အခန်း ၇၅

အပိုင်း (၇၅)

ရှောင်းလိ နိုးလာချိန်တွင် အသိစိတ်က ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်ပြီး လည်ပင်းကလည်း အလွန်အမင်း နာကျင်နေခဲ့သည်။

သူ မရင်းနှီးသော စစ်သည်ငယ်တစ်ဦးသည် အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော ဆေးပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တပ်မှူးရှောင်း... ဒီဆေးကို သောက်ပြီး ဘေးဘက်တဲက စစ်ကုတင်ပေါ်မှာ နားလိုက်ပါဦး။ ဒီလိုပုံစံနဲ့ဆို သေချာ နားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စုတ်ချာသော စစ်တဲနှင့် စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ထားသော မြစ်မြေပုံကို မြင်လိုက်ရမှသာ ရှောင်းလိသည် သူ ဘယ်ရောက်နေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိရသွားတော့သည်။ သူသည် နာကျင်နေသော လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ထထိုင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မြစ်ကမ်းပါး အပေါက်က ဘယ်လိုနေလဲ"

သူ လှုပ်ရှားလိုက်စဉ် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော ငွေရောင်ရောနေသည့် မီးခိုးရောင် ခြုံလွှာတစ်ထည်က မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားလေသည်။

စစ်သည်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဒုစစ်သူကြီးထန်ယီက ကြီးကြပ်နေပါတယ်။ ဖန့်စစ်သူကြီးရဲ့ အဖွဲ့က ရေလွှဲတူးမြောင်း တူးတာ ပြီးသွားတာနဲ့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အပေါက်က ရေတွေ အကုန်ပြန်ကျသွားတဲ့အထိ ခံနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျမှ ကျွန်တော်တို့တွေ ပိုပြီး သေချာတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေကို လုပ်နိုင်မှာပါ"

မြစ်ကမ်းပါး လုံခြုံသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားရသောအခါ ရှောင်းလိ၏ စိတ်ထဲရှိ တင်းမာမှုများက အနည်းငယ် လျော့ကျသွားတော့သည်။ သူသည် ခြုံလွှာကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဖန့်စစ်သူကြီးဟာလား"

သို့သော် သူ၏လက်ချောင်းများက အထည်စကို ထိလိုက်မိသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအသားက ဖန့်ယွမ် ပုံမှန်အသုံးပြုလေ့ရှိသော အရာများနှင့်မတူဘဲ အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး နူးညံ့နေ၏။

စစ်သည်ကလည်း ထိုခြုံလွှာကြောင့် အလားတူပင် ရှုပ်ထွေးနေပုံရပြီး ခေါင်းကုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူးဗျ။ ကျွန်တော် ဝင်လာတော့ ခြုံလွှာက တပ်မှူးကို လွှမ်းထားပြီးသားပါ"

စစ်စခန်းသည် ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားများနှင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ရှောင်းလိသည် ၎င်းကို ဖန့်ယွမ် သို့မဟုတ် ထန်ယီ၏ ပစ္စည်းဟုသာ မှတ်ယူလိုက်ပြီး သိပ်များများစားစား မတွေးတော့ချေ။ သူက မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ "လောင်ဖန့်ဟာ ဖြစ်မှာပါ"

မိုးထဲရေထဲတွင် နေ့ရောညပါ နှစ်ရက်တိတိ အိပ်ရေးပျက်ခဲ့ရသဖြင့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သူ၏ခေါင်းက နှောက်ကျိကာ ကိုက်ခဲနေတော့သည်။ သူသည် လည်ကုတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ခဏလောက် သွားလှဲလိုက်ဦးမယ်"

စစ်သည်က အမြန် အော်ပြောလိုက်၏။ "တပ်မှူးရှောင်း... မနားခင် အအေးမိသက်သာစေတဲ့ဆေး သောက်သွားပါဦး"

ခန္ဓာကိုယ်အပူရှိန်ကြောင့် ခြောက်သွေ့သွားသော သူ၏ စိုရွှဲနေသည့် အဝတ်အစားများသည် သူ၏အရေပြားတွင် သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ဘဲ ကပ်နေဆဲ။ ရှောင်းလိသည် သူ့ကော်လာကို ဆွဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ထုံးစံအတိုင်း ငါ့ဝေစုကို တခြားစစ်သည်တွေကို ခွဲပေးလိုက်ပါ"

စစ်သည်က အလျင်စလို ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အခု ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဆေးဝါးတွေ လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေပါပြီ။ စစ်သည်တိုင်း သူတို့ဝေစုကို ရနိုင်ပါတယ်"

ရှောင်းလိ၏ ခြေလှမ်းများ တန့်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဖိန်ကျိုးက ဆေးဝါးတွေ ထပ်ပို့ပေးလိုက်တာလား"

စစ်သည်သည် ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဆေးဝါးတွေလောက်တင် မဟုတ်ဘူးဗျ။ မြေပြိုတဲ့ရွာကို ကူညီဖို့ သွားရင်းနဲ့ အပေါက်ကို တွေ့ခဲ့ရပြီး အချိန်မီ ပိတ်နိုင်ခဲ့လို့ အနီးနားက ရွာတွေကို ရေမလွှမ်းမိုးအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို မင်းသမီးက ဒုစစ်သူကြီးထန် ဆီကနေ ကြားသိရလို့ ကျွန်တော်တို့ အနောက်ဘက် တပ်ရင်း(၂)က ညီအစ်ကိုတွေအတွက် ဒီလ လစာကို နှစ်ဆ တိုးပေးလိုက်တယ်"

ရှောင်းလိ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပင့်တက်သွားပြီး ပြင်းပြလာတော့သည်။ "မင်းသမီး ဒီကို ရောက်လာတာလား"

ရှောင်းလိ၏ အငွေ့အသက်များက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိအားများက ပိုပြင်းထန်လာသည်ကို စစ်သည်က ခံစားလိုက်ရ၏။ စကားများ ထစ်အသွားလျက် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့။ သူက ဖန့်စစ်သူကြီးကို လာတွေ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဖန့်စစ်သူကြီးက မြစ်အောက်ပိုင်းကို သွားစစ်နေတာလေ။ အစိုးရရုံးတော်ကနေ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိပုံရတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာတဲ့အထိ မင်းသမီးက ခဏ စောင့်နေခဲ့တယ်။ မြစ်မြေပုံကို ကြည့်ပြီး ဒုစစ်သူကြီးထန်ကို ပြင်ဆင်မှု တိုးတက်မှုအခြေအနေအကြောင်း မေးပြီးတဲ့နောက် သူ ပြန်သွားပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် ခြုံလွှာကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူက တင်းမာစွာ မေးလိုက်၏။ "သူ ပြန်သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

သူ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိန်းယွီမှန်း နားလည်သွားချိန်မတိုင်မီ စစ်သည်မှာ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ "ခဏတော့ ရှိပြီဗျ။ မပြန်ခင်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ဆေးမရသေးတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံးအတွက် အအေးမိသက်သာစေတဲ့ ဆေးကျိုပေးဖို့ မင်းသမီးက အထူးတလည် ညွှန်ကြားသွားသေးတယ်"

သူ စကားပြောလို့ ပြီးချိန်တွင်တော့ ရှောင်းလိသည် တဲတံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားလေပြီ။ စစ်သည်က သူ့နောက်မှ အော်ခေါ်လိုက်၏။ "တပ်မှူးရှောင်း... ဘယ်သွားမလို့လဲ"

သို့သော် တဲအပြင်ဘက်တွင် ဘယ်သူမှ မရှိတော့ချေ။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီးနောက် မြို့ပြင်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော တရားဝင်လမ်းမများသည် ရွှံ့များဖြင့် ထူထပ်နေခဲ့သည်။ ရှောင်းလိသည် တစ်လျှောက်လုံး အပြေးသွားခဲ့ပြီး စခန်းချရာနေရာရှိ အနီးနားက တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုပေါ်သို့ တက်သွားလိုက်၏။ အဝေးမှနေ၍ သူ မြင်နိုင်သည်မှာ ထပ်တူကျနေသော တောင်တန်းများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ပုရွက်ဆိတ်ငယ်လေးများပမာ သေးငယ်လှသော မြင်းလှည်းယာဉ်တန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်တော့သည်။

သူသည် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီကာ အဝေးမှ အမည်းစက်လေးများနှယ် သေးငယ်နေသော ယာဉ်တန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အမောတကော အသက်ရှူနေလေသည်။

တရားဝင်လမ်းမသည် ရွှံ့ဗွက်များထူထပ်နေပြီး မြင်းလှည်းမှာ ယိမ်းယိုင်ကာ ခုန်နေ၏။ မြင်းလှည်းခေါင်မိုးစွန်းမှ တွဲလောင်းကျနေသော ခေါင်းလောင်းလေးများသည် လမ်းတစ်လျှောက် တိုးညှင်းစွာ မြည်လွင်နေသည်။

ကျောင်းပိုင်သည် အစိုးရရုံးတော်မှ အရေးတကြီး ပို့ဆောင်လာသော အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ဝိန်းယွီကို အသံထွက်ဖတ်ပြပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်၏။ "နန်ချန်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနေတယ်။ သူတို့ အသစ်ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ သံတမန်က ပိုင်ယန် တောင်ကြားကို ရောက်နေပြီတဲ့။ ဝင်ရောက်ခစားဖို့ မင်းသမီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို စောင့်နေပါတယ်တဲ့"

ဝိန်းယွီသည် မြင်းလှည်းနံရံကို မှီကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း အနားယူနေခဲ့သည်။ "နန်ချန်အတွက်တော့ ဒီမိုးသည်းထန်မှုက အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ တကယ်လို့ ရေကြီးမှုက ခရိုင်တော်တော်များများရဲ့ နွေဦးစိုက်ပျိုးရေး လယ်ကွင်းတွေကို ရေလွှမ်းသွားမယ်ဆိုရင် ဒီနှစ် ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းမှုကိုပဲ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒုက္ခသည်တွေကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးရတာနဲ့တင် အခုဆို ကျွန်မတို့ကို အတော်လေး ဝန်ပိစေလိမ့်မယ်။ နန်ချန်ကို လုံးဝ ရန်သူလုပ်ဖို့ ကျွန်မတို့က ဘယ်လိုလုပ် တတ်နိုင်မှာလဲ"

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများနှင့် ဘေးဒုက္ခများသည် စစ်ပွဲများထက်ပင် မလျော့နည်းဘဲ ပြင်းထန်လှသည်။

အရင်တုန်းက ဝေ့မြစ်တောင်ဘက်တွင် ရေလွှမ်းမိုးမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ချိန်က နန်းတော်သည် ရေဘေးကာကွယ်ရေးနှင့် သဘာဝဘေးကယ်ဆယ်ရေးအတွက် ကြီးမားလှသော အရင်းအမြစ်များနှင့် ရန်ပုံငွေများကို အသုံးပြုခဲ့ရ၏။ ထိုနှစ်၏ ရိတ်သိမ်းမှုသာ ပျက်စီးသွားပါက ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုမှ ရှင်သန်နိုင်ရန် ဆောင်းဦးရာသီတွင် အခြားခရိုင်များမှ စပါးများကို ခွဲဝေပေးရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခု ဖိန်ကျိုးနှင့် ထောင်ခရိုင်တို့သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အခြေအနေတွင် ဖိန်ကျိုး၏ လယ်ယာမြေများ အကြီးအကျယ် ရေလွှမ်းမိုးခံရပါက ထောင်ခရိုင် တစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးခြင်းဖြင့် အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သော စပါး သို့မဟုတ် ရန်ပုံငွေများ ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုညက သည်းထန်စွာရွာသွန်းသော မိုးကြောင့် ကျေးရွာများစွာတွင် မြေပြိုမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ကြားရသောအခါ သူမ၏ အမတ်များအားလုံးကို အရေးတကြီး ခေါ်ယူခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤအရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

အုပ်စုတိုင်းသည် ဖိန်ကျိုးကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့် အမြတ်ထုတ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကျောင်းပိုင်က ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ "သူတို့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေက တကယ့်ကို ပါးနပ်လွန်းတာပဲ"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ကံကောင်းလို့ စစ်စခန်းက ရေဘေးကာကွယ်ရေးမှာ လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ မိုးအသည်းဆုံးအချိန်မှာ သူတို့က ရှောက်မြစ်ကို ဆက်တိုက်ကင်းလှည့်ခဲ့ပြီး ကျိုးပေါက်သွားတဲ့ မြစ်ကမ်းပါးကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့လို့ မြစ်အောက်ပိုင်းက ရွာတွေကို ရေမလွှမ်းအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တာပေါ့"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ရေဘေးကာကွယ်ရေး ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်ရှိ စစ်တဲတစ်ခုအတွင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ အိပ်ပျော်နေသည့် ရှောင်းလိကို သူမ မအောက်မေ့ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ယခင်က ရှောင်းလိအပေါ် သူမ မကျေနပ်မှုများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း နန်ချန်နှင့် မကြာမီ ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် အခြေအနေတွင် သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံးကို သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည်။

ထောင်ခရိုင်၏ တံခါးများကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် သူသည် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး နန်ချန်နှင့် ပြုလုပ်သော ဉာဏ်ရည်စမ်းတိုက်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော ဗျူဟာကို ဖန်တီးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီး ရှောက်မြစ်ရေလျှံကာ ရေဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ချိန်တွင် ရှေ့တန်း၌ မနားမနေ အလုပ်လုပ်ကာ စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ခဲ့သူမှာလည်း သူပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုလူယုတ်မာသည် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အသုံးချ၍ မင်းသမီးအား လက်ခံလာစေရန် ဖိအားပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကျောင်းပိုင်က တစ်ချိန်က တွေးခဲ့ဖူး၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည်လည်း မင်းသမီး၏ လမ်းကြောင်းကို ပိုချောမွေ့စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် သူမသည် ဝိန်းယွီကို ခိုးကြည့်လိုက်၏။

ယနေ့ တဲအပြင်ဘက်တွင် ထိုအမျိုးသားကို မင်းသမီး ကြည့်နေခဲ့သည့် ပုံစံသည် သူမ၏ ပုံမှန် အမူအကျင့်နှင့် တကယ်ကို မတူညီခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ခြုံလွှာကိုပင် သူနှင့်အတူ ထားခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် အတွေးလွန်နေပြီး ဝိန်းယွီကို သတိမထားမိဘဲ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိခြင်း ဖြစ်တန်ကောင်းသည်။ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေသော ဝိန်းယွီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ဖွင့်လာပြီး သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသခင်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများကို စုံစမ်းမေးမြန်းပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ ကျောင်းပိုင်သည် အလျင်အမြန် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

မြင်းလှည်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ကိုယ်ရံတော်ခေါင်းဆောင်၏ အသံက အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "မင်းသမီး... ရွာသူရွာသား တစ်ရာလောက် လမ်းကို ပိတ်ထားကြပါတယ်"

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျောင်းပိုင်သည် မြင်းလှည်းကန့်လန့်ကာကို အနည်းငယ် မတင်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှံ့ဗွက်များထူထပ်နေသော တရားဝင်လမ်းမ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လယ်သမားများစွာ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေကြ၏။ သူတို့သည် ယာဉ်တန်းကို ကြည့်နေစဉ် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်နေသည့်နှယ်။

သူတို့ကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို သတိထားကာ ကျောင်းပိုင်သည် နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက မျက်နှာတစ်ဦးချင်းစီကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ြီး လက်မဖြင့် ဓားအိမ်ကို ဖိကာ ဓားကို တစ်ဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ဝိန်းယွီက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ မည်းနက်သော မျက်တောင်များ ပင့်တက်သွားကာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။ " ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ သွားမေးလိုက်ပါ။ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောနော်"

ကိုယ်ရံတော်ခေါင်းဆောင်သည် အမိန့်ကို အလျင်အမြန် လက်ခံပြီး ထွက်သွားသည်။ သိပ်မကြာမီတွင် သူ ပြန်လာပြီး အစီရင်ခံလိုက်၏။ "မင်းသမီး... ဒီလူတွေက မာကျားရွာနဲ့ ဝမ်ရွာ အနီးနားက ရွာသူရွာသားတွေပါ။ မင်းသမီးက ဒီနေ့ မြို့ပြင်ကို မြင်းလှည်းနဲ့ ခရီးထွက်ရင်း ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားမယ်ဆိုတာ ကြားပြီး မြစ်ကမ်းပါးတွေ အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ဖို့နဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ တပ်တွေကို စေလွှတ်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ ရွာတွေ၊ လယ်ကွင်းတွေနဲ့ အိမ်တွေကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့ ဒီမှာ အထူး လာစောင့်နေကြတာပါတဲ့"

ဝိန်းယွီသည် ထိုရှင်းပြချက်ကြောင့် ခဏတာ အံ့ဩသွားပြီးနောက် မြင်းလှည်းကန့်လန့်ကာကို မကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဆင်းလာစဉ် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ရွာသူရွာသားများကို ကိုယ်ရံတော်များက ကိုက်အနည်းငယ်အကွာတွင် တားဆီးထားသည်။ ဝိန်းယွီ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများမှတစ်ဆင့် အဆင့်အတန်းကို သိရှိသွားကြသောအခါ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့ပြီး စည်းကမ်းတကျရှိသော မျက်နှာများမှာ ပိုကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်၊ ဝမ်းမြောက်မှုတို့ဖြင့် လင်းလက်သွားကြကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဖူးတွေ့ရသည့်နှယ် သူမကို ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။

ကလေးငယ်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ "အမေ... အဲဒါ ဟန့်ယန်မင်းသမီးလား။ သူ အရမ်းလှတာပဲ"

ဖာထေးထားသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ထိုကလေးကို သူမအနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ဆွဲယူလိုက်ပြီး တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။

ကလေးသည် ထပ်မမေးရဲတော့သော်လည်း မြင်းလှည်းဆီသို့ မျက်လုံးပြူးကာ ဆက်ပြီးငေးကြည့်နေလေသည်။

ဖိန်ကျိုးသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ဝိန်းယွီသည် အလွန်အလုပ်များနေသဖြင့် လူက နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားတော့မယောင် ခံစားနေရပြီး သာမန်ပြည်သူများ၏ အခြေအနေများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် အချိန်ရဖို့မဆိုထားနှင့် သူမ၏ အိမ်တော်အပြင်ဘက်သို့ပင် ခြေချရခဲလှသည်။ ယခု ကြမ်းတမ်းသော လျှော်တေအဝတ်အစားများနှင့် ဟောင်းနွမ်းနေသော ကောက်ရိုးဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဤရွာသူရွာသားများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်ဝမ်းနည်းမှုတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူမသည် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာများကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ရွာသူရွာသားတို့... အိမ်ကို ပြန်ကြပါတော့။ လျန်ပြည်ထောင်စုကြီးက နက်ရှိုင်းတဲ့ ရောဂါဆိုးတွေနဲ့ ဒုက္ခရောက်နေပြီး နန်းတော်ကလည်း အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတွေထဲ နစ်မွန်းနေသလို တိုင်းပြည်ကလည်း ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့အတွက် ကျွန်မ ရှက်မိပါတယ်။ ဖိန်ကျိုးကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှင်တို့ရဲ့ မယိမ်းယိုင်တဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရရှိတဲ့အတွက် ကျွန်မ ကံကောင်းပါတယ်။ မြစ်ကမ်းပါးတွေကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ပေးတာနဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုတွေကို ရှင်းလင်းပေးတာက ကျွန်မရဲ့ တာဝန်သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ရှင်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ခံယူဖို့ ကျွန်မ မထိုက်တန်ပါဘူး"

ဆံပင်ဖြူနှင့် ပိန်လှီသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီး... အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ဒီအဘိုးကြီးက ကြီးမြတ်တဲ့ မူဝါဒတွေအကြောင်း သိပ်မသိပေမဲ့ လယ်သမားတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘဝတွေက မြေကြီးပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေရတာပါ။ ကောင်းကင်ကြီးက သည်းထန်တဲ့ မိုးတွေရွာချပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ရေနစ်သေအောင် လုပ်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့က ကံကြမ္မာကိုပဲ လက်မြှောက်အရှုံးပေးနိုင်တော့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ရှောက်မြစ်ရဲ့ မြစ်ကမ်းပါးတွေ ကျိုးပေါက်သွားတဲ့အချိန်မှာတောင် မင်းသမီးက မုန်တိုင်းထဲမှာ နေ့ရောညပါ နှစ်ရက်တိတိ အပေါက်ကို ပိတ်ဖို့ စစ်သည်တွေကို စေလွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ ရွာတစ်ရွာလုံးကို လုံခြုံတဲ့နေရာဆီ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အပေါ် မင်းသမီး ပြသခဲ့တဲ့ ကြင်နာမှုကို ကျွန်တော်တို့ အမြဲ အမှတ်ရနေမှာပါ"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မယောက်ျားက တူးမြောင်းတွေ တူးဖို့ စစ်သည်တွေနဲ့အတူ သွားခဲ့တယ်။ သူ ပြန်လာတော့ စစ်စခန်းမှာ အအေးမိရောဂါ ကာကွယ်တဲ့ဆေးကို ကျွန်မတို့ အရပ်သားတွေကို အရင် ခွဲဝေပေးတာမို့လို့ စစ်သည်တော်တော်များများက ဆေးမရလိုက်ဘူးလို့ သူ ပြောပြတယ်"

ရွာသူရွာသားများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ပြောကြသည်။ "ဟုတ်တယ်...ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းမှာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပဲ။ အဲဒီစစ်သည်တွေက မြစ်ကမ်းပါးတွေ အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ဖို့နဲ့ တူးမြောင်းတွေ တူးဖို့ မိုးရေထဲမှာ အလုပ်လုပ်ကြတာ။ သူတို့ အအေးမိရောဂါ ကုတဲ့ဆေး မရတဲ့အခါ ဖျားကုန်ပြီး သမားတော်တွေဆီ ကုသဖို့ ထမ်းသွားရတယ်"

"အရင်ဧကရာဇ်က အရင်ဧကရာဇ်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသမီး... မင်းသမီးကတော့ မင်းသမီးပါပဲ"

အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဝိန်းယွီမှာ ပြောစရာစကား မဲ့နေတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ရွာသူရွာသားများကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းလှည်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝိန်းယွီတစ်ယောက် ပြည်သူလူထု၏ နွေးထွေးစွာ ထောက်ခံအားပေးမှုကို ရရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းပိုင်သည် အစပိုင်းတွင် ဝမ်းသာနေခဲ့၏။ သို့သော် မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် သူမ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားဆဲဖြစ်သည်ကို သတိထားမိသွားသဖြင့် စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းသွားတော့သည်။

မြင်းလှည်းက ခရီးဆက်သွားစဉ် ရွာသူရွာသားများက အပြင်ဘက်မှနေ၍ ဝိန်းယွီကို အော်ခေါ်နေကြသည်ကို သူတို့ ကြားနေရဆဲပင်။

ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ရင်း ကျောင်းပိုင်က သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းသမီး... မင်းသမီး သိပ်မပျော်တဲ့ပုံပဲ"

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖိန်ကျိုး၏ ဒေသခံ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ချန်ဝေကကယ်ဆယ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများကို တာဝန်ယူထားကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီအပေါ် ရွာသူရွာသားများ၏ နက်ရှိုင်းလှသော ကျေးဇူးတင်မှုသည် နောက်ကွယ်ရှိ ချန်ဝေ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ များပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် စပါးနှင့် ဆေးဝါး နှစ်မျိုးလုံးသည် တန်ဖိုးကြီးမားသော ကုန်စည်များ ဖြစ်သည်။ ယခင်က နန်းတော်မှ ဦးဆောင်သောကယ်ဆယ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများတွင် ကြီးမားသော ကူးစက်ရောဂါ မရှိလျှင် ဆေးဝါး ခွဲဝေပေးလေ့ မရှိချေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝိန်းယွီသည် ထိခိုက်ခံရသော အရပ်သားအားလုံး ကုသမှု ခံယူနိုင်စေရန်ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းများဆီသို့ အအေးမိရောဂါ ကုသဆေး ပမာဏ များစွာကို စေလွှတ်ပေးခဲ့သည်။

သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လီယောင် သိရှိသွားချိန်က ဆေးဝါးများကို အလိုအပ်ဆုံးနေရာတွင် အသုံးမချခဲ့ဟုပင် သူ ခံစားခဲ့ရသေးသည်။

ချန်ဝေနှင့် လီရွှင် နှစ်ဦးလုံးသည် အရာရှိလောက၏ နည်းလမ်းများကို ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ဝိန်းယွီ၏ ဆေးဝါးခွဲဝေမှု အစီအစဉ်ကို အသုံးပြု၍ သူမအတွက် တတ်နိုင်သမျှ ပြည်သူ့ဂုဏ်သတင်း ကျော်စောမှုများ စုဆောင်းနိုင်ရန် ကူညီပေးခြင်းသည် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပေ။

ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ဘာလို့ သခင်မလေးက စိတ်ရှုပ်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေရတာလဲ။

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မ ပျော်ပါတယ်"အချိန်အတော်ကြာ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံးတော့ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

လေပြေကြောင့် မြင်းလှည်းကန့်လန့်ကာများ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ဝဲသွားပြီး သူတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ တရားဝင်လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော အရပ်သားများကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် နောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ကျွန်မတို့က သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုံးဝ လုပ်လို့မဖြစ်တာလေ"

...