အခန်း ၆၂

အပိုင်း (၆၂)

ဖိန်ကျိုးအုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးသည် လက်ရှိတွင် လုံးဝ ပရမ်းပတာဖြစ်နေ၏။

ဝိန်းယွီသည် ဘုရားကျောင်းအခမ်းအနားမှ ပြန်လာရာလမ်းတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

ဝိန်းယွီကို ဖိန်ကျိုးတွင် ဘုရားကျောင်းအခမ်းအနား ကျင်းပရန် အကြံပြုချက်ကို အောက်ခြေအရာရှိများက အဓိကအားဖြင့် အဆိုပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖိန်ကျိုးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက အရာရှိမြောက်မြားစွာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သို့သော် မြို့ထဲရှိ သာမန်ပြည်သူများက သူမ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်နေ့တွင် သူမ၏မြင်းလှည်းကို တစ်ချက်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယခင် လျန်မင်းသမီးဖြစ်သူ သူမအကြောင်းကို မသိကြသလောက်ပင်။

ဖေစုန့်သည် တင်းကျိုးတွင် ဝေ့ချီရှန်းနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက် တောင်ပိုင်းရှိ ပုန်ကန်သူဘုရင်အသီးသီးကို နှိမ်နင်းရန် တပ်များကို စတင်ချထားနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အရှိန်အဟုန်ကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်ပြီး အရည်အချင်းရှိသူများကို ဆက်လက်ခေါ်ယူလိုပါက သိသာထင်ရှားသော လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ပြုလုပ်ရလိမ့်မည်။

ဘုရားကျောင်းအခမ်းအနား ကျင်းပခြင်းသည် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် ဝိန်းတော်ဝင်မိသားစုသည် အားလုံးနီးသုတ်သင်ခံခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်အထိ ဘယ်သူကမှ သူတို့အတွက် တရားဝင် အောက်မေ့ဖွယ်အခမ်းအနား မကျင်းပရသေးချေ။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ယခင်လျန်ပြည်ထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသော ဝိန်းယွီသည် အာဏာလုပွဲအတွင်းသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း လောကကြီးကို သံသယကင်းရှင်းစွာ ကြေညာလိုက်ခြင်းပင်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ၎င်းက ဖိန်ကျိုးပြည်သူများကို သူမ၏ တော်ဝင်မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြော်ခွင့်ရစေပြီး ဝိန်းယွီကို လူထုထောက်ခံမှု ပိုရရှိစေရန် ကူညီနိုင်သည်။

ချန်ဝေ့၊ လီရွှင်နှင့် အခြားသူများသည် ဤကိစ္စကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ ဖြစ်လာနိုင်သည့် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူတို့သည် အခမ်းအနားနေ့အထိ ၎င်းကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ကြသည်။ ဝိန်းယွီ၏ လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် အစောင့်အကြပ် အထပ်ထပ်ကို စီစဉ်ထားခဲ့ကြ၏။

မမျှော်လင့်ထားသည်က အသွားခရီးစဉ်သည် မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း အပြန်ခရီးတွင် ဒုက္ခသည်တစ်စုက မြင်းလှည်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး ဓားများဖြင့် စတင်ခုတ်ထစ်ကြလေသည်။ သာမန်ပြည်သူများကြားတွင် စောင့်ကြည့်နေသူများစွာ ရှိနေသဖြင့် ပရမ်းပတာအခြေအနေ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

အစောင့်များသည် မြင်းလှည်းကို တင်းကြပ်စွာ ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လုပ်ကြံသူများသည် သာမန်အရပ်သားများနှယ် ဝတ်ဆင်ထားကြသဖြင့် သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေခဲ့၏။

လုပ်ကြံသူများ နောက်ဆုံးတွင် မြင်းလှည်းထဲသို့ ဖောက်ဝင်လာချိန်၌ ဒဏ်ရာများမှ သက်သာစပြုနေဆဲဖြစ်သော ကျောင်းပိုင်သည် တိုက်ခိုက်သူ မြောက်မြားစွာကို တစ်ယောက်တည်း ရင်မဆိုင်နိုင်ခဲ့ချေ။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခြားတော်ဝင်အိမ်တော်စောင့် တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီသည် အတွင်းခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး သမားတော်ကို ပိုးပဝါမှတစ်ဆင့် သူမ၏သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ခွင့်ပြုထားကာ သူမ၏အမူအရာကတော့ တည်ငြိမ်နေ၏။

သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သမားတော်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းသမီးရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းက အားနည်းပြီး လွင့်မျောနေတယ်။ လတ်တလော စိတ်ဖိစီးမှုတွေနဲ့ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ ကျွန်တော်က မင်းသမီးအတွက် ဆေးတချို့ ညွှန်းပေးပါ့မယ်။ သေသေချာချာ အနားယူပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏အင်္ကျီလက်ကို ချလိုက်ပြီး သမားတော်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ရံတော်အစေခံမလေး ဒဏ်ရာနည်းနည်း ရသွားလို့ သူ့ကိုပါ တစ်ချက်လောက် စစ်ဆေးပေးပါဦး"

သမားတော်သည် သူ့ဆေးသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်၏။

အနီးနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော ချန်ဝေ့၊ လီရွှင်နှင့် အခြားသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ချန်ဝေ့သည် နောင်တရနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး ဘာမှမဖြစ်လို့ တော်ပါသေးတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်မှာ ခေါင်းဆယ်လုံးရှိရင်တောင် အပြစ်ကြေအောင် ဆပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝိန်းယွီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ တကယ်လို့ အဲ့ဒီလူတွေက သတင်းကို စောစောရခဲ့ရင် ဘုရားကျောင်းကို အသွားလမ်းမှာကတည်းက တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်မလည်း တိုက်ခိုက်ခံရမယ်၊ အခမ်းအနားလည်း ပျက်သွားမယ်၊ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျွန်မ အပြန်ကို စောင့်ပြီးမှ လုပ်ကြံတာဆိုတော့ သတင်းကို ရုတ်တရက်ရပြီး သေချာမပြင်ဆင်ဘဲ အလောတကြီး လုပ်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်လောက်တယ်"

လီရွှင်သည် အပြင်းအထန် နောင်တရကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "နှမြောစရာကောင်းတာက အဲ့ဒီကောင်တွေ ပါးစပ်ထဲမှာ အဆိပ်အိတ်တွေ ဖွက်ထားကြတာပဲ။ ဖမ်းမိမိချင်း အကုန်လုံး အဆိပ်သောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားကြလို့ သတင်းရအောင် စစ်ဆေးလို့ မရလိုက်ဘူး"

ဝိန်းယွီသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲလိုတော့ မဟုတ်ဘူး"

လီရွှင်သည် တွေဝေသွားကာ "မင်းသမီး ဆိုလိုတာက..."

ဝိန်းယွီသည် တရားဝင်ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီးနောက် ဖြစ်လာနိုင်သည့် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။

"ဖိန်ကျိုးက ဘယ်တော်ဝင်မျိုးနွယ်မိသားစုတွေကို ဖေစုန့် ဒါမှမဟုတ် ဝေ့ချီရှန်းက သိမ်းသွင်းသွားပြီလဲဆိုတာ ချန်လူကြီးမင်းမှာ အကြံဉာဏ်တချို့ ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ လုပ်ကြံသူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားကြပေမယ့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို အကြောင်းပြချက်အနေနဲ့ သုံးပြီး အဲ့ဒီ ထင်ရှားတဲ့ မိသားစုကြီးတွေရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားလို့ ရတာပဲ"

ချန်ဝေ့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် ဝမ်းသာမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်သည်။ "မင်းသမီးရဲ့ အမြော်အမြင် ကြီးမားမှုက တကယ်ကို လေးစားစရာပါပဲ"

ဝိန်းယွီသည် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီကိစ္စကို အဆိုးထဲက အကောင်းလို့ မှတ်ယူလို့ရပါတယ်။ ရက်တွေကို တွက်ကြည့်လိုက်ရင် ကျွန်မရဲ့ ကုန်တင်သင်္ဘောတစ်စင်း ဖိန်ကျိုးကို မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ ဖိန်ကျိုး ဆိပ်ကမ်းက တော်ဝင်မျိုးနွယ် မိသားစုတွေရဲ့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ရှောင်ရှားရင်း ကုန်တွေကို ဘယ်လိုချရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ အစက စိတ်ပူနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျွန်မကို အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ"

ချန်ဝေ့နှင့် လီရွှင်တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩသွားသော အရိပ်အယောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ "ကုန်တင်သင်္ဘော ဟုတ်လား"

ဝိန်းယွီသည် မျက်လွှာ အနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ " ကျွန်မ ယုံချန်ကနေ မထွက်လာခင် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဝယ်ယူဖို့ မှာကြားခဲ့တဲ့ ဆန်စပါးနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေပါ။ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ဒါက ဝယ်လိုအားများတဲ့ ကုန်ပစ္စည်း တစ်သုတ်လို့ ဆိုလို့ရတယ်"

ရွှီမိသားစု၏ ကုန်တင်သင်္ဘောများဖြင့် သယ်ဆောင်လာသော ဤကုန်ပစ္စည်းများကို လက်ခံရယူစဉ် ဖိန်ကျိုး၏ အင်အားစုများ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားလိုရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ရွှီမိသားစုကို ကာကွယ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီမိသားစု၏ ကုန်တင်သင်္ဘောများသည် ဖေစုန့်အတွက် ဆန်စပါးနှင့် ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူရန် ဟန်ဆောင်မှုဖြင့် ဖိန်ကျိုးသို့ ဘေးကင်းစွာ ခရီးသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။ တောင်ပိုင်းရှိ ခရိုင်များနှင့် မြို့နယ်များက ပုန်ကန်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘယ်သူမှ ဖေစုန့်၏ အရင်းအမြစ်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လုယက်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။

ယုံချန်တွင် ရှိနေစဉ်က ဝိန်းယွီသည် အခြေအနေများ ဤအတိုင်းအတာအထိ ပြောင်းလဲလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

သူမသည် ကုန်ပစ္စည်းနှစ်ဆအတွက် ရွှီမိသားစုကို ဈေးနှုန်းတစ်ဝက်သာ ပေးချေခဲ့သည်။ ရွှီမိသားစုက ဖိန်ကျိုးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို သီးခြားပြန်လည်ရောင်းချမည်ကို အစပိုင်းက စိုးရိမ်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ ပုန်ကန်သူဘုရင်များ ထွက်ပေါ်လာမှုက ဝိန်းယွီ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ပိုမို သက်သာစေခဲ့သည်။

သူတို့၏စစ်တပ်များကို ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ရန် ပုန်ကန်သူဘုရင်များသည် ဒေသခံကုန်သည်များ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် စည်းစိမ်များကို အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးဖြင့် မကြာခဏ သိမ်းပိုက်လေ့ရှိကြသည်။ ရှင်းကျိုး၊ ကျောက်ရှန်းရှိ ကျာမိသားစုကဲ့သို့သော ပိုပြီး ထက်မြက်သည့် ကုန်သည်များသည် အာဏာပိုင်များနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန် ပိုင်ဆိုင်မှုအများစုကို အပ်နှံခဲ့ကြလေသည်။

အကယ်၍ ရွှီမိသားစုက အခြားပုန်ကန်သူဘုရင်များနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပါက ခွေးပါးစပ်ထဲသို့ အသားတစ်တုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

အခြားကုန်သည်များထံ ကုန်ပစ္စည်းများ ဖြန့်ဖြူးရန်ဆိုလျှင် ပိုလို့ပင် စိန်ခေါ်မှုများလှသည်။ ဝိန်းယွီ၏ အစောပိုင်း ဗျူဟာသည် ဆန်စပါးနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ဈေးနှုန်းမြင့်တက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးခဲ့သည်။ ဤလမ်းကြောင်းသည် စစ်ပွဲပျံ့နှံ့ပြီးနောက်မှသာ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာဖြစ်သည်။ ဝေ့မြစ်တောင်ဘက်ရှိ ကုန်သည်များသည် ကုန်ပစ္စည်းများကို ကြိုတင် စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ကုန်ပစ္စည်းများပင် မရောင်းရသေးသဖြင့် သူတို့သည် ရွှီမိသားစု စုဆောင်းထားသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် အလားအလာ မရှိချေ။

ရွှီမိသားစု၏ သင်္ဘောများစွာရှိ ကုန်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့အစည်းများမှာ ဒေသခံ ပြည်နယ်အစိုးရများသာ ဖြစ်သည်။

ရွှီမိသားစုသည် ပုန်ကန်သူဘုရင်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် မလုပ်ရဲသလို ဖေစုန့်နှင့်လည်း မလုပ်ဆောင်ရဲကြချေ။

ကုန်တင်သင်္ဘောများသည် တောင်ပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စရိတ်စက ကြီးမားပြီး လုပ်အားများစွာ လိုအပ်ရုံသာမက ဖေစုန့်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဈေးနှိမ်သည့် အတိုင်းအတာကလည်း မည်သူ့ကိုမဆို နောက်တွန့်သွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။

ဖေစုန့်၏စစ်တပ်သည် ဆန်စပါးနှင့် ဆေးဝါးများကို အဆက်မပြတ် ဝယ်ယူနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဈေးနှုန်းများ အလွန်အမင်း မြင့်တက်နေသည့်တိုင် သူတို့သည် နှိမ်ထားသော ဈေးနှုန်းများဖြင့်သာ ဆက်လက်ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ကုန်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူခြင်းဖြင့် မရရှိနိုင်ပါက အခြားပြည်နယ်များကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူကြလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ကုန်သည်များက ပါးနပ်ကြ၏။

"ကံကြမ္မာသည် ရဲရင့်သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးသည်" ဆိုသည့် စကားပုံရှိသည့်အလျောက် သူတို့သည် ဖေစုန့်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏စစ်တပ်ထံမှ ဝယ်ယူရေး စာရွက်စာတမ်းများကို ရယူခဲ့ကြသည်။ အပေါ်ယံတွင် သူတို့သည် ဖေစုန့်အတွက် ဆန်စပါးနှင့် ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူရန် မြောက်နှင့်တောင်သို့ ခရီးသွားနေကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်တော့ ၎င်းစာရွက်စာတမ်းများကို ပုန်ကန်သူဘုရင်များနှင့် ဓားပြများက ပေါ်ပေါ်တင်တင် လုယက်ခြင်းမှ တားဆီးရန် ဖြတ်သန်းခွင့်လက်မှတ်များအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးများကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခွင့် ရစေသည်။

သေချာသည်မှာ သူတို့သည် ကုန်ပစ္စည်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖေစုန့်၏စစ်တပ်သို့ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီး အရောင်းအဝယ်များကို ကိုင်တွယ်သော အရာရှိများထံ ကြီးမားသည့် "လက်ဆောင်" များကို ပေးသနားခဲ့ကြသည်။

ရွှီမိသားစုသည် ဝိန်းယွီနှင့် ဤအရောင်းအဝယ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် လိုလားရခြင်းမှာ တိုင်းပြည်အတွင်း ရုတ်တရက် အုံကြွမှုများကြားတွင် ကုန်သည်များသည် သူတို့၏ စည်းစိမ်နှင့် အမြတ်အစွန်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို နောက်ထပ်တစ်ဖန် ဖန်တီးခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။

သူတို့သည် ဝိန်းယွီ၏ ရန်ပုံငွေ အရင်းအမြစ်များကို မသိရှိခဲ့ကြသလို ဖိန်ကျိုးသို့ ရောက်ရှိလာသော ကုန်တင်သင်္ဘောများသည် ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ဖေစုန့်၏ သူလျှိုများ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ကြိုမမြင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ ဤစစ်တုရင်ခုံကို ကြိုးကိုင်နေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် အသေးအဖွဲ အမှားလေးတစ်ခုကပင် ဖေစုန့်ကို အရာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ခြေရာခံမိစေနိုင်ကြောင်း နားလည်ထား၏။

ရွှီမိသားစု၏ ကုန်သွယ်ရေးကွန်ရက်သည် ဖိန်ကျိုးနှင့် ယုံချန်ကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ရွှီမိသားစု၏ လုံခြုံရေးကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးရလိမ့်မည်။

သူမတွင် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ ရှိနေသေးကြောင်း၊ ထို့ထက်ပို၍ ပုန်ကန်သူခေါင်းဆောင်များအားလုံး လိုချင်နေကြသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ပါဝင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ဝေ့နှင့် လီရွှင်တို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ အံ့ဩသွားကြပြီး ဝိန်းယွီကို ပိုလို့ပင် အထင်ကြီးသွားကြသည်။ သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ကြပြီး ပြိုင်တူ ပြောလိုက်ကြလေသည်။

"မင်းသမီး ဒီမှာရှိနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာ့လျန်ပြည်ကြီးက ဘယ်လိုလုပ် မတိုးတက်ဘဲ နေမှာလဲ"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က အရည်အချင်းရှိပြီး ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ထောက်တချို့ကို စေလွှတ်ပေးဖို့ လိုတယ်။ သတင်းမပေါက်ကြားစေဖို့ သေချာ ဂရုစိုက်ပါ။ အခုကစပြီး ယုံကုန်သည် ရွှီမိသားစုကို ကျွန်မအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးစေချင်တယ်"

ချန်ဝေ့သည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ယုံကြည်သွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ အခုချက်ချင်း သွားပြီး အစီအစဉ်တွေ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် လီရွှင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြသလိုက်ပြန်သည်။

"ငါးရော ဝက်ဝံလက်ဝါးရော နှစ်ခုလုံး မရနိုင်ဘူးလို့ ပြောကြပေမယ့် နန်ချန်သံတမန်က ဖိန်ကျိုးကို ရောက်လာတော့မယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က မင်းသမီး လုပ်ကြံခံရတဲ့ သတင်းကို ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ထားပြီး ဖိန်ကျိုးမြို့ထဲက တော်ဝင်မျိုးနွယ် မိသားစုကြီးတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုရင်... ရည်ရွယ်ချက် မရိုးသားတဲ့သူတွေက ဒါကို ပြဿနာကြီးတစ်ခု လုပ်လာမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်"

ဝိန်းယွီသည် တင်ပြစာတစ်စောင်ကို သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ကောက်ယူကာ ဖတ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက ပိုကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတွေ လွှတ်ထားလိုက်။ သူလျှိုတချို့ကိုတောင် ဖော်ထုတ်နိုင်ကောင်း ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်"

လီရွှင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လျော့ကျမသွားချေ။ "တကယ်လို့ နန်ချန်သံတမန်က ကျွန်တော်တို့ သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို အရေးတကြီး လိုအပ်နေတယ်လို့ ထင်သွားရင် မဟာမိတ် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုတွေမှာ သူတို့ အရမ်း မောက်မာသွားပြီး သခင်မလေး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောမတူတော့မှာ စိုးရိမ်ရတယ်"

ဝိန်းယွီသည် မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ "ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်မမှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီအစား လူကြီးမင်းလီယောင်ရဲ့ ကိစ္စကသာ..."

သူမသည် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီတစ်ကြိမ် ဘုရားကျောင်းအခမ်းအနားကို သူ့ကို အသိမပေးဘဲ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာက မင်းသားအိမ်တော်အပေါ် သူရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို မယုံကြည်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို ထောက်ခံတဲ့ အကြံပေးတွေထဲမှာ သတင်းပေါက်ကြားပြီး ဒုက္ခရောက်စေမယ့် ရည်ရွယ်ချက် မရိုးသားတဲ့သူတွေ ပါနေမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီလူကြီးက သဘာဝအရ မာနကြီးတော့ နာကြည်းမှုတွေ အမြစ်တွယ်နေလောက်ပြီ။ သူ့ရဲ့ နားလည်မှုကို ကျွန်မ မတောင်းဆိုပါဘူး။ ကျွန်မ ကိုယ်စား သိုလှောင်ရုံကို သွားပြီး လက်ဆောင်တချို့ ရွေးချယ်ပြီး တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ သူ့ကို ပေးဖို့ ရှင့်ကို အကူအညီ တောင်းချင်လို့ပါ"

လီရွှင်သည် လီယောင်ထက် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း မင်းသားအိမ်တော်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသဖြင့် အိမ်တော်အပေါ် လီယောင်၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို သဘာဝကျကျ နားလည်ထားသည်။ သူသည် ထိုလူအိုကြီးက ထိုမျှလောက် ခေါင်းမာပြီး ရှေးရိုးစွဲကြီးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကြီးမြတ်သော လုပ်ရပ်များကို မအောင်မြင်နိုင်ဟု ယုံကြည်ကာ သူ၏သခင်ဟောင်းကို အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဝိန်းယွီကို သူ၏သခင်သစ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် ဆန္ဒမရှိဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ၏လက်ချောင်းကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သော ကွယ်လွန်သူ နန်းမွေခံအပေါ် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် နန်ချန်၏ လက်အောက်တွင် နေထိုင်ရန် ဖိန်ကျိုးသို့ လာရောက်မည် မဟုတ်ကြောင်းပင် သူက ကြေညာခဲ့သည်။ ဝေ့ချီရှန်းထံသို့ ခိုလှုံပြီး လောက၏ အခြားခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦးကို အလုပ်အကျွေးပြုခြင်းဖြင့် သူသည် ဖေစုန့်ကို သတ်ဖြတ်ကာ သခင်ဟောင်းအတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်သေးကြောင်းလည်း ပြောဆိုခဲ့၏။

ထိုနေ့က ကျောင်းပိုင်ကို ခေါ်ယူရန် သူက လူလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ လီယောင်သည် အကြံပေးများစွာရှေ့တွင် ထိုသို့သော မလေးမစား စကားများကို ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝိန်းယွီ သိရှိသွားပြီးနောက် သူမသည် လီယောင်ကို အပြစ်မပေးခဲ့ဘဲ သူဦးဆောင်သော အကြံပေးအဖွဲ့ကို အေးစက်စွာ စတင်ဆက်ဆံခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

မင်းသားနှင့် နန်းမွေခံအတွက် ကလဲ့စားချေရန် တစ်ချိန်က ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသော လူစုသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤသို့ကွဲပြားသွားခဲ့ပုံကို တွေးတောမိသောအခါ လီရွှင်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်သက်သောင့်သက်သာ မရှိဖြစ်သွားရသည်။

သို့သော် ဝိန်းယွီသည် လီယောင်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များအပေါ် လုံလောက်စွာ ကြင်နာပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

သူသည် ဝိန်းယွီကို တလေးတနက် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ကိုယ်စား မင်းသမီးကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သူတို့တွေက မင်းသမီးရဲ့ စေတနာတွေကို နောက်ဆုံးကျရင် နားလည်လာကြမှာပါ"

လီရွှင် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျောင်းပိုင်သည် ဘေးခန်းမဆောင်မှ လျှောက်လာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "သခင်မလေး"

ဝိန်းယွီသည် အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည့်နှယ် ခေါင်းကို လက်ဖြင့်ထောက်ပြီး အသံကြားရာသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်လိုနေလဲ"

ကျောင်းပိုင်သည် ပြောလိုက်သည်။ " ယန်ချွဲ့ အချိန်မီ ရောက်လာလို့ ကံကောင်းသွားတာပါ။ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာလောက်ပါပဲ"

ယန်ချွဲ့သည် ယခင် ချန်လျန်ဝမ်အိမ်တော်၏ အယုံကြည်ရဆုံး ကိုယ်ရံတော်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဝိန်းယွီသည် လော့ယန်မှ နန်ချန်သို့ ခရီးသွားစဉ် သူမကို တောင်ပိုင်းသို့ လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ရန် အခြားအစောင့်များကို ဦးဆောင်ခဲ့သူမှာ သူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး နားထင်များကို ဖိကာ ပြောလိုက်၏။ "ဟုတ်သားပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဝမ်ရယ်အိမ်တော်က တစ်ယောက်ယောက် ကျွန်မတို့ကို ရှာတွေ့သွားပြီပေါ့။ ပြန်ရောက်ကတည်းက သူ့ကိုတွေ့ဖို့ အချိန်မရသေးဘူး။ သူ့ကို အထဲခေါ်လိုက်ပါ"

ကျောင်းပိုင်သည် တံခါးဝသို့ သွားကာ အစေခံမလေးကို သူ့အား အခန်းထဲသို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းပြီး အရပ်မြင့်မြင့် အမျိုးသားတစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ ဝိန်းယွီ၏ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ယန်ချွဲ့က အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ ဒီနှစ်အစောပိုင်းက ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရကတည်းက ဒီနေ့မှပဲ မင်းသမီးကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ပါတော့တယ်..."

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော အမျိုးသားကို ခဏတာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးမှ စကားပြောလိုက်သည်။ "ထပြီး ပြောပါ။ ဘာလို့ ဖိန်ကျိုးကို တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာတာလဲ။ တခြားသူတွေရော ဘယ်မှာလဲ"

နီရဲနေသည့် ယန်ချွဲ့၏မျက်လုံးများမှာ ပိုစူးရှသွားပြီး သူက လည်ချောင်းသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တခြားသူတွေ မရှိတော့ပါဘူး။ သူတို့ အကုန်လုံး သေကုန်ကြပါပြီ"

ကျောင်းပိုင်သည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး နှုတ်ဆိတ်နေ၏။

ဝိန်းယွီကို လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ရာတွင် အစောပိုင်းက ယန်ချွဲ့နှင့်အတူ တော်ဝင်အိမ်တော်စောင့် တစ်ရာနီးပါး လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အိမ်တော်မှ သေချာရွေးချယ်ထားသော အထူး တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများစုကို သူမကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မပူပန်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ဝိန်းယွီသည် ဤရလဒ်ကို အစောကြီးကတည်းက သံသယရှိခဲ့သော်လည်း အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမကို ခဏတာ မှင်သက်သွားစေဆဲပင်။

သူမက မေးလိုက်သည်။ "ကျိန့်ဖုန်း၊ မြန်ယွဲ့... သူတို့လည်း သေကုန်ပြီလား"

ကျိန့်ဖုန်းနှင့် မြန်ယွဲ့တို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမကို အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့သော ကိုယ်ရံတော်အစေခံ နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကို အာရုံလွှဲရန် ကျိန့်ဖုန်းသည် ဝိန်းယွီအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ခဲ့ပြီး မြန်ယွဲ့ကမူ ဒုက္ခသည်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ သူမနှင့်အတူ ခရီးသွားခဲ့သည်။ ကျိန့်ဖုန်း၏ ထူးချွန်သော သိုင်းပညာစွမ်းရည်နှင့် မြောက်မြားစွာသော အစောင့်များရှိနေသဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကို အာရုံလွှဲပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန်မှာ မခက်ခဲနိုင်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကျိန့်ဖုန်းနှင့် အစောင့်များသည် ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မလာခဲ့ကြချေ။

တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မြန်ယွဲ့သည် သတင်းရယူရန် သွားခဲ့ပြီး အလားတူပင် အရိပ်အယောင်မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဒုက္ခသည်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေစဉ် လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားကာ သူမ၏အစောင့်များကို ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ဝိန်းယွီသည် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျွန်ကုန်သည်များ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။

သူမ၏အစောင့်များ အားလုံး ဖမ်းဆီးခံရနိုင်ခြေ မရှိဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့်သာ ယုံချန်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူတို့ကို ဆက်သွယ်ရန် ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ချွဲ့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "သူတို့ အကုန်လုံး သေကုန်ကြပါပြီ"

ဤနောက်ဆုံး အတည်ပြုချက်က ဝိန်းယွီ၏ မျက်လုံးများဆီသို့ ဝမ်းနည်းမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့၏။ သူမ၏ မည်းနက်သော အကြည့်များသည် ယန်ချွဲ့အပေါ် မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးသူတွေကို အာရုံလွှဲလိုက်တဲ့နေ့က တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ယန်ချွဲ့သည် အဖြေပေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏လည်စေ့မှာ ခက်ခဲစွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ အစေခံမလေးများ၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "စစ်သူကြီးရှောင်း။ မင်းသမီးရဲ့ အခေါ်မပါဘဲ ရှင် အထဲဝင်လို့ မရပါဘူး"

သို့သော် အလျင်စလို ခြေသံများသည် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားပြီး သူမ၏လက်သည် မသိစိတ်က အလိုအလျောက် ခါးမှဓားကို ဓားအိမ်ထဲမှ လက်မဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ယန်ချွဲ့သည်လည်း အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်စက် ချောမောသော သံချပ်ကာဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက တားဆီးနေသည့် အစေခံမလေးများကို တွန်းဖယ်ကာ အဝင်ဝတွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အရေးတကြီး ပြေးလာခဲ့သည့်နှယ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေပြီး သူ၏အကြည့်က ဝိန်းယွီအပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တန့်နေ၏။

စစ်စခန်းတွင် ရှိနေသင့်သော်လည်း ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသော အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော ဝိန်းယွီသည် စကားပြောရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ ရှောင်းလိသည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသေးသော သူ့အသက်ရှူသံက သူ၏အသံကို ထူးထူးခြားခြား လေးနက်သွားစေလေ၏။

"ဒီစစ်သူကြီးမှာ အရေးတကြီး တင်ပြစရာ ရှိပါတယ်"

...