အခန်း ၅၀

အပိုင်း (၅၀)

ဝိန်းယွီ၏ကတိကို ရရှိပြီးနောက် ကျောက်ယိုချိုက်နှင့် သူ့လူများသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများသည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ဝင်းလက်သွားတော့သည်။ သူတို့က အလျင်စလို ပြောလိုက်ကြ၏။ "ကျွန်တော်တို့ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ဝိန်းယွီက သူတို့ကို တုပ်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ဖြည်ပေးရန် ရှောင်းလိကို အချက်ပြလိုက်သည်။ ရှောင်းလိသည် သူ့ဓားကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏အသားအရေကို ခြစ်မိခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ကြိုးများအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

ကျောက်ယိုချိုက်တို့အဖွဲ့သည် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပိုလို့ပင် သတိထားလာကြသည်။ နောက်လိုက် နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ပါးစပ်တွင် ဆို့ထားသော အဝတ်စများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဝိန်းယွီနှင့် ရှောင်းလိကို ကမန်းကတမ်း အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

ဝိန်းယွီက မေးလိုက်သည်။ "ချင်းယွင်စခန်းကို အခု အစိုးရတပ်တွေ စောင့်ကြပ်နေတာလား"

ကျောက်ယိုချိုက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီနေရာက ခေါင်တယ်လေ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်ခေါင်းဆောင်က အစိုးရတပ်တွေကို ကာကွယ်ဖို့ တောင်ပေါ်မှာ စခန်းဆောက်ခဲ့လို့သာပါ။ အခု အာဏာပိုင်တွေက အဲ့ဒါကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီဆိုတော့ သယ်သွားလို့ရသမျှ အကုန်လုံးကို လုယူသွားပြီး သယ်မရတာတွေကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။ အဲ့ဒီမှာ ဘာလို့ တပ်စွဲထားရမှာလဲ"

ထို့နောက် ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်။ မင်းတို့ စစ်သားတွေ စုဆောင်းနိုင်ရင် သူတို့ကို ချင်းယွင်စခန်းဆီ အရင် ခေါ်သွားပါ။ နောက် ၂ရက် နေ့လယ် နောက်ဆုံးထားပြီး မင်းတို့ရဲ့ စုဆောင်းမှု ရလဒ်တွေကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်ပေါ်ကို လာခဲ့မယ်"

ကျောက်ယိုချိုက်သည် အကြိမ်ကြိမ် သဘောတူလိုက်၏။

သူမက ထပ်ပြောလိုက်၏။ "ဒါနဲ့ နောက်မှ မှတ်တမ်းတင်ထားလို့ရအောင် မင်းတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို ပြောပြပါဦး"

ကျောက်ယိုချိုက်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ "ဒီတောသား ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကျောက်၊ နာမည်က ယိုချိုက်ပါ။ 'ချိုက်' ဆိုတာက စည်းစိမ်ချမ်းသာကို အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်"

သူ့ဘေးရှိ ဝဝတစ်ယောက်နှင့် ပိန်ပိန်တစ်ယောက် နောက်လိုက်များသည် ဤအရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များရှေ့တွင် စကားပြောရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသော်လည်း သူတို့က "ကျွန်တော်" ဟု စတင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ယိုချိုက်က သူတို့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဝတဲ့တစ်ယောက်က ကျောက်တာ့ကျူလို့ ခေါ်ပြီး ပိန်တဲ့တစ်ယောက်က ကျောက်တိန်းအာလို့ ခေါ်ပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်းတို့ အကုန်လုံးက မျိုးရိုးနာမည် ကျောက် တွေချည်းပဲလား"

ကျောက်ယိုချိုက်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး၊ ခင်ဗျား မသိလောက်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ကျောက်ရွာမှာ အားလုံးက ကျောက် မျိုးရိုးတွေချည်းပါပဲ"

ဝိန်းယွီသည် သူတို့ အစောပိုင်းက ရှောင်းလိကို ပေးခဲ့သော ငွေများကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ သခင်ကြီးအတွက် တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ဖို့ လူတွေ ထပ်ရှာရဦးမယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်မနေတော့ဘူး"

ကျောက်ယိုချိုက်သည် ငွေတုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံယူလိုက်၏။ ဝိန်းယွီတို့အဖွဲ့သည် တာဝန်များ ပေးအပ်ရန် လူများကို ထပ်မံရှာဖွေနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ သူက အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီတောသား ကျွန်တော် ဒီနေ့ စခန်းကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ချက်ချင်း သွားရှာပါ့မယ်။ တချို့ ညီအစ်ကိုတွေက တခြားတောင်တွေဆီ သွားကြတယ်... အဲ့ဒီ စခန်းတွေက ခေါင်းဆောင်တွေဆီကို သတင်းစကား ပါးပေးဖို့ သူတို့ကိုလည်း ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါ့မယ်။ သခင်ကြီးတို့ နှစ်ယောက်အတွက် အဓိက စခန်းကြီး အားလုံးဆီကနေ အင်အားတွေ စုဆောင်းပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ရုံသာ ကွေးထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါတို့ မင်းတို့ရဲ့ သတင်းကောင်းကို စောင့်နေပါ့မယ်"

လူများကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းလိနှင့် ဝိန်းယွီတို့သည် သူတို့၏ခရီးကို ဆက်နှင်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ခရီးအတော်အတန် သွားပြီးနောက် သူက မေးလိုက်၏။ "မင်း ရှင်းကျိုးမှာ ၂ရက်လောက် နေဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"

ဝိန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီ သူခိုးလေး ၃ယောက်တည်းကို အားကိုးနေရုံနဲ့ အခြေအနေတွေကို ရှုပ်ထွေးသွားအောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ ပိုလုပ်ဖို့ လိုတယ်"

ရှောင်းလိက ထပ်မေးလိုက်သည်။ "မင်းမှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးပြီလား"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်၏။ "အချိန်ကျရင် ရှင် သိလာလိမ့်မယ်"

ရှောင်းလိသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ အရမ်း ကြာကြာနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဖေစုန့် လုပ်ကြံခံရတယ်ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူးလေ။ အခု သူ့ရဲ့ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတွေက ငါတို့ကို အနီးကပ် မလိုက်နိုင်တဲ့ အချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဖိန်ကျိုးဆီ အမြန်မသွားဘူးဆိုရင် သူ ပြန်ကောင်းလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့ ထပ်ပြီး ဝိုင်းရံခံရမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်"

သို့သော်လည်း ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကျွန်မတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်အဖြစ် ထားပြီး တောင်ဘက်က အခြေအနေကို ပိုပြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင် လုပ်လေလေ ကျွန်မတို့ ပိုပြီး ဘေးကင်းလေလေပဲ"

ရှောင်းလိသည် သူ၏နားမလည်နိုင်မှုကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်၏။ "ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ အထောက်အပံ့ ရထားတယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ တကယ်လို့ ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက နောက်ခံမရှိဘဲ သူ့ဘာသာသူ လှုပ်ရှားနေတာဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဖေစုန့်က ရှင်းကျိုးကို စစ်တပ် မလွှတ်ခင် အခြေအနေတွေကို ရှုပ်ထွေးသွားအောင် လုပ်ဖို့ အချိန်လုံလောက်ပါ့မလား"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ဝါးခမောက်ကို ပြင်ဆောင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဝေ့မြစ်တောင်ဘက်က နယ်မြေအများစုကို ဖေစုန့်က သိမ်းပိုက်ထားပြီးသား အခြေအနေမျိုးမှာ ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖေစုန့်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့အထိ မိုက်မဲနေတယ်လို့ပဲ ထားပါတော့။ တကယ်လို့ ရှင်သာ ဝေ့ချီရှန်း နေရာမှာဆိုရင် ဖေစုန့်နဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေပြီဆိုတော့ တောင်ဘက်က အခြေအနေကို သူ့ကို အလွယ်တကူ ငြိမ်သက်သွားတာကို လွှတ်ထားလိုက်မှာလား"

ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီ၏စကားများမှတစ်ဆင့် တာ့လျန်၏ယေဘူယျ အခြေအနေကို ပိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဟင့်အင်း"

ဝိန်းယွီက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘုရင်အဖြစ် မကြေညာခင် ဝေ့ချီရှန်းက ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို မချဉ်းကပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်တောင် အခုတော့ သူနဲ့ သေချာပေါက် ပူးပေါင်းလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဖေစုန့်က အမြဲတမ်း ရက်ရက်စက်စက် လှုပ်ရှားတတ်တဲ့အတွက် ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖေစုန့် တပ်စွဲထားတဲ့ နေရာအနီးတစ်ဝိုက်ကို ရှောင်ရှားပြီး ဖိန်ကျိုးကို အရင် သိမ်းပိုက်လိမ့်မယ်။ ဒီလိုတွေ အားလုံး လုပ်ရတဲ့ ကျွန်မရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က ဖိန်ကျိုးကို ကာကွယ်ဖို့ သက်သက်ပါပဲ"

ရှောင်းလိသည် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။ "နန်ချန်ရဲ့ အထောက်အပံ့ ရှိနေတော့ ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖိန်ကျိုးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို ဖိန်ကျိုးဆီ အရင် လိုက်ပို့ပေးမယ်။ မင်း လုံးဝ ဘေးကင်းသွားပြီဆိုမှ ပြဿနာတွေ ဆက်ရှာဖို့ ငါ လူလွှတ်လို့ ရပါတယ်"

ဝိန်းယွီသည် ရှောင်းလိကို စကားမပြောဘဲ အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "နန်ချန်က စစ်တပ်ကို အလွယ်တကူ စေလွှတ်မှာ မဟုတ်လို့လား"

ဝိန်းယွီသည် အဝေးရှိ သစ်တောပင်လယ်ကြီးဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မက နန်ချန်ကို စစ်တပ် အလွယ်တကူ စေလွှတ်ခွင့် ပေးလို့မရတာပါ"

ဤအချက်က ရှောင်းလိကို ပိုလို့ပင် ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

ဝိန်းယွီက ရှင်းပြလိုက်၏။ "သမိုင်းတစ်လျှောက် နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုတွေဆိုတာ အမြဲတမ်း အကျိုးစီးပွားတွေ ဖလှယ်တာချည်းပဲ"

တိုက်ခတ်လာသည့်လေက သူမ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားစေပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက တာ့လျန်နဲ့ နန်ချန်ကြားက ဆက်သွယ်ရေးကြိုးပဲ။ တာ့လျန် အင်အားကြီးမားချိန်တုန်းက နန်ချန်က တာ့လျန်ကို အားကိုးဖို့ လိုအပ်ခဲ့ပြီး အခြေအနေက ကျွန်မအတွက် အသာစီး ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု တာ့လျန်က ဒီလောက်အထိ ပြိုကျသွားပြီး ဝိန်းတော်ဝင်မိသားစုကလည်း သတ်ဖြတ်ခံရလို့ ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မရဲ့တူမလေးပဲ ကျန်တော့တဲ့ အချိန်မှာ လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ စစ်တပ်စေလွှတ်လာအောင် နန်ချန်နဲ့ စေ့စပ်ဆွေးနွေးဖို့ ကျွန်မမှာ ရှိတဲ့ အပေးအယူလုပ်စရာ အားလုံးကို အသုံးချရမယ်"

"ဖိန်ကျိုးက တာ့လျန်နဲ့ နန်ချန် ကြားက နယ်စပ်မှာ ရှိတယ်။ အဲ့ဒီနေရာက တည်ငြိမ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဖိန်ကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ကျွန်မအဖေရဲ့ လူဆိုတာကို နန်ချန်က သိနေလို့ပဲ။ တကယ်လို့ ကျွန်မက နန်ချန်ကို လက်ထပ်လိုက်ရင် ဖိန်ကျိုးက သူတို့ရဲ့ နယ်မြေ ဖြစ်လာနိုင်လို့ သူတို့က အဲ့ဒီကို သိမ်းပိုက်ဖို့ စစ်တပ်ကို အလဟဿ အကုန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖိန်ကျိုးကို မျက်စိကျနေတဲ့ တခြား အင်အားစုတွေကလည်း နန်ချန်ရဲ့ နောက်ခံကို ကြောက်နေကြတယ်"

သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီ ဟန်ချက်ညီမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လို့ မရဘူး။ တကယ်လို့ ဖိန်ကျိုးက အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး နန်ချန်ရဲ့ စစ်တပ်က ကူညီမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရောက်လာခဲ့ရင် သူတို့က ပြန်ဆုတ်ခွာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဖိန်ကျိုးက တာ့လျန် ပိုင်တော့မှာ မဟုတ်သလို သူတို့နဲ့ စေ့စပ်ဆွေးနွေးရာမှာလည်း ကျွန်မရဲ့ အပေးအယူလုပ်စရာ အရာတစ်ခု အဖြစ် ကျန်ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်းလိသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီသည် နန်ချန်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘေးကင်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းသည်လည်း အလားတူ အန္တရာယ်များသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် သူက သူမကို မေးလိုက်သည်။ "မင်းက နန်ချန်ရဲ့ စစ်တပ်ကို တာ့လျန်ဆီ ပြန်ဦးဆောင်လာပြီး ဖေစုန့်ကို ရှင်းလင်းမယ်။ နောက်ပိုင်း ဝေ့ချီရှန်းကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ပြီးရင် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာလဲ"

ဝိန်းယွီက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အဲ့ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားဖို့က စောလွန်းပါသေးတယ်"

သူမက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး ရှောင်းလိသည် ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက သူ့ကို လွှတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့စဉ်က သူမ ဆိုလိုချင်သည့် အဓိပ္ပါယ်ကို သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်— သူမတွင် လျှောက်ရန် ဤလမ်း တစ်လမ်းသာ ရှိသည်ဆိုသည်ကိုပင်။

သူမသည် ဖေစုန့်နှင့် သွေးကလဲ့စားချေရန် ရန်ငြိုးတစ်ခု ရှိနေပြီး ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ဝေ့ချီရှန်းနှင့် နန်ချန်တို့သာ သူ့ကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် စစ်ရေးအာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထား၏။ တော်ဝင်မျိုးနွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူ့ထံ ယူဆောင်လာပေးနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များမှာ အရေးမပါလှချေ။ အကယ်၍ ဝိန်းယွီသာ ဝေ့ချီရှန်းထံတွင် ခိုလှုံခဲ့မည်ဆိုပါက ဖေစုန့်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်သည့် သူ၏စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန် သူမ၏တော်ဝင်အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြုနေစဉ်တွင် သူမကို အလှပြအရုပ်တစ်ခုလိုမျိုးသာ ထားရှိလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအရာက နန်ချန်ကို စစ်တပ်စေလွှတ်ရန် တရားဝင် အကြောင်းပြချက်ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်— ခိုးယူခံလိုက်ရသော သတို့သမီးတစ်ဦးအတွက် နာကြည်းမှုဟု အမည်တပ်ထားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝေ့ချီရှန်းသည် ဖေစုန့်နှင့် နန်ချန် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရမည့် အခြေအနေမျိုးသို့ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်တော့မှ အရောက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

နန်ချန်သို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ဝိန်းယွီအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှင်းကျိုး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူ့ကိုယ်သူ ဘုရင်အဖြစ် မကြာသေးမီကမှ ကြေညာထားပြီး ရှင်းကျိုးရှိ အရာအားလုံးသည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ဝိန်းယွီနှင့် ရှောင်းလိတို့ မြို့နယ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ သူမ၏ပုံတူပန်းချီကို မြို့တံခါးဝတွင် ကပ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စစ်သားများသည် တင်းကျပ်သော စစ်ဆေးမှုများကို မလုပ်ဆောင်ကြတော့သည်ကို သူတို့ သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

အမျိုးသားတစ်ဦးအသွင် ရုပ်ဖျက်ထားသောကြောင့် သူမသည် မြို့ထဲသို့ အလွယ်တကူ ခိုးဝင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် အနားယူရန် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေချင်ခဲ့သော်လည်း ဝိန်းယွီက ဒုက္ခသည်များ တည်းခိုသည့် နေရာများသို့ လိုက်သွားရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

ရှောင်းလိက သူမ အခက်အခဲကို မခံနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မြို့ထဲမှာ စစ်ဆေးမှုတွေက မတင်းကျပ်ပါဘူး။ မင်း တည်းခိုမယ့်နေရာမှာ ဒုက္ခခံဖို့ မလိုပါဘူး"

ဝိန်းယွီက အာရုံစိုက်မခံရစေဘဲ ဒုက္ခသည်များနောက်သို့ လိုက်ရန် အချက်ပြရင်း သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မ သတင်းအချက်အလက် တချို့ စုဆောင်းချင်လို့ပါ။ ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်မကို ယုံကြည်လိုက်ပါ"

ရှောင်းလိသည် သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော အရောင်ရင့်အောင် ဆိုးထားသော်လည်း နူးညံ့နေဆဲဖြစ်သည့် သွယ်လျလျ လက်ချောင်းလေးများကို ကြည့်ရင်း သူ့ရင်ထဲတွင် မွန်းကြပ်နာကျင်သွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိန်းယွီ နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့၏။

ထိုညတွင် သူတို့သည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု၌ ဒုက္ခသည်များနှင့်အတူ အနားယူခဲ့ကြသည်။ လည်လည်ဝယ်ဝယ် ပိုရှိကြသည့် ဒုက္ခသည်များသည် ဒေသခံ သူတောင်းစားများထံမှ သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ — ဒေသခံ အစိုးရက ဆန်ပြုတ် ဝေငှခြင်း ရှိမရှိ၊ မည်သည့် ကုန်သည်များက ဆန်ပြုတ်အလှူ ဝေငှတတ်ကြောင်းနှင့် မည်သည့် ကုန်သည်များက ဖြတ်သွားသော ငန်းတစ်ကောင်ထံမှပင် အမွေးများကို နှုတ်ယူတတ်လောက်အောင် လောဘကြီးလွန်းသဖြင့် သူတို့၏တံခါးဝတွင် တောင်းရမ်းခြင်းသည် လုံးဝ အချည်းနှီး ဖြစ်ကြောင်း...

ဒုက္ခသည်များ၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောသံများနှင့် ဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ဝိန်းယွီသည် မြို့ထဲရှိ အဓိက ကုန်သည်ကြီးများအကြောင်းကို တစ်ညတည်းနှင့်ပင် အကြမ်းအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။

နောက်နေ့တွင် ဝိန်းယွီနှင့် ရှောင်းလိတို့သည် သူတောင်းစားများ ပြောပြသော ဆန်ပြုတ်ဝေသည့် နေရာသို့ သွားသောအခါ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ဒေသခံများက ထိုကုန်သည်များ၏ကောင်းမှု ဆိုးမှုများအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ဆန်ပြုတ်ကို ရရှိပြီးနောက် ဝိန်းယွီနှင့် ရှောင်းလိတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်ရန် တိတ်ဆိတ်သော ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။ သူမက မေးလိုက်သည်။ "ရှင် တစ်ခုခု သတိထားမိလိုက်လား"

ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို နားမလည်သော်လည်း သူမ လုပ်သမျှ အရာတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက် ရှိသည်ကို သိထားသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။ "အရင်က အလှူအတန်း နည်းနည်းလေး လုပ်တယ်လို့ နာမည်တောင်မထွက်ဖူးတဲ့ သူဌေးကျာက ဒုက္ခသည်တွေ မြို့ထဲ ဝင်လာပြီးနောက်မှာ ဆန်ပြုတ်ဝေဖို့ တဲတစ်ခု ဆောက်လိုက်တယ်။ ဒေသခံ အာဏာပိုင်တွေက သူ့ကို သဘောထားကောင်းတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်လို့ ချီးကျူးကြတယ်။ တခြားတစ်ဖက်မှာကျတော့ သူ့ရဲ့ ကြင်နာမှုကြောင့် အမြဲတမ်း နာမည်ကြီးတဲ့ သခင်ကြီးလျိုက သူ့ရဲ့ တံခါးတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားလိုက်တယ်။ သူတောင်းစားတွေ သူ့တံခါးဝကို လာတဲ့အခါ သူ့မိသားစုလည်း ရုန်းကန်နေရတယ်လို့ ပြောလွှတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ကြားရတာကတော့ သူတို့ရဲ့ ဂိုဒေါင်တွေထဲက စပါးတွေက ဝက်တွေတောင် မစားနိုင်လောက်အောင် မှိုတက်နေပြီမလို့ အဲ့ဒါတွေ အကုန်လုံးကို လယ်ကွင်းတွေထဲ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး လာမယ့်နှစ်အတွက် မြေဩဇာ အဖြစ် သုံးလိုက်တယ်တဲ့"

ဝိန်းယွီသည် ဘာမှတ်ချက်မှ မပေးခဲ့ချေ။ ဆန်ပြုတ် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီချမ်းသာတဲ့မိသားစုတွေမှာ လယ်ယာမြေတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ နောက်မှ အဲ့ဒီ လယ်ယာမြေတွေကို သွားကြည့်ရအောင်"

ရှောင်းလိသည် ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်လုံး နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ရောက်ရန် တစ်ဝက်အလိုတွင် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်း တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလဲ"

ဝိန်းယွီသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ လူငယ်လေးတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူစေရန် သူမသည် သူမ၏မျက်ခုံးများကို တမင်တကာ မည်းနက်ပြီး ထူထဲအောင် ပြုလုပ်ထားရာ ထိုအမူအရာသည် ထူးခြားစွာ တက်ကြွနေပုံ ပေါ်လေသည်။ သူမက ပြောလိုက်၏။ "ငွေရှိရင် မကောင်းဆိုးဝါးကိုတောင် ကြိတ်ဆုံလှည့်ခိုင်းလို့ ရတယ်ဆိုတာ ရှင် ကြားဖူးလား။ ဒီအခြေအနေကို အမြန်ဆုံး ရှုပ်ထွေးသွားအောင် လုပ်ဖို့ ကျွန်မ လက်ထဲမှာ ငွေတချို့ ရှိဖို့ လိုတယ်"

ရှောင်းလိ၏မျက်ခွံသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ "မင်းက ဓားပြတိုက်ချင်တာလား..."

ဝိန်းယွီက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်းလိသည် အလိုလိုပင် နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

သူမ၏အကြည့်များသည် ပွင့်လင်းပြီး မတုန်မလှုပ် ရှိနေသည်။ သူမက ပြောလိုက်၏။ "မသမာတဲ့ ကုန်သည်တွေကို အပြစ်ပေးပြီး ပြည်သူလူထုကို အန္တရာယ်ကနေ ကင်းဝေးအောင် လုပ်ပေးတာကို— ဓားပြတိုက်တယ်လို့ ခေါ်လို့ရလား"

ရှောင်းလိ : "..."

သူသည် ဝိန်းယွီကို ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့မြင်ရသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက ပန်းကန်လုံးများကို သွားပြန်ပေးနေချိန်တွင် သူသည် ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ကျောပြင်ကို ခဏတာ ကြည့်နေပြီးနောက် အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဝိန်းယွီနှင့် ရှောင်းလိတို့သည် ကျားနှင့် လျိုမိသားစုများ ပိုင်ဆိုင်သော လယ်ယာမြေ အတော်များများဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။ ဝိန်းယွီသည် အငှားလယ်သမားများကို ရေတောင်းသောက်သည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူတို့၏မြေခွန်များအကြောင်းကို စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ ရရှိခဲ့သော အဖြေများသည် ဆန်ပြုတ်တဲတွင် သူတို့ ကြားခဲ့ရသည်များနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေခဲ့သည်။

အငှားလယ်သမားများသည် ကျာမိသားစုနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ကို ခိုင်းစေသော တိရစ္ဆာန်များသဖွယ် ဆက်ဆံခံရကြောင်း ခါးသီးစွာ ညည်းညူခဲ့ကြသည်။ အထွက်တိုးသောနှစ်ဖြစ်စေ၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသောနှစ်ဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံတော်၏အခွန်နှုန်းထားက မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ရိတ်သိမ်းရရှိမှု၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ပေးအပ်ရသည်။ အငှားလယ်သမား အများအပြားသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လယ်ကွင်းများတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်မိသားစုများသာ ငတ်မွတ်သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ကျာမိသားစု၏အစေခံများသည် သူတို့၏သခင်များနှင့်အတူ လယ်ယာမြေများသို့ လိုက်ပါလာသောအခါ နောက်ထပ် အခွန်အခများကို တောင်းခံတတ်ကြသည်။ သူတို့ မျက်စိကျသော မည်သည့် အမျိုးသမီးမဆို၊ ချွေးမကိုမဆို အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းသည် သူတို့အတွက် သာမန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လျိုမိသားစုသည် အလွန် သဘောထားကြီးသော မြေရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏လက်အောက်ငယ်သားများကို အငှားလယ်သမားများအပေါ် ဘယ်တော့မှ ဖိနှိပ်ခွင့်မပေးဘဲ နားလည်မှုရှိကာ အကြောင်းအကျိုး ဆင်ခြင်တတ်ကြသည်။ မည်သည့်မိသားစုမဆို အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက လျိုမိသားစုက အကူအညီ ပေးတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် လယ်ယာမြေ အများအပြားသည် ပိုင်ရှင် ပြောင်းသွားခဲ့သော်လည်း ဒေသခံ အငှားလယ်သမားများသည် သခင်ကြီးလျိုကို ကျေးဇူးရှင်ကြီး တစ်ဦးအဖြစ် ပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်းလိက မေးလိုက်သည်။ "သခင်ကြီးလျိုက လိုအပ်နေတဲ့သူတွေကို ဆန်ပြုတ်အဖြစ် ဝေပေးမယ့်အစား သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စပါးကျီက မှိုတက်နေတဲ့ စပါးတွေကို လယ်ကွင်းထဲ လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲ့ဒါ အမှန်ပဲလား"

အငှားလယ်သမားသည် ချက်ချင်းပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းစွာ တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။ "မှိုတက်နေတဲ့ စပါးတွေကို လွှင့်ပစ်တာ သခင်ကြီးလျို မဟုတ်ဘူး။ အာဏာပိုင်တွေက ကုန်သည်တွေကို စစ်စရိတ် ထည့်ဝင်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းခဲ့တယ်။ သခင်ကြီးလျိုရဲ့မိသားစုမှာ ငွေမကျန်တော့လို့ သူတို့ရဲ့ မြေကို အစိုးရဆီ ပေါင်နှံခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ကျာမိသားစုက အာဏာပိုင်တွေဆီကနေ အဲ့ဒီ မြေကို ဝယ်ယူပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မှိုတက်နေတဲ့ စပါးတွေကို မြေဩဇာအဖြစ် သုံးခဲ့တာပဲ။ ကျာမိသားစုက အစိုးရနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတဲ့ မသမာတဲ့ ကုန်သည်တွေပဲ။ ဒီနှစ်မှာ သခင်ကြီးလျိုရဲ့မိသားစုက ဒုက္ခသည်တွေကို ဆန်ပြုတ် မဝေပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် အခြေအနေ မဟန်တော့လို့ပဲ"

အငှားလယ်သမားသည် သူ့စကားအဆုံးတွင် မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သုတ်လိုက်လေသည်။ "ဒီလောကမှာ လူကောင်းတွေက သူတို့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ဘယ်တော့မှ မရကြဘူး"

ဝိန်းယွီနှင့် ရှောင်းလိတို့သည် ထိုမိသားစုကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အခြားမိသားစု အတော်များများကို မေးမြန်းခဲ့ရာ အလားတူ အဖြေများကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ အပြန်လမ်းတွင် ရှောင်းလိသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမှန်တရားက ဒီလိုဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး"

သို့သော်လည်း ဝိန်းယွီက မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ "ဒါကြောင့် မကြာခဏဆိုသလို ရှင် မြင်ရ ကြားရတာတွေက အမှန်တရား မဟုတ်ဘဲ တခြားသူတွေက ရှင့်ကို မြင်စေချင် ကြားစေချင်တာတွေ ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ကျာမိသားစုရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေက သိပ်ပြီး ပါးနပ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ဖို့ ဒုက္ခသည်တွေကို ဆန်ပြုတ် ဝေတာကို အသုံးပြုလိုက်တာက လုံလောက်သွားတယ်။ အမှန်တရားကို သိတဲ့သူ တစ်ချို့က ထုတ်ပြောရင်တောင် ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်းလိသည် သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ"

လမ်း၏တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဝါးရုံတောများ တန်းစီနေသည်။ ဝိန်းယွီ၏ပခုံးပေါ်သို့ ဝါးရွက်တစ်ရွက် လွင့်ကျလာသောအခါ သူမက ၎င်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျာမိသားစုကို ချီးကျူးတဲ့သူတွေက ဆန်ပြုတ် ဆက်ရဖို့အတွက် အဲ့ဒီလို လုပ်ကြတာလေ။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ရှင်သန်ရေးက အန္တရာယ်ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာ ကျာမိသားစုက တကယ် သဘောထား ကောင်းတာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား ဆိုတာကို သူတို့က ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ။ လျိုမိသားစု ခံစားခဲ့ရတဲ့ မတရားမှုက သူတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ အမှန်တရားကို မသိတဲ့ နောက်ပိုင်း ရောက်လာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကတော့ ကျာမိသားစုကို ကျေးဇူးရှင်ကြီးတွေအဖြစ် ပိုပြီး ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်သွားကြမှာပဲ"

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်သည်။ "ဒုက္ခသည်တွေက ဒီမှာ ကြာကြာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ထွက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျန်ခဲ့မှာက ဒေသခံတွေပဲ။ သဘောထားကြီးတဲ့ လျိုမိသားစုလို ကုန်သည်တွေ မရှိတော့ရင်၊ မသမာတဲ့ သူဌေးကျာမိသားစုရဲ့ လက်အောက်မှာ သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေက ပိုခက်ခဲလာဖို့ပဲ ရှိတယ်"

ရှောင်းလိက ဤရည်ညွှန်းချက်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "လူအများစုက အဲ့ဒီလောက် အဝေးကြီးထိ မတွေးတတ်ကြဘူး၊ သူတို့က ဘဝကို ဝေဝေဝါးဝါးနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းသွားကြတာပဲ။ မနက်ခင်းက မှိုတွေက လရဲ့ ဆုတ်ယုတ်မှုနဲ့ ပြည့်ဝမှုကို မသိသလို၊ နွေရာသီက ပုစဉ်းရင်ကွဲတွေကလည်း နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦး ကုန်ဆုံးသွားတာကို မသိကြဘူး။ ဒါ့အပြင် သခင်ကြီးကျာက ဒုက္ခသည်တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပိုမြင့်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို တက်လှမ်းဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် သူက လူကောင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အားလုံးက သိနေရင်တောင် နောက်ပိုင်းကျရင် ဘယ်သူက သူ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ရှောင်းလိသည် သူမ၏စကားများထဲမှ ပိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပါယ်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကျာမိသားစုသည် ဒုက္ခသည်များကို အသုံးချပြီး ဆန်ပြုတ်ကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ အကူအညီများကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် လူတို့၏ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဖေစုန့်၏ပုန်ကန်မှုသည်လည်း ဤနည်းလမ်းအတိုင်းပင် စတင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ၏မည်းနက်သော မျက်ဝန်းများသည် ဝိန်းယွီနှင့် ဆုံတွေ့သွားသည်။ "ပုံပြင်ပြောတဲ့ လောင်ကဲက ရှေးခေတ် ချင်ခေတ်တုန်းကတောင် လူတွေက 'ဘုရင်တွေနဲ့ မှူးမတ်တွေက သူတို့ရဲ့ ထီးနန်းတွေအတွက် မွေးဖွားလာတာလား'လို့ အော်ဟစ်ခဲ့ကြတယ်တဲ့။ ဒီခေတ်မှာဆို ပိုလို့တောင် ဆိုးသေးတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိတဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ပါးကိုတောင် အာဏာကနေ ဖယ်ရှားနိုင်သေးတာပဲ၊ ကုန်သည်တွေဆိုရင် ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"

သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ကြားသောအခါ ဝိန်းယွီသည် တဒင်္ဂ မှင်သက်သွားပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ရှင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သာမန် ပြည်သူလူထုဆိုတာ ရေလိုပဲ : ကျယ်ပြောတဲ့ လွင်ပြင်တွေမှာ ညင်သာပြီး ငြိမ်သက်နေတတ်ပေမယ့် ချောက်ကမ်းပါးတွေနဲ့ လျှိုမြောင်တွေနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါမှာတော့ ရက်စက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းလာတတ်တယ်လို့ မင်းဆရာကြီးက ကျွန်မ အစ်ကို့ကို တစ်ခါက သင်ပေးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ထက်မြက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ အုပ်ချုပ်သင့်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပေါ်လွင်လာစေဖို့ ဖိနှိပ်တာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး"

သူမသည် အဝေးရှိ လှိုင်းတွန့်သဏ္ဍာန် တောင်တန်းကြီးဆီသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ချင်းယွင်စခန်းကို သွားကြရအောင်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်ဖို့ အချိန်ကျပြီ"

...