အခန်း ၄၉
Vol. 5 Ch. 49
အပိုင်း (၄၉)
ဖေစုန့်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းကို ကြားရသောအခါ ရှောင်းလိသည်လည်း အနီးကပ် အာရုံစိုက် နားထောင်လိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ရုပ်ဖျက်ပြီး ခရီးနှင်နေသည်မှာ ၂ရက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ရှောင်းလိသည် သူ့မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသော မုတ်ဆိတ်မွေးတုကို တပ်ဆင်ထား၏။ ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို စည်းနှောင်ထားပြီး ဖုန်ပေကာ ဖာထေးထားသော မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် ပိန်ပါးသော လူငယ်လေးတစ်ဦးအသွင် ရိုးရှင်းစွာ ရုပ်ဖျက်ထားသည်။ သူမသည် မျက်နှာကို မည်းအောင် လုပ်ထားရုံသာမက ကျောက်ပေါက်မာများကိုပါ ဖန်တီးထားသေးသည်။
သူမ၏ အသံသည် အအေးမိထားခြင်းမှ လုံးဝ မသက်သာသေးချေ။ သူမက အသံကို တမင်နှိမ့် ပြောလိုက်သောအခါ အသံပြောင်းစ လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ အသံလို ဖြစ်နေသည်။
ယခုအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ညိုမည်းသွားပြီး မေးလိုက်၏။ "ဖေစုန့်ကို ဘယ်သူ လုပ်ကြံတာလဲ။ အောင်မြင်သွားလား"
နောက်လိုက်ဖြစ်သူက ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တကယ် မသိပါဘူး။ အရင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ပုန်ကန်တုန်းက လမ်းကနေ ကောလာဟလတွေ ကြားခဲ့ရုံပါ။ ဒါပေမယ့် လုပ်ကြံတာက မအောင်မြင်လောက်ပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း ခရီးသွားတွေကို ဓားပြတိုက်နေရင်း ကြားရတာက ဖေစုန့်က လျန်ပြည်ထောင်ဟောင်းက အမတ်တွေကို အများကြီး ထပ်သတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့"
သူမ၏ ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားသော ဝိန်းယွီ၏ လက်သည် ချက်ချင်းပင် ဆုပ်ထားလျက်သား ဖြစ်သွားတော့သည်။
ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါ့အဖေရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းတွေ လှုပ်ရှားလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဖေစုန့်က ရုတ်တရက်ကြီး လျန်ပြည်ထောင်ဟောင်းက အမတ်တွေကို ထပ်ပြီး စသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လို့ သူတို့က ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် အစွန်းရောက်သွားရတာလဲ။
အောင်မြင်ဖို့ ရာနှုန်းပြည့် မသေချာဘူးဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်ပြီး အင်အားကို အရင်ထိန်းသိမ်းဖို့ ဦးစားပေးသင့်တာပေါ့။
ဝိန်းယွီ၏ အတွေးများ ရှုပ်ထွေးစွာ လွင့်မျောနေစဉ် နောက်လိုက်များသည် သူမ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်ပြီး စိုးရိမ်လာကာ တောင်းပန်လိုက်ကြသည်။ "သူရဲကောင်းလေး၊ ကျွန်တော်တို့ သိသမျှ အကုန်ပြောပြပြီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"
ဝိန်းယွီသည် လျန်ပြည်ထောင်အပေါ် သစ္စာရှိသော အမတ်များကို မည်သည့်အရာက လှုပ်ရှားရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပါလိမ့်ဟု စဉ်းစားနေခဲ့ပြီး သူတို့ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။ လူများကို တုပ်နှောင်ရန် အသုံးပြုသော သူတို့၏ ခါးမှ ကြိုးများကို သတိထားမိသွားကာ သူမ၏ ဘေးက ရှောင်းလိကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူတွေကို ပါးစပ်ဆို့ပြီး အရင် ကြိုးတုပ်ထားလိုက်ပါ"
နောက်လိုက်များသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ငိုယိုကာ သနားညှာတာရန် တောင်းပန်ကြတော့သည်။
ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သော်လည်း သူမပြောသည့်အတိုင်း ပူးပေါင်းပေးလိုက်၏။
သူသည် နောက်လိုက် ၃ယောက်ကို ကြိုးတုပ်ကာ လမ်းဘေးက သစ်တောထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ ဝိန်းယွီသည် မနီးမဝေးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲရန် သစ်ကိုင်းငယ်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်၏။
ရှောင်းလိက အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဖေစုန့်က တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတာဆိုတော့... ဒါကြောင့် ငါတို့တွေ ဒီရက်ပိုင်း ခရီးသွားနေတုန်း လမ်းမှာ စစ်ဆေးတာတွေ သိပ်မတင်းကျပ်တာ ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အဲ့ဒီ ဓားပြနောက်လိုက်တွေကို ကြိုးတုပ်ထားခိုင်းရတာလဲ"
ချုံပုတ်များထဲတွင် ကြိုးတုပ်ခံထားရသော နောက်လိုက်များ သူတို့၏ စကားကို မကြားစေရန်အတွက် အသံကို တမင်နှိမ့်ထားလိုက်ကြသည်။
ဝိန်းယွီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သူမ ဆွဲထားသော ရိုးရှင်းသည့် မြေပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ဖေစုန့် လုပ်ကြံခံရတာက သတင်းကောင်းပဲ။ ဒီသတင်း ပေါက်ကြားလာဖို့အတွက် တင်းကျိုးက လျန်ပြည်ထောင်ဟောင်းရဲ့ အမတ်တွေ တော်တော်လေး အားထုတ်ခဲ့ရမှာ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် တင်းကျိုးရဲ့ လက်ရှိ စစ်ရေးအခြေအနေအရ ဖေစုန့်က စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ သတင်းအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားမှာ သေချာတယ်"
"ရှော့ပျန်းနယ်စား ဝေ့ချီရှန်းကလည်း တင်းကျိုးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ဝေ့စစ်တပ်သာ နိုင်သွားရင် မြောက်နဲ့တောင် စစ်ပွဲရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာပဲ ဖေစုန့်က မြို့တစ်မြို့ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အရှုံးကို ရင်ဆိုင်ရပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ စစ်တပ်စိတ်ဓာတ်က ပိုပြီး ပြိုလဲသွားမှာဖြစ်လို့ သူ့အတွက် အခြေအနေ ဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဘယ်လို နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးရသုံးရ ဖေစုန့်က တင်းကျိုးကို သေချာပေါက် ကာကွယ်မှာပဲ"
သူမသည် မြေပုံပေါ်တွင် ရှင်းကျိုးဟု မှတ်သားထားသော နေရာကို သစ်ကိုင်းဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။ "သူ အခြေအနေ ပြန်မကောင်းလာခင်၊ ကျွန်မတို့က သူ ဒဏ်ရာရသွားတဲ့ သတင်းကို သုံးပြီး တောင်ဘက် အခြေအနေကို ပိုပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လှုံ့ဆော်ဖို့ လိုတယ်"
ရှောင်းလိက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါက အဲ့ဒီ နောက်လိုက်တွေကို ကြိုးတုပ်တာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
ဝိန်းယွီက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ လက်ထဲရှိ သစ်ကိုင်းလေးသည် ဖိန်ကျိုးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ "ဖိန်ကျိုးက တာ့လျန်ရော နန်ချန်နဲ့ပါ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး တောင်ဘက်မှာ အကြီးဆုံး လက်ဖက်နဲ့ မြင်း ကုန်သွယ်ရေး ဈေးကွက်ကြီး ဖြစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။ ပိုရှင်းအောင် ပြောရရင် ဒီနေရာက ငွေတွင်းကြီးပဲ၊ အဲ့ဒီကို သယ်သွားသမျှ ဘယ်ပစ္စည်းမဆို ငွေနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရတယ်။ ကျွန်မအဖေက နန်းတွင်းမှာ အာဏာရလာပြီးနောက် ဖိန်ကျိုးမှာ နေဖို့ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူတွေကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ဒါက နန်ချန်ကို သွားမယ့်လမ်းမှာ ကျွန်မ ဖြတ်သွားရမယ့် တာ့လျန်ရဲ့ နောက်ဆုံး နယ်မြေအပိုင်းအစလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင်းကျိုးက ဖိန်ကျိုးနဲ့ လီ ၃၀၀တောင် မဝေးဘူး။ ဒီအချိန်မှာ ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ပုန်ကန်တယ်ဆိုတာ သူက ဖိန်ကျိုးကို မျက်စိကျနေလို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
သူမက သည်နေရာတွင် ခဏ ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုတည်တင်းလာကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ပုန်ကန်တဲ့ အချိန်က အရမ်းကို တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်။ သာမန် ဓားပြတွေကတော့ စည်းကမ်းမရှိတဲ့ လူအုပ်စုဖြစ်လို့ သူတို့မှာ အမြော်အမြင် မရှိတာက နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလေ။ ဖေစုန့် သေဆုံးသွားပြီလို့ အတည်ပြုနိုင်တဲ့ လုပ်ကြံခံရမှု သတင်းတွေ မပျံ့နှံ့ခင်မှာပဲ သူက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားခဲ့တယ်။ ဒါက အရမ်းကို ထူးခြားနေတယ်"
"သူက ဝေ့ချီရှန်းနဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခုခု ရထားပြီးပြီလို့ ကျွန်မ သံသယရှိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝေ့ချီရှန်းက ဖေစုန့်ကို မြောက်ဘက်မှာ အာရုံလွှဲထားနိုင်ရင်၊ ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖေစုန့် ဝင်မပါနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တောင်ဘက်က အိမ်နီးချင်း ပြည်နယ်တွေကို ဝါးမျိုပြီး သူ့ရဲ့အင်အားကို အလျင်အမြန် ချဲ့ထွင်နိုင်လိမ့်မယ်။ သူ အရှိန်အဟုန် ရလာတာနဲ့အမျှ မြေသြဇာကောင်းတဲ့ နယ်မြေတွေက ရလာတဲ့ စည်းစိမ်နဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတွေကို ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ မြောက်ဘက် စစ်ရေးလိုအပ်ချက်တွေအတွက် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရုံသာမက ဖေစုန့်ကို မြောက်နဲ့တောင် နှစ်ဖက်ညှပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်"
ရှောင်းလိသည် နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ စကားများထဲရှိ သတင်းအချက်အလက် ပမာဏသည် အလွန်များပြားလွန်းလှပြီး အခြေအနေမှာလည်း အလွန်ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။
သို့သော် ဝိန်းယွီ ရေးဆွဲထားသော အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး၏ ပုံစံကြမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် လျင်မြန်စွာပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ သေသေချာချာ နားမလည်သော အချက်တစ်ချက်သာ ရှိသည်။
သူသည် ဝိန်းယွီ ဝိုင်းပြထားသော ဖိန်ကျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည့် နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ဝေ့ချီရှန်းက ဖေစုန့်ကို မြောက်နဲ့တောင် ညှပ်တိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းမယ့်သူ ရှာချင်တယ်ဆိုရင်၊ မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဖိန်ကျိုးကို တိုက်ရိုက် စာမပို့ဘဲ ဘာလို့ အဲ့ဒီ ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ရွေးချယ်ရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းတွေကို ဖိန်ကျိုးမှာ စုစည်းပြီး မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ တိုက်တွန်းတဲ့ စာတွေ အများကြီး ရေးထားခဲ့ပြီးပြီလေ"
ဝိန်းယွီသည် သစ်ကိုင်းငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ အကြည့်များသည် သူမဆွဲထားသော ရိုးရှင်းသည့် မြေပုံပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကာ မျက်ဝန်းများမှာ မှိုင်းညို့နေသည်။ "ဖေစုန့်က ဖုန်းယန်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး ကျွန်မတို့ ဝိန်းမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှ ဝေ့ချီရှန်းက စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပြည်ထောင်ကို လုယူဖို့ပဲ။ ဖေစုန့်က ကျွန်မနောက်ကို လုပ်ကြံသူတွေ တစ်ချိန်လုံး လွှတ်နေတာရယ်၊ ကျွန်မက ဖိန်ကျိုးကို ရောက်တဲ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာရယ်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး၊ ကျွန်မက တာ့လျန်ရဲ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ် သွေးသားဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်လေး တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ဝေ့ချီရှန်းက ကျွန်မနဲ့ ဘယ်တော့မှ မဟာမိတ် ဖွဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "မဟုတ်ရင် ဖေစုန့်ကို ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်ရင်တောင် ဒီမြေကို ဘယ်သူ အုပ်ချုပ်မလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူနဲ့ ကျွန်မ စစ်တိုက်ရဦးမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မမှာ နန်ချန်ရဲ့ အထောက်အပံ့ ရှိတယ်ဆိုတာ သူ သိတယ်၊ မဟာမိတ်တစ်ယောက် အနေနဲ့ သူ့ကို ကျွန်မ သိပ်လိုအပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ဘယ်ရှုထောင့်က ကြည့်ကြည့်၊ တောင်ဘက်မှာ ရုပ်သေးမင်းသား တစ်ပါးကို မြှောက်ပေးပြီး ဖိန်ကျိုးကို သိမ်းပိုက်တာက သူ့အတွက် အကျိုးအရှိဆုံးပဲ"
ရှောင်းလိသည် အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခများ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော ကွန်ရက်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီး ကြီးလေးသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။
ဤကိစ္စများသည် သူ့အတွက် အလွန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှပေသည်။ သူသည် သူမကို ပေါ်တင်တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုများမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း ပြည်ထောင်တစ်ခုလုံးကို အလောင်းအစား လုပ်ထားရသော ဤစစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် သူ လုပ်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။
နယ်ရုပ်များကို ကိုင်တွယ်ထားသူများသာ ကြိုးတစ်ချောင်းကို အလွယ်တကူ ဆွဲယူနိုင်ပြီး သူတို့၏ လက်တစ်ချက် လှည့်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။
သူသည် နှစ်သိမ့်စကား တစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ဝိန်းယွီကို မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"
ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ မြေပုံကြမ်းပေါ်ရှိ ရှင်းကျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော နေရာသို့ သစ်ကိုင်းကို အားပါပါဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ "ဖေစုန့် အင်အားနည်းသွားအောင် တောင်ဘက် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတာကို မြင်ရရင် ကျွန်မ ဝမ်းသာမိမှာပါ။ ဒါပေမယ့် ဝေ့ချီရှန်းက ဖိန်ကျိုးကို မျက်စိကျရဲတယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် အကျိုးအမြတ် ရခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
သူမသည် အကြည့်ကို ပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများက သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ "မီးလောင်ရာ လေပင့်ကြတာပေါ့။ ဖေစုန့် လုပ်ကြံခံရတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထွက်နေမှတော့ ကောလာဟလကို ပြောင်းပစ်လိုက်ရအောင်။ ဖေစုန့်က လုပ်ကြံခံရလို့ သေသွားပြီ၊ ဒါပေမယ့် တင်းကျိုးက စစ်ပွဲကြောင့် သူတို့က လျှို့ဝှက်ထားတာလို့ ပြောလိုက်မယ်။ မပုန်ကန်ရဲသေးတဲ့ တောင်ပိုင်းက ပြည်နယ်တွေက ဖေစုန့်ရဲ့ ဩဇာအာဏာကြောင့် ကြောက်နေကြတုန်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို ရှင်းကျိုးမှာ ဝေ့ချီရှန်းလို နောက်ခံပေးမယ့်သူ မရှိလို့လည်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့ကို တွန်းအားလေး တစ်ခု ပေးလိုက်ရအောင်။ ဝါးမျိုမခံရဖို့အတွက် သူတို့က ရှင်းကျိုးနဲ့ စတိုက်ကြတာနဲ့ ဖိန်ကျိုးက ယာယီ ဘေးကင်းသွားလိမ့်မယ်"
ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကြိုးတုပ်ခံထားရသော နောက်လိုက် အနည်းငယ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မ အဲ့ဒီလူတွေကို ချန်ထားခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"
—
ကြိုးတုပ်ခံထားရသော နောက်လိုက် ၃ယောက်အနက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ အမည်မှာ ကျောက်ယိုချိုက် ဖြစ်သည်။ သူနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နှစ်ယောက်သည် တင်းကြပ်စွာ ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး အဝေးကို လှမ်းကြည့်ရန် သူတို့၏လည်ပင်းများကို အသည်းအသန် ဆန့်ထုတ်ထားကြသည်။ လည်ပင်းကြွက်သားများ နာကျင်တောင့်တင်းလာခါနီး အချိန်တွင်မှ မြေပြင်ပေါ်၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စက်ဝိုင်းများ ရေးဆွဲနေခဲ့သော လူနှစ်ယောက် ထရပ်ပြီး လျှောက်လာသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် အရပ်ရှည်ရှည်၊ ပခုံးကျယ်ကျယ် လူက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းတို့ကို မေးခွန်းတချို့ မေးမယ်။ အမှန်အတိုင်း ဖြေစမ်း"
မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာလျက် ကျောက်ယိုချိုက်နှင့် အခြားသူများသည် ကြက်သွန်ဖြူထောင်းသည့်နှယ် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြကြသည်။
ရှောင်းလိသည် ကျောက်ယိုချိုက်၏ ပါးစပ်တွင် ဆို့ထားသော အဝတ်စကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်းတို့ရဲ့ အရင်စခန်းက ဘယ်မှာလဲ"
ကျောက်ယိုချိုက်သည် သူ့လည်ပင်းပေါ်တွင် ဖိထားသော တောက်ပနေသည့် ဓားသွားကို စိုက်ကြည့်ရင်း အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဆယ်မိုင်ကျော်လောက် ဝေးတဲ့ ချင်းကန်းတောင်ပေါ်က ချင်းယွင်စခန်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင်းကျိုး အာဏာပိုင်တွေက မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ"
ရှောင်းလိက ထပ်မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဂိုဏ်းဝင် ဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်သေးလဲ"
ကျောက်ယိုချိုက်သည် ငိုလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။ "ခေါင်းဆောင်နဲ့ တာဝန်ခံတွေ သေသွားပြီးတဲ့နောက် အကုန်လုံး ထွက်ပြေးကုန်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်က ဇာတိမြေ တစ်ခုတည်းကမို့ အတူတူ နေဖြစ်သွားတာပါ။ သူရဲကောင်းကြီး၊ တခြားသူတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ် မသိပါဘူး..."
ပါးစပ်ဆို့ခံထားရဆဲ ဖြစ်သော အခြား နောက်လိုက် နှစ်ယောက်သည်လည်း ဘေးမှနေ၍ အသည်းအသန် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။
ဝိန်းယွီသည် ရှောင်းလိကို ဓားပြန်သိမ်းရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထိုသုံးယောက်ကို မေးမြန်းရန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါတို့နဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား"
ကျောက်ယိုချိုက်သည် တစ်စက္ကန့်မျှသာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရှိပါတယ်၊ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် သိပ်ကို ဆန္ဒရှိတာပေါ့။ ဒီရက်ပိုင်း လမ်းပေါ်မှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရတာ ခက်ခဲပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့လို အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် ခရီးသွားတွေကို ဓားပြတိုက်ဖို့ ပူစရာမလိုတော့ဘူးလေ"
ထို့နောက် သူသည် ရှောင်းလိဘက်သို့ လှည့်ကာ အရိုအသေပေးပြီး မြှောက်ပင့်ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံလေတော့သည်။
ဝိန်းယွီသည် ကျောက်ယိုချိုက်၏ မျက်နှာကို သစ်ကိုင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။ "ငါတို့က လူသတ် ဓားပြတိုက်တဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ဘူး။ မင်းက လူတစ်ယောက်မှ မသတ်ဖူးဘူးလို့ ပြောခဲ့လို့သာ မင်းကို အသက်ချမ်းသာ ပေးခဲ့တာ"
ကျောက်ယိုချိုက်က အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးသရွေ့ ဓားတောင်ကို တက်ရတက်ရ၊ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်ရဖြတ်ရ ခိုင်းတာမှန်သမျှ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်"
ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "စောစောက မေးခွန်းတွေ မေးတာက မင်းတို့ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားသလားလို့ ကြည့်တာပါ။ မင်းတို့က အမှန်တိုင်း ပြောခဲ့ပြီး ငါတို့နဲ့လည်း အလုပ်တွဲလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေမှတော့ ငါ မင်းတို့ကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး။ ဖေစုန့်က လုပ်ကြံခံရပြီး သေလောက်ပြီ။ အဲ့ဒီ လျန်ပြည်ထောင်ဟောင်းက အမတ်တွေကို သတ်တာက အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဝေ့မြစ်ရဲ့ မြောက်ပိုင်းဒေသကတော့ ဝေ့ချီရှန်း လက်ထဲကို သေချာပေါက် ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝေ့မြစ် တောင်ပိုင်းမှာတော့ အဓိက ပြည်နယ်တွေက အာဏာလုနေကြတုန်းပဲ"
ကျောက်ယိုချိုက်သည် စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်လာသည်။ "ခင်ဗျားတို့... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကရော ပုန်ကန်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"
ရှောင်းလိသည် သူတို့ အရင်က တိုင်ပင်ထားသည့်အတိုင်း အချိန်ကိုက်ပင် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ကျိုးအိမ်တော်တွင် အလုပ်လုပ်စဉ်က အမှတ်တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ "ငါတို့က သခင်ကြီး ကိုယ်စား စစ်သား လာစုတာပဲ"
ကြေးဝါ အမှတ်တံဆိပ်ပြား၏ အရှေ့ဘက်တွင် "လင်" ဟူသော စာလုံး ပါရှိပြီး အနောက်ဘက်တွင် "ကျိုးအိမ်တော်" ဟု ရေးသားထားသည်။
ကျောက်ယိုချိုက်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများသည် အမှတ်တံဆိပ်ပြားပေါ်ရှိ "လင်"ဟူသော စာလုံးကိုသာ သိကြသည်။ ထိုအပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော သေသပ်လှပသည့် ပုံစံများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့ နှစ်ဦး၏ ထူးခြားသော နောက်ခံကို ချက်ချင်းပင် ခံစားမိသွားကြပြီး ပိုလို့ပင် ရိုသေလေးစားလာကြတော့သည်။ "ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ဘယ်သခင်ကြီး လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်တာလဲလို့ မေးလို့ ရမလား"
သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းလိုသည့် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပေါ်လွင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား သူတို့က အလျင်အမြန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်ကြသည်။ "ကျွန်တော်တို့လို အဆင့်နိမ့်တောသားတွေက အဲ့ဒီ သခင်ကြီး လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်ခွင့် ရတယ်ဆိုတာ ဘိုးဘွားတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူကနေ ကံကောင်းခြင်း မီးခိုးတွေ ထွက်လာလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို သိနေတော့ မတော်တဆ စော်ကားမိသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ သတိထားချင်လို့ပါ"
ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ထုန်ချန်က သခင်ကြီးပဲ"
ထိုစဉ်က ထုန်ချန် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် တရားဝင်လမ်းမကြီး ပြိုကျသွားသည့် သတင်းကို တမင်တကာ ဖြန့်ဝေခဲ့ပြီး ကုန်သည်ယာဉ်တန်း အများအပြားကို မြို့ထဲသို့ မျှားခေါ်ခဲ့ကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ ယုတ်မာသော အကြံအစည်များ၏ သားကောင်များ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ထို့ပြင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် သူမကို ကူညီရန် အရည်အချင်းရှိသူများကို ရှာဖွေနေကြောင်း ကြေညာချက်များ ကပ်ထားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်တော့ ၎င်းသည် အကင်းမပါးသူများကို ထောင်ဖမ်းရန် ထောင်ချောက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။
ယခုတော့ ထိုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် သူ စိုက်ပျိုးခဲ့သည့်အတိုင်း ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းရမည့် အချိန်ရောက်လာပြီ။
ထုန်ချန်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေသည်ဟူသော အမည်ခံဖြင့် သူမနှင့် ရှောင်းလိတို့သည် တပ်ဖွဲ့များကို စုဆောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထုန်ချန်သည် ဖေစုန့်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသဖြင့် ထုန်ချန်ကပင် သစ္စာဖောက်သည့် လက္ခဏာ ပြသလာလျှင် စောင့်ကြည့်နေကြသော အခြား ပြည်နယ်များသည် ပိုပြီး ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးများရှိပြီး နန်ချန်ထံမှ အထောက်အပံ့ ရနိုင်ခြေရှိသော ဖိန်ကျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ထုန်ချန်ကို အရင် သိမ်းပိုက်ခြင်းက သေချာပေါက် ပိုပြီး ဘေးကင်းသော ဗျူဟာ ဖြစ်နေသည်။
ဝိန်းယွီသည် သူတို့ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ တောတွင်းဓားပြတွေ ထကြွတဲ့အခါ မင်းတို့မှာ ရဲရင့်တဲ့ သတ္တိတွေ ရှိပေမယ့် အဖွဲ့ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ငွေကြေး မရှိဘူးလေ။ ငါတို့ သခင်ကြီးကတော့ ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စစ်စရိတ်ကို ဘယ်တော့မှ ဖြတ်တောက်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ သိတဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ တောတွင်း သူရဲကောင်းတွေရှိရင် ငါတို့ကို ထောက်ခံပေးပါ။ ဒါ့အပြင် ဒုက္ခသည်တွေထဲကနေလည်း ငါ့အတွက် စစ်သားတချို့ စုဆောင်းပေးပါဦး"
သူမသည် ဆုလာဘ်များကို ချပြရန်လည်း မမေ့ခဲ့ချေ။ "ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ရင် စစ်ထဲဝင်တဲ့ လူတစ်ရာအတွက် ငွေ ၁၀လျန် ရမယ့်အပြင် ငါတို့ ထုန်ချန်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းတို့ သုံးယောက်အတွက် သခင်ကြီးဆီမှာ စကားကောင်း ပြောပေးပြီး တရားဝင် ရာထူးတွေ ရအောင် လုပ်ပေးမယ်"
...