အခန်း ၇၈

အပိုင်း (၇၈)

ဖန်းမင်တာသည် သဲပုံစံငယ်ပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူgဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျန်းယွီနှင့် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်မျိုးက မင်းသမီးကို တောင်းပန်ဖို့နဲ့ သတို့သမီးကို ကြိုဆိုဖို့ လာခဲ့တာမို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဗျူဟာမှူးတွေ ဒါမှမဟုတ် စစ်သူကြီးတွေကို မခေါ်လာခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယန်တောင်ကြား အပြင်ဘက်က အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာဆိုတော့ ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အစေခံကို ဒီတိုက်ပွဲမှာ နန်ချန်ကိုယ်စားပြုပြီး ပါဝင်ခွင့်ပြုပါ"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခန်းမအတွင်းရှိ တာ့လျန် အရာရှိအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တီးတိုးဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လီယောင်သည်လည်း မျက်လုံးများကို ပင့်လိုက်ကာ ဖန်းမင်တာကို ကြည့်လိုက်၏။

ဖန့်ယွမ်က တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီဝတုတ်ကြီးက သေချာပေါက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လာခဲ့တာပဲ! အစေခံတစ်ယောက်ကို တိုက်ပွဲဝင်ခိုင်းတယ်ဆိုတာက— တကယ်လို့ ငါတို့က စစ်ဘက်ရာထူးရှိတဲ့ အရာရှိငယ် တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ရင်တောင် သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့! နိုင်ရင်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ရှုံးရင်တော့ လုံးဝကို အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

မိမိ၏အစေခံကို အစကတည်းက ရှေ့ထွက်ခိုင်းခြင်းသည် ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေခြင်းပင်။

ရှောင်းလိသည် ဖန့်ယွမ်၏ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ဤတိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲသံများ၏ စကားလုံးတိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရ၏။ သူသည် ခန်းမအလယ်တွင် ရပ်နေသော သူနှစ်ဦးကို ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် ဗန်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အစေခံအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအမျိုးသား၏ ခါးနှင့် လက်မောင်းများကို အစောပိုင်းက အကြမ်းဖျင်း အကဲခတ်လေ့လာမှုမှတစ်ဆင့် ဤသူသည် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် နန်ချန် သံတမန်သည် ဝိန်းယွီနှင့် သီးသန့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံပေသည်။

ယခုမူ ဤလှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူတို့သည် သဲပုံစံငယ်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်း သရုပ်ဖော်ရာတွင် နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ အရှုံးသမားများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်— တကယ့်ကို ကောင်းစွာ ချထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုပင်။

ကျန်းယွီသည်လည်း ရှောင်းလိ၏ စူးစမ်းလေ့လာနေမှုကို သတိပြုမိသွား၏။ ခေါင်းမမော့ဘဲ သူသည် သဲပုံစံငယ်၏ဘေးတွင် ရပ်ရန် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ရိုသေဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်စစ်သူကြီးကများ လမ်းညွှန်ချက် ပေးချင်ပါသလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ"

ဤအချိန်တွင် ဝိန်းယွီက သဘာဝကျကျပင် နားလည်သွားခဲ့သည်— သူတို့တွင် သူတို့၏ ပြင်ဆင်မှုများ ရှိပြီး နန်ချန်တွင်လည်း နန်ချန်၏ ပြင်ဆင်မှုများ ရှိနေသည်။ ကွာခြားချက်မှာ သူတို့၏ ပြင်ဆင်မှုများသည် တိုက်ပွဲ အခြေအနေအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသော်လည်း နန်ချန်ကမူ ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုနေခြင်းပင်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "သံတမန်က ငါတို့ရဲ့ တာ့လျန်ပြည်ကို ဘာများ မှတ်နေတာလဲ"

ဖန်းမင်တာက စင်မြင့်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ တာ့လျန် မင်းသမီး၏ အကြည့်က အရိုးထိအောင် ထိုးဖောက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါတို့ တာ့လျန် စစ်သူကြီးတွေက အစေခံတစ်ယောက်နဲ့ လက်ရည်ချင်ယှဉ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ သံတမန်ရဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ စစ်သူကြီးတွေ မရှိဘူးဆိုတော့ မင်းတို့ အရင်က လွှတ်လိုက်တဲ့ အဲ့ဒီ စစ်သူကြီးက အခု ငါတို့ ဖိန်ကျိုး အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်"

သူမက သူမ၏ အစေခံများကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "တစ်ယောက်ယောက် သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့"

ယခင်က ဝိန်းယွီသည် နန်ချန် ဝန်ထမ်းအားလုံးကို ထောင်ချရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ နန်ချန်၏ အကြံပေးအမတ်သည် ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ ဖျားနာနေပြီး ဖန်းမင်တာကလည်း သူတို့၏ အကြီးတန်းအရာရှိကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းဆိုခဲ့သဖြင့် ဝိန်းယွီသည် ဝေ့စစ်ခုံးကို အကျဉ်းထောင်မှ ခြံဝင်းအိမ်တော်တစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့၏။

ဝေ့စစ်ခုံးသည် ထွက်ခွာလာချိန်တွင် သူ၏ နေ့စဉ် လိုအပ်ချက်များကို ဂရုစိုက်ရန် အနီးကပ်အစေခံ နှစ်ဦးကိုသာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ကျန်သူများမှာ အကျဉ်းချခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းယွီသည် ဝေ့စစ်ခုံး သတ်မှတ်ထားသော "အနီးကပ်အစေခံ" များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့နှင့်အတူ သဘာဝကျကျ အပြင်သို့ ထွက်ခွာခွင့်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိန်းယွီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တက်ရောက်လာကြသော တာ့လျန် အရာရှိများသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

လီယောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ရှိနေကာ ဝိန်းယွီ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံပေါ်သည်။

ဖန်းမင်တာသည် ကျန်းယွီနှင့် နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက်ကို မသိမသာ ဖလှယ်လိုက်သည်။ စစ်ရေးအင်အားတွင်ဖြစ်စေ၊ တိုင်းပြည့်အင်အားတွင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် အကြွင်းမဲ့ အသာစီးရထားကြောင်း သူတို့ သိကြ၏။ ထိုစစ်သူကြီးကို ခေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းလျှင်ပင် သူတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မည်— သူတို့က တာ့လျန်ကို ဤအရှက်ရမှုကို အလွယ်တကူ လက်ခံအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းသာ။

ထို့ကြောင့် ဖန်းမင်တာသည် လိုက်လျောညီထွေရှိသည့် မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။ "မင်းသမီးက အဲ့ဒီ မိုက်မဲတဲ့ စစ်သူကြီးကို သူ့ကိုယ်စား လာရောက်တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုလောက်အောင် သဘောထားကြီးတဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးက ကြိုတင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ခဏအကြာတွင် မြို့တံခါးဝ၌ ဝိန်းယွီကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ရှောင်းလိ၏ လက်ကျိုးအောင် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံခဲ့ရသော စစ်သူကြီးအား ဖိန်ကျိုး စစ်သား နှစ်ဦးက ခန်းမအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုစစ်သူကြီး၏ ကုသမှုမခံရသေးသော ကျိုးနေသည့်လက်ကို အခြားအကျဉ်းသားများက စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စများကို အသုံးပြုကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ပတ်တီးစည်းပေးထားပြီး ယခုအခါ သူ၏လည်ပင်းတွင် ဒဏ်ရာရနေသော လက်ကို တွဲလောင်းချိတ်ထားရသည်။ သူ့အခြေအနေက ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် ခေါင်းမာနေဆဲပင်။ နန်ချန် ကိုယ်စားလှယ်များကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာသော ဖိန်ကျိုး စစ်သားများကို ချက်ချင်း ခါထုတ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါ့ကို မထိနဲ့!"

ဝိန်းယွီက အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

အမြဲတမ်း သံတမန်ရေးရာ ကျွမ်းကျင်သော ဖန်းမင်တာသည် ဝိန်းယွီက နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တရားကို လက်ခံခဲ့လျှင်ပင် ချန်မိဖုရား ဖြစ်လာပြီးသည်နှင့် သူမသည် သူ့အထက်တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထား၏။ သူမကို အလွန်အမင်း စော်ကားခြင်းက မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ ယူဆောင်လာမည် မဟုတ်ချေ။ သူက ချက်ချင်းပင် ဆူပူလိုက်သည်။ "ရိုင်းစိုင်းတဲ့အပြုအမူတွေ ရပ်လိုက်စမ်း!"

ရက်ပေါင်းများစွာ အကျဉ်းချခံထားရပြီး သူ၏ ယခင်က ရန်စမှုများနှင့် စိတ်တိုလွယ်မှုတို့ကြောင့် အကျဉ်းထောင်မှူးများ၏ ဆိုးရွားသော ဆက်ဆံမှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ထိုစစ်သူကြီးသည် လုံးဝကို စုတ်ပြတ်သတ်နေပုံပေါ်၏။ နန်ချန် သံတမန်အဖွဲ့ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူတို့၏ အထောက်အပံ့ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "လူကြီးမင်း... ဒီစစ်သူကြီးရဲ့ လက်က..."

ဖန်းမင်တာက သူ၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။ "မင်းသမီးကို စော်ကားရဲပြီး ငါတို့ တိုင်းပြည်နှစ်ခုကြားက မင်္ဂလာမဟာမိတ်ဖွဲ့မှုကို အန္တရာယ်ပြုရဲတာ- မင်းရဲ့ လက်ကို မပြောနဲ့... မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးစုတစ်ခုလုံးရဲ့ ခေါင်းတွေတောင် ဒီအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး!"

ထို့နောက် သူသည် ဝိန်းယွီကို ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဒီလူရိုင်းက အမူအကျင့် မရှိပါဘူး။ မင်းသမီးက အပြစ်မယူဖို့ ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်"

စစ်သူကြီးသည် ဖန်းမင်တာ၏ သဘောထားတွင် ထူးခြားမှု တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ ဆွေမျိုးစုတစ်ခုလုံးကို ခေါင်းဖြတ်သတ်မည်ဟူသော ခြိမ်းခြောက်မှုက အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွား၏။ သူက ကျန်းယွီဆီသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ကျန်းယွီသည် သူ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် မျက်လွှာကို ချထားခဲ့ပြီး ဖန်းမင်တာ၏ ဘေးတိုက်အကြည့်တွင် လူသတ်ချင်သော ပြင်းထန်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် စစ်သူကြီးသည် ထပ်မံ ဆူညံအောင် မလုပ်ရဲတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာသော ဖိန်ကျိုး စစ်သားများသည် ဝိန်းယွီကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။ "မင်းသမီး၊ အကျဉ်းသား လျိုကျိရှန်းကို မင်းသမီးရှေ့ကို ခေါ်ဆောင်လာပါပြီ"

ဝိန်းယွီက စစ်သားများကို ထွက်သွားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး စစ်သူကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "တာ့လျန်အပေါ် မင်းရဲ့ ထပ်တလဲလဲ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေက ငါ့လက်နဲ့ သေဒဏ်ပေးဖို့ ထိုက်တန်တယ်"

လျိုကျိရှန်းသည် မကျေနပ်ပုံပေါ်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ဝိန်းယွီ၏ အကြည့်က ရေခဲတမျှ အေးစက်နေဆဲပင်။

"အခု နန်ချန်က သဲပုံစံငယ်ကို အသုံးပြုပြီး တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်း သရုပ်ဖော်တဲ့နည်းနဲ့ ဖိန်ကျိုးကို သိမ်းပိုက်တာကို သရုပ်ဖော်ချင်နေတယ်။ တကယ်လို့ မင်း အနိုင်ရရင် မင်းရဲ့ အရင်က ရိုင်းစိုင်းမှုတွေကို ငါ ခွင့်လွှတ်မယ်။ တကယ်လို့ မင်း ရှုံးရင် ဒီတံခါးအပြင်ဘက်မှာ မင်းကို ငါ သေဒဏ်ပေးမယ်။ သံတမန်နဲ့ ချန်ဝမ်တို့က ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးလို့ ငါ ယူဆပါတယ်"

သူမ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများက ဖန်းမင်တာဆီသို့ ရွေ့လျားသွား၏။

ဖန်းမင်တာက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး မထွက်ခွာခင်မှာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ ဘုရင်နဲ့ မယ်တော်ကြီးတို့က ဒီမိုက်မဲတဲ့ စစ်သူကြီးကို မင်းသမီးရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လုံးဝ စီရင်ဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်"

ထို့နောက် သူ လှည့်ကာ လျိုကျိရှန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "မြန်မြန်... မင်းသမီးကို ကျေးဇူးတင်လိုက်လေ!"

လျိုကျိရှန်း ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ နန်ချန်က သူ့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျန်းယွီကို စကားပြောတော့မည့်ပုံပေါ်သော်လည်း ကျန်းယွီ၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

လျိုကျိရှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကျန်းယွီ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်းက အချည်းနှီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ နားလည်လိုက်သည်- တာ့လျန်က ယင်းကို ကျေးဇူးတင်မည် မဟုတ်သလို နန်ချန်ကလည်း သူ့ကို လုံးဝ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကာ သူ၏ မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးစုကိုပင် အန္တရာယ်ပြုနိုင်ပေသည်။

ခဏအကြာတွင် လျိုကျိရှန်းသည် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားပြီး သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ဤသဲပုံစံငယ်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်း သရုပ်ဖော်ခြင်းတွင်သာ ရှိကြောင်း အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိန်းယွီကို ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။ "ဒီစစ်သူကြီးက... မင်းသမီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဖန်းမင်တာက ဝိန်းယွီကို မျက်နှာချိုသွေးကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် ဘယ်စစ်သူကြီးကို ခန့်အပ်ဖို့ မင်းသမီး ရည်ရွယ်ထားသလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ"

ဝိန်းယွီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒီမှာရှိတဲ့ နန်ချန်ရဲ့ စစ်သူကြီးက အသက် ၃၀တောင် မပြည့်သေးတာကို တွေ့ရတဲ့အတွက် တာ့လျန်ကလည်း ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်မယ်"

သူမ၏ အကြည့်သည် များပြားလှသော နန်းတွင်းနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများအပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်သွားပြီးနောက် ရှောင်းလိအပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွား၏။

"စစ်သူကြီးရှောင်း... ရှင် သွားလိုက်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သောင်း ပေးမယ်။ ပိုင်ယန်တောင်ကြားကို ရှင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်ရမယ်"

ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီဆီသို့ လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ဒီစစ်သူကြီး တာဝန် မပျက်ကွက်စေရပါဘူး"

ဖန်းမင်တာသည် ရှောင်းလိ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိသော်လည်း သူ၏ ငယ်ရွယ်ပုံနှင့် နာမည်ကြီး စစ်သူကြီးတစ်ဦး မဟုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယွီသည် ထိုနေ့က လျိုကျိရှန်းနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ရှောင်းလိ၏ ကျွမ်းကျင်မှု ပြသချက်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ့မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်၏။

သူသည် ဖန်းမင်တာကို တစ်ခုခု တီးတိုးပြောလိုက်ရာ ဖန်းမင်တာ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိန်းယွီဆီသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... ဒီမိုက်မဲတဲ့ စစ်သူကြီးက လက်ဒဏ်ရာရထားလို့ နောက်ပိုင်းမှာ တုတ်ကို ကိုင်ဖို့ အခက်အခဲ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အစေခံက သူ့ကိုယ်စား တုတ်ကို ကိုင်ပေးဖို့ ခွင့်ပြုနိုင်မလား"

ဝိန်းယွီသည် သူ၏ အစေခံမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း တောင်းဆိုချက်က အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံပေသည်။ သူမ၏ အကြည့်က အစေခံအပေါ်တွင် အသက်နှစ်ချက် ရှိုက်စာ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် ခွင့်ပြုကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

သဲပုံစံငယ်ကို အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အခန်းတွင်းရှိ အရာရှိများသည် သဲပုံစံငယ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ရှောင်းလိသည် သဲပုံစံငယ်ရှိ ဖိန်ကျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော ဘက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်သို့ လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"တာ့လျန်... ရှောင်းလိ"

လျိုကျိရှန်းသည် ထိုချောမောသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ကျိုးနေသော လက်အတွင်းရှိ အရိုးများက တစ်ဖန် ပြန်လည် နာကျင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အချိန်အခါ မဟုတ်မှန်း သူ သိသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အမုန်းတရားများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။ လက်တစ်ဖက် ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် သူသည် ပြန်လည် အရိုအသေပေးရန်ပင် အားမထုတ်တော့ဘဲ အမုန်းတရားဖြင့် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နန်ချန်... လျိုကျိရှန်း"

သဲပုံစံငယ်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်း သရုပ်ဖော်ခြင်း စည်းမျဉ်းများအရ တရားဝင် မတိုက်ခိုက်မီ နှစ်ဖက်စလုံးသည် သူတို့၏ ယေဘုယျ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ တပ်ဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်နှင့် လက်နက်ခွဲဝေမှုများအပြင် ရိက္ခာများ မည်မျှကြာကြာ ခံနိုင်မည်ကိုပါ အကျဉ်းရုံး ရှင်းပြရမည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်းလိသည် အခြားတစ်ဖက်၏ ရန်လိုမှုကို ခံစားမိသော်လည်း မတုန်မလှုပ် ရှိနေ၏။ တုတ်ရှည်ကို ကိုင်ထားလျက် သူသည် သဲပုံစံငယ်ရှိ ဖိန်ကျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ တာ့လျန်မှာ တောင်ကြားကို ကာကွယ်ဖို့ တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သောင်း ရှိပြီး အားလုံးက အထူးစစ်သည်တွေအဖြစ် နေရချထားတယ်။ ငါတို့မှာ လောက်လွဲ ၈၀၊ ဒူးလေးကြီး ၃၀ ကျော်နဲ့ မြှား တစ်သိန်းကျော် ရှိတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ရိက္ခာတွေက ဆောင်းဦးရာသီအထိ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ လောက်ငှပါမယ်"

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် သူသည် လျိုကျိရှန်းကို မကြည့်ဘဲ သူ့အတွက် တုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အစေခံကို ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် တုတ်သည် ဖိန်ကျိုးမြို့မှ မြို့ပြင်ရှိ ဓားသွားကဲ့သို့ မြင့်မားသော တောင်တန်းများဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

"ပိုင်ယန်တောင်ကြား အပြင်ဘက်က တံတိုင်းကြီးကို တောင်တန်းတွေ တစ်လျှောက် တည်ဆောက်ထားပြီး မိုင်ရာနဲ့ချီ ရှည်လျားတယ်။ တံတိုင်းတွေက ၂ကျန့်ကျော် မြင့်ပြီး တောင်ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အတိုင်း လိုက်လံ တည်ဆောက်ထားတယ်။ ၃ လီ တိုင်းမှာ မီးမျှော်စင်တစ်ခု ရှိတယ် - ရန်သူကို တွေ့ရင် တစ်ခယ့်(၁၅ မိနစ်) အတွင်း တပ်တစ်ခုလုံးကို သတင်းပေးပို့နိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် အလွန် အန္တရာယ်များတဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် ရန်သူ တပ်ဖွဲ့တွေဟာ ချီတက်ရ ခက်ခဲမယ်၊ မြို့ရိုးတက် လှေကားတွေကို အသုံးချလို့ မရနိုင်သလို ပစ်ခတ်တဲ့ လက်နက်တွေကိုလည်း ထိထိရောက်ရောက် သုံးလို့ မရနိုင်ဘူး။ တိုက်ခိုက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းက မြို့တံခါးရှိတဲ့ ကျောက်လှေကား လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ကျူးကျော်လာသူ မှန်သမျှကို မြှားမိုးတွေ ရွာချပြီး ပစ်ချနိုင်ပါတယ်"

သူ ရှင်းပြသမျှ အရာအားလုံးသည် နန်ချန်က အသေအချာ လေ့လာထားပြီးဖြစ်သော ပိုင်ယန်တောင်ကြား၏ ခံစစ် အားသာချက်များ ဖြစ်သည်။ ကျန်းယွီသည် တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး လျိုကျိရှန်း၏ ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသယောင် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လျိုကျိရှန်းကို မျက်လုံးများဖြင့် အချက်ပြနေခြင်း ဖြစ်၏။

လျိုကျိရှန်းသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နန်ချန်အပေါ် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ကျန်းယွီ၏ လက်အောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းက ဤအထက်လူကြီးအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုကို အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲစေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခု သူတို့သည် အခြေခံ တပ်ဖြန့်မှုများကိုသာ မိတ်ဆက်နေခြင်း ဖြစ်သည် - ကျန်းယွီက သူ့ကို စကားပြောရန် သတိပေးနေ၏။

အမုန်းတရားများကို ဖိနှိပ်ထားလျက် လျိုကျိရှန်းသည် သဲပုံစံငယ်ရှိ ပိုင်ယန်တောင်ကြား အပြင်ဘက် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်း နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သစ်တောထူထပ်သော နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ နန်ချန်မှာ တပ်ဖွဲ့ဝင် ၈၀၀၀၀ရှိပြီး အားလုံးကို အထူးစစ်သည်တွေအဖြစ် နေရာချထားတယ်။ သစ်တောကို အကာအကွယ်အဖြစ် သုံးပြီး သစ်ပင်တွေကြားမှာ စခန်းချထားတယ်။ ငါတို့က ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တဲ့ လက်နက်တွေကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်။ ရိက္ခာတွေကို လစဉ် ပို့ပေးပြီး နှစ်ကုန်အထိ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ လောက်ငှပါမယ်"

ထို့နောက် ကျန်းယွီသည် သူ၏ စကားအရ သဲပုံစံငယ်ရှိ ယေဘုယျ နေရာကို အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်ပြီး နန်ချန်၏ အလံများကို စိုက်ထူလိုက်၏။

နန်ချန်က ပိုင်ယန်တောင်ကြားကို တပ်ဖွဲ့ဝင် ၈၀၀၀၀ ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ တာ့လျန် အရာရှိ အများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ယခင် ခန့်မှန်းချက်များအရ နန်ချန်သည် အများဆုံး တပ်ဖွဲ့ဝင် ၅၀၀၀၀သာ စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွက်ချက်ထားခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် နန်ချန်ကို အထင်သေးခဲ့ကြောင်း ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ဝိန်းယွီသည် တပ်မှူးနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး သဲပုံစံငယ်ကို လေ့လာနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေကာ သူမ၏ အတွေးများကို လုံးဝ မဖော်ပြခဲ့ချေ။

ရှစ်သောင်း ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်းလိသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီးမှ လျိုကျိရှန်းကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်လေသည်။ မကျေနပ်မှု တစ်ဝက်၊ အောင်ပွဲခံမှု တစ်ဝက် ပါဝင်နေသော အခြားတစ်ဖက်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ချိန်တွင် သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့နိုင်ငံက တိုက်ခိုက်မယ့်ဘက်ပဲ။ စစ်သူကြီးလျို... မင်း စတင်နိုင်ပြီ"

...