အခန်း (၉၅၉-၉၆၀)

အခန်း (၉၅၉) - အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ရပ်

ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ၏ နံဘေးသို့ ကပ်လာပြီးနောက် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် ပုံစံကို သေချာကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ တစ်ချက်ပင့်လိုက်မိသည်။

ထျန်းခွေ လည်း အနားသို့ ကပ်လာကာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ဒါက...ငါ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက

"အကြီးအကဲအနေနဲ့ ဒီကျောက်တုံးပေါ်က ထွင်းထုချက်ကို ဘာများ မှတ်မိတာမျိုး ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထျန်းခွေက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ဘာမှ မမှတ်မိဘူး။ ငါလည်း ဒီနေရာမှာ ဒီလို ကျောက်ရုပ်မျိုး ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲဆိုတာ မသိဘူး"

ဟု ပြောသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး လျှို့ဝှက်စကား ပါးလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်မှာ တစ်ခုခုများ မှားယွင်းနေတာလား"

လီယန်ချူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ပြီး

"ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် 'ရှစ်ခွင်မှန်' ကို ထုတ်ယူကာ ထိုကျောက်တုံးပေါ်ရှိ လူပုံသဏ္ဌာန် ထွင်းထုချက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤကျောက်ရုပ်မှာ ကျောက်တုံးသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် သွေးသားရှိသည့် လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်လေးနက်သွားသည်။

ရှစ်ခွင်မှန်ထဲတွင် ပြသနေသည်မှာ ကျောက်ရုပ်တု မဟုတ်ဘဲ၊ အသက်ဝင်နေသည့်နှယ် တူညီသော တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ရုပ်ခန္ဓာ ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရောင် သန်းနေပြီး၊ မုတ်ဆိတ်နှင့် ဆံပင်များမှာ သံမဏိအပ်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းနေသည်။

ရှစ်ခွင်မှန်သည် အမှားအယွင်းများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး အမှန်တရားကို ပြသပေးနိုင်သည့် အားကောင်းသော မှော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထင်ဟပ်ပြသနေသည်မှာ အသက်ဝင်နေသည့် လူသားရုပ်ခန္ဓာပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းခွေက "ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ" ဟု အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး

"ထျန်းခွေအကြီးအကဲ ဒီနေရာမှာ ပတ်ချာလည် လည်ပတ်နေတာက ဒီကျောက်ရုပ်အတွက် ဖြစ်မယ်"

"ဒါဟာ သူ့ရဲ့ မူရင်း ရုပ်ခန္ဓာ ဖြစ်နေတာလား"

လီယန်ချူသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထျန်းခွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထျန်းခွေ၏ သုံးလက်မအရွယ် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ မှာလည်း ပြန်လည်မကောင်းမွန်နိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

သူသည် ထျန်းခွေ ကို အမှန်တရားကို တိုက်ရိုက် မပြောပြခဲ့ပေ။

ထျန်းခွေ မှာ ဝိညာဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာ ရုပ်ခန္ဓာ မရှိတော့ကြောင်းကိုပင် မသိရှိသေးပေ။

လီယန်ချူသည် သူ၏ ရွှေရောင်အမြုတေကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။အမြုတေမှာ ယခုအခါ လုံးဝန်း၍ ချို့ယွင်းချက်မရှိဘဲ ရောင်စဉ်တန်းများ လင်းလက်နေသည်။

ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေပြီး အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာကာ ရောင်ခြည်များ တောက်ပနေသဖြင့် လီယန်ချူမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ် ထင်မှတ်ရသည်။

ထျန်းခွေက

"ရွှေအမြုတေကို ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းပဲ"

ဟု အံ့ဩသွားသည်။

လီယန်ချူသည် ရွှေအမြုတေကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ တစ်လုံးတည်းသော အမြုတေက အရာအားလုံးကို ဖြိုခွင်းနိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ကျောက်ရုပ်ပေါ်သို့ အလင်းတန်းများ သက်ရောက်သွားသည်။ ထိုကျောက်ရုပ်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျောက်ရုပ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကျောက်လွှာများ ကွာကျသွားပြီး အသက်ရှိသည့် လူသား၏ သွေးသားများ ပေါ်လာသည်။

ထျန်းခွေက ပိုမို အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျွေ့ဟွာကလည်း ဘေးမှ အံ့ဩစွာ ကြည့်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ ရွှေအမြုတေနည်းလမ်းမှာ လုံဟူရှန်ူမှ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပါက စွမ်းအားများ အလွန်ကြီးမားသည်။

အမြုတေ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ကျောက်ရုပ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အပိတ်များ ပွင့်သွားပြီး တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ရုပ်ခန္ဓာအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက ထျန်းခွေအကြီးအကဲရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ အစစ်ပဲ။ တစ်စုံတစ်ခု အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာနဲ့ ကျောက်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ခံထားရတာ"

ဟု လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ရွှေအမြုတေကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ရာ ရုပ်ခန္ဓာမှာ လုံးဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။

ထို့နောက် လီယန်ချူသည် ရွှေအမြုတေကို သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထျန်းခွေက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ရုပ်ခန္ဓာက ပျက်စီးတာ မရှိဘဲ ဘာလို့ ဒီမှာ နောက်ထပ် ရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခု ရှိနေရတာလဲ"

ဟု မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးသည်။

လီယန်ချူသည် ဘာမျှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ ထျန်းခွေ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝိညာဉ်ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထျန်းခွေကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဖန်းတီးခြင်း ရွှေကျမ်းစာ ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ကျမ်းစာ လှုံ့ဆော်ပြီးနောက် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင် ပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။

သူသည် ယခင်က ကောင်းပုရွာတွင် ဤကျမ်းစာဖြင့် ကျိန်စာများကို ဖြည်ပေးပြီး ဝိညာဉ်များကို နယ်ပယ်သစ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါ သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး ထျန်းခွေ၏ ဝိညာဉ်ကို ရုပ်ခန္ဓာထဲ ပြန်လည် ထည့်သွင်းပေးရန် ကြိုးစားသည်။

သူသည် ထျန်းခွေကို ရှင်းပြနေချိန် မရှိတော့ပေ။ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ရုပ်ခန္ဓာထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာပြီး ထျန်းခွေ၏ ရင်ဘတ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလာသည်။

သူ၏ ပတ်လည်တွင် မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အငွေ့အသက်များ ရှိနေပြီး ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများ ပေါ်လာသည်။

သူသည် ရှန်းရှောင်ဂိုဏ်းမှ တတိယအဆင့် ပညာရှင် ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် ဂူဟွာအမြုတေကျမ်း ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန် ကြံ့ခိုင်သည်။

ရုပ်ခန္ဓာသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ပြန်လည် နိုးထလာမည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

လီယန်ချူသည် ကမ္ဘာငယ် ထဲမှ ခရမ်းရောင် ဆေးမြစ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုဆေးမြစ်တွင် ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအင်များ ရှိနေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ သေချာစေရန် သူသည် ရွှေရောင် ဆေးမြစ်ကိုပါ ထပ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤရွှေရောင် ဆေးမြစ်မှာ ဟော့ထုံတောင်မှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဆိုင်ရှင်မ ပင်လယ်ပြင်သို့ သွားရောက်စဉ်က သူ့ကျင့်စဉ်၏ ချို့ယွင်းချက်ကို ပြင်ဆင်ရန် ဆေးမြစ် လိုအပ်သဖြင့် လီယန်ချူက သူမကို ပေးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူမက မစားဘဲ ရွှေရောင်ဆေးမြစ်၏ အငွေ့အသက်များဖြင့်သာ ကျင့်ကြံကာ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကို ငါးရောင်ခြယ်မြေဆီလွှာထဲတွင် ထည့်၍ ကမ္ဘာငယ်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် ဆေးမြစ်၏ စွမ်းအားမှာ ရုပ်ခန္ဓာ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည်။

ဆေးမြစ်နှစ်မျိုး၏ အငွေ့အသက်နှင့် လီယန်ချူ၏ ကျမ်းစာစွမ်းအားတို့ကြောင့် ထျန်းခွေ ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ချက်ချင်းပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး မိုးကြိုး နှင့် မီးတောက် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လီယန်ချူက အခွင့်အရေးရှိကြောင်း မြင်၍

"ထျန်းခွေအကြီးအကဲ၊ အခုထိ မနိုးသေးဘူးလား"

ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တာအိုဂိုဏ်း၏ အမှန်တရား စကားလုံးများ ပါဝင်သဖြင့် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ထျန်းခွေ မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံး ဖွင့်လာသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များ ကိန်းအောင်းနေပြီး တောက်ပလှသဖြင့် ကောင်းကင်၌ လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ တက်သွားပြီး သူ၏ သစ်သားဓားမှာ အလင်းများ တောက်ပလာသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မိုးတိမ်များ အုံ့ဆိုင်းလာပြီး ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ကျလာသည်။

ကျွေ့ဟွာက ဘေးမှကြည့်ရင်း လီယန်ချူ၏ မှော်စွမ်းအားကို အံ့ဩနေသည်။

ယခု ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးကျလာသည်ကို မြင်တော့

"ဒါက ကောင်းကင်ဥပဒေကို ဆန့်ကျင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟု မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။

သူမ ခုန်တက်၍ ထျန်းခွေ ၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျွေ့ဟွာဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လီယန်ချူက လက်ဖြင့် ထိုမိုးကြိုးကို ဖမ်းယူလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မိုးကြိုးကို လက်နဲ့ ဖမ်းလိုက်တာ "

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

သူမ လီယန်ချူဘေးတွင် အမြဲရှိနေသူ ဖြစ်၍ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်ကို သိသော်လည်း၊ သူ၏ နတ်လမ်းစဉ် အဆင့်ကိုတော့ ကောင်းကောင်း မသိသေးပေ။

"သူက ဒီလောက်အထိ ရောက်နေပြီပေါ့ "

ဗြုန်း ဗြုန်း ဗြုန်း

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မိုးတိမ်များ အုံ့ဆိုင်းနေသည်။

လီယန်ချူသည် ခုန်ပျံလိုက်ပြီး ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုမိုးတိမ်ဆီသို့ ပျံတက်သွားသည်။

တိမ်တိုက်အထက်မှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူ တိမ်တိုက်အထက်မှ ပြန်ဆင်းလာသောအခါ လက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းလုံးတစ်လုံး ပါလာပြီး မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။

ကျွေ့ဟွာက အံ့ဩစွာ "ဒါက မိုးကြိုးပဲ မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက ပြုံး၍ "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မိုးတိမ်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ထျန်းခွေ ၏ ရုပ်ခန္ဓာ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားသည်။

သူသည် လီယန်ချူကို လက်ဆုံမိုး၍

"လူငယ်လေးကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ယခင်က ပြဿနာတက်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ဖြင့် ဒီနေရာတွင် ပတ်ချာလည် လည်ပတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်ဆိုလျှင် လီယန်ချူ၏ အကူအညီမပါဘဲ သူ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်တွင် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကျန်းရှန်း ဟုခေါ်သည့် ထိုလူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရ၍ ဖြစ်စေ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

လီယန်ချူက

"အကြီးအကဲ အရမ်း အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါက အကြီးအကဲရဲ့ ကံတရားပါပဲ၊ ကျွန်တော်က လမ်းကြောင်းပေးရုံပါ"

ဟု ပြောသည်။

ထျန်းခွေက

"ဒီလို စွမ်းအားမျိုးက သာမန်လူတွေ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒီကျေးဇူးက ကောင်းကင်ထက် ကြီးပါတယ်။ ငါ မှတ်ထားလိုက်ပါ့မယ်"

ဟု ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့်သုံး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက

"ထျန်းခွေအကြီးအကဲ၊ အရင်က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိသေးလား" ဟု မေးသည်။

ထျန်းခွေက

"နှစ်ပေါင်းများစွာက ငါ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ တောင်တန်းတွေဆီ သွားရောက်လေ့လာစဉ် ဒီချိုင့်ဝှမ်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ ရုပ်တုတစ်ခု ပြန်လည်နိုးထဖို့ ကြိုးစားနေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံစွမ်းအားကို အကုန်သုံးပြီး မှော်ပညာနဲ့ တားဆီးခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်း ကျဆုံးခဲ့ရတယ်။ ဘာလို့မှန်းမသိဘူး၊ လုံးဝ မသေဆုံးသွားဘဲ ဝိညာဉ်တစ်စ ဒီနေရာမှာ လည်ပတ်နေခဲ့တာ"

ဟု ပြောသည်။

လီယန်ချူက

"အဲ့ဒီတော့ အဲ့ဒီတုန်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တစ်ခါ နိုးထဖို့ ကြိုးစားဖူးတာပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။

ထျန်းခွေက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

လီယန်ချူက

"ရုပ်ခန္ဓာကို ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဒီမှာ သိမ်းဆည်းထားတာက အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် လုပ်တာလား"

ဟု မေးသည်။

ထျန်းခွေ က အကြောင်းအရင်းကို သိရှိသွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။

"မှန်တယ်။ ငါက ရှန်းရှောင် အစီအရင် ကို တည်ဆောက်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို အစီအရင်ရဲ့ အချက်အချာ အဖြစ် သုံးခဲ့တယ်။ ဒီနေရာရဲ့ တောင်တန်းတွေကို သုံးပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ နိုးထမှုကို တားဆီးထားတာ"

လီယန်ချူက

"ဒါဆိုရင် နှစ်ကာလ ကြာရှည်ပြီးတဲ့နောက် အစီအရင် ပျက်စီးသွားတာပေါ့"

ဟု နားလည်သွားသည်။

ထျန်းခွေ က လေးလေးနက်နက်

"မှန်တယ်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားက မသေနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါက အဆင့်သုံး အလယ်လောက်ပဲ ရှိတာမို့ ဒီအစီအရင်နဲ့ပဲ ဖမ်းဆီးထားနိုင်တာ၊ ကြာတော့ မဖမ်းထားနိုင်ဘူး"

ဟု ပြောသည်။

လီယန်ချူလည်း နားလည်သွားသည်။

ထျန်းခွေ ဒီနေရာမှာ ဘာကြောင့် ပတ်ချာလည် လည်ပတ်နေရသလဲဆိုတာ ယခုမှ သဘောပေါက်သည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ရှိနေရုံသာမက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကိုပါ တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက

"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် အရင်က အကြီးအကဲရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကြည့်တော့ အစစ်လည်း မဟုတ်၊ အတုလည်း မဟုတ်သလို ဖြစ်နေပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားနဲ့ ကုသလို့လည်း မရဘူး။ ဘာကြောင့်လဲ"

ဟု မေးသည်။

ထျန်းခွေ က အခုမှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်ရလာကာ ရှင်းပြသည်။

"ငါ ပိယန်ဂူမှာ ရှေးခေတ် ပညာရှင်တွေရဲ့ ကျင့်စဉ် ဂူဟွာ အမြုတေကျမ်း ကို ရခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကျင့်စဉ်က ဝိညာဉ်ထဲမှာ မသေနိုင်တဲ့ အစွမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးတယ်။ အဲ့ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ ထူးခြားမှု ဖြစ်မယ်"

လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုပိယန်ဂူ၏ ပိုင်ရှင်ကို သူ ပိုစိတ်ဝင်စားလာသည်။

'ဂူဟွာ အမြုတေကျမ်း' ဆိုသည်မှာ သူ စုဆောင်းထားသည့် ကျမ်းစာတစ်စောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

ကျွေ့ဟွာက လီယန်ချူနားသို့ လာ၍

"ဒီလိုဆိုရင် နင့်မှာ အသက်ကို ပြန်ရှင်စေတဲ့ စွမ်းအား ရှိသွားပြီပေါ့"

ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

လီယန်ချူက

"မလွယ်ပါဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းကလည်း ကံကောင်းလို့ ဖြစ်မယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ပြန်လုပ်ဖို့ ခက်တယ်။ သာမန် ဝိညာဉ်တွေဆိုရင် ရုပ်ခန္ဓာထဲ ပြန်ရောက်ရင်တောင် မပေါင်းစပ်နိုင်ဘူး။ ခဏနေရင် ပျောက်ကွယ်သွားမှာပဲ"

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ကျွေ့ဟွာက

"ဒီဂူဟွာ အမြုတေကျမ်း က တကယ် တန်ဖိုးရှိတာပဲ။ တစ်နေ့နေ့ ငါသာ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ဝိညာဉ်လေးတစ်ခုတော့ ကျန်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ ရှိသေးတာပေါ့"

ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထျန်းခွေက

"တကယ်ပါပဲ၊ အခုလို တိုက်ပွဲတွေ ပြင်းထန်တဲ့ ကာလမှာ မင်းလို ပညာရှင်မျိုး ပေါ်လာတာပဲ"

ဟု ချီးကျူးသည်။ သူသည် လီယန်ချူ၏ ကျေးဇူးကို မည်သို့ ပြန်ဆပ်ရမည် မသိ ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

"ထျန်းခွေအကြီးအကဲ ကံကြမ္မာက တောက်ပနေပါတယ်။ အခုလောကမှာ မိစ္ဆာတွေ များနေတာမို့ အကြီးအကဲလို လူမျိုး လိုအပ်ပါတယ်"

ဟု ပြောသည်။

ထျန်းခွေမှာ ဒေါသထွက်လွယ်ပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်၍ လီယန်ချူလည်း ကောင်းသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

.......................

ဤနည်းဖြင့် ထျန်းခွေ မှာ အသက်ပြန်ရှင်လာပြီး အဆင့်မြင့်မားကာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသည်။

သူသည် ရှန်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ အရင်ပြန်ပြီးနောက် ကျန်တုန်းတောင်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်သည်။

ကျန်တုန်းတောင်မှ ကျန်းရှန်းအိုကြီးသည် သူ့ကို ပရိယာယ်ဖြင့် ဒုက္ခပေးခဲ့သဖြင့် ထျန်းခွေ က လွယ်လွယ်နှင့် လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့မှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ တောင်တန်းကြီးများထဲတွင် ဆက်လက် ရှာဖွေသည်။

သာမန် အဆင့်သုံး ပညာရှင်များဆိုလျှင် ဒီနေရာမှာ သတိထား သွားလာရမည်။ အကြောင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူအတွက်မူ ဖိအား မရှိပေ။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ အစွမ်းဖြင့် တောင်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးကို ဖြိုခွင်းနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

............

ဗြုန်း ဗြုန်း

တောင်ပိုင်းနယ်စပ် အနက်ပိုင်းတွင် စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲနေသည်။

အားကောင်းသော အင်းစက်သတ္တဝါများမှာ လီယန်ချူဆီသို့ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ လာရောက် တိုက်ခိုက်သည်။

အင်းစက်သတ္တဝါများတွင် စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း ဉာဏ်ရည် မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ သိကြသည်။

ယခင်က ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝူနတ်ဘုရားသာ ပြန်နိုးလာပါက အင်းစက်သတ္တဝါများကို စားသုံး၍ စွမ်းအား တိုးမြှင့်မည် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူက အင်းစက်သတ္တဝါများကို အလွန်မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နေသည်။

ထို့အပြင် တောင်တန်းများတွင် ကျင့်ကြံနေသော မိစ္ဆာပညာရှင်များကိုလည်း တွေ့လျှင် တွေ့သလို လက်တစ်ချက်ဖြင့် သတ်ပစ်သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသည်။

ယခုအခါ ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်း ကျင့်ကြံနေသော မိစ္ဆာပညာရှင်များမှာ လူသတ်သမား ရောက်လာပြီဖြစ်၍ ရှောင်တိမ်းနေကြရသည်။

ကျယ်ဝန်းသော တောင်ဂူတစ်ခုတွင် ကြေးဝါမီးခွက်တစ်ခု လင်းနေပြီး မီးတောက်မှာ အစိမ်းရောင် ဖြစ်နေသည်။

ဂူထဲတွင် အနံ့အသက်များ ပျံ့လွင့်နေသည်။

အဖြူရောင် အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုင်ခုံတွင် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်သော အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ အဝါရောင် တာအို ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်စက် အမူအရာ ရှိသည်။

သူ၏ အသံမှာ အိုမင်း၍ ခြောက်ကပ်နေပြီး

"မိတ်ဆွေနှစ်ယောက်၊ ဒီလူငယ်လေးက တောင်ထဲမှာ စိတ်ရှိသလို သောင်းကျန်းနေတယ်။ နောက်ထပ် နည်းလမ်းမရှာရင် မကြာခင် ငါတို့ပါ အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မယ်"

ဟု ပြောသည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက

"ကျုပ်အမြင်အရ ဝံပုလွေအရိုးစု အဘွားအို ကို ခေါ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှ ရမယ်။ မဟုတ်ရင် တောင်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံး သူတစ်ယောက်တည်း ဖျက်ဆီးသွားလိမ့်မယ်"

ဟု ပြောသည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ အရေပြား ဖြူဖျော့နေပြီး လူသေကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သက်လတ်ပိုင်းရွယ် အမျိုးသား ဖြစ်သည်။

သူသည် အလောင်းများကို အသုံးပြုသည့် ပညာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ ဖြစ်၍ ဤနေရာတွင် ကံတရားကို ရှောင်တိမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ဘေးဆိုးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်။

အမျိုးသား၏ အသံမှာ တိုးညင်းလျက်

" ဝံပုလေအရိုးစု အဘွားအို က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူမို့ ဒီကိစ္စကို ဝင်ပါမယ်လို့ ပြောဖို့ မလွယ်ဘူး။ ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်း ရှာတာ ပိုကောင်းမယ်"

ဟု ပြောသည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအိုက

"တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က ဝေးလံပြီး ကံတရားကို ရှောင်လို့ရတယ်။ ထွက်သွားရင်တော့ မကြာခင် သေရတော့မှာပဲ" ဟု ပြောသည်။

လူသေကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သော အမျိုးသားက ဒေါသတကြီးဖြင့်

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒီလူငယ်လေးက သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်။ ငါတို့ သုံးယောက် ပေါင်းတိုက်ရင်တောင် သူ့ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဟု ပြောသည်။

အဝါရောင်တာအိုဝတ်ထားသော အဘိုးအိုက

"မင်းတို့လည်း တခြားသူရဲ့ စွမ်းအားကို ကြောက်မနေပါနဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ငါ လောကကို လှည့်ပတ်စဉ်က သူ မမွေးသေးဘူး... အဲ့တော့ ဝံပုလွေအရိုးစု အဘွားအိုကိုပဲ ရှာကြည့်မယ်"

ဟု ပြောသည်။

သူတို့အားလုံးသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ကံတရားကို ရှောင်တိမ်းနေသော အဆင့်သုံး ပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျိန်စာများ ပျောက်ကွယ်သွားပါက ထွက်သွားပြီး ကံတရားကို ပြိုင်ဆိုင်ရန် စီစဉ်ထားသူများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ ဘေးဆိုးနှင့် ကြုံနေရသည်။

သုံးယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဗြုန်း

သူသည် ဂူဝကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဂူဝတွင် လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာသည်။ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အေးစက်စက် အမူအရာ ရှိသည်။

ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက် ချိတ်ထားပြီး ဘေးတွင် ကြောင်ကြီးတစ်ကောင် ပါလာသည်။

ရွှေရောင် မှန်တစ်ချပ်က သူ၏ ဘေးတွင် လွင့်မျောနေပြီး အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လီယန်ချူသည် မှန်ဖြင့် ရှာဖွေပြီးနောက် သူတို့ သုံးယောက်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရပြီး

"အဲ့လောက် ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

ဟု အေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

အဝါရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအိုက

"မကြောက်ကြနဲ့ ဂူထဲမှာ ငါတည်ဆောက်ထားတဲ့ မှော်အစီအရင် ရှိတယ်။ သူဝင်လာရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတာပဲ "

"အားလုံး တူတူ တိုက်ကြ"

သူတို့ သုံးယောက်မှာ နာမည်ကြီး မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်သော်လည်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် အဝါရောင် အဘိုးအိုက နောက်ပေါက်မှ ပြေးထွက်သွားသည်။

"ကိုယ်အသက်ရှင်ဖို့ သူတစ်ပါးသေတာကို မငဲ့နဲ့ "

သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်မှ နှစ်ဦးကလည်း အပြေးလိုက်သွားသည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအိုက

"မင်းတို့လို လူတွေက လှည့်စားတက်တာပဲ"

ဟု ဆဲဆိုသည်။

လူသေကဲ့သို့ အမျိုးသားကတော့ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ လီယန်ချူ၏ ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် သူ၏ ခေါင်းပြတ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေ့ဆက် ပြေးနေသည်။

လီယန်ချူ၏ အေးစက်သော အသံမှာ ဂူထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဗြုန်း

ခဏအကြာတွင် ရုပ်ရည်ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ထိုဂူမှ ထွက်လာသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ဂူထဲတွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကြီး ရှိပြီး လူသားများကို စားသုံးလေ့ရှိသည်။

အဝါရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအိုမှာ လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ဦးခေါင်းကွဲကြေကာ ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားသည်။

ကျန်သော ပညာရှင် နှစ်ဦးလည်း သေဆုံးသွားပြီး လီယန်ချူ၏ မီးတောက်ဖြင့် မီးရှို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"တောင်တန်းကြီးတွေထဲမှာ ပညာရှင်တွေ အများကြီးပဲ"

လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထျန်းခွေနှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် သူသည် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် ဆက်နေခဲ့သည်။

ပညာရှင် သုံးဦးကို သတ်ပြီးနောက် မှန်ထဲတွင် ရှာမရတော့ပေ။

သူသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လီယန်ချူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တောင်တန်းအနက်ပိုင်းတွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘွားအိုတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

သူမ၏ တုတ်ကောက်တွင် အရိုးအပိုင်းအစများ ချည်ထားသည်။

အဘွားအိုမှာ မျက်လုံး မရှိသော်လည်း အမူအရာ တင်းမာနေသည်။

"ဒီလူမှာ သိုင်းပညာ အရှိန်အဝါ အလွန်များတယ်။သိုင်းနတ်ဘုရားရဲ့ လူဝင်စားများလား"

သူမတောင်မှ ဒီလူငယ်လေးကို မတားဆီးနိုင်မှန်း သိ၍ လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘွားအိုက

"လမ်းကြောင်း မပွင့်သေးတော့ အခုထိ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မသင့်သေးဘူး"

ဟု တွေးသည်။

သူမမှာ ဂူထဲမှ မိစ္ဆာများ ရှာနေသော ဝံပုလွေအရိုးစုအဘွားအို ပင် ဖြစ်သည်။

........................

နောက်တစ်နေ့

လီယန်ချူ နိုးလာသောအခါ လန်းဆန်းနေသည်။

ယမန်နေ့က ဝေမြို့သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်မက ဟင်းချက်ပေးပြီး အရက်သောက်ကာ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

လီယန်ချူသည် အိပ်ပျော်နေသော ဆိုင်ရှင်မကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ဆိုင်ရှင်မ၏ မျက်လုံးတွင် မျက်ရည်စများ ရှိနေသည်။

ကျွေ့ဟွာမှာ ကမ္ဘာငယ်ထဲတွင် ကျင့်ကြံနေသည်။

ကမ္ဘာငယ်တွင် ဆေးမြစ်များ ရှိပြီး အလွန်ကောင်းသော နေရာ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ချင်းယွန်းကျောင်းတွင် တရားထိုင်ကာ ဟူထျန်း ပညာကို လေ့လာသည်။

ဟင်းလင်းပြင် ပညာကို ပိုနားလည်လာပြီး လိုသလို အသုံးပြုနိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့တွင် နေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေသည်။

လှပသော ဆိုင်ရှင်မနှင့်အတူ အချိန်ကုန်ရသည်မှာ ပျော်စရာ ကောင်းလှသည်။

တစ်ရက်တွင် သူသည် ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်နေစဉ် သတင်းပေးပို့ရာ ပစ္စည်းက တုန်ခါနေသည်။

လီယန်ချူသည် အိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုပစ္စည်းမှာ ရှေးဟောင်း ကျောက်ပြားလေး ဖြစ်ပြီး ရှဲမိသားစုမှ ရှဲဝမ်ရင် က ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ ထုတ်လိုက်သောအခါ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။

"ကယ်ပါဦး"

အခန်း (၉၆၀) - ကြီးမားသော ဘေးဆိုး၊ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး

လီယန်ချူသည် ထိုသတင်းပေးပို့သည့် ကျောက်ပြားကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် အချိန်မဆိုင်းဘဲ ချက်ချင်းပင် "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု ပြန်လည် စာပို့လိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းသည် အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။ စာရေးစရာ မလိုဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စူးစိုက်လိုက်သည်နှင့် စာသားများ ပေါ်လာစေနိုင်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျောက်ပြားပေါ်၌ စာလုံးကြီး သုံးလုံး ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။

"ကယ်ကြပါဦး"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဟိုဘက်မှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ခဏအကြာတွင် ကျောက်ပြားပေါ်၌ စာလုံးနှစ်လုံး ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ကယ်ပါဦး"

ဤစာလုံးများမှတစ်ဆင့် ပေးပို့သူ၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော စိတ်ခံစားချက်ကိုပင် ခံစားမိနေသည်။ လီယန်ချူသည် ရှဲ့ဝမ်ရင်နှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးမှုရှိသည်။ ယခင်က ဟော့ထုံတောင် ဂူအတွင်း၌ တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ဤလှပသော မိန်းကလေးအပေါ် သူ၏အမြင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူမသည် စိတ်ထားရိုးရှင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ သူမက သူ့ဆီသို့ အကူအညီတောင်းခံလာပြီဖြစ်၍ လီယန်ချူသည် ထွက်ခွာသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ မိသားစုများသည် လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်လေ့ရှိကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ လောကကြီးတွင် ကြီးမားသော အင်အားစုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာမန်လူတို့ကမူ ၎င်းတို့ကို ကောင်းစွာ မသိကြပေ။

ရှဲ့ဝမ်ရင်သည် လီယန်ချူကို ရှဲ့မိသားစုတည်ရှိရာ နေရာသည် ကွမ်းလင်ခရိုင်တွင် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြဖူးသည်။ လီယန်ချူသည် သတင်းပေးကျောက်ပြားကို ရင်ဘတ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်ပြီး လွန်းပျံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လွန်းပျံ သည် ချက်ချင်းပင် လှေငယ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် လှေပေါ်တွင် ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားရာ သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံမှာ လေတိုးသံနှင့်အတူ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ် ပုံပေါ်နေသည်။

ကွမ်းလင်ခရိုင်၊ ရှဲ့မိသားစု

ရှဲ့မိသားစုတွင် အဆင့်မြင့် ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာ ရှိပြီး အင်အားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသည်။ မိသားစုဝင်များအပြင် အပြင်မှ ခေါ်ယူထားသော ဧည့်သည်တော် ပညာရှင်များလည်း ရှိကြပြီး သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း မနိမ့်ကျပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ရှဲ့မိသားစု တစ်ခုလုံးသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

အိမ်ကြီး၏ ပင်မခန်းမဆောင်ထဲတွင် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပညာရှိပုံစံ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ရင့်ကျက်လှပသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးတို့ စကားပြောနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။

အောက်ဖက်တွင်မူ သန့်စင်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ရေညှိရောင် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပသေသပ်ရုံသာမက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ ရှဲ့ဝမ်ရင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝူလောခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထလာပြီးနောက် ရှဲ့မိသားစုတွင် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာကာ ရှဲ့မိသားစု ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင်ကပင် သူမအား ရွှေအမြုတေကို ချီးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။ ခန်းမထဲတွင် ရှိနေသော ပညာရှိပုံစံ အမျိုးသားမှာ သူမ၏ဖခင်၊ ရှဲ့မိသားစု၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင် ရှဲ့ချန်ဖုန်း ဖြစ်ပြီး ဘေးနားရှိ ရင့်ကျက်လှပသော အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏မိခင် ရှုရှီး ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ချန်ဖုန်းသည် ယခင်က ယင်ဝိညာဥ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲချိန် တိုက်ဆိုင်လာပြီး ကောင်းကင်၏ ကန့်သတ်ချက်များ လျော့ကျလာသဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိခင်ဖြစ်သူ ရှုရှီးမှာမူ ယင်ဝိညာဥ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် ဖုန်းရွှေပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ချန်ဖုန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့်

"အခုတော့ ဘိုးဘေးရဲ့ ရန်သူ ရောက်လာတော့မယ်။ ရှဲ့မိသားစုက ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အမြင်ဆိုရင်တော့ မိသားစုဝင် တချို့ကို အရင်ကတည်းက ရွှေ့ပြောင်းထားသင့်တာ။ အခုတော့ ရှဲ့မိသားစု တစ်ခုလုံး ပိတ်မိနေပြီ"

ဟု ပြောသည်။

ရှုရှီးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး

"တစ်ယောက်ယောက်က သူ့တစ်ကိုယ်တော် စွမ်းအားနဲ့ ရှဲ့မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သေရေးရှင်ရေး ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ နောက်ပြီး ဘိုးဘေးက စကားမပြောသေးသရွေ့ ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ဟု ဆိုသည်။

ရှဲ့မိသားစုခေါင်းဆောင်က

"အခုတော့ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပြီ။ ပတ်ပတ်လည်မှာ နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင် ကို ပြုလုပ်ထားတော့ ဘယ်သူမှ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး။ တခြား မိသားစုတွေကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သတင်းတွေက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေပြီး ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး"

ဟု ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ရည်ခန့်ညားသော လူကြီးတစ်ဦးသည် စိုးရိမ်သောကများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာဖြင့် အလျင်စလို ရောက်လာသည်။

"ခေါင်းဆောင်... နောက်ထပ် လူနှစ်ယောက် ထပ်သေသွားပြီ။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာထဲက ဝိညာဉ် သုံးခုနဲ့ လိပ်ပြာ ခုနစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတယ်"

ဟု သတင်းပေးသည်။ ထိုသူမှာ ရှဲ့မိသားစုမှ ဧည့်သည်တော် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရှဲမိသားစုသည် မျိုးသုဉ်းမည့် ဘေးဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်။ ထွက်ပြေးမရ၊ ဝင်လာ၍မရ ဖြစ်နေသည်။ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ရှဲမိသားစုဝင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးနေခြင်းပင်။ မည်သူက တိုက်ခိုက်နေမှန်း မသိရသော်လည်း သေဆုံးပုံမှာ အတူတူပင်။ ဝိညာဉ်နှင့် အသက်ဓာတ်များ အကုန်အစင် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှဲမိသားစုဝင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး ဘိုးဘေးမှာလည်း တစ်ကြိမ်မျှ ထွက်ပေါ်မလာသေးပေ။ ရှဲချန်ဖုန်းသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာအမူအရာ ပိုမို တည်ငြိမ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အမူအရာရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမမှာ ရှဲမိသားစု၏ ကျင့်ရွှမ် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ရွှမ် သည် ခန်းမထဲသို့ ရောက်လာပြီး ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ရှုရှီးက "ဘာဖြစ်လာတာလဲ" ဟု အလျင်အမြန် မေးသည်။

ကျင့်ရွှမ်သည် လက်ထဲရှိ မြင်းမြီးယပ် ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူကြီးကို ချက်ချင်းပင် ခေါင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာသည်။

ရှဲချန်ဖုန်း ထရပ်လိုက်ပြီး

"ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

ကျင့်ရွှမ်ဒေါ်ချီက အေးစက်သော အသံဖြင့်

"ဒီလူက အတု။ သူ့ဝိညာဉ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က စားသွားတာ။ သူက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်ပဲ" ဟု ပြောသည်။

ရှဲချန်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"ငါတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး"

ဟု အံ့ဩသွားသည်။ ရှဲမိသားစုတွင် ဘိုးဘေးပြီးလျှင် ကျင့်ရွှမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခင်က လူများ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သေဆုံးနေသဖြင့် သူမ လိုက်လံ စုံစမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကိုပင် သူ မသိလိုက်ရပေ။

ရှဲချန်ဖုန်းက

"နင် ရှာတွေ့လို့ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဒီလူဆိုးရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရတော့မှာ"

ဟု ပြောသည်။ ကျင့်ရွှမ်က အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့်

"အခုတော့ နတ်ဘုရား အစီအရင်ထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ရန်သူကလည်း အထဲမှာ ဝင်ရောက်နေတယ်။ တမင်တကာ ထိတ်လန့်အောင် ဖန်တီးနေတာမို့ သတိထားကြပါ"

ဟု ဆိုသည်။ ရှဲချန်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများကို ကြည့်ပြီး ရှဲချန်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ချန်ကျန့်က ငါနဲ့အတူ ဆယ်နှစ်ကျော် နေခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသက်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်က စားသွားမှန်း မသိလိုက်ရတာလဲ"

"သတိထား"

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြင်းမြီးယပ် တစ်ခု လေထဲတွင် ဝဲပျံလာသည်။ ရှဲချန်ဖုန်းသည် အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအရာသည် အဝေးကလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ကျင့်ရွှမ်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျင့်ရွှမ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော ဖြူရောင်မြီးယပ် မှာ ချွန်ထက်သော ဓားကြီးတစ်လက်နှယ် ဖြစ်လာပြီး ရှဲချန်ဖုန်း၏ လည်ပင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရှဲချန်ဖုန်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင် လက်ဝါးရာကြီး ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူ၏ ရွေ့လျားမှုမှာ အလွန်ပင် လျှင်မြန်ပြီး ထိုအချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လည်ပင်းတွင် ချွန်ထက်သော အရှိန်ကြောင့် သွေးအနည်းငယ် စိမ့်ထွက်လာသည်။

ဗုန်း ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျင့်ရွှမ် ၏ မြင်းမြီးယပ်မှာ တစ်ချက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရှုရှီးရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် ငွေရောင် ကြိုးမျှင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှုရှီးမှာ တတိယအဆင့် ပညာရှင် မဟုတ်ဘဲ ဒုတိယအဆင့် ဖုန်းရွှေပညာရှင်သာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုအကွာအဝေးတွင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အိမ်အပြင်ဘက်မှ အလင်းဖြူတစ်ခု ရောက်လာပြီး ထိုကြိုးမျှင်များကို တားဆီးလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ကျင့်ရွှမ် တစ်ဦး ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။ ယခုအခါ ခန်းမထဲတွင် ကျင့်ရွှမ် နှစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ။ နောက်မှဝင်လာသော ကျင့်ရွှမ် သည် ရှုရှီး၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ မြင်းမြီးယပ် ဖြင့် အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ယခင်က အစေခံလူကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကျင့်ရွှမ်လည်း မြင်းမြီးယပ်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။ လပ်နက်နှစ်ခု တိုက်မိပြီး လေထဲတွင် စွမ်းအားလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဗုန်း ခန်းမထဲရှိ စားပွဲခုံများ အကုန်လုံး ကြေမွသွားသည်။ ရေညှိရောင် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှဲဝမ်ရင်သည် အပြင်ဘက်သို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြီး ရှဲချန်ဖုန်းက သူမကို ကာကွယ်ရင်း အပြင်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် အေးစက်နေသည်။ ယခုလေးတင် သူသည် ထိုအမျိုးသမီးလက်ချက်ဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"သူက ရှဲမိသားစုထဲကို စိမ့်ဝင်လာတဲ့ နက်နဲဆန်းကြယ်တဲ့ ပညာရှင်လား"

ရှဲချန်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သုံးလက်မအရွယ် ပျံသန်းသော ဓားတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်သွားပြီး ပထမ ကျင့်ရွှမ် ဆီသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားသည်။ ထိုကျင့်ရွှမ် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နူးညံ့သော အလင်းဖြူတစ်ခုက သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မြင်းမြီးယပ် ကိုသာမက ရှဲချန်ဖုန်း၏ ပျံသန်းသော ဓားကိုပါ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် အသာအယာ ခုန်ပျံလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ခြံဝင်းထဲ၌ ပေါ်လာသည်။

ရှဲချန်ဖုန်းက

"နင် ဘယ်သူလဲ"

ဟု ဒေါသတကြီး အော်မေးသည်။

ယခင်က အေးစက်စက်ရှိသော ကျင့်ရွှမ်သည် စွဲဆောင်မှုရှိရှိ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရေလှိုင်းကဲ့သို့ လှုပ်ခါသွားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ကိုယ်ကျပ် အနီရောင် ပါးလွှာသော အဝတ်စကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသားအရေဖြူဖွေးမှုကို အနည်းငယ် မြင်နေရသည်။ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ဝတ်ထားသည့် အနီရောင် အဝတ်တစ်ထည်ပေါ်၌ ဘဲအစုံလိုက် ရေကူးနေသည့် ပန်းထိုးထားသည်။ ထိုအဝတ်အစားမှာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို လုံးဝ မဖုံးအုပ်နိုင်ပေ။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ရယ်မောပြီး

"အစ်ကိုမက် ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

ဟု ပြောသည်။ ရှဲချန်ဖုန်းက

"ဘယ်သူက နင့် အစ်ကိုမက်လဲ"

ဟု ပြန်အော်လိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ပျံသန်းသော ဓားတစ်လက်မှာ လေကိုခွင်း၍ ထွက်လာသည်။ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းဖြူမှာ ထပ်မံ၍ တောက်ပလာသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုအလင်းမှာ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းလေးမှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ကာကွယ်ရေး ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့် ပညာရှင်၏ ဓားချက်ဖြင့်ပင် မဖောက်နိုင်ပေ။

ဗုန်း တတိယအဆင့် ပညာရှင် သုံးဦး တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ရှဲမိသားစု၏ အိမ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သုံးဦးလုံး ထပ်ခွဲသွားကြသည်။ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ အကာအကွယ်မှာ ပျက်စီးမသွားသော်လည်း အနည်းငယ် အားနည်းနေသော ရှဲချန်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင်လည်း နှစ်ပေသာ ရှည်သော အမည်းရောင် ဓားတစ်လက် ရှိနေပြီး အလွန်ပင် တောက်ပနေသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ငါ့ကို သိသွားကြပြီ။ ငါတော့ အားလုံးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်မလို့ပါဆို"

ဟု ရယ်မော ပြောဆိုသည်။

ရှဲချန်ဖုန်းက

"နင်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ရှဲမိသားစုကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ရယ်မောရင်း

"အစ်ကိုမက် စကားတွေ လှည့်မပြောပါနဲ့။ ဒီ နတ်ဘုရား အစီအရင်က ငါ့ဆရာမ လုပ်ထားတဲ့ အစီအရင်ပဲ။ အခု ငါ့ဆရာမက ရှဲမိသားစုရဲ့ သေလုမြောပါး အဘိုးကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတယ်။ သူမ ထွက်လာရင် ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးဟာ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သရဲတစ္ဆေတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဟု ပြောသည်။

ရှဲချန်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျင့်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ယခင်က ဘိုးဘေးထံမှ သတင်းမရခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဘိုးဘေးသည် ယခုအချိန်တွင် တစ်ယောက်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် တိုက်ပွဲအသံကို မကြားခဲ့ရပေ။ တားဆီးမှုတစ်ခုခုမျိုး ရှိနေသည် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ရင်း ရေညှိရောင် အင်္ကျီဝတ်ထားသည့် လှပသော ရှဲဝမ်ရင်ကို ကြည့်ကာ

"ညီမလေး, နင် အနံ့က တကယ်မွှေးတာပဲ။ ဝူလော ခန္ဓာကိုယ် ဆိုတာ ဒါပဲဖြစ်မယ်"

ဟု ပြောသည်။

ရှဲဝမ်ရင်သည် မျက်နှာကို အေးစက်စွာ ထားလိုက်ပြီး

"ဒီလို အကျင့်ယုတ်တဲ့ မိန်းမ ဘယ်သူက နင့်ညီမလေးလဲ"

ဟု ဆိုသည်။ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအနည်းငယ် ပေါ်လာပြီးနောက်

"ရှဲမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသမီးဆိုတော့လည်း မာနကြီးတာပဲ" ဟု ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှဲဝမ်ရင်က သူမကို အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက နှုတ်ခမ်းကို အုပ်၍ ရယ်မောပြီး

"ခဏနေရင် နင်တို့ကို အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပြီး ပြည့်တန်ဆာရုံထဲ ပစ်ထားပေးမယ်။ နင်တို့ အကြီးဆုံးသမီးလေးက ယောက်ျားဝိုင်းစားပြတဲ့အခါမှာလည်း ဒီလောက် ခေါင်းမာနေဦးမလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဟု ပြောသည်။

ရှဲမိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ လက်ဝါးနှစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ လက်ဝါးစွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘေးတွင် ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ် ဖြစ်နေသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် နတ်တန်ခိုးကို အသုံးပြု၍ အနီရောင် တိမ်တိုက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်တိမ်းသည်။ ထိုပြင်းထန်သော လက်ဝါးစွမ်းအားများ တိုက်မိသော်လည်း သူမ၏ အကာအကွယ် အလင်းဖြူကြောင့် လွယ်ကူစွာပင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမည်းရောင် ဓားတိုမှာ လေကိုခွင်း၍ ရှဲချန်ဖုန်းဆီသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားသည်။ ရှဲချန်ဖုန်းမှာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပျံသန်းသော ဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ အမည်းရောင် ဓားတိုနှင့် တိုက်ခိုက်သည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ရှဲဝမ်ရင်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ပြီး

"ဒီနေရာကို နတ်ဘုရား အစီအရင်နဲ့ ပိတ်ထားတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆက်သွယ်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အစ်မက နင် စိတ်ပူနေတာကို မြင်တော့ အကူအညီတောင်းဖို့ စာပို့ပေးလိုက်တယ်" ဟု ပြောသည်။

ရှဲဝမ်ရင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူမ စာမပို့ခဲ့ပေ။ ထိုအနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်နေသည်ကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ရယ်မောပြီး

"ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက ငါက သူ့ကို ကယ်ခိုင်းဖို့ပဲ ပြောလိုက်တာ၊ ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာတော့ မပြောခဲ့ဘူး။ နင်ပြောကြည့်၊ သူ တကယ်လာခဲ့ရင် ဒီအစီအရင်ကို ဝင်ရဲပါ့မလား ဒါမှမဟုတ် ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမလား"

ဟု ပြောသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ရူးသွပ်နေပြီး နည်းနည်းလောက် ရောဂါရနေသလို ဖြစ်သည်။ ရှဲဝမ်ရင်က

"ဒီ ရူးနေတဲ့ မိန်းမ" ဟု အော်လိုက်သည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက

"ညီမလေး တစ်ခုတော့ မှာထားပါရစေ။ ယောက်ျားဆိုတာ ဘယ်တော့မှ အားကိုးမရဘူး။ ရှဲမိသားစု ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့အခါ, နင် အကူအညီတောင်းလိုက်တဲ့ သူက ဒီကို ရောက်လာရင် နင် ပြည့်တန်ဆာရုံမှာ အကစားခံနေရတာကို မြင်ရင် သူ ဘယ်လို ခံစားရမလဲ ဆိုတာကို ငါ အရမ်း သိချင်တယ်"

ဟု ပြောသည်။

ရှဲဝမ်ရင် ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်စွပ်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာလည်း အလွန်ချွန်ထက်သော သုံးလက်မအရွယ် ပျံသန်းသော ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝူလော ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျလွန်းသဖြင့် အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ အကာအကွယ်ကို မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျင့်ရွှမ် သည် နတ်တန်ခိုးကို အသုံးပြု၍ မြင်းမြီးယပ်ဖြင့် အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကို တိုက်ခိုက်သည်။ သို့သော် အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ လက်ချောင်းများ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကြိုးမျှင်များ ထွက်လာပြီး ကျင့်ရွှမ် ၏ လက်နက်ကို ကြေမွသွားစေသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ လက်တွင် ပတ်ထားသော အနီရောင် ကြိုးမျှင်များမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဒီလို နတ်တန်ခိုးမျိုး... နင်က ယင်ကိုးပါး နတ်ဘုရားမ ရဲ့ တပည့်ပဲ"

ဟု ကျင့်ရွှမ်က ဆိုသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ရယ်မောပြီး

"နင်က နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိသားပဲ" ဟု ပြောသည်။

ယင်ကိုးပါး နတ်ဘုရားမမှာ မဟာရှ ခေတ်က ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နာမည်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။ ယင်ကိုးပါး နတ်ဘုရားကျောင်းမှာလည်း ထင်ရှားသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျောင်းတော် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ရွှမ်မှာ ရှဲမိသားစုကို ဖျက်ဆီးမည့်သူမှာ ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးရှိရာ ဂူမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သွေးများရွှဲနစ်နေသော လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူသည် ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေး ဖြစ်သော်လည်း လူငယ်ပုံစံ ဖြစ်အောင် ထိန်းထားသည်။ သူ၏ တဖက်တွင်မူ အေးစက်သော အမူအရာရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိပြီး ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်းတစ်လုံး ကိုင်ထားသည်။ လူငယ်လေးက လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး သူ၏ နောက်တွင် တောင်တန်းများနှင့် ရေတံခွန်တို့ ပေါ်လာသည်။

အေးစက်သောအမျိုးသမီးက

"ဒီနေ့ အဲဒီအရာကို မပေးအပ်ရင် ရှဲမိသားစုကို သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်"

ဟု အေးစက်စွာ ပြောသည်။

လူငယ်လေးက လေးနက်စွာဖြင့်

"အဲဒီအရာက ငါ့ဆီမှာ မရှိပါဘူး။ ဘာလို့ မယုံတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

အမျိုးသမီးက "အားလုံးကို သတ်ပစ်" ဟု အမိန့်ပေးသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက "ဟုတ်ကဲ့" ဟု တုံ့ပြန်သည်။

ဆရာမရှေ့တွင် သူမသည် ဆိုးသွမ်းမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အစွမ်းအစများကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် လူငယ်လေးနှင့် အေးစက်သောအမျိုးသမီးတို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေကြသည်။ အခြားလူများမှာ သူတို့၏ တိုက်ပွဲကို မမြင်နိုင်ကြသော်လည်း တောင်တန်းများ ပျက်စီးနေသည်ကို ကြည့်၍ ပျက်စီးမှု ပမာဏကို သိနိုင်သည်။

ရှဲချန်ဖုန်းသည် ရှဲမိသားစု၏ အစီအရင်ကို ဆက်ထိန်းထားရပြီး ဖိအားများစွာ ရှိနေသည်။ ကျင့်ရွှမ်မှာလည်း အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည်။ သို့သော် အမျိုးသမီး၏ ကြိုးမျှင်များမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသည်။ အချိန်မရွေး ကျင့်ရွှမ်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ကျင့်ရွှမ်ကို အာရုံလွှဲပြီး ရှဲဝမ်ရင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ ရှဲဝမ်ရင်သည် သူမ၏ နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက

"နင်က ငါ့လက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား"

ဟု ဆိုသည်။ သူမ၏ လက်ချက်ကြောင့် ရှဲဝမ်ရင်၏ မိခင် ရှုရှီးမှာ သွေးအန်သွားသည်။

ရှဲဝမ်ရင်က "မေမေ" ဟု အော်လိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ မိခင်ဆီသို့ အပြေးသွားသည်။

ရှုရှီးမှာ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး

"မြန်မြန် ထွက်ပြေး"

ဟု ပြောသည်။ ရှဲဝမ်ရင်မှာ မျက်ရည်များ ကျလာသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက သူမ၏ ရှေ့တွင် ရောက်လာပြီး

"ထွက်ပြေးမယ် ဘယ်ကို ထွက်ပြေးမလဲ။ ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံး ပိတ်မိနေပြီ"

ဟု ရယ်မော ပြောဆိုသည်။ သူမ၏ အပြုံးမှာ ရူးသွပ်နေသည်။ ရှဲဝမ်ရင်က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက

"နင်တို့ရဲ့ အမုန်းတရားမျက်လုံးတွေကို ငါ ကြိုက်တယ်။ ဒီလောကမှာ ရှိတဲ့ လှပတဲ့အရာတွေကို ဖျက်ဆီးရတာ ငါ သဘောကျတယ်"

ဟု ပြောသည်။

"ငါက နင် အကူအညီတောင်းဖို့ စာပို့ပေးလိုက်ပေမဲ့ သူ မလာခဲ့တာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ အခုချိန်မှာ နင် သေတာကို ကြည့်နေရတာလည်း မဆိုးပါဘူး"

အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်လား"

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး တုန်လှုပ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ခန့်ညားသော ပုံပန်းရှိပြီး အေးစက်သောအမူအရာရှိသည့် လူငယ် တာအိုဆရာတစ်ဦး ရှဲဝမ်ရင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ရှဲဝမ်ရင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။