အခန်း ၆၁

အပိုင်း (၆၁)

မနေ့ညက ဝိန်းယွီတစ်ယောက် ကောင်းစွာ အိပ်မပျော်ခဲ့ချေ။ အစိုးရရုံးတော်မှ ပြန်လာပြီးနောက် သူမသည် လုံးဝကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့၏။ သို့သော် သူမကိုယ်သူမ နိုးနိုးကြားကြားရှိစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့ပြီး ချန်ဝေ့ ပို့ဆောင်ထားသော အစီရင်ခံစာများကို ဆက်လက် စစ်ဆေးခဲ့ရသည်။

ကျောင်းပိုင်က သူမ၏ နားထင်များကို အဆက်မပြတ် နှိပ်နယ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး အကြံပေးလိုက်လေသည်။

"စောပါသေးတယ် မင်းသမီး။ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး နားချင်သေးလား"

ဝိန်းယွီ၏ အကြည့်က အစီရင်ခံစာပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ရပါတယ်။ ဒီလို ဆူပူအုံကြွနေတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်မ အနားမယူနိုင်ပါဘူး။ အရင်တုန်းကတော့ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ဆိုတာ ကျွန်မရဲ့ အဖေနဲ့ အစ်ကိုတို့ ထမ်းဆောင်ရမယ့် တာဝန်လို့ ထင်ခဲ့တာမို့ တိုင်းပြည့်မူဝါဒတွေနဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ အလေးအနက် မလေ့လာခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ဒီတာဝန်က ကျွန်မ ပခုံးပေါ် ကျရောက်လာပြီဆိုတော့ အတိတ်က ကျွန်မ လျစ်လျူရှုခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည် သင်ယူရလိမ့်မယ်"

ချန်လျန်ဝမ်အိမ်တော်သည် နိုင်ငံရေးမုန်တိုင်းများ၏ ဗဟိုချက်တွင် အမြဲရှိနေခဲ့လေသည်။ ယင်းက လက်ရှိအခြေအနေအပေါ် သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ထက်မြက်စေခဲ့ပြီး အမြဲတစေ ထိတွေ့နေရမှုမှတစ်ဆင့် လူများကို အသုံးချခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှု တချို့ကို ရရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် နိုင်ငံရေးကိစ္စရပ်များကို အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ခြင်းနှင့် ဆွေးနွေးခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူမ သင်ယူစရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေး၏။

သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ စာသင်ကြားချိန်တွင် မင်းဆရာကြီးယွီထံမှ သူမ ယခင်က သင်ယူခဲ့သမျှသည် မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရာတွင် သူမကို အထောက်အပံ့ပေးရန် မလုံလောက်ခဲ့ချေ။

ယခုလို ဖိအားများပြားလှသော အချိန်များတွင် သူမသည် အာဏာကစားပွဲ၌ ကျွမ်းကျင်ရင့်ကျက်သူ တစ်ဦးအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေသည်။

ကျောင်းပိုင်သည် ဝိန်းယွီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်လေသည်။ သူတို့၏ ယခင် စကားဝိုင်းအပြီးတွင် လီယောင်နှင့် အခြားသူများက သူမအပေါ် အဘယ်ကြောင့် လေးစားမှု မပြသခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းဆရာကြီးက အင်မတန်မှ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတယ်။ ဖုန်းယန် ကျရှုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဖေစုန့်က မင်းဆရာကြီးကို သီးသန့် အကျယ်ချုပ် ချထားခဲ့တာက သူ့ကို လက်နက်ချဖို့ ဖြားယောင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းဆရာကြီးသာ မင်းသမီးဘေးမှာ ရှိနေသေးရင် မင်းသမီး ဒီလောက် အခက်အခဲတွေကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး"

မင်းဆရာကြီးယွီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်ဆိုလျှင် လီယောင် တစ်ယောက်တည်းကို မဆိုထားနှင့်၊ ထိုကဲ့သို့ ခေါင်းမာသော လူဆယ်ယောက်ပင်လျှင် သူ့ ရှေ့မှောက်၌ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူရဲမည် မဟုတ်ချေ။

စာမျက်နှာကို လှန်နေသော ဝိန်းယွီ၏လက်က အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွား၏။ ဖုန်းယန်တွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရဆဲဖြစ်သော အမတ်ဟောင်းများစွာကို တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားက ပိုလို့ပင် လေးလံသွားခဲ့သည်။ မကြာသေးခင်က ဖေစုန့်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအပြီးတွင် ထိုအမတ်များထဲမှ မည်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ကို သူမ တွေးတောနေမိသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် သူမသည် မျက်လုံးများကို ခဏ မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျောင်းပိုင်၊ ကျွန်မအတွက် လက်ဖက်ရည်ပြင်းပြင်း တစ်အိုးလောက် ဖျော်ပေးပါ"

ကျောင်းပိုင်က အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး ထွက်သွားခဲ့၏။ သူမ လက်ဖက်ရည်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဝိန်းယွီသည် အစီရင်ခံစာကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဖြင့် မှီထိုင်ခုံပေါ်၌ အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နွေဦး၏ နေရောင်ခြည်သည် နွေးထွေးပြီး နူးညံ့လေသည်။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ပါးလွှာသော ဝါးကန်းလန့်ကာ တစ်တန်းကို အနိမ့်အမြင့် အမျိုးမျိုးဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားရာ နေရောင်ခြည်သည် ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာပြီး စိမ်းလဲ့သော စန္ဒကူးသစ်သား စားပွဲနှင့် စာလိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝိန်းယွီ၏ လက်ကို လင်းလက်သွားစေသည်။ သူမ၏ ပါးလွှာသော ပိတ်ပါးအင်္ကျီလက်များမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်လာသော အလင်းရောင်သည် လှိုင်းတွန့်နေသော ရေပြင်နှယ် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်မောင်းပေါ်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖြာကျနေစေ၏။

ကျောင်းပိုင်သည် ဝိန်းယွီကို မနှောင့်ယှက်ရက်ခဲ့ချေ။ သူမသည် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချထားခဲ့ပြီး ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အစေခံမလေးတစ်ဦးက အလွန်မြန်မြန် လျှောက်လာသောအခါ ကျောင်းပိုင်က တိတ်တိတ်နေရန် အမူအရာ ပြလိုက်လေသည်။

အစေခံမလေးက သူမကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်တွင် ကျောင်းပိုင်က ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းသမီး အိပ်ပျော်နေတယ်။ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ကြနဲ့"

အစေခံမလေးများသည် တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ပင်မခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ထွက်ရာတွင် တကယ့်ကို ဖွဖွလေး လှုပ်ရှားသွားလာကြလေသည်။ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ စာကလေးများ၏ အော်မြည်သံများကိုသာ ကြားနေရတော့သည်။

ဖန့်ယွမ်ထံမှ ရုန်းထွက်လာခဲ့သော ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီကို တွေ့ရန် ပြန်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် ပင်မအခန်းကို စောင့်ကြပ်နေသူမှာ ကျောင်းပိုင် မဟုတ်တော့ဘဲ ဝိန်းယွီကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ချန်ဝေ့က တာဝန်ပေးထားသော အစေခံမလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်းလိက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြပြီးနောက် အစေခံမလေးက မရေမရာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီးက ရုံးတော်ကနေ ပြန်ရောက်ကတည်းက အိပ်ပျော်နေတာပါ။ မိန်းကလေးကျောင်းပိုင်က ကျွန်မတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ ဒါကြောင့်... ရှင် နောက်မှ ပြန်လာခဲ့ပေးလို့ ရမလား"

အခန်းအတွင်း အလွန်အမင်း အိုက်စပ်မနေစေရန် ပြတင်းပေါက်က တင်းကျပ်စွာ ပိတ်မထားဘဲ အလင်းရောင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ပါးလွှာသော ဝါးကန်းလန့်ကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။ ရှောင်းလိသည် အတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မှီထိုင်ခုံပေါ်မှ တွဲလောင်းကျနေသော တန်ဆာဆင်ထားသည့် ပိုးသားစကပ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကန်းလန့်ကာများမှတစ်ဆင့် ပြန့်ကျဲနေသော နေရောင်ခြည်သည် စကပ်ပေါ်သို့ အစင်းကြောင်းများအဖြစ် ကျရောက်နေပြီး ရွှေချည်ထိုး ပန်းထိုးလက်ရာမှာ လုအန်းငှက်၏ အမွေးအတောင်များပေါ်မှ တောက်ပသော အလင်းရောင်သဖွယ် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေလေသည်။

ရှောင်းလိသည် အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ရပါတယ်။ မင်းသမီး နိုးလာတဲ့အထိ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ စောင့်နေလိုက်မယ်"

အစေခံမလေးသည် ရှောင်းလိက ဝိန်းယွီထံသို့ မည်သည့်ကိစ္စကို တင်ပြရန် လိုအပ်နေမှန်း မသိခဲ့သဖြင့် သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မနှင်ထုတ်ရဲခဲ့ချေ။ သူမက သူ ထိုင်ဖို့ ကုလားထိုင်တစ်လုံး ယူလာပေးသော်လည်း ရှောင်းလိသည် မတ်တတ်သာ ရပ်နေခဲ့သည်။ တံစက်မြိတ်အောက်ရှိ မှန်ကူကွက် ပြတင်းပေါက်ကို ကျောခိုင်းထားလျက် မွန်းတည့်ချိန်မှစ၍ နေမင်းကြီး အနောက်ဘက် တောင်တန်းများဆီသို့ ဝင်သွားသည်အထိ သူတစ်ယောက် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့လေသည်။

လေပြေသည် သစ်တော်ပန်းပွင့်များကို နှင်းပွင့်များနှယ် ကြွေလွှင့်သွားစေပြီး ခြံဝင်းတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲသွားကာ သူ့ပခုံးများကို ပန်းပွင့်ဖတ်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေ၏။ သူသည် မျက်လွှာချကာ တိုင်ကိုသာ မှီထားပြီး ထူးဆန်းစွာ ငြိမ်သက်နေပြီး လွမ်းဆွတ်တသနေပုံပေါ့်၏။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ အစေခံမလေးများသည် မနေနိုင်ဘဲ သူ့ကို ခိုးကြည့်နေကြသော်လည်း သူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် အချိန်အကြာကြီး မစိုက်ကြည့်မိအောင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားကြရလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခန်းတွင်းမှ အစေခံများကို ခေါ်ယူသည့် လှုပ်ရှားသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ စောင့်ဆိုင်းနေသော အစေခံမလေးသည် မျက်နှာသစ်ရေခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

လတ်တလောတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် ဝန်ပိနေသော ဝိန်းယွီသည် အိပ်မောကျသွားခဲ့၏။ နိုးလာချိန်တွင် အခန်းတွင်းရှိ မှိန်ဖျော့နေသော အလင်းရောင်ကို သတိထားမိသွားပြီး မှီထိုင်ခုံပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး အိပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူမ၏ လည်ပင်းက တောင့်တင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အစေခံမလေး ကမ်းပေးသော မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ယူလိုက်ရင်း သူမက မေးလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ ကျွန်မကို ဘာလို့ မနှိုးတာလဲ"

အစေခံမလေးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "မိန်းကလေးကျောင်းပိုင်က မင်းသမီး ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ခဲတယ်လို့ ပြောပြီး ကျွန်မတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ အမိန့်ပေးထားလို့ပါ"

ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကျောင်းပိုင် စီစဉ်မည့် ကိစ္စရပ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ နားထင်များကို နှိပ်နယ်လိုက်၏။ "ကျောင်းပိုင် ဘယ်မှာလဲ"

အစေခံမလေးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "လီရွှင် လူကြီးမင်းဆီမှာ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိပုံရလို့ မိန်းကလေးကျောင်းပိုင်ကို ခေါ်သွားပါတယ်။ သူ ပြန်မရောက်သေးပါဘူး။ သူရဲကောင်းရှောင်းက မင်းသမီးကို တွေ့စရာ ကိစ္စရှိတယ်ဆိုပြီး အပြင်မှာ စောင့်နေပါတယ်။ သူ အဲ့ဒီမှာ တစ်နေခင်းလုံး ရှိနေခဲ့တာပါ"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ လက်များကို မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် သုတ်လိုက်ပြီး ဖွင့်ထားသော မှန်ကူကွက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ အရပ်ရှည်ရှည် ကျောမတ်မတ်နှင့် လူရိပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်"

အစေခံမလေးက အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး ကြေးရေခွက်နှင့်အတူ ရိုသေစွာ ပြန်ထွက်သွားခဲ့၏။

မကြာမီတွင် ရှောင်းလိ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီသည် မှီထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီလျက်သာ နေနေပြီး ဖတ်ရှုရန် အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်ကို ကောက်ယူလိုက်၏။ သူ့ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနီးရှိ ကျောဝိုင်းကုလားထိုင် တစ်လုံးဆီသို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ထိုင်ပါ"

ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းလိသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော တောက်ပသည့် အနီရောင် တံဆိပ်တုံးကို သတိထားမိသွားရာ ယင်းက လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။ သူက မေးလိုက်၏။

"မင်း ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးသား အစီရင်ခံစာတွေကို ဖတ်နေတာလား"

ဝိန်းယွီက သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက အရာရာကို သိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အုပ်ချုပ်ရေးကို လေ့လာဖို့ဆိုရင် အရင်က ခရိုင်အစီရင်ခံစာတွေကို လေ့လာတာက အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ အရာရာတိုင်းက ပုံစံခွက်တွေအတိုင်း လည်ပတ်နေတာပဲ — အဲ့ဒါတွေကို ရှင် နားလည်သွားတာနဲ့ အနာဂတ်မှာ အလားတူ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာကို ရှင် သိလာလိမ့်မယ်"

ရှောင်းလိမှာ အခိုက်တန့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ဝိန်းယွီက သူမ မသိသော အရာများ ရှိကြောင်း ဝန်ခံသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရခြင်းက ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

သူမက အမြဲတမ်း အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ စွမ်းဆောင်နိုင်ပုံပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမသည် တစ်ချိန်က မိဘများနှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူတို့၏ ဂရုတစိုက် ဖေးမစောင့်ရှောက်မှုကို ခံခဲ့ရသော မွန်မြတ်သည့် မင်းသမီးတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်းကို သူ မေ့လျော့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တာ့လျန် ပြိုလဲသွားပြီး ဝိန်းမျိုးနွယ်စု သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက်မှသာ သူမသည် ကာကွယ်ရေး အကြေးခွံများကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏတာ အခိုက်အတန့်လေးတွင် ရှောင်းလိသည် သူမက ထိုမျှလောက် လက်လှမ်းမမီနိုင်တော့သယောင် မပေါ်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

အေးစက်သော လမင်းကြီးသည် ၎င်း၏ စီးဆင်းနေသော လရောင်အတွင်း ပိုမို နူးညံ့သွားသည့်နှယ်ပင်။

သူသည် အကြည့်ကို အောက်သို့ နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနဲ့ဆိုရင် မင်းသမီး... မင်း အဲ့ဒါကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျွမ်းကျင်သွားမှာ သေချာပါတယ်"

ဝိန်းယွီ၏ လေသံတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။

"လူတွေက ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ခေါ်တာက တကယ်တော့ ချောင်ပိတ်ခံနေရတဲ့အချိန်မှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရုံသက်သက်ပါပဲ"

သူမ၏ မျက်လုံးများက ရှောင်းလိထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမက မေးလိုက်၏။ "ရှင် အပြင်မှာ နေ့တစ်ဝက်လောက် စောင့်နေခဲ့တာ။ အရေးတကြီး ကိစ္စ ရှိလို့လား"

ဂုဏ်သရေရှိလှသော သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်ရင်း ရှောင်းလိက ပြောလိုက်လေသည်။ "အရေးတကြီးတော့ မရှိပါဘူး။ ငါ စစ်တပ်ထဲ ဝင်တော့မှာဆိုတော့ မင်းကို လူကိုယ်တိုင် နှုတ်ဆက်သင့်တယ်လို့ တွေးမိလို့ပါ"

ဝိန်းယွီသည် အစီရင်ခံစာကို လက်ချောင်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စာမျက်နှာလှန်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်၏။

"သွားတော့လေ။ နောက်ဆိုရင် ဒီလို တရားဝင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအတွက် အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့။ အခု ရှင် ဖြေရှင်းရမယ့် အရေးတကြီး ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ"

ရှောင်းလိသည် ခြေထောက်များကို ကားထားလျက် ထိုင်နေပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းကာ သူ၏ တောင့်တင်းသော တံတောင်ဆစ်များကို ဒူးများပေါ်တွင် တင်ထားလေသည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက အောက်သို့ နှိမ့်ကျနေပြီး မျက်လုံးများထဲက ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထား၏။ "ငါ မင်းကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းကို လူကိုယ်တိုင် လာနှုတ်ဆက်တာက အချိန်ဖြုန်းတာလို့လည်း ငါ မထင်ဘူး"

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

လီရွှင်ဆီမှ ပြန်လာသော ကျောင်းပိုင်သည် သူ ဝိန်းယွီ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာသည်ကို တိုက်ဆိုင်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တံစက်မြိတ်အောက်တွင် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးက ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

ကျောင်းပိုင်သည် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ မဝင်မီ ရှောင်းလိ ထွက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်ရှုလျက် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော်လည်း အာရုံလွင့်နေတာ သိသာသည့် ဝိန်းယွီကို မေးလိုက်၏။

"မင်းသမီး၊ သူ ဘာလို့ လာတာလဲ..."

"သူ မကြာခင် စစ်တပ်ကို သွားတော့မှာ။ ကျွန်မ သူ့ကို ညွှန်ကြားချက်တချို့ ပေးလိုက်တယ်” ဝိန်းယွီက ကျောင်းပိုင်ကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။ “လီလူကြီးမင်းဆီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ"

စောစောက သူမ ထွက်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ပြန်လည်သတိရမိသဖြင့် ကျောင်းပိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

"မနက်ခင်း အစည်းအဝေး အပြီးမှာ လီရွှင် လူကြီးမင်းက လီယောင်ကို နားချဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် လီယောင်က အကျင့်စရိုက်အရ မောက်မာတဲ့သူမို့ မင်းသမီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တော်တော်လေး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတချို့ ပြောခဲ့တယ်။ လီရွှင် လူကြီးမင်းက ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်လို့ သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကျွန်မကို လွှတ်လိုက်တာပါ"

ယင်းကို ကြားသောအခါ ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲ။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်၏။

"လီယောင်က ကျွန်မကို လက်အောက်မခံပေမယ့် သူက ဝမ်ရယ်ရဲ့ အိမ်တော်အပေါ် အပြည့်အဝ သစ္စာရှိပါတယ်။ သူက ပြဿနာကြီးကြီးမားမား လုပ်ဖို့ မရှိပါဘူး။ သူ့ကို မျက်ကန်းယုံကြည်ပြီး လိုက်နေတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် မပြတ်မသား ဖြစ်နေတဲ့ အကြံပေးတွေကိုသာ စောင့်ကြည့်ထားပါ— သူတို့ကပဲ မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်ဖို့ လွယ်ကူတဲ့သူတွေပဲ"

ကျောင်းပိုင်က သိရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဒါ့အပြင် ကျွန်မ ဝန်ထမ်းတွေ ထပ်လိုနေသေးတယ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

စစ်တပ်ဘဝသည် ပျင်းစရာကောင်းလှ၏။ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ရေးများက ကျောက်ယိုချိုက်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများကို မရပ်မနား ညည်းညူစေခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကတော့ သိသိသာသာ သန်မာလာခဲ့သည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများအရ တပ်သားသစ်များကို သူတို့၏ ဇာစ်မြစ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်နေပါစေ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသင့်သည်။ သို့သော် ရှင်းကျိုးမှ ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သား ၅၀၀သည် ဝိန်းယွီ၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖန့်ယွမ်သည် သူတို့အားလုံးကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စစ်စခန်းအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ထည့်သွင်းလို့ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ရှောင်းလိ စစ်တပ်တွင် စတင် အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ထိုစစ်သား ၅၀၀ကိုသာ ကွပ်ကဲခြင်းက မသင့်လျော်ဟု ထင်ရသဖြင့် ဖန့်ယွမ်က သူ့ထံသို့ ထပ်ဆောင်း တပ်ဖွဲ့ဝင် ၂၀၀၀ကို တာဝန်ချထားပေးခဲ့သည်။

ကွပ်ကဲမှုကို ရယူပြီးနောက် ရှောင်းလိသည် ဖန့်ယွမ်၏ ရှင်းလင်းသော ခွဲခြားမှုများကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းထားခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူသည် တပ်သားသစ်များကို ဖိန်ကျိုးတွင် တာဝန်ချထားသော တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းခဲ့လေသည်။

နေ့စဉ် ဆက်ဆံရေးများတွင် သူသည် စစ်သူကြီးများကို ညီအစ်ကိုများသဖွယ် ဆက်ဆံခဲ့ပြီး အရက်အတူသောက်ကာ အချင်းချင်း ရင်ဖွင့်နေကြသယောင်ပင်။ သို့သော် သူတို့ကြားတွင် မပြောပြဘဲ သိနေသော ကျော်လွှားမရနိုင်သည့် စည်းတစ်ခုက အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုစစ်သူကြီးများသည် ဖိန်ကျိုး၏တပ်မှူးများ ဖြစ်ကြ၏။

ပြီးတော့ သူက ဝိန်းယွီ၏လူ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် စစ်သား ၅၀၀ကို ဖိန်ကျိုး တပ်ဖွဲ့ဝင် ၂၀၀၀နှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့ပြီး အောက်ခြေအဆင့်များကြားရှိ သူစိမ်းဆန်မှု ခံစားချက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်းလိသည် သည်ချိုးဖျက်မရနိုင်သော သံမဏိ အတားအဆီးအတွင်း ကြီးထွားလာသည့် ရတက်မအေးနိုင်သောခံစားချက်ကို တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။

ဤသိမ်မွေ့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် ဝိန်းယွီအပေါ် ဖိန်ကျိုး၏ အလုံးစုံ သဘောထားကို သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဝေ့က သူမကို သူ၏သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသောကြောင့် ဖိန်ကျိုးက ဝိန်းယွီကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဖိန်ကျိုး၏ စစ်ရေးအင်အားသည် ဝိန်းယွီ၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များကဲ့သို့ သူမ၏ တိုက်ရိုက် စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် မရှိကြောင်းပင်။ အကယ်၍ သူမက သူတို့ကို တပ်ဖြန့်ချင်ပါက ချန်ဝေ့နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်နေသေး၏။

ဤအရာအားလုံးက ချန်ဝေ့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး သစ္စာစောင့်သိမှုအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေလေသည်။

သို့မဟုတ် ချန်ဝေ့၏ သစ္စာစောင့်သိမှု ယိမ်းယိုင်သွားလျှင်ပင် လက်ရှိအခြေအနေက ဝိန်းယွီကို သူ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနေသ၍ သူ့အတွက် အကျိုးအရှိဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နေသေးသည်။

ဝိန်းယွီက ဤအရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးပြီလား ဆိုတာကို ရှောင်းလိ မသိခဲ့ချေ။ ထိုနေ့က အစိုးရရုံးတော် အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်တွင် သူမသည် ဖိန်ကျိုးကို တံခါးမင်းတုပ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်စေလျက် မြောက်ပိုင်း စစ်ဆင်ရေးအတွက် နန်ချန်၏ အင်အားကို ငှားရမ်းရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။

သို့သော် အခြားရှုထောင့်တစ်ခုမှ ကြည့်လျှင် အကယ်၍ ဖိန်ကျိုးက သစ္စာဖောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြသခဲ့ပါက နန်ချန်သည် အရှေ့နှင့် အနောက် နှစ်ဖက်စလုံးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။

သူမသည် မည်သည့် အင်အားစုကိုမှ အပြည့်အဝ မယုံကြည်ခဲ့ဘဲ အစမှအဆုံး ချိန်ခွင်လျှာညှိခြင်း အနုပညာကို အစဉ်တစိုက် အသုံးပြုနေသယောင်ပင်။

ဗောဓိဘုရားကျောင်းတွင် ဝိန်းယွီ သူ့ကို ပြောခဲ့သည်များကို ရှောင်းလိ ပြန်လည် သတိရမိလိုက်၏။ —အာဏာနှင့် ထိတွေ့ပြီးသည်နှင့် ကိစ္စရပ်များစွာက မည်မျှအထိ ရှုပ်ထွေးလာမည်ဆိုသည့် အကြောင်းပင်။

သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အတွေးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ငါကော ဘယ်လိုလဲ။ သူက ငါနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ရော အကျိုးအပြစ်တွေကို အမြဲတမ်း ချိန်ဆနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်တာလား။

အဖြေကို မရနိုင်တော့သဖြင့် ရှောင်းလိသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စစ်ရေးဗျူဟာ စာရွက်စာတမ်းများထဲတွင် သူကိုယ်သူ နစ်မြှုပ်ထားလိုက်တော့သည်။

ဝိန်းယွီကလည်း ဖိန်ကျိုး၏ ယခင် တရားဝင်အစီရင်ခံစာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးကို လေ့လာနေခဲ့ရာ ယင်းက တစ်နည်းအားဖြင့် သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီသည်လည်း အရာအားလုံးကို သိရှိပြီး မွေးဖွားလာခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူ စတင် သဘောပေါက်လာခဲ့၏။ — သူမလည်း လမ်းပျောက်နေသလို ခံစားရနိုင်ပြီး သူမ နားမလည်သော အရာများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သော်လည်း သူမကိုယ်သူမ သင်ယူရန်သာ တွန်းအားပေးလိမ့်မည်။

တကယ်လို့ ငါက သူ့ကို အမီလိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် သူ့ထက် ပိုကြိုးစားပြီး ပိုလေ့လာရလိမ့်မယ်။

သူနှင့်အတူ တပ်ဖွဲ့များကို မကြာခဏ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော စစ်သူကြီးများသည် သူ၏ "တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်း"ကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရလွန်းသဖြင့် အားလုံးက မျက်ကွင်းညိုကာ ဖျော့တော့သော မျက်နှာအဆင်းသဏ္ဍာန်များဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ထိုသတင်းက ဖန့်ယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူက ရှောင်းလိကို လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် အကြံပေးလိုက်၏။

"ညီလေးရှောင်းက ဒီလောက်တောင် သင်ယူချင်နေမှတော့ မင်းကို ကူညီပေးဖို့ အကြံပေးတစ်ယောက်လောက် ငှားလိုက်ပါလား

ရှောင်းလိက ဒါက ကောင်းတဲ့ အကြံတစ်ခုပဲဟု တွေးလိုက်သော်လည်း သူ အကြံပေးတစ်ဦး မရှာနိုင်ခင်မှာပင် ဝိန်းယွီသည် လမ်းမပေါ်တွင် လုပ်ကြံခံလိုက်ရကြောင်း သတင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

...