← Chapters

အခန်း ၄၆၃

Vol. 40 Ch. 463

အခန်း ၄၆၃

Vol. 40 Ch. 463

အပိုင်း (၄၆၃)

ဘုရင်မ အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်မှာတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ကိစ္စ နှစ်ခု လုပ်ရမယ်။ ပထမ တစ်ခုက လန်ပိ… ခင်ဗျားက တာယင်အင်ပါယာ ဟေးလုံထိုင်က သူလျှိုတွေကို သွားဆက်သွယ်ပြီး ရိက္ခာနဲ့ ပစ္စည်းတွေ တောင်း။ အထူးသဖြင့် လမင်းမီးကို တောင်း။

ဒုတိယ တစ်ခုက ဘုရင်မ ကျင်းကျုံးယွဲ့ အနေနဲ့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး တာရှီအင်ပါယာရဲ့ စစ်သည် သုံးသိန်းကို နှစ်ရက်လောက် အချိန်ဆွဲထားပေးရမယ်။”

လန်ပိက မင်းသမီး ဝူရွှမ်းနှင့် ကျင်းကျုံးယွဲ့တို့ကို အလိုလို လှည့်ကြည့်မိသွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောက်ယွီမှာ လန်ပိအတွက် ပြင်ပလူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကျင်းကျုံးယွဲ့က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။ “ကောင်းပြီ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် နေရာဆယ်ခု မှတ်ပေးထားမယ်။ လူတစ်ထောင်လောက် ချက်ချင်း စုစည်းပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့ တွင်းတူးသမားတွေကို အသုံးပြုရမယ်။ ကျင်းမိသားစုမှာ အဲဒီလို လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့က ဆား တူးလာတာ နှစ်ရာချီနေပြီလေ။ ပြီးတော့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ရာကျော်ကိုလည်း တွင်းတူးတဲ့ နေရာမှာ အသုံးပြုဖို့ အသင့် ပြင်ထားရမယ်။”

ယွမ်ထျန်းရှဲ့က ဝင်ပြောလိုက်၏။ “ဒီကိစ္စကို ကျုပ်တို့ ဟွမ်ထျန်းဂိုဏ်းကလည်း ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ဆီမှာ ကျောက်တုံးတွေကို ပျော့သွားစေတဲ့ အထူးဆေးရည်တစ်မျိုး ရှိတယ်။ ဒီအောက်ခြေက ကျောက်လွှာတွေဆိုတော့ တူးရတာ လွယ်ကူပါတယ်။ ကျုပ် တပည့် တစ်ရာကျော်ကို ခေါ်ပြီး ကူညီပေးပါ့မယ်။”

အစီအစဉ်များ အားလုံး ချမှတ်ပြီးနောက် လူတိုင်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြတော့သည်။

တာယင်အင်ပါယာ ဟေးလုံထိုင်မှ ဖုန်းရှင်းမြဲ့၏ သံတမန်က ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။ ထိုသူမှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ မိတ်ဆွေဟောင်း ရွှီအန်းထင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့ အနေဖြင့် သူနှင့် တွေ့ဆုံခွင့် မရှိခြင်းပင်။

ကျင်းကျုံးယွဲ့က ပြောလိုက်၏။ “တာရှီအင်ပါယာရဲ့ စစ်သည် သုံးသိန်း ရိုလန်မြို့ကို လာတိုက်တော့မယ်။ ကျွန်မကို ရိက္ခာနဲ့ ပစ္စည်း အများကြီး ထောက်ပံ့ပေးဖို့ လိုတယ်။ အထူးသဖြင့် လမင်းမီးတွေပဲ။”

ဖုန်းရှင်းမြဲ့၏ သံတမန် ရွှီအန်းထင်က အခက်တွေ့စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “သခင်မ ကျင်းကျုံးယွဲ့... မကြာသေးခင်က ခင်ဗျားရဲ့ ဓားပြတွေက တာယင်အင်ပါယာ နယ်စပ်ကို အရူးအမူး ဝင်ရောက် လုယက်ခဲ့ကြလို့ ဟေးလုံထိုင်နဲ့ သခင်ကြီး ဖုန်းရှင်းမြဲ့တို့ အတော်လေး ဖိအားများနေရတယ်။ နန်းတွင်းမှာဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို အပြတ်ရှင်းဖို့ စစ်တပ်လွှတ်ဖို့တောင် တိုင်ပင်နေကြပြီ။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့က ဖြေရှင်းလိုက်၏။ “တာယင်အင်ပါယာကို ဝင်လုဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ ကျွန်မ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ ညီမ ပေးခဲ့တာ။”

သူမက မင်းသမီး ဝူရွှမ်းကို လုံးဝ မထောက်ထားဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်းသမီး ဝူရွှမ်း ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျင်းကျုံးယွဲ့ အဆိပ်မိပြီး သတိလစ်နေတုန်း ကျွန်မက ရိုလန်မြို့ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တာ။ တာယင်အင်ပါယာကို ဝင်လုခဲ့တာက တာရှီ ဧကရာဇ် အထင်ကြီးအောင် တမင် လုပ်ပြခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျင်းကျုံးယွဲ့ သတိရလာပြီ ဆိုတော့ တာရှီအင်ပါယာနဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။”

ရွှီအန်းထင်က ပြောလိုက်သည်။ “တာရှီအင်ပါယာရဲ့ စစ်သည် သုံးသိန်း လာတိုက်မှာကို ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ လူတစ်သောင်းကျော်ပဲ ရှိတာ။ ကျုပ် အမြင်အရတော့ လုံးဝ အနိုင်မရနိုင်ဘူး။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့က ပြန်ပြော၏။ “အဲဒါက ရှင်တို့အလုပ် မဟုတ်ဘူး။ ရိက္ခာ ထောက်ပံ့ပေးမလား၊ မပေးဘူးလား အဲဒါပဲ ပြော။”

ရွှီအန်းထင်က ပြောလိုက်သည်။ “ခဏစောင့်ပါ။ သခင်ကြီး ဖုန်းရှင်းမြဲ့ကို သွားရောက် သတင်းပို့ပါရစေ။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့တို့ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ဖုန်းရှင်းမြဲ့ ကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်လား။

ခဏအကြာတွင် ဟေးလုံထိုင်၏ အနောက်တောင်ပိုင်း တပ်မှူး ဖုန်းရှင်းမြဲ့ ဝင်လာလေသည်။

ဖုန်းရှင်းမြဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်တည်းက ရိုလန်မြို့ထဲကို ခိုးဝင်လာခဲ့တာ။ ရည်ရွယ်ချက်က ကလေးနှစ်ယောက်ကို ရွှေ့ပြောင်းပေးဖို့ပဲ။ အခု စစ်ဖြစ်တော့မှာဆိုတော့ ကျုပ်က တာယင်အင်ပါယာကိုယ်စား ခင်ဗျားတို့ကို တရားဝင် ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေထဲကို ပြန်ဆုတ်ခွာနိုင်တယ်။ တာယင်အင်ပါယာ စစ်တပ်က ခင်ဗျားတို့ ဆုတ်ခွာနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ့်အပြင် အကာအကွယ်ပါ ပေးမယ်။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ သဘောမတူဘူး။ ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေကနေ ထွက်လာတည်းက အဲဒီကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား။”

ဖုန်းရှင်းမြဲ့က ဆက်ပြော၏။ “ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျုပ် ဝင်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကလေး နှစ်ယောက်ကိုတော့ ကျုပ် သေချာပေါက် ခေါ်သွားရမယ်။ သူတို့က ယွင်ကျုံးဟဲ့ရဲ့ သားသမီးတွေ ဖြစ်သလို ကျုပ်ရဲ့ မြေးတွေလည်း ဖြစ်တယ်။ စစ်ဖြစ်တော့မယ့် အချိန်မှာ သူတို့ကို အန္တရာယ်ကြားထဲမှာ လုံးဝ မထားခဲ့နိုင်ဘူး။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့က ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို အလိုလို လှည့်ကြည့်မိသော်လည်း သူက အနားတွင် မရှိပေ။

ကျင်းကျုံးယွဲ့က သဘောတူလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ ကလေးနှစ်ယောက်ကို တာယင်အင်ပါယာထဲ အရင် ခေါ်သွားပါ။ ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲပြီးရင်တော့ ပြန်ပို့ပေးရမယ်။”

ဖုန်းရှင်းမြဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “သေချာတာပေါ့။ ခင်ဗျားကမှ ကလေးတွေရဲ့ အမေအရင်းပဲ။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျွန်မတို့ကို ထောက်ပံ့မယ့် ရိက္ခာနဲ့ လမင်းမီးတွေကော။”

ဖုန်းရှင်းမြဲ့က ဖြေ၏။ “ရှိတယ်။ ပေါင်တစ်သိန်း ကြိုပြီး ပို့ထားပြီးပြီ။ တာရှီအင်ပါယာရဲ့ တပ်တွေ မိုင်ထောင်ချီ အကွာမှာ ရှိနေတည်းက ကျုပ်တို့က ရိက္ခာတွေကို ပို့ထားပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ ရိုလန်မြို့က ကျုပ်တို့ တာယင်အင်ပါယာအပေါ် ရန်လိုနေခဲ့လို့သာ ဝင်မလာခဲ့တာ။”

'ပေါင်တစ်သိန်း ဟုတ်လား။'

ဖုန်းရှင်းမြဲ့က ယမ်းမှုန့် တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက နည်းစနစ် အသစ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လမင်းမီးပဲ။ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုစွမ်းအားကြီးပြီး သယ်ရတာလည်း ပိုလွယ်ကူတယ်။ သခင်မ ကျင်းကျုံးယွဲ့... ကျုပ်တို့နဲ့အတူ ရိက္ခာတွေကို လိုက်ယူပြီး လက်ခံပေးပါ။”

ရှီချန် တစ်ဝက်ခန့် အကြာတွင် ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် တာယင်အင်ပါယာ ဟေးလုံထိုင်မှ ထောက်ပံ့သော ရိက္ခာ အမြောက်အမြားကို သွားရောက် လက်ခံခဲ့၏။

ဖုန်းရှင်းမြဲ့ကမူ ဟေးလုံထိုင် သိုင်းပညာရှင်များနှင့်အတူ ကလေး နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရိုလန်မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး တာယင်အင်ပါယာသို့ ပြန်သွားလေသည်။

ဖုန်းရှင်းမြဲ့သည် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရိုလန်မြို့တွင် ရှိနေမှန်း သိသော်လည်း ယွင်ကျုံးဟဲ့က တွေ့ဆုံရန် မတောင်းဆိုသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း တွေ့ဆုံရန် မပြောခဲ့ပေ။

ယခင်က တာဝန် ပေးအပ်စဉ်တည်းက ယွင်ကျုံးဟဲ့တွင် ဆက်သွယ်ရမည့်သူ မရှိသလို၊ သီးခြား တာဝန်လည်း မရှိဘဲ တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ အတွင်းတွင် အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်အောင်ကြိုးစားရန်သာ တာဝန် ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် ရှီချန် တစ်ဝက်ခန့် အကြာတွင် ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် မြင်းစီးသူရဲ ငါးထောင်ကို ဦးဆောင်ကာ ရိုလန်မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး တာရှီအင်ပါယာ၏ စစ်သည် သုံးသိန်းဆီသို့ ဦးတည် ချီတက်သွားလေသည်။

စစ်တိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ရန်သူ့ စစ်တပ်၏ အရှိန်ကို နှေးကွေးအောင် အချိန်ဆွဲရန်သာ ဖြစ်၏။

ရိုလန်မြို့ထဲတွင်မူ ခွန်အားကြီးမားသူ နှစ်ထောင်နှင့် သိုင်းပညာရှင်များ စုစည်းကာ ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေရှိ ကျောက်လွှာများကို စတင် တူးဖော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မင်းသမီး ဝူရွှမ်း၏ သိုင်းပညာရှင်များ၊ ယွမ်ထျန်းရှဲ့၏ သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံး တွင်းတူးရာတွင် ပါဝင်နေကြ၏။

လူအားသက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်သောကြောင့် တာယင်အင်ပါယာ ဟေးလုံထိုင်မှ ထောက်ပံ့သော ယမ်းမှုန့် အသစ်များကို အသုံးပြုကာ တိကျစွာ ဖောက်ခွဲခဲ့ရသည်။

လူနှစ်ထောင်သည် နေ့ရောညပါ မနားတမ်း သုံးရက်နှင့် လေးညတိတိ အလုပ် လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ရေနံတွင်း ဆယ်တွင်း အောင်မြင်စွာ တူးဖော်နိုင်ခဲ့၏။

ထိုကျောက်လွှာများမှာ ဆွေးမြည့်နေသောကြောင့် တူးဖော်ရန် မခက်ခဲသည့်အပြင် ယမ်းမှုန့်များဖြင့် တိကျစွာ ဖောက်ခွဲနိုင်ခဲ့သောကြောင့် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ပြီးစီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရပ်... ရပ်... ရပ်...” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

အမှတ်(၉) လူနာကွမ်တမ်၏ တွက်ချက်မှုအရ ယခုအချိန်တွင် ရေနံကြောအထိ ပါးလွှာသော ကျောက်လွှာ တစ်ထပ်သာ လိုတော့၏။ ဆက်တူးပါက ရေနံများ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာမှာဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပန်းထွက်ခွင့် မပြုနိုင်သေးဘဲ ရန်သူ အားလုံး ဤနယ်မြေအတွင်း ဝင်ရောက်လာမှသာ ရေနံများ ပန်းထွက်စေရမည် ဖြစ်၏။

“လမင်းမီးတွေ ပြင်ထား။”

ဖောက်ခွဲရေး ကျွမ်းကျင်သူများက ထိုပါးလွှာသော ကျောက်လွှာပေါ်တွင် ယမ်းမှုန့် ပေါင်ထောင်ချီ၍ မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး သံပြားများ၊ ကျောက်တုံးများဖြင့် အလုံပိတ်လိုက်ကြ၏။ ထိုသို့ ပြုလုပ်မှသာ ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်က အားကောင်းမှာ ဖြစ်သည်။

အချိန် လေးဆယ့်သုံး ရှီချန် ကြာပြီးနောက် ရေနံတွင်း ဆယ်တွင်းစလုံး တူးဖော် ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယမ်းမှုန့်များ အားလုံးကိုလည်း မြှုပ်နှံပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

နေရာတိုင်းတွင် ယမ်းမှုန့် ပေါင်ထောင်ချီ မြှုပ်နှံထားသောကြောင့် မီးရှို့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ကျောက်လွှာများ ပွင့်ထွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားအောက်တွင် မရေမတွက် နိုင်သော ရေနံများက အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်ကာ အပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာမှာဖြစ်သည်။

မည်းနက်သော နဂါးကြီးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဖြစ်ရာ ထိုမြင်ကွင်းမှာ သေချာပေါက် အံ့မခန်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကွမ်တမ်၏ တိကျသော တွက်ချက်မှုသာ မရှိပါက ဤမျှ တိကျစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်လွှာကို မဖောက်နိုင်လျှင် ရေနံ ပန်းထွက်မည် မဟုတ်သလို၊ လွန်သွားပါကလည်း ရေနံများကြိုတင် ပန်းထွက်လာမှာဖြစ်၏။

ယခုမူ အားလုံး အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး တာရှီအင်ပါယာ၏ စစ်သည် သုံးသိန်း သေတွင်းထဲသို့ ဝင်လာမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။

ကတိခံဝန်ချက်ပါ အချိန်ကုန်ဆုံးရန် ဆယ့်ခုနစ် ရှီချန်သာ လိုတော့သည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာရန် ရှီချန် ဆယ်ဂဏန်းကျော်သာ လိုတော့၏။

မင်းသမီး ဝူရွှမ်းသည် ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေရှိ တွင်းနက်ကြီးများကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ရေနံ တစ်စက်လေးမှ ပန်းထွက်လာသည်ကို မတွေ့ရသေးပေ။

ဤအရာများ အားလုံးမှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစီအစဉ်များသာ ဖြစ်၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော အရင်းအနှီးများ စိုက်ထုတ်ထားရသော်လည်း အောင်မြင်မည်၊ မအောင်မြင်မည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ချေ။

မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီ… အချိန်တန်လို့ လမင်းမီးတွေကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး ရေနံမည်းတွေ ပန်းမထွက်လာခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့ ရှင်က အပြစ်သားပဲ။ လူတစ်သောင်းကျော်ကို သေတွင်းထဲ ပို့လိုက်တဲ့ အပြစ်သားပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “မင်းသမီး ဝူရွှမ်း… အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုကြီး ထွက်ပေါ်လာမယ့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ ကုတင်ပေါ်မှာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးသာ ကျုပ်ကို စောင့်နေလိုက်တော့။”

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ “ဘုရင်မ ပြန်ရောက်လာပြီ။ ဘုရင်မ ပြန်ရောက်လာပြီ။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် မြင်းစီးသူရဲကောင်း ထောင်ဂဏန်းကို ဦးဆောင်ကာ ရိုလန်မြို့သို့ အပြေးအလွှား ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။ သူမ၏ နောက်ကျောဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း တစ်လျှောက်တွင် ဖုန်တလူးလူး ထနေပြီး မြေကြီးများပင် တုန်ခါနေသည်။

တာရှီအင်ပါယာ၏ စစ်သည် သုံးသိန်း ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အံ့မခန်း အချိန်ကာလမှာလည်း မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မှာ ဖြစ်၏။

…………..

ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်များတွင် အပိုအရန် ချန်လှပ်ထားရှိခြင်းသည် အခြေခံအကျဆုံး အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ရေနံတွင်းပေါင်း ဆယ်တွင်းတိတိ တူးဖော်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသို့ ပြင်ဆင်ထားခြင်းကြောင့် ဖောက်ခွဲသည့်အခါတွင် နှစ်တွင်း၊ သုံးတွင်းခန့် ချို့ယွင်းချက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့လျှင်ပင် အခြေအနေတစ်ရပ်လုံးကို ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိစေဘဲ ထိန်းကျောင်းနိုင်မှာဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အမှတ် (၉) ကွမ်တန်၏ တွက်ချက်ခန့်မှန်းချက်များ အပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်၏။

အချိန်ကာလ အလွန်အမင်း ကျပ်တည်းနေသဖြင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့အနေနှင့် ရေနံတွင်းတစ်တွင်းကို အပြီးတိုင် တူးဖော်ကာ ရေနံစိမ်းများ ပန်းထွက်လာသည်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနိုင်ခွင့် မရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အသိပညာ ဗဟုသုတမျှဖြင့်လည်း မြေအောက်အနက် မည်မျှတွင် ရေနံအမှန်တကယ် တည်ရှိနေသည်ကို အတည်ပြုရန် မစွမ်းသာချေ။

သို့သော်ငြား အမှတ် (၉) ကွမ်တန်၏ အဖြေမှာမူ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းအထိ စိတ်ချရသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ၎င်းသည် အမှတ် (၉) ကွမ်တန် ပေးဖူးသမျှသော ခန့်မှန်းချက်များအနက် အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေပင် ဖြစ်၏။

အတိတ်ကာလက တာ့ရစ်တောင် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှု သို့မဟုတ် လန်ကျိုးပင်လယ်ပြင်၏ အင်အားပြင်းငလျင်နှင့် ဆူနာမီဘေးဒုက္ခများတွင်ပင် ဤမျှ မြင့်မားသော ဖြစ်နိုင်ခြေမျိုးကို မပြခဲ့ဖူးပေ။

မင်းသမီး ဝူရွှမ်၏ အမြင်မှာလည်း မှန်ကန်လှပေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့အပေါ်တွင်သာ ယုံကြည်မှု ပုံအောကာ လောင်းကြေးထပ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ မြေအောက်၌ ရေနံ မရှိခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ဖောက်ခွဲချိန်၌ ပန်းထွက်မလာခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ တပ်တော်တစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆွဲနှစ်လိုက်သည့် သမိုင်းတရားခံတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

……………………….

All Chapters