ့သည်ကို သူမ အရင်က ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် ၎င်းကို ရိုင်းစိုင်းသော စကားအဖြစ်သာ မှတ်ယူခဲ့ပြီး ရှောင်းဟွေ့နျန်တွင် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုလောကမှ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း တကယ်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မထင်ခဲ့မိချေ။

ချန်လိုင့်ဇီက သူမကို ဤနေရာတွင် မနေလျှင် ဆောင်ကြာမြိုင်သို့ ရောင်းစားမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သောအခါ ရှောင်းဟွေ့နျန်က စိတ်လျှော့ကာ သူမကို လက်ခံရန် သဘောတူခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဝိန်းယွီသည် ရှောင်းဟွေ့နျန်၏ ကြင်နာမှုအတွက် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမနှင့်အတူ ရက်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက်တွင်တော့ ရှောင်းဟွေ့နျန်သည် ထိုလူမိုက်များ ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ငွေမက်သူတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူကြောင်းကို သူမ ကောင်းစွာ သိနေခဲ့သည်။

ဤပြဿနာရှာသူများသည် အတိတ်က ဇာတ်လမ်းကို တမင်တကာ ဖြန့်ဝေနေပြီး အနာဟောင်းများကို ပြန်လည်ဆွပေးနေကြခြင်းပင်။ ၎င်းက ရှောင်းဟွေ့နျန်နှင့် သူမ၏သားကို ပစ်မှတ်ထားကာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ဤသို့ တွေးမိသည်တွင် ဝိန်းယွီသည် သူတို့ကို အော်ဟစ်တားမြစ်ရန် ပြင်လိုက်၏။

"ခွေးမသား!"

မျှော်လင့်မထားဘဲ ဟော်ရှောင်အန်းက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထိုလူမိုက်၏ခေါင်းကို ခြင်းတောင်းတစ်လုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အပြေးအလွှား သွားကာ သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်ချလိုက်ရာ ထိုလူမိုက်မှာ ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲနေပြီး လူမိုက်ကို အောက်သို့ ဖိချကာ လက်သီးများဖြင့် တရစပ် ထိုးကြိတ်တော့သည်။ "သောက်ခွေးကောင်! မင်းက ငါ့ရဲ့ ဒေါ်ဒေါ်နဲ့ အစ်ကို(၂)ကို စွပ်စွဲပုတ်ခတ်ရဲတယ်ပေါ့! ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်!"

သို့သော် ထိုလူမိုက်သည် ပြဿနာရှာရန် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော အပေါင်းအပါ တချို့က ဟော်ရှောင်အန်းကို တားဆီးရန် အရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြ၏။

သူတို့က လူနည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝိန်းယွီက အရေးတကြီး အော်ပြောလိုက်၏။ "ရှောင်အန်း... ပြေးတော့! သူတို့မှာ လူတွေ ပါသေးတယ်!"

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

လူမိုက်များထဲမှ တစ်ယောက်က ဟော်ရှောင်အန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ နောက်သို့ လွှဲပစ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းမှာ ကွဲသွားပြီး သွေးထွက်နေသော်လည်း ဟော်ရှောင်အန်းသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်သီးဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လေသည်။ သူက သွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "လာခဲ့လေ! မင်းတို့ လူများရင်တောင် ငါက ကြောက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး!"

သူသည် အသည်းအသန် အသက်စွန့်ကာ ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ပိန်လှီလှသော လူငယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အရေအတွက်များလှသည့် တိုက်ခိုက်သူများကို ခုခံကာကွယ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မကြာမီမှာပင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ရိုက်နှက်ကန်ကျောက်ခြင်းကို ခံရတော့သည်။

ဝိန်းယွီ၏ နှလုံးသားမှာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဆီဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ "ရပ်လိုက်ကြစမ်း! ကလေးတစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရိုက်တာက ဘယ်လို အရည်အချင်းမျိုးလဲ" သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဘယ်သူမှ နားမထောင်ကြချေ။

သူမသည် အကူအညီရရန် ကြည့်ရှုနေသူများဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ "အားလုံးပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို ဆွဲဖယ်ပေးကြပါဦး! ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် လူသေလိမ့်မယ်!"

လူအုပ်ကြီးသည် ပွဲကြည့်ရန် စုရုံးနေခဲ့ကြသော်လည်း လူမိုက်များ၏ အကြမ်းဖက်မှုထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့နှင့် အလှမ်းဝေးဝေးတွင်သာ နေနေကြသည်။ ရှေ့ထွက်ပြီး ဖျန်ဖြေပေးရန် ဘယ်သူမှ ထွက်မလာကြချေ။

ဟော်ရှောင်အန်း၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်ကို ဝိန်းယွီသည် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကြံရာမရတော့ဘဲ သူမသည် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ "အစောင့်တွေ လာနေပြီ! ပြေးကြတော့!"

ထိုနေရာတွင် ကြည့်ရှုသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး "အစောင့်တွေ" ဟူသော ရုတ်တရက် အော်ဟစ်သံကြောင့် လူတိုင်းသည် ပြဿနာတက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ကာ ထိတ်လန့်နေသော ငှက်များသယောင် လူစုကွဲသွားကြလေသည်။

ဆူညံသံကို ကြားရပြီး လူအုပ်ကြီး ကွဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူမိုက်များသည် အာဏာပိုင်များ ရောက်ရှိလာပြီဟု ယုံကြည်သွားကြပြီး ဟော်ရှောင်အန်းကို ပစ်ထားကာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ဝိန်းယွီသည် ရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး ဟော်ရှောင်အန်းကို တွဲပေးလိုက်၏။ "ရှောင်အန်း... နင် ဘယ်လိုနေသေးလဲ" သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

ဟော်ရှောင်အန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လန်လျက် လဲကျနေပြီး သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် သွေးများဖြင့် ပေကျံနေကာ မလှုပ်ရှားနိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကတော့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် တောက်လောင်နေဆဲပင်။ "... အစ်ကို(၂) အကြောင်းကို မကောင်းပြောရဲတယ်ပေါ့... ငါ သူတို့ကို သတ်ပစ်မယ်..."

လူငယ်လေးက သည်လောက် ခေါင်းမာနေရသည့် အကြောင်းအရင်းကို ဝိန်းယွီ တကယ်ပဲ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ "သူတို့ဖက်က အရမ်းများတယ်လေ" သူမက ပြောလိုက်သည်။ "နင် အဲ့ဒီလိုမျိုး ဝင်မတိုးသင့်ဘူး..."

သူမသည် ဟော်ရှောင်အန်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်ကာ သူ့ကို ထူပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် သနားကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ "နင် တော်တော်လေး ဒဏ်ရာရထားတယ်။ ငါ နင့်ကို သမားတော်ဆီ အရင်ခေါ်သွားပေးမယ်"

ဝိန်းယွီကို အားပြုကာ လုံးလုံးလျားလျား မှီထားရင်း ဟော်ရှောင်အန်းသည် သူ၏ ပိန်လှီသော ရင်ဘတ်ထဲမှ အားနည်းစွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော နှာခေါင်းသွေးများကို သုတ်ဖယ်ရင်း သူက တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။ "အစ်မအားယွီ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီအကြောင်းကို အစ်ကို(၂)ကို မပြောပါနဲ့နော်"

...